Kinderen
alle pijlers
Bekkeninstabiliteit, en dan?
vrijdag 8 januari 2010 om 10:02
Ik ben nu 29 weken zwanger en sinds 2 weken volledig in de ziektewet ivm klachten. Ik ben benieuwd hoe het verloop is geweest bij jullie. Is het erger geworden? Heeft het invloed gehad op jullie bevalling? En hoe snel zijn jullie hersteld?
Ik merk dat ik echt goede en slechte dagen heb en dan vooral mentaal. Ik ben iemand die erg veel energie krijgt van werken en ik heb dit dan ook met erg veel moeite opgegeven. Ik vind het lastig dat ik zo weinig kan; niet meer werken, minder in het huishouden, niet meer zo makkelijk naar buiten, minder dingen kunnen doen met zoontje van 3. Ik voel me soms echt een nutteloze broedkip!!!
Iedereen zegt dan dat je er wat moois voor terug krijgt en dat ik toch vooral moet genieten... Tja, hoe doe ik dat?
Ik merk dat ik echt goede en slechte dagen heb en dan vooral mentaal. Ik ben iemand die erg veel energie krijgt van werken en ik heb dit dan ook met erg veel moeite opgegeven. Ik vind het lastig dat ik zo weinig kan; niet meer werken, minder in het huishouden, niet meer zo makkelijk naar buiten, minder dingen kunnen doen met zoontje van 3. Ik voel me soms echt een nutteloze broedkip!!!
Iedereen zegt dan dat je er wat moois voor terug krijgt en dat ik toch vooral moet genieten... Tja, hoe doe ik dat?
vrijdag 8 januari 2010 om 10:09
Door te aanvaarden dat het nu is zoals het is. En hoe sneller jij dat doet en je rust neemt, hoe eerder jij van de klachten af bent. Waarschijnlijk grotendeels al zelfs direct na de bevalling.
Ik ben met mijn tweede zwangerschap geeindigd in een rolstoel, en hoewel gevoelig, kon alles weer doen na de bevalling. Alleen kan je een hoop stuk maken als jij jezelf niet nu in acht neemt. Neem je klachten serieus, doe de oefeningen die je moet doen en laat het over je heen komen.
Sterkte!
Ik ben met mijn tweede zwangerschap geeindigd in een rolstoel, en hoewel gevoelig, kon alles weer doen na de bevalling. Alleen kan je een hoop stuk maken als jij jezelf niet nu in acht neemt. Neem je klachten serieus, doe de oefeningen die je moet doen en laat het over je heen komen.
Sterkte!
vrijdag 8 januari 2010 om 10:15
Hier geen ervaring met bekkeninstabiliteit, wel met voortijdige weeen en complete bedrust.....
Het enige wat werkt is je er gewoon aan over geven.... klinkt makkelijker dan gezegd, maar het is nu eenmaal zo... (wat niet weg neemt dat ik ook gejankt heb toen ik met kerst en met oud en nieuw in het ziekenhuis lag).
Misschien kun je wat extra hulp organiseren die je zoontje af en toe vermaakt zodat jij ook echt je rust kunt nemen?
Het enige wat werkt is je er gewoon aan over geven.... klinkt makkelijker dan gezegd, maar het is nu eenmaal zo... (wat niet weg neemt dat ik ook gejankt heb toen ik met kerst en met oud en nieuw in het ziekenhuis lag).
Misschien kun je wat extra hulp organiseren die je zoontje af en toe vermaakt zodat jij ook echt je rust kunt nemen?
vrijdag 8 januari 2010 om 10:24
Jullie hebben helemaal gelijk hoor! Ik heb te lang gedaan alsof het allemaal wel meeviel omdat ik me niet wilde aanstellen. Vond altijd dat ik zwanger was niet gehandicapt! Nadat ik er achter kwam dat ik alleen nog maar aan het snauwen was van vermoeidheid en ellende heb ik na flink janken me inderdaad ziek gemeld.. Weet dat het beter is en sta achter mijn keus maar de ene dag kom ik beter door dan de volgende. Vandaag wordt er een rolstoel bezorgd dus dan kan ik ook weer eens naar buiten.
Mensen in mijn omgeving zijn geweldig! Mijn ouders en schoonmoeder komen helpen in het huishouden en halen mijn zoontje op om lekker mee naar buiten te gaan. Dus wat dat betreft heb ik alles goed voor elkaar. Zie alleen een beetje op tegen de komende 3 maanden!
Ik hoor verschillende verhalen over het herstel.
Domnaiefmutsje; fijn dat je klachten zo snel over gingen. Toevallig ook ervaring met een volgende zwangerschap?
En ik hoor verhalen dat door het geven van bv de hormonen langer in je systeem blijven en het herstel dan langer duurt... Ervaringen?
Mensen in mijn omgeving zijn geweldig! Mijn ouders en schoonmoeder komen helpen in het huishouden en halen mijn zoontje op om lekker mee naar buiten te gaan. Dus wat dat betreft heb ik alles goed voor elkaar. Zie alleen een beetje op tegen de komende 3 maanden!
Ik hoor verschillende verhalen over het herstel.
Domnaiefmutsje; fijn dat je klachten zo snel over gingen. Toevallig ook ervaring met een volgende zwangerschap?
En ik hoor verhalen dat door het geven van bv de hormonen langer in je systeem blijven en het herstel dan langer duurt... Ervaringen?
vrijdag 8 januari 2010 om 10:38
Ga jij ook naar fysio o.i.d.? Ik heb nog geen echte bekkeninstabiliteit, maar wel erge bekkenklachten. Ik moest daardoor ook gedeeltelijk in de ziektewet en eerder met verlof. Ik ga wekelijks naar een Cesar therapeute en daar heb ik echt baat bij! Verder werkt veel rusten voor mij het beste. Niet leuk, maar als het moet dan moet het. Ik lig dus erg veel op de bank, lekker met een dik boek of een dvd'tje erbij.
Hoe het na de bevalling gaat weet ik nog niet, ik moet nog drie weken
Hoe het na de bevalling gaat weet ik nog niet, ik moet nog drie weken
vrijdag 8 januari 2010 om 10:40
Een rolstoel?
Waarom?
Ik heb zelf ook BI gehad, met intensieve fysiotherapie en veel afwisselen van staan, lopen, zitten, liggen, bewegingsadviezen etc, heb ik tot 36 weken het meeste wel kunnen doen. Niet zwaar tillen, niet stofzuigen, niet schoonmaken. Maar wel een rondje fietsen, een rondje met de hond etc.
Als je alleen rust neemt, geen fysio raadpleegt, wordt het echt alleen maar slechter!
Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik minder last van mijn bekken. Alleen in de laatste weken meer last, maar ik droeg een tienponder, dus dat was vrij zwaar.
Waarom?
Ik heb zelf ook BI gehad, met intensieve fysiotherapie en veel afwisselen van staan, lopen, zitten, liggen, bewegingsadviezen etc, heb ik tot 36 weken het meeste wel kunnen doen. Niet zwaar tillen, niet stofzuigen, niet schoonmaken. Maar wel een rondje fietsen, een rondje met de hond etc.
Als je alleen rust neemt, geen fysio raadpleegt, wordt het echt alleen maar slechter!
Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik minder last van mijn bekken. Alleen in de laatste weken meer last, maar ik droeg een tienponder, dus dat was vrij zwaar.
vrijdag 8 januari 2010 om 10:45
@domnaiefmutsje wat heb je dat mooi gezegd! Eraan overgeven is idd de eerste stap in de goede richting.
Hen zelf geen BI maar een flinke buikoperatie tijdens de zwangerschap gehad en moet ook al wekenlang 'rustig aan doen'
Idd niet platliggen oid, daar word je alleen maar stijf en verkrampt van...maar wel alles met mate (mag ook niet schoonmaken en tillen etc.)
Vervelend, heel vervelend maar niks aan te doen....
Sterkte!
Hen zelf geen BI maar een flinke buikoperatie tijdens de zwangerschap gehad en moet ook al wekenlang 'rustig aan doen'
Idd niet platliggen oid, daar word je alleen maar stijf en verkrampt van...maar wel alles met mate (mag ook niet schoonmaken en tillen etc.)
Vervelend, heel vervelend maar niks aan te doen....
Sterkte!
vrijdag 8 januari 2010 om 10:52
Ik ga 1 keer in de week naar fysio en 1 keer in de week naar Mensendieck. Ik probeer zoveel mogelijk in beweging te blijven maar langer lopen dan 10 minuten red ik niet meer dus vandaar de rolstoel. Op die manier kan ik in ieder geval nog eens de stad in en daar een bakkie koffie doen en spulletjes kopen voor de baby.
Zowel de fysio als de mensendieck waarschuwen me voor lopen met dit weer omdat je door gladheid anders loopt en dingen verder forceert. Ik moet een balans zoeken tussen de pijn en belastbaarheid en dat is soms best lastig.
Sosofie, goed om te horen dat het dus geen garantie is dat het net zo erg is bij een eventuele volgende zwangerschap. Moet er nu niet aan denken hoor! Eerst deze maar eens volbrengen, haha!
Zowel de fysio als de mensendieck waarschuwen me voor lopen met dit weer omdat je door gladheid anders loopt en dingen verder forceert. Ik moet een balans zoeken tussen de pijn en belastbaarheid en dat is soms best lastig.
Sosofie, goed om te horen dat het dus geen garantie is dat het net zo erg is bij een eventuele volgende zwangerschap. Moet er nu niet aan denken hoor! Eerst deze maar eens volbrengen, haha!
vrijdag 8 januari 2010 om 11:08
Ik ben nu bijna 35wkn zwanger en echt last van BI. Ik zit in een rolstoel en omdat ik wel moet blijven mobiliseren heb ik voor binnen een rollator.
Klinkt zo erg, maar ben blij dat ik dat ding heb. Zo kan ik me nog even verplaatsen.
Sinds ik vorige week onder behandeling van de gyn. ben heb ik me er ook meer bij neergelegd,want rustig de bevalling is dat is altijd nog het beste.
Maar je hoort van zoveel mensen er verschillende verhalen over.
Ik word ingeleid omdat ik het mentaal niet meer trek om tot 40wkn door te lopen.
Het is erg zwaar met nog een dochter van bijna 2 die rond loopt en die niet snapt wat mama heeft.
Maar geef je eraan toe, dat heb ik in het begin niet gedaan en ben maar doorgegaan, nu zit ik gewoon met 24uur per dag pijn,zelfs slaaptabletjes ( gekregen van de gyn ) helpen niet.
Sterkte meis denk goed aan jezelf en zorg voor na de bevalling voor goeie therapie!!!
Dat adviseerd mijn fysio... Zij geeft ook aan dat vrouwen er vroeger veel aan overhielden maar dat het tegenwoordig door goeie therapie heel anders is.
Klinkt zo erg, maar ben blij dat ik dat ding heb. Zo kan ik me nog even verplaatsen.
Sinds ik vorige week onder behandeling van de gyn. ben heb ik me er ook meer bij neergelegd,want rustig de bevalling is dat is altijd nog het beste.
Maar je hoort van zoveel mensen er verschillende verhalen over.
Ik word ingeleid omdat ik het mentaal niet meer trek om tot 40wkn door te lopen.
Het is erg zwaar met nog een dochter van bijna 2 die rond loopt en die niet snapt wat mama heeft.
Maar geef je eraan toe, dat heb ik in het begin niet gedaan en ben maar doorgegaan, nu zit ik gewoon met 24uur per dag pijn,zelfs slaaptabletjes ( gekregen van de gyn ) helpen niet.
Sterkte meis denk goed aan jezelf en zorg voor na de bevalling voor goeie therapie!!!
Dat adviseerd mijn fysio... Zij geeft ook aan dat vrouwen er vroeger veel aan overhielden maar dat het tegenwoordig door goeie therapie heel anders is.
vrijdag 8 januari 2010 om 11:17
Ik kreeg heel heftige BI rond 25 weken. Ben toen naar een therapeut gegaan die ECHT gespecialiseerd was in bekkenklchten; veel fysio's behandelen dit wel, maar zin niet echt gespecialiseerd. Ik had 'geluk'; ze kwam erachter dat mijn bekken helemaal scheef stond; die ik recht 'gekraakt'. Verder veel bewegingstips en oefeningen gekregen en de tip om te blijven bewegen; veel gaan zitten / liggen is echt funest en achterhaald; blijven bewegen is nu het devies.
Na een aantal weken was t zo goed als over, verder weinig last van gehad.
Ben nu 17 weken zwanger van de 2e en voel m'n bekken soms wel, maar trekt elke keer weg.
Na een aantal weken was t zo goed als over, verder weinig last van gehad.
Ben nu 17 weken zwanger van de 2e en voel m'n bekken soms wel, maar trekt elke keer weg.
vrijdag 8 januari 2010 om 11:41
Oke, mooi te horen dat je fysio hebt.
Inderdaad, niet de sneeuw in! als ik nu de sneeuw inga moet ik echt bewust mijn spieren spannen, bekken kantelen etc. anders heb ik ook weer pijn. (veel minder erg hoor, dan in de zwangerschap, maar het blijft een zwakke plek bij vermoeidheid en vlak voor mijn menstruatie.)
Heel veel sterkte. Vraag hulp, neem rust, zoek afleiding.
Inderdaad, niet de sneeuw in! als ik nu de sneeuw inga moet ik echt bewust mijn spieren spannen, bekken kantelen etc. anders heb ik ook weer pijn. (veel minder erg hoor, dan in de zwangerschap, maar het blijft een zwakke plek bij vermoeidheid en vlak voor mijn menstruatie.)
Heel veel sterkte. Vraag hulp, neem rust, zoek afleiding.
vrijdag 8 januari 2010 om 11:45
quote:sosofie schreef op 08 januari 2010 @ 10:40:
Een rolstoel?
Waarom?
Ik heb zelf ook BI gehad, met intensieve fysiotherapie en veel afwisselen van staan, lopen, zitten, liggen, bewegingsadviezen etc, heb ik tot 36 weken het meeste wel kunnen doen. Niet zwaar tillen, niet stofzuigen, niet schoonmaken. Maar wel een rondje fietsen, een rondje met de hond etc.
Als je alleen rust neemt, geen fysio raadpleegt, wordt het echt alleen maar slechter!
Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik minder last van mijn bekken. Alleen in de laatste weken meer last, maar ik droeg een tienponder, dus dat was vrij zwaar.
Die intensieve fysiotherapie en gedoseerde afwisseling van rusten en bewegen heb ik allemaal ook gedaan, maar toch ook geëindigd in een rolstoel. No way dat ik nog een stukje had kunnen fietsen of lopen met de hond.
Lijkt me logisch dat het beloop per persoon nogal kan verschillen.
Een rolstoel?
Waarom?
Ik heb zelf ook BI gehad, met intensieve fysiotherapie en veel afwisselen van staan, lopen, zitten, liggen, bewegingsadviezen etc, heb ik tot 36 weken het meeste wel kunnen doen. Niet zwaar tillen, niet stofzuigen, niet schoonmaken. Maar wel een rondje fietsen, een rondje met de hond etc.
Als je alleen rust neemt, geen fysio raadpleegt, wordt het echt alleen maar slechter!
Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik minder last van mijn bekken. Alleen in de laatste weken meer last, maar ik droeg een tienponder, dus dat was vrij zwaar.
Die intensieve fysiotherapie en gedoseerde afwisseling van rusten en bewegen heb ik allemaal ook gedaan, maar toch ook geëindigd in een rolstoel. No way dat ik nog een stukje had kunnen fietsen of lopen met de hond.
Lijkt me logisch dat het beloop per persoon nogal kan verschillen.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 8 januari 2010 om 11:55
Mijn BI begon met 17 weken en werd steeds erger. Rond de 25 weken moest ik halve dagen werken, en rond de 30 weken zat ik helemaal thuis. Ik heb al die tijd heel veel therapie gehad van een gespecialiseerde bekkenfysio. Helaas kon ik tegen het eind echt geen rondje met de hond meer. Ik kon niet eens de tuin in lopen.
Mijn bevalling ging heel goed, ik moest alleen oppassen met persen dat mijn benen symmetrisch waren, dus niet zelf vasthouden maar in steunen. Direct na de bevalling ging het meteen beter, na 5 dagen liep ik verder dan ik de maanden daarvoor had gedaan.
Ook nu, 6 maanden later, gaat het veel beter. Ik train nog steeds want het is niet over, maar ik kan er normaal mee leven en (het belangrijkste) goed voor mijn kind zorgen. Die gladde straten zijn nu trouwens wel ellendig, daar heb ik veel last van!
Heel veel succes, en probeer je oefeningen te blijven doen, ook snel na de bevalling weer.
Mijn bevalling ging heel goed, ik moest alleen oppassen met persen dat mijn benen symmetrisch waren, dus niet zelf vasthouden maar in steunen. Direct na de bevalling ging het meteen beter, na 5 dagen liep ik verder dan ik de maanden daarvoor had gedaan.
Ook nu, 6 maanden later, gaat het veel beter. Ik train nog steeds want het is niet over, maar ik kan er normaal mee leven en (het belangrijkste) goed voor mijn kind zorgen. Die gladde straten zijn nu trouwens wel ellendig, daar heb ik veel last van!
Heel veel succes, en probeer je oefeningen te blijven doen, ook snel na de bevalling weer.
vrijdag 8 januari 2010 om 12:12
Volgens mij wordt bekkeninstabiliteit nog steeds vaak gezien als een somatische naam voor psychosociale klachten. De pathofysiologie is voor zover ik weet nog onbekend. Veel medici staan nogal skeptisch tegenover dit ziektebeeld. Hoe hebben jullie dat ervaren? Zijn jullie goed begeleid? En hoe staan jullie zelf tegenover het idee dat de klachten mogelijk hun oorsprong vinden in het psychosociale functioneren?
vrijdag 8 januari 2010 om 12:19
vrijdag 8 januari 2010 om 12:22
quote:oxyboxy schreef op 08 januari 2010 @ 10:24:
Jullie hebben helemaal gelijk hoor! Ik heb te lang gedaan alsof het allemaal wel meeviel omdat ik me niet wilde aanstellen. Vond altijd dat ik zwanger was niet gehandicapt! Nadat ik er achter kwam dat ik alleen nog maar aan het snauwen was van vermoeidheid en ellende heb ik na flink janken me inderdaad ziek gemeld.. Weet dat het beter is en sta achter mijn keus maar de ene dag kom ik beter door dan de volgende. Vandaag wordt er een rolstoel bezorgd dus dan kan ik ook weer eens naar buiten.
Mensen in mijn omgeving zijn geweldig! Mijn ouders en schoonmoeder komen helpen in het huishouden en halen mijn zoontje op om lekker mee naar buiten te gaan. Dus wat dat betreft heb ik alles goed voor elkaar. Zie alleen een beetje op tegen de komende 3 maanden!
Ik hoor verschillende verhalen over het herstel.
Domnaiefmutsje; fijn dat je klachten zo snel over gingen. Toevallig ook ervaring met een volgende zwangerschap?
En ik hoor verhalen dat door het geven van bv de hormonen langer in je systeem blijven en het herstel dan langer duurt... Ervaringen?
Ja, ervaring met een derde zwangerschap. De bekkenklachten kwamen terug, maar niet meer in dezelfde ernstige mate. Nog steeds (na een jaar) voel ik het soms, maar niet bijzonder storend of dat ik niet kan functioneren.
(heb wel ernstige andere rugklachten maar dat heeft een andere oorzaak, hernia, versleten wervel ed)
Jullie hebben helemaal gelijk hoor! Ik heb te lang gedaan alsof het allemaal wel meeviel omdat ik me niet wilde aanstellen. Vond altijd dat ik zwanger was niet gehandicapt! Nadat ik er achter kwam dat ik alleen nog maar aan het snauwen was van vermoeidheid en ellende heb ik na flink janken me inderdaad ziek gemeld.. Weet dat het beter is en sta achter mijn keus maar de ene dag kom ik beter door dan de volgende. Vandaag wordt er een rolstoel bezorgd dus dan kan ik ook weer eens naar buiten.
Mensen in mijn omgeving zijn geweldig! Mijn ouders en schoonmoeder komen helpen in het huishouden en halen mijn zoontje op om lekker mee naar buiten te gaan. Dus wat dat betreft heb ik alles goed voor elkaar. Zie alleen een beetje op tegen de komende 3 maanden!
Ik hoor verschillende verhalen over het herstel.
Domnaiefmutsje; fijn dat je klachten zo snel over gingen. Toevallig ook ervaring met een volgende zwangerschap?
En ik hoor verhalen dat door het geven van bv de hormonen langer in je systeem blijven en het herstel dan langer duurt... Ervaringen?
Ja, ervaring met een derde zwangerschap. De bekkenklachten kwamen terug, maar niet meer in dezelfde ernstige mate. Nog steeds (na een jaar) voel ik het soms, maar niet bijzonder storend of dat ik niet kan functioneren.
(heb wel ernstige andere rugklachten maar dat heeft een andere oorzaak, hernia, versleten wervel ed)
vrijdag 8 januari 2010 om 13:03
quote:milaatje schreef op 08 januari 2010 @ 12:12:
Volgens mij wordt bekkeninstabiliteit nog steeds vaak gezien als een somatische naam voor psychosociale klachten. De pathofysiologie is voor zover ik weet nog onbekend. Veel medici staan nogal skeptisch tegenover dit ziektebeeld. Hoe hebben jullie dat ervaren? Zijn jullie goed begeleid? En hoe staan jullie zelf tegenover het idee dat de klachten mogelijk hun oorsprong vinden in het psychosociale functioneren?Mijn mensendiecktherapeute heeft me heel duidelijk uitgelegd wat er gebeurt in dat bekken. Leek mij toch vooral een fysieke aangelegenheid.
Volgens mij wordt bekkeninstabiliteit nog steeds vaak gezien als een somatische naam voor psychosociale klachten. De pathofysiologie is voor zover ik weet nog onbekend. Veel medici staan nogal skeptisch tegenover dit ziektebeeld. Hoe hebben jullie dat ervaren? Zijn jullie goed begeleid? En hoe staan jullie zelf tegenover het idee dat de klachten mogelijk hun oorsprong vinden in het psychosociale functioneren?Mijn mensendiecktherapeute heeft me heel duidelijk uitgelegd wat er gebeurt in dat bekken. Leek mij toch vooral een fysieke aangelegenheid.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
vrijdag 8 januari 2010 om 13:16
quote:milaatje schreef op 08 januari 2010 @ 12:12:
Volgens mij wordt bekkeninstabiliteit nog steeds vaak gezien als een somatische naam voor psychosociale klachten. De pathofysiologie is voor zover ik weet nog onbekend. Veel medici staan nogal skeptisch tegenover dit ziektebeeld. Hoe hebben jullie dat ervaren? Zijn jullie goed begeleid? En hoe staan jullie zelf tegenover het idee dat de klachten mogelijk hun oorsprong vinden in het psychosociale functioneren?
volgens mij hadden/hebben mijn klachten niets te maken met mijn psychosociale functioneren. ware het niet dat ik door mijn klachten bijna geen sociaal leven meer heb (ik zit ruim anderhalf jaar bijna alleen thuis)
aan mensendieck heb ik niet zo veel gehad, ben nu 10 maanden onder behandeling van een bekkenfysiotherapeut en ga langzaam vooruit.
Volgens mij wordt bekkeninstabiliteit nog steeds vaak gezien als een somatische naam voor psychosociale klachten. De pathofysiologie is voor zover ik weet nog onbekend. Veel medici staan nogal skeptisch tegenover dit ziektebeeld. Hoe hebben jullie dat ervaren? Zijn jullie goed begeleid? En hoe staan jullie zelf tegenover het idee dat de klachten mogelijk hun oorsprong vinden in het psychosociale functioneren?
volgens mij hadden/hebben mijn klachten niets te maken met mijn psychosociale functioneren. ware het niet dat ik door mijn klachten bijna geen sociaal leven meer heb (ik zit ruim anderhalf jaar bijna alleen thuis)
aan mensendieck heb ik niet zo veel gehad, ben nu 10 maanden onder behandeling van een bekkenfysiotherapeut en ga langzaam vooruit.
vrijdag 8 januari 2010 om 13:19
quote:Broedkippetje schreef op 08 januari 2010 @ 12:19:
Milaatje, eigenlijk heb ik dit totaal niet ervaren bij artsen en andere behandelaars en mijn indruk was juist dat dat beeld van een psychosociale achtergrond steeds meer als achterhaald wordt gezien.
Het dient ook serieus genomen te worden, absoluut. Wat zijn de redenen dat de psychosociale achtergrond steeds meer achterhaald wordt? Volgens mij is er op dat gebied nog weinig revolutionair onderzoek verricht, o.a. ten aanzien van fysisch-diagnostische middelen.
Als ik de co-assistenten mag geloven is de algemene beschouwing omtrent bekkeninstabiliteit (maar bijvoorbeeld ook fibromyalgie) nog steeds dat dit vaker voorkomt onder neuropsycho-labiele personen.
Ik vind zou het een slechte zaak vinden als de psychosociale achtergrond ook daadwerkelijk op de achtergrond verdwijnt. Een zwangerschap is iets heftigs, voor iedere vrouw, ik kan mij goed voorstellen dat dat de klachten kan versterken. Daar is zelfs genoeg wetenschappelijke evidentie voor.
TO: veel sterkte, het lijkt mij naar om al zo vroeg in je zwangerschap dergelijke klachten te hebben. Hopelijk kun je met ondersteunende voorzieningen er goed doorheen komen.
Milaatje, eigenlijk heb ik dit totaal niet ervaren bij artsen en andere behandelaars en mijn indruk was juist dat dat beeld van een psychosociale achtergrond steeds meer als achterhaald wordt gezien.
Het dient ook serieus genomen te worden, absoluut. Wat zijn de redenen dat de psychosociale achtergrond steeds meer achterhaald wordt? Volgens mij is er op dat gebied nog weinig revolutionair onderzoek verricht, o.a. ten aanzien van fysisch-diagnostische middelen.
Als ik de co-assistenten mag geloven is de algemene beschouwing omtrent bekkeninstabiliteit (maar bijvoorbeeld ook fibromyalgie) nog steeds dat dit vaker voorkomt onder neuropsycho-labiele personen.
Ik vind zou het een slechte zaak vinden als de psychosociale achtergrond ook daadwerkelijk op de achtergrond verdwijnt. Een zwangerschap is iets heftigs, voor iedere vrouw, ik kan mij goed voorstellen dat dat de klachten kan versterken. Daar is zelfs genoeg wetenschappelijke evidentie voor.
TO: veel sterkte, het lijkt mij naar om al zo vroeg in je zwangerschap dergelijke klachten te hebben. Hopelijk kun je met ondersteunende voorzieningen er goed doorheen komen.
vrijdag 8 januari 2010 om 13:21
quote:sosofie schreef op 08 januari 2010 @ 10:40:
Een rolstoel?
Waarom?
Ik heb zelf ook BI gehad, met intensieve fysiotherapie en veel afwisselen van staan, lopen, zitten, liggen, bewegingsadviezen etc, heb ik tot 36 weken het meeste wel kunnen doen. Niet zwaar tillen, niet stofzuigen, niet schoonmaken. Maar wel een rondje fietsen, een rondje met de hond etc.
Als je alleen rust neemt, geen fysio raadpleegt, wordt het echt alleen maar slechter!
Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik minder last van mijn bekken. Alleen in de laatste weken meer last, maar ik droeg een tienponder, dus dat was vrij zwaar.
waarom een rolstoel ?
omdat ik anders niet meer van mn bank af kon.
soms heb ik uren liggen wachten tot mn man thuis kwam omdat ik niet meer overeind kon komen doordat ik mijn benen niet meer kon bewegen.
waarom een rolstoel? omdat ik anders 8 maanden achtereen in huis opgesloten zou zitten.
er zijn mensen met bekkeninstabiliteit de gewon echt de ene been niet meer voor de ander kunnen krijgen.
en er zijn mensen met bekkeninstabiliteit die t gewoon een beetje rustig aan moeten doen.
Een rolstoel?
Waarom?
Ik heb zelf ook BI gehad, met intensieve fysiotherapie en veel afwisselen van staan, lopen, zitten, liggen, bewegingsadviezen etc, heb ik tot 36 weken het meeste wel kunnen doen. Niet zwaar tillen, niet stofzuigen, niet schoonmaken. Maar wel een rondje fietsen, een rondje met de hond etc.
Als je alleen rust neemt, geen fysio raadpleegt, wordt het echt alleen maar slechter!
Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik minder last van mijn bekken. Alleen in de laatste weken meer last, maar ik droeg een tienponder, dus dat was vrij zwaar.
waarom een rolstoel ?
omdat ik anders niet meer van mn bank af kon.
soms heb ik uren liggen wachten tot mn man thuis kwam omdat ik niet meer overeind kon komen doordat ik mijn benen niet meer kon bewegen.
waarom een rolstoel? omdat ik anders 8 maanden achtereen in huis opgesloten zou zitten.
er zijn mensen met bekkeninstabiliteit de gewon echt de ene been niet meer voor de ander kunnen krijgen.
en er zijn mensen met bekkeninstabiliteit die t gewoon een beetje rustig aan moeten doen.
vrijdag 8 januari 2010 om 13:36
Je leest nu zoveel verschillende verhalen! Bij mij eerste ( nu bijna 2jaar geleden ) nergens maar dan ook nergens last van gehad.
Op mijn verjaardag ben ik bevallen, heel de dag visite in huis gehad, nog gewoon bierkratjes gesjouwd en een super bevalling gehad. Ze was er binnen 1.5uur.
Nu echt hele erge BI en zit vanaf week 28 in een rolstoel omdat ik anders niet meer naar buiten kan. De afstanden kan ik niet meerlopen.
Waarom een rolstoel omdat ik inderdaad blij ben dat ik hiermee nog vooruit kan!
Vandaag fysio gehad en zij zegt ook dat ieder lichaam anders is, ene hersteld snel andere langzamer... Luister dus goed naar je lichaam!!!
Ik moet af en toe ook gewoon bewegen en dat doe ik dan ook met de rollator, maar probeer wel zo min mogelijk trappen te lopen etc.
Succes allemaal
Op mijn verjaardag ben ik bevallen, heel de dag visite in huis gehad, nog gewoon bierkratjes gesjouwd en een super bevalling gehad. Ze was er binnen 1.5uur.
Nu echt hele erge BI en zit vanaf week 28 in een rolstoel omdat ik anders niet meer naar buiten kan. De afstanden kan ik niet meerlopen.
Waarom een rolstoel omdat ik inderdaad blij ben dat ik hiermee nog vooruit kan!
Vandaag fysio gehad en zij zegt ook dat ieder lichaam anders is, ene hersteld snel andere langzamer... Luister dus goed naar je lichaam!!!
Ik moet af en toe ook gewoon bewegen en dat doe ik dan ook met de rollator, maar probeer wel zo min mogelijk trappen te lopen etc.
Succes allemaal
vrijdag 8 januari 2010 om 18:29
Ook hier bij de eerste zwangerschap nergens last van gehad. Fluitend alles kunnen doen. Daarom was de teleurstelling misschien ook wel groter dat het nu dan anders loopt.
Ik heb zelf ook echt niet het idee dat het een psychosociale reden zou hebben al ben ik wel bekend met rugklachten door stress. Volgens de mensen die ik spreek heeft het met hormonen te maken die te veel realxine aanmaken waardoor je bekken niet langer stabiel genoeg is?
Hele dag gewacht en om 18:00 is de rolstoel gebracht. Even flink slikken maar nu wel de mogelijkheid om morgen met zoontje en vriend lekker even de stad in te kunnen en genieten van buitenlucht en samen dingen doen.
Dat vind ik het lastigst; je bent niet langer in staat deel te nemen aan sociale dingen waarbij enigszins lichamelijke activiteit is vereist... Ik hoop nu dus echt weer een beetje te kunnen genieten van gezelligheid.
Merk dat er veel verschillende verhalen zijn. Ben wel blij dat ik niet de enige ben, dat ik me niet aanstel en dat het inderdaad niet tussen mijn oren zit!
Succes allemaal!!!!
Ik heb zelf ook echt niet het idee dat het een psychosociale reden zou hebben al ben ik wel bekend met rugklachten door stress. Volgens de mensen die ik spreek heeft het met hormonen te maken die te veel realxine aanmaken waardoor je bekken niet langer stabiel genoeg is?
Hele dag gewacht en om 18:00 is de rolstoel gebracht. Even flink slikken maar nu wel de mogelijkheid om morgen met zoontje en vriend lekker even de stad in te kunnen en genieten van buitenlucht en samen dingen doen.
Dat vind ik het lastigst; je bent niet langer in staat deel te nemen aan sociale dingen waarbij enigszins lichamelijke activiteit is vereist... Ik hoop nu dus echt weer een beetje te kunnen genieten van gezelligheid.
Merk dat er veel verschillende verhalen zijn. Ben wel blij dat ik niet de enige ben, dat ik me niet aanstel en dat het inderdaad niet tussen mijn oren zit!
Succes allemaal!!!!
zaterdag 9 januari 2010 om 08:00
BI een psychosociale klacht...vreemd! Ten eerste strookt dat absoluut niet met mijn eigen ervaring, ten tweede heb ik ook niemand daarover gehoord. Niet mijn huisarts waar ik als eerste terecht kwam, niet de fysiotherapeut waar ik daarna kwam, niet de bekkentherapeut, en niet de gyneacoloog in het ziekenhuis. Zelfs niet de arbo arts van mijn werk toen ik eerder de ziektewet in moest.
Het is zelfs zo dat ik onlangs weer zwanger werd, en het eerder wist doordat mijn bekken pijn begon te doen. Pas daarna kreeg ik door dat ik zwanger zou kunnen zijn en deed een test (gebruikte voorbehoedsmiddelen, dus geen vermoeden van zwangerschap).
Het is zelfs zo dat ik onlangs weer zwanger werd, en het eerder wist doordat mijn bekken pijn begon te doen. Pas daarna kreeg ik door dat ik zwanger zou kunnen zijn en deed een test (gebruikte voorbehoedsmiddelen, dus geen vermoeden van zwangerschap).
