Relaties
alle pijlers
Onzeker van feestjes
zondag 29 augustus 2021 om 11:00
Ja, had ik vroeger ook, dan gooide ik er wat drank in om losser te worden.
Vind ik geen goed advies. Mensen met wie ik daar jaren later weleens over sprak waren dan verbaasd dat ik zo naar mezelf keek, want ze vonden me juist leuker zonder die alcohol. Spontaan en gezellig genoeg.
Je bent goed, leuk en gezellig genoeg hoe je bent!! Maar ik herken het dus zeker wel. Ik knoop nu gewoon een praatje aan met deze of gene, dan ben je meteen "uit je hoofd".
Vind ik geen goed advies. Mensen met wie ik daar jaren later weleens over sprak waren dan verbaasd dat ik zo naar mezelf keek, want ze vonden me juist leuker zonder die alcohol. Spontaan en gezellig genoeg.
Je bent goed, leuk en gezellig genoeg hoe je bent!! Maar ik herken het dus zeker wel. Ik knoop nu gewoon een praatje aan met deze of gene, dan ben je meteen "uit je hoofd".
zondag 29 augustus 2021 om 11:02
Geniet je ook van feesten? Of ga je meer mee omdat je vriend het doet?
Want niets moet.
Het flauwe antwoord is: neem wat drank, dan worden de meesten wat losser.
Wat je nu doet is dingen doen die in werkelijkheid niet heel goed bij je passen, en daardoor krijg je zelf het gevoel dat je niet goed bent zoals je bent.
Zelf ga ik niet meer mee naar dat soorten dingen, maar ik ben vast wat ouder dan jou, dan is het wat makkelijker om nee te zeggen. Hoeft niet hoor, maar is vaak wel zo.
Want niets moet.
Het flauwe antwoord is: neem wat drank, dan worden de meesten wat losser.
Wat je nu doet is dingen doen die in werkelijkheid niet heel goed bij je passen, en daardoor krijg je zelf het gevoel dat je niet goed bent zoals je bent.
Zelf ga ik niet meer mee naar dat soorten dingen, maar ik ben vast wat ouder dan jou, dan is het wat makkelijker om nee te zeggen. Hoeft niet hoor, maar is vaak wel zo.
zondag 29 augustus 2021 om 12:06
Ook herkenbaar. Iedereen vindt mij ook altijd zo sociaal en gezellig, maar echte gesprekken aanknopen lukt mij niet. Altijd bindingsangst gehad en daardoor gigantisch in mijn hoofd gedoken en die vragen kwamen ook altijd opzetten. Achteraf gezien vind ik het zo wel prima, al mis ik het soms wel hoor. Maar echt die feesten van anderen, etc vind ik dan niks aan. Vooral als het telkens onbekenden zijn. Ik vind het altijd vreemd om dan een gesprek te gaan aanknopen terwijl de meesten graag met hun clubje rondhangen.
zondag 29 augustus 2021 om 12:42
Misschien helpt het een beetje om te bedenken dat alle andere mensen op het feestje vooral met zichzelf bezig zijn. Ze letten minder op je dan je denkt.
Zoek maar eens naar het 'spotlight effect'.
Bovendien vind ik het zelf heel fijn als er ook wat rustiger mensen op een feestje zijn. Zij brengen een fijne balans in het geheel. Als ik me een beetje verlegen voel op een feestje zoek ik iemand die er het toegankelijkst uitziet en maak ik daar een praatje mee.
Zoek maar eens naar het 'spotlight effect'.
Bovendien vind ik het zelf heel fijn als er ook wat rustiger mensen op een feestje zijn. Zij brengen een fijne balans in het geheel. Als ik me een beetje verlegen voel op een feestje zoek ik iemand die er het toegankelijkst uitziet en maak ik daar een praatje mee.
zondag 29 augustus 2021 om 12:43
zondag 29 augustus 2021 om 12:47
Ja! Daar heb ik ook hele goede ervaringen mee. Leuke gesprekken ontstaan dan soms.Haarclipje schreef: ↑29-08-2021 12:42
....... Als ik me een beetje verlegen voel op een feestje zoek ik iemand die er het toegankelijkst uitziet en maak ik daar een praatje mee.
zondag 29 augustus 2021 om 13:00
Waarschijnlijk zal die persoon dan ook blij zijn dat iemand met hem/haar komt praten.Haarclipje schreef: ↑29-08-2021 12:42Als ik me een beetje verlegen voel op een feestje zoek ik iemand die er het toegankelijkst uitziet en maak ik daar een praatje mee.
zondag 29 augustus 2021 om 13:23
Dat is wel herkenbaar. Ik ben ook best wel introvert en merk zelfs dat wanneer ik bij mijn eigen vriendinnen ben dat ik mezelf meer op de achtergrond houd dan wanneer ik ze een op een zou spreken. Vaak lult iedereen ook door me heen als we met meer dan twee zijn, dat is zo in alle gezelschappen, dus dat zal dan wel aan mij liggen 
Ik ben ook erg onzeker als ik meega naar de vrienden/kennissen van mijn vriend. Altijd bang dat ik niets te vertellen heb, ik maak nou eenmaal vrij weinig mee, omdat ik weinig vrienden heb, thuis werk en vrij weinig passie voel om dingen te doen in het leven.
Tjah, na een paar drankjes loopt het wel los, haha. Typisch, maar dat is het enige wat mij helpt op zo’n moment.
Ik ben ook erg onzeker als ik meega naar de vrienden/kennissen van mijn vriend. Altijd bang dat ik niets te vertellen heb, ik maak nou eenmaal vrij weinig mee, omdat ik weinig vrienden heb, thuis werk en vrij weinig passie voel om dingen te doen in het leven.
Tjah, na een paar drankjes loopt het wel los, haha. Typisch, maar dat is het enige wat mij helpt op zo’n moment.
zondag 29 augustus 2021 om 13:33
Hier iemand die hier best wel in gegroeid is.
Het feit dat je ergens bent en dan ruimte inneemt, vond ik TE spannend.
Vooral van tevoren had ik grote angst dat mensen dan naar me zouden kijken, en wat zullen ze dan denken, praat ik raar, zeg ik iets geks.
Ik ging dan altijd voor alcohol en overschreeuwde mezelf
Er zijn zoveel dingen die je vervolgens leert op de reis die je maakt. Om er een praktische tip uit te lichten mij geholpen heeft, sluit wel aan op wat hier boven staat: kies zelf iemand uit.
Ik kwam erachter dat ik zelf ook een mening en voorkeuren heb. En dat een feestje voor mij ook leuk mag zijn ipv een martelgang. Dus ik kies zelf met wie ik praat, wie ik leuk vind, en ik probeer me meer te richten op die ander ipv op (wat er allemaal niet goed is aan) mezelf.
"Ik kies zelf" is nu mijn mantra voor feesten en netwerkbijeenkomsten. Werkt voor mij heel goed. als ik denk hey die persoon lijkt me interessant, dan komt mijn natuurlijke nieuwsgierigheid naar boven. En neem ik makkelijk de leiding in het gesprek. Ik kwam erachter dat ik meer een leidertype ben eigenlijk, had ik nooit gedacht omdat ik me al 20 jaar volgzaam opstelde maar dat werkte dus niet.
Iets anders is dat het echt OK is om op de achtergrond te zijn. Ik ben erop gaan letten, en ik zie nu zo vaak mensen maar een beetje ergens staan te observeren. In totale vrede met zichzelf. Het is gewoon ok. Als mensen daarover oordelen is dat altijd vanuit hun eigen onzekerheid. Als ik nu op zo'n uitje ben neem ik soms ook even de tijd om me nergens in te mengen en het allemaal even in me op te nemen. Er komt dan ook meestal vanzelf wel weer iemand met je babbelen.
Mensen zijn 99% van de tijd heel aardig en sympathiek, als je ze de kans geeft, dat ze je mogen zien.
Toch een beetje een lang verhaal geworden maar misschien heb je er iets aan.
Het feit dat je ergens bent en dan ruimte inneemt, vond ik TE spannend.
Vooral van tevoren had ik grote angst dat mensen dan naar me zouden kijken, en wat zullen ze dan denken, praat ik raar, zeg ik iets geks.
Ik ging dan altijd voor alcohol en overschreeuwde mezelf
Er zijn zoveel dingen die je vervolgens leert op de reis die je maakt. Om er een praktische tip uit te lichten mij geholpen heeft, sluit wel aan op wat hier boven staat: kies zelf iemand uit.
Ik kwam erachter dat ik zelf ook een mening en voorkeuren heb. En dat een feestje voor mij ook leuk mag zijn ipv een martelgang. Dus ik kies zelf met wie ik praat, wie ik leuk vind, en ik probeer me meer te richten op die ander ipv op (wat er allemaal niet goed is aan) mezelf.
"Ik kies zelf" is nu mijn mantra voor feesten en netwerkbijeenkomsten. Werkt voor mij heel goed. als ik denk hey die persoon lijkt me interessant, dan komt mijn natuurlijke nieuwsgierigheid naar boven. En neem ik makkelijk de leiding in het gesprek. Ik kwam erachter dat ik meer een leidertype ben eigenlijk, had ik nooit gedacht omdat ik me al 20 jaar volgzaam opstelde maar dat werkte dus niet.
Iets anders is dat het echt OK is om op de achtergrond te zijn. Ik ben erop gaan letten, en ik zie nu zo vaak mensen maar een beetje ergens staan te observeren. In totale vrede met zichzelf. Het is gewoon ok. Als mensen daarover oordelen is dat altijd vanuit hun eigen onzekerheid. Als ik nu op zo'n uitje ben neem ik soms ook even de tijd om me nergens in te mengen en het allemaal even in me op te nemen. Er komt dan ook meestal vanzelf wel weer iemand met je babbelen.
Mensen zijn 99% van de tijd heel aardig en sympathiek, als je ze de kans geeft, dat ze je mogen zien.
Toch een beetje een lang verhaal geworden maar misschien heb je er iets aan.
zondag 29 augustus 2021 om 13:34
Alsof ik het zelf geschreven heb. Heel herkenbaar dus. Mn man is op zich ook niet zo extravert hoor, maar praat nog wel altijd makkelijker dan ik. Als we dus samen naar een feestje gaan staat hij met verschillende mensen te praten, maar ik moet echt beetje zoeken naar iemand waar ik mee kan praten. En dan nog valt een gesprek vaak stil.
Een feestje waar ik niemand ken (collega's van mn man bijv) vind ik echt niet fijn. Als ik naar een feestje ga ben ik er dus altijd wel beetje mee bezig van: wie is er, wie ken ik allemaal. Als bijv mn hele (schoon)familie er is, of een groepje naaste collega's, dan is het prima en vermaak ik me wel.
Geen tips, je bent zoals je bent. Ik heb niet het idee dat ik hierin zal veranderen. Ik ben gewoon geen prater met vreemden, nooit geweest.
Een feestje waar ik niemand ken (collega's van mn man bijv) vind ik echt niet fijn. Als ik naar een feestje ga ben ik er dus altijd wel beetje mee bezig van: wie is er, wie ken ik allemaal. Als bijv mn hele (schoon)familie er is, of een groepje naaste collega's, dan is het prima en vermaak ik me wel.
Geen tips, je bent zoals je bent. Ik heb niet het idee dat ik hierin zal veranderen. Ik ben gewoon geen prater met vreemden, nooit geweest.
zondag 29 augustus 2021 om 13:38
Dat herken ik ook. Was onlangs op een feestje, vrienden van mn man. Ik kende ze vaag. Een vriendin van mij zou ook komen, dus dat stelde me wat gerust, kon ik met haar praten. Zij kende er verder ook weinig en had ook niet heel veel zin. Maar ja, uiteindelijk op het feestje rende ze constant achter haar kinderen aan. Naar de wc, eten brengen, bemoeien bij het spelen. Heb haar weinig gezien.DreamyEzra schreef: ↑29-08-2021 11:39Ja herkenbaar. Geen tips. Ik verstop me nu achter *zo druk met de kinderen tijdens het feest*
Op zich goed voor mij, was dus aangewezen op andere mensen. Heb uiteindelijk met verschillende anderen gesproken, dus had er achteraf best goed gevoel over. Zag er tegenop maar ging best goed. Klinkt ook weer raar dit. Mensen gaan over het algemeen naar een feestje omdat ze dat leuk vinden. Ik heb het erover dat ik het 'goed' vond gaan. Maar echt genieten, nee, dat doe ik niet op zo'n avond. Het komt voor dat iedereen aan het praten is, 1 op 1, of in groepjes, en dat ik er bij sta, stil. Dat voelt gewoon echt vervelend. Ik praat liever 1 op 1 of in een klein groepje. Praten terwijl een heel groepje naar mij kijkt/luistert, dat is niks voor mij.
zondag 29 augustus 2021 om 14:50
tulpje21 schreef: ↑29-08-2021 13:38Dat herken ik ook. Was onlangs op een feestje, vrienden van mn man. Ik kende ze vaag. Een vriendin van mij zou ook komen, dus dat stelde me wat gerust, kon ik met haar praten. Zij kende er verder ook weinig en had ook niet heel veel zin. Maar ja, uiteindelijk op het feestje rende ze constant achter haar kinderen aan. Naar de wc, eten brengen, bemoeien bij het spelen. Heb haar weinig gezien.
Op zich goed voor mij, was dus aangewezen op andere mensen. Heb uiteindelijk met verschillende anderen gesproken, dus had er achteraf best goed gevoel over. Zag er tegenop maar ging best goed. Klinkt ook weer raar dit. Mensen gaan over het algemeen naar een feestje omdat ze dat leuk vinden. Ik heb het erover dat ik het 'goed' vond gaan. Maar echt genieten, nee, dat doe ik niet op zo'n avond. Het komt voor dat iedereen aan het praten is, 1 op 1, of in groepjes, en dat ik er bij sta, stil. Dat voelt gewoon echt vervelend. Ik praat liever 1 op 1 of in een klein groepje. Praten terwijl een heel groepje naar mij kijkt/luistert, dat is niks voor mij.
Oprechte vraag: waarom ga je altijd mee?
Ik herken het, hoor, bij feestjes van mijn vriend (sport o.a.) ga ik niet meer mee, familiefeestjes in het algemeen wel, en op dat ene feestje waarvan ik weet dat ik me ongelukkig voel ga ik niet meer. Jarenlang wel, maar ik voel me stukken beter nu ik mijn eigen grens hierin heb getrokken.
Ik doe het mezelf niet meer aan, want ik wil een leuke dag en als ik van te voren weet dit is niets voor mij doe ik het niet. Mensen wennen hier gauw aan, en ik heb nooit gehoord dat iemand problemen heeft dat ik niet kom. En anders hebben ze pech.
zondag 29 augustus 2021 om 21:14
Moet zeggen dat we niet vaak feestjes hebben hoor. Laatste keer ben ik inderdaad niet meegegaan naar feestje van collega's van mn man. Ik begrijp sowieso niet dat mensen dat leuk vinden. Bij mijn werk is het nooit met aanhang. Mn man zou het ook niet leuk vinden om met mijn collega's op stap te moeten gaan. Ik vermaak me wel met mn naaste collega's, zou het juist alleen maar vervelend vinden om te moeten kijken of mn man het ook wel naar zn zin heeft.Creatieveling schreef: ↑29-08-2021 14:50Oprechte vraag: waarom ga je altijd mee?
Ik herken het, hoor, bij feestjes van mijn vriend (sport o.a.) ga ik niet meer mee, familiefeestjes in het algemeen wel, en op dat ene feestje waarvan ik weet dat ik me ongelukkig voel ga ik niet meer. Jarenlang wel, maar ik voel me stukken beter nu ik mijn eigen grens hierin heb getrokken.
Ik doe het mezelf niet meer aan, want ik wil een leuke dag en als ik van te voren weet dit is niets voor mij doe ik het niet. Mensen wennen hier gauw aan, en ik heb nooit gehoord dat iemand problemen heeft dat ik niet kom. En anders hebben ze pech.
Dus idd gezegd dat ik niet mee ga naar zijn collega's. Diverse collega's vroegen blijkbaar wel waarom ik er niet was. Man heeft tegen enkelen eerlijk gezegd dat ik er niet van hou.
Soms vind ik wel van mezelf dat ik mee moet, dat het erbij hoort. En vaak valt het dan uiteindelijk dan toch mee. Maar kan er eerst wel tegenop zien. Ik herken het gevoel van TO, maar moet wel eerlijk zeggen dat het niet vaak voorkomt dus gelukkig. Herken t dus vooral van personeelsfeestjes van mn man, en onlangs feestje van vrienden die meer vrienden van man zijn dan van mij. Ik ging toen mee omdat ik wist dat vriendin ook ging. Wil mezelf ook niet teveel afzonderen. Man vond t ook leuk dat ik mee ging. Uiteindelijk sprak ik vriendin dus weinig, maar viel me mee dat ik toch best wat mensen gesproken heb en dat je ook ziet dat er meer mensen zijn die wat rustiger zijn, niet in t middelpunt willen staan en dat ik daar dan best prima mee kan babbelen. Dus achteraf wel blij dat ik toch gegaan ben. Begin van het feestje stond ik wel een tijdje alleen, iedereen was al aan het praten. Vind ik dan lastig, dan kom je binnen, man sluit gelijk aan bij een groepje mannen. En dan ben ik echt zoekende, waar kan ik aansluiten? Lastig als iedereen al in gesprek is en als je niemand echt goed kent.
zondag 29 augustus 2021 om 22:09
Bedankt voor de reacties! Het is idd niet m’n doel om mezelf te veranderen of anders voor te doen, maar het zou fijn zijn als ik zelf wat relaxter kan zijn op van die avonden waarop ik bv weinig mensen ken. Ik kan namelijk juist wel ook van feestjes genieten, als ik me dan op m’n gemak voel word ik vanzelf wat losser en heb ik een leuke avond. Maar het lijkt dus soms alsof ik mezelf in de weg zit en dan lukt dit helemaal niet. Ik merk ook dat ik het ook lastig vind om op zo’n moment ‘te schakelen’ en even te bedenken dat idd de meeste mensen niet op mij letten, zoals in de reacties al genoemd werd. Ik blijf daar dan in hangen en word me alleen maar bewuster van mezelf.
zondag 29 augustus 2021 om 22:13
Wat een fijne reactie, dankjewel! Vind ik een goeie tip, om zelf meer te kiezen ipv af te wachten. Dat ga ik zeker proberen.Avage schreef: ↑29-08-2021 13:33Hier iemand die hier best wel in gegroeid is.
Het feit dat je ergens bent en dan ruimte inneemt, vond ik TE spannend.
Vooral van tevoren had ik grote angst dat mensen dan naar me zouden kijken, en wat zullen ze dan denken, praat ik raar, zeg ik iets geks.
Ik ging dan altijd voor alcohol en overschreeuwde mezelf
Er zijn zoveel dingen die je vervolgens leert op de reis die je maakt. Om er een praktische tip uit te lichten mij geholpen heeft, sluit wel aan op wat hier boven staat: kies zelf iemand uit.
Ik kwam erachter dat ik zelf ook een mening en voorkeuren heb. En dat een feestje voor mij ook leuk mag zijn ipv een martelgang. Dus ik kies zelf met wie ik praat, wie ik leuk vind, en ik probeer me meer te richten op die ander ipv op (wat er allemaal niet goed is aan) mezelf.
"Ik kies zelf" is nu mijn mantra voor feesten en netwerkbijeenkomsten. Werkt voor mij heel goed. als ik denk hey die persoon lijkt me interessant, dan komt mijn natuurlijke nieuwsgierigheid naar boven. En neem ik makkelijk de leiding in het gesprek. Ik kwam erachter dat ik meer een leidertype ben eigenlijk, had ik nooit gedacht omdat ik me al 20 jaar volgzaam opstelde maar dat werkte dus niet.
Iets anders is dat het echt OK is om op de achtergrond te zijn. Ik ben erop gaan letten, en ik zie nu zo vaak mensen maar een beetje ergens staan te observeren. In totale vrede met zichzelf. Het is gewoon ok. Als mensen daarover oordelen is dat altijd vanuit hun eigen onzekerheid. Als ik nu op zo'n uitje ben neem ik soms ook even de tijd om me nergens in te mengen en het allemaal even in me op te nemen. Er komt dan ook meestal vanzelf wel weer iemand met je babbelen.
Mensen zijn 99% van de tijd heel aardig en sympathiek, als je ze de kans geeft, dat ze je mogen zien.
Toch een beetje een lang verhaal geworden maar misschien heb je er iets aan.
Ik ben er ook ok mee dat ik geen gangmaker op een feestje ben, ook als ik me op m’n gemak voel en ik een leuke avond heb ben ik dat niet en dat is prima. Maar op sommige avonden voel ik me echt een muurbloempje dat zichzelf aan het analyseren is
en daar zou ik wel graag verandering in hebben.
zondag 29 augustus 2021 om 22:14
En dan gewoon beetje op tijd vertrekken is geen optie?Hermione1990 schreef: ↑29-08-2021 22:13Wat een fijne reactie, dankjewel! Vind ik een goeie tip, om zelf meer te kiezen ipv af te wachten. Dat ga ik zeker proberen.
Ik ben er ook ok mee dat ik geen gangmaker op een feestje ben, ook als ik me op m’n gemak voel en ik een leuke avond heb ben ik dat niet en dat is prima. Maar op sommige avonden voel ik me echt een muurbloempje dat zichzelf aan het analyseren is
