Kinderen
alle pijlers
Het derde kind dilemma
maandag 16 november 2009 om 12:22
Dit is het probleem: ik wil heel graag een derde en mijn man niet.
Ik zou heel graag willen horen of er forumsters zijn die het zelfde hebben gehad. Hoe heb je het "verwerkt" of: hoe ben je er mee omgegaan dat er uiteindelijk geen derde kind kwam? Want daar gaat het om neerkomen bij ons.
Misschien ben ik er teveel mee bezig, maar de gedachte dat er nooit meer een derde komt maakt me zo ontzettend verdrietig. Mijn kinderwens is heel erg sterk. Net zo groot als voor de geboorte van onze eerste. Dit geeft me ook een raar gevoel: alsof ik niet blij ben met 2 lieve, gezonde kinderen. Dat ben ik, elke dag weer, maar het verlangen naar een derde blijft. Wanneer gaat dit slijten?
Ik zou heel graag willen horen of er forumsters zijn die het zelfde hebben gehad. Hoe heb je het "verwerkt" of: hoe ben je er mee omgegaan dat er uiteindelijk geen derde kind kwam? Want daar gaat het om neerkomen bij ons.
Misschien ben ik er teveel mee bezig, maar de gedachte dat er nooit meer een derde komt maakt me zo ontzettend verdrietig. Mijn kinderwens is heel erg sterk. Net zo groot als voor de geboorte van onze eerste. Dit geeft me ook een raar gevoel: alsof ik niet blij ben met 2 lieve, gezonde kinderen. Dat ben ik, elke dag weer, maar het verlangen naar een derde blijft. Wanneer gaat dit slijten?
maandag 16 november 2009 om 12:27
Lastig dat jullie het niet eens zijn. Ik denk dat het je het kunt 'verwerken' door te relativeren. Probeer te kijken naar wat je wel hebt ipv wat je niet hebt (het is een cliché, maar oh zo waar). Als je zeker weet dat het niet gaat gebeuren, maak je jezelf alleen maar ongelukkig door aan die wens vast te houden.
The time is now
maandag 16 november 2009 om 12:48
Wij zijn jong, dus het kan ook, misschien maakt dat het nog moeilijker. Het is zo'n luxe probleem, voel me ook wel een aanstelster soms. Vind het ook rot dat wij het samen hier niet over eens zijn. Voor dit soort belangrijke dingen is het fijn als je er hetzelfde over denkt.
TanteJuul: dat vraag ik me af, he, dat "erbij neerleggen" hoe doe je dat? Als ik Banba's post lees, misschien nog meer genieten van mijn 2 kinderen. Dat is een goed begin en dat doe ik ook.
TanteJuul: dat vraag ik me af, he, dat "erbij neerleggen" hoe doe je dat? Als ik Banba's post lees, misschien nog meer genieten van mijn 2 kinderen. Dat is een goed begin en dat doe ik ook.
maandag 16 november 2009 om 13:00
Belly, ik zit in bijna hetzelfde schuitje. Mijn man heeft gezegd nóg geen derde kind te willen, maar mijn man kennende bedoelt hij eigenlijk dat hij geen derde kind wil.
Ik probeer mijn wens naast me neer te leggen, er niet aan te denken, hoewel dat soms heel erg moeilijk is.
Cassius, als je wens zo groot is voor nog een kind, dan kun je alle punten met gemak naast je neerleggen, of oplossingen ervoor aandragen.
Ik probeer mijn wens naast me neer te leggen, er niet aan te denken, hoewel dat soms heel erg moeilijk is.
Cassius, als je wens zo groot is voor nog een kind, dan kun je alle punten met gemak naast je neerleggen, of oplossingen ervoor aandragen.
maandag 16 november 2009 om 13:08
Mijn man wil geen derde omdat hij het zo wel druk genoeg vindt. Ook is hij bang dat het kindje niet gezond zal zijn. Het bekende argument "je hebt 2 gezonde kinderen, waarom het lot tarten"
Dan is er nog iets anders: hij wil denk ik onbewust heel graag voldoen aan het ideaalbeed wat zijn vader heeft van hem en van ons gezin. En dat ideaalbeeld is 2 kinderen. En hij is heel bang voor "een mongool" zoals hij zelf zegt. Mijn schoonouders hebben (dat is nu gelukkig wat minder) het heel vaak over "mongolen" en dat het zo fijn is dat onze kinderen dat niet zijn. Ik weet niet waarom dit thema zo speelt, maar ze raakten er niet overuitgepraat. Ik kan nog pagina's volschrijven over deze obsessie, maar hier komt het op neer.
@Rainz: hoe oud zijn jou kindjes?
Dan is er nog iets anders: hij wil denk ik onbewust heel graag voldoen aan het ideaalbeed wat zijn vader heeft van hem en van ons gezin. En dat ideaalbeeld is 2 kinderen. En hij is heel bang voor "een mongool" zoals hij zelf zegt. Mijn schoonouders hebben (dat is nu gelukkig wat minder) het heel vaak over "mongolen" en dat het zo fijn is dat onze kinderen dat niet zijn. Ik weet niet waarom dit thema zo speelt, maar ze raakten er niet overuitgepraat. Ik kan nog pagina's volschrijven over deze obsessie, maar hier komt het op neer.
@Rainz: hoe oud zijn jou kindjes?
maandag 16 november 2009 om 13:24
Emmenn, dat weet ik natuurlijk niet zeker, tjsa dat kan je nooit weten, maar ik heb totaal geen beeld van ons gezin met 4 kinderen. Dat is nooit een wens geweest. En ik wil de baby EN het kind. En ook de bevalling, de borstvoeding. Het hele plaatje.
TanteJuul: dat is wel een "harde" manier, maar ik heb er wel wat aan. Kan ik nu met de oudste ook zo van genieten. Je hoeft niets meer mee te nemen, kan zo de hele dag weg (is nu zindelijk aan het worden en hoeft ook niet meer te slapen 'smiddags) Is behoorlijk voor rede vatbaar, houdt van gezellige dingen doen. Heelijk kind. De jongste ook hoor, maar die heeft nog meer "nodig"
TanteJuul: dat is wel een "harde" manier, maar ik heb er wel wat aan. Kan ik nu met de oudste ook zo van genieten. Je hoeft niets meer mee te nemen, kan zo de hele dag weg (is nu zindelijk aan het worden en hoeft ook niet meer te slapen 'smiddags) Is behoorlijk voor rede vatbaar, houdt van gezellige dingen doen. Heelijk kind. De jongste ook hoor, maar die heeft nog meer "nodig"
maandag 16 november 2009 om 13:25
Ik doe ook met je mee. En ik weet dat ik twee gezonde meiden heb. En ik weet dat alles nu zo lekker makkelijk gaat en in de auto past. En ik weet dat een zwangerschap zwaar is en dat je opnieuw begint. En ik weet dat we dan 'moeten' verbouwen.
Maar ik zou het zo graag willen. Op dit moment is het gevoel even wat minder op de voorgrond aanwezig en andere momenten denk ik er iedere dag wel aan. Hoe zou het zijn als.
Maar ik zou het zo graag willen. Op dit moment is het gevoel even wat minder op de voorgrond aanwezig en andere momenten denk ik er iedere dag wel aan. Hoe zou het zijn als.
maandag 16 november 2009 om 13:26
Waarom zou 't verlangen van Belly nu weer op acceptatie gegooid moeten worden? Waarom is het gevoel van haar man belangrijker, logischer?
Zelden lees ik hier dat de man in ieder geval zou moeten proberen om uieindelijk de wens voor een derde kind te krijgen. Bij voorbaat kan dat niet lijkt wel.
Het is altijd dat de vrouw die pech heeft bij dat verlangen om die derde.
Terwijl die bijna net zo sterk kan zijn als de wens om moeder te worden. Dus het verschil tussen wel of geen kinderen.
De argumenten van Bellyman vind ik ook matig.
Belly, ik denk heel eerlijk gezegd dat het gevoel nooit gaat slijten. Sorry.
Je kan wel om te beginnen bij jezelf te rade gaan waar het verlangen vandaan komt enz. En blijven praten met man.
Zelden lees ik hier dat de man in ieder geval zou moeten proberen om uieindelijk de wens voor een derde kind te krijgen. Bij voorbaat kan dat niet lijkt wel.
Het is altijd dat de vrouw die pech heeft bij dat verlangen om die derde.
Terwijl die bijna net zo sterk kan zijn als de wens om moeder te worden. Dus het verschil tussen wel of geen kinderen.
De argumenten van Bellyman vind ik ook matig.
Belly, ik denk heel eerlijk gezegd dat het gevoel nooit gaat slijten. Sorry.
Je kan wel om te beginnen bij jezelf te rade gaan waar het verlangen vandaan komt enz. En blijven praten met man.
maandag 16 november 2009 om 13:40
maandag 16 november 2009 om 14:00
Bij mijn tweede zwangerschap had ik zoiets van : "dit is niet de laatste keer als het aan mij ligt" Dat lag het uiteraard niet maar mijn vriend was er wel even klaar mee. Die heeft echt even bedenkttijd nodig gehad voordat hij klaar was voor nummer drie. Ook heb ik nooit gezegd "het blijft bij twee" en die derde is meer dan welkom mocht de natuur er net zo over denken.
Mannen plannen wat dat bedreft niet logisch en mijn lief bedacht dan ook een week nadat ik mijn baan had opgezegd om met een nieuw project te starten dat hij een derde wel zag zitten,...... Ik mocht dus bij mijn evaluatie van mijn proeftijd meedelen dat ik zwanger was,....
Wij hebben 3 meiden. De oudste is 6, de middelste 4 en de jongste 14 maanden. Nummer 4 komt er zeker weten niet al heeft dat meer met mijn leeftijd te maken (ben nu 40,...) dan met iets anders. Zwangerschap van nummer drie wist ik dat dit wel de laatste keer zou zijn.
Kortom, misschien heeft hij net als die van mij tijd nodig. Maar het is waar dat als mijn lief had gezegd dat een derde niet zijn wens was dan had onze jongste dame er niet geweest. Alleen als je er met z'n 2-en achter staat is het mogelijk,...daar zul je je toch echt bijmieten neerleggen.
Maar wie weet,...misschien komt ie over de brug. Ik heb er echter nooit een issue van gemaakt. Geen gezeur of betoog gehouden. Het moest echt van hemzelf komen en in gedachte had ik er al bijna een streep door gezet. Op een moment kwam het ter sprake en hebben we besloten ervoor te gaan maar indien ik niet voor mijn 40ste zou bevallen daarna de wens te laten varen. Bleek de eerste poging zwanger (net als bij de eerste twee overigens) en ben dus een paar maanden voor mijn 40ste bevallen.
Mannen plannen wat dat bedreft niet logisch en mijn lief bedacht dan ook een week nadat ik mijn baan had opgezegd om met een nieuw project te starten dat hij een derde wel zag zitten,...... Ik mocht dus bij mijn evaluatie van mijn proeftijd meedelen dat ik zwanger was,....
Wij hebben 3 meiden. De oudste is 6, de middelste 4 en de jongste 14 maanden. Nummer 4 komt er zeker weten niet al heeft dat meer met mijn leeftijd te maken (ben nu 40,...) dan met iets anders. Zwangerschap van nummer drie wist ik dat dit wel de laatste keer zou zijn.
Kortom, misschien heeft hij net als die van mij tijd nodig. Maar het is waar dat als mijn lief had gezegd dat een derde niet zijn wens was dan had onze jongste dame er niet geweest. Alleen als je er met z'n 2-en achter staat is het mogelijk,...daar zul je je toch echt bijmieten neerleggen.
Maar wie weet,...misschien komt ie over de brug. Ik heb er echter nooit een issue van gemaakt. Geen gezeur of betoog gehouden. Het moest echt van hemzelf komen en in gedachte had ik er al bijna een streep door gezet. Op een moment kwam het ter sprake en hebben we besloten ervoor te gaan maar indien ik niet voor mijn 40ste zou bevallen daarna de wens te laten varen. Bleek de eerste poging zwanger (net als bij de eerste twee overigens) en ben dus een paar maanden voor mijn 40ste bevallen.
maandag 16 november 2009 om 14:30
quote:FleurtjeFee schreef op 16 november 2009 @ 13:26:
Waarom zou 't verlangen van Belly nu weer op acceptatie gegooid moeten worden? Waarom is het gevoel van haar man belangrijker, logischer?
Omdat ik vind dat je geen kind op de wereld kunt zetten dat maar door één van de ouders echt gewenst is.
Waarom zou 't verlangen van Belly nu weer op acceptatie gegooid moeten worden? Waarom is het gevoel van haar man belangrijker, logischer?
Omdat ik vind dat je geen kind op de wereld kunt zetten dat maar door één van de ouders echt gewenst is.
The time is now
maandag 16 november 2009 om 14:36
quote:FleurtjeFee schreef op 16 november 2009 @ 13:40:
Belly word nu gedwongen om een oer-gevoel te accepteren.
Hoewel ik je wel snap hoor tante juul! Maar toch. Zou Belly-man niet meer moeite moeten doen?
Belly zit inprincipe alleen met dr gevoel want man zegt 'te druk' en 'wat als' en nu is het klaar?
Lijkt mij niet.
Maar wat is dan het alternatief? Een kind 'afdwingen' bij haar man en daarmee je huwelijk op het spel zetten als blijkt dat haar man het inderdaad te zwaar vindt? Hoe eerlijk is dat tegenover je kinderen?
You can't always get what you want....
Belly word nu gedwongen om een oer-gevoel te accepteren.
Hoewel ik je wel snap hoor tante juul! Maar toch. Zou Belly-man niet meer moeite moeten doen?
Belly zit inprincipe alleen met dr gevoel want man zegt 'te druk' en 'wat als' en nu is het klaar?
Lijkt mij niet.
Maar wat is dan het alternatief? Een kind 'afdwingen' bij haar man en daarmee je huwelijk op het spel zetten als blijkt dat haar man het inderdaad te zwaar vindt? Hoe eerlijk is dat tegenover je kinderen?
You can't always get what you want....
The time is now
maandag 16 november 2009 om 16:08
quote:Banba schreef op 16 november 2009 @ 14:36:
[...]
Maar wat is dan het alternatief? Een kind 'afdwingen' bij haar man en daarmee je huwelijk op het spel zetten als blijkt dat haar man het inderdaad te zwaar vindt? Hoe eerlijk is dat tegenover je kinderen?
You can't always get what you want....
Precies. Dus Belly-man krijgt niet wat hij altijd wil.
Haar man dwingt bij haar af dat híj twee kinderen te druk vind. Dat híj 'voor een derde gaan' het lot tarten is. Híj is er wel klaar mee.
Dus wie dwingt wie nu dan? Hoeveel zet haar wens (diep verlangen?)hun huwelijk onder druk?
Nou ja, dit is het zóveelste topic van een moeder die een groot verlangen heeft naar een derde kind. En ALTIJD krijgen ze reacties dat het allemaal aan de vrouw ligt.
Belangrijkste is: praat erover. En uiteindelijk krijgt het een plek.
Of dit nu de beslissing is om voor een derde te gaan.
Of de beslissing dat er géén derde komt.
[...]
Maar wat is dan het alternatief? Een kind 'afdwingen' bij haar man en daarmee je huwelijk op het spel zetten als blijkt dat haar man het inderdaad te zwaar vindt? Hoe eerlijk is dat tegenover je kinderen?
You can't always get what you want....
Precies. Dus Belly-man krijgt niet wat hij altijd wil.
Haar man dwingt bij haar af dat híj twee kinderen te druk vind. Dat híj 'voor een derde gaan' het lot tarten is. Híj is er wel klaar mee.
Dus wie dwingt wie nu dan? Hoeveel zet haar wens (diep verlangen?)hun huwelijk onder druk?
Nou ja, dit is het zóveelste topic van een moeder die een groot verlangen heeft naar een derde kind. En ALTIJD krijgen ze reacties dat het allemaal aan de vrouw ligt.
Belangrijkste is: praat erover. En uiteindelijk krijgt het een plek.
Of dit nu de beslissing is om voor een derde te gaan.
Of de beslissing dat er géén derde komt.
maandag 16 november 2009 om 19:35
Het is wel origineel om het van de andere kant te bekijken, Fleurtje.
Het helpt ook gewoon om mijn hart een beetje te luchten. Ik denk dat ik het ook nog aankaart op een rustig moment. Niet zozeer om door te drammen over een derde, maar dat hij snapt hoe het is voor mij is, want hij realiseert zich dit niet helemaal.
Wat erg dat dit het zoveelste topic is....sorry voor dit afgezaagde onderwerp dan maar. Aan de andere kant: misschien moeten we er maar een vast topic van maken a la het borstvoedingsvragentopic.....
Het helpt ook gewoon om mijn hart een beetje te luchten. Ik denk dat ik het ook nog aankaart op een rustig moment. Niet zozeer om door te drammen over een derde, maar dat hij snapt hoe het is voor mij is, want hij realiseert zich dit niet helemaal.
Wat erg dat dit het zoveelste topic is....sorry voor dit afgezaagde onderwerp dan maar. Aan de andere kant: misschien moeten we er maar een vast topic van maken a la het borstvoedingsvragentopic.....
zaterdag 5 november 2011 om 21:40
het is al een tijdje geleden dat je deze vraag op het forum plaatste, maar ik herken mijzelf en mijn man 100% in jouw verhaal, mijn gevoelens en mijn man zijn reacties. Ik vroeg mij dan ook af hoe het afgelopen is, als er geen derde gekomen is, hoe heb je er je overgezet, dat wil mij maar niet lukken! Ben is echt zo abnormaal!
