Scheiden?
dinsdag 3 maart 2026 om 08:49
Hoi, it’s me.
Mijn man en ik zijn al heel lang samen. Aan het begin van onze relatie bleek dat hij een bipolaire stoornis heeft. Dat ging met ups en downs maar over het algemeen goed. Getrouwd, huis, kind. Daarna ging het minder goed met flinke pieken en dalen. Dat trok ik dat niet meer en hebben we aan de bel getrokken. Medicatie is aangepast en het ging veel beter. Hij heeft geen depressies meer maar in de mindere periodes is hij heel erg boos, respectloos en onaardig naar mij, scheldt me uit waar ons kind bij is en is totaal niet betrokken. In de normale en piekperiodes gaat het goed en zie ik de man waarvan ik hou. Hij vindt het erg belangrijk dat mensen hem aardig vinden, als je hem zou zien merk je niks aan hem. Hij is een vriendelijke, sociale en knappe man. Maar ik wil het niet meer, wie is hij om mij iedere keer uit te schelden, dat heb ik niet verdiend. Relatietherapie en alles hebben we al gehad, hij geeft zijn aandeel direct toe maar uiteindelijk verandert er niks. Ons kind heeft gisteren gezegd het niet meer fijn te vinden thuis en heeft tegen mijn man gezegd dat hij het niet leuk vindt dat hij zo doet tegen z’n moeder. Hij wuift alles weg nu. Ik voel me nu heel sterk om te scheiden, maar zometeen breekt er weer een fijne fase aan waarin we het zo 3 maanden gezellig hebben samen, waarin hij zich heel rot voelt in zijn gedrag om vervolgens weer hierin terecht te komen. Ik wil niet meer dat ons levensgeluk samenhangt met zijn buien. Ik heb echt heel hard mijn best gedaan voor ons gezin en hij roept nu maar hoe egoïstisch ik ben. Ik snap dat hij minder in zijn vel kan zitten en ik heb daar begrip voor maar niet op deze manier. Ik ben bang, ik weet het niet meer. Ik wil vooral het beste voor ons kind, die verdient het allerbeste.
Mijn man en ik zijn al heel lang samen. Aan het begin van onze relatie bleek dat hij een bipolaire stoornis heeft. Dat ging met ups en downs maar over het algemeen goed. Getrouwd, huis, kind. Daarna ging het minder goed met flinke pieken en dalen. Dat trok ik dat niet meer en hebben we aan de bel getrokken. Medicatie is aangepast en het ging veel beter. Hij heeft geen depressies meer maar in de mindere periodes is hij heel erg boos, respectloos en onaardig naar mij, scheldt me uit waar ons kind bij is en is totaal niet betrokken. In de normale en piekperiodes gaat het goed en zie ik de man waarvan ik hou. Hij vindt het erg belangrijk dat mensen hem aardig vinden, als je hem zou zien merk je niks aan hem. Hij is een vriendelijke, sociale en knappe man. Maar ik wil het niet meer, wie is hij om mij iedere keer uit te schelden, dat heb ik niet verdiend. Relatietherapie en alles hebben we al gehad, hij geeft zijn aandeel direct toe maar uiteindelijk verandert er niks. Ons kind heeft gisteren gezegd het niet meer fijn te vinden thuis en heeft tegen mijn man gezegd dat hij het niet leuk vindt dat hij zo doet tegen z’n moeder. Hij wuift alles weg nu. Ik voel me nu heel sterk om te scheiden, maar zometeen breekt er weer een fijne fase aan waarin we het zo 3 maanden gezellig hebben samen, waarin hij zich heel rot voelt in zijn gedrag om vervolgens weer hierin terecht te komen. Ik wil niet meer dat ons levensgeluk samenhangt met zijn buien. Ik heb echt heel hard mijn best gedaan voor ons gezin en hij roept nu maar hoe egoïstisch ik ben. Ik snap dat hij minder in zijn vel kan zitten en ik heb daar begrip voor maar niet op deze manier. Ik ben bang, ik weet het niet meer. Ik wil vooral het beste voor ons kind, die verdient het allerbeste.
woensdag 4 maart 2026 om 17:27
woensdag 4 maart 2026 om 17:33
Ga je ook nog wat zinnigs melden?
woensdag 4 maart 2026 om 20:23
vrijdag 6 maart 2026 om 12:44
Ik moet me diep in de schulden gaan steken voor een veel te duur mini appartementje in een of andere achterbuurt en heel veel meer uren gaan werken (tijd die ik weg ben bij mijn kind) omdat het blijkbaar te moeilijk is dat de vader van mijn kind mij met respect behandelt terwijl ik zo mijn best heb gedaan voor dit kuthuwelijk. Mijn kind verdient zoveel beter.
Zit er helemaal doorheen terwijl hij lekker zijn leven leeft, niks vraagt, niks ziet en niks doet dan aan zichzelf denken en de leuke man uit hangen voor de buitenwereld.
vrijdag 6 maart 2026 om 13:38
Bel zijn ouders, zeg dat het niet meer gaat en of zij hem op willen komen halen.
Voor jou. Voor je kinderen. Even adempauze.
Look me in the eyes and tell me what you see.
vrijdag 6 maart 2026 om 14:59
Wat ontzettend rot voor je. Maar die boosheid is ook nuttig, die helpt jou die scheiding door. Je gaat op dat dure appartementje zitten omdat je je niet meer wil laten vernederen waar je kind bij is.Johanna schreef: ↑06-03-2026 12:44Ik moet me diep in de schulden gaan steken voor een veel te duur mini appartementje in een of andere achterbuurt en heel veel meer uren gaan werken (tijd die ik weg ben bij mijn kind) omdat het blijkbaar te moeilijk is dat de vader van mijn kind mij met respect behandelt terwijl ik zo mijn best heb gedaan voor dit kuthuwelijk. Mijn kind verdient zoveel beter.Zit er helemaal doorheen terwijl hij lekker zijn leven leeft, niks vraagt, niks ziet en niks doet dan aan zichzelf denken en de leuke man uit hangen voor de buitenwereld.
Heb je al met een advocaat gesproken? Als je geen co-ouderschap hebt, krijg je ook alimentatie. Misschien heb je recht op meer dan je denkt.
zaterdag 7 maart 2026 om 01:19
Been there, done that, en ook nog heel veel meer. En weet je wat je voelt als je de eerste nacht alleen in je eigen huis slaapt? Vrijheid en opluchting. Dat is niet in geld uit te drukken!Johanna schreef: ↑06-03-2026 12:44Ik moet me diep in de schulden gaan steken voor een veel te duur mini appartementje in een of andere achterbuurt en heel veel meer uren gaan werken (tijd die ik weg ben bij mijn kind) omdat het blijkbaar te moeilijk is dat de vader van mijn kind mij met respect behandelt terwijl ik zo mijn best heb gedaan voor dit kuthuwelijk. Mijn kind verdient zoveel beter.Zit er helemaal doorheen terwijl hij lekker zijn leven leeft, niks vraagt, niks ziet en niks doet dan aan zichzelf denken en de leuke man uit hangen voor de buitenwereld.
Die boosheid gaat je juist niet helpen. Hij zit je niet dwars, hij weet nog van niets.
Blijf rustig, kijk vooruit en probeer na te denken over de afspraken die je wilt maken. Ga eerst een advocaat zoeken (geen mediator!) om in ieder geval de verdeling van de zorg voor jullie kind te bespreken, en hoe je gaat bereiken wat jij wilt.
Ik vermoed ook dat je niet zo veel meer hoeft te gaan werken, huurtoeslag, kinderopvang, en kgb wordt in de toekomst alleen op jouw inkomen berekend.
zaterdag 7 maart 2026 om 06:56
Dat geloof ik Iamback. Wat ontzettend dapper van je. Ik hoop toch een manier te vinden om te kopen. Huurtoeslag zal ik niet zomaar krijgen want als we ons huis verkopen heb ik teveel vermogen.
Waar ik al weken op wachtte en waar ik al bang voor was, was een switch vanuit zijn kant. Hij was om 6u al uit bed en ik hoor hem veel kletsen nu. Nu wordt het pas echt lastig want nu wordt hij weer lief en gaat het kwartje bij hem vallen en ziet hij de aangerichte schade. Maar goed dan kunnen we in ieder geval wel normaal praten zonder boosheid. Aan de andere kant helpt zijn boosheid mij nu wel verder, ik ben bang voor zijn normale kant want daar hou ik teveel van. Ik moet niet vergeten dat dit maar tijdelijk is.
Ik kan slecht tegen deze stress.
Waar ik al weken op wachtte en waar ik al bang voor was, was een switch vanuit zijn kant. Hij was om 6u al uit bed en ik hoor hem veel kletsen nu. Nu wordt het pas echt lastig want nu wordt hij weer lief en gaat het kwartje bij hem vallen en ziet hij de aangerichte schade. Maar goed dan kunnen we in ieder geval wel normaal praten zonder boosheid. Aan de andere kant helpt zijn boosheid mij nu wel verder, ik ben bang voor zijn normale kant want daar hou ik teveel van. Ik moet niet vergeten dat dit maar tijdelijk is.
Ik kan slecht tegen deze stress.
zaterdag 7 maart 2026 om 07:00
Het is echt een klote ziekte, je topic haalt veel herinneringen naar boven (is oké hoor, kan er inmiddels mee omgaan) ik herinner mij de stress nog levendig. Nu terugkijkend ben ik mijn hele pubertijd tot jong volwassen zijn nerveus geweest (en later ook nog in fases)
Probeer niet te veel stappen vooruit te denken. Ga gewoon eerst eens praten met een advocaat om te kijken wat mogelijk is.
Probeer niet te veel stappen vooruit te denken. Ga gewoon eerst eens praten met een advocaat om te kijken wat mogelijk is.
zaterdag 7 maart 2026 om 07:25
Wat heftig, ik vind het heel erg verdrietig voor je Klara. Dat zal vast heel zwaar voor je zijn geweest. Echt een klote ziekte ja.
Ik ben inmiddels beneden en hij is inderdaad ‘aan’ de dip is verdwenen en hij heeft al de mooiste plannen. Zo bizar dat dit binnen een nacht volledig is omgedraaid. Kreeg zelfs al een kus, alsof ik daarop zit te wachten.
Ik ben inmiddels beneden en hij is inderdaad ‘aan’ de dip is verdwenen en hij heeft al de mooiste plannen. Zo bizar dat dit binnen een nacht volledig is omgedraaid. Kreeg zelfs al een kus, alsof ik daarop zit te wachten.
zaterdag 7 maart 2026 om 07:30
zaterdag 7 maart 2026 om 07:48
zaterdag 7 maart 2026 om 09:23
Jawel, vermogensgrens is € 38.479 voor een alleenstaande en het dubbele voor stellen. Terecht lijkt me, als je zoveel vermogen hebt (bijvoorbeeld uit overwaarde van een koopwoning) dan hoeven wij met ons allen je niet ook nog te ondersteunen. Dan heb ik liever dat het naar een ander gaat die het harder nodig heeft.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in