Psyche
alle pijlers
Hoe ziek kun je (lichamelijk) zijn door een depressie?
zondag 1 februari 2026 om 16:39
Op oudejaarsdag kreeg ik een berichtje van mijn moeder dat ze met griep op bed lag.
Vervelend, maar niet meer dan dat.
We zijn nu echter een maand verder, en het gaat nog steeds ruk met haar.
Eerlijk gezegd ben ik best wel ten einde raad.
Even wat belangrijke info over mijn moeder:
Ze is 71, en kwakkelt al jaren met haar gezondheid. Ze gebruikt veel medicijnen, o.a. voor haar schildklier, bloeddruk en diabetes. Ze heeft vaak blaasontsteking (ook nu weer). Zo’n twintig jaar geleden heeft ze een flinke burn-out gehad, en sindsdien slikt ze antidepressiva (ik weet niet welke). Ze heeft haar leven lang flink gerookt, maar is daar op de dag dat ze griep kreeg in één klap mee gestopt. Simpelweg omdat ze te beroerd was (en is) om een sigaret op te steken.
De situatie nu: Ze eet amper, is dus enorm afgevallen (ze was te zwaar, dus dit is lichamelijk niet direct een ramp), heeft totaal geen kracht meer, kan bijna niet meer lopen, beeft heel erg, en heeft eigenlijk ook amper nog kracht om te praten. Haar stemming is heel vlak, niets lijkt haar nog te raken.
De afgelopen maand zijn we meerdere keren naar de huisarts geweest, en op het laatst is zij bij haar thuis geweest. Er is bloed geprikt, ze is meerdere keren helemaal onderzocht. Uit het bloed kwam naar voren dat haar schildklier nog slechter werkte dan normaal, en daar zijn haar medicijnen op aangepast. Ook bleek haar nierfunctie verslechterd, maar uit een tweede bloedonderzoek kwam naar voren dat dat alweer iets beter gaat.
Maar nu kom ik bij mijn daadwerkelijke vraag. Ze voelt zich vreselijk, zegt ze. Intens moe, geen fut om ook maar iets te ondernemen. Ik vind haar ontzettend depressief overkomen. Maar als ik dat zeg, wordt ze boos. Dat is het absoluut niet, zegt ze. Bovendien slikt ze al antidepressiva, zegt ze. Maar kan het zijn dat die na 20 jaar hun werk helemaal niet goed meer doen? Kun je echt zo intens moe en lamlendig zijn door een depressie? Of in ieder geval deels? Ze is ook heel misselijk. Ze heeft daar zetpillen voor gekregen. Als ze die niet gebruikt, gooit ze alles eruit, zegt ze. En in hoeverre kan het stoppen met roken met dit alles te maken hebben? Ze is in principe door de moeilijkste eerste weken heen, dus dan zou je verwachten dat het langzaam beter gaat, maar het tegenovergestelde is waar.
Het moet niet een te lang verhaal worden (dat is het eigenlijk al), dus ik stop nu. Maar hebben jullie hier ervaring mee? Ik heb geen broers en zussen, dus veel komt op mij neer, en ik ben eerlijk gezegd aan het eind van mijn Latijn. Ik heb een vorm van autisme, en heb al de grootste moeite een beetje schappelijk voor mezelf te zorgen, naast mijn parttime baan.
Alle tips zijn welkom, en als je vragen hebt (nadere informatie over mijn moeder), beantwoord ik die ook graag. Ik wil haar zo graag helpen, hou immens veel van haar.
Vervelend, maar niet meer dan dat.
We zijn nu echter een maand verder, en het gaat nog steeds ruk met haar.
Eerlijk gezegd ben ik best wel ten einde raad.
Even wat belangrijke info over mijn moeder:
Ze is 71, en kwakkelt al jaren met haar gezondheid. Ze gebruikt veel medicijnen, o.a. voor haar schildklier, bloeddruk en diabetes. Ze heeft vaak blaasontsteking (ook nu weer). Zo’n twintig jaar geleden heeft ze een flinke burn-out gehad, en sindsdien slikt ze antidepressiva (ik weet niet welke). Ze heeft haar leven lang flink gerookt, maar is daar op de dag dat ze griep kreeg in één klap mee gestopt. Simpelweg omdat ze te beroerd was (en is) om een sigaret op te steken.
De situatie nu: Ze eet amper, is dus enorm afgevallen (ze was te zwaar, dus dit is lichamelijk niet direct een ramp), heeft totaal geen kracht meer, kan bijna niet meer lopen, beeft heel erg, en heeft eigenlijk ook amper nog kracht om te praten. Haar stemming is heel vlak, niets lijkt haar nog te raken.
De afgelopen maand zijn we meerdere keren naar de huisarts geweest, en op het laatst is zij bij haar thuis geweest. Er is bloed geprikt, ze is meerdere keren helemaal onderzocht. Uit het bloed kwam naar voren dat haar schildklier nog slechter werkte dan normaal, en daar zijn haar medicijnen op aangepast. Ook bleek haar nierfunctie verslechterd, maar uit een tweede bloedonderzoek kwam naar voren dat dat alweer iets beter gaat.
Maar nu kom ik bij mijn daadwerkelijke vraag. Ze voelt zich vreselijk, zegt ze. Intens moe, geen fut om ook maar iets te ondernemen. Ik vind haar ontzettend depressief overkomen. Maar als ik dat zeg, wordt ze boos. Dat is het absoluut niet, zegt ze. Bovendien slikt ze al antidepressiva, zegt ze. Maar kan het zijn dat die na 20 jaar hun werk helemaal niet goed meer doen? Kun je echt zo intens moe en lamlendig zijn door een depressie? Of in ieder geval deels? Ze is ook heel misselijk. Ze heeft daar zetpillen voor gekregen. Als ze die niet gebruikt, gooit ze alles eruit, zegt ze. En in hoeverre kan het stoppen met roken met dit alles te maken hebben? Ze is in principe door de moeilijkste eerste weken heen, dus dan zou je verwachten dat het langzaam beter gaat, maar het tegenovergestelde is waar.
Het moet niet een te lang verhaal worden (dat is het eigenlijk al), dus ik stop nu. Maar hebben jullie hier ervaring mee? Ik heb geen broers en zussen, dus veel komt op mij neer, en ik ben eerlijk gezegd aan het eind van mijn Latijn. Ik heb een vorm van autisme, en heb al de grootste moeite een beetje schappelijk voor mezelf te zorgen, naast mijn parttime baan.
Alle tips zijn welkom, en als je vragen hebt (nadere informatie over mijn moeder), beantwoord ik die ook graag. Ik wil haar zo graag helpen, hou immens veel van haar.
zondag 1 februari 2026 om 16:50
Ja, zes weken?
Het was een beetje een ingewikkeld verhaal wat de arts vertelde over de schildklier.
Ze slikte 100mg van iets, maar opeens was het hormoon flink omhoog gegaan, waardoor ze nu nog maar 88mg mag slikken.
Daar is ze nu zo’n vier weken mee bezig.
zondag 1 februari 2026 om 16:51
Ja, 6 weken.
Dus dan werkte de schildklier te snel? Dat is belangrijk, want geeft andere klachten.
zondag 1 februari 2026 om 16:55
Huisarts vindt het heel moeilijk.
Ik zat erbij toen hij door haar gegevens scrolde, je hoorde zijn hersenen bijna kraken.
Hij zei ook: ‘Een samenloop van omstandigheden’, alle kwalen bij elkaar.
Op zich ben ik dan een soort gerustgesteld, maar dan komen we weer thuis, en zit ze weer als een zombie op de bank.
Ze verzorgt zich niet, het doet me pijn.
Maar als ik jullie goed begrijp heb ik te weinig geduld?
Zij zelf ook hoor, want iedere dag appt ze me dat ze het zo zat is.
Ik geloof haar ook 100% dat ze zich lichamelijk heel ziek voelt, maar ik vraag me echt af in hoeverre de psyche hierin een rol speelt.
Ze loopt zichzelf al jaren voorbij, omdat haar man in een verpleeghuis woont (11 jaar geleden herseninfarct gehad).
Het lijkt wel alsof ze nu in één klap is ingestort.
zondag 1 februari 2026 om 16:59
zondag 1 februari 2026 om 16:59
Ze kreeg ooit medicijnen omdat hij te langzaam werkte, maar nu werkte hij opeens te snel, waardoor ze die medicijnen moest gaan minderen. De huisarts vroeg zich af hoe dat kon, opeens te snel, want met de medicijnen al jaren stabiel, maar kon daar geen antwoord op geven.
Hij heeft wel contact gezocht met een internist om te overleggen, daar krijgt ze morgen de uitslag van.
Ze kijkt hier erg naar uit. Ze wil dolgraag geholpen worden. Ik hoop ook dat er iets concreets uitkomt, maar ben zo bang dat het vaag blijft allemaal, en ze dan nog meer in de put raakt.
zondag 1 februari 2026 om 17:03
Ik was mee naar de huisarts, en vroeg in hoeverre dit ook een mentale oorzaak kon hebben.
Hij wuifde het min of meer weg.
En tja, mijn moeder staat er ook niet voor open.
We hebben al een paar keer een soort van ruzie gehad, omdat ik over depressie begon.
Dus ik spreek daar nu niet meer over.
zondag 1 februari 2026 om 17:04
BrutaImmaculata schreef: ↑01-02-2026 16:59En dan nog een fikse griep eroverheen. Niet gek dat ze hondsmoe is.
Ben dan wel weer een soort blij met deze reactie.
Dat het eigenlijk niet zo gek is.
zondag 1 februari 2026 om 17:05
Ik vind dat zo lang niet kunnen eten zonder pillen wel raar. Dat hoort niet bij schildklier en alleen bij het hoogtepunt van de griep.
Ik zou aandringen op een doorverwijzing naar de internist. Met een beetje spoed.
Ze is 71, alles wat ze nu verliest aan kracht en dergelijke, zal heel veel moeite kosten om weer op te bouwen.
Ik zou aandringen op een doorverwijzing naar de internist. Met een beetje spoed.
Ze is 71, alles wat ze nu verliest aan kracht en dergelijke, zal heel veel moeite kosten om weer op te bouwen.
zondag 1 februari 2026 om 17:13
Ik vind alle symptomen bij elkaar ook best zorgelijk klinken en zou bij de huisarts aandringen op een doorverwijzing naar een specialist zodat ze goed onderzocht kan worden. Zo verzwakt ze alleen maar verder.
Sterkte, niet makkelijk dit soort dingen als je er alleen voor staat
Sterkte, niet makkelijk dit soort dingen als je er alleen voor staat
Beter met vier katten onder één dak, dan een leugenaar in de køfferbak.
zondag 1 februari 2026 om 17:17
Je hoeft ook geen depressie te hebben om naar de POH te gaanJetje_78 schreef: ↑01-02-2026 17:03Ik was mee naar de huisarts, en vroeg in hoeverre dit ook een mentale oorzaak kon hebben.
Hij wuifde het min of meer weg.
En tja, mijn moeder staat er ook niet voor open.
We hebben al een paar keer een soort van ruzie gehad, omdat ik over depressie begon.
Dus ik spreek daar nu niet meer over.
Noem het moeilijk met de situatie nu, Meedenken met hoe de dag door te komen of verzin iets waarop je moeder wel positief reageert.
En mss toch zelf de huisarts nog eens spreken en je zorgen uiten.
zondag 1 februari 2026 om 17:26
Een familielid van mij had dit ook laatst,nooit somber normaal gesproken, maar door het ziekzijn echt in slechte staat,door weinig kunnen eten enorm verzwakt,kreeg thuishulp om te douchen en nutridrink,als je weinig eet, ga je hard achteruit,ook heb je kilo's te veel .Dus eventueel aan arts nutridrink vragen.
zondag 1 februari 2026 om 17:26
Dat heb ik even gemist. Mijn excuses.Calamitycat schreef: ↑01-02-2026 17:24Jetje schrijft dat haar moeder nog amper kracht heeft om te praten dus vanwaar een tip voor de POH?
Al lijkt het me geen verkeerd iets aangezien moeder aangeeft dat het van haar niet meer hoeft etc en TO de indruk heeft dat ze wél depressief is.
zondag 1 februari 2026 om 17:27
Ook al heb je kilo's te veel...Fee70 schreef: ↑01-02-2026 17:26Een familielid van mij had dit ook laatst,nooit somber normaal gesproken, maar door het ziekzijn echt in slechte staat,door weinig kunnen eten enorm verzwakt,kreeg thuishulp om te douchen en nutridrink,als je weinig eet, ga je hard achteruit,ook heb je kilo's te veel .Dus eventueel aan arts nutridrink vragen.
zondag 1 februari 2026 om 17:29
Calamitycat schreef: ↑01-02-2026 17:13Ik vind alle symptomen bij elkaar ook best zorgelijk klinken en zou bij de huisarts aandringen op een doorverwijzing naar een specialist zodat ze goed onderzocht kan worden. Zo verzwakt ze alleen maar verder.
Sterkte, niet makkelijk dit soort dingen als je er alleen voor staat
Dankjewel, wat lief.
Iedereen alvast héél erg bedankt voor de reacties.
Ik moet nu een paar uurtjes weg, maar ben vanavond terug om weer te reageren.
Echt bedankt.
zondag 1 februari 2026 om 17:30
Fee70 schreef: ↑01-02-2026 17:26Een familielid van mij had dit ook laatst,nooit somber normaal gesproken, maar door het ziekzijn echt in slechte staat,door weinig kunnen eten enorm verzwakt,kreeg thuishulp om te douchen en nutridrink,als je weinig eet, ga je hard achteruit,ook heb je kilo's te veel .Dus eventueel aan arts nutridrink vragen.
Nutridrink houdt ze niet binnen, zegt ze.
zondag 1 februari 2026 om 17:34
Een POH is prima om naartoe te gaan bij een depressie dus daarin heb je helemaal gelijk, maar haar moeder lijkt heel zwak en moet eerst aansterken en dus een diagnose en behandelplan krijgen.
@Jetje, heeft je moeder geen griepprik gehad? Niet dat die helpt tegen alle soorten griep, maar bij griep die al een maand duurt en ze steeds zieker lijkt te worden zal de huisarts toch meer actie moeten ondernemen dan een bloedonderzoekje e.d.
Beter met vier katten onder één dak, dan een leugenaar in de køfferbak.
zondag 1 februari 2026 om 17:34
zondag 1 februari 2026 om 17:36
zondag 1 februari 2026 om 17:36
Het een sluit het ander toch niet uit? Een depressie helpt ook het lichamelijk herstel en ondergaan van onderzoeken niet.Calamitycat schreef: ↑01-02-2026 17:34Een POH is prima om naartoe te gaan bij een depressie dus daarin heb je helemaal gelijk, maar haar moeder lijkt heel zwak en moet eerst aansterken en dus een diagnose en behandelplan krijgen.
@Jetje, heeft je moeder geen griepprik gehad? Niet dat die helpt tegen alle soorten griep, maar bij griep die al een maand duurt en ze steeds zieker lijkt te worden zal de huisarts toch meer actie moeten ondernemen dan een bloedonderzoekje e.d.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
