Derde kind dilemma

29-04-2020 10:36 223 berichten
Alle reacties Link kopieren
Twee gezonde zoons van 4 en bijna 2, maar ergens in m’n achterhoofd blijft toch knagen dat het nog niet ‘af’ is. Als er er eerder komt, wordt dat pas als de jongste (bijna) naar school gaat, maar nu is het moment om er serieus over na te denken. Wie had of heeft ook deze twijfels en welke keuze heb je gemaakt?

Dingen die meespelen in de overweging:
- Financieel hebben we t goed, kan prima een derde bij. Evt. een dakkapel op zolder voor iets ruimere kamers, maar dat hoeft niet meteen en is ook genoeg financiële ruimte voor.
- Man en ik werken beiden 32 uur, dus redelijk goede werk/privé balans.
- Met een derde begin je weer van voren af aan, juist als jongste echt zelfstandiger wordt.
- Ik zou stiekem wel een meisje willen, maar die garantie is er natuurlijk niet en zou ook blij zijn met een derde jongen, maar het speelt wel mee bij het ‘nog niet af’-gevoel denk ik.
- Voor man hoeft het niet, maar als ik graag wil, staat hij ervoor open.
- Gaat het überhaupt lukken om weer zwanger te raken, krijgen we een gezond kindje, wat als dat niet zo is? Moet ik niet gewoon mijn zegeningen tellen met wat ik nu heb?
Alle reacties Link kopieren
sprokkelientje schreef:
29-04-2020 11:25
TO: wellicht eens heel diep alle lagen bij jezelf afpellen wat nu maakt dat je het als "onaf" ervaart. Onaf is zo'n abstract begrip vindt je ook niet?

Ik vind het onder hem mom van onaf en gevoel nogal een keuze met grote consequenties. Anders dan bij bv. praktische dingen die gevoelsmatig onaf zijn.

En....ik ben ook benieuwd in hoeverre de maatschappelijke norm een rol speelt in het krijgen van 3 kinderen (de nieuwe hippe norm idd?
Het is ook heel abstract en irrationeel inderdaad, dat gevoel van onaf. Ik vermoed dat de wens voor een meisje wel echt meespeelt, maar ik ben ook bewust dat de kans groter is dat er een derde jongen komt en ook dat zou ik leuk vinden. Mijn angst is alleen dat het dan nog steeds onaf blijft voelen, terwijl ik zeker weten geen vier kinderen wil (puur praktisch met auto en huis etc).

De nieuwe maatschappelijke norm voel ik helemaal niet. In mijn omgeving hebben de meesten gekozen voor geen, 1 of 2 kinderen. Vriendinnen met wie ik de wens voor een derde bespreek, verklaren me voor gek. Ik ken slechts 1 gezin in de nabije omgeving die 3 kinderen hebben en hun leven valt sowieso niet met het onze te vergelijken (maw: zoals zij het doen, zou ik het niet willen).
Bulbul schreef:
29-04-2020 11:04
Als het voor je man niet per se hoeft, zou ik het niet doen. Die vrijheid die je langzaamaan weer terugkrijgt, is ook wat waard hoor. En goed voor je relatie.
Dit!
Alle reacties Link kopieren
parbleumondieu schreef:
29-04-2020 11:09
Waarom zijn twee kinderen incompleet en onaf en met drie is het compleet? Ik vraag me dat steeds af als weer een topic geopend wordt om bijval te vragen voor een derde kind? Het wordt als geldige reden opgevoerd, maar er is geen reëel verschil tussen twee, drie, vier of vijf in compleetheid. Je kan er ook vijftien op de wereld zetten, dan ben je aardig compleet.

En ik vind dat jullie, jonge gezinnen ook wel eens mogen gaan nadenken over de overbevolking.
Sorry TO, niet jij met name, maar alle gezinnen sinds 2005 ofzo. Drie werd de hippe norm en we komen er maar niet vanaf.
Je kan het je misschien niet voorstellen maar dat complete dan wel incomplete plaatje is een pure gevoelskwestie. Dat gevoel kun je besluiten te negeren of er toch iets mee te doen. Heeft echt weinig te maken met daadwerkelijk aantallen.

En wbt dat laatste.. wat een kolder. Vroeger waren grote gezinnen veel vanzelfsprekender dan nu. En onder mijn eigen leeftijdsgroep (grofweg generatie y) speelt best bewustwording over de impact van kinderen op onze aarde. In alle generaties zijn er mensen die zich daarmee bezig houden. Óf niet en die fokken gerust als konijnen. Allemaal best maar dat heeft niets met hip te maken. :roll:


Terug naar TO
Het is een totale gevoelskwestie. Zeker omdat alle randvoorwaarden om het wel te doen of te kunnen, er zijn. Ik zou er nog wat tijd overheen laten gaan misschien. Zodat het gevoel kan groeien naar een duidelijke ja of nee voor jullie beide. Hoelang wil je nog wachten voordat de beslissing moet vallen? Dat zal ook meespelen in het besluit.

:heart:
Alle reacties Link kopieren
PikkuMyy schreef:
29-04-2020 11:27
Ik zou van mijn vriend geen als-ik-het-graag wil kind willen. Jij wel?
Ach, het merendeel van onze beslissingen gaat zo, dus ik vind dat best prima. Ik ben gewoon altijd wat meer uitgesproken en hij moet altijd wennen aan een idee, om vervolgens aan te geven dat het eigenlijk wel heel leuk/fijn/handig is. Als hij iets echt niet wil, zegt hij dat zeker en hij zal achteraf ook niet in m’n gezicht werpen dat ik iets graag wilde oud.
Alle reacties Link kopieren
rumforviva schreef:
29-04-2020 11:30
Dat met die overbevolking zou ik niet meenemen in mijn persoonlijke overwegingen.
Nee, helaas doet niemand dit. Mede daardoor is de overbevolking er.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben ook jaren getwijfeld. Ook twee kinderen. Toen de jongste werd geboren waren man en ik nog geen 30, beiden baan,huis etc.
Na lang nadenken hebben we het erbij gelaten. Wij willen graag reizen, dingen zien. En dat gaat met 2 kinderen veel makkelijker dan met 3. Hotels e.d. zijn gewoon niet ingericht op gezinnen van 5 of meer,of het kost heel veel. Vrienden van ons met 3 kinderen zijn vaak honderden tot duizenden euro's meer kwijt. En we wilden het niet erom laten. (We kamperen ook vaak hoor, heerlijk en goedkoop. Maar dat kan niet overal natuurlijk)

Nu ben ik daar heel blij om,want onze kinderen reizen net zo graag als wij. Ze zijn nu eind basisschool leeftijd, en zelfs stedentripjes vinden ze super.
Het is persoonlijk, maar dit was onze overweging.. los van gezondheid evt derde kind enzovoort.

En dat incompleet voelen herkennen we. Maar incompleet betekent niet dat het niet goed kan zijn.
anoniem16121612 wijzigde dit bericht op 29-04-2020 11:44
15.64% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Flomo schreef:
29-04-2020 11:36
Ach, het merendeel van onze beslissingen gaat zo, dus ik vind dat best prima. Ik ben gewoon altijd wat meer uitgesproken en hij moet altijd wennen aan een idee, om vervolgens aan te geven dat het eigenlijk wel heel leuk/fijn/handig is. Als hij iets echt niet wil, zegt hij dat zeker en hij zal achteraf ook niet in m’n gezicht werpen dat ik iets graag wilde oud.
Kan best zijn maar ik vind dit toch wel van een heeeeeel ander kaliber dan welke geur geurkaarsen of waar gaan we op vakantie. :woa:
Benieuwd hoe jij hier naar kijkt.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Discover schreef:
29-04-2020 11:34
Je kan het je misschien niet voorstellen maar dat complete dan wel incomplete plaatje is een pure gevoelskwestie. Dat gevoel kun je besluiten te negeren of er toch iets mee te doen. Heeft echt weinig te maken met daadwerkelijk aantallen.

En wbt dat laatste.. wat een kolder. Vroeger waren grote gezinnen veel vanzelfsprekender dan nu. En onder mijn eigen leeftijdsgroep (grofweg generatie y) speelt best bewustwording over de impact van kinderen op onze aarde. In alle generaties zijn er mensen die zich daarmee bezig houden. Óf niet en die fokken gerust als konijnen. Allemaal best maar dat heeft niets met hip te maken. :roll:


Terug naar TO
Het is een totale gevoelskwestie. Zeker omdat alle randvoorwaarden om het wel te doen of te kunnen, er zijn. Ik zou er nog wat tijd overheen laten gaan misschien. Zodat het gevoel kan groeien naar een duidelijke ja of nee voor jullie beide. Hoelang wil je nog wachten voordat de beslissing moet vallen? Dat zal ook meespelen in het besluit.

:heart:
Nou hier op de schoolpleinen in bepaalde buurten heeft dat echt wel met hip te maken. En grote gezinnen vergelijken met de wereld van nu? Over onzin gesproken :hihi:
Alle reacties Link kopieren
Overigens heeft mijn schoonmoeder me altijd geadviseerd er voor ofwel 2 ofwel 4 te gaan. Het werden er in haar geval 3 omdat het medisch onverantwoord was nog een 4e te krijgen. Maar ze heeft het altijd als enigzins onhandig ervaren. Qua auto, eten, uitjes, samen spelen etc.

Ze is overigens niet minder blij met ze hoor. Maar liever had ze dus een even aantal gehad.
Flomo schreef:
29-04-2020 11:36
Ach, het merendeel van onze beslissingen gaat zo, dus ik vind dat best prima. Ik ben gewoon altijd wat meer uitgesproken en hij moet altijd wennen aan een idee, om vervolgens aan te geven dat het eigenlijk wel heel leuk/fijn/handig is. Als hij iets echt niet wil, zegt hij dat zeker en hij zal achteraf ook niet in m’n gezicht werpen dat ik iets graag wilde oud.
Ah ok, ik zou daar dus bang voor zijn maar dat is bij jullie gelukkig niet aan de orde :)
Alle reacties Link kopieren
Flomo schreef:
29-04-2020 11:33
Het is ook heel abstract en irrationeel inderdaad, dat gevoel van onaf. Ik vermoed dat de wens voor een meisje wel echt meespeelt, maar ik ben ook bewust dat de kans groter is dat er een derde jongen komt en ook dat zou ik leuk vinden. Mijn angst is alleen dat het dan nog steeds onaf blijft voelen, terwijl ik zeker weten geen vier kinderen wil (puur praktisch met auto en huis etc).

De nieuwe maatschappelijke norm voel ik helemaal niet. In mijn omgeving hebben de meesten gekozen voor geen, 1 of 2 kinderen. Vriendinnen met wie ik de wens voor een derde bespreek, verklaren me voor gek. Ik ken slechts 1 gezin in de nabije omgeving die 3 kinderen hebben en hun leven valt sowieso niet met het onze te vergelijken (maw: zoals zij het doen, zou ik het niet willen).
Misschien nog dieper gaan in je afwegingen tbv je besluitvorming.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
PikkuMyy schreef:
29-04-2020 11:39
Nou hier op de schoolpleinen in bepaalde buurten heeft dat echt wel met hip te maken. En grote gezinnen vergelijken met de wereld van nu? Over onzin gesproken :hihi:
Ik vind het meer met tokkie te maken gezinnen met meer dan 2 kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Discover schreef:
29-04-2020 11:34


Terug naar TO
Het is een totale gevoelskwestie. Zeker omdat alle randvoorwaarden om het wel te doen of te kunnen, er zijn. Ik zou er nog wat tijd overheen laten gaan misschien. Zodat het gevoel kan groeien naar een duidelijke ja of nee voor jullie beide. Hoelang wil je nog wachten voordat de beslissing moet vallen? Dat zal ook meespelen in het besluit.

:heart:
Ik heb nog de tijd, zeker een jaar voor we zouden willen gaan proberen, dus dat scheelt. Maar ik merk dat het me onrust geeft om niet te weten of ik iets afsluit of niet, vandaar dat ik eigenlijk wel eerder zou willen beslissen. Met man ook afgesproken dat hij er nog over nadenkt en we het na de zomer weer bespreken, want ik vind het belangrijk dat hij los van mijn overwegingen en wensen ook een mening vormt.
Alle reacties Link kopieren
Discover schreef:
29-04-2020 11:39
Overigens heeft mijn schoonmoeder me altijd geadviseerd er voor ofwel 2 ofwel 4 te gaan. Het werden er in haar geval 3 omdat het medisch onverantwoord was nog een 4e te krijgen. Maar ze heeft het altijd als enigzins onhandig ervaren. Qua auto, eten, uitjes, samen spelen etc.

Ze is overigens niet minder blij met ze hoor. Maar liever had ze dus een even aantal gehad.
Feit dat je schoonmoeder je zo'n advies geeft vind ik op zijn zachtst gezegd ehhhh apart. |-)
sprokkelientje wijzigde dit bericht op 29-04-2020 11:43
Reden: verkeerde smiley
0.93% gewijzigd
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Alle reacties Link kopieren
rumforviva schreef:
29-04-2020 11:30
Dat met die overbevolking zou ik niet meenemen in mijn persoonlijke overwegingen.
En dit is waarom de wereld naar de klote gaat. Ikke ikke en de rest kan stikken.
niqqi wijzigde dit bericht op 29-04-2020 11:44
0.42% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Volgens het Viva Forum is twee kinderen helemaal prima (want 1 kind is zielig), maar is drie kinderen opeens verschrikkelijk milieuvervuilend en een misdaad tegen de menselijkheid. :facepalm:

Ik vind het in dit soort topics ook altijd grappig om te lezen welke argumenten er bij worden gehaald. Dat een oneven aantal niet goed past in achtbanen of dat je niet uitkomt met de hoeveelheid koekjes in één pak. (In blikjes knakworsten zitten er 10, vandaar onze derde... En wat als één van je kinderen niet in de achtbaan durft? Maar een extra kind adopteren zodat het weer rechtgetrokken wordt? O_o )

Wat ik gedaan heb toen ik twijfelde was me voorstellen hoe ons gezin later zou zijn, over 5, 10, 20 of 30 jaar. En wat ik daarin fijn zou vinden. Van welke gezinsdynamiek ik het meest houd. Wij zijn uiteindelijk voor een derde gegaan. Ik vind het pittiger dan ik dacht, wat betreft het weer inleveren van vrijheid (zo'n kleintje is weer zo'n handenbindertje). Het 'die derde doe je er zo wel even bij' wat sommigen zeggen vind ik niet opgaan. Maar ik ben wel heel blij met onze derde! Hoe zoiets voor jou en je man is is echt aan jullie, niemand kan dat voor jullie invullen. Het is ook geen optelsom van praktische zaken (al is het belangrijk dat de randvoorwaarden er zijn).
PikkuMyy schreef:
29-04-2020 11:40
Ah ok, ik zou daar dus bang voor zijn maar dat is bij jullie gelukkig niet aan de orde :)
Dat kan TO niet voorspellen want de meeste beslissingen hebben niet zo'n levenslange impact als een extra kind.
Wat hierboven al genoemd werd is reizen met 5 personen vele malen duurder en gecompliceerder.
Alle reacties Link kopieren
PikkuMyy schreef:
29-04-2020 11:39
Nou hier op de schoolpleinen in bepaalde buurten heeft dat echt wel met hip te maken. En grote gezinnen vergelijken met de wereld van nu? Over onzin gesproken :hihi:
En hier ken ik werkelijk niemand die aan een derde kind begint omdat het 'hip' is of omdat dat zo leuk staat in de bakfiets. Hou toch op zeg. :clown:

Grote gezinnen waren er in alle tijden. Of het nu kut ging met de wereld of niet. De wereld is niet pas sinds een paar jaar 'overbevolkt' en staat overigens ook niet pas sinds kort in de spreekwoordelijke hens hoor.
redbulletje schreef:
29-04-2020 11:41
Ik vind het meer met tokkie te maken gezinnen met meer dan 2 kinderen.
Ongekamde bakfietsVolvoconsultantmanagerMontessoritypjes hier.
Alle reacties Link kopieren
sprokkelientje schreef:
29-04-2020 11:37
Nee, helaas doet niemand dit. Mede daardoor is de overbevolking er.
De overbevolking zit niet in in het west-Europese geboortecijfer hoor. Als niemand hier meer kinderen zou krijgen hebben we economisch een enorm probleem en dan blijven ze in andere delen van de wereld nog steeds een hele bups kinderen krijgen en de overbevolking zou nog steeds niet zijn opgelost. Maar dat is dus een hele andere discussie.
Alle reacties Link kopieren
sprokkelientje schreef:
29-04-2020 11:42
Feit dat je schoonmoeder je zo'n advies geeft vind ik op zijn zachtst gezegd ehhhh apart. |-)
Weinig aparts aan. Is gewoon haar ervaring die ze met me deelde. Aan ervaringen heb je nog weleens wat. En aan ieder zelf er wel of niets mee te doen he.
Discover schreef:
29-04-2020 11:43
En hier ken ik werkelijk niemand die aan een derde kind begint omdat het 'hip' is of omdat dat zo leuk staat in de bakfiets. Hou toch op zeg. :clown:

Grote gezinnen waren er in alle tijden. Of het nu kut ging met de wereld of niet. De wereld is niet pas sinds een paar jaar 'overbevolkt' en staat overigens ook niet pas sinds kort in de spreekwoordelijke hens hoor.
O werkt dat zo bij jou? Je kent het niet dus het bestaat niet? :hihi:

En ja, grote gezinnen waren er in alle tijden. Maar toen hadden deze gezinnen niet 1 of meerdere auto's, vlogen ze niet de hele wereld rond, shopten ze niet online dingen van over de hele wereld, importeerden ze geen superfoods vanaf Bora Bora, etc.
Dat ik het verschil nog uit moet leggen zeg :facepalm:
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
29-04-2020 11:41
Ik vind het meer met tokkie te maken gezinnen met meer dan 2 kinderen.
:popcorn:
Alle reacties Link kopieren
grote gezinnen zijn tegenwoordig wel een teken van welvaart hoor (in het westen),
Alle reacties Link kopieren
sprokkelientje schreef:
29-04-2020 11:39
Kan best zijn maar ik vind dit toch wel van een heeeeeel ander kaliber dan welke geur geurkaarsen of waar gaan we op vakantie. :woa:
Benieuwd hoe jij hier naar kijkt.
Ik ben zo gaan samenwonen, getrouwd, 2 kinderen gekregen, huizen gekocht... hij zegt het alleen als hij iets echt niet wil en verder vindt hij het altijd lastig iets voor te stellen en ziet dan alleen de beren op de weg. Ik kan wel een diepgaand gesprek gaan houden over hoe hij erin staat en dat doen we ook wel, maar de praktijk wijst uit dat hij nooit zegt: ik wil dit heel graag, laten we het doen! Maar meer: ik zie de nadelen maar ik vind ze niet zo zwaar wegen dat ik het niet wil, dus ik sta ervoor open. Hij is nu eenmaal zo, dat ga ik niet veranderen en tot nu toe heeft het altijd goed uitgepakt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven