LGZW Deel IV

Dat is trouwens niet erg motiverend, nul ontsluiting en geen verweking nog... Hopelijk is dat snel anders...

South, wat gezellig dat je er weer bent, ik miste je al! En wat een eye-opener zeg, van jouw mini's verstopte neusje, want babyV. is ook steeds aan het spugen, maar heeft dus ook een heel verstopt neusje. Gelukkig gaat het nu weer goed met jullie meisje. En wat huishouden betreft... Ik ben altijd een enorme sloddervos geweest, hoewel mijn huis wel altijd een soort van opgeruimd en netjes moet ogen. Maar hoe moeier ik ben hoe meer ik van mezelf eis, dus mijn huis moet dan ineens ook helemaal tiptop in orde en dat slaat natuurlijk nergens op, want eigenlijk is dat onmogelijk, helemaal met een peuterpuber die alles achter haar billetjes laat slingeren en altijd van alles morst en knoeit. En ook graag beschuit met muisjes mee eet en er dus overal muisjes liggen op plekken waar ze niet horen En qua visite, dat gaat hier nog steeds dagelijks door. Ik plan 1 bezoek per dag, dus is ook wel een beetje mijn eigen schuld dat het zo lang blijft doorlopen, maar anderzijds vind ik 2 dagdelen gevuld met mbezoek ook weer wat overdreven..



Wat me doet denken aan het volgende. Ik woon, zoals jullie weten, in een dorp en de laatste tijd worden er best veel cadeautjes door de brievenbus gemikt door ouders van kinderen op school of mensen die ik gewoon uit het dorp ken. Maar ik weet niet zo goed hoe dat met bedanken moet. Moet ik ze allemaal gaan bellen (zie ik echt tegenop, want ik ben niet zo van de kletspraat, al zou je dat misschien niet zeggen ) of kaartje sturen... Ik weet het niet zo goed, want het moet ook weer niet te onpersoonlijk zijn...

Oeh Duft, moeilijk zeg. Zou ook niet zo goed weten wat ik daar mee aanmoet qua bedanken. Lief bedoeld enzo, maar ik zou me best opgelaten voelen...



Mientje, meisje toch. Wat een teleurstelling dat het nog niet wil opschieten terwijl het wel zeer pijnlijk is. Zet 'm op meis, straks heb je jouw miniemeisje in je armen!

Neem, mijn schoonzus is ook een loeder. Dus die mag ook niet klagen en miepen en zeuren vind ik.

Oh Mien, ik hoop dat je in de loop van de nacht wat meer voortgang gekregen hebt en lekker op gang bent nu meis! Heel veel liefs en strekte, je kan het kanjer! Heb je straks je meisje in je armen... .....

PS: naar de rest!



PPS: wat is dit nu voor weer opeens? Bah!!!

Mien, ik heb gewoon de hele nacht over je gedroomd!

Hoop dat de ontsluiting inmiddels goed vordert en dat je van de vk goede tips hebt gekregen om je te kunnen ontspannen, dat schijnt namelijk `the trick` te zijn hoor ik overal om me heen. Ontspannen als je enorme pijn hebt lijkt me alleen nog niet zo makkelijk..

En anders mag je over een halfuurtje al naar het ziekenhuis, waar je natuurlijk ook van de pijn af geholpen kunt worden!

Vandaag krijg je eindelijk je ongetwijfeld prachtige dochter, probeer je daaraan vast te houden! En weet je, ik ben jaloers op je, want ik wil ook! (misschien heb je daar ook iets aan? Zo van "nanananana, ik ga lekker ee-heerst! )

Zet 'm op meid, ik weet zeker dat het helemaal goed gaat komen!!



Neem, ook jij heel veel sterkte in het ziekenhuis vandaag! En wat een lieverd is je moeder zeg, dat ze uit zichzelf meegaat met je om je te steunen!

Lieve minimeis, jeemig wat een wanhoop klonk er in je stukje en hoe logisch! Pffftttt nog helemaal geen ontsluiting of zelfs maar verweking toen...gatver! Ik hoop echt voor je dat het daarna heel snel is gegaan en je nu je prachtige dochter al vast hebt



Chiek, wat denk je ervan: mooie dag om ook te bevallen?

omdat ik weet dat je het zo pittig hebt.

Ik ben voor Neem!

Al zou ik dan wel meteen naar het ziekenhuis moeten, dus laten we toch nog maar minimaal tot dinsdag wachten, maar dan heb ik er totáál geen bezwaar tegen!



Hoelaat moet je naar het ziekenhuis?

Nachtelijke theesessie. Kon niet slapen na mijn plaspauze.



Pien, jouw kwaaltjes klinken als een duidelijk signaal van je lijf om een tandje terug te schakelen. Je moet het gewoon rustiger aan doen. Misselijkheid komt opzetten als je moe bent. Die zere buik heb ik overigens ook vaak. Steken en een soort harde bal af en toe.

Pientje, rustigaan doen hoor, als je jezelf voorbij loopt heb je daar ook niks aan!

Je hebt een waanzinnige vakantie voor de boeg, er groeit een pieniminie in je buik en je zit ook nog in dubio over je baan; even eens stapje terug is helemaal geen slecht idee, echt niet!

Ga vandaag gewoon even lekker een dag voor jezelf doen; lekker badderen, gordijnen dicht, kopje thee met iets lekkers en een lekkere film ofzo. Het is ook echt binnen-blijf-weer, dus pak even je rust, dat is alleen maar goed voor je!



Hoe zou het inmiddels met mini zijn? Ik gok dat ze naar het ziekenhuis gegaan is (want stress belemmert de ontsluiting enorm schijnt) waar ze haar een zetje voor de vordering en misschien iets tegen de pijn zullen geven.

Hoop dat je snel vandaag je dochter hebt meis!

Elev, hou je ons wel op de hoogte?!?!

Bijna vergeten.... Neem, wat is jullie huis w-a-a-n-z-i-n-n-i-g mooi geworden zeg!! Echt 110% mijn smaak, helemaal super!

Ik zeg: zet neem man eruit en dan kom ik bij je wonen!

Oh Pien ik herken dat zo, dat schuldgevoel...en toch word ik er wel wat beter in nu. Alsof de zwangerschap me wat "egoïstioscher" maakt, alleen is het niet ego want het gaat ook om die kleine dus met dat in mijn achterhoofd lukt het wel. Zo is mijn collegaatje bijvoorbeeld dinsdag ziek naar huis gegaan en nog steeds niet beter. Gistermiddag had ik eigenlijk vrij, heb toen aangeboden mijn vrije middag op te schuiven naar vandaag.



En merk dat ik er nu enorm doorheen zit na lange dag werken en daarna pufles gistren was gewoon een lange dag. Nou hoopten ze dus dat ik misschien vandaag die middag ook wilde opofferen, maar ik heb duidelijk aangegeven dat ik vanmiddag echt vrij wil en ze inval moeten regelen. Vind dat wel moeilijk.. maar heb er anders mezelf mee en wat als ik dan morgen ook ziek ben? Maar het liefst wil ik gewoon iedereen uit de brand helpen. Gelukkig steunt manlief me daar ook in, zijn woorden "ze zijn ook niet lief voor jou, wees jij maar lief voor jezelf en de baby".



Anywaaayyy.. lang verhaal maar om even aan te geven dat ik dat soort dillemmas ook heb, zelfs in mijn laatse week. Vandaag dus halve dag en morgen laatste dag en dan vakantie/verlof, meeeeeen mijn lijf is er echt wel aan toe aan wat rust nu!



Ik blijf op de tribune zitten voor Mientje, kom snel weer even buurten.



Liefs, DDx (nu 33 wkn + 1 dg)

Arme Miniemeis! Moeilijk om te denken dat die pijn ergens goed voor is als er helemaal niets gebeurt. Ze zal nu dan wel in het ziekenhuis zijn en hopelijk kunnen ze haar daar wat geven tegen de pijn of anders juist iets om die weeën wat extra power te geven. Mientje zet hem op, het kan nooit lang meer duren!



En Pien, niet schuldig voelen (al zou ik me precies zó voelen hoor). Even je krachten sparen. Rust maar lekker uit vandaag. Zal ik een fruitmandje komen brengen? (Sproetekind is bij m'n moeder)



Oh Elev en Duft, ik had gisteravond geen zin meer om veel te typen, maar wil nog even zeggen dat ik zo heb zitten lachen om al die vragen van jullie meisjes. Echt zo leuk! Kan niet wachten tot Sproetekind ook vragen gaat stellen over de Grote Wereld. Maar voorlopig geniet ik nog lekker van z'n gelach.



Was gisteren trouwens op kraamvisite bij kindje van 4 weken, man wat een verschil! Zo licht en popperig en nog zo'n héél zacht huidje en helemaal opgekruld in één arm. We hebben hem even naast Sproetekind in de box gelegd en dat was me toch een beer van een vent met z'n stevige pootjes, ronde hoofd en open blik. Echt heel leuk om te zien.



Zo, ik ga zo naar m'n medische fitness, ben benieuwd. Tot later!

quote:chica1978 schreef op 03 september 2009 @ 09:08:

Bijna vergeten.... Neem, wat is jullie huis w-a-a-n-z-i-n-n-i-g mooi geworden zeg!! Echt 110% mijn smaak, helemaal super!

Ik zeg: zet neem man eruit en dan kom ik bij je wonen!



Vind ik zielig... dan komt er geen baby voor Neem! En Neemp moet ook een baby krijgen.



Goedemorgen trouwens!



Had al stiekem op mijn mobiel gekeken om 07.00 uur, of Minie al bevallen zou zijn...maar nop.

Ik vind het ook zo zielig voor Minie... zóveel pijn en nog niet eens verweekt! Krijg een beetje een déjàvu... van mijn eigen bevalling: enorm pijn lijden en voor geen meter opschieten... Wordt je nogal radeloos en moedeloos van.

Maar mien zou toch sowieso om 08.00 uur naar het ziekenhuis moeten ivm 24 uur weeën? Dan krijgt ze vast wel weeënopwekkers. Wilde Mien pijnstilling? Zo te lezen gaat ze die waarschijnlijk wel vragen dan.



Wat een lekker weer! Ik moet zeggen dat ik er eigenlijk enorm blij mee ben! Heerlijk, buiten guur en koud en ik zit dan lekker binnen. Ik vind het ook fijn om weer wat dikkere kleding aan te trekken: ten eerste omdat mijn buik dan minder opvalt, maar ook omdat het gewoon zo knusjes is (rokje met maillot, kweenie, geeft me altijd een warm behaaglijk gevoel).



Luusbaby ligt lekker te slapen gelukkig. Gisteren was een vriendinnetje van mij op bezoek en zij is arts. Toen luusbaby even niet wilde gaan slapen heeft ze hem in een warme deken gerold, als een soort frietzak. Vond Luusbaby enorm lekker! Hij moest er van lachen en ging toen tevreden en ontspannen slapen! Dus we hebben weer een methodiek er bij om in te zetten als ie niet wil gaan slapen.



Nou, mijn melkproductie is misschien in totaal met 10 a 20cc teruggelopen. Dus geen 90 a 100cc meer in totaal, maar 70 a 80cc. Dus heb net maar het tweede tabletje ingenomen. Hopelijk gaat dat nu wel werken. Mijn borsten voelen wel al een stuk slapper. Ondanks de harde plekken van de borstontsteking. Ik kan zelfs weer half op mijn buik liggen en dan een beetje op mijn rechterborst liggen. Op mijn linkerborst liggen lukt nog niet, die doet nog erg veel zeer. Qua borstontsteking: het is iig niet erger geworden sinds zondag (sinds ik op de opgehoogde dosis van de 2e AB zit), maar ook niet echt minder (of het is héél minimaal).

Vanmiddag om 13.00 uur moet ik weer naar de mamma-chirurg. Ben benieuwd wat dan de plan de campagne wordt.



Pienie, niet schuldig voelen! Ook al zit je in je 2e trimester van je zwangerschap, je kan best nog een beetje beroerd zijn. En misschien komt het helemaal niet door de zwangerschap, maar begin je gewoon een beetje ziekjes te worden. Lekker uitrusten, mijn goedkeuring heb je!



Chiek, ben je dinsdag 37 weken?



Duft, alweer nachtelijke sessies? Ik weet ook niet goed wat je daar mee moet... met die cadeautjes. Lastig. Ik krijg best veel geld per post met felicitatiekaartjes gestuurd (is dat een limburgs/brabants iets?) dus ik vrees dat ik ook een hele rits aan mensen moet bellen of ze weer een kaartje moet sturen om ze te bedanken. Beetje een soort gelijk dilemma. Maar ik heb geen zin om iedereen te bellen, maar om nou weer allemaal kaartjes te gaan sturen?

Tjee arme Mien zo veel pijn en dan helemaal niets! Arme meid! Hopelijk heb je ondertussen je meisje in je armen of ben je in het ziekenhuis waar ze je pijnstilling kunnen geven! Ik denk aan je lieffie!



Pien, arme schat! Lekker met je buik onder de wol dan...het is echt weer om lekker in bed te blijven liggen...en helaas voor je werk dan. Jij moet nog langer mee...nu Laalbaby er is, vind ik werk maar gewoon werk. Privé is toch veel belangrijker? En dat wil niet zeggen dat ik mijn werk niet leuk meer vind of mij me niet voor de volle 100% zal inzetten...maar het blijft werk. Laalman en Laalbaby komen op de eerste plek...net zoals jij nu voor Pien en Pienmini hebt gekozen.



Lieve Neem, sterkte vandaag! Wat lief van je moeder dat ze meegaat!



Duft/Elev ik heb ook zo moeten lachten om jullie verhalen! Ik ben ook benieuwd met welke vragen Laalbaby komt als hij een Laalpeuter is! maar ik verheug me nu vooral op zijn eerste bewuste lachje...



Oh en ik heb ook veel felicitatiekaartjes in de bus gekregen van "vreemden"...en wat ik daar mee doe...? Euh eigenlijk niet zo veel...lekker ego he? Ik ga ze niet bellen en ik stuur ook geen kaartje...als ik die mensen zie op straat dan bedank ik ze en dan vind ik het wel goed. Heel krom gezegd (want ik stel het zeer zeker op prijs), maar ik heb er toch niet om gevraagd? Of ben ik nu zo aso?



Tjeetje DD...deze week nog uit en dan verlof! Wauw! Lekker zeg! Goed gaan genieten hoor meis!

Oh wat spannend voor Mien en wat vervelend dat het niet doorzet, misschien ook wel door de spanning inderdaad. Ik hoop dat ze in het zhuis wat krijgt, iig voor de pijn en misschien ook wel voor de weeen.



Duft, heel herkenbaar verhaal, ik ben normaal nooit zo netjes en nu moet ik van mezelf de hele boel aan kant oid. Heel gek Maar ook wel weer prettig dat het huis zo opgeruimd is. Heb wel besloten dat ik als ik weer ga werken een hulp wil.



Die cadeautjes en kaartjes, wij krijgen ook allemaal dingen van mensen die wij niet eens kennen (buren en kennissen van schoonouders ) en daar doe ik ook niks mee. Dacht eerst zal ik ze nog een kaartje sturen, maar dat doe ik niet. Straks willen ze dan ook nog allemaal langskomen en daar heb ik echt geen zin in. Ik probeer namelijk Laal haar regime aan te gaan houden, omdat ik gewoon nooit eens weg kan met Loes omdat er steeds weer visite komt (en alles duurt natuurlijk wat langer omdat je niet kunt fietsen). Het lukt bijna...



neem heel veel succes vandaag!

Pientje, ik denk ook dat het gewoon een nsignaal is dat je het wat rustige aan moet doen.

ik weet nog dat ik ook buikpijn kreeg als signaal...



al mijn symbolen zijn doo elkaa, nu kan ik smileys typen!

Ach arme Mien, net als Luus heb ik ook even een flashback. Zo irritant dat er ondanks de pijn gewoon niks gebeurt. Hoop inderdaad dat ze inmiddels in het ziekenhuis is. En misschien al wel bevallen? Het kan natuurlijk heel snel gaan.



Pien: Voel je maar niet schuldig hoor. Ben het helemaal met de rest eens. En dat advies moet ik zelf ook maar gaan opvolgen. Ik dacht namelijk zondagavond echt: Ach, als het bij deze ene keer overgeven blijft, dan kan ik wel gaan werken morgen. Voel me ook veel schuldig als ik of Minicaat ziek is. Hoop dat dat minder gaat worden, want je moet goed voor jezelf zorgen. En jij dus ook.



Voor de rest ben ik het alweer kwijt. Nou, ik hou het hier maar in de gaten verder voor nieuws van Minie. Ben zo benieuwd.

Luus, ik ben ook dol op dit weer. Ik ben echt een seizoenen-mens (vreselijke uitspraak, maar ik ben het echt ) Elk seizoen ben ik er weer echt aan toe en nu met de herfst op komt zeg ik: kom maar door! Inderdaad, ik vind maillots ook heel knus, en een bakkie thee erbij en niet op het puntje van je stoel zitten omdat ik altijd vind dat je met mooi weer iets moet doen... En dat terwijl ik momenteel binnen zitten ook heel fijn vind. Met slecht weer kan ik er dan beter in berusten ofzo, dan hoef ik niks van mezelf... En jij zit met hetzelfde dilemma dus. Ja, lastig he, iedereen bellen is ook weer zo wat. Nu zag ik op een site dat je geboortechocolaatjes kon bestellen. Een klein chocolaatje met een wikkeltje erop waar je zelf iets op kan laten drukken bijv. de naam van je kindje of een bedanktekstje. Nieteens duur, 0,15 cent pst. Dus als je er 50 besteld, is het met 7,50 euro nog te overzien. En dan met een klein briefje erbij ofzo. Maar smelt dat dan niet, vraag ik me af... Hmmm.



@Pien, voel je niet schuldig hoor! Als je je niet goed voelt, moet je gewoon thuis kunnen blijven, daar hebben ze vast wel een rampenplan-draaiboek voor op je werk En daarnaast, je hoeft niet altijd doodziek te zijn om thuis te blijven, soms kun je ook aan de bel trekken voordat je doodziek wordt. Het is ook allemaal niet niks hoor! Lekker voor jezelf kiezen.



Ik bedacht me vandaag dat ik godverdorrie wel heel gelukkig ben. Ik kan zo genieten en ben daar zo blij mee, want ja, in mijn eerste kraamperiode bij mini zag ik het echt niet zitten allemaal. Had nauwelijks geluksmomenten ook, al genoot ik wel van haar. Maar verder was het echt overleven, veel huilen en mezelf verwaarlozen. Ook erg eigenlijk... Deze keer is het grotendeels een roze wolk. Natuurlijk ook niet altijd, maar heel vaak wel. Als ik dan mijn kindjes zie, met hun knappe koppies, verzorgde kleertjes, gelukkige gezichjes en vrolijke karaktertjes, dan voel ik me wel trots hoor! Dat ik dat, ondanks toch wel het verkeerde voorbeeld vroeger na het overlijden van mijn moeder, toch maar effe flik!



Oh ja, nog een kleine anekdote van Mini onze huis-filosoof en mijn lief, tijdens het schommelen gisteravond:

"Papa, wie heeft mij eigenlijk gemaakt?"

"Papa en mama"

"Hoe dan?"

"Uhhhh, gewoon"

Mientje, hoe zou het nu met je gaan? Ik hoop zo dat het gister uiteindelijk toch nog snel gegaan is met de ontsluiting, want het lijkt me zo de-motiverend.



Mard, natuurlijk lijkt het me superleuk om onze date volgende week te combineren. Laten we er nog even over mailen met z'n vieren, ik probeer vandaag nog wel even een voorstel te doen, leuk!



Laal, wat ik me nou steeds afvraag, je gaf destijds aan dat je wel eens bang was dat je kraamweek niet zo fijn zo zijn ivm jouw verleden met paniek. Maar hoe is de praktijk eigenlijk gebleken, vroeg ik me af. Ik kan me ook voorstellen dat je het misschien hier niet kwijt wil, maar ben er wel heel benieuwd naar.



Mard, mijn beste beslissing ooit is het in huis nemen van een werkster, serieus. En daar heb ik echt die 40 euro wel voor over, want mijn huis is wel altijd schoon en alles er omheen doe ik gewoon zelf en dat is goed te doen. En eens in de zoveel tijd komt ze 2 keer in een week om bijv. iets extra's te doen, zoals het hele tuinhuis of alle ramen binnen. Onze buitenramen worden door de glazenwasser gedaan en ook dat is wel heel erg prettig hoor...

Neem, veel succes en superfijn dat je moeder meegaat! Mijn oma heeft laatst ook eenzelfde onderzoek gehad, ze vond het niet prettig, maar wel te doen. Hoop dat dat ook voor jou geldt

Nog geen nieuws van Mien? Spannend hoor!



Ben net terug van sporten. Dat was wel weer heel lekker om eens te doen. Weliswaar op het niveau van een bejaarde, maar het gaf toch voldoening. Er was nog een vrouw met BI en die was al bijna een jaar geleden (!) bevallen. En nu dus pas hulp gezocht. Ben ik toch blij dat ik eerder aan de bel heb getrokken.



Wat een K*T weer! Wilde nog de stad in vandaag (heb namelijk ook behoefte aan dille maillots en winterjurkjes), maar ik blijf maar lekker thuis vandaag. Is misschien ook wel beter na dat sporten van vanmorgen, anders belast ik het allemaal weer te veel.



Ik weet ook niet wat je moet doen met 'ongevraagde cadeautjes'. Kan me voorstellen dat jullie geen zin hebben om iedereen persoonlijk te bedanken. Aan de andere kant, denken die mensen misschien dat zij de enigen zijn die zo onverwacht attent zijn geweest. Ik denk dat je een soort van middenweg moet vinden. Niet speciaal bedanken voor kleinigheidjes die in de bus zijn gegooid, wel voor de wat grotere cadeaus en geldbedragen. Wij hebben ook wel kaartjes met geld gekregen (20 euro ofzo), met de tekst 'koop wat leuks voor Sproetekind'. En dat is dan van mensen die we niet vaak zien en die ook niet snel langs zullen komen, maar die had ik dan al een geboortekaartje gestuurd en dan vind ik het wel goed zo.