Zwanger
alle pijlers
Zwanger worden na een miskraam 2022
zondag 19 juni 2022 om 09:42
maandag 9 februari 2026 om 21:47
Wat een intens verdriet pimpelmeesje. Ik heb een soortgelijke ervaring gehad met de medicatie en het is echt heftig. Van het fysieke moet je bijkomen, om nog maar te zwijgen over de mentale klap als je al even zwanger bent en de gewenste toekomst zo dichtbij voelt.
Het is afgezaagd maar neem je tijd. Het is zo vers, je zit er nog middenin. Dit heeft tijd nodig. Ik vind het heel verdrietig om te lezen dat je je zo eenzaam voelt en je nu geen steun voelt van je vrienden. Het is niet hetzelfde, maar er is hier een plek om je hart te luchten. Schrijf zoveel je wil. Ik denk aan je, doe rustig aan
Het is afgezaagd maar neem je tijd. Het is zo vers, je zit er nog middenin. Dit heeft tijd nodig. Ik vind het heel verdrietig om te lezen dat je je zo eenzaam voelt en je nu geen steun voelt van je vrienden. Het is niet hetzelfde, maar er is hier een plek om je hart te luchten. Schrijf zoveel je wil. Ik denk aan je, doe rustig aan
woensdag 18 februari 2026 om 08:15
Lieve Pimpelmeesje, ik vind het zo heftig dat je dit mee hebt moeten maken. Hoe gaat het nu met je? Dikke knuffel
Hier alles oke, 18 weken zwanger van ons zoontje vandaag, groeiende buik en voel hem ook af en toe inmiddels denk ik. Vorige week op vakantie geweest om even bij te tanken, is redelijk gelukt. Ik blijf het bizar vinden om een normale zwangere te zijn en geen extra controles meer te krijgen oid
Hoe gaat het verder met iedereen? Veel liefs
Hier alles oke, 18 weken zwanger van ons zoontje vandaag, groeiende buik en voel hem ook af en toe inmiddels denk ik. Vorige week op vakantie geweest om even bij te tanken, is redelijk gelukt. Ik blijf het bizar vinden om een normale zwangere te zijn en geen extra controles meer te krijgen oid
Hoe gaat het verder met iedereen? Veel liefs
woensdag 18 februari 2026 om 10:09
Pimpelmeesje ik denk aan je!
Perenboompje, wat leuk een zoon! En een groeiende buik met voorzichtig wat beweging. Dat is bijzonder! Ik kan mij goed voorstellen dat het nog niet 'normaal' voelt na het lange traject dat jullie hebben afgelegd. Lukt het je wel om (af en toe) te genieten?
Zeeschelp hoe gaat het met jou?
En de rest?
Hier is het oké. We hadden een spannende 20-weken echo. Ze meende iets afwijkends bij de baby te zien, en iets bij mij wat wellicht spannend kon zijn voor de bevalling. Gelukkig konden we al na 1,5 dag terecht in het ziekenhuis en daar bleek alles toch helemaal oké. Opgelucht, maar jeetje die zorgen waren niet leuk (en gelukkig van korte duur). Voor de rest veel last van mijn bekken wat genieten moeilijk maakt. Daar baal ik een beetje van, want ik gok dat ik hierna nooit meer zwanger zal zijn. Los daarvan voel ik mij gelukkig goed en voel ik de baby sinds een paar weken zo'n beetje de hele dag door. De 'ontkenningsfase' waarin ik het eerste trimester zat, is gelukkig wel echt voorbij.
ik denk aan je!Perenboompje, wat leuk een zoon! En een groeiende buik met voorzichtig wat beweging. Dat is bijzonder! Ik kan mij goed voorstellen dat het nog niet 'normaal' voelt na het lange traject dat jullie hebben afgelegd. Lukt het je wel om (af en toe) te genieten?
Zeeschelp hoe gaat het met jou?
En de rest?
Hier is het oké. We hadden een spannende 20-weken echo. Ze meende iets afwijkends bij de baby te zien, en iets bij mij wat wellicht spannend kon zijn voor de bevalling. Gelukkig konden we al na 1,5 dag terecht in het ziekenhuis en daar bleek alles toch helemaal oké. Opgelucht, maar jeetje die zorgen waren niet leuk (en gelukkig van korte duur). Voor de rest veel last van mijn bekken wat genieten moeilijk maakt. Daar baal ik een beetje van, want ik gok dat ik hierna nooit meer zwanger zal zijn. Los daarvan voel ik mij gelukkig goed en voel ik de baby sinds een paar weken zo'n beetje de hele dag door. De 'ontkenningsfase' waarin ik het eerste trimester zat, is gelukkig wel echt voorbij.
donderdag 19 februari 2026 om 18:06
Hallo allemaal,
Zou ik hier ook mee mogen schrijven? Het voelt een beetje gek om zomaar mee te doen met een topic dat al jaren loopt, maar ik zag bij het teruglezen dat het vaker gebeurt
.
Ik raakte afgelopen november voor het eerst zwanger en helaas ontdekten we bij de echo met 8,5 week dat het hartje net was gestopt met kloppen. Met 10,5 week heb ik de miskraam opgewerkt met medicatie, dat was in het laatste weekend van januari.
Inmiddels is het bloedverlies bijna voorbij, nog maar een paar vegen/druppels per dag en het is al 2 weken niet meer helderrood.
Over 2 weken heb ik een controle-echo bij de gynaecoloog. Dan weet ik of mijn baarmoeder helemaal leeg is of dat er toch nog een ingreep in het ziekenhuis nodig is.
Zou ik hier ook mee mogen schrijven? Het voelt een beetje gek om zomaar mee te doen met een topic dat al jaren loopt, maar ik zag bij het teruglezen dat het vaker gebeurt
.Ik raakte afgelopen november voor het eerst zwanger en helaas ontdekten we bij de echo met 8,5 week dat het hartje net was gestopt met kloppen. Met 10,5 week heb ik de miskraam opgewerkt met medicatie, dat was in het laatste weekend van januari.
Inmiddels is het bloedverlies bijna voorbij, nog maar een paar vegen/druppels per dag en het is al 2 weken niet meer helderrood.
Over 2 weken heb ik een controle-echo bij de gynaecoloog. Dan weet ik of mijn baarmoeder helemaal leeg is of dat er toch nog een ingreep in het ziekenhuis nodig is.
vrijdag 20 februari 2026 om 17:04
vrijdag 20 februari 2026 om 17:05
We waren vandaag bij de fertiliteitsarts. Echo schoon, we mogen door met een 3e poging. Maar na 10 terugplaatsingen met 2 miskramen schat de arts het niet zo goed in. Eerst zei hij '5 procent'. Toen zei ik 'maar tweede en laatste poging werd 90 procent een embryo en uiteindelijk 50 procent een zwangerschap". Toen dacht hij aan 12 procent. Ik weet het niet, ik voel me verloren en forever kinderloos. Lamgeslagen, verdrietig en in paniek.
vrijdag 20 februari 2026 om 21:57
Bedankt voor het welkom!
Wat verdrietig Pimpelmeesje. Ik heb je verhaal voor een groot deel gelezen en zo heftig dat je na al die tijd nu toch weer zulk verdrietig nieuws kreeg.
Fijn dat de echo schoon was. Al is dat natuurlijk maar een hele schrale troost.
Mentaal vind ik het erg pittig. Ook erg ingewikkeld wat ik nou precies verloren ben, ik was op het moment van het slechte nieuws ook nog maar net aan het idee gewend dat ik een kindje zou gaan krijgen. Heel ingewikkeld vind ik dat! Ik word ook nog heel snel moe. Heb jij dat ook, Pimpelmeesje?
Ik heb afgelopen week vakantie gehad, maar ga maandag nog niet volledig werken. Tot nu toe is mijn werkgever heel begripvol geweest, ik hoop dat dat zo blijft voorlopig. Ik wil graag rustig opbouwen. Voor mijn vakantie heb ik een paar keer geprobeerd een volle dag te werken en dat bleek telkens toch teveel, dus ik bouw het nu liever duurzaam op.
Ik heb deze week het boek "Als je je kindje verliest in de zwangerschap" aangeschaft, nog niet begonnen met erin schrijven, maar ik hoop dat dat me gaat helpen met de verwerking.
Wat verdrietig Pimpelmeesje. Ik heb je verhaal voor een groot deel gelezen en zo heftig dat je na al die tijd nu toch weer zulk verdrietig nieuws kreeg.
Fijn dat de echo schoon was. Al is dat natuurlijk maar een hele schrale troost.
Mentaal vind ik het erg pittig. Ook erg ingewikkeld wat ik nou precies verloren ben, ik was op het moment van het slechte nieuws ook nog maar net aan het idee gewend dat ik een kindje zou gaan krijgen. Heel ingewikkeld vind ik dat! Ik word ook nog heel snel moe. Heb jij dat ook, Pimpelmeesje?
Ik heb afgelopen week vakantie gehad, maar ga maandag nog niet volledig werken. Tot nu toe is mijn werkgever heel begripvol geweest, ik hoop dat dat zo blijft voorlopig. Ik wil graag rustig opbouwen. Voor mijn vakantie heb ik een paar keer geprobeerd een volle dag te werken en dat bleek telkens toch teveel, dus ik bouw het nu liever duurzaam op.
Ik heb deze week het boek "Als je je kindje verliest in de zwangerschap" aangeschaft, nog niet begonnen met erin schrijven, maar ik hoop dat dat me gaat helpen met de verwerking.
zondag 22 februari 2026 om 12:29
Heel herkenbaar Pilea. Ik begon er ook net aan te wennen, na heel lang de rem erop te houden en juist toen ging het mis. De vermoeidheid heb ik ook nog steeds, nu 2,5 week verder en weinig energie. Al zal bij mij long covid ook wel meespelen. Stress = PEM = crash. Fijn dat je werkgever met je meedenkt, dat heb je nodig. Ik heb trouwens ook dat boekje gekocht! Niet iets om in 1x in te vullen, maar ga komende week proberen om af en toe een half uurtje een stukje te schrijven.
Hier gaat het verder niet zo goed. Veel paniekaanvallen na vrijdag en ook te donkere gedachten. Maar er komt hulp aan. Morgen.
Hier gaat het verder niet zo goed. Veel paniekaanvallen na vrijdag en ook te donkere gedachten. Maar er komt hulp aan. Morgen.
donderdag 26 februari 2026 om 15:07
maandag 9 maart 2026 om 11:34
Dag dames, ik las en duimde al af en toe met jullie mee maar zou nu ook graag zelf willen meeschrijven, als dit topic open staat voor nieuwe mensen.
Ik ben gezegend met een fantastisch zoontje van nu 3,5. Ruim een jaar geleden wilden we na veel dubben toch voor een tweede gaan en in juni werd ik zwanger. Helaas kwamen we er naar aanleiding van de 20wekenecho en vervolgens vruchtwaterpunctie achter dat onze baby een chromosoomafwijking had en zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapt zou zijn. We hebben ervoor gekozen de zwangerschap af te breken, mijn tweede zoontje is in oktober vorig jaar stilgeboren met 22+4 weken.
De wens voor nog een kindje was enorm groot en ik was heel blij toen ik er afgelopen maand achterkwam weer zwanger te zijn. De voorlopige uitgerekende datum was de geboorte/sterfdag van mijn zoontje dus het voelde alsof het zo moest zijn. Helaas kwamen we er donderdag bij de eerste echo achter dat het een missed abortion is. Ik zou nu 9 weken moeten zijn maar het vruchtje is maar tot 5,5 week gegroeid. Morgen heb ik een afspraak om pillen te krijgen om het op te wekken.
Ik weet niet zo goed waar ik het zoeken moet nu. Het verdriet om mijn overleden zoontje komt dubbel zo hard terug, ik ben enorm teleurgesteld dat 2026 toch niet het jaar wordt dat we een levend kindje mee naar huis mogen nemen. Bang dat het niet meer gaat lukken, bang voor een groot leeftijdsverschil, bang voor het opwekken van de miskraam (mijn bevalling is opgewekt met dezelfde pillen en die was verschrikkelijk).
Sorry voor deze enorme egopost, ik zal later nog wat meer teruglezen en op iedereen reageren.
Ik ben gezegend met een fantastisch zoontje van nu 3,5. Ruim een jaar geleden wilden we na veel dubben toch voor een tweede gaan en in juni werd ik zwanger. Helaas kwamen we er naar aanleiding van de 20wekenecho en vervolgens vruchtwaterpunctie achter dat onze baby een chromosoomafwijking had en zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapt zou zijn. We hebben ervoor gekozen de zwangerschap af te breken, mijn tweede zoontje is in oktober vorig jaar stilgeboren met 22+4 weken.
De wens voor nog een kindje was enorm groot en ik was heel blij toen ik er afgelopen maand achterkwam weer zwanger te zijn. De voorlopige uitgerekende datum was de geboorte/sterfdag van mijn zoontje dus het voelde alsof het zo moest zijn. Helaas kwamen we er donderdag bij de eerste echo achter dat het een missed abortion is. Ik zou nu 9 weken moeten zijn maar het vruchtje is maar tot 5,5 week gegroeid. Morgen heb ik een afspraak om pillen te krijgen om het op te wekken.
Ik weet niet zo goed waar ik het zoeken moet nu. Het verdriet om mijn overleden zoontje komt dubbel zo hard terug, ik ben enorm teleurgesteld dat 2026 toch niet het jaar wordt dat we een levend kindje mee naar huis mogen nemen. Bang dat het niet meer gaat lukken, bang voor een groot leeftijdsverschil, bang voor het opwekken van de miskraam (mijn bevalling is opgewekt met dezelfde pillen en die was verschrikkelijk).
Sorry voor deze enorme egopost, ik zal later nog wat meer teruglezen en op iedereen reageren.
maandag 9 maart 2026 om 14:59
Lieve Pilea en Tortelfuif, wat ontzettend verdrietig dat jullie allebei een miskraam hebben meegemaakt 
Tortelduif in jouw geval ook nog eens na het verlies van jullie zoontje en met de mooie symbolische datum. Dat je niet weet waar je het zoeken moet, kan ik mij héél goed voorstellen. Die eerste periode is zo heftig, terwijl je op zoek bent naar ieder beetje houvast. Ik wil je voor morgen heel veel sterkte wensen. Hier helaas ook een nare ervaring met de pillen, maar ik heb er online echt verschillende verhalen over gelezen. Ik gun je heel erg dat het fysieke stuk je in ieder geval gaat meevallen - je hebt genoeg voor de kiezen nu. En egoposts zijn helemaal oké hoor! Schrijf zoveel je wil en wanneer je wil. Er is hier een clubje vrouwen die je (helaas) goed begrijpen
Pilea, met 8,5 week is het nog pril maar de toekomst begint dan al vorm aan te nemen he? En dan blijkt ineens dat het niet zo mag zijn... Helpt het boek je met de verwerking? Ik kende het niet, maar het klinkt heel mooi. Ik denk dat het mij ook geholpen zou hebben. En heb je inmiddels je controleafspraak gehad? Hie gaat het nu met je? En met je energie?
Pimpelmeesje wat heb je het toch weer pittig. Ik vind het zo verschrikkelijk klote dat je moet dealen met het verlies maar ook met de 'demonen' die erbij komen kijken. Heel fijn om te lezen dat je hulp hebt gezocht en gekregen. Helpt het je (iets)? Hoe gaat het nu met je? Ik denk aan je
Perenboompje, Zeeschelp, enniepennie, dropmaan en bailey Ik hoop dat het -naar omstandigheden- goed gaat met jullie!
Tortelduif in jouw geval ook nog eens na het verlies van jullie zoontje en met de mooie symbolische datum. Dat je niet weet waar je het zoeken moet, kan ik mij héél goed voorstellen. Die eerste periode is zo heftig, terwijl je op zoek bent naar ieder beetje houvast. Ik wil je voor morgen heel veel sterkte wensen. Hier helaas ook een nare ervaring met de pillen, maar ik heb er online echt verschillende verhalen over gelezen. Ik gun je heel erg dat het fysieke stuk je in ieder geval gaat meevallen - je hebt genoeg voor de kiezen nu. En egoposts zijn helemaal oké hoor! Schrijf zoveel je wil en wanneer je wil. Er is hier een clubje vrouwen die je (helaas) goed begrijpen
Pilea, met 8,5 week is het nog pril maar de toekomst begint dan al vorm aan te nemen he? En dan blijkt ineens dat het niet zo mag zijn... Helpt het boek je met de verwerking? Ik kende het niet, maar het klinkt heel mooi. Ik denk dat het mij ook geholpen zou hebben. En heb je inmiddels je controleafspraak gehad? Hie gaat het nu met je? En met je energie?
Pimpelmeesje wat heb je het toch weer pittig. Ik vind het zo verschrikkelijk klote dat je moet dealen met het verlies maar ook met de 'demonen' die erbij komen kijken. Heel fijn om te lezen dat je hulp hebt gezocht en gekregen. Helpt het je (iets)? Hoe gaat het nu met je? Ik denk aan je
Perenboompje, Zeeschelp, enniepennie, dropmaan en bailey
Ik hoop dat het -naar omstandigheden- goed gaat met jullie!
maandag 9 maart 2026 om 19:24
Hey meiden,
Met mij gaat het met veel downs en af en toe een up. De suicidale gedachten zijn met oxazepam enigszins beheersbaar. Ik vind het moeilijk om over te praten nog, en mijn verwerking is niet heel stabiel.
Tortelduif, ik had een maand geleden een missed abortion met 10 weken. Mijn ervaring is dat de eerste pillen al een groot deel van het embryo afbreken, en zeker bij 5,5 week zal er niet heel veel af te breken zijn (hoe verdrietig ook). De tweede set pillen die je die weeën geven, vond ik behoorlijk pittig. Ik heb hier ook oxazepam bij gebruikt (na overleg), en bij een halfje had ik al een veel rustiger gevoel. Niet minder pijnlijk, maar ik werd er minder gestressed van. Dit is echt nog het regelen waard bij je arts, als je de tweede set nog niet hebt genomen. Zeker als je (net als ik) al een eerdere nare miskraam hebt gehad gaat het enorm veel schelen in je ervaring. Ik heb later nog tegen mijn huisarts gezegd dat ik het van de zotte vond dat dit niet standaard werd aangeboden bij miskraammedicatie, en dat vond zij eigenlijk ook heel gek.
Voor de rest; wees lief voor jezelf. Zeker op de tweede dag. Ga lekker in bed liggen, leg een hotpack op je buik, neem preventief pijnstillers en oxazepam, zet voor de zekerheid een emmer naast je bed (ik moest ook overgeven) en laat voor je zorgen. Ik vond het fijn dat mijn vriend bij mij op bed lag en dat eten en drinken voor twee dagen in huis was. En na afloop schone lakens op het bed. Heel veel sterkte, ook dit gaat voorbij.
Met mij gaat het met veel downs en af en toe een up. De suicidale gedachten zijn met oxazepam enigszins beheersbaar. Ik vind het moeilijk om over te praten nog, en mijn verwerking is niet heel stabiel.
Tortelduif, ik had een maand geleden een missed abortion met 10 weken. Mijn ervaring is dat de eerste pillen al een groot deel van het embryo afbreken, en zeker bij 5,5 week zal er niet heel veel af te breken zijn (hoe verdrietig ook). De tweede set pillen die je die weeën geven, vond ik behoorlijk pittig. Ik heb hier ook oxazepam bij gebruikt (na overleg), en bij een halfje had ik al een veel rustiger gevoel. Niet minder pijnlijk, maar ik werd er minder gestressed van. Dit is echt nog het regelen waard bij je arts, als je de tweede set nog niet hebt genomen. Zeker als je (net als ik) al een eerdere nare miskraam hebt gehad gaat het enorm veel schelen in je ervaring. Ik heb later nog tegen mijn huisarts gezegd dat ik het van de zotte vond dat dit niet standaard werd aangeboden bij miskraammedicatie, en dat vond zij eigenlijk ook heel gek.
Voor de rest; wees lief voor jezelf. Zeker op de tweede dag. Ga lekker in bed liggen, leg een hotpack op je buik, neem preventief pijnstillers en oxazepam, zet voor de zekerheid een emmer naast je bed (ik moest ook overgeven) en laat voor je zorgen. Ik vond het fijn dat mijn vriend bij mij op bed lag en dat eten en drinken voor twee dagen in huis was. En na afloop schone lakens op het bed. Heel veel sterkte, ook dit gaat voorbij.
woensdag 11 maart 2026 om 06:36
Wat ontzettend verdrietig Tortelduif. Heel veel sterkte met de pillen, hopelijk valt het een beetje mee. Voor mij was het destijds een heel nare ervaring, maar dat hoeft zeker niet voor iedereen zo te zijn. Dikke knuffel
Pimpelmeesje . Ik hoop zo dat je je binnenkort iets luchtiger gaat voelen en je een plan kan gaan maken hoe nu verder
Hoe gaat het nu met jou Pilea? We hebben nog kort samen geschreven in het uitgerekend topic. Hopelijk was de controle echo schoon en kunnen jullie weer door
Hoe gaat met jou Aventurijn? En de rest van de zwangeren? Hele dikke knuffel voor Bailey
Hier gaat het oke. Vandaag 21 weken, voel de kleine man regelmatig wat wel geruststellend is en op alle echo's is hij volledig goedgekeurd. Wel kamp ik met bekkeninstabiliteit, waardoor ik niet erg mobiel ben, vaak pijn heb en erg moe ben. Heb vandaag weer een afspraak bij de verloskundige, hopelijk kunnen we een plan maken voor fysio oid, want het wordt best wel zwaar zo.
Sorry dat ik weinig post, blijft rot voelen om te praten over zwangerschapskwaaltjes in dit topic, want weet dat jullie graag aan mijn kant zouden staan. Ik blijf hopen dat het ons uiteindelijk allemaal gegund is. Veel liefs
Pimpelmeesje
. Ik hoop zo dat je je binnenkort iets luchtiger gaat voelen en je een plan kan gaan maken hoe nu verderHoe gaat het nu met jou Pilea? We hebben nog kort samen geschreven in het uitgerekend topic. Hopelijk was de controle echo schoon en kunnen jullie weer door
Hoe gaat met jou Aventurijn? En de rest van de zwangeren? Hele dikke knuffel voor Bailey
Hier gaat het oke. Vandaag 21 weken, voel de kleine man regelmatig wat wel geruststellend is en op alle echo's is hij volledig goedgekeurd. Wel kamp ik met bekkeninstabiliteit, waardoor ik niet erg mobiel ben, vaak pijn heb en erg moe ben. Heb vandaag weer een afspraak bij de verloskundige, hopelijk kunnen we een plan maken voor fysio oid, want het wordt best wel zwaar zo.
Sorry dat ik weinig post, blijft rot voelen om te praten over zwangerschapskwaaltjes in dit topic, want weet dat jullie graag aan mijn kant zouden staan. Ik blijf hopen dat het ons uiteindelijk allemaal gegund is. Veel liefs
woensdag 11 maart 2026 om 13:32
Ha meiden,
Goed om weer even wat te horen van jullie, al is het niet makkelijk voor sommigen van jullie.. Pilea, tortelduif, welkom. Iedereen mag hier meeschrijven. Het is heel divers wat de meiden hier hebben meegemaakt (en nog doormaken) maar de gemeenschappelijke noemer is dat we elkaar allemaal het beste gunnen.
Pilea heb je je controle echo al gehad? En alweer een cyclus, willen jullie direct door?
Tortelduif jouw verhaal lijkt op het mijne in grote lijnen. Ik had ook een (vroege) miskraam na de stilgeboorte van onze tweeling. Kan me dubbel voorstellen dat het voor jou voelde als 'het had zo moeten zijn' met die mooie symbolische datum. En ook je twijfels en angsten daarna heel herkenbaar. Ik kan je wel gerust stellen dat mijn ervaringen met miskramen echt totaal anders zijn dan de bevalling opwekken in het ziekenhuis. Het kindje is veel groter, je hebt meer ontsluiting nodig, dat leek veel meer op de bevalling van onze 2 oudste kinderen. Het lichamelijke herstel achteraf ging ook veel sneller, en ik had veel sneller weer een cyclus, vrijwel meteen. Bij de tweeling had mijn lijf duidelijk een kind gebaard zeg maar, met bijbehorende melkgift en lang nabloeden door de placenta etc. Bij mij kwamen de miskramen wel zelf natuurlijk op gang. Wanneer wil je de pillen gaan innemen?
Perenboompje, ja ik deel je gevoel dat het een beetje lastig voelt om sommige dingen te delen. Merk dat ik daardoor wat stiller ben hier, terwijl ik wel elke dag lees. Ik vind het iig fijn om te horen dat het goed gaat met beeb
Bekkeninstabiliteit kan wel heel pijnlijk zijn.
Aventurijn, hoe is het met jou?
Pimpelmees, jou heb ik bewaard als laatste, want ik vind het zo moeilijk om te reageren op wat je met ons deelt. Ik gun je de wereld en lees de wanhoop in je berichten en weet niet wat ik kan zeggen om je te helpen. Ik zou je verdriet zo graag wegnemen en je een prachtig kindje gunnen. Hoe moeilijk ook, denken jij en je man aan een plan B? Ik hoop natuurlijk met elke vezel in mijn lijf dat, ondanks percentages en kansen, deze op jullie niet van toepassing zijn. Maar ik denk zoveel aan je en maak me ook zorgen. Hoe als het toch niet lukt, is dat iets waar je een signaleringsplan voor kan maken? Als er iets is waar wij je bij kunnen helpen of met je mee kunnen denken of gewoon je verhaal kwijt wil, blijf hier van je af schrijven. Misschien is het gewoon al fijn voor je om te weten dat wij (ik in ieder geval) meelees en aan je denk, je bent niet alleen. Liefs
Goed om weer even wat te horen van jullie, al is het niet makkelijk voor sommigen van jullie.. Pilea, tortelduif, welkom. Iedereen mag hier meeschrijven. Het is heel divers wat de meiden hier hebben meegemaakt (en nog doormaken) maar de gemeenschappelijke noemer is dat we elkaar allemaal het beste gunnen.
Pilea heb je je controle echo al gehad? En alweer een cyclus, willen jullie direct door?
Tortelduif jouw verhaal lijkt op het mijne in grote lijnen. Ik had ook een (vroege) miskraam na de stilgeboorte van onze tweeling. Kan me dubbel voorstellen dat het voor jou voelde als 'het had zo moeten zijn' met die mooie symbolische datum. En ook je twijfels en angsten daarna heel herkenbaar. Ik kan je wel gerust stellen dat mijn ervaringen met miskramen echt totaal anders zijn dan de bevalling opwekken in het ziekenhuis. Het kindje is veel groter, je hebt meer ontsluiting nodig, dat leek veel meer op de bevalling van onze 2 oudste kinderen. Het lichamelijke herstel achteraf ging ook veel sneller, en ik had veel sneller weer een cyclus, vrijwel meteen. Bij de tweeling had mijn lijf duidelijk een kind gebaard zeg maar, met bijbehorende melkgift en lang nabloeden door de placenta etc. Bij mij kwamen de miskramen wel zelf natuurlijk op gang. Wanneer wil je de pillen gaan innemen?
Perenboompje, ja ik deel je gevoel dat het een beetje lastig voelt om sommige dingen te delen. Merk dat ik daardoor wat stiller ben hier, terwijl ik wel elke dag lees. Ik vind het iig fijn om te horen dat het goed gaat met beeb
Bekkeninstabiliteit kan wel heel pijnlijk zijn.Aventurijn, hoe is het met jou?
Pimpelmees, jou heb ik bewaard als laatste, want ik vind het zo moeilijk om te reageren op wat je met ons deelt. Ik gun je de wereld en lees de wanhoop in je berichten en weet niet wat ik kan zeggen om je te helpen. Ik zou je verdriet zo graag wegnemen en je een prachtig kindje gunnen. Hoe moeilijk ook, denken jij en je man aan een plan B? Ik hoop natuurlijk met elke vezel in mijn lijf dat, ondanks percentages en kansen, deze op jullie niet van toepassing zijn. Maar ik denk zoveel aan je en maak me ook zorgen. Hoe als het toch niet lukt, is dat iets waar je een signaleringsplan voor kan maken? Als er iets is waar wij je bij kunnen helpen of met je mee kunnen denken of gewoon je verhaal kwijt wil, blijf hier van je af schrijven. Misschien is het gewoon al fijn voor je om te weten dat wij (ik in ieder geval) meelees en aan je denk, je bent niet alleen. Liefs
woensdag 11 maart 2026 om 16:14
Perenboompje en Zeeschelp, fijn om te lezen dat het goed met jullie zwangerschappen gaat! Wel heel vervelend van de bekkeninstabiliteit, hopelijk kan de fysio voor wat verlichting zorgen.
Ik heb afgelopen donderdag de controle-echo gehad. Het was redelijk positief. De gynaecoloog zag geen miskraamresten, maar mijn menstruatie is ook vorige week gestart (wat natuurlijk heel positief is!) en daardoor kon hij het niet met zekerheid zeggen. Het zou kunnen dat er tussen het menstruatiebloed wat hij zag ook nog wat miskraamrest zit, maar als ik stop met bloeden, dan is het goed.
Dat is helaas nog niet gebeurd, ik bloed nog steeds, al is het wel minimaal inmiddels. Maarja, minimaal is natuurlijk niet genoeg.
Wij hopen deze maand ook weer een poging te doen voor een nieuwe zwangerschap, maar zolang ik nog bloed, mogen we geen seks hebben, dus het is nog even afwachten of we deze maand kunnen benutten.
Iets minder goed nieuws was dat de gynaecoloog een cyste van 6 cm op mijn linkereierstok zag. Zes weken geleden zat er nog niets, dus dat is iets om in de gaten te houden. De kans schijnt groot te zijn dat de cyste vanzelf verdwijnt, over 4 weken mag ik weer op controle komen daarvoor. Heeft een van jullie ervaring met cystes?
Verder ben ik nog heel erg moe. Uit het bloedprikken vorige week kwam dat ik een ijzertekort heb, dus ik ben nu begonnen met ijzerpillen in de hoop dat dat helpt.
Ik heb afgelopen donderdag de controle-echo gehad. Het was redelijk positief. De gynaecoloog zag geen miskraamresten, maar mijn menstruatie is ook vorige week gestart (wat natuurlijk heel positief is!) en daardoor kon hij het niet met zekerheid zeggen. Het zou kunnen dat er tussen het menstruatiebloed wat hij zag ook nog wat miskraamrest zit, maar als ik stop met bloeden, dan is het goed.
Dat is helaas nog niet gebeurd, ik bloed nog steeds, al is het wel minimaal inmiddels. Maarja, minimaal is natuurlijk niet genoeg.
Wij hopen deze maand ook weer een poging te doen voor een nieuwe zwangerschap, maar zolang ik nog bloed, mogen we geen seks hebben, dus het is nog even afwachten of we deze maand kunnen benutten.
Iets minder goed nieuws was dat de gynaecoloog een cyste van 6 cm op mijn linkereierstok zag. Zes weken geleden zat er nog niets, dus dat is iets om in de gaten te houden. De kans schijnt groot te zijn dat de cyste vanzelf verdwijnt, over 4 weken mag ik weer op controle komen daarvoor. Heeft een van jullie ervaring met cystes?
Verder ben ik nog heel erg moe. Uit het bloedprikken vorige week kwam dat ik een ijzertekort heb, dus ik ben nu begonnen met ijzerpillen in de hoop dat dat helpt.
donderdag 12 maart 2026 om 11:09
Veel dank voor het welkom en de lieve reacties, heel fijn om te lezen.
Pimpelmees wat ontzettend lief dat je ondanks de zware tijd waar je in zit de moeite neemt om op mijn post te reageren. Ik heb je verhaal een beetje gevolgd. Wat is het leven toch ontzettend wreed. Ik kan me voorstellen dat je het heel moeilijk hebt, na zover te zijn gekomen en al een hartje te hebben gezien. En je lichaam heeft het toch maar heel goed gedaan en een mooi huisje voor je kleintje gebouwd, ook al mocht hij/zij niet bij jullie blijven. Je hebt er niets aan maar weet dat ik aan je denk.
Zeeschelp ik herinner me ook jouw topic over de meisjes, sterker nog ik heb destijds meegelezen en toen we de diagnose van mijn zoontje kregen heb ik het weer herlezen en veel aan gehad. Dus dank daarvoor, hoe naar het ook is dat meer mensen dit moeten meemaken. De geboorte van mijn zoontje was inderdaad een echte bevalling (althans de ontsluitingsfase, hij was veel kleiner dan een volgroeide baby natuurlijk) met een uren durende weeënstorm door de medicatie. Hoe gaat het nu met jou in je zwangerschap? Lukt het om de angsten los te laten/beheersbaar te houden?
Pilea wat "fijn" dat je weer een menstruatie hebt gehad. Moeheid lijkt me niet gek met het bloedverlies en de mentale klap. Ik heb geen ervaring met een cyste, hoop voor je dat hij inderdaad vanzelf weggaat. Is dat ook nog iets dat in de weg kan staan bij weer proberen zwanger te worden?
Perenboompje al over de helft, wat fijn! Vervelend dat je zoveel klachten hebt. Kan me voorstellen dat het dubbel voelt als je zolang hebt geprobeerd zwanger te worden, maar je wil uiteindelijk je kindje en niet de zwangerschap zelf, daar mag je nog steeds gewoon van balen van tijd tot tijd. Zelf geen ervaring met bekkeninstabiliteit maar vriendinnen wel en begrijp dat fysio goed kan helpen, en het na de bevalling vaak weer over gaat.
Aventurijn dank voor de lieve post! Fijn dat de 20-wekenecho uiteindelijk gewoon goed bleek te zijn.
Pimpelmees wat ontzettend lief dat je ondanks de zware tijd waar je in zit de moeite neemt om op mijn post te reageren. Ik heb je verhaal een beetje gevolgd. Wat is het leven toch ontzettend wreed. Ik kan me voorstellen dat je het heel moeilijk hebt, na zover te zijn gekomen en al een hartje te hebben gezien. En je lichaam heeft het toch maar heel goed gedaan en een mooi huisje voor je kleintje gebouwd, ook al mocht hij/zij niet bij jullie blijven. Je hebt er niets aan maar weet dat ik aan je denk.
Zeeschelp ik herinner me ook jouw topic over de meisjes, sterker nog ik heb destijds meegelezen en toen we de diagnose van mijn zoontje kregen heb ik het weer herlezen en veel aan gehad. Dus dank daarvoor, hoe naar het ook is dat meer mensen dit moeten meemaken. De geboorte van mijn zoontje was inderdaad een echte bevalling (althans de ontsluitingsfase, hij was veel kleiner dan een volgroeide baby natuurlijk) met een uren durende weeënstorm door de medicatie. Hoe gaat het nu met jou in je zwangerschap? Lukt het om de angsten los te laten/beheersbaar te houden?
Pilea wat "fijn" dat je weer een menstruatie hebt gehad. Moeheid lijkt me niet gek met het bloedverlies en de mentale klap. Ik heb geen ervaring met een cyste, hoop voor je dat hij inderdaad vanzelf weggaat. Is dat ook nog iets dat in de weg kan staan bij weer proberen zwanger te worden?
Perenboompje al over de helft, wat fijn! Vervelend dat je zoveel klachten hebt. Kan me voorstellen dat het dubbel voelt als je zolang hebt geprobeerd zwanger te worden, maar je wil uiteindelijk je kindje en niet de zwangerschap zelf, daar mag je nog steeds gewoon van balen van tijd tot tijd. Zelf geen ervaring met bekkeninstabiliteit maar vriendinnen wel en begrijp dat fysio goed kan helpen, en het na de bevalling vaak weer over gaat.
Aventurijn dank voor de lieve post! Fijn dat de 20-wekenecho uiteindelijk gewoon goed bleek te zijn.
donderdag 12 maart 2026 om 11:11
Hier heb ik een uur geleden de pillen genomen die de miskraam op gang moeten brengen. Ik ga het zien, het is inderdaad heel klein (niet eens zeker of er wel een embryo is of alleen een leeg vruchtzakje) dus hopelijk betekent dat dat het meevalt. Mentaal gaat het redelijk, ik wil het vooral achter de rug hebben en dan zo snel mogelijk opnieuw proberen.
vrijdag 13 maart 2026 om 13:50
Lieve Tortelduif, hoe is het gegaan gisteren?
Philea; klinkt alsof je graag vooruit wilt maar dat je lichaam nog op de rem trapt, met bloeden, ijzertekort en een cyste. Doe je rustig aan? Ik heb heel lang geleden eens een cyste gehad, echt 15 jaar geleden ofzo, die ging uit zichzelf weg. Kwam toen door wisseling van mijn spiraal, dus iets met hormonen.
Thanks voor je lieve woorden Zeeschelp. Ik word goed in de gaten gehouden door mijn psych en huisarts. Natuurlijk steunen mijn geliefde en vrienden me waar ze kunnen, dus ik voel me goed opgevangen door een fijn en warm sociaal netwerk. Maak je niet teveel zorgen. Het is zwaar en pittig, maar ik heb al teveel life events op mijn CV staan, dus hier ga ik heus wel doorheen komen. Het belangrijkste is om goed bij jezelf te blijven, rust te nemen en je gedachten te ventileren. Dat doe ik. En voor de rest; alles stap voor stap.
Perenboom en Aventurijn; ben blij met jullie, voel je niet schuldig om mooie dingen te delen. Het is iedereen gegund en het geeft ook hoop om jullie fijne verhalen te lezen. Balen van de bekkeninstabiliteit (erover zeuren mag hier ook gewoon!!!).
Ik ben vandaag ongesteld geworden, voor het eerst sinds de miskraam. De tekenen waren er al sinds zaterdag, en ik ben blij dat mijn intuïtie klopte. Opgelucht en ook een beetje wennen dat mijn lichaam alles heeft hersteld en nu de cyclus weer oppakt. Mentaal nog niet helemaal op dezelfde plek, maar er wordt hard aan gewerkt. De eerste keer naar iets sociaals ging het wel even goed mis, toen iemand plompverloren naast mij zei "ik ben 20 weken zwanger" en toen ben ik overstuur weggelopen. Na twee dagen mezelf herpakt en met een halve ox weer naar buiten gegaan. Dat ging beter. Ik maak weer wat uitstapjes (wel nog snel moe) en daar geniet ik ook wel van. Zeker met intimi die het weten, dat geeft veel steun. We gaan over 3 weken op vakantie, last minute geboekt, naar een plek die al jaren op mijn bucketlist staat. Erg veel zin in.
Philea; klinkt alsof je graag vooruit wilt maar dat je lichaam nog op de rem trapt, met bloeden, ijzertekort en een cyste. Doe je rustig aan? Ik heb heel lang geleden eens een cyste gehad, echt 15 jaar geleden ofzo, die ging uit zichzelf weg. Kwam toen door wisseling van mijn spiraal, dus iets met hormonen.
Thanks voor je lieve woorden Zeeschelp. Ik word goed in de gaten gehouden door mijn psych en huisarts. Natuurlijk steunen mijn geliefde en vrienden me waar ze kunnen, dus ik voel me goed opgevangen door een fijn en warm sociaal netwerk. Maak je niet teveel zorgen. Het is zwaar en pittig, maar ik heb al teveel life events op mijn CV staan, dus hier ga ik heus wel doorheen komen. Het belangrijkste is om goed bij jezelf te blijven, rust te nemen en je gedachten te ventileren. Dat doe ik. En voor de rest; alles stap voor stap.
Perenboom en Aventurijn; ben blij met jullie, voel je niet schuldig om mooie dingen te delen. Het is iedereen gegund en het geeft ook hoop om jullie fijne verhalen te lezen. Balen van de bekkeninstabiliteit (erover zeuren mag hier ook gewoon!!!).
Ik ben vandaag ongesteld geworden, voor het eerst sinds de miskraam. De tekenen waren er al sinds zaterdag, en ik ben blij dat mijn intuïtie klopte. Opgelucht en ook een beetje wennen dat mijn lichaam alles heeft hersteld en nu de cyclus weer oppakt. Mentaal nog niet helemaal op dezelfde plek, maar er wordt hard aan gewerkt. De eerste keer naar iets sociaals ging het wel even goed mis, toen iemand plompverloren naast mij zei "ik ben 20 weken zwanger" en toen ben ik overstuur weggelopen. Na twee dagen mezelf herpakt en met een halve ox weer naar buiten gegaan. Dat ging beter. Ik maak weer wat uitstapjes (wel nog snel moe) en daar geniet ik ook wel van. Zeker met intimi die het weten, dat geeft veel steun. We gaan over 3 weken op vakantie, last minute geboekt, naar een plek die al jaren op mijn bucketlist staat. Erg veel zin in.
vrijdag 13 maart 2026 om 14:35
Hoe is het nu tortelduif? Is de miskraam inderdaad op gang gekomen?
Fijn om te lezen dat je goed gesteund wordt door de mensen om je heen, Pimpelmeesje! Goed dat je ook weer leuke dingen doet. En heel begrijpelijk dat je nu overstuur raakt van iemand die ineens zegt dat ze zwanger is, dat is nu ook gewoon heel erg lastig.
Ik denk dat je een goede analyse hebt gemaakt, Pimpelmeesje. Ik wil heel graag vooruit, maar mijn lichaam trapt op de rem. Ik vind dat onwijs ingewikkeld! Ik kan me er nog steeds niet helemaal bij neerleggen dat ik momenteel nog zo weinig kan. Langzaam gaat dat iets beter, ik heb voor mezelf nu geen datum meer in mijn hoofd waarop ik wel weer alles kan, dat is al een eerste stap.
Fijn om te lezen dat je goed gesteund wordt door de mensen om je heen, Pimpelmeesje! Goed dat je ook weer leuke dingen doet. En heel begrijpelijk dat je nu overstuur raakt van iemand die ineens zegt dat ze zwanger is, dat is nu ook gewoon heel erg lastig.
Ik denk dat je een goede analyse hebt gemaakt, Pimpelmeesje. Ik wil heel graag vooruit, maar mijn lichaam trapt op de rem. Ik vind dat onwijs ingewikkeld! Ik kan me er nog steeds niet helemaal bij neerleggen dat ik momenteel nog zo weinig kan. Langzaam gaat dat iets beter, ik heb voor mezelf nu geen datum meer in mijn hoofd waarop ik wel weer alles kan, dat is al een eerste stap
.
vrijdag 13 maart 2026 om 20:27
De miskraam viel me heel erg mee gelukkig. Ik heb nauwelijks pijn gehad, alleen forse druk op mijn onderrug (bij mijn bevallingen had ik ook rugweeën). Na 5 uur ben ik denk ik het vruchtzakje verloren. Volgende week heb ik nog een echo om te checken of het er echt uit is.
Pimpelmeesje wat naar als je zo wordt overvallen door een onverwachte zwangerschap hè. Heerlijk dat je op vakantie gaat! Wij zijn net terug, we hadden geboekt voor de periode waarin de uitgerekende datum was van mijn overleden zoontje. Ik had het niet verwacht maar het hielp me heel erg om er even helemaal uit te zijn. Hopelijk gaat het jou ook goed doen.
Pimpelmeesje wat naar als je zo wordt overvallen door een onverwachte zwangerschap hè. Heerlijk dat je op vakantie gaat! Wij zijn net terug, we hadden geboekt voor de periode waarin de uitgerekende datum was van mijn overleden zoontje. Ik had het niet verwacht maar het hielp me heel erg om er even helemaal uit te zijn. Hopelijk gaat het jou ook goed doen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
