Relaties
alle pijlers
Kind van gescheiden ouders?
dinsdag 23 september 2025 om 17:26
Ik heb een vraag voor mensen van wie de ouders gescheiden zijn en minimaal contact hadden.
Mijn ex en ik kunnen nog steeds niet lekker door één deur: ik wil hem eigenlijk zo min mogelijk zien (ben boos over hoe de relatie is geëindigd, hij met mij communiceert en geen rekening met me houdt) en hij wil één grote happy moderne familie (en is boos omdat ik daar niet aan meewerk).
Ik zou het liefst zo min mogelijk samen doen en elkaar alleen zien op oudergesprekken, diploma's, verjaardag kind en bij de traditionele wekelijkse kindwissel. En misschien Sinterklaas.
Nu wordt er vanuit kamp vader (zowel hij als zijn vriendin) flink druk op me uitgeoefend dat dat zo slecht voor het kind is. Ik zelf voel dat helemaal niet maar ik kom zelf uit een happy nest (mijn ex en zijn vriendin trouwens ook). Dus nu zoek ik ervaringsexperts. Is het zo erg als ik niet af en toe op bezoek wil bij mijn ex om gezellig thee te drinken om aan mijn kind te laten zien dat dat ook kan?
Mijn ex en ik kunnen nog steeds niet lekker door één deur: ik wil hem eigenlijk zo min mogelijk zien (ben boos over hoe de relatie is geëindigd, hij met mij communiceert en geen rekening met me houdt) en hij wil één grote happy moderne familie (en is boos omdat ik daar niet aan meewerk).
Ik zou het liefst zo min mogelijk samen doen en elkaar alleen zien op oudergesprekken, diploma's, verjaardag kind en bij de traditionele wekelijkse kindwissel. En misschien Sinterklaas.
Nu wordt er vanuit kamp vader (zowel hij als zijn vriendin) flink druk op me uitgeoefend dat dat zo slecht voor het kind is. Ik zelf voel dat helemaal niet maar ik kom zelf uit een happy nest (mijn ex en zijn vriendin trouwens ook). Dus nu zoek ik ervaringsexperts. Is het zo erg als ik niet af en toe op bezoek wil bij mijn ex om gezellig thee te drinken om aan mijn kind te laten zien dat dat ook kan?
donderdag 25 september 2025 om 07:42
Als er ontspannen contact kan zijn is dat gewoon beter voor de kinderen (en iedereen). Dat is uitgebreid wetenschappelijk onderzocht. Dat vind ik niet per se manipulatief om dat argument in te zetten.
De eerste jaren na mijn scheiding vond ik de rol van de nieuwe partner heel moeilijk. Ik voelde me zo aan de kant gezet, ingeruild. Maar omdat ze veel samen waren was ze wel een constante factor in het leven van onze kinderen. En zij heeft zich ook echt ingespannen voor een beter onderling contact. Achteraf ben ik daar heel blij mee, maar in het begin viel dat niet goed bij mij.
Zou je een voorbeeld willen geven TO, op welke manier jouw ex meer contact wil dan jij dat noodzakelijk vind? Ik vind het lastig om me er iets bij voor te stellen op basis van wat je beschrijft.
De eerste jaren na mijn scheiding vond ik de rol van de nieuwe partner heel moeilijk. Ik voelde me zo aan de kant gezet, ingeruild. Maar omdat ze veel samen waren was ze wel een constante factor in het leven van onze kinderen. En zij heeft zich ook echt ingespannen voor een beter onderling contact. Achteraf ben ik daar heel blij mee, maar in het begin viel dat niet goed bij mij.
Zou je een voorbeeld willen geven TO, op welke manier jouw ex meer contact wil dan jij dat noodzakelijk vind? Ik vind het lastig om me er iets bij voor te stellen op basis van wat je beschrijft.
donderdag 25 september 2025 om 08:33
Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik net 10 was. Het rijtje wat je noemt met dingen waar je wel contact zou willen is al meer dan wat mijn ouders deden. Mijn ouders zagen elkaar alleen met een kind wissel. Ik kan me niet herinneren of ze wel samen onze verjaardagen vierden. Maar ze gingen wel neutraal met elkaar om en dat was voor mij als kind voldoende.
Ik ben zelf gescheiden. Wij vieren nog wel de verjaardagen van onze kinderen met een dagje weg en Sinterklaas samen. Mijn jongste vindt dat soms nog wel verwarrend, omdat we nog zo ontspannen met elkaar omgaan, waarom komen we dan niet meer bij elkaar. Toch vraag ik echt niet van mijn ex dat hij bij mij en mijn vriend gezellig op de thee komt. Dat zou hem pijn doen en mijn kinderen winnen daar niets mee. Dus ik zou zeggen dat je het al goed doet. Doe alleen wat goed voelt voor jou en waar je echt iets positiefs voor je kinderen kan doen.
Ik ben zelf gescheiden. Wij vieren nog wel de verjaardagen van onze kinderen met een dagje weg en Sinterklaas samen. Mijn jongste vindt dat soms nog wel verwarrend, omdat we nog zo ontspannen met elkaar omgaan, waarom komen we dan niet meer bij elkaar. Toch vraag ik echt niet van mijn ex dat hij bij mij en mijn vriend gezellig op de thee komt. Dat zou hem pijn doen en mijn kinderen winnen daar niets mee. Dus ik zou zeggen dat je het al goed doet. Doe alleen wat goed voelt voor jou en waar je echt iets positiefs voor je kinderen kan doen.
donderdag 25 september 2025 om 08:50
Ikzelf ben gescheiden toen mijn kinderen 8 en 10 waren, mijn ex ging veelvuldig vreemd tijdens ons huwelijk en is met zijn laatste scharrel destijds samen gaan wonen (rede van de breuk). Onze scheiding was op z’n zachts gezegd dus niet de meest harmonieuze. Een jaar of 5 later had onze oudste om geheel andere redenen therapie nodig, waarbij o.a. een vorm van gezin-systeem therapie werd geadviseerd. Dus in een setting van mij en nieuwe vriend, ex en zijn nieuwe vriendin, en kind (puber). En dat zouden dan sessies worden waarin je kwetsbaar moest gaan zijn naar elkaar in belang van het kind. Ex vond dit een puik idee, ik niet. Hij gooide in normale settings al met modder en ik had hier nul behoefte aan. Ik was al blij dat we geen traditionele overdracht meer hadden door de leeftijd van de kinderen en dat soort dingen.
Dus nee, ik vind dat je niet meer hoeft te doen dan je nu doet TO.
Dus nee, ik vind dat je niet meer hoeft te doen dan je nu doet TO.
donderdag 25 september 2025 om 11:11
Het is niet de bedoeling dat ik er elke week zit ofzo maar voorbeeld: ons kind had eindvoorstelling maar die werd drie keer gehouden. Mijn ex wilde dat we samen naar één voorstelling zouden gaan, en ik wilde dat niet en uiteindelijk zijn we elk naar een andere voorstelling gegaan. Daar werd ook het argument 'beter voor het kind' gebruikt maar kon ik toen pareren met 'zo is er twee keer publiek voor hem'. Dat ik geen behoefte heb om een uur naast mijn ex in een zaal te zitten, wil er niet in.pileapeperomioides schreef: ↑25-09-2025 07:42
Zou je een voorbeeld willen geven TO, op welke manier jouw ex meer contact wil dan jij dat noodzakelijk vind? Ik vind het lastig om me er iets bij voor te stellen op basis van wat je beschrijft.
Zijn kinderen willen graag contact houden met mij en ik met hen, maar mijn ex komt niet verder dan dat ik maar bij hen moet komen eten als oplossing. Alle andere oplossingen moet ik maar regelen.
donderdag 25 september 2025 om 13:49
Wat ik al eerder schreef. Dat geforceerde leuk en gezellig moeten doen is gewoon totaal niet prettig voor je kind.
Liever 2x los van elkaar één ouder bij je voorstelling, dan beide in één ruimte en de sfeer ondertussen om te snijden is.
Ik heb dat recent nog meegemaakt bij een vriendin die trouwde. Nu geef je van je huwelijk natuurlijk geen 2 of 3 voorstellingen. Maar beide ouders van de bruid, die toch zo'n beetje de hele dag op elkaars lip zaten, brachten echt géén prettige sfeer met zich mee. Ook iets simpels als foto momentjes, werden zwaar ongemakkelijk. Vooral de moeder van de bruid liep de hele tijd als door een wesp gestoken rond. En daar zal zij reden toe hebben, maar blijf dan thuis. Dan voorkom je dit soort scènes.
Ik snap jou heel goed TO. Je geeft gewoon je grenzen aan en wil geen poppenkast opvoeren.
Liever 2x los van elkaar één ouder bij je voorstelling, dan beide in één ruimte en de sfeer ondertussen om te snijden is.
Ik heb dat recent nog meegemaakt bij een vriendin die trouwde. Nu geef je van je huwelijk natuurlijk geen 2 of 3 voorstellingen. Maar beide ouders van de bruid, die toch zo'n beetje de hele dag op elkaars lip zaten, brachten echt géén prettige sfeer met zich mee. Ook iets simpels als foto momentjes, werden zwaar ongemakkelijk. Vooral de moeder van de bruid liep de hele tijd als door een wesp gestoken rond. En daar zal zij reden toe hebben, maar blijf dan thuis. Dan voorkom je dit soort scènes.
Ik snap jou heel goed TO. Je geeft gewoon je grenzen aan en wil geen poppenkast opvoeren.
donderdag 25 september 2025 om 14:40
Bij het eerste voorbeeld vind ik idd dat je best voor jezelf kunt kiezen. Daar ondervindt je kind idd geen schade van.Ocherrum schreef: ↑25-09-2025 11:11Het is niet de bedoeling dat ik er elke week zit ofzo maar voorbeeld: ons kind had eindvoorstelling maar die werd drie keer gehouden. Mijn ex wilde dat we samen naar één voorstelling zouden gaan, en ik wilde dat niet en uiteindelijk zijn we elk naar een andere voorstelling gegaan. Daar werd ook het argument 'beter voor het kind' gebruikt maar kon ik toen pareren met 'zo is er twee keer publiek voor hem'. Dat ik geen behoefte heb om een uur naast mijn ex in een zaal te zitten, wil er niet in.
Zijn kinderen willen graag contact houden met mij en ik met hen, maar mijn ex komt niet verder dan dat ik maar bij hen moet komen eten als oplossing. Alle andere oplossingen moet ik maar regelen.
Bij het tweede voorbeeld vind ik het logisch dat jij een oplossing moet bedenken. Jij wilt contact houden met zijn (oudste?) kinderen, dan bedenk jij een uitje, een lunch, whatever om elkaar te zien.
donderdag 25 september 2025 om 15:16
Deze snap ik niet. Het leest alsof je vindt dat je ex moet regelen dat jij zijn kinderen ziet buiten zijn huis.
donderdag 25 september 2025 om 15:54
De meeste reacties gaan over wat beter is: elkaar uit de weg gaan omdat geforceerd samenzijn alleen maar extra spanningen oplevert, of toch het contact aangaan tegen heug en meug. Ik lees eigenlijk dat jij en je ex in beginsel allebei de relatie graag beter zien, maar een andere visie hebben op wat 'beter' is: Hij wil meer gezamenlijke momenten en vindt dat er verder in de interactie niets hoeft te wijzigen, terwijl jij je meer gehoord en erkend wilt voelen, zowel wat de breuk als de huidige interactie betreft. Dat haal ik in elk geval uit 'de pijn van het niet gehoord/erkend voelen gaat niet over, omdat ik dat nog steeds ervaar in hoe we nu met elkaar omgaan.'. Voor je kind is het echt wel fijn als die pijn er niet meer zou zijn en het goede nieuws is is dat je ex in principe enigszins gemotiveerd is om de onderlinge verhouding te verbeteren. Ik zou echt onderzoeken of hij met jou een ouderschapstraject zou willen volgen. Voor je kind is het echt fijner als haar moeder nul moeite heeft met een uur naast haar vader zitten, net als dat het haar moeder niet uitmaakt of die wel of niet een uur naast de vader van klasgenoot Lisa zit. Nu zit daar weerstand en het is fijner om dat niet te hebben. Als je ex er voor open staat, kan ik je als ouderschapstraject bijvoorbeeld de schip aanpak aanraden (https://www.schipaanpak.com/ik-zoek-hulp/), omdat ik denk dat die het meest gericht is op gevoelens van niet gehoord en erkend worden. Wat mij betreft is de vraag dus niet, ga ik wel of niet meer tijd met ex doorbrengen ondanks mijn weerstand, maar hoe kan die weerstand afnemen in het belang van mijn kind.
donderdag 25 september 2025 om 15:57
Het argument 'beter voor kind' is een vreselijk argument, want je kan daar weinig tegen in brengen. Alsof je dan géén oog voor het kind zou hebben.Ocherrum schreef: ↑25-09-2025 11:11Mijn ex wilde dat we samen naar één voorstelling zouden gaan, en ik wilde dat niet en uiteindelijk zijn we elk naar een andere voorstelling gegaan. Daar werd ook het argument 'beter voor het kind' gebruikt maar kon ik toen pareren met 'zo is er twee keer publiek voor hem'. Dat ik geen behoefte heb om een uur naast mijn ex in een zaal te zitten, wil er niet in.
Vanuit kind perspectief denk ik wel dat het heel fijn is als je beide ouders in de zaal ziet, en ziet dat ze goed met elkaar om kunnen gaan. Dan moet dat wel kunnen. Zien ze de spanning, de ruzie, het ongemak dan is los beter lijkt mij.
Dat snap ik dan eigenlijk wel. Ik denk dat ik er ook geen verdere moeite voor zou doen.
Uiteindelijk is al dat boos blijven, dat verdriet hebben en de ongemakkelijkheid blijven voelen een verspilling van je eigen tijd. Het maakt niets beter, het maakt niets mooier.
De betere momenten komen als je het uiteindelijk los gelaten hebt. Pas dan kan je echt weer dingen samen doen zonder het ongemak. Dan zullen je kinderen dat ook voelen.
donderdag 25 september 2025 om 16:43
Het kan natuurlijk zo zijn dat het om net te kleine kinderen gaat (van de ex van TO) om zelfstandig afspraken mee te maken, zoals je met grote pubers kunt doen. Dan ben je afhankelijk van de ouders, in dit geval de ex-man van TO en de moeder van zijn kinderen, waar ze elk een deel van de tijd zijn om afspraken mee te maken. Als de ex van TO dan niet mee wil werken om ze even een middagje samen weg te gunnen, maar enkel en alleen wil dat ze bij hem komt eten om deze kinderen te zien, wat moet ze dan doen? Contact opnemen met hun moeder? De ex van haar ex dus, dat contact loopt meestal niet al te soepel. Dus dan loopt het vast.
donderdag 25 september 2025 om 16:50
-Helena- schreef: ↑25-09-2025 15:54De meeste reacties gaan over wat beter is: elkaar uit de weg gaan omdat geforceerd samenzijn alleen maar extra spanningen oplevert, of toch het contact aangaan tegen heug en meug. Ik lees eigenlijk dat jij en je ex in beginsel allebei de relatie graag beter zien, maar een andere visie hebben op wat 'beter' is: Hij wil meer gezamenlijke momenten en vindt dat er verder in de interactie niets hoeft te wijzigen, terwijl jij je meer gehoord en erkend wilt voelen, zowel wat de breuk als de huidige interactie betreft. Dat haal ik in elk geval uit 'de pijn van het niet gehoord/erkend voelen gaat niet over, omdat ik dat nog steeds ervaar in hoe we nu met elkaar omgaan.'. Voor je kind is het echt wel fijn als die pijn er niet meer zou zijn en het goede nieuws is is dat je ex in principe enigszins gemotiveerd is om de onderlinge verhouding te verbeteren. Ik zou echt onderzoeken of hij met jou een ouderschapstraject zou willen volgen. Voor je kind is het echt fijner als haar moeder nul moeite heeft met een uur naast haar vader zitten, net als dat het haar moeder niet uitmaakt of die wel of niet een uur naast de vader van klasgenoot Lisa zit. Nu zit daar weerstand en het is fijner om dat niet te hebben. Als je ex er voor open staat, kan ik je als ouderschapstraject bijvoorbeeld de schip aanpak aanraden (https://www.schipaanpak.com/ik-zoek-hulp/), omdat ik denk dat die het meest gericht is op gevoelens van niet gehoord en erkend worden. Wat mij betreft is de vraag dus niet, ga ik wel of niet meer tijd met ex doorbrengen ondanks mijn weerstand, maar hoe kan die weerstand afnemen in het belang van mijn kind.
Zeer eens met het dikgedrukte. Goed idee om zo'n ouderschapstraject te doen, ik weet alleen niet of TO daar nu al echt iets mee kan/voor open kan staan. Heel goed om te lezen dat TO in therapie is trouwens, hopelijk gaat dat meer inzichten en verwerking geven en maakt dat ook de weg vrij naar zo'n ouderschapstraject. Ik zou me er zeker al in gaan verdiepen en als het kan ook gaan doen (als ex daar ook aan mee wil werken uiteraard).
donderdag 25 september 2025 om 16:52
Ik ben het wel met je ex eens in de voorbeelden die voorbeelden die je noemt.
Op belangrijke momenten voor jullie kind moet je er gewoon samen zijn als ouders, vind ik. Het is een uur samen in een ruimte, dan zet je jezelf maar even opzij hoor.
En wat je van hem verwacht in het contact tussen jou en zijn kinderen, begrijp ik ook niet. Als jij daar niet wil eten, zul je zelf met een alternatief moeten komen.
Op belangrijke momenten voor jullie kind moet je er gewoon samen zijn als ouders, vind ik. Het is een uur samen in een ruimte, dan zet je jezelf maar even opzij hoor.
En wat je van hem verwacht in het contact tussen jou en zijn kinderen, begrijp ik ook niet. Als jij daar niet wil eten, zul je zelf met een alternatief moeten komen.
donderdag 25 september 2025 om 16:59
Meer dan neutraal met elkaar omgaan hoeft niet. Zorg dat je beide fatsoenlijk bent bij diplomauitreiking en bruiloften.
Thee drinken met de ex alleen doen wanneer je je hier comfortabel bij voelt. En zo te horen is het nog lang zo ver niet. Niets zo schadelijk voor een kind om je ouders zo te zien. Te zien dat je moeder over haar grenzen gaat en zich onprettig voelt bij vader. Alsof je weer getrouwd bent.
Thee drinken met de ex alleen doen wanneer je je hier comfortabel bij voelt. En zo te horen is het nog lang zo ver niet. Niets zo schadelijk voor een kind om je ouders zo te zien. Te zien dat je moeder over haar grenzen gaat en zich onprettig voelt bij vader. Alsof je weer getrouwd bent.
donderdag 25 september 2025 om 17:16
Eens.Hallodaar schreef: ↑25-09-2025 13:49Wat ik al eerder schreef. Dat geforceerde leuk en gezellig moeten doen is gewoon totaal niet prettig voor je kind.
Liever 2x los van elkaar één ouder bij je voorstelling, dan beide in één ruimte en de sfeer ondertussen om te snijden is.
Ik heb dat recent nog meegemaakt bij een vriendin die trouwde. Nu geef je van je huwelijk natuurlijk geen 2 of 3 voorstellingen. Maar beide ouders van de bruid, die toch zo'n beetje de hele dag op elkaars lip zaten, brachten echt géén prettige sfeer met zich mee. Ook iets simpels als foto momentjes, werden zwaar ongemakkelijk. Vooral de moeder van de bruid liep de hele tijd als door een wesp gestoken rond. En daar zal zij reden toe hebben, maar blijf dan thuis. Dan voorkom je dit soort scènes.
Ik snap jou heel goed TO. Je geeft gewoon je grenzen aan en wil geen poppenkast opvoeren.
Het moet wel echt blijven hoor.
donderdag 25 september 2025 om 19:25
Geforceerd leuk en gezellig doen heeft niemand het over. Gewoon naar dezelfde voorstelling kunnen gaan en een uurtje in dezelfde zaal zitten zonder opgekropte woede is toch wel prettig voor kinderen hoor. Hoort ook wel bij goed ouderschap dat je zoiets kunt. Dus ja, daar zou ik wel echt aan werken maar ik geloof dat TO dat wel aan het doen is.
donderdag 25 september 2025 om 22:52
Maar hoe fijn had jij het gevonden als jij in schoenen van kind had gestaan en je ouders samen waren gekomen? Dat je niet het gevoel zou hebben dat je ouders ieder apart naar een uitvoering komen omdat ze niet bij elkaar willen zijn. Want hoe hard je je argument ook op tafel legt, kinderen voelen alles. Op deze manier geeft het een hele negatieve lading over iets wat leuk voor kind moet zijn.Ocherrum schreef: ↑25-09-2025 11:11Het is niet de bedoeling dat ik er elke week zit ofzo maar voorbeeld: ons kind had eindvoorstelling maar die werd drie keer gehouden. Mijn ex wilde dat we samen naar één voorstelling zouden gaan, en ik wilde dat niet en uiteindelijk zijn we elk naar een andere voorstelling gegaan. Daar werd ook het argument 'beter voor het kind' gebruikt maar kon ik toen pareren met 'zo is er twee keer publiek voor hem'. Dat ik geen behoefte heb om een uur naast mijn ex in een zaal te zitten, wil er niet in.
Zijn kinderen willen graag contact houden met mij en ik met hen, maar mijn ex komt niet verder dan dat ik maar bij hen moet komen eten als oplossing. Alle andere oplossingen moet ik maar regelen.
Je tweede punt vind ik ook logisch. Het zijn zijn kinderen en hij bied aan dat je daar kan eten om ze te zien. Voor de kinderen heel fijn. Logisch dat als je dat niet wil hij het aan jou laat om dan iets anders te regelen.
Ondertussen zijn ook deze kinderen de dupe en dat is ontzettend jammer.
Het is best logisch dat je boos bent en het daardoor lastig is allemaal. Maar probeer te denken in het belang van de kinderen.
vrijdag 26 september 2025 om 06:24
Zeker.S-Groot schreef: ↑25-09-2025 19:25Geforceerd leuk en gezellig doen heeft niemand het over. Gewoon naar dezelfde voorstelling kunnen gaan en een uurtje in dezelfde zaal zitten zonder opgekropte woede is toch wel prettig voor kinderen hoor. Hoort ook wel bij goed ouderschap dat je zoiets kunt. Dus ja, daar zou ik wel echt aan werken maar ik geloof dat TO dat wel aan het doen is.
Maar thee drinken bij elkaar thuis is weer heel iets anders.
vrijdag 26 september 2025 om 06:49
+1-Helena- schreef: ↑25-09-2025 15:54De meeste reacties gaan over wat beter is: elkaar uit de weg gaan omdat geforceerd samenzijn alleen maar extra spanningen oplevert, of toch het contact aangaan tegen heug en meug. Ik lees eigenlijk dat jij en je ex in beginsel allebei de relatie graag beter zien, maar een andere visie hebben op wat 'beter' is: Hij wil meer gezamenlijke momenten en vindt dat er verder in de interactie niets hoeft te wijzigen, terwijl jij je meer gehoord en erkend wilt voelen, zowel wat de breuk als de huidige interactie betreft. Dat haal ik in elk geval uit 'de pijn van het niet gehoord/erkend voelen gaat niet over, omdat ik dat nog steeds ervaar in hoe we nu met elkaar omgaan.'. Voor je kind is het echt wel fijn als die pijn er niet meer zou zijn en het goede nieuws is is dat je ex in principe enigszins gemotiveerd is om de onderlinge verhouding te verbeteren. Ik zou echt onderzoeken of hij met jou een ouderschapstraject zou willen volgen. Voor je kind is het echt fijner als haar moeder nul moeite heeft met een uur naast haar vader zitten, net als dat het haar moeder niet uitmaakt of die wel of niet een uur naast de vader van klasgenoot Lisa zit. Nu zit daar weerstand en het is fijner om dat niet te hebben. Als je ex er voor open staat, kan ik je als ouderschapstraject bijvoorbeeld de schip aanpak aanraden (https://www.schipaanpak.com/ik-zoek-hulp/), omdat ik denk dat die het meest gericht is op gevoelens van niet gehoord en erkend worden. Wat mij betreft is de vraag dus niet, ga ik wel of niet meer tijd met ex doorbrengen ondanks mijn weerstand, maar hoe kan die weerstand afnemen in het belang van mijn kind.
Ik wilde steeds niet reageren, omdat het me nog steeds een rotgevoel geeft dit soort verhalen. Ik ben 40+ , kind van gescheiden ouders, die heel veel spanning hadden. Spanning die mij enorm beinvloed heeft, ook in mijn latere leven. Ik had er wat voor gegeven als beide ouders ontspannen in de zaal hadden kunnen zitten. Als er geen lading was geweest, altijd en eeuwig. Want er zijn zoveel wisselmomenten en oudermomenten. Zoals sommigen hier zeggen, het gaat om de weerstand en ik neem aan daarmee ook lading/spanning, die er omheen zit. Het gaat minder om of je twee avonden ouders in de zaal hebt, of op een avond twee, het gaat om de lading waarmee de beslising genomen en uitgevoerd wordt. Jij hebt niet gevraagd om de scheiding, maar je kinderen zeker ook niet. ' Hoe kan de weerstand afnemen in het belang van mijn kind? ". Daarmee aan de slag gaan is zo' n groot geschenk dat je je kind (en jezelf? ) kan geven. Zo klote voor jou, want dan moet je nog meer pijn en verdriet aan. En als je het nog niet kan, dan kan je het niet..Maar als je je ervoor wil openstellen, en zien wat er gebeurt? Sterkte!
vrijdag 26 september 2025 om 06:55
Hoe lang zijn jullie gescheiden? Het klinkt alsof het nog vers is? Dat mag je meewegen vind ik. Het is een goed uitgangspunt om ernaar te streven door 1 deur te kunnen. Maar moet dat meteen> Of mag dat ook groeien in een paar jaar? Ik denk dat laatste. Ga zeker geen dingen forceren, als jij daar nu nog niet aan toe bent , dan is dat zo en is het niet aan je ex om dingen door te drammen. Jij mag zelf gaan vormgeven hoe je dit wil gaan doen en wat je daarvoor nodig hebt.
Ik heb genoeg om me heen gezien van : we gaan zo goed door 1 deur, totdat het echt spannend werd, er dingen gebeurde die de zaken op scherp zette en dan was de blended modern family ineens niet meer dan een dun laklaagje. En stond iedereen op zijn achterste benen. Dat kwam op mij heel erg over als voor de buhne.
Hoe gaat het met jouw verwerking van de scheiding? Als je merkt dat het ernstig stagneert zou ik wel wat hulp inschakelen. Tegen je ex zou ik zeggen dat je erover nadenkt en dat je er zelf ter zijner tijd op terug komt. Je mag gerust zeggen dat de scheiding je nog heel erg beroert en dat je daardoor een minimaal contact wenst voorlopig.
Ik heb genoeg om me heen gezien van : we gaan zo goed door 1 deur, totdat het echt spannend werd, er dingen gebeurde die de zaken op scherp zette en dan was de blended modern family ineens niet meer dan een dun laklaagje. En stond iedereen op zijn achterste benen. Dat kwam op mij heel erg over als voor de buhne.
Hoe gaat het met jouw verwerking van de scheiding? Als je merkt dat het ernstig stagneert zou ik wel wat hulp inschakelen. Tegen je ex zou ik zeggen dat je erover nadenkt en dat je er zelf ter zijner tijd op terug komt. Je mag gerust zeggen dat de scheiding je nog heel erg beroert en dat je daardoor een minimaal contact wenst voorlopig.
vrijdag 26 september 2025 om 06:58
De jaren dat mn ouders niet met elkaar om konden gaan, waren voor mij als kind de zwaarste. Ik was 14 toen de uit elkaar gingen dus overdracht en tienminutengesprekjes waren niet aan de orde. Ook voor pubers, misschien wel juist voor pubers, is goede omgang belangrijk.
Ik lees bij jullie wel dat de intentie er is, maar dat jij nog wat meer tijd nodig hebt. Dat is een goed startpunt. Je bent het aan je kind verschuldigd om de pijn die jij hebt te verwerken. Niks is erger dan in een snijdende spanning met je ouders te zitten. Ik had daar enorm veel stress van. Het verdriet van 1 van je ouders voel je en zie je.
Dat daar nu oudertrajecten voor zijn, vind ik heel goed. En tegelijk kan je als ouder die rondloopt met de pijn van een relatiebreuk, ook zelf hulp zoeken. Je kind heeft daar niks mee te maken dat je als partner bent gekwetst door vreemdgaan of whatever. Verslaving, mishandeling etc, anders verhaal uiteraard.
Bij mijn ouders heeft het ongeveer 10 jaar geduurd voor het weer fijn was. Toen wij als kinderen van toen begin 20 een grens stelden en de verwachting hebben uitgesproken dat zij normaal zouden gaan doen. Nu ben ik 40+ en gaan ze bij elkaar op de koffie. Ook de komst van mijn kind, heeft hun weer verbonden. Ik ben nog steeds blij om mn ouders zo te zien. Het is echt heel belangrijk voor kinderen. En jij bent goed bezig TO, je wil is er, je hebt alleen nog even tijd nodig. Bespreek dat met je ex.
Ik lees bij jullie wel dat de intentie er is, maar dat jij nog wat meer tijd nodig hebt. Dat is een goed startpunt. Je bent het aan je kind verschuldigd om de pijn die jij hebt te verwerken. Niks is erger dan in een snijdende spanning met je ouders te zitten. Ik had daar enorm veel stress van. Het verdriet van 1 van je ouders voel je en zie je.
Dat daar nu oudertrajecten voor zijn, vind ik heel goed. En tegelijk kan je als ouder die rondloopt met de pijn van een relatiebreuk, ook zelf hulp zoeken. Je kind heeft daar niks mee te maken dat je als partner bent gekwetst door vreemdgaan of whatever. Verslaving, mishandeling etc, anders verhaal uiteraard.
Bij mijn ouders heeft het ongeveer 10 jaar geduurd voor het weer fijn was. Toen wij als kinderen van toen begin 20 een grens stelden en de verwachting hebben uitgesproken dat zij normaal zouden gaan doen. Nu ben ik 40+ en gaan ze bij elkaar op de koffie. Ook de komst van mijn kind, heeft hun weer verbonden. Ik ben nog steeds blij om mn ouders zo te zien. Het is echt heel belangrijk voor kinderen. En jij bent goed bezig TO, je wil is er, je hebt alleen nog even tijd nodig. Bespreek dat met je ex.
vrijdag 26 september 2025 om 08:56
Dank jullie voor alle inzichten: dat vind ik zo fijn aan het forum, dat je zoveel verschillende kanten belicht krijgt. Ook die ik zelf niet zie.
Ik ben het niet met iedereen eens, maar dat hoeft ook niet. Lastige is dat ik best een ouderschapstraject wil, maar mijn ex niet. Want als ik nou gewoon niet zo boos/lastig zou doen, was er geen probleem. Dus ligt het allemaal aan mij en moet ik veranderen.
Maar ik denk dat het belangrijkste wat ik meeneem is dat het meer tijd mag kosten. En misschien reageert hij relaxter op 'ooit'.
En ik voel me dan toch gedwongen (stom) om mezelf te verdedigen: ik zie zijn kinderen wel, omdat ik dat met zijn ex (jaja!) afspreek. Maar ik vind het niet zo eerlijk dat het dan altijd uit haar tijd moet komen en ik trek die emotionele chantage 'ze missen je' van mijn ex dan erg slecht. Maar goed, ik app ze nu direct met datums maar pubers zijn niet echt van het antwoorden, merk ik. Misschien er eens een gifje tegenaan gooien
Ik ben het niet met iedereen eens, maar dat hoeft ook niet. Lastige is dat ik best een ouderschapstraject wil, maar mijn ex niet. Want als ik nou gewoon niet zo boos/lastig zou doen, was er geen probleem. Dus ligt het allemaal aan mij en moet ik veranderen.
Maar ik denk dat het belangrijkste wat ik meeneem is dat het meer tijd mag kosten. En misschien reageert hij relaxter op 'ooit'.
En ik voel me dan toch gedwongen (stom) om mezelf te verdedigen: ik zie zijn kinderen wel, omdat ik dat met zijn ex (jaja!) afspreek. Maar ik vind het niet zo eerlijk dat het dan altijd uit haar tijd moet komen en ik trek die emotionele chantage 'ze missen je' van mijn ex dan erg slecht. Maar goed, ik app ze nu direct met datums maar pubers zijn niet echt van het antwoorden, merk ik. Misschien er eens een gifje tegenaan gooien
vrijdag 26 september 2025 om 09:06
Als hij niet wil, dan kan jij wel zelf. Uiteindelijk is het ook jouw boosheid en jouw verdriet. Je zoekt iets bij hem, maar uiteindelijk is het met dit soort gevoelens toch zo dat je ze vooral met jezelf op moet oplossen. Een totaal andere situatie: die vader uit België die de mensen kon vergeven die de dood van zijn zoon hadden veroorzaakt, dat deed hij zelf. Niet zij. De vrede in jezelf vinden door vergeving aan mensen die je zoveel pijn hebben gedaan, dat komt uit jezelf. Je hebt je ex niet nodig om je boosheid en verdriet los te laten, is wat ik eigenlijk wil zeggen. Je doet het ook niet perse voor je kinderen, ook voor jezelf. Boosheid en pijn zijn emoties die veel energie kosten. Dat werkt voor niemand op de langere termijn.Ocherrum schreef: ↑26-09-2025 08:56Dank jullie voor alle inzichten: dat vind ik zo fijn aan het forum, dat je zoveel verschillende kanten belicht krijgt. Ook die ik zelf niet zie.
Ik ben het niet met iedereen eens, maar dat hoeft ook niet. Lastige is dat ik best een ouderschapstraject wil, maar mijn ex niet. Want als ik nou gewoon niet zo boos/lastig zou doen, was er geen probleem. Dus ligt het allemaal aan mij en moet ik veranderen.
Maar ik denk dat het belangrijkste wat ik meeneem is dat het meer tijd mag kosten. En misschien reageert hij relaxter op 'ooit'.
En ik voel me dan toch gedwongen (stom) om mezelf te verdedigen: ik zie zijn kinderen wel, omdat ik dat met zijn ex (jaja!) afspreek. Maar ik vind het niet zo eerlijk dat het dan altijd uit haar tijd moet komen en ik trek die emotionele chantage 'ze missen je' van mijn ex dan erg slecht. Maar goed, ik app ze nu direct met datums maar pubers zijn niet echt van het antwoorden, merk ik. Misschien er eens een gifje tegenaan gooien
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
