Afgewimpeld door psycholoog?

Ik zou me nou niet al te veel verdiepen in het hoe en waarom deze psycholoog niet met je verder wil. Het is wat het is.

Vraag of ze misschien advies heeft voor een doorverwijzing naar iemand die hier wel mee verder kan, omdat je nog niet klaar bent. En anders zelf een ander zoeken.

Renske schreef: ↑

28-04-2025 09:36

Waarom is dat echt onzin? Een vrijgevestigd gz-psycholoog kan voornamelijk in cat. A (indicerend en coordinerdend) rb zijn, dat is minder complexe problematiek met doorgaans een minder landurige behandeling (uitgaande van Nederland).

Dat heeft weinig met GZ te maken, maar meer met vrijgevestigd.

Solomio schreef: ↑

28-04-2025 10:48

Dat heeft weinig met GZ te maken, maar meer met vrijgevestigd.

Nee hoor, met beiden.

Renske schreef: ↑

28-04-2025 10:53

Nee hoor, met beiden.

Leg uit, waarom zou een GZ-psycholoog vaker kortdurend behandelen?

Solomio schreef: ↑

28-04-2025 10:57

Leg uit, waarom zou een GZ-psycholoog vaker kortdurend behandelen?

Graag. Omdat een GZ-psycholoog opgeleid is om vergl. met kp en pt minder complexe problematiek te behandelen, vaak protocollair. Die behandelingen zijn korter durend dan bv psychotherapie gericht op persoonlijkheidsstoornissen of complex trauma.

Renske schreef: ↑

28-04-2025 11:03

Graag. Omdat een GZ-psycholoog opgeleid is om vergl. met kp en pt minder complexe problematiek te behandelen, vaak protocollair. Die behandelingen zijn korter durend dan bv psychotherapie gericht op persoonlijkheidsstoornissen of complex trauma.

Dat is echt wel heel kort door de bocht.
GZ-psychologen kunnen breed behandelen, ook in de sGGZ.

Solomio schreef: ↑

28-04-2025 11:08

Dat is echt wel heel kort door de bocht.
GZ-psychologen kunnen breed behandelen, ook in de sGGZ.

Ik heb het over de duur en complexiteit, niet over hoe 'breed'.

En binnen sggz-instellingen kunnen ze meer idd (zie ook wat ik eerder schreef), in eigen praktijken wordt dat lastiger. Neemt niet weg dat meer specialistische behandelingen zoals psychotherapie (die doorgaans langer duren) door kp/pt gegeven worden.

Solomio schreef: ↑

28-04-2025 11:08

Dat is echt wel heel kort door de bocht.
GZ-psychologen kunnen breed behandelen, ook in de sGGZ.

Van 'onzin' naar 'kort door de bocht' is winst zullen we maar zeggen, ook al klopt dat laatste dus ook niet, zo zijn de opleidingen nou eenmaal ingericht.

Renske schreef: ↑

28-04-2025 11:03

Graag. Omdat een GZ-psycholoog opgeleid is om vergl. met kp en pt minder complexe problematiek te behandelen, vaak protocollair. Die behandelingen zijn korter durend dan bv psychotherapie gericht op persoonlijkheidsstoornissen of complex trauma.

We zijn leken. Wil je zonder afkortingen schrijven, want ik snap niet wat je schrijft.

Renske schreef: ↑

28-04-2025 11:15

Ik heb het over de duur en complexiteit, niet over hoe 'breed'.

En binnen sggz-instellingen kunnen ze meer idd (zie ook wat ik eerder schreef), in eigen praktijken wordt dat lastiger. Neemt niet weg dat meer specialistische behandelingen zoals psychotherapie (die doorgaans langer duren) door kp/pt gegeven worden.

Maar dat is iets anders dan wat jij schreef.

toulouse_74 schreef: ↑

28-04-2025 11:46

We zijn leken. Wil je zonder afkortingen schrijven, want ik snap niet wat je schrijft.

Sorry, luiheid. Pt=psychotherapeut, kp=klinisch psycholoog. Beiden hebben na (gz)opleiding een vervolgopleiding gedaan (3 a 4 jaar).

KP en PT ??

Kip pompoen en pasta tonijn??

Nee, flauw natuurlijk maar ik zeg je eerlijk dat ik de afkortingen ook niet ken.

Wat goed dat je bent aangegaan om hulp te zoeken. Dan kan zo’n bericht ineens rauw op je dak vallen. Wat ik heb geleerd van mijn traject(helaas meerdere door nare ziektes) bij psycholoogen is dat het beeld dat je daar diep naar vroeger gaat duiken niet klopt.

Hoe l*g ook, vroeger is geweest. Wat belangrijk is, is hoe je er nu mee omgaat. Wat het nu voor invloed heeft en hoe je dat kunt veranderen. Soms is het handig om te weten waar het vandaan komt, maar vaak ook helpt dat niet.

Kan het zijn dat je psychologe ook meer die denkwijze volgt? Dat ze je handvaten gaat geven om hiermee te oefenen en dat ze vertrouwen wil geven dat je verder kunt?


Het alternatief is dat ze denkt dat je iemand anders nodig hebt. Bijvoorbeeld schematherapie, maar dan zou ze daar open over moeten zijn en je kunnen helpen om iemand te vinden.

Oh, je reageerde tegelijkertijd

Solomio schreef: ↑

28-04-2025 11:54

Maar dat is iets anders dan wat jij schreef.

Ja, en?
Eerder had ik het over gz-psychologen. Maakt het niet onwaar, het is een toevoeging waarvan ik eerder dacht dat het niet nodig was.

Wat ingewikkeld, TO. En pijnlijk voor jou. Ik denk dat het voor leken - mijzelf incluis - lastig adviseren is en dat voorzichtigheid daarbij daarom geboden is. Hechtingsproblematiek is niet ongezonder dan andere psychische problemen. Ik denk dat het goed zou zijn iemand te zoeken die hierin gespecialiseerd is, maar daar heb ik geen handvatten voor uit ervaring.

Ik heb een periode ook dat sterke hechten en surrogaatmoeders zoeken gehad, maar was toen een stuk jonger. Ik heb het met therapeuten niet direct gehad, maar wel de ervaring dat de reactie erop mij geen steek verder hielp. Ik moest er maar gewoon mee stoppen en volwassen worden - daar kwam het in mijn ervaring op neer.

Ik denk dat het, zoals een paar anderen al schreven, te maken kan hebben met opvattingen over professionaliteit en behandeling. Ik heb wel eens iets gelezen van een therapeut die de hechting wel meenam in haar behandeling, zoals iemand hier beschreef. Ik geloof dat dat in de VS was, ik weet niet hoeveel therapeuten dat in NL doen. Het moet je als therapeut passen qua werkwijze, maar ik denk ook dat het tegen de stroom inzwemmen is omdat de heersende opvatting lijkt te zijn dat het ongezond is. Ik zou het niet weten, heb er geen onderzoek naar gedaan en het extreme hechten lijkt bij mij mettertijd te zijn afgenomen toen ik meer grond onder de voeten kreeg mentaal. Wat niet wil zeggen dat ik "klaar" ben, maar de leegte van het gemis, weg willen kruipen in een beschermende moeder, dat is er eigenlijk niet meer. Dat maakt het leven voor mij wel makkelijker en dat hoop ik voor jou ook.

Kun je er met je man wel over praten, en/of met een goede vriendin? Ik begrijp dat je het niet zomaar deelt, maar ik hoop dat je weet dat het niet iets is om je voor te schamen. Het is verdrietig voor jou dat je dingen gemist hebt als kind die je nodig hebt gehad. Ik hoop dat je een therapeut vindt die dat ook zo ziet en je van daaruit kan begeleiden. Schematherapie zou daar wel heel geschikt voor kunnen zijn, denk ik. In NL heb je ook zgn. schematherapeutisch werkers, dat zijn bijvoorbeeld vaktherapeuten (beeldend, drama, oid) die in hun werk gebruik maken van schematherapie. Die hebben soms minder lange wachtlijsten. Vaktherapie is wellicht voor jou sowieso wel interessant. Omdat je je een werkvorm hebt waarbij je iets anders doet dan je in een gesprek richten op je therapeut.

Sterkte gewenst in ieder geval!

Karrota schreef: ↑

27-04-2025 22:45

Ik denk dat deze therapeut terecht concludeert dat je beter niet bij haar in therapie kunt zijn.

Ik dacht net hetzelfde en als je weet dat jij je zo snel aan 'moederfiguren' hecht was het misschien handiger om naar een mannelijke therapeut te gaan?

Hallodaar schreef: ↑

28-04-2025 11:57

KP en PT ??

Kip pompoen en pasta tonijn??

Nee, flauw natuurlijk maar ik zeg je eerlijk dat ik de afkortingen ook niet ken.

Dat is om extra te benadrukken dat ze uit het vak komt.