Relaties
alle pijlers
Gedrag van kennis
woensdag 11 november 2020 om 15:02
Ik heb een kennis/vriend die ik al jaren ken. We delen gezamenlijke interesses, ik kook wel eens voor diegene. Gezellig maken etc. Het is zoiets als een vriendschap. In al die jaren tijd heb ik aan diegene nooit wat gevraagd, tot vandaag.
Nu heb ik van overlast aan die kennis verteld. Opeens kwam ik op het idee of hij met me mee kon komen om met die man te praten (we zouden volgende dag koffie en gebakjes bij mij thuis eten).Mijn kennis zou er over nadenken. Die dag aangekomen, hoorde hij bij mij thuis inderdaad ook bassgedreun en muziek. Toen ik vroeg of hij wilde meekomen zei hij dat hij erover had nagedacht en niet wilde. Ik zei dat het enige wat hij kon doen, is beamen dat er overlast was.
Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.
Die kennis zag me huilen (ik kon mezelf niet tegenhouden) en ook hoe moeilijk ik het met de situatie had en het weer alleen moest oplossen. Hij liep na zijn koffie en gebakjes de deur uit. Gaf me eerst een hand op schouder en zei daarna doei.
Ik denk dat dit de eerste keer van mijn leven is geweest dat ik iemand om hulp vroeg. Wat zegt dit over die kennis?
Nu heb ik van overlast aan die kennis verteld. Opeens kwam ik op het idee of hij met me mee kon komen om met die man te praten (we zouden volgende dag koffie en gebakjes bij mij thuis eten).Mijn kennis zou er over nadenken. Die dag aangekomen, hoorde hij bij mij thuis inderdaad ook bassgedreun en muziek. Toen ik vroeg of hij wilde meekomen zei hij dat hij erover had nagedacht en niet wilde. Ik zei dat het enige wat hij kon doen, is beamen dat er overlast was.
Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.
Die kennis zag me huilen (ik kon mezelf niet tegenhouden) en ook hoe moeilijk ik het met de situatie had en het weer alleen moest oplossen. Hij liep na zijn koffie en gebakjes de deur uit. Gaf me eerst een hand op schouder en zei daarna doei.
Ik denk dat dit de eerste keer van mijn leven is geweest dat ik iemand om hulp vroeg. Wat zegt dit over die kennis?
anoniem_391963 wijzigde dit bericht op 12-11-2020 08:42
29.84% gewijzigd
woensdag 11 november 2020 om 20:59
Dat zeg ik toch ook niet?creativeguy schreef: ↑11-11-2020 19:56Dat is dan nog geen reden om het te accepteren, of, beter gezegd, voor de ander om maar overlast te leveren.
Maar wat voor de een acceptabel is is voor de ander hinder/overlast.
woensdag 11 november 2020 om 22:01
He kennen wij dezelfde persoon? Altijd vooraan om hulp aan te bieden zo erg dat het zelfs irritant wordt.. soort moeder teresa etc. En je zelf ook maar een seconde niet voor dr klaar staat dan helemaal beledigd. Echt vermoeiend. Zulke mensen hoef ik niet in mijn leven.Suusje666 schreef: ↑11-11-2020 16:01Je kunt hulp verwachten van anderen omdat je zelf altijd anderen meteen helpt, maar zo werkt de wereld niet. Het is geen saldo, iemand anders is niet verplicht om je te helpen als diegene zich daar niet prettig bij voelt. Ik zou me bij dergelijk verzoek ook niet zo relaxed voelen.
In alle eerlijkheid: je klinkt een beetje als een vriendin van me. Ze zegt niet veel van anderen te verwachten maar ondertussen verwacht ze juist heel veel van je, en schrijft ze het af als een soort hoogverraad als je dan een keer niet wil bijspringen. Ondertussen staat ze zelf wel altijd anderen bij, maar rekent zichzelf daardoor ook een soort elite positie aan als redder in nood voor iedereen, terwijl die mensen daar helemaal niet zelf om gevraagd hebben per se.
Ik snap dat overlast heel vervelend is, maar het is een winkel zeg je? Is dat dan een nachtwinkel dat je er ook niet door kan slapen?
donderdag 12 november 2020 om 08:01
Als je last hebt van de muziek kan je zeker proberen om daar iets aan te doen of anders om andere woonruimte te zoeken.
Maar man man man, wat doe je een moeite om iedereen duidelijk te maken dat je ECHT HEEL ERG ZIELIG bent. En dat het allemaal HEEL ERG ONEERLIJK is dat er geen rekening gehouden wordt met jou.
Als ik die kennis was had ik ook gemaakt dat ik weg kwam.
Maar man man man, wat doe je een moeite om iedereen duidelijk te maken dat je ECHT HEEL ERG ZIELIG bent. En dat het allemaal HEEL ERG ONEERLIJK is dat er geen rekening gehouden wordt met jou.
Als ik die kennis was had ik ook gemaakt dat ik weg kwam.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
donderdag 12 november 2020 om 08:33
Het is fijn als je weet dat iemand voor je klaarstaat, maar 'voor iemand klaarstaan' is relatief. Ik vond zelf dat ik ook voor haar klaarstond, maar op een gegeven moment werd haar leunen op mij zo groot dat ze haar hele geluk van mij liet afhangen, en als ik dan niet snel genoeg in actie sprong dan was ik de boosdoener. Heftig beledigd en werden er ook dingen gezegd als 'Het is mijn eigen schuld, ik had je ook niet zo in vertrouwen moeten nemen en niet verwachten dat mijn goedheid wederkerig is'. Grrr. Gelukkig is het nu anders, maar het scheelde niet veel of ik had die vriendschap afgebroken. Die mensen denken dat vriendschap een soort bankrekening is dat wanneer je maar genoeg geeft, je er een evenredige hoeveelheid vanaf kan halen, maar zo werkt dat niet en het is in de basis ontzettend manipulatief.abracadabra schreef: ↑11-11-2020 22:01He kennen wij dezelfde persoon? Altijd vooraan om hulp aan te bieden zo erg dat het zelfs irritant wordt.. soort moeder teresa etc. En je zelf ook maar een seconde niet voor dr klaar staat dan helemaal beledigd. Echt vermoeiend. Zulke mensen hoef ik niet in mijn leven.
Dat gevoel van een mismatch met de realiteit en de wereld werkwijze krijg ik een beetje bij TO.
donderdag 12 november 2020 om 08:35
Ik zou, als kennis zijnde ook niet mee willen gaan.Hexopbezemsteel schreef: ↑12-11-2020 08:01Als je last hebt van de muziek kan je zeker proberen om daar iets aan te doen of anders om andere woonruimte te zoeken.
...
Als ik die kennis was had ik ook gemaakt dat ik weg kwam.
Schakel de handhaving in of whatever.
Maar dat hij je zo achter laat is ook stom. Hij had wel met je kunnen meedenken voor andere oplossingen.
Wat is een soort vriend?
Jij koopt gebakjes voor hem? Hij ook weleens voor jou?
Is het iets eenzijdigs? Of is het een fwb?
Die vriend had dat gebakje ook moeten afslaan.
Wat een sneuerd.
de wereld wacht om ontdekt te worden
donderdag 12 november 2020 om 09:11
Waar lees je dat TO s nachts werkt? Ik had juist begrepen dat ze overdag werkt en deels thuis en zich door de muziek niet kan concentreren.viva-amber schreef: ↑11-11-2020 20:08Geluid over dag is helemaal niet verboden. To heeft overlast omdat zij overdag slaapt.
TO, nachtwerk is niet gezond voor iemand met psychische klachten. Nachtwerk is voor niemand gezond, maar wanneer je wat vatbaar bent wordt je al snel labiel. Kijk of je iets kan vinden waarmee je op de dag kan werken, dan is je probleem opgelost.
TO, je zegt zelf dat je overgevoelig bent voor geluid. In plaats van dat de hele wereld tegen je zou zijn, is het logischer dat de winkelier gewoon heeft onderschat hoe weinig geluid jij al storend vindt. De man kent je niet, hij heeft verder nul reden je te jennen. Je geeft ook steeds geen antwoord op de vraag wat voor winkel het is. Komt dat toevallig omdat het t soort winkel is waar de muziek eigenlijk nooit hard staat? Idem voor de kennis eigenlijk. Wanneer jij als enige last ervaart van muziek, kunnen mensen je ook niet helpen. Ik zou ook niet meegaan met een vriendin die wil klagen over muziek die in werkelijkheid helemaal niet hard is. Daar kan je ook weinig mee bij de wijkagent of de verhuurder. Het probleem en de oplossing liggen echt bij jezelf. Maar goed, iets zegt me dat je daar niet naar gaat kijken.
donderdag 12 november 2020 om 09:41
Als ik het goed heb gelezen heeft deze man je woonruimte aangeboden toen je huilend vertelde over de geluidsoverlast in je vorige woning. Dit roept allerlei vragen bij me op: kende je deze man al? Of was je klant in de winkel en kwam het verhaal in de loop van een gesprek aan de orde? Anyway... hij wilde je dus helpen. Ik kan me niet voorstellen dat hij eerst een tijdje Bewust de muziek zachter heeft gezet, om het volume vervolgens omhoog te doen. Ten eerste weet hij van je geschiedenis in je vorige woning en ten tweede denk ik dat een winkel s ochtends gewoon de muziek aanzet en dat die elke dag even hard staat.
Omdat je schrijft over een lange geschiedenis van geluidsoverlast, vermoed ik dat je erg gevoelig bent voor geluid. Je reageert daar erg sterk op en het gaat zover dat het van invloed is op je emotioneel en sociaal welbevinden.
Met de schuldvraag en een discussie over de beslissing van je kennis kom je niet verder in dit verhaal. In de context van je lange geschiedenis met geluidsoverlast denk ik dat het belangrijk is om de knop om te zetten en oplossingsgericht te werken met oog op je eigen rol en mogelijkheden. De oplossing ligt misschien wel in een behandeling gericht op acceptatie van het geluid. Ik meen dat ze dat bij tinnitus (Oorsuizingen) ook doen, omdat dat een onbehandelbare aandoening is die erg vergelijkbaar is met wat jij ervaart.
Je komt wanhopig, maar eerlijk gezegd ook wel een beetje onmogelijk over. Ik hoop echt dat je een oplossing vind.
Omdat je schrijft over een lange geschiedenis van geluidsoverlast, vermoed ik dat je erg gevoelig bent voor geluid. Je reageert daar erg sterk op en het gaat zover dat het van invloed is op je emotioneel en sociaal welbevinden.
Met de schuldvraag en een discussie over de beslissing van je kennis kom je niet verder in dit verhaal. In de context van je lange geschiedenis met geluidsoverlast denk ik dat het belangrijk is om de knop om te zetten en oplossingsgericht te werken met oog op je eigen rol en mogelijkheden. De oplossing ligt misschien wel in een behandeling gericht op acceptatie van het geluid. Ik meen dat ze dat bij tinnitus (Oorsuizingen) ook doen, omdat dat een onbehandelbare aandoening is die erg vergelijkbaar is met wat jij ervaart.
Je komt wanhopig, maar eerlijk gezegd ook wel een beetje onmogelijk over. Ik hoop echt dat je een oplossing vind.
donderdag 12 november 2020 om 10:03
thanx schreef: ↑12-11-2020 08:35Ik zou, als kennis zijnde ook niet mee willen gaan.
Schakel de handhaving in of whatever.
Maar dat hij je zo achter laat is ook stom. Hij had wel met je kunnen meedenken voor andere oplossingen.
Wat is een soort vriend?
Jij koopt gebakjes voor hem? Hij ook weleens voor jou?
Is het iets eenzijdigs? Of is het een fwb?
Die vriend had dat gebakje ook moeten afslaan.
Wat een sneuerd.
Maar hoe lang had hij dan moeten blijven? Ik bedoel, TO ervaart overlast maar het is heel duidelijk dat het aan haar overgevoeligheid ligt en er geen geluidsnormen overschreden worden. Het is hoorbaar en dat is het. Dan ga ik als vriend daar echt niet mee naar die onderbuur en handhaving is ook totaal nutteloos (want geen normen overschreden). En nadat ik als vriend TO al jarenlang heb proberen te helpen door oplossingen te zoeken en te adviseren psychologische hulp te zoeken voor haar problemen wil ik best even een troostend woord zeggen en nogmaals aan te dringen op die psychologische hulp, maar ik ga niet mee in het drama hoor. Daar ligt mijn gezonde grens.
donderdag 12 november 2020 om 10:12
Waarom zou een kennis mee moeten gaan denken ? Van een vriend zou je dat nog kunnen verwachten, maar een kennis is toch maar een oppervlakkig contact ? Waarom is die man sneu omdat hij het gebakje aanvaardt ? Dat gebakje heeft TO zelf aangeboden, dat staat normaal gezien toch los van hulp bieden of niet. Ik denk dat TO onterecht heel veel verwacht van anderen.thanx schreef: ↑12-11-2020 08:35Ik zou, als kennis zijnde ook niet mee willen gaan.
Schakel de handhaving in of whatever.
Maar dat hij je zo achter laat is ook stom. Hij had wel met je kunnen meedenken voor andere oplossingen.
Wat is een soort vriend?
Jij koopt gebakjes voor hem? Hij ook weleens voor jou?
Is het iets eenzijdigs? Of is het een fwb?
Die vriend had dat gebakje ook moeten afslaan.
Wat een sneuerd.
donderdag 12 november 2020 om 10:50
Ik vind mijzelf altijd wel aardig empathisch. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet weet hoe ik zou reageren als een kennis plotseling zo overstuur is.
“Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.”
Heb je ook tegen hem gezegd dat je moest huilen ik je misplaatste vertrouwen in mensen? En je hebt het over diegenen waarvan je denkt ze dichtbij je staan, valt die kennis daar ook onder?
“Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.”
Heb je ook tegen hem gezegd dat je moest huilen ik je misplaatste vertrouwen in mensen? En je hebt het over diegenen waarvan je denkt ze dichtbij je staan, valt die kennis daar ook onder?
donderdag 12 november 2020 om 11:13
Ik begrijp het ook niet zo goed. Een kennis is toch juist een bekende die niét dichtbij je staat ?madamecannibale schreef: ↑12-11-2020 10:50Ik vind mijzelf altijd wel aardig empathisch. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet weet hoe ik zou reageren als een kennis plotseling zo overstuur is.
“Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.”
Heb je ook tegen hem gezegd dat je moest huilen ik je misplaatste vertrouwen in mensen? En je hebt het over diegenen waarvan je denkt ze dichtbij je staan, valt die kennis daar ook onder?
vrijdag 13 november 2020 om 13:21
Zou het kunnen dat je best vaak klaagt tegen je kennissen/vrienden en familie en dat die kennis daarom zich niet voor je karretje wou spannen ?
Voor de rest mag hij natuurlijk erover nadenken en het toch niet doen
De winkelier heeft gezegd rekening met je te houden dat doet die dus niet
Je hebt gelijk maar wat nu ? De situatie veranderd niet
Voor de rest kom je erg zeurderig over en in een slachtofferrol , stap daar uit
Zoek hulp door middel bij huisarts en de huisbaas
Maar anderen hebben wel gelijk hoor, bij je volgende huis is er weer wat anders
Voor de rest mag hij natuurlijk erover nadenken en het toch niet doen
De winkelier heeft gezegd rekening met je te houden dat doet die dus niet
Je hebt gelijk maar wat nu ? De situatie veranderd niet
Voor de rest kom je erg zeurderig over en in een slachtofferrol , stap daar uit
Zoek hulp door middel bij huisarts en de huisbaas
Maar anderen hebben wel gelijk hoor, bij je volgende huis is er weer wat anders
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
vrijdag 13 november 2020 om 13:28
Hoezo elkaar? Hij jou bedoel je volgens mij. En nou ja, waarom moet hij jouw strijd strijden?
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
vrijdag 13 november 2020 om 13:29
Best een beetje wel hè. Allebei eigenlijk wel, want waarom kan die vage kennis dat niet zelf???Lady*Voldemort schreef: ↑11-11-2020 15:22Ik zou er zelf ook geen zin in hebben om uit naam van een vage kennis in een openbare gelegenheid te gaan lopen klagen over de geluidsoverlast die zij ondervindt. Dan sta je toch enorm voor lul?
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
vrijdag 13 november 2020 om 14:18
Ik weet precies wat je bedoelt. Ik vind ook dat ik altijd voor haar klaarstond. Ik heb vaak genoeg s avonds naar haar toegetreden als ze weer verdrietig was of haar uit te brand geholpen. Dat hoort bij vriendschap. Bij vriendschap hoort niet eisen dat iemand voor je klaar staat. En als iemand je voor de derde keer die week op je werk belt met een jankverhaal van een uur en je dan niet opneemt dan is het absurd als iemand daar boos over wordt. Ik ben er heel lang in meegegaan.. Maar uiteindelijk ben ik nu wel blij dat ik er van af ben. Niet continu die druk voelen als je even niet bereikbaar bent of een keer geen zin hebt om s avonds weer naar iemand te rijden als diegene verdrietig is of als je niet een afspraak wil afzeggen voor diegene. Heerlijk.Suusje666 schreef: ↑12-11-2020 08:33Het is fijn als je weet dat iemand voor je klaarstaat, maar 'voor iemand klaarstaan' is relatief. Ik vond zelf dat ik ook voor haar klaarstond, maar op een gegeven moment werd haar leunen op mij zo groot dat ze haar hele geluk van mij liet afhangen, en als ik dan niet snel genoeg in actie sprong dan was ik de boosdoener. Heftig beledigd en werden er ook dingen gezegd als 'Het is mijn eigen schuld, ik had je ook niet zo in vertrouwen moeten nemen en niet verwachten dat mijn goedheid wederkerig is'. Grrr. Gelukkig is het nu anders, maar het scheelde niet veel of ik had die vriendschap afgebroken. Die mensen denken dat vriendschap een soort bankrekening is dat wanneer je maar genoeg geeft, je er een evenredige hoeveelheid vanaf kan halen, maar zo werkt dat niet en het is in de basis ontzettend manipulatief.
Dat gevoel van een mismatch met de realiteit en de wereld werkwijze krijg ik een beetje bij TO.
Ik vind het heel lullig voor haar dat ze psychisch zo in de knoop zit en had haar echt willens steunen. Maar dat geeis en kwaad worden de hele tijd daar heb ik geen behoefte aan.
vrijdag 13 november 2020 om 16:24
Behoorlijk giftig vriendschap geweest danabracadabra schreef: ↑13-11-2020 14:18Ik weet precies wat je bedoelt. Ik vind ook dat ik altijd voor haar klaarstond. Ik heb vaak genoeg s avonds naar haar toegetreden als ze weer verdrietig was of haar uit te brand geholpen. Dat hoort bij vriendschap. Bij vriendschap hoort niet eisen dat iemand voor je klaar staat. En als iemand je voor de derde keer die week op je werk belt met een jankverhaal van een uur en je dan niet opneemt dan is het absurd als iemand daar boos over wordt. Ik ben er heel lang in meegegaan.. Maar uiteindelijk ben ik nu wel blij dat ik er van af ben. Niet continu die druk voelen als je even niet bereikbaar bent of een keer geen zin hebt om s avonds weer naar iemand te rijden als diegene verdrietig is of als je niet een afspraak wil afzeggen voor diegene. Heerlijk.
Ik vind het heel lullig voor haar dat ze psychisch zo in de knoop zit en had haar echt willens steunen. Maar dat geeis en kwaad worden de hele tijd daar heb ik geen behoefte aan.
Gelukkig ben je er van af
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
vrijdag 13 november 2020 om 22:41
Nou, dit gevoel wat wij omschrijven krijg ik dus ook bij het lezen van TO's situatie. Dat wil niet zeggen dat ik/we het dus juist inschatten, maar ik baseer dat op de verantwoording die allemaal buiten haarzelf ligt en waar dat niet "van toepassing" is, is de schuld te wijden aan haar goede vertrouwen in de medemens. Maw, iemand anders dam haarzelf. Terwijl bijna iedere situatie een mate van eigen verantwoordelijkheid meebrengt. En wat je daarmee doet is belangrijk.abracadabra schreef: ↑13-11-2020 14:18Ik weet precies wat je bedoelt. Ik vind ook dat ik altijd voor haar klaarstond. Ik heb vaak genoeg s avonds naar haar toegetreden als ze weer verdrietig was of haar uit te brand geholpen. Dat hoort bij vriendschap. Bij vriendschap hoort niet eisen dat iemand voor je klaar staat. En als iemand je voor de derde keer die week op je werk belt met een jankverhaal van een uur en je dan niet opneemt dan is het absurd als iemand daar boos over wordt. Ik ben er heel lang in meegegaan.. Maar uiteindelijk ben ik nu wel blij dat ik er van af ben. Niet continu die druk voelen als je even niet bereikbaar bent of een keer geen zin hebt om s avonds weer naar iemand te rijden als diegene verdrietig is of als je niet een afspraak wil afzeggen voor diegene. Heerlijk.
Ik vind het heel lullig voor haar dat ze psychisch zo in de knoop zit en had haar echt willens steunen. Maar dat geeis en kwaad worden de hele tijd daar heb ik geen behoefte aan.
