Relaties
alle pijlers
Hoe laat je je partner los???
woensdag 27 januari 2010 om 14:45
Hallo,
Ik had al een bericht getypt maar toen ik keek kon ik mijn verhaal
niet meer terug vinden dus nogmaals mijn verhaal , hoop niet dat deze nu 2 keer geplaatst gaat worden!
Ik zit ontzettend met mijn eigen gevoelens in de knoop , ben de weg kwijt en heb geen controle meer over mijn eigen gevoel.
Ik hoop dat er iemand is die mij inzicht kan geven hoe hiermee om te gaan.
Even in het kort mijn verhaal............
Na een stormachtige relatie van ruim 15 jaar , getrouwd en 2 kids rijker denk ik dat er geen toekomst meer is voor mij en mijn partner.
Onze relatie is al jaren stormachtig en kent ups maar ook veel downs.
Al het mogelijke hebben we geprobeerd van praten onder proffesionele begeleiding , leren luisteren naar elkaars behoeftes , lachen , huilen echt alles hebben we naar mijn idee eraan gedaan.
Maanden lang heb ik met de gedachtes gelopen om deze relatie te verbreken maar keer op keer had ik niet de lef.
Totdat ik gisteren een gesprek had met de psychologe en ik totaal brak en vertelde niet meer verder te willen.
Dit heeft mij heel erg veel moed gekost maar nu ook heel veel verdriet , twijfel en angst.
Toen ik dit gisteren aan mijn partner te kennen gaf wat ik onthust en zeer emotioneel.
Mij partner daarin tegen reageerde vrijwel direct over de zakelijke aspecten van een scheiding.
Natuurlijk reageerd ieder individu op zijn of haar eigen manier maar ik schrok hier wel van.
I.p.v pure opluchting is er grote twijfel bij mij gekomen omdat er gevoelens bij mij naar boven zijn gekomen die ik al maanden niet meer had voor mijn partner.
Ik wil hem knuffelen , vasthouden en niet meer los laten.
Voor het eerst sinds tijden zijn we stevig verstrengeld maar ook intens verdrietig in slaap gevallen.
En dan breekt er weer een nieuwe dag aan vol hoop , twijfel en j een angst.
Mijn gevoel en geweten zijn hevig met elkaar in gevecht.
Ik wil mij partner los laten maar ik kan het niet , voel me verscheurd alsof er iemand dood is gegaan.
We haten elkaar absoluut niet maar weten niet hoe we op een leuke manier kunnen samen leven.
Horen deze gevoelens bischeiding of is dit een teken voor mijzelf dat ik er nog niet klaar mee ben.
Ik voel me verscheurd en wanhopig hoe ga ik hiermee om???
Pattyh
Ik had al een bericht getypt maar toen ik keek kon ik mijn verhaal
niet meer terug vinden dus nogmaals mijn verhaal , hoop niet dat deze nu 2 keer geplaatst gaat worden!
Ik zit ontzettend met mijn eigen gevoelens in de knoop , ben de weg kwijt en heb geen controle meer over mijn eigen gevoel.
Ik hoop dat er iemand is die mij inzicht kan geven hoe hiermee om te gaan.
Even in het kort mijn verhaal............
Na een stormachtige relatie van ruim 15 jaar , getrouwd en 2 kids rijker denk ik dat er geen toekomst meer is voor mij en mijn partner.
Onze relatie is al jaren stormachtig en kent ups maar ook veel downs.
Al het mogelijke hebben we geprobeerd van praten onder proffesionele begeleiding , leren luisteren naar elkaars behoeftes , lachen , huilen echt alles hebben we naar mijn idee eraan gedaan.
Maanden lang heb ik met de gedachtes gelopen om deze relatie te verbreken maar keer op keer had ik niet de lef.
Totdat ik gisteren een gesprek had met de psychologe en ik totaal brak en vertelde niet meer verder te willen.
Dit heeft mij heel erg veel moed gekost maar nu ook heel veel verdriet , twijfel en angst.
Toen ik dit gisteren aan mijn partner te kennen gaf wat ik onthust en zeer emotioneel.
Mij partner daarin tegen reageerde vrijwel direct over de zakelijke aspecten van een scheiding.
Natuurlijk reageerd ieder individu op zijn of haar eigen manier maar ik schrok hier wel van.
I.p.v pure opluchting is er grote twijfel bij mij gekomen omdat er gevoelens bij mij naar boven zijn gekomen die ik al maanden niet meer had voor mijn partner.
Ik wil hem knuffelen , vasthouden en niet meer los laten.
Voor het eerst sinds tijden zijn we stevig verstrengeld maar ook intens verdrietig in slaap gevallen.
En dan breekt er weer een nieuwe dag aan vol hoop , twijfel en j een angst.
Mijn gevoel en geweten zijn hevig met elkaar in gevecht.
Ik wil mij partner los laten maar ik kan het niet , voel me verscheurd alsof er iemand dood is gegaan.
We haten elkaar absoluut niet maar weten niet hoe we op een leuke manier kunnen samen leven.
Horen deze gevoelens bischeiding of is dit een teken voor mijzelf dat ik er nog niet klaar mee ben.
Ik voel me verscheurd en wanhopig hoe ga ik hiermee om???
Pattyh
woensdag 27 januari 2010 om 19:27
Hey.
Nog meer medeleven van deze kant. Ik zit ongeveer in hetzelfde schuitje. Net relatie verbroken (zij heeft bekend met zichzelf in de knoop te zitten doordat ze van mij houdt, maar verliefd is op een ander). Dus ik begrijp hoe dubbel je je nu voelt, sort of.
Het eerste wat ik voelde toen ik hoorde was verbijstering en ongeloof (al voelde ik het al wel een tijdje aankomen, het verrast je altijd, tenzij je harde bewijzen hebt). De paar dagen daarna sloeg dat om in verdriet en teleurstelling. Nog weer twee dagen later werd dat woede en frustratie. Op dit moment mis ik haar alleen nog maar en wil ik haar keihard terug (ondanks dat mijn hart gebroken is omdat ze me heeft verraden), wie weet welke andere fasen nog gaan volgen.
Dus ik geloof dat ik je min of meer begrijp. Heel veel sterkte de komende tijd met het verwerken van je beslissing en alles wat gaat volgen.
Nog meer medeleven van deze kant. Ik zit ongeveer in hetzelfde schuitje. Net relatie verbroken (zij heeft bekend met zichzelf in de knoop te zitten doordat ze van mij houdt, maar verliefd is op een ander). Dus ik begrijp hoe dubbel je je nu voelt, sort of.
Het eerste wat ik voelde toen ik hoorde was verbijstering en ongeloof (al voelde ik het al wel een tijdje aankomen, het verrast je altijd, tenzij je harde bewijzen hebt). De paar dagen daarna sloeg dat om in verdriet en teleurstelling. Nog weer twee dagen later werd dat woede en frustratie. Op dit moment mis ik haar alleen nog maar en wil ik haar keihard terug (ondanks dat mijn hart gebroken is omdat ze me heeft verraden), wie weet welke andere fasen nog gaan volgen.
Dus ik geloof dat ik je min of meer begrijp. Heel veel sterkte de komende tijd met het verwerken van je beslissing en alles wat gaat volgen.
