Welke keus zouden jullie maken?
donderdag 12 maart 2026 om 22:05
Wegens herkenbaarheid een nieuw account aangemaakt.
Ik sta op een kruising in mijn carrière. Ik zal zo kort en goed mogelijk de situatie proberen te schetsen en ben benieuwd welke keus jullie zouden maken.
Ooit heb ik een WO studie gedaan in richting X, daar ook in gewerkt, maar toch mijn "droom" achterna gegaan en hbo opleiding gedaan in richting Y en daar met plezier een heel aantal jaar in gewerkt. Nu ben ik wel weer toe aan een volgende stap.
Vacature 1 combineert mijn WO studie met mijn hbo opleiding, maar met zware nadruk op de WO studie. Ik ga dan dus meer "terug" die kant op, hoewel mijn hbo kennis dan goed uitkomt, zal ik er in de praktijk geen gebruik van maken
Vacature 2 is een vervolgstap op de hbo opleiding/huidige werk.
Ze verdienen EXACT hetzelfde, maar vacature 2 zie ik als een veel zwaardere functie dan vacature 1. Daarnaast speelt nog een fysieke beperking bij mij waarvan onduidelijk is hoe zich dat gaat ontwikkelen, dat zal in vacature 1 sowieso geen belemmering zijn, maar vacature 2 wel, maar geen idee wanneer dat ooit zou gaan spelen.
Ik heb een fictief scenario bedacht, opleiding en vacatures zijn dus geheel anders, maar ik denk dat het wel een heel aardig beeld geeft.
Dan zou ik bijvoorbeeld rechten hebben gestudeerd en als jurist gewerkt. Daarna verpleegkundige zijn geworden. Nu is vacature 1 jurist voor het ziekenhuis en vacature 2 verpleegkundig specialist. Mijn beperking zou bijvoorbeeld toenemend slechthorendheid kunnen zijn (maar totaal niet duidelijk in welk tempo dat is).
De sollicitatieprocedures lopen overigens volledig parallel aan elkaar, binnenkort bij beide op gesprek. Ik denk ook dat ik voor beide vacatures een zeer goede kans maak.
Ik sta op een kruising in mijn carrière. Ik zal zo kort en goed mogelijk de situatie proberen te schetsen en ben benieuwd welke keus jullie zouden maken.
Ooit heb ik een WO studie gedaan in richting X, daar ook in gewerkt, maar toch mijn "droom" achterna gegaan en hbo opleiding gedaan in richting Y en daar met plezier een heel aantal jaar in gewerkt. Nu ben ik wel weer toe aan een volgende stap.
Vacature 1 combineert mijn WO studie met mijn hbo opleiding, maar met zware nadruk op de WO studie. Ik ga dan dus meer "terug" die kant op, hoewel mijn hbo kennis dan goed uitkomt, zal ik er in de praktijk geen gebruik van maken
Vacature 2 is een vervolgstap op de hbo opleiding/huidige werk.
Ze verdienen EXACT hetzelfde, maar vacature 2 zie ik als een veel zwaardere functie dan vacature 1. Daarnaast speelt nog een fysieke beperking bij mij waarvan onduidelijk is hoe zich dat gaat ontwikkelen, dat zal in vacature 1 sowieso geen belemmering zijn, maar vacature 2 wel, maar geen idee wanneer dat ooit zou gaan spelen.
Ik heb een fictief scenario bedacht, opleiding en vacatures zijn dus geheel anders, maar ik denk dat het wel een heel aardig beeld geeft.
Dan zou ik bijvoorbeeld rechten hebben gestudeerd en als jurist gewerkt. Daarna verpleegkundige zijn geworden. Nu is vacature 1 jurist voor het ziekenhuis en vacature 2 verpleegkundig specialist. Mijn beperking zou bijvoorbeeld toenemend slechthorendheid kunnen zijn (maar totaal niet duidelijk in welk tempo dat is).
De sollicitatieprocedures lopen overigens volledig parallel aan elkaar, binnenkort bij beide op gesprek. Ik denk ook dat ik voor beide vacatures een zeer goede kans maak.
vrijdag 13 maart 2026 om 07:10
Daar is toch niks over te zeggen, alleen maar ‘hbo of wo’, ‘droom of ook leuk’?
Hoeveel autonomie heb je, hoeveel reistijd, thuiswerken of niet, wat is je gezinssituatie en hoe heeft dat invloed op werk en andersom, hoe is de sfeer, wat vond je van het team, zijn er secundaire voorwaarden, op welke termijn verwacht je dat die fysieke beperking gaat meespelen en hoe groot is de invloed dan, hoe is de toekomst van beide werkgevers, enzovoort.
Ik zeg: kies op gevoel.
Hoeveel autonomie heb je, hoeveel reistijd, thuiswerken of niet, wat is je gezinssituatie en hoe heeft dat invloed op werk en andersom, hoe is de sfeer, wat vond je van het team, zijn er secundaire voorwaarden, op welke termijn verwacht je dat die fysieke beperking gaat meespelen en hoe groot is de invloed dan, hoe is de toekomst van beide werkgevers, enzovoort.
Ik zeg: kies op gevoel.
vrijdag 13 maart 2026 om 07:42
vrijdag 13 maart 2026 om 07:52
Ik denk niet dat het de bedoeling is dat ik antwoord ga geven op al deze vragen haha, dus ik pik het advies "kies op gevoel" eruitjorchugh_jor schreef: ↑13-03-2026 07:10Daar is toch niks over te zeggen, alleen maar ‘hbo of wo’, ‘droom of ook leuk’?
Hoeveel autonomie heb je, hoeveel reistijd, thuiswerken of niet, wat is je gezinssituatie en hoe heeft dat invloed op werk en andersom, hoe is de sfeer, wat vond je van het team, zijn er secundaire voorwaarden, op welke termijn verwacht je dat die fysieke beperking gaat meespelen en hoe groot is de invloed dan, hoe is de toekomst van beide werkgevers, enzovoort.
Ik zeg: kies op gevoel.
Eigenlijk leg je daar de vinger op de zere plek, want ik zit slecht in mijn vel en daardoor lukt dat een stuk minder goed dan normaal. Precies de reden waarom ik hier even op vastloop.
vrijdag 13 maart 2026 om 07:55
Ik denk dat vacature 2 mij leuker lijkt, maar ik bang ben dat ik het niet volhoud. Aan de ene kant fysiek, maar je hebt gelijk dat ik meer in het hier en nu moet leven. Maar mentaal speelt ook mee, vandaar dat ik vacature 2 als veel zwaarder zie dan 1.
vrijdag 13 maart 2026 om 08:12
Ik zit bij beide in het sollicitatieproces.
Nee dit is niet het juiste moment, maar vacature 2 is een unieke kans die nu voorkomt en verder nooit, dus ik heb niet de 'luxe' om te denken "nu komt even niet zo goed uit".
Daar zit ook een heel opleidingstraject aan vast (start september).
vrijdag 13 maart 2026 om 08:13
Ja, dat klopt.jorchugh_jor schreef: ↑13-03-2026 08:08Tussen de regels door meen ik te lezen: ik wil vacature 2 maar ik ben bang dat ik het fysiek en mentaal niet aan kan. Klopt dat?
Dat is wel een mooie voorlopige conclusie.
Edit: en probeer ik dan 2 terwijl dat zoveel onzekerheid bij mij oproept. Of ga ik veilig voor 1 omdat dat ook leuk is, en dus nouja, veilig.
vrijdag 13 maart 2026 om 08:19
Heb je überhaupt al gesolliciteerd?
Zo nee, dan zou ik dit op beide vacatures doen. Tijdens deze procedure krijg je waarschijnlijk een beter beeld van de bedrijven en vacatures.
In mijn ogen is een baan niet automatisch "voor de rest van mijn leven". Er zijn zo veel factoren die van invloed zijn dan WO of HBO niveau of of werkveld.
- visie van bedrijf
- grootte van bedrijf en afdeling
- wel geen contact met externe partijen
- variatie en groeimogelijkheden van de functie
- werktijden
- cultuur op de werkvloer en in het bedrijf
- overheid, semioverheid, vrije sector
- etc
Het leven verandert best snel. Dus hoe ontwikkelt de functie zich de komende 5 jaar? Bestaat deze nog, bestaat het bedrijf nog?
Zo nee, dan zou ik dit op beide vacatures doen. Tijdens deze procedure krijg je waarschijnlijk een beter beeld van de bedrijven en vacatures.
In mijn ogen is een baan niet automatisch "voor de rest van mijn leven". Er zijn zo veel factoren die van invloed zijn dan WO of HBO niveau of of werkveld.
- visie van bedrijf
- grootte van bedrijf en afdeling
- wel geen contact met externe partijen
- variatie en groeimogelijkheden van de functie
- werktijden
- cultuur op de werkvloer en in het bedrijf
- overheid, semioverheid, vrije sector
- etc
Het leven verandert best snel. Dus hoe ontwikkelt de functie zich de komende 5 jaar? Bestaat deze nog, bestaat het bedrijf nog?
vrijdag 13 maart 2026 om 08:41
Het hangt ervanaf hoe onveilig het precies is.
Als je binnen nu en 5 jaar doof wordt, zou ik zelf niet kiezen om voor de klas te gaan staan, bijvoorbeeld.
Wat mentale belastbaarheid betreft, is er natuurlijk een groot verschil tussen gewone onzekerheid of een burnout in het verleden. In sectoren als zorg, onderwijs en kunst is het risico op overbelasting groot.
En het hangt er ook vanaf hoe oud je bent. Boven de 50 kan je niet zo makkelijk weer iets totaal anders gaan doen sls het niet lukt, maar onder de 40 is dat geen probleem.
Dus: is er een plan B als het niet lukt?
vrijdag 13 maart 2026 om 08:44
Ooit in een coach-sessie stond ik voor een keuze en kwam ze met deze aanpak die ik heel erg vond helpen. Ze had 3 papieren:
- Het een
- Het ander
- Beiden
Die legde ze naast elkaar op de grond en ik moest erop staan. Dan de vraag: wat betekent 'het een' voor jou, wat voel je erbij, hoe ziet dat eruit. En zo ook met de andere twee. Na afloop van het gesprek had ik een duidelijke voorkeur en toen kwam een bonus papier erbij: geen van beiden. En dan hetzelfde proces.
Los van hoe je dit vormgeeft, pas ik dit zelf nog wel eens toe bij het maken van keuzes in kleine vorm. Ik schrijf het op een papier en schrijf er steekwoorden onder. Het helpt me het scenario te "doorleven" en daarmee helpt het me een keuze te maken.
Misschien helpt het jou ook
- Het een
- Het ander
- Beiden
Die legde ze naast elkaar op de grond en ik moest erop staan. Dan de vraag: wat betekent 'het een' voor jou, wat voel je erbij, hoe ziet dat eruit. En zo ook met de andere twee. Na afloop van het gesprek had ik een duidelijke voorkeur en toen kwam een bonus papier erbij: geen van beiden. En dan hetzelfde proces.
Los van hoe je dit vormgeeft, pas ik dit zelf nog wel eens toe bij het maken van keuzes in kleine vorm. Ik schrijf het op een papier en schrijf er steekwoorden onder. Het helpt me het scenario te "doorleven" en daarmee helpt het me een keuze te maken.
Misschien helpt het jou ook
vrijdag 13 maart 2026 om 08:45
Zelf levende met chronische ziekte + energiebeperking denk ik: veilig is ook wat waard. In onze maatschappij worden mensen toegejuicht die ondanks hun beperkingen toch zoveel mogelijk nog doen. Iedereen moet z’n passie najagen, het meeste uit het leven halen etc. Meegaan in die houding, oa door gewoon in het werkveld te blijven waar ik wilde werken (onderwijs) en ook talent en passie voor had heeft me heel veel gekost. Te veel. Nu ben ik allergisch geworden voor die houding “zó goed wat xyz nog doet met z’n beperking”. Je grenzen kennen en respecteren en het verdriet toelaten dat daarbij komt kijken is óók hartstikke belangrijk en knap. Ik heb geen idee of dit waar is hoor, maar mocht het zo zijn dat je aanvoelt dat het eigenlijk tijd wordt om het werkveld te verlaten waar je ooit met zoveel plezier voor hebt gekozen dan mag je dat beslissen en daar ook enorm verdrietig om zijn. Je hoeft niet door te gaan tot het écht niet meer gaat en je jezelf kapot hebt gewerkt.
Maar goed, misschien vul ik hier ook dingen in die in jouw situatie niet kloppen. In dat geval, excuses!
Aangezien je zelf nu zoveel moeite hebt om de beslissing te nemen, zijn er 1 of 2 mensen in je omgeving waarvan je weet dat je op hun oordeel kunt vertrouwen die je kan meenemen in deze beslissing? Als ik zelf niet uit een belangrijke beslissing kom doe ik dat vaak. Wel heel bewust kiezen wiens advies je gaat inwinnen, want meningen van mensen die er eigenlijk niet toe doen kunnen juist ook weer voor veel ruis zorgen.
Maar goed, misschien vul ik hier ook dingen in die in jouw situatie niet kloppen. In dat geval, excuses!
Aangezien je zelf nu zoveel moeite hebt om de beslissing te nemen, zijn er 1 of 2 mensen in je omgeving waarvan je weet dat je op hun oordeel kunt vertrouwen die je kan meenemen in deze beslissing? Als ik zelf niet uit een belangrijke beslissing kom doe ik dat vaak. Wel heel bewust kiezen wiens advies je gaat inwinnen, want meningen van mensen die er eigenlijk niet toe doen kunnen juist ook weer voor veel ruis zorgen.
vrijdag 13 maart 2026 om 09:36
vrijdag 13 maart 2026 om 10:22
Ik zou nu voornamelijk voor jezelf duidelijk willen krijgen of je 2 echt te zwaar vindt? Niet met het oog op de toekomst, maar puur nu. Als dat zo is dan zou ik voor optie 1 gaan. Mocht dat niet het geval zijn dan klinkt het alsof je hart meer bij 2 ligt en dan zou dat mijn voorkeur zijn. Hoe de toekomst loopt weet je nooit zeker, en dan kan je toch nog wat anders gaan doen? Of ben je bang dat je opties dan beperkt zijn gelet op de keus die je nu maakt?
vrijdag 13 maart 2026 om 10:53
Ik zal even proberen zoveel mogelijk te beantwoorden zonder iedereen te quoten, want dan wordt het ook zo'n lap tekst.
@jorgchur_jor, het is meer dan gewoon onzekerheid, maar geen historie van burnout. Het is wel 1 van die 3 sectoren. En er is dus niks over te zeggen, ik kan over een jaar mis gaan, het kan nog 20 jaar duren. De kans dat ik zonder ernstige beperking de 70 haal is nihil (ik ben nu midden 30). Er is niet een concreet plan B. Dat zou dan vacature 1 zijn, want dat is wel dus preciés wat ik voor ogen heb als vacature 2 niet lukt, maar daar moet dan maar net een opening zijn...
@ollie_ollie. Ja, dit speelt zeker wel mee. Ik heb het er met mijn moeder over gehad. En die begon van: oh maar als je beperking erger wordt, dan kun je toch dit en dat proberen en daar zijn vast wel mogelijkheden bladiebla. En alles in mijn schreeuwde DAT WIL IK NIET. Ik functioneer 100x liever normaal in een functie en dat ik een leven ernaast heb, dan dat ik met hangen en wurgen mijn "droomfunctie" uitoefen en over een x aantal jaar mezelf helemaal over de zeik gewerkt heb. Aan de andere kant blijft het misschien dus nog wel 20 jaar goed gaan en gooi ik dan de droomfunctie weg voor wat-als?
@lila-linda, ja die dobbelsteen maakte ik al in een andere vorm mee! Ik moet namelijk voor vacature 2 ook toegelaten worden voor de opleiding. Ik heb me vast aangemeld voor de toelating en toen merkte ik dat ik hoopte dat ik niet toegelaten werd. Want dan lag het tenminste gelukkig daaraan en was het niet mijn eigen keus. Máár... Dat is ook ingegeven door hoe het nú gaat (niet goed) en dat kan bij start opleiding (september) weer heel anders zijn.
@jorgchur_jor, het is meer dan gewoon onzekerheid, maar geen historie van burnout. Het is wel 1 van die 3 sectoren. En er is dus niks over te zeggen, ik kan over een jaar mis gaan, het kan nog 20 jaar duren. De kans dat ik zonder ernstige beperking de 70 haal is nihil (ik ben nu midden 30). Er is niet een concreet plan B. Dat zou dan vacature 1 zijn, want dat is wel dus preciés wat ik voor ogen heb als vacature 2 niet lukt, maar daar moet dan maar net een opening zijn...
@ollie_ollie. Ja, dit speelt zeker wel mee. Ik heb het er met mijn moeder over gehad. En die begon van: oh maar als je beperking erger wordt, dan kun je toch dit en dat proberen en daar zijn vast wel mogelijkheden bladiebla. En alles in mijn schreeuwde DAT WIL IK NIET. Ik functioneer 100x liever normaal in een functie en dat ik een leven ernaast heb, dan dat ik met hangen en wurgen mijn "droomfunctie" uitoefen en over een x aantal jaar mezelf helemaal over de zeik gewerkt heb. Aan de andere kant blijft het misschien dus nog wel 20 jaar goed gaan en gooi ik dan de droomfunctie weg voor wat-als?
@lila-linda, ja die dobbelsteen maakte ik al in een andere vorm mee! Ik moet namelijk voor vacature 2 ook toegelaten worden voor de opleiding. Ik heb me vast aangemeld voor de toelating en toen merkte ik dat ik hoopte dat ik niet toegelaten werd. Want dan lag het tenminste gelukkig daaraan en was het niet mijn eigen keus. Máár... Dat is ook ingegeven door hoe het nú gaat (niet goed) en dat kan bij start opleiding (september) weer heel anders zijn.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in