Relaties
alle pijlers
Wat voor plaatsje????
vrijdag 10 juli 2009 om 14:29
Hai allen,
even een vraag. Ik heb een behoorlijk vervelende tijd achter de rug (zie mijn andere topics) en mag nu door de ellende niet meer fulltime werken. Ik ben mijn baan daardoor kwijtgeraakt en mijn vriend kwam met het goede idee om even de boel de boel te laten en een tijdje weg te gaan. Ik schrijf dit nu dus vanuit Thailand, waar ik een maand in mijn eentje rondreis. Maar nu mijn vraag. "Men" roept constant tegen me dat dit zo goed voor me is, mezelf vinden, dingen in een ander perspectief krijgen, en, de ergste van allemaal: Dingen een plaatsje geven. Ik kom erachter dat er nog veel verdriet zit, met name op de momenten dat ik echt even alleen ben. Maar goed, kan iemand me zeggen wat ik met al deze cliches moet en waar in Godesnaam dat plaatsje dan te vinden is?????
even een vraag. Ik heb een behoorlijk vervelende tijd achter de rug (zie mijn andere topics) en mag nu door de ellende niet meer fulltime werken. Ik ben mijn baan daardoor kwijtgeraakt en mijn vriend kwam met het goede idee om even de boel de boel te laten en een tijdje weg te gaan. Ik schrijf dit nu dus vanuit Thailand, waar ik een maand in mijn eentje rondreis. Maar nu mijn vraag. "Men" roept constant tegen me dat dit zo goed voor me is, mezelf vinden, dingen in een ander perspectief krijgen, en, de ergste van allemaal: Dingen een plaatsje geven. Ik kom erachter dat er nog veel verdriet zit, met name op de momenten dat ik echt even alleen ben. Maar goed, kan iemand me zeggen wat ik met al deze cliches moet en waar in Godesnaam dat plaatsje dan te vinden is?????
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
vrijdag 10 juli 2009 om 14:33
vrijdag 10 juli 2009 om 14:35
De meeste mensen die na een nare tijd gaan bakpacken, leren tjdens de reis dat je niet van jezelf kunt wegvluchten. Die confrontatie is soms pijnlijk, maar wel leerzaam.
Misschien heb jij m niet gehad, of wist je dit al en heb je weggaan eigenlijk niet nodig. Laat los dat je deze reis maakt om met je verleden af te rekenen. je doet dit omdat je hier wilt zijn, omdat je dit altijd had willen doen. Geniet van nieuwe indrukken, van een totaal nieuwe omgeving, zonder verplichtingen en geschiedenis. zie dit vooral als een neuwe start in plaats van een poging tot verwerken.
Kun je dat niet, ben je misschien beter af gewoon thuis, bij je geliefde. Maar dat is helemaal aan jou.
Zoek niet naar plaatsjes, maar geniet gewoon van je reis. Misschien loop je an alsnog een keer tegen die muur op, en misschien is het gewoon een prachtige reis en meer niet.
Misschien heb jij m niet gehad, of wist je dit al en heb je weggaan eigenlijk niet nodig. Laat los dat je deze reis maakt om met je verleden af te rekenen. je doet dit omdat je hier wilt zijn, omdat je dit altijd had willen doen. Geniet van nieuwe indrukken, van een totaal nieuwe omgeving, zonder verplichtingen en geschiedenis. zie dit vooral als een neuwe start in plaats van een poging tot verwerken.
Kun je dat niet, ben je misschien beter af gewoon thuis, bij je geliefde. Maar dat is helemaal aan jou.
Zoek niet naar plaatsjes, maar geniet gewoon van je reis. Misschien loop je an alsnog een keer tegen die muur op, en misschien is het gewoon een prachtige reis en meer niet.
vrijdag 10 juli 2009 om 14:38
Sorry Bronny, maar na het lezen van je OP zit ik met een brede glimlach op mijn gezicht!
Hoe herkenbaar!
Ik ben jaren geleden na een vervelende scheiding op zoek gegaan naar mezelf.
Dat had waarschijnlijk ook gewoon hier op texel gekund maar ik vond het spannender om dat in Peru te doen.
Nou ja goed dus...ik kwam mezelf tegen
Maar niemand had er inderdaad bij gezegd wat ik dan met mezelf moest doen.
Aan de andere kant, en dat weet ik nu, KAN niemand je dat ook zeggen...klinkt heel gek, maar uiteindelijk vind je dat plaatsje vanzelf..
Succes en geniet van je reis!
Hoe herkenbaar!
Ik ben jaren geleden na een vervelende scheiding op zoek gegaan naar mezelf.
Dat had waarschijnlijk ook gewoon hier op texel gekund maar ik vond het spannender om dat in Peru te doen.
Nou ja goed dus...ik kwam mezelf tegen
Maar niemand had er inderdaad bij gezegd wat ik dan met mezelf moest doen.
Aan de andere kant, en dat weet ik nu, KAN niemand je dat ook zeggen...klinkt heel gek, maar uiteindelijk vind je dat plaatsje vanzelf..
Succes en geniet van je reis!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 10 juli 2009 om 14:46
Ik denk dat je daar een heel sterk punt hebt, return of kreng. Misschien wist ik dit allemaal al. Ik ga inderdaad proberen gewoon te genieten van het feit dat ik hier ben en lekker kan ontspannen, is ook al goed voor me denk ik. Maar mocht ik mezelf alsnog tegenkomen (al weet ik eigenlijk ook niet wat dat betekent ), dan merk ik dat vanzelf?
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
vrijdag 10 juli 2009 om 14:48
Zoek dan maar eens bewust de rust en de stilte op en kijk dan maar wat er aan gevoel naar boven komt. En wees eerlijk. Een hoop mensen kunnen dat niet aan. Die kunnen niet omgaan met de gevoelens en gedachtes die er naar boven komen. Die zijn te angstig. Die weer wegrennen voor dergelijke gevoelens, wegrennen naar andere mensen om zich heen, of prikkels van buitenaf opzoeken, om maar niet te hoeven voelen. Tja, dan schiet het niet op natuurlijk.
Er is geen plaats waar je dat kan vinden, dat kun je overal en altijd doen en hoef je niet voor naar Thailand. Het scheelt alleen enorm als je uit je oude omgeving bent en compleet op jezelf bent aangewezen. Als je dan ook nog eens in een super mooie omgeving zit zal het wel makkelijker gaan.
Maar ga dan niet alleen de toerist uithangen en andere mensen en feesten opzoeken, want dat schiet niet op. Moet je zeker doen, maar niet alléén maar. Durf maar eens langere tijd op hele rustige plek te gaan zitten en dan beloof ik je dat jezelf verbaasd. Of ga eens in het wilde weg dingen opschrijven op zon rustig moment. Kijken wat er allemaal uit komt. Schrijven werkt voor sommige mensen heel goed.
En wees niet te ongeduldig. Dat lukt allemaal niet in één keer. Gewoon blijven doen en blijven proberen. Het is zeker geen wondermiddel en jezelf vinden vind ik altijd een beetje een té zweverige term, maar stilstaan bij jezelf en je eigen gedachtes en gevoelens onder de loep nemen is wel haalbaar op zon reis.
Op het moment dat je eerlijk naar jezelf bent geweest en de gevoelens onder loep hebt genomen krijgen ze vanzelf een plaatsje. daar hoef je niks voor te doen. Hebben ze dat nog niet dan denk ik dat je nog niet helemaal eerlijk naar jezelf bent geweest. Ga dan keer op keer de confrontatie met die gevoelens aan en dan beloof ik je dat het vanzelf minder wordt.
Succes.
Er is geen plaats waar je dat kan vinden, dat kun je overal en altijd doen en hoef je niet voor naar Thailand. Het scheelt alleen enorm als je uit je oude omgeving bent en compleet op jezelf bent aangewezen. Als je dan ook nog eens in een super mooie omgeving zit zal het wel makkelijker gaan.
Maar ga dan niet alleen de toerist uithangen en andere mensen en feesten opzoeken, want dat schiet niet op. Moet je zeker doen, maar niet alléén maar. Durf maar eens langere tijd op hele rustige plek te gaan zitten en dan beloof ik je dat jezelf verbaasd. Of ga eens in het wilde weg dingen opschrijven op zon rustig moment. Kijken wat er allemaal uit komt. Schrijven werkt voor sommige mensen heel goed.
En wees niet te ongeduldig. Dat lukt allemaal niet in één keer. Gewoon blijven doen en blijven proberen. Het is zeker geen wondermiddel en jezelf vinden vind ik altijd een beetje een té zweverige term, maar stilstaan bij jezelf en je eigen gedachtes en gevoelens onder de loep nemen is wel haalbaar op zon reis.
Op het moment dat je eerlijk naar jezelf bent geweest en de gevoelens onder loep hebt genomen krijgen ze vanzelf een plaatsje. daar hoef je niks voor te doen. Hebben ze dat nog niet dan denk ik dat je nog niet helemaal eerlijk naar jezelf bent geweest. Ga dan keer op keer de confrontatie met die gevoelens aan en dan beloof ik je dat het vanzelf minder wordt.
Succes.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 10 juli 2009 om 15:19
Ik herken het wel voor een deel maar ben enigsinds een beetje allergies voor het plaatsje geven.
Je kunt de dingen die rondvliegen door je hoofd, opruimen en dan pas kun je ze plaatsen, om maar even bij het plaatsen te blijven.
Dingen zonder ze op te ruimen ergens plaatsen heeft volgens mij dan ook totaal geen zin, je moet de dingen bekijken, beoordelen en verwerken. Sommige dingen zul je willen bewaren anderen zul je moeten bewaren en slechts deze dingen moet je een plaats geven. Al het andere kun je weggooien. Als je alles klakkeloos gaat plaatsen wordt het er echt niet opgeruimder van.
sorry voor de warrige methafor, hopelijk heb je er iets aan. Succes met opruimen
Je kunt de dingen die rondvliegen door je hoofd, opruimen en dan pas kun je ze plaatsen, om maar even bij het plaatsen te blijven.
Dingen zonder ze op te ruimen ergens plaatsen heeft volgens mij dan ook totaal geen zin, je moet de dingen bekijken, beoordelen en verwerken. Sommige dingen zul je willen bewaren anderen zul je moeten bewaren en slechts deze dingen moet je een plaats geven. Al het andere kun je weggooien. Als je alles klakkeloos gaat plaatsen wordt het er echt niet opgeruimder van.
sorry voor de warrige methafor, hopelijk heb je er iets aan. Succes met opruimen
vrijdag 10 juli 2009 om 15:27
Ik weet ook niet waar het plaatsje is, maar wat mij wel heeft geholpen, is de rust die de boedistische kloosters uitstralen en gesprekken met de monniken
Ik ben zelf heel lang in Luang Prabang gebleven en dat heeft me echt verder geholpen, maar aangezien jij in Thailand zit, zou je misschien in Chiang Mai rust kunnen zoeken?
Heel veel knuffels in ieder geval
Ik ben zelf heel lang in Luang Prabang gebleven en dat heeft me echt verder geholpen, maar aangezien jij in Thailand zit, zou je misschien in Chiang Mai rust kunnen zoeken?
Heel veel knuffels in ieder geval
vrijdag 10 juli 2009 om 15:56
quote:Bonny82 schreef op 10 juli 2009 @ 14:29:
Hai allen,
even een vraag. Ik heb een behoorlijk vervelende tijd achter de rug (zie mijn andere topics) en mag nu door de ellende niet meer fulltime werken. Ik ben mijn baan daardoor kwijtgeraakt en mijn vriend kwam met het goede idee om even de boel de boel te laten en een tijdje weg te gaan. Ik schrijf dit nu dus vanuit Thailand, waar ik een maand in mijn eentje rondreis. Maar nu mijn vraag. "Men" roept constant tegen me dat dit zo goed voor me is, mezelf vinden, dingen in een ander perspectief krijgen, en, de ergste van allemaal: Dingen een plaatsje geven. Ik kom erachter dat er nog veel verdriet zit, met name op de momenten dat ik echt even alleen ben. Maar goed, kan iemand me zeggen wat ik met al deze cliches moet en waar in Godesnaam dat plaatsje dan te vinden is?????Hoewel ik de uitdrukking zelf niet zou gebruiken is 'een plaatsje' een plek tussen andere vervelende gebeurtenissen die je ook hebt overleefd en waar je van geleerd hebt zodat je verder kunt gaan met leven zonder steeds last te hebben van die ene gebeurtenis. Het is dus niets anders leren relativeren.
Hai allen,
even een vraag. Ik heb een behoorlijk vervelende tijd achter de rug (zie mijn andere topics) en mag nu door de ellende niet meer fulltime werken. Ik ben mijn baan daardoor kwijtgeraakt en mijn vriend kwam met het goede idee om even de boel de boel te laten en een tijdje weg te gaan. Ik schrijf dit nu dus vanuit Thailand, waar ik een maand in mijn eentje rondreis. Maar nu mijn vraag. "Men" roept constant tegen me dat dit zo goed voor me is, mezelf vinden, dingen in een ander perspectief krijgen, en, de ergste van allemaal: Dingen een plaatsje geven. Ik kom erachter dat er nog veel verdriet zit, met name op de momenten dat ik echt even alleen ben. Maar goed, kan iemand me zeggen wat ik met al deze cliches moet en waar in Godesnaam dat plaatsje dan te vinden is?????Hoewel ik de uitdrukking zelf niet zou gebruiken is 'een plaatsje' een plek tussen andere vervelende gebeurtenissen die je ook hebt overleefd en waar je van geleerd hebt zodat je verder kunt gaan met leven zonder steeds last te hebben van die ene gebeurtenis. Het is dus niets anders leren relativeren.
zaterdag 11 juli 2009 om 07:32
Wat een lieve reacties allemaal! Zo te lezen heb ik misschien die confrontatie al gehad, in de vorm van een burn out afgelopen jaar. Inmiddels heeft mijn lichaam bekkeninstabiliteit ontwikkeld, zonder zwanger te zijn. Ik ben er dus al wel achter dat ik niet altijd maar blind weg kan rennen. Ook kom ik hier in Thailand tot de conclusie dat als ik straks terug ben, dat ik dan maar eens voor mij ga zorgen, ipv voor de rest van de wereld. Lastig is het maar allemaal...
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
zaterdag 11 juli 2009 om 08:19
quote:Bonny82 schreef op 11 juli 2009 @ 07:32:
Ik ben er dus al wel achter dat ik niet altijd maar blind weg kan rennen. Ook kom ik hier in Thailand tot de conclusie dat als ik straks terug ben, dat ik dan maar eens voor mij ga zorgen, ipv voor de rest van de wereld. Lastig is het maar allemaal...Volgens mij heb je al twee heel belangrijke inzichten opgedaan! Ik hoop dat - mede deze reis - je de kracht geeft dit ook daadwerkelijk door te zetten!
Ik ben er dus al wel achter dat ik niet altijd maar blind weg kan rennen. Ook kom ik hier in Thailand tot de conclusie dat als ik straks terug ben, dat ik dan maar eens voor mij ga zorgen, ipv voor de rest van de wereld. Lastig is het maar allemaal...Volgens mij heb je al twee heel belangrijke inzichten opgedaan! Ik hoop dat - mede deze reis - je de kracht geeft dit ook daadwerkelijk door te zetten!
zondag 12 juli 2009 om 16:53
Dat plaatsje ligt 'in jezelf'. Je moet allereerst jezelf terugvinden want je bent jezelf kwijt! Je kunt overal heen gaan en rondreizen, maar je vindt het daar niet. Het is wel goed om wat dingen alleen te doen, maar doe dat in de 1e plaats als ontspanning. Zie het zo ook. De rust voor jezelf zodat je weer normaal en beter gaat denken. Beweging is goed voor je denkvermogen. Doe dat regelmatig en zorg goed voor jezelf (eten, drinken en slapen). Probeer je te richten op het moment van NU. Nu doe je dit en nu doe je dat. Het verleden is voorbij en de toekomst komt nog. Nu IS ER! Peper het jezelf in dat je elk moment van nu volledig beleeft. Ontspan je een paar keer per dag door te zitten en je ogen te sluiten. Voel alles van je lichaam, denk aan je lichaam. Daarna komen je gedachten voorbij. Je gedachten ben jezelf niet, ze gaan langs je heen. Probeer dat te begrijpen. Richt je volledig op een gezond en gelukkig persoon, jezelf! Ga zwemmen, dat heeft mij geholpen en voel je daarna lekker. Probeer het. Het zit hem niet in het verre reizen, zoek het dichterbij jezelf dan komt het goed. Zet even heel egoistisch jezelf op nummer 1 en doe alle dingen waardoor je je beter gaat voelen. Geniet met volle teugen, dan pas kun je echt verwerken!
Sterkte en wijsheid.
Sterkte en wijsheid.
voer eendjes geen oorlog!
zondag 12 juli 2009 om 21:20
Tja... een plaatsje geven. Goede vraag hoe je dat doet... ik weet het soms ook niet!
Maar een meer praktische vraag: je zegt dat je veel verdriet hebt. Kun je dat ook laten gaan, m.a.w.: kun je huilen? Het lijkt me belangrijk dat je - als je je verdrietig voelt - een plekje hebt waar je kunt huilen zonder dat je je hoeft te schamen voor anderen.
Ik weet niet op wat voor manier je reist maar op sommige reizen ben je veel alleen... op sommige reizen ben je altijd onder de mensen...
Zelf had ik een paar maanden geleden tijdens een bezoek aan buitenlandse vrienden moeilijke momenten, maar eigenlijk weinig gelegenheid om echt alleen te zijn en te huilen. Ook niet ideaal.
Wat wel fijn was, was een moment in een hostel, waar ik een kamer deelde met een volkomen onbekende gepensioneerde Amerikaan. s Ochtends vroeg, allebei van plan om die dag te vertrekken, raakten we zomaar aan de praat en heb ik hem van alles verteld wat me op dat moment dwars zat.
Ik wens je ondanks alles een fijne tijd in Thailand. En als je ontdekt hebt waar het plekje is, laat het dan even weten alsjeblieft
Maar een meer praktische vraag: je zegt dat je veel verdriet hebt. Kun je dat ook laten gaan, m.a.w.: kun je huilen? Het lijkt me belangrijk dat je - als je je verdrietig voelt - een plekje hebt waar je kunt huilen zonder dat je je hoeft te schamen voor anderen.
Ik weet niet op wat voor manier je reist maar op sommige reizen ben je veel alleen... op sommige reizen ben je altijd onder de mensen...
Zelf had ik een paar maanden geleden tijdens een bezoek aan buitenlandse vrienden moeilijke momenten, maar eigenlijk weinig gelegenheid om echt alleen te zijn en te huilen. Ook niet ideaal.
Wat wel fijn was, was een moment in een hostel, waar ik een kamer deelde met een volkomen onbekende gepensioneerde Amerikaan. s Ochtends vroeg, allebei van plan om die dag te vertrekken, raakten we zomaar aan de praat en heb ik hem van alles verteld wat me op dat moment dwars zat.
Ik wens je ondanks alles een fijne tijd in Thailand. En als je ontdekt hebt waar het plekje is, laat het dan even weten alsjeblieft
dinsdag 14 juli 2009 om 16:07
Ja, huilen kan ik heel goed. Een beetje te goed, daar kom ik nu dus achter. Zodra ik alleen ben, komen de tranen. Als iemand me vraagt hoe het gaat, krijg ik een brok in mn keel. Als iemand de woorden "verdriet", "tranen", "pijn" of wat dan ook in die trant noemt, komt ook die brok. Dus dat kan ik heel goed. Ben op dit moment op een soort tour in Thailand, met een groep van 7. 3 stellen en ik. En dan is, tussen die verliefde stellen, alleen een beetje extra alleen. En ook dan komen de tranen. Even alleen op mijn kamer, maar ook vanmiddag, toen een van de meiden me vroeg of alles goed ging, want ik was zo stil. Was wel blij dat ik even kwijt kon dat ik Donny zo mis, maar van wat er allemaal gebeurd is, hebben ze natuurlijk geen notie.
Ik merk ook dat ik de reis meer begin te zien als ontspanning, niks moet en ik mag gewoon doen waar ik zin in heb. Hoef niet op een bepaalde tijd op te staan, tenzij ik dat wil, en ik deel mn dag in, zoals het me uitkomt. Dat doet me wel goed, maar de ellende is en blijft er. Hoop inderdaad dat ik het meer ga vinden in ontspanning, beter voor mezelf zorgen en dat het dan vanzelf wat beter wordt allemaal.
Ik merk ook dat ik de reis meer begin te zien als ontspanning, niks moet en ik mag gewoon doen waar ik zin in heb. Hoef niet op een bepaalde tijd op te staan, tenzij ik dat wil, en ik deel mn dag in, zoals het me uitkomt. Dat doet me wel goed, maar de ellende is en blijft er. Hoop inderdaad dat ik het meer ga vinden in ontspanning, beter voor mezelf zorgen en dat het dan vanzelf wat beter wordt allemaal.
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
dinsdag 14 juli 2009 om 16:31
Ik heb hetzelfde gehad (niet dezelfde problemen, maar ook mezelf proberen terug te vinden) en deed dat ook in Thailand. Ik heb me echt suf gepiekerd over wat gebeurd was en hoe ik dat moest plaatsen. De laatstse week was ik opeens klaar met piekeren. Ik liep over het strand en bedacht dat ik uitgepiekerd was. Dat was ZO'N lekker gevoel! Hoop dat jij dat deze week ook meemaakt.
