Thuis
alle pijlers
Huis nooit opgeruimd
zaterdag 28 maart 2020 om 13:21
Momenteel ben ik thuiswonend bij mijn ouders en broertje. Ik ben 19 jaar oud, studeer en heb daarnaast een bijbaantje in de supermarkt en in het weekend (nu even niet ivm het virus) sportwedstrijden.
Het stoort me dat dit huis nooit opgeruimd is, terwijl ik wel mijn bijdrage daaraan lever. Ik kan gewoon niet tegen rotzooi en vind het vervelend wanneer er bezoek komt dat het dan gewoon een zooi is.
Mijn moeder is huismoeder en mijn vader zit momenteel in de ziektewet. Zij zijn dus beiden thuis en vinden het blijkbaar niet erg om in een rommelig huis te wonen. Het aanrecht staat vaak vol, post blijft lang op de salontafel liggen, was blijft lang buiten aan de lijn hangen, klusjes waar ze ooit mee begonnen zijn laten ze gewoon liggen. Ik wil best mijn bijdrage leveren en ze helpen, maar het stoort me gewoon als ik thuiskom van een lange dag school/werk/sport dat ze hun eigen dingen niet hebben opgeruimd, terwijl het ene kleine moeite is.
Als ik er dan iets van zeg, van het kost niet veel tijd om dit op te ruimen, kijk, en vervolgens doe ik het, het heeft geen nut. Ze reageren er zelfs geërgerd op en doen er niks mee. Net zoals bv de wasbak in de badkamer poetsen. Ik vind het gewoon fijn als het schoon is en een doekje eroverheen kost misschien 2 minuten. Toch gebeurt het niet, behalve als ik het doe. Het zou gewoon fijn zijn om weer bezoek te kunnen ontvangen in een opgeruimd huis en daarnaast geeft het me veel meer rust. Ook als mijn vriend blijft slapen ben ik van tevoren de badkamer aan het opruimen en poetsen omdat het anders gewoon niet gebeurt en wil dat het netjes is.
Hoe zou ik het voor elkaar kunnen krijgen dat iedereen meer zijn steentje bijdraagt aan het huishouden? Natuurlijk is het hun huis, maar ik woon er ook.
Het stoort me dat dit huis nooit opgeruimd is, terwijl ik wel mijn bijdrage daaraan lever. Ik kan gewoon niet tegen rotzooi en vind het vervelend wanneer er bezoek komt dat het dan gewoon een zooi is.
Mijn moeder is huismoeder en mijn vader zit momenteel in de ziektewet. Zij zijn dus beiden thuis en vinden het blijkbaar niet erg om in een rommelig huis te wonen. Het aanrecht staat vaak vol, post blijft lang op de salontafel liggen, was blijft lang buiten aan de lijn hangen, klusjes waar ze ooit mee begonnen zijn laten ze gewoon liggen. Ik wil best mijn bijdrage leveren en ze helpen, maar het stoort me gewoon als ik thuiskom van een lange dag school/werk/sport dat ze hun eigen dingen niet hebben opgeruimd, terwijl het ene kleine moeite is.
Als ik er dan iets van zeg, van het kost niet veel tijd om dit op te ruimen, kijk, en vervolgens doe ik het, het heeft geen nut. Ze reageren er zelfs geërgerd op en doen er niks mee. Net zoals bv de wasbak in de badkamer poetsen. Ik vind het gewoon fijn als het schoon is en een doekje eroverheen kost misschien 2 minuten. Toch gebeurt het niet, behalve als ik het doe. Het zou gewoon fijn zijn om weer bezoek te kunnen ontvangen in een opgeruimd huis en daarnaast geeft het me veel meer rust. Ook als mijn vriend blijft slapen ben ik van tevoren de badkamer aan het opruimen en poetsen omdat het anders gewoon niet gebeurt en wil dat het netjes is.
Hoe zou ik het voor elkaar kunnen krijgen dat iedereen meer zijn steentje bijdraagt aan het huishouden? Natuurlijk is het hun huis, maar ik woon er ook.
zaterdag 28 maart 2020 om 14:28
Dat kan je niet, want deze gewoonte is er bij hun al lang ingeslopen.
Het enige wat je eraan kan doen is lering trekken voor als je op jezelf gaat wonen, je hebt een goed voorbeeld voor hoe je het niet wilt.
(En dat is dus precies wat mijn broer en ik beide doen, zodat het er bij ons minder erg uit ziet dan bij onze ouders)
Het enige wat je eraan kan doen is lering trekken voor als je op jezelf gaat wonen, je hebt een goed voorbeeld voor hoe je het niet wilt.
(En dat is dus precies wat mijn broer en ik beide doen, zodat het er bij ons minder erg uit ziet dan bij onze ouders)
zaterdag 28 maart 2020 om 14:32
Ik ben ook slordig en rommelig. Dat mag in je eigen huis. Rommel stoort nou eenmaal niet iedereen. Heb nu ook een aanrecht vol afwas staan en overal kleding en paperassen. Zeker nu ik thuis werk. (Om deze reden houd ik dus ook niet van video calls met werk)
Ik denk niet dat je ouders daar voor jou veel aan kunnen doen.
Ik denk niet dat je ouders daar voor jou veel aan kunnen doen.
anoniem_639a9136a72af wijzigde dit bericht op 28-03-2020 14:43
10.50% gewijzigd
zaterdag 28 maart 2020 om 14:39
Het is hun huis en kennelijk vinden zij wat rommel om zich heen prettiger en hechten ze niet aan hygiëne. Als jij dat graag anders wil, dan moet je jouw eigen plek gaan zoeken.
En ik snap best dat het vervelend is. Ik kan ook slecht tegen veel rommel om me heen en hou ook van een opgeruimd huis. Gelukkig kun je het straks in jouw eigen huis anders doen.
En ik snap best dat het vervelend is. Ik kan ook slecht tegen veel rommel om me heen en hou ook van een opgeruimd huis. Gelukkig kun je het straks in jouw eigen huis anders doen.
zaterdag 28 maart 2020 om 14:41
Hoi, ik ken je probleem en ik begrijp je. Zo was het vroeger bij ons thuis ook. En dat is al tientallen jaren geleden. Het is heel gemakkelijk om dan maar te zeggen: ga maar op jezelf wonen - dat kan gewoon niet altijd. Maar ik schaamde me als er vrienden langskwamen. Ik wist dat er grapjes over de familie Flodder werden gemaakt en ik vond het verschrikkelijk.
En tegelijkertijd is het aan je ouders om te bepalen hoe ze willen wonen en leven en kun je daar maar beperkt iets aan doen. Ik kan je alleen maar adviseren om zelf te bepalen wat jouw bijdrage is. Bijvoorbeeld elke dag het aanrecht leegmaken, de wastafel schoonhouden en een doekje over het toilet. En je eigen spullen netjes wegzetten. En je oefenen in het verdragen.
Misschien willen je ouders ook wel een stapje doen? Bijvoorbeeld elke avond na het eten even een kwartiertje met elkaar opruimen? Kies er wel een rustig moment voor om dat met ze te bespreken. Niet vanuit de houding: jullie maken rommel. Maar vanuit: ik weet dat het voor jullie minder belangrijk is, maar ik zou zo graag iets willen verzinnen waardoor het voor mij wat prettiger is.
Succes!
En tegelijkertijd is het aan je ouders om te bepalen hoe ze willen wonen en leven en kun je daar maar beperkt iets aan doen. Ik kan je alleen maar adviseren om zelf te bepalen wat jouw bijdrage is. Bijvoorbeeld elke dag het aanrecht leegmaken, de wastafel schoonhouden en een doekje over het toilet. En je eigen spullen netjes wegzetten. En je oefenen in het verdragen.
Misschien willen je ouders ook wel een stapje doen? Bijvoorbeeld elke avond na het eten even een kwartiertje met elkaar opruimen? Kies er wel een rustig moment voor om dat met ze te bespreken. Niet vanuit de houding: jullie maken rommel. Maar vanuit: ik weet dat het voor jullie minder belangrijk is, maar ik zou zo graag iets willen verzinnen waardoor het voor mij wat prettiger is.
Succes!
Beter een half motto....
zaterdag 28 maart 2020 om 15:00
Ik gooi even een knuppel in het hoederhok:
Als jij het schoon wil hebben = dan moet jij het schoonmaken.
Zo simpel is het.
Als je iemand anders jouw normen wil opleggen, nota bene in hun eigen huis, veel succes daarmee.
Het is jouw wens, zorg zelf dat het daaraan voldoet.
Ik weet het het klinkt cru, maar hier ga je niet uit komen door te verwachten dat anderen hetzelfde moeten willen als jij.
Ga op je zelf wonen.
Maar als je gaat samenwonen met je vriend dan kunnen er ook verschillen zijn tussen hem en jou. Wat vaak het best werkt dat de meest kritische van de twee het schoonmaakwerk dan ook maar moet doen. Als er dan iets mis is kun je alleen jezelf aankijken.
Als jij het schoon wil hebben = dan moet jij het schoonmaken.
Zo simpel is het.
Als je iemand anders jouw normen wil opleggen, nota bene in hun eigen huis, veel succes daarmee.
Het is jouw wens, zorg zelf dat het daaraan voldoet.
Ik weet het het klinkt cru, maar hier ga je niet uit komen door te verwachten dat anderen hetzelfde moeten willen als jij.
Ga op je zelf wonen.
Maar als je gaat samenwonen met je vriend dan kunnen er ook verschillen zijn tussen hem en jou. Wat vaak het best werkt dat de meest kritische van de twee het schoonmaakwerk dan ook maar moet doen. Als er dan iets mis is kun je alleen jezelf aankijken.
zaterdag 28 maart 2020 om 15:05
Je gaat je ouders niet veranderen. Niettemin kan ik me voorstellen dat je je ergert aan je slonzige thuis. Je studeert, zeg je. Is er een mogelijkheid op kamers te gaan wonen? Dan ben je uit de situatie. Maar is die mogelijkheid er niet, dan (helaas) zit er niks anders op dan de toestand te verdragen tot je een eigen stekje kan betrekken. Want je ouders gaan echt niet veranderen van sloddervossen in mensen die hun boel op orde houden. Blijkbaar voelen zij zich prima in de rommel, of ze geven er niet om.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 maart 2020 om 15:40
Misschien ziet TO's moeder zich niet als huisvrouw? (Altijd) thuis zijn wil nog niet per se zeggen dat je het leuk vindt om de boel opgeruimd en gepoetst te hebben. Liefst ruimde ik ook echt nooit op en kwam ik tijdschriften van vijftien jaar geleden tegen, maar ik leef niet (meer) alleen in een huishouden dus die kans krijg ik niet eens meer. Ik doe echt het minimale en toch ziet de wereld behalve ikzelf ook mij als huisvrouw.icequeen2000 schreef: ↑28-03-2020 15:35vind dat niet normaal voor als je toch huisvrouw bent, wat doet die dan heel de dag. idd op jezelf gaan wonen op kamers. mss meer uren draaien in de supermarkt dat je het kan betalen. maar dit is toch ook geen leven.
zaterdag 28 maart 2020 om 15:42
Ja hier moest ik ook aan denken. Het kan dan heel moeilijk zijn om het te doorbreken. Terwijl een opgeruimder en schoner huis zou kunnen helpen qua herstel.