Liefdesverdriet!

Goedemorgen,

Ik schrijf het even hier op, want ik weet niet waar ik nu verder terecht kan. Heb me even opgesloten in huis. Gisteren best nog een leuke middag/ avond. Ik had vriendinnen op bezoek en gezellig geborreld en hapjes etc. Hij zou mij gisteren bellen en dat deed hij niet, dus ik belde hem wat later op de avond en zei in het begin wel een beetje vrolijk: hee ik dacht dat jij mij zou bellen. En hij: "Oh, ik dacht morgen. En ben ik helemaal vergeten, joh...sorry...." En toen werd ik toc wel wat geirriteerd met in mijn achterhoofd "vergeten??". Ik zei: Oh, nou daar baal ik eigenlijk wel van. Hij reageerde in eerste instantie nog al op zijn tenen getrapt, maar uiteindelijk hebben we wel weer normaal gepraat en verder voor vandaag afgesproken... Maar ik voelde wel dat er nog een beetje spanning hing. Maar goed, ik denk: ik ga naar bed en even een nachtje over slapen, dan zie ik het wel weer wat helderder. Maar vannacht kon ik absoluut niet slapen en bleef voor mezelf maar denken: hij vergeet mij en ik ben niet belangrijk genoeg voor hem. Ik heb het vanmorgen 6 uur zien worden, voordat ik in slaap viel. Hij beklde me strax op van zijn werk dat het wat later werd, dus ik zeg: "Oh dat geeft niet, want ik heb best wel slecht geslapen, dus ik kom denk ik wat later" En hij: 'Oh kom je dan pas...? OK...' (klonk wat teleurgesteld). Ik probeerde toen nog wat te slapen, maar kan dat dus niet meer. En toen net huilde ik kilo's tranen en volede dat ik er gewoon even helemaal doorheen zit. Ik heb nog steeds met hem afgesproken, maar zoals ik me nu voel heb ik de neiging om het af te laten weten. Ik heb de hele nacht lopen piekeren over werk, wat ik nog niet gevonden heb voor januari, dat het tussen ons nog weer heel pril is. Ik heb het gevoel dat mijn leventje door mijn vingers glipt ofzo... En het is net of die opmerking van hem ("Oh ben ik helemaal vergeten...") mij in dat gevoel heeft getriggerd ofzo. Ik weet even niet hoe ik me naar hem toe moet opstellen of ik uberhaupt mensen wil zien vandaag. Ik zit er even helemaal doorheen en zit gewoon te kjanken achter de PC. Sorry hoor, maar ik moest het even kwijt...

Oh Dream! Wat enorm k* voor je! Heb weinig tijd nu, maar wilde je even een hele dikke geven! Blijkbaar komt er nu ineens heel veel opgekropte spanning naar boven, kan ik me ook zo goed voorstellen. Zorg even heel goed voor jezelf nu, als jij het wil laten afweten dan kan dat. Maar misschien is het juist beter er aan hem juist wel even te zien. Sterkte joh, ik denk aan je! En nog een !

Hey dream, dikke voor jou!



Ik snap heel goed dat je teleurgesteld bent dat hij jou is vergeten te bellen. Maar misschien is hij het echt vergeten? Dat hij teleurgesteld klonk omdat jij wat later komt is wel een goed teken!



Denk er nog eens goed overna en als je niet wilt gaan, kun je hem toch uitleggen dat je even niet lekker in je vel zit? Misschien is het een goed idee om een film te kijken? Een leuke komedie?

Het van je afschrijven is in iedergeval goed, dan ben jij het ff kwijt!

Dank jullie wel voor de lieve knuffels. Ik schiet er wel weer van vol, maar dat geeft niks. Het was ook alweer een tijdje geleden dat ik gehuild had.



Ja ik weet nu ook dat zijn opmerking me puur heeft getriggerd naar dat gevoel het even helemaal niet meer te zien zitten. Ik voel me nu even net een klein kind die te weinig aandacht krijgt ofzo... Echt zo onvolwassen, zeg maar.



Ik denk dat ik nog probeer om een uirtje te gaan liggen. het huilen lucht ook wel wat op, maar het voelt zo raar.... Ik zou ook niet weten hoe ik die wirwar aan emaoties soms moet uitleggen aan anderen. Daar ligt mijn probleem ook vaak. Ik denk dat mijn emmertje weer is vologelopen met de combi: liefde, werk (en nog geen werk hebben), decemberdrukte/shit, afspraken, financiën in beeld hebben, etc.

Af en toe word ik echt zooooo moe van mezelf!

Dank je, Levin. Ook voor de knuffel. dat doet me juist wel goed, hoor.

Echt fijn dat je op deze topic even kort van je af kan schrijven en dat je dan heel snel fijne reacties krijgt. Ik voel me inmiddels wel weer wat rustiger en ga zo nog even een uurtje liggen. Ik heb pas aan eind van de middag met hem afgesporken, dus ik heb nog even tijden kijk dan wel hoe ik me voel. Als ik het niet red, bel ik hem af en leg het gewoon aan hem uit hoe ik me nu voel (niet dat het direct iets met hem te maken heeft).



Hoe is jouw feestje geweest? Ben je alweer wat blijer? Lekker verwend met cadeautjes ed?

Ik hoop echt dat jij je vanaf vandaag een stuk beter voelt!!

Hey Dream, hoop dat je een beetje hebt kunnen slapen. En dat je , je wat beter voelt !

Jeetje dreamglasses, hoe gaat het nu? Ga je nog naar hem toe? Het klinkt inderdaad als of je te veel spanning hebt gehad en nu even in elkaar stort. Om nu opnieuw te beginnen met je ex brengt ook veel spanningen mee. Je hoopt waarschijnlijk toch heel erg dat het goed komt, en dat hij er net zo mee bezig is als dat jij dat bent. En als ie dan je vergeet te bellen wordt het even te veel. Maar je zegt zelf dat hij wel teleurgesteld klonk dat je wat later kwam, dat is wel positief!



Hopelijk voel je je al weer wat beter en heb je een fijne middag. Misschien is het juist goed om wel te gaan om ook te kunnen zien hoe hij zich gedraagt. Sterkte nog!

Bah, ik zit ook even in een dipje.

Ik mis hem nu zo verschrikkelijk. Wil hem zo graag terug! Kan het nog steeds niet begrijpen dat het uit is. Het ging zo goed tussen ons. En elke keer moet ik terug denken aan de leuke vakanties en hoe lekker het was om gewoon samen op de bank te hangen. Waarom mist hij mij ook niet zo erg en komt hij met hangende pootjes terug?



Hopelijk kom ik er snel weer uit. Alleen is het wel moeilijk om nu te bedenken hoe ik dat weer ga doen!

Lieve Vlinder,



dikke voor jou! Ik heb ook een dipje. Ben net met mijn moeder en zussen naar de film er komt een vrouw bij de dokter geweest en toen carmen en thijm afscheid namen hield ik het niet mee droog, het kwam er allemaal uit. Het herinnerde mij aan het afscheid tussen ex en mij. Dat hij mij vertelde dat hij nog gevoelens voor mij heeft en dat hij van mij houdt. Ik wil hem ook zo graag terug. Tussen ons ging het heel goed, juist beter dan daarvoor. Ik kon ook zo genieten van samen met hem op de bank, het mooiste vond ik dat als ik me rot voelde ik aan één knuffel of kus genoeg had om me goed te voelen. En.. het allermooiste, als ik verdriet had, had mijn ex ook tranen in zijn ogen. Hij vond het zo erg als ik verdrietig was. Ik hoop ook zo dat hij mij terugwilt. Dat hij niet in NL wilt wonen dat vind ik niet eens erg. Ik wil dolgraag naar zijn land. Ik weet dat onze liefde heel ver ging en heel diep zat. Mijn gevoel zegt dat het goed gaat komen. Wil me er even niet mee bezig houden, het doet teveel met mij!



Hoop dat jij, je iets beter voelt Vlinder. Ik weet precies hoe jij je voelt! Hoe we eruit komen.. Aan ons zelf denken. Lekker doen waar JIJ zin in hebt. Sporten, shoppen, iets creatiefs doen, chocolade eten, taart bakken, afspreken met een vriendin, boek lezen, beauty dagje houden enz.Gelukkig zijn er heel veel dingen om te doen. Btw, heb je een smsje terug?



Dream, hoe ging je avond? Ben je nog naar hem gegaan?





Wij weten niet of ze ons missen, dat zullen we pas over een tijdje echt weten...

Hallo meiden,



Ik lees al even dit topic mee omdat ik ook midden in het liefdesverdriet zit. In mei vertelde mijn man dat ie een ander had en heb ik de scheiding aangevraagd. Omdat ik zelf de laatste weken ook gevoelens had voor iemand ,ben ik direct in een nieuwe relatie gestapt. Hij vertelde zijn vrouw dat hij verliefd op me was en ook zij vroegen de scheiding aan. Hij zei dat hij al lang niet meer van haar hield.

Ik had veel verdriet dat mijn man en ik naar zo'n lange tijd gelukkig getrouwd te zijn geweest en 3 prachtige kinderen op de wereld hebben gezet,uit elkaar gingen. Het viel me zwaar,net als bij mijn man. Hij wilde het nog een keer proberen,maar bleef een relatie met haar aanhouden. Ik was boos op hem en tegelijk had ik sterke gevoelens voor mijn nieuwe relatie. Mijn nieuwe vriend en ik zijn als een speer gegaan en hebben een super leuke tijd gehad als we bij elkaar waren. De sex was geweldig en we konden compleet onszelf zijn.

Hij deed bijna alles voor me,maar ik hield toch de boot een beetje af. Hij wilde direct samenwonen,had het over trouwen en kinderen. Het benauwde,maar had hem wel nodig. Hij was er voor mij en ik voor hem omdat we allebei ook nog moesten dealen met een scheiding en het daarbijbehorende verdriet. 2 maanden geleden kreeg ik de sleutel van mijn nieuwe huis,waar ik erg tegenop zag. Mijn scheiding leek definitief en ik werd gespannen en chagarijnig. Verder kwam mijn nieuwe vriend steeds vaker bij zijn ex over de vloer. We hebben samen dingen uitgezocht voor mijn huisje en hadden leuke plannen,maar op een dag eind oktober barstte de bom. Hij wilde afstand,wist het allemaal niet meer,was zichzelf kwijt.. Ik was kapot. Mijn huis moest helemaal gedaan worden en hij liet me in de steek. We hadden contact,maar dat liep moeizaam. Hij kon er niet voor mij zijn,was bang geworden om verder en dieper met mij in een relatie te gaan en wilde eerst het een afsluiten voor hij met iets nieuws kon beginnen. Op zich begrijpelijk,maar waarom al die wilde plannen? Hij had er ook erg veel moeite mee dat ik zoveel contact had met mijn ex had,die liet blijken dat hij nog op me gaf. 3 weken geleden heb ik een punt gezet achter de relatie met mijn nieuwe vriend. Ik kon het niet meer... Ging kapot aan zijn wissselende gedrag. Dat wilde hij weer verder,dan weer niet. Dan smste hij lieve dingen en vreeen we de sterren van de hemel,dan was hij weer afstandelijk. Om gek van te worden. Ik kwam steeds verder in een dip. Ik wilde dit niet! Ik voelde me niet thuis in mijn nieuwe huis dat ik met bloed,zweet en tranen tot iets leuks probeer te maken. Hij zocht 's avonds toch weer contact en we gingen weer verder,hetzij moeizaam... Een week later heb ik toch toch weer alles gestopt en weer zocht hij de volgende dag contact. Hele emotionele smsjes en hij wilde praten. Het praten lukte wel,maar hij had een muur om hem heen waar ik niet doorheen kwam. Hij was niet de man waar ik zoveel gevoelens voor had.

Nu heeft hij een paar dagen geleden aangeven geen contact meer te willen. Hij vertelde veel waaruit ik op kon maken dat hij bang was voor de toekomst met mij. Ik werd er gek van,omdat hij ook nog eens elke dag in zijn oude huis is waar zijn kinderen en vrouw nog wonen. Ik heb weinig vertrouwen ivm met mijn huwelijk en merk dat zeker in mijn nieuwe relatie. Ik vertrouw het niet en ben bang dat hij terug wil naar zijn vertrouwde leventje. Hij blijft volhouden dat dat niet aan de orde is,maar ik word er gek van dat hij daar steeds is. Vrijdag zocht hij weer contact door te smsen,maar ik reageerde niet. Wilde ook rust,hoe graag ik hem ook zou horen,vasthouden etc. Daarna belde hij anoniem (doet hij nooit en dus nam ik op) en hebben we gepraat en ruzie gemaakt. Hij werd moe van mijn wantrouwen over dat hij daar elke dag is. Ik ben afstandelijk gebleven en heb gezegd dat het beter is als we geen contact hebben,maar hij wilde mijn stem horen en weten hoe het met me ging. Hij had het moeilijk,maar begreep dat het voor ons allebei beter was als we geen contact zoeken. Dat was vrijdag... ik heb daarna niets meer gehoord en wil zelf perse geen contact zoeken al schreeuwt heel mijn hard om hem

Ondertussen moet ik ook nog met mijn ex-man dealen want we kunnen moeilijk los komen van elkaar... Hebben zelfs sex gehad vorige week,terwijl hij nog steeds een relatie heeft.

Ik maak het mezelf erg moeilijk en ben 10 kilo afgevallen in 6 weken

Mijn werk is erg vermoeiend voor me,kan me moeilijk zetten tot dingen,slaap slecht en heb weinig energie. Ik kan niet eten en voel me erg alleen,ondanks dat ik mijn kinderen de helft van de tijd om me heen heb en lieve vriendinnen en familie...

IK merk dat geen contact met beide mannen me meer rust brengt,maar vanwege de kinderen moet ik wel veel contact hebben met mijn ex-man. Daarbij komt dat mijn ex-vriend dichtbij woont en ik dus veel van hem zie en dat wil ik niet. Straks moet ik weer bij hem in de buurt zijn,maar het valt me zwaar. Merk dat ik niks wil zien,horen omdat alles pijn doet...

Fijn om even van me af te kunnen schrijven.... Ik lees ondertussen gezellig mee. Ik herken veel in Levin. Heb ook rustgevende tabletten om te kunnen eten en praat ondertussen met een coach,maar die momenten dat er een hand om mijn keel ligt,ik het zo benauwd krijg dat ik alleen wil vluchten... Brrrr

Hallo allemaal,



hier ook een beetje een dipdagje hoor. Gisteren echter niet, toen werd ik door mijn lieve vriendinnetjes op een superleuke verrassingsverjaardagsdag getrakteerd. Supergeslaagd en hele fijne dag gehad! Alleen vanmorgen een katertje... gelukkig bleef een vriendin slapen, dus tot zonet was ik niet alleen thuis. Maar vandaag ben ik weer erg in de 'ik wil hem zo graag terug' modus. Zou zo graag gewoon weer eens lekker met hem praten en tijd met hem willen doorbrengen... maar dan op de oude manier, dus als koppel. Maar ja, dat kan dus niet, dus maar weer ergens anders afleiding zoeken.



Wat een naar verhaal ook van jou AmvdV, lijkt me heel veel energie kosten waar je in zit. Lijkt me voor jou ook goed om je even een poosje heel erg op jezelf te concentreren. Zonder de mannen om je heen, maar ook weer moeilijk ivm je kinderen. Ingewikkeld hoor. Hoop dat je rust kunt vinden voor jezelf. Sterkte in elk geval!



@Dream: hoe was je weekend? Ben je nog naar hem toegegaan? Ben heel benieuwd, hoop dat je je in elk geval beter voelt dan gisteren.



@Levin: vervelend dat het er bij jou nu ook allemaal uit lijkt te komen, herkenbaar ook. Het is zo'n k*gevoel en het liefste weg willen kruipen, dat hebben we allemaal hier wel denk ik. En geef daar ook maar even aan toe, mag best. Maar niet te lang en zorg dat je mensen om je heen hebt die weten waar je doorheen gaat en die je kunnen helpen, je verzorgen en je af en toe uit je rotgevoel kunnen trekken. Volhouden! Je zult zien dat het echt over een poosje weer wat beter gaat, echt hoor! dikke



@Vlinder: weer wat beter dan gisteren? Stom zeg, dat we hem allemaal ineens weer zo missen! Hoop dat je je weer beter voelt en je vandaag wel een goeie dag hebt. Ook voor jou



@Bloem: lastig hoor, je (ex)liefde zo ver weg... en dan die onzekerheid en onduidelijkheid of hij het misschien wel of niet meer ziet zitten met jou. Lijkt me allemaal helemaal niet eenvoudig, het zijn ook zulke grote beslissingen meteen. Ook voor jou een hele dikke



Dag mensen, fijne zondag voor iedereen

AmvdV, jeetje wat een heftig verhaal. Ben het wel met levin eens dat het nu beter voor je is om even alleen te zijn. Zorgen dat je alleen ook geluk bent voordat je weer een man begint. Ook denk ik dat het belangrijk is dat je eerst je scheiding goed afrond. Hopelijk gaat het snel weer iets beter! En verder hier lekker meeschrijven, lucht af en toe erg op! En heel veel sterkte!



Kom op Levin! Probeer wat afleiding te zoeken. Een leuke film kijken, wat leuks doen met een vriendin, enz.

Ik zeg het nu wel heel makkelijk, maar weet dat dat heel moeilijk is. Toch is dat wel de beste mannier om hier weer uit te komen. Vind het zo vervelend voor je dat je juist nu in je vakantie je zo slecht voelt. Ga je volgende week nog wel weg? Heb je nog contact met hem gehad de laatste paar dagen?

Hopelijk trek dit gevoel snel weg! Sterkte en een dikke !



Ben wel redelijk mijn weekend doorgekomen. Gister nog even aan shoptherapie gedaan. Vanochtend moest ik werken dus gelukkig geen last van een zondagmorgen dip. Daarna gelijk door na voetbal waar ik me goed heb kunnen afreageren. En zo waar voor de tweede keer in de zeven jaar dat ik voetbal scoor ik! Toen ik van het veld af kwam wilde ik zo graag mijn ex bellen om te zeggen dat ik gescoort heb. Niet gedaan natuurlijk, maar zijn wel de momenten waarop ik hem mis. Gelukkig is het niet blijven hangen en voel ik me nu wel goed. Maar eens voor school aan de slag!



Waarom zien die mannen niet in wat ze missen? En waarom laat die van mij nu weer niks van zich horen? Hij zei zelf dat hij een goede vriend wilde blijven. Heb al wel een smsje bedacht als hij niks van zich laat horen!

Hey Ladies,



ook ik heb een mega dip. Ik mis hem zo. Ik wil hem terug maar wat moet ik doen? Op dit moment is afstand het beste. Ik twijfel wat ik in de mail moet zetten die ik rond kerst verstuur. Wel of niet iets over mijn gevoelens..



ik weet het niet meer.. behalve dat ik hem ontzettend mis en niks liever wil dan naar hem toe!

Hey Bloem,

rot he, dat gevoel... zit er ook in hoor vandaag, bah!



Waarom zou je wachten met het delen van je gevoel tot kerst? Als jij nu zo enorm zeker bent van het feit dat je hem achterna wil reizen, waarom zou je hem dat dan niet laten weten? Ik bedoel, jullie gingen uit elkaar omdat hij zijn thuisland miste, toch? Niet omdat jullie samen niet goed gingen. Of zie ik het verkeerd? Ik begrijp niet goed waarom je dan moet wachten met hem vertellen wat jij doormaakt nu.

Eerlijk zijn over wat je ervaart, daar is toch niets mis mee? Zeker als jullie zoveel om elkaar geven, lijkt me.

Ik geloof dat hij het weer gaat proberen met zijn ex (de vriendin die hij had voor mij, en die hem bedonderd heeft)



Netalsof mannen ook alleen maar op kutwijven vallen (sorry voor de wel bezette dames hier, gooi gewoon even mijn frustratie eruit) En ik kom er ook nog eens per toeval achter.

We hebben nog "gewoon"contact hij had toch GVD wel het fatsoen om eerlijk tegen me te zijn!!



Ik heb het toch wel verdient dat hij eerlijk tegen me is, en net aan de telefoon (want ik ging het natuurlijk vragen) ontkend hij nog de helft!!!



IK HAAT HEM NU, voor de pijn die hij mij doet.

Hey vanhetzelfdedankjewel,



dankjewel voor je reactie. Heb hem vorige week gemaild dat we even afstand nemen van elkaar, elkaar even niet spreken en dat vind hij ook een goed idee. Dus kan beter even niks van me laten horen. Wil zelf even geen contact. En ja, het ging uit vanwege de heimwee. Niet omdat het tussen ons niet meer ging. Vind het zo moeilijk. Wil hem dolgraag mailen en zeggen dat ik hem terugwil maar ik ben juist degene die zei dat ik afstand wou.., Daarom wil ik wachten tot kerst..



Hoe gaat het nu met jou? Heb jij nog contact gehad met je ex?

nee momenteel zo goed als geen contact. Hij heeft me een lieve mail gestuurd voor mijn verjaardag vorige week maar ik heb niet gereageerd. Hij heeft het uitgemaakt en zolang hij niet aangeeft te twijfelen over zijn beslissing, ga ik ook niet achter hem aanbellen. Hoe graag ik hem ook zou zien, spreken, horen of voelen....



@nici: ken je verhaal niet helemaal, maar dit klinkt K*T! Sterkte en

Vanhetzelfdedankjewel,vind het knap van jou dat je niet achter hem aanbelt. In die lieve mail, stonden daar ook iets in over zijn gevoelens?



Ik vind het zo moeilijk..Heb pas 1 week geen contact. Tot aan de kerst zou ongeveer 2,5 week zijn en ik dacht miss kan ik dan iets zeggen een hint dat ik hem mis. Klinkt miss stom maar ik ben bang om het te verpesten. Misschien moet ik pas over een maand iets over mijn gevoelens zeggen.. Weet het niet. Weet alleen dat hem nu mailen niet goed is... Even niet..

Hoi meiden,



Poeh wat een berichten weer, en wat een boel verdriet! Het is ook niet makkelijk, en zeker niet met deze korte, donkere, "gezellige" dagen.....



Vantzelfde, wat naar dat je nu zo'n dip-dag hebt na gisteren! Maar je weet wat je kunt doen! Schrijf hier eens een (paar) leuke dingen op die je voor jezelf gaat doen..... dan voel je je misschien ook een soort van moreel verplicht om ze te gaan doen! (Werkt bij mij in ieder geval zo, stom he?)

Jezelf verwennen met wat lekkers, iets nieuws gaan doen, filmpje kijken, boek lezen op de bank, spa-avondje?

Wel heel fijn dat je zulke lieve vriendinnen hebt die jou gisteren eens lekker verwend hebben! En dan nog een laatste troost: het weekend is bijna om!



Nici, heftig zeg! En natuurlijk wil je dat hij eerlijk is..... maar misschien probeerde hij je een beetje te sparen? En heel gemeen: het lijkt er wel op dat jouw ex maar koste wat het kost iemand moet hebben....maar dat wordt op de lange termijn vast niks met die stomme ex van hem! Zo!

Ondertussen heb je hier ook niet veel aan he.... huil maar lekker uit hoor en schrijf het hier maar lekker van je af!

Morgen een nieuwe dag; een Nici-dag!

En waar was je ook alweer allemaal trots op van jezelf?? Schrijf het maar eens op: het helpt!



Bloempje, als jij er echt uit bent wat je wilt, dan denk ik net als Vantzelfde dat wachten met contact opnemen niet zoveel zin meer heeft, toch? Of wilde je even geen contact omdat je stiekem weet dat je er toch nog niet helemaal uit bent? Want het is wel makkelijk gezegd: "ik wil hem terug" maar naar Australie emigreren is natuurlijk niet zo makkelijk gedaan.....

Heel veel sterkte met de beslissing die je moet nemen....



Levin, gaat het weer een beetje beter met je? Tja, al deze ellende is ongetwijfeld allemaal ergens goed voor....maar op een gegeven moment ben je het zat he? Maar misschien is het wel goed dat dat moment nu is gekomen. Ga lekker op reis, begin eens een nieuwe activiteit (sport, hobby) of neem eens contact op met iemand die je uit het oog verloren hebt! Nieuwe ervaringen, nieuwe indrukken die geen herinneringen aan je ex oproepen.

Maar je schreef dat je morgen ging trakteren op je werk....zie je je ex dan weer?