Alleen

Maar heb jij die oude kennissen nog wel gecontacteerd?
Misschien wisten ze zich geen houding te geven en was je ex daarin wel assertief.
(en nogmaals: kende je hen allemaal via je ex?)

Ik krijg wel het idee (en dit is geen verwijt ) dat je een hoge standaard hebt waaraan mensen zich dienen te houden omdat je dat zelf ook doet, anders trek je je terug.
Dit is alleen mijn mening he: maar ik denk dat je sociale contacten iets minder serieus moet maken. Elk praatje is leuk. Schep contactmogelijkheden en denk niet bij elk contact dat het meteen een grootse vriendschap moet worden. Als je die tips van de mensen hier volgt, zal je langzaam een kring met kennissen opbouwen en dan vloeit dat vanzelf wel iets verder tot je op een bepaald moment opeens uitjes heb staan en zelfs niet meer altijd kan omdat je er te veel hebt

Key word: langzaam.

peerke80 schreef: ↑

24-03-2021 15:50

Dank jullie wel voor jullie lieve reacties, lockdown helpt ook niet mee inderdaad + avondklok. Ik denk dat het ook mee heeft te maken met, ineen keer iedereen kwijt om me heen mijn gezin en werk. Vond het ook raar van mensen die ik wekelijks zag in ineens na mijn scheiding niet meer gebeld hebben daar wordt ik ook verdrietig van. Het is ook een zware tijd voor iedereen dat snap ik ook wel. Het is ook een beetje teleurstelling waarom ik geen contact zoek met oude kennissen. Wil nu echt nieuwe mensen leren.

Ik leerde als kind eigenlijk al dat mensen niet onvoorwaardelijk zijn. Ook vriendinnetjes die me wel eens in de steek lieten, omdat ze iemand anders interessanter vonden om mee te spelen. Ik heb daardoor al jong geleerd bepaalde afstand te houden.
Maar ik heb wel vriendinnen. Een paar maar. Die ben ik tegengekomen in de dingen die ik doe: paardrijden en tennis.
Vriendinnen kom je tegen in gemeenschappelijkheden. Moeders ontmoeten elkaar op het schoolplein, mensen ontmoeten elkaar tijden sport of ander hobby, heel soms ook op werk.
Maar om mensen te ontmoeten die interessant zijn, moet je iets ondernemen. En nu is het daar de tijd niet voor met die corona. En dan kom je jezelf tegen.

Ik kan jou advies geven maar dan ga ik heel erg van mezelf uit. Iemand als ik zou namelijk helpen in een naburig asiel met uitlaten van de honden of kattenbakken verschonen. Iemand als ik ging ergens sporten (maar dat gaat nu niet). Of je wordt buddy, de hondjes van oude mensen uit laten (op internet kun je misschien in de buurt iets vinden, je krijgt daarmee dan weer contact met mensen).
Je kunt met mensen muziek gaan maken.

Ik weet niet hoe jouw vriendenkring voor de scheiding er uit zag. Die vriendenkring, bestond die uit mensen die jij al kende voor je man? Of kende je ze alleen via je man? In geval van dat laatste, zou ik eens achter mijn oren krabben.

Ik hoop oprecht dat je het een beetje kunt oplossen. Ik woon helaas niet in de buurt dus aan mij heb je niets. Maar ik weet alleen dat vrienschappen ontstaan middels raakvlakken.
En zoals het er nu voor staat, zou je een vlucht kunnen nemen in boeken lezen. Ik hou van lezen. Maar ja, het moet wel je ding zijn. Verder kun je je ei hier kwijt op het forum.

Is dit topic zo een beetje wat je zocht peerke? Is je gevoel van eenzaamheid veminderd of heb je het gevoel/idee dat dat minder wordt dichtbij genoeg in de toekomst?

Het lijkt alsof je aan het begin van een nieuwe fase in het leven bent. Als alles om je heen verandert en niks blijft zoals het was krijg je wellicht nieuwe kansen. Probeer dan open te zijn naar mensen die je ontmoet. Soms worden mensen waar je op het eerste gezicht geen klik of gemeenschappelijkheden mee hebt iemands beste vriend. Succes