Relaties
alle pijlers
Radeloze moeder
woensdag 22 april 2020 om 23:54
Zoals ik hierboven schrijf, radeloos!
Vorig jaar zijn mijn ex partner en ik uitelkaar gegaan. Hij was van mening dat ik moest veranderen, zoniet mocht ik mijn spullen pakken en vertrekken. Dit was overigens de zoveelste keer dat hij deze kaart trok, waarna ik dus dit keer definitief ben gegaan.
We hebben een dochter van inmiddels 5 jaar, die hij de eerste weken niet wilde ophalen. Dit voornamelijk omdat hij niet als weekend papa er wilde zijn. Uiteindelijk zijn we er samen uitgekomen welke dagen zij bij hem kan zijn (2 nachten per week). Hoewel we tot deze regeling zijn gekomen verliep de communicatie niet heel lekker. Hier kon ik enigszins begrip voor opbrengen, omdat hij het beeld van het ideale gezinsleven nog niet kon opgeven, dus bleef volhouden, zodat onze dochter alsnog met een vader en moeder kan opgroeien.
Echter werd het mij teveel rond vorig jaar oktober. Het vergde mij enorm veel moeite, omdat ik contact wil over onze dochter en niet over wat ik doe als zij er niet is of over onze relatie vroeger. Ik merkte ook dat onze dochter hier last van ervaarde (meer als gewoonlijk huilen, zeggen dat papa en mama nog steeds ruzie maken en veel boze buien).
Hierdoor heb ik een doorverwijzing gevraagd naar het Ouderschap na Scheiding traject (in November). Het leek mij dat de communicatie kon verbeteren en onze wensen als ouders op tafel konden liggen met een 3e partij erbij, in het belang van onze dochter. Omdat vader in eerste instantie niet mee wilde werken, is het traject pas echt begonnen in februari. Maar na het eerste gezamenlijke gesprek kon vader wederom niet accepteren dat wij niet meer samen komen. Hierdoor is hij opgestaan en heeft het gesprek verlaten.
Het contact daarna verliep nog moeizamer. Ik heb hem laten weten dat ik merkte dat er veel spanning is en dat ik die kleine er buiten wil houden. Dit gaat alleen lastig, omdat dat de momenten zijn bij het brengen en ophalen. Vader geeft hier geen of weinig gehoor aan:
- hij wil geen contact meer met mij als het niet gaat over een hereniging
- hij wil geen afspraken maken
- de deur dichtdoen zodra onze dochter de deur uit loopt, dus geen overdracht.
- onze dochter vertellen dat mama van alles niet wil (geen gezin zijn, 2 huizen, ze mag me niet bellen als ze verdrietig is etc.)
Het voelt alsof zij overal tussen in komt te staan, waar ik dat onnodig zie en ik niet meer weet wat ik eraan kan doen. Alle tips en ideeën zijn welkom
Vorig jaar zijn mijn ex partner en ik uitelkaar gegaan. Hij was van mening dat ik moest veranderen, zoniet mocht ik mijn spullen pakken en vertrekken. Dit was overigens de zoveelste keer dat hij deze kaart trok, waarna ik dus dit keer definitief ben gegaan.
We hebben een dochter van inmiddels 5 jaar, die hij de eerste weken niet wilde ophalen. Dit voornamelijk omdat hij niet als weekend papa er wilde zijn. Uiteindelijk zijn we er samen uitgekomen welke dagen zij bij hem kan zijn (2 nachten per week). Hoewel we tot deze regeling zijn gekomen verliep de communicatie niet heel lekker. Hier kon ik enigszins begrip voor opbrengen, omdat hij het beeld van het ideale gezinsleven nog niet kon opgeven, dus bleef volhouden, zodat onze dochter alsnog met een vader en moeder kan opgroeien.
Echter werd het mij teveel rond vorig jaar oktober. Het vergde mij enorm veel moeite, omdat ik contact wil over onze dochter en niet over wat ik doe als zij er niet is of over onze relatie vroeger. Ik merkte ook dat onze dochter hier last van ervaarde (meer als gewoonlijk huilen, zeggen dat papa en mama nog steeds ruzie maken en veel boze buien).
Hierdoor heb ik een doorverwijzing gevraagd naar het Ouderschap na Scheiding traject (in November). Het leek mij dat de communicatie kon verbeteren en onze wensen als ouders op tafel konden liggen met een 3e partij erbij, in het belang van onze dochter. Omdat vader in eerste instantie niet mee wilde werken, is het traject pas echt begonnen in februari. Maar na het eerste gezamenlijke gesprek kon vader wederom niet accepteren dat wij niet meer samen komen. Hierdoor is hij opgestaan en heeft het gesprek verlaten.
Het contact daarna verliep nog moeizamer. Ik heb hem laten weten dat ik merkte dat er veel spanning is en dat ik die kleine er buiten wil houden. Dit gaat alleen lastig, omdat dat de momenten zijn bij het brengen en ophalen. Vader geeft hier geen of weinig gehoor aan:
- hij wil geen contact meer met mij als het niet gaat over een hereniging
- hij wil geen afspraken maken
- de deur dichtdoen zodra onze dochter de deur uit loopt, dus geen overdracht.
- onze dochter vertellen dat mama van alles niet wil (geen gezin zijn, 2 huizen, ze mag me niet bellen als ze verdrietig is etc.)
Het voelt alsof zij overal tussen in komt te staan, waar ik dat onnodig zie en ik niet meer weet wat ik eraan kan doen. Alle tips en ideeën zijn welkom
donderdag 23 april 2020 om 00:05
Je hebt gelijk! Mijn ex partner weigert echter al deze dingen, ik volg het ONS traject nog wel alleen.
Als ik bij hem aangeef dat het voor nu misschien beter is dat de overdracht met die kleine tijdelijk door iemand anders wordt opgepakt, weigert hij dit ook. Terwijl hij aangeeft het niet aan te kunnen mij te zien of te spreken.
donderdag 23 april 2020 om 00:06
Wisselen op school.honingbijjj schreef: ↑23-04-2020 00:05Je hebt gelijk! Mijn ex partner weigert echter al deze dingen, ik volg het ONS traject nog wel alleen.
Als ik bij hem aangeef dat het voor nu misschien beter is dat de overdracht met die kleine tijdelijk door iemand anders wordt opgepakt, weigert hij dit ook. Terwijl hij aangeeft het niet aan te kunnen mij te zien of te spreken.
donderdag 23 april 2020 om 00:12
Rapunzelreallife schreef: ↑23-04-2020 00:06Mediation idd. En anders een rechtszaak.
Met iemand eruit komen die niet wil en niet meewerkt is heel lastig. Jullie hebben nooit iets op papier gezet van te voren?
Lastig lijkt het me!
Waarom wilde hij dat je zou veranderen? En wat?
We hebben nooit iets op papier gezet, omdat hij alle juridische wegen wilde vermijden. Hij heeft onze dochter ook nooit erkent en wil dat alleen laten geschieden als ze ook zijn achternaam krijgt.
Hij wilde dat ik "liever" naar hem toe was en meer moest praten. Maar als ik praatte dan was wat ik zei nooit goed genoeg. Ik was teveel veranderd in zijn ogen (ik studeerde, was met de opvoeding van onze dochter bezig, maar maakte ook meer tijd voor vriendinnen, wat ik in het verleden niet deed en toch miste, wat hij wist).
donderdag 23 april 2020 om 00:21
Het vermijden van het conflict is niet zozeer het probleem, daar heb ik opzich geen moeite mee. Hij wil geen contact, heb ik op zekere hoogte ook geen moeite mee. Juist om verder conflict te mijden, wil ik voor het aankomende jaar afspraken maken mbt onze dochter (denkend aan de vakantie en bijzondere dagen) en over welke zaken houden we elkaar op de hoogte.
Echter heeft hij me overal op geblokkeerd en gezegd: "of we doen het samen als partners of niks punt. Ik haal hoe dan ook die kleine elke week op, je houd je bek verder en zorgt dat ze klaarstaat". Vervolgens overal op geblokkeerd.
donderdag 23 april 2020 om 00:24
Dat zeg ik, overdracht op school.honingbijjj schreef: ↑23-04-2020 00:21Het vermijden van het conflict is niet zozeer het probleem, daar heb ik opzich geen moeite mee. Hij wil geen contact, heb ik op zekere hoogte ook geen moeite mee. Juist om verder conflict te mijden, wil ik voor het aankomende jaar afspraken maken mbt onze dochter (denkend aan de vakantie en bijzondere dagen) en over welke zaken houden we elkaar op de hoogte.
Echter heeft hij me overal op geblokkeerd en gezegd: "of we doen het samen als partners of niks punt. Ik haal hoe dan ook die kleine elke week op, je houd je bek verder en zorgt dat ze klaarstaat". Vervolgens overal op geblokkeerd.
Het is kut dat het zo moet, maar het is wel te doen. Niet ideaal, maar te doen. En accepteren dat het nu zo is.
donderdag 23 april 2020 om 00:32
Je kunt niet iets accepteren, wat er nog niet is. Vader blijft namelijk voet bij stuk houden dat hij voor mijn deur gaat staan. Als ik met een voorstel van ouders kom gaat hij er ook tegenin en zal dit ook niet accepteren, omdat hij zondag haar normaal gesproken bij mijn huis ophaalde.
donderdag 23 april 2020 om 00:35
Ik snap het probleem niet?honingbijjj schreef: ↑23-04-2020 00:32Je kunt niet iets accepteren, wat er nog niet is. Vader blijft namelijk voet bij stuk houden dat hij voor mijn deur gaat staan. Als ik met een voorstel van ouders kom gaat hij er ook tegenin en zal dit ook niet accepteren, omdat hij zondag haar normaal gesproken bij mijn huis ophaalde.
Jij zet haar met tas op school, hij haalt op, zet haar tas op school en jij haalt op. Kan je toch prima afspreken? En komt hij op. Een andere dag, dan doe je niet open. Wordt hij vervelend, dan bel je 112.
donderdag 23 april 2020 om 01:03
Ik zou hem berichten dat hij je dochter alleen kan ophalen na overleg. Komt hij zonder overleg toch aan de deur dan doe je niet open, want er staat geen bezoekregeling op papier. Doet hij dan moeilijk, bel je de politie.
Ook adviseer ik je Veilig Thuis en de politie in kennis te stellen en advies in te winnen bij een advocaat in familierecht.
Geef je dochter niet meer informatie dan nodig. Als ze vraagt wanneer papa haar weer komt halen, bijv.: je mag weer naar papa zodra hij daar met mama een afspraak over maakt. Meer niet. Praat niet slecht over hem tegen haar, dat brengt haar alleen maar in een loyaliteitsconflict.
Dit zeg ik uit ervaring. Met mijn ex waren ook geen afspraken te maken anders dan wat er in het echtscheidingsconvenant stond. Mijn dochter, 24 nu, zei pas tegen me: “Papa is een klootzak, maar ik ben zó blij dat je nooit slecht over hem hebt gepraat toen we jong waren!”
Ik hoop dat je hier iets mee kunt, want het is een rotsituatie. Sterkte!
Ook adviseer ik je Veilig Thuis en de politie in kennis te stellen en advies in te winnen bij een advocaat in familierecht.
Geef je dochter niet meer informatie dan nodig. Als ze vraagt wanneer papa haar weer komt halen, bijv.: je mag weer naar papa zodra hij daar met mama een afspraak over maakt. Meer niet. Praat niet slecht over hem tegen haar, dat brengt haar alleen maar in een loyaliteitsconflict.
Dit zeg ik uit ervaring. Met mijn ex waren ook geen afspraken te maken anders dan wat er in het echtscheidingsconvenant stond. Mijn dochter, 24 nu, zei pas tegen me: “Papa is een klootzak, maar ik ben zó blij dat je nooit slecht over hem hebt gepraat toen we jong waren!”
Ik hoop dat je hier iets mee kunt, want het is een rotsituatie. Sterkte!
donderdag 23 april 2020 om 01:05
Hoe bedoel je het kind er tussenin zetten.Lexie72 schreef: ↑23-04-2020 01:03Ik zou hem berichten dat hij je dochter alleen kan ophalen na overleg. Komt hij zonder overleg toch aan de deur dan doe je niet open, want er staat geen bezoekregeling op papier. Doet hij dan moeilijk, bel je de politie.
Ook adviseer ik je Veilig Thuis en de politie in kennis te stellen en advies in te winnen bij een advocaat in familierecht.
Geef je dochter niet meer informatie dan nodig. Als ze vraagt wanneer papa haar weer komt halen, bijv.: je mag weer naar papa zodra hij daar met mama een afspraak over maakt. Meer niet. Praat niet slecht over hem tegen haar, dat brengt haar alleen maar in een loyaliteitsconflict.
Dit zeg ik uit ervaring. Met mijn ex waren ook geen afspraken te maken anders dan wat er in het echtscheidingsconvenant stond. Mijn dochter, 24 nu, zei pas tegen me: “Papa is een klootzak, maar ik ben zó blij dat je nooit slecht over hem hebt gepraat toen we jong waren!”
Ik hoop dat je hier iets mee kunt, want het is een rotsituatie. Sterkte!
donderdag 23 april 2020 om 01:06
donderdag 23 april 2020 om 01:08
Gezag en vader heeft family life, dus gewoon recht op omgang.Debora schreef: ↑23-04-2020 01:06Dus als ik het goed begrijp gaat je dochter wekelijks naar haar zaaddonor toe om psychisch mishandeld te worden met jouw goedkeuring en volledige medewerking aangezien jij de volledige voogdij hebt en dus rechtmatig degene bent die alle beslissingen mag nemen, of mis ik hier iets?
donderdag 23 april 2020 om 01:17
Goed dat je gestudeerd hebt en leuke vriendinnen hebt. Hij klinkt niet als een makkelijke partner. Niet erkend ook zeg je. Dan heeft hij ook geen rechten verder toch? Waarom zou je dan contact onderhouden? Wil je dochter dat graag? Vind ze hem een leuke pap? Mist ze hem?. onderdag 23 april 2020 om 00:12
We hebben nooit iets op papier gezet, omdat hij alle juridische wegen wilde vermijden. Hij heeft onze dochter ook nooit erkent en wil dat alleen laten geschieden als ze ook zijn achternaam krijgt.
Hij wilde dat ik "liever" naar hem toe was en meer moest praten. Maar als ik praatte dan was wat ik zei nooit goed genoeg. Ik was teveel veranderd in zijn ogen (ik studeerde, was met de opvoeding van onze dochter bezig, maar maakte ook meer tijd voor vriendinnen, wat ik in het verleden niet deed en toch miste, wat hij wist).
Ik ben al 13,5 jaar alleenstaande moeder. Bevalt me goed. Ex is niet in mijn leven. Vind het voor mijn dochter jammer dat ze opgroeien moet zonder een vader die geïnteresseerd in haar is. Zelf is ze daar heel nuchter in hij wil me niet leren kennen ik hem ook niet. Ik heb wel gevraagd om een dna test en wilde op basis van de rechten van het kind een rechtszaak om zo contact af te dwingen maar naar lang wikken en wegen uiteindelijk niet doorgezet. Nooit spijt van gehad.
donderdag 23 april 2020 om 01:18
Dan zeg je ‘als papa en mama daar goede afspraken over hebben gemaakt’. Leg je het probleem/oorzaak niet bij pa.
donderdag 23 april 2020 om 01:19
zeker wel, op basis van familylife.Rapunzelreallife schreef: ↑23-04-2020 01:17Goed dat je gestudeerd hebt en leuke vriendinnen hebt. Hij klinkt niet als een makkelijke partner. Niet erkend ook zeg je. Dan heeft hij ook geen rechten verder toch? Waarom zou je dan contact onderhouden? Wil je dochter dat graag? Vind ze hem een leuke pap? Mist ze hem?
Ik ben al 13,5 jaar alleenstaande moeder. Bevalt me goed. Ex is niet in mijn leven. Vind het voor mijn dochter jammer dat ze opgroeien moet zonder een vader die geïnteresseerd in haar is. Zelf is ze daar heel nuchter in hij wil me niet leren kennen ik hem ook niet. Ik heb wel gevraagd om een dna test en wilde op basis van de rechten van het kind een rechtszaak om zo contact af te dwingen maar naar lang wikken en wegen uiteindelijk niet doorgezet. Nooit spijt van gehad.
donderdag 23 april 2020 om 01:20
Fair enough tav gezag, maar family life mag hij eerst gaan bewijzen. Hij heeft haar niet erkend, als zij besluit uit veiligheid haar kind niet met hem mee te laten gaan, mag hij zijn nalatigheid bij de rechter gaan uitleggen: ja edelachtbare, ik wilde het kind niet erkennen omdat het mijn achternaam niet heeft en mijn ex moet gewoon stoppen met zeuren, en weer een relatie met mij aangaan.
Ik denk dat hij niet voor erkenning wil gaan omdat hij geen alimentatie wil betalen, dus zal hij die stap naar de rechter ook niet nemen. Ik hoor graag van TO of ik het mis heb.
Occam's razor
donderdag 23 april 2020 om 01:21
Ma heeft haar hele leven bij pa gewoond. Dus hoeft verder niets te bewijzen. Hij is geen gevaar voor het kind of agressief naar moeder, dus gaat echt nergens over. Behalve de zoveelste vechtscheiding die zelfs nog tot een OTS kan leiden.Debora schreef: ↑23-04-2020 01:20Fair enough tav gezag, maar family life mag hij eerst gaan bewijzen. Hij heeft haar niet erkend, als zij besluit uit veiligheid haar kind niet met hem mee te laten gaan, mag hij zijn nalatigheid bij de rechter gaan uitleggen: ja edelachtbare, ik wilde het kind niet erkennen omdat het mijn achternaam niet heeft en mijn ex moet gewoon stoppen met zeuren, en weer een relatie met mij aangaan.
Ik denk dat hij niet voor erkenning wil gaan omdat hij geen alimentatie wil betalen, dus zal hij die stap naar de rechter ook niet nemen. Ik hoor graag van TO of ik het mis heb.
Ook zonder erkenning kan TO adhv een vaderschapstest alimentatie eisen.
