Relaties
alle pijlers
Uit elkaar: ex belooft beterschap
zondag 23 februari 2020 om 14:08
Dag meiden,
Na 4,5 jaar samen te zijn geweest (waarvan 4 jaar samenwonend) heb ik een maand geleden besloten om onze relatie te verbreken. Mijn exvriend maakt i.v.m. familiebedrijf + baan buiten de deur gemiddeld werkdagen van 14 uur of langer en dat sowieso 5/6 dagen in de week.
Ik wist van tevoren dat hij lange dagen maakte en bewonderde zijn ambities, alleen was hij de eerste twee/drie jaar wat vaker vrij in de avonden.
Het af en toe vrij zijn leverde helaas erg veel wrijving/ruzie op tussen hem en zijn ouders. Dit ging er soms erg heftig aan toe. Een eerlijke werkverdeling is ver te zoeken. Uiteindelijk deed hij het afgelopen half jaar/driekwart jaar bijna niets meer, behalve werken.
Het vervelende was dat hij zelf aangaf niet gelukkig te zijn met de situatie, maar zei daar niets aan te kunnen doen. Er is wel zicht op arbeidsverlichting doordat een gedeelte van het werk met ingang van 2021 geautomatiseerd wordt. In principe is het daarom een kwestie van nog even de tandjes stevig op elkaar bijten. Toch vrees ik dat er altijd gezeur blijft over de werkverdeling.
Ik heb er alles aan gedaan om tot hem door te dringen, gevraagd of er geen mogelijkheid was tot goed overleg en het maken van een eerlijke werkverdeling. Ik werkte soms mee in het bedrijf, omdat ik het leuk vond. Precies zoveel als ik hielp, was hij dan vrij. Maar zodra hij extra vrij wilde, was er weer gezeur.
Ik ben begripvol geweest, maar ook heel erg verdrietig en boos geweest. Ook gekwetst, omdat ik het belangrijk vind wat meer samen weg te gaan. Af en toe wat anders, het werd echt een beetje een sleur.
Ook vind ik het belangrijk om een sociaal leven te hebben naast een bedrijf, dus dat hij ook wat met vrienden, met mij of dat we samen wat met anderen doen. Ik ging vaak alleen naar etentjes met vrienden of naar verjaardagen. Soms ging hij wel mee, maar dan eigenlijk met tegenzin.
Nu, een maand verder na de breuk, geeft hij aan dat hij meer vrij kan/wil zijn. Dat hij dat toch wil regelen met zijn ouders. Hij wil nu ineens de dingen doen die ik wilde. Tussendoor heb ik nog getwijfeld en leek het vorige week weer goed te komen. Na een miscommunicatie, waardoor ik me weer heel erg gekwetst voelde, heb ik toch gezegd het niet niet meer te willen. Ik vind het namelijk heel erg dat hij niet veel eerder actie ondernam. Misschien dat ik me er overheen zou moeten zetten, maar ik ben bang dat dit tijdelijke beloftes zijn en we toch weer vervallen in het werken-eten-slapen verhaal.
Wat denken jullie? Ik merk dat ik behoefte heb aan advies.
Na 4,5 jaar samen te zijn geweest (waarvan 4 jaar samenwonend) heb ik een maand geleden besloten om onze relatie te verbreken. Mijn exvriend maakt i.v.m. familiebedrijf + baan buiten de deur gemiddeld werkdagen van 14 uur of langer en dat sowieso 5/6 dagen in de week.
Ik wist van tevoren dat hij lange dagen maakte en bewonderde zijn ambities, alleen was hij de eerste twee/drie jaar wat vaker vrij in de avonden.
Het af en toe vrij zijn leverde helaas erg veel wrijving/ruzie op tussen hem en zijn ouders. Dit ging er soms erg heftig aan toe. Een eerlijke werkverdeling is ver te zoeken. Uiteindelijk deed hij het afgelopen half jaar/driekwart jaar bijna niets meer, behalve werken.
Het vervelende was dat hij zelf aangaf niet gelukkig te zijn met de situatie, maar zei daar niets aan te kunnen doen. Er is wel zicht op arbeidsverlichting doordat een gedeelte van het werk met ingang van 2021 geautomatiseerd wordt. In principe is het daarom een kwestie van nog even de tandjes stevig op elkaar bijten. Toch vrees ik dat er altijd gezeur blijft over de werkverdeling.
Ik heb er alles aan gedaan om tot hem door te dringen, gevraagd of er geen mogelijkheid was tot goed overleg en het maken van een eerlijke werkverdeling. Ik werkte soms mee in het bedrijf, omdat ik het leuk vond. Precies zoveel als ik hielp, was hij dan vrij. Maar zodra hij extra vrij wilde, was er weer gezeur.
Ik ben begripvol geweest, maar ook heel erg verdrietig en boos geweest. Ook gekwetst, omdat ik het belangrijk vind wat meer samen weg te gaan. Af en toe wat anders, het werd echt een beetje een sleur.
Ook vind ik het belangrijk om een sociaal leven te hebben naast een bedrijf, dus dat hij ook wat met vrienden, met mij of dat we samen wat met anderen doen. Ik ging vaak alleen naar etentjes met vrienden of naar verjaardagen. Soms ging hij wel mee, maar dan eigenlijk met tegenzin.
Nu, een maand verder na de breuk, geeft hij aan dat hij meer vrij kan/wil zijn. Dat hij dat toch wil regelen met zijn ouders. Hij wil nu ineens de dingen doen die ik wilde. Tussendoor heb ik nog getwijfeld en leek het vorige week weer goed te komen. Na een miscommunicatie, waardoor ik me weer heel erg gekwetst voelde, heb ik toch gezegd het niet niet meer te willen. Ik vind het namelijk heel erg dat hij niet veel eerder actie ondernam. Misschien dat ik me er overheen zou moeten zetten, maar ik ben bang dat dit tijdelijke beloftes zijn en we toch weer vervallen in het werken-eten-slapen verhaal.
Wat denken jullie? Ik merk dat ik behoefte heb aan advies.
anoniem_191507 wijzigde dit bericht op 23-02-2020 14:18
0.82% gewijzigd
zondag 23 februari 2020 om 14:12
Hij wil het gaan regelen, maar blijkbaar pas als jullie weer samen komen. Dat lijkt me een loze belofte.
Laat het hem eerst maar gaan regelen, en dan ook echt, voordat jullie weer samen kunnen komen, eventueel.
Maar het klinkt alsof jullie hele andere ideeen hebben over een goede relatie.
Laat het hem eerst maar gaan regelen, en dan ook echt, voordat jullie weer samen kunnen komen, eventueel.
Maar het klinkt alsof jullie hele andere ideeen hebben over een goede relatie.
anoniem_388053 wijzigde dit bericht op 23-02-2020 14:13
15.83% gewijzigd
zondag 23 februari 2020 om 14:13
Als het een familiebedrijf betreft dan kan het alleen maar erger worden als ze het 'binnen de familie' willen houden. Want zijn ouders worden ouder en zullen minder voor hun rekening gaan nemen. Als er niemand van buitenaf wordt ingehuurd om een deel van de taken op zich te nemen zal je ex/vriend vast niet gaan minderen.
Is het bedrijf verkopen geen optie of is het nog niet rentenierenswaardig voor zijn ouders?
Is het bedrijf verkopen geen optie of is het nog niet rentenierenswaardig voor zijn ouders?
zondag 23 februari 2020 om 14:15
zondag 23 februari 2020 om 14:15
Ik denk dat je jezelf trouw moet blijven. Dus als jij er klaar mee bent dan je eigen weg gaan. Als je het gevoel hebt dat je nog verder wil met hem dan kijken of je samen dusdanige afspraken kunt maken dat hij werkelijk meer vrije tijd organiseert.
Kans is klein dat hij dit gaat doen/stand gaat houden. Ik geloof iemand liever op zijn daden dan op zijn woorden. Dus waarom is het nu anders dan eerst? Waarom gaat hij het nu wel doen?
Kans is klein dat hij dit gaat doen/stand gaat houden. Ik geloof iemand liever op zijn daden dan op zijn woorden. Dus waarom is het nu anders dan eerst? Waarom gaat hij het nu wel doen?
Your ego is not your amigo!
zondag 23 februari 2020 om 14:20
Hij is 29, ik ben 27.
zondag 23 februari 2020 om 14:21
zondag 23 februari 2020 om 14:22
Hij wil het familiebedrijf graag voortzetten, maar is nu niet winstgevend. Daarom werkt hij ook nog buiten de deur. Het bedrijf is echt zijn passie.
zondag 23 februari 2020 om 14:23
zondag 23 februari 2020 om 14:23
Hij heeft én een baan én heeft samen een bedrijf met zijn oudersSnoesje666 schreef: ↑23-02-2020 14:22Hij heeft én een baan én hij werkt bij zijn ouders?
Of zit hij in het bedrijf van zijn ouders?
zondag 23 februari 2020 om 14:26
Het klinkt misschien heel gek, maar dat is gebruikelijk in deze sector. Het financiële plaatje ziet er in de toekomst wel beter uit.Snoesje666 schreef: ↑23-02-2020 14:24Crosspost.
Als het bedrijf van zijn ouders nu al niet winstgevend is (met hem vermoedelijk als gratis personeel), waarom zou hij het dan over willen nemen?
zondag 23 februari 2020 om 14:27
Als het een familiebedrijf is bestaat het al een tijd. Maar het is niet winstgevend. Hoe groot is de kans dat het dat wel op korte termijn wordt? Een partner die zoveel tijd besteedt aan trekken aan een dood paard ten koste van zijn relatie, daar moet je maar zin in hebben.
Als dit echter op korte termijn verandert en hij zijn andere baan zou kunnen opzeggen is het iets anders.
Daarbij klinkt het alsof zijn ouders nogal de dienst uitmaken. Dat klinkt niet zo tof.
zondag 23 februari 2020 om 14:33
zondag 23 februari 2020 om 14:37
Maud*de*Braose schreef: ↑23-02-2020 14:27Als het een familiebedrijf is bestaat het al een tijd. Maar het is niet winstgevend. Hoe groot is de kans dat het dat wel op korte termijn wordt? Een partner die zoveel tijd besteedt aan trekken aan een dood paard ten koste van zijn relatie, daar moet je maar zin in hebben.
Als dit echter op korte termijn verandert en hij zijn andere baan zou kunnen opzeggen is het iets anders.
Daarbij klinkt het alsof zijn ouders nogal de dienst uitmaken. Dat klinkt niet zo tof.
Over een paar jaar kan hij er wel van leven. Het blijft altijd krap, maar dat is niet erg. Ik wilde ook altijd buiten de deur willen blijven werken (mijn eigen baan behouden). Zo heb je ook altijd extra inkomsten.
Zijn ouders maken inderdaad wel de dienst uit..
zondag 23 februari 2020 om 14:39
Zo hard werken voor weinig centen. En dan ook nog eens zo vastgeplakt aan zijn ouders. Over een paar jaar kan hij er van leven? Vreselijk. Daar kun je niets mee opbouwen.
Ik zou het wel weten.
zondag 23 februari 2020 om 14:39
Dan is hij dus al getrouwd met zijn werk. Daar past geen relatie bij.
Zijn ouders zijn wellicht al in de 60 en stoppen er een dezer jaren mee. Dan wordt het voor hem alleen maar drukker. Als hij nu al niet kan delegeren dan houdt het gewoon op.
zondag 23 februari 2020 om 14:41
Heel terecht dat je dat zo wil voor je (toekomstige) kinderen. Hou er wel rekening mee dat deze man je dat niet wil geven.kirsten21 schreef: ↑23-02-2020 14:33We hebben nog geen kinderen, die wens is er nog niet. Wel is het af en toe een argument. Ik vind het belangrijk dat papa in de toekomst tijd heeft voor zijn kinderen. Dan gaat het niet alleen meer om mij. Ouderavonden, sportwedstrijden, noem het maar op. Nee, papa kan niet. Hij moet werken.
Oftewel kijk ook om je heen of er wat anders leuks voorbij loopt.
