Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
maandag 8 februari 2010 om 22:16
Ja,is ook fijn dat er eindelijk weer eens goede dagen zijn! I like it! Het is nu 5 maand geleden....mag dus ook wel! En nee,eerlijk gezegd sta ik nog niet open voor nieuwe contacten...ex zit nog teveel in m'n systeem...ouwe stalker! hahaha Nee,heb gewoon nog meer tijd nodig en die geef ik mezelf dus gewoon..Dit weekend lekker carnaval vieren met een vriendin,kep er zin in! Missch een beetje flirten en teasen,maar dan houdt het ook wel op.Ach ja,moet toch ergens weer beginnen hahaha.Maar Sanne,dat met die berichten schiet niet op,zal de angel wel vragen of ze je mijn mailadres wil geven.Ff kijken of dat lukt...
maandag 8 februari 2010 om 22:30
Leuk ff lekker uit je dak gaan! ga je bij jou in de buurt of echt in het zuiden vieren?? enne hoe ga je verkleed haha.. euh.. als stoeipoes of gewoon in een boerekiel
5 maanden, ik zeg het wordt tijd voor een nieuw contact om je alles een beetje te doen vergeten, wie weet dit weekend!!
dat helpt wel om je ex iets meer uit je systeem te halen en gewoon omdat je het verdiend! maar vooral veel plezier maken dat is het belangrijkste..!
Wat goed dat je het vragen aan de angel!! hopelijk lukt dat, lijkt me leuk prive te kunnen mailen! x
5 maanden, ik zeg het wordt tijd voor een nieuw contact om je alles een beetje te doen vergeten, wie weet dit weekend!!
dat helpt wel om je ex iets meer uit je systeem te halen en gewoon omdat je het verdiend! maar vooral veel plezier maken dat is het belangrijkste..! Wat goed dat je het vragen aan de angel!! hopelijk lukt dat, lijkt me leuk prive te kunnen mailen! x
maandag 8 februari 2010 om 22:32
Sann, een zin die mij helpt is: "Happiness is a journey, not a destination'. Van Mark Twain. Het hele stuk is nog wat langer. maar goed. Het zegt mij dat 'geluk' niet iets is wat je na moet streven, dus jouw gedachtes 'ik móet gelukkig worden!' 'ik móet genieten!' werken niet, al snap ik ze wel heel goed . Inderdaad, de dagen komen zoals ze komen. Gevoelens komen ook gewoon zoals ze komen. Als je uiteindelijk, in the long run, maar met een tevreden gevoel kan terugkijken, toch?
Mirre, wat goed om te horen dat je zoveel geniet de laatste tijd. Tuurlijk, het is niet allemaal goed, maar je hebt goede dagen, je hebt leuke dingen te doen... en het geeft toch niets dat je nog niet open staat voor nieuwe contacten? Het belangrijkste is toch gewoon dat je het naar je zin hebt met jezelf, dat je geniet. En dan komt er ooit wel weer ruimte voor een ander.
Of ik spijt heb... nee... ik heb wel ontzettend gemengde gevoelens. Ik kan niets verwachten, ik mag niets verwachten, maar ik vind het gewoon heel lastig. Het was toch wel weer erg vertrouwd. Maar ik ben niet verdrietig of zo op het moment en ik zie wel. Ben alleen bang dat het misschien uiteindelijk toch weer pijn gaat doen, maar we zullen zien...
Mirre, wat goed om te horen dat je zoveel geniet de laatste tijd. Tuurlijk, het is niet allemaal goed, maar je hebt goede dagen, je hebt leuke dingen te doen... en het geeft toch niets dat je nog niet open staat voor nieuwe contacten? Het belangrijkste is toch gewoon dat je het naar je zin hebt met jezelf, dat je geniet. En dan komt er ooit wel weer ruimte voor een ander.
Of ik spijt heb... nee... ik heb wel ontzettend gemengde gevoelens. Ik kan niets verwachten, ik mag niets verwachten, maar ik vind het gewoon heel lastig. Het was toch wel weer erg vertrouwd. Maar ik ben niet verdrietig of zo op het moment en ik zie wel. Ben alleen bang dat het misschien uiteindelijk toch weer pijn gaat doen, maar we zullen zien...
dinsdag 9 februari 2010 om 10:33
Hey,Sanne...
Heb het verzoek bij de angel neergelegd,ff afwachten maar.
Ga carnaval hier in mijn woonplaats en omgeving vieren.En gewoon een leuk outfitje,geen stoeipoes maar zeker geen suffe boerenkiel hahaha.Tis ook bedoeld om ff weer lekker los te gaan,ff wat anders na alle toestanden van de afgelopen maanden! En we zien wel of we leuke kerels tegen komen! In de eerste plaats gewoon een feestje vieren.Al zal het idd kunnen helpen om ex uit het systeem te krijgen,naja we gaan het zien!
@ tangerine: ja,kan me voorstellen dat het heel dubbel voelt,ondanks dat je er geen spijt van hebt.En dat vertrouwde dat is dan ook zo fijn...En dan weet je dat je geen verwachtingen mag/moet hebben...ja,de ratio weet dat,maar je gevoel kan dan toch opspelen.Idd lastig...pas goed op jezelf!
Heb het verzoek bij de angel neergelegd,ff afwachten maar.
Ga carnaval hier in mijn woonplaats en omgeving vieren.En gewoon een leuk outfitje,geen stoeipoes maar zeker geen suffe boerenkiel hahaha.Tis ook bedoeld om ff weer lekker los te gaan,ff wat anders na alle toestanden van de afgelopen maanden! En we zien wel of we leuke kerels tegen komen! In de eerste plaats gewoon een feestje vieren.Al zal het idd kunnen helpen om ex uit het systeem te krijgen,naja we gaan het zien!
@ tangerine: ja,kan me voorstellen dat het heel dubbel voelt,ondanks dat je er geen spijt van hebt.En dat vertrouwde dat is dan ook zo fijn...En dan weet je dat je geen verwachtingen mag/moet hebben...ja,de ratio weet dat,maar je gevoel kan dan toch opspelen.Idd lastig...pas goed op jezelf!
dinsdag 9 februari 2010 om 11:36
quote:tangerine schreef op 08 februari 2010 @ 22:32:
Of ik spijt heb... nee... ik heb wel ontzettend gemengde gevoelens. Ik kan niets verwachten, ik mag niets verwachten, maar ik vind het gewoon heel lastig. Het was toch wel weer erg vertrouwd. Maar ik ben niet verdrietig of zo op het moment en ik zie wel. Ben alleen bang dat het misschien uiteindelijk toch weer pijn gaat doen, maar we zullen zien...
Hey Tangerine,
Ik heb hier ook een poosje meegeschreven, maar voel me op zich nu best goed. Dus heb even niet zoveel laten horen. Maar toen ik jouw verhaal las wilde ik toch even reageren. Heb op een gegeven moment een inzicht gehad over mijn relatie met ex en ben daardoor van overtuigd dat ik op dit moment niets meer met hem zou willen. En toch heb ook ik sinds enkele weken weer regelmatig contact met hem, zijn we intiem (zowel fysiek als mentaal) en staan we voor elkaar klaar als we elkaar nodig hebben. Ik geniet ervan. Maar dat genieten lukt alleen, omdat ik niks verwacht. En ook echt niks. Iedere keer dat wel elkaar zien of wat van elkaar horen is dus een verrassing. Maar ik ben ook niet teleurgesteld wanneer dat niet zo is. Ik ben en blijf gewoon single, tot ik iemand anders tegenkom. En aangezien ik vorige week vlinders heb gehad bij iemand anders (waar overigens verder niks uit gaat komen omdat de heer in kwestie een vriendin heeft), denk ik dat het dus wel kan: seks met je ex zonder je er rot over te voelen en zonder het proces van overheen komen volledig lam te leggen. Maar het begint wel bij beseffen waarom het uit is, en dat je daar ook zelf volledig achter staat. Anders blijf je toch een beetje hopen, ben ik bang. Hoe is dat bij jou?
Of ik spijt heb... nee... ik heb wel ontzettend gemengde gevoelens. Ik kan niets verwachten, ik mag niets verwachten, maar ik vind het gewoon heel lastig. Het was toch wel weer erg vertrouwd. Maar ik ben niet verdrietig of zo op het moment en ik zie wel. Ben alleen bang dat het misschien uiteindelijk toch weer pijn gaat doen, maar we zullen zien...
Hey Tangerine,
Ik heb hier ook een poosje meegeschreven, maar voel me op zich nu best goed. Dus heb even niet zoveel laten horen. Maar toen ik jouw verhaal las wilde ik toch even reageren. Heb op een gegeven moment een inzicht gehad over mijn relatie met ex en ben daardoor van overtuigd dat ik op dit moment niets meer met hem zou willen. En toch heb ook ik sinds enkele weken weer regelmatig contact met hem, zijn we intiem (zowel fysiek als mentaal) en staan we voor elkaar klaar als we elkaar nodig hebben. Ik geniet ervan. Maar dat genieten lukt alleen, omdat ik niks verwacht. En ook echt niks. Iedere keer dat wel elkaar zien of wat van elkaar horen is dus een verrassing. Maar ik ben ook niet teleurgesteld wanneer dat niet zo is. Ik ben en blijf gewoon single, tot ik iemand anders tegenkom. En aangezien ik vorige week vlinders heb gehad bij iemand anders (waar overigens verder niks uit gaat komen omdat de heer in kwestie een vriendin heeft), denk ik dat het dus wel kan: seks met je ex zonder je er rot over te voelen en zonder het proces van overheen komen volledig lam te leggen. Maar het begint wel bij beseffen waarom het uit is, en dat je daar ook zelf volledig achter staat. Anders blijf je toch een beetje hopen, ben ik bang. Hoe is dat bij jou?
dinsdag 9 februari 2010 om 11:37
Hoi hoi,
Ik ben nieuw hier maar kreeg deze site als een tip van een vriendin en wil toch even wat van me af schrijven.
Afgelopen dinsdag heeft mijn vriend/ex de relatie na 2 jaar verbroken. Alles ging goed, sinds een aantal maanden wonen we samen. We waren bezig met een kindje krijgen, we hadden trouwplannen voor volgend jaar.
Maandag nog een heel goed gesprek gehad na een kleine ruzie. Hij zei dat we een team zijn. Dat we al zo veel mee hebben gemaakt en overal samen doorheen komen. Dat ik zijn beste vriendin ben en de liefde van zijn leven en dat hij zo graag met me wil trouwen. De volgende dag is hij weg gegaan naar zijn werk, s avonds is hij bij zijn ouders gaan slapen en de dag erna heeft hij zijn spullen op gehaald. Echt vanuit het niks kwam het. Alles is weg.. al onze toekomst plannen kapot. Na een paar dagen hebben we een heel goed gesprek gehad. Beide gehuild. Hij zegt dat hij het niet meer ziet zitten. Dat hij rust voor zichzelf nodig heeft en tijd nodig heeft. Hij weet niet wat hij wil.. of hij nog verder wil met mij.. Hij zit met zichzelf in de knoop.
Nu zijn we een week verder en weet ik nog niet hoe ik de dagen en vooral de nachten door moet komen. Ik heb uren dat het goed gaat, maar ik heb meer uren dat ik op bed lig en lig te huilen. Af en toe belt hij me en dan is hij heel lief, zegt dat hij van mij (en mijn kindje) houd en dat ik hem altijd mag bellen.. dat hij ons niet los kan laten. Maar als ik hem vraag wat hij wil zegt hij dat hij het niet weet. Als ik hem bel neemt hij soms niet op en belt hij me pas een dag later terug..
Wat moet ik nu? Moet ik hem nog even de tijd geven of moet ik er gelijk zelf een punt achter zetten? Dat laatste vind ik zo moeilijk omdat ik bang ben dat ik spijt krijg, of dat het uiteindelijk toch allemaal goed zal komen. Maar erg lang zo op deze manier verder gaan kan ik ook niet. Ik weet niet of hij me aan het lijntje houd nu of dat hij echt van me houd en me niet los kan laten..
Ik voel me zo leeg en gebroken..
Ik ben nieuw hier maar kreeg deze site als een tip van een vriendin en wil toch even wat van me af schrijven.
Afgelopen dinsdag heeft mijn vriend/ex de relatie na 2 jaar verbroken. Alles ging goed, sinds een aantal maanden wonen we samen. We waren bezig met een kindje krijgen, we hadden trouwplannen voor volgend jaar.
Maandag nog een heel goed gesprek gehad na een kleine ruzie. Hij zei dat we een team zijn. Dat we al zo veel mee hebben gemaakt en overal samen doorheen komen. Dat ik zijn beste vriendin ben en de liefde van zijn leven en dat hij zo graag met me wil trouwen. De volgende dag is hij weg gegaan naar zijn werk, s avonds is hij bij zijn ouders gaan slapen en de dag erna heeft hij zijn spullen op gehaald. Echt vanuit het niks kwam het. Alles is weg.. al onze toekomst plannen kapot. Na een paar dagen hebben we een heel goed gesprek gehad. Beide gehuild. Hij zegt dat hij het niet meer ziet zitten. Dat hij rust voor zichzelf nodig heeft en tijd nodig heeft. Hij weet niet wat hij wil.. of hij nog verder wil met mij.. Hij zit met zichzelf in de knoop.
Nu zijn we een week verder en weet ik nog niet hoe ik de dagen en vooral de nachten door moet komen. Ik heb uren dat het goed gaat, maar ik heb meer uren dat ik op bed lig en lig te huilen. Af en toe belt hij me en dan is hij heel lief, zegt dat hij van mij (en mijn kindje) houd en dat ik hem altijd mag bellen.. dat hij ons niet los kan laten. Maar als ik hem vraag wat hij wil zegt hij dat hij het niet weet. Als ik hem bel neemt hij soms niet op en belt hij me pas een dag later terug..
Wat moet ik nu? Moet ik hem nog even de tijd geven of moet ik er gelijk zelf een punt achter zetten? Dat laatste vind ik zo moeilijk omdat ik bang ben dat ik spijt krijg, of dat het uiteindelijk toch allemaal goed zal komen. Maar erg lang zo op deze manier verder gaan kan ik ook niet. Ik weet niet of hij me aan het lijntje houd nu of dat hij echt van me houd en me niet los kan laten..
Ik voel me zo leeg en gebroken..
dinsdag 9 februari 2010 om 12:37
Goed, ik ga het proberen. 2 jaar geleden ben ik na een relatie van ruim 6 jaar zonder reden aan de kant gezet. We hadden alles (dacht ik). Ik was dolgelukkig met hem. Ik was er helemaal stuk van, ik ben er ook letterlijk heel ziek van geweest, maar daar ga ik niet teveel over uitwijden. Dit werd nog erger toen ik hoorde dat hij heel snel met iemand ging samenwonen. Na een jaar begon het steeds kleine beetjes beter te gaan. Toen kwam ik iemand anders tegen.....ik durfde er eerst niet aan toe te geven, maar het voelde heel goed, we konden goed praten en alles was perfect. Ik kon mijn ex vergeten en dat heb ik ook gedaan.
Toch is dat nu ook voorbij.
Ik ben nu al een week verdoofd van de pijn. De pijn van toen is weer helemaal terug en dit komt er bovenop. Vrienden heb ik niet, ik heb al mijn vriendschappen verbroken omdat dat gezamenlijke vrienden van mijn vorige ex waren. Misschien dom, maar ik kon dat niet meer. Ik ben bang dat ik er niet uit ga komen, ik probeer het wel, maar ik voel me nu wel erg alleen.
Zo, dat is eruit. Niemand weet dit verder nog. Ik lig zogenaamd met griep op bed.
Toch is dat nu ook voorbij.
Ik ben nu al een week verdoofd van de pijn. De pijn van toen is weer helemaal terug en dit komt er bovenop. Vrienden heb ik niet, ik heb al mijn vriendschappen verbroken omdat dat gezamenlijke vrienden van mijn vorige ex waren. Misschien dom, maar ik kon dat niet meer. Ik ben bang dat ik er niet uit ga komen, ik probeer het wel, maar ik voel me nu wel erg alleen.
Zo, dat is eruit. Niemand weet dit verder nog. Ik lig zogenaamd met griep op bed.
dinsdag 9 februari 2010 om 12:52
@zomaariets: Goed dat je het toch probeert te delen nu! Niemand kan (en hoeft) dit allemaal alleen te doen...één ding,snap dat je heel veel verdriet hebt maar in bed blijven liggen lost niets op! Het neemt de pijn niet weg,waar je onvermijdelijk doorheen moet...niet leuk maar het moet.Probeer jezelf in zoverre bij elkaar te rapen dat je iig wat eet,jezelf verzorgt etc.Hier wordt je echt niet beter van! Tuurlijk ga je eruit komen,al voelt dat nu niet zo,het komt goed! We weten hier allemaal hoe het voelt,echt.Lees de verhalen en ook de adviezen van anderen hier,het kan je steun geven.
Probeer ook weer contacten op te bouwen,dat ga je nodig hebben.Wens je voor nu heel veel sterkte...enneh het IS niet het eind van de wereld,al voelt dat nu zo. Been there,done that...liefs mirre
@ diay: Voor jou hetzelfde als voor zomaariets,heb vertrouwen,het komt goed! Al zul je er zelf ook hard aan moeten werken,niets gaat vanzelf! Neem de tijd,rust en ruimte om goed te bedenken wat JIJ wilt! Laat het niet allemaal van hem afhangen...JIJ maakt je eigen keuzes!
Probeer ook weer contacten op te bouwen,dat ga je nodig hebben.Wens je voor nu heel veel sterkte...enneh het IS niet het eind van de wereld,al voelt dat nu zo. Been there,done that...liefs mirre
@ diay: Voor jou hetzelfde als voor zomaariets,heb vertrouwen,het komt goed! Al zul je er zelf ook hard aan moeten werken,niets gaat vanzelf! Neem de tijd,rust en ruimte om goed te bedenken wat JIJ wilt! Laat het niet allemaal van hem afhangen...JIJ maakt je eigen keuzes!
dinsdag 9 februari 2010 om 13:41
Ik lig ook niet echt op bed. Ik heb gezegd dat ik griep heb omdat ik niet in staat ben om te werken. Ik ben de hele dag de hond aan het uitlaten en rondjes door het huis aan het lopen, internetten, nadenken. Ik heb net zelfs boodschappen gedaan. Ik probeer geen zelfmedelijden te hebben. Daarom lees ik hier de verhalen ook. Het helpt te weten dat ik niet de enige ben. De eerste stap heb ik al gezet door hier te posten. Volgende stap is het mijn familie vertellen. Daar ben ik nog niet klaar voor.
dinsdag 9 februari 2010 om 14:13
Diay, dat kwam onverwacht zeg! Logisch dat je er kapot van bent en het is ook logisch dat je je na een week nog niet weer helemaal geweldig voelt, toch? Er komt vast ook een moment dat je boos op hem wordt, dat mag ook. En er komt dan ook weer het moment dat je wakker wordt met een glimlach om je lippen, maar dat kan nog wel even duren.
Probeer gewoon dingen te blijven doen door de dag heen, zoek afleiding. En doe waar jij je goed bij voelt. Als dat 'wachten' (op hem) is: dan wacht je. zo niet: dan hak je nu zelf de knoop door. Die keus kunnen wij niet voor je maken .
Zomaariets, wat naar dat je je zo rot voelt en dat je zo eenzaam bent op het moment, dat je het niet met mensen kan delen. Je mag hier altijd je verhaal doen. Op dit moment ben je verdrietig, maar ook voor jou komt weer een dag dat je weer kunt leven. Ik denk dat het dan voor jou ontzéttend belangrijk is weer een leven in je eentje op te bouwen. Want... Je moet het je hele leven lang uiteindelijk met jezelf doen, je bent het enige persoon dat je overal mee naar toe neemt. Zorg dus dat je gelukkig bent in je eentje, doe nieuwe contacten, nieuwe vriendschappen op. En vanuit die stabiele basis kom jij ooit iemand tegen die voor jóu wel Mr. right is.
Probeer gewoon dingen te blijven doen door de dag heen, zoek afleiding. En doe waar jij je goed bij voelt. Als dat 'wachten' (op hem) is: dan wacht je. zo niet: dan hak je nu zelf de knoop door. Die keus kunnen wij niet voor je maken .
Zomaariets, wat naar dat je je zo rot voelt en dat je zo eenzaam bent op het moment, dat je het niet met mensen kan delen. Je mag hier altijd je verhaal doen. Op dit moment ben je verdrietig, maar ook voor jou komt weer een dag dat je weer kunt leven. Ik denk dat het dan voor jou ontzéttend belangrijk is weer een leven in je eentje op te bouwen. Want... Je moet het je hele leven lang uiteindelijk met jezelf doen, je bent het enige persoon dat je overal mee naar toe neemt. Zorg dus dat je gelukkig bent in je eentje, doe nieuwe contacten, nieuwe vriendschappen op. En vanuit die stabiele basis kom jij ooit iemand tegen die voor jóu wel Mr. right is.
dinsdag 9 februari 2010 om 15:44
Hey Ladies,
Ik heb ook weer nieuws. Ik kreeg gister, totaal overwachts een mail van mijn ex. Had hem gemaild, dat ik geen contact wilde en hij stuurde mij zo'n lieve mail. Dat hij soms voor het slapen aan mij denkt, en dan niet kan slapen. Dat hij zich afvraagt hoe het met mij gaat. En dat hij vond dat we een super tijd hadden.
Gisteren was ik er helemaal kapot van, wist niet wat ik moest doen. Heb hem teruggemaild, en bedankt voor de lieve mail. Nu, heb ik er wel vrede mee. We vonden het allebei een mooie tijd, we waren voor elkaar speciaal en nu, denken we allebei terug aan elkaar, dat we het goed hadden samen.
Ik zie wel of hij reageert op mijn mail.. En of wij nog een bij elkaar komen, ik weet het niet.. Ik maak me er niet druk om.
Ik heb ook weer nieuws. Ik kreeg gister, totaal overwachts een mail van mijn ex. Had hem gemaild, dat ik geen contact wilde en hij stuurde mij zo'n lieve mail. Dat hij soms voor het slapen aan mij denkt, en dan niet kan slapen. Dat hij zich afvraagt hoe het met mij gaat. En dat hij vond dat we een super tijd hadden.
Gisteren was ik er helemaal kapot van, wist niet wat ik moest doen. Heb hem teruggemaild, en bedankt voor de lieve mail. Nu, heb ik er wel vrede mee. We vonden het allebei een mooie tijd, we waren voor elkaar speciaal en nu, denken we allebei terug aan elkaar, dat we het goed hadden samen.
Ik zie wel of hij reageert op mijn mail.. En of wij nog een bij elkaar komen, ik weet het niet.. Ik maak me er niet druk om.
dinsdag 9 februari 2010 om 16:59
dinsdag 9 februari 2010 om 17:12
@ tangerine,
de boosheid heb ik al wel hoor, misschien het ergste daarvan al gehad want ik heb echt de behoefte om dingen kapot te gooien en vooral naar hem te gooien. Alles in dit huis doet me aan hem denken en het liefst had ik alles er ook uit gesloopt. Maar goed ik heb me in weten te houden want anders kan ik straks alles nieuw gaan kopen.
Ik gun mezelf wel momenten (vooral 's avonds) dat ik mag huilen maar ik vind ook dat ik momenten moet hebben dat ik niet mag huilen. Het liefst zeg ik tegen hem dat ie gewoon weg moet blijven en uit mijn leven moet verdwijnen maar ik heb ook nog een kindje die stapel gek op hem is en die hij wel bijna dagelijks belt en opzoekt en aan de andere kant hoop ik nog steeds dat hij weer voor de deur staat met al zijn spullen. Elke keer als hij voor mijn neus staat probeer ik mezelf hard te houden en niet alle emotisch te laten gaan en op sommige momente lijkt dat te werken. Dan belt ie wel 4x per dag hoe het gaat. Maar het gebeurt ook dat hij 2 dagen niks van zich laat horen. Daar heb ik moeite mee. Ik heb soms het gevoel dat hij me aan het lijntje houd omdat hij het zelf ook moeilijk loslaten vind en op die manier er mee om leert gaan en soms heb ik het idee dat hij echt van me houd en me graag terug wil. Deze gedachten maken me behoorlijk gek en het liefst zet ik er daarom ook een punt achter maar het lukt me niet, ik kan de woorden niet uit mijn mond krijgen. Het is erg moeilijk maar ik weet dat ik over een tijdje wel op een punt kom dat ik bepaal hoe het verder gaat en dat ik mijn leven weer op kan pakken.
Zoals ik net ook las van Zomaariets, het helpt gewoon te weten dat ik niet de enige ben ook al heb ik momenten dat ik me totaal alleen op de wereld voel. Het helpt om van me af te schrijven ook al heb ik het tegen vrienden al 100 x verteld..
de boosheid heb ik al wel hoor, misschien het ergste daarvan al gehad want ik heb echt de behoefte om dingen kapot te gooien en vooral naar hem te gooien. Alles in dit huis doet me aan hem denken en het liefst had ik alles er ook uit gesloopt. Maar goed ik heb me in weten te houden want anders kan ik straks alles nieuw gaan kopen.
Ik gun mezelf wel momenten (vooral 's avonds) dat ik mag huilen maar ik vind ook dat ik momenten moet hebben dat ik niet mag huilen. Het liefst zeg ik tegen hem dat ie gewoon weg moet blijven en uit mijn leven moet verdwijnen maar ik heb ook nog een kindje die stapel gek op hem is en die hij wel bijna dagelijks belt en opzoekt en aan de andere kant hoop ik nog steeds dat hij weer voor de deur staat met al zijn spullen. Elke keer als hij voor mijn neus staat probeer ik mezelf hard te houden en niet alle emotisch te laten gaan en op sommige momente lijkt dat te werken. Dan belt ie wel 4x per dag hoe het gaat. Maar het gebeurt ook dat hij 2 dagen niks van zich laat horen. Daar heb ik moeite mee. Ik heb soms het gevoel dat hij me aan het lijntje houd omdat hij het zelf ook moeilijk loslaten vind en op die manier er mee om leert gaan en soms heb ik het idee dat hij echt van me houd en me graag terug wil. Deze gedachten maken me behoorlijk gek en het liefst zet ik er daarom ook een punt achter maar het lukt me niet, ik kan de woorden niet uit mijn mond krijgen. Het is erg moeilijk maar ik weet dat ik over een tijdje wel op een punt kom dat ik bepaal hoe het verder gaat en dat ik mijn leven weer op kan pakken.
Zoals ik net ook las van Zomaariets, het helpt gewoon te weten dat ik niet de enige ben ook al heb ik momenten dat ik me totaal alleen op de wereld voel. Het helpt om van me af te schrijven ook al heb ik het tegen vrienden al 100 x verteld..
dinsdag 9 februari 2010 om 19:11
Ik voel me zo ontzettend verdrietig. kan alleen nog maar huilen. Ik heb het koud en wil zo graag weer lekker tegen hem aankruipen Maar tegelijkertijd haat ik hem ook zo. Ik voel me belazerd, genept. Als ik hem bel komt hij Ik moet dat niet doen. Maar het is zo verleidelijk. Ik mis hem zo verschrikkelijk. Ik ben zo boos. Woest, verdrietig. Ik kan dit niet. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil dat alles weer goed is Ik wil nu eindelijk wakker worden uit deze rotdroom Wat is het leven hard dat verdien ik toch niet
Jullie hebben helemaal niets aan mij.
Jullie hebben helemaal niets aan mij.
dinsdag 9 februari 2010 om 20:18
@ Zomaariets,
Ik voel het zelfde hoor. Zeker nu mijn kleine weer op bed ligt en het hier zo stil is. Alles is zo stil en ik haat dit huis, het liefst ga ik weg en kom ik nooit meer terug in dit huis. Het huis waar we samen zo gek op waren en wat waren we blij toen we de sleutels kregen..
Ik vind het ook heel erg moeilijk om hem niet te bellen alleen weet ik dat als ik hem bel dat hij toch niet komt.
Hij is zo veranderd.. ik ken hem niet zo..
Het komt goed hoor ook al voelt het nu voor mij ook niet zo. Ook voor ons zal de zon weer een keer gaan schijnen
Ik voel het zelfde hoor. Zeker nu mijn kleine weer op bed ligt en het hier zo stil is. Alles is zo stil en ik haat dit huis, het liefst ga ik weg en kom ik nooit meer terug in dit huis. Het huis waar we samen zo gek op waren en wat waren we blij toen we de sleutels kregen..
Ik vind het ook heel erg moeilijk om hem niet te bellen alleen weet ik dat als ik hem bel dat hij toch niet komt.
Hij is zo veranderd.. ik ken hem niet zo..
Het komt goed hoor ook al voelt het nu voor mij ook niet zo. Ook voor ons zal de zon weer een keer gaan schijnen
dinsdag 9 februari 2010 om 22:11
Hoi meiden,
Ik heb me helemaal op het veranderen van mijn kamertje gestort. Ik pak alles aan dus alles wordt lekker nieuw en ik ga fijn nieuwe spulletjes kopen enzovoorts. Ik denk dat het heel mooi gaat worden en het is een heerlijke afleiding.
Helemaal nu mijn ex op skivakantie is. :S Heb (nog) niets van hem gehoord en met de dag lijk ik daar wel bozer om te worden. Maar ben ook trots op mezelf dat ik zelf nog steeds niets van me heb laten horen. Zie af een toe op de hyves pagina van zijn vriend met wie hij op skivakantie is van alles voorbij komen over die skivakantie. Blegh! Kan er niet zo goed tegen. Nou ja, volgende week woensdag heen om de financien te regelen en dan kan ik het echt af gaan sluiten.
Ik zag dat er ook nieuwe meiden meeschrijven en -lezen. Ik zou zeggen: Stort lekker je hartje uit.
We moeten er allemaal doorheen en dat gaat met ups & downs bij de meesten. Maar er komen vanzelf wel weer dagen dat je je beter voelt. Probeer (lekker) afleiding te zoeken ook al heb je er geen zin in. Het verzet even je gedachten. Probeer geen contact met hem te hebben. Het heeft toch geen zin. Je hoort dingen die je niet wilt horen en je gemis wordt alleen maar erger. Sterkte meiden!
Liefs Prinsesje
Ps. Ik vroeg me zomaar af hoe het met Levin is. Zij had dit topic volgens mij geopend.
Ik heb me helemaal op het veranderen van mijn kamertje gestort. Ik pak alles aan dus alles wordt lekker nieuw en ik ga fijn nieuwe spulletjes kopen enzovoorts. Ik denk dat het heel mooi gaat worden en het is een heerlijke afleiding.
Helemaal nu mijn ex op skivakantie is. :S Heb (nog) niets van hem gehoord en met de dag lijk ik daar wel bozer om te worden. Maar ben ook trots op mezelf dat ik zelf nog steeds niets van me heb laten horen. Zie af een toe op de hyves pagina van zijn vriend met wie hij op skivakantie is van alles voorbij komen over die skivakantie. Blegh! Kan er niet zo goed tegen. Nou ja, volgende week woensdag heen om de financien te regelen en dan kan ik het echt af gaan sluiten.
Ik zag dat er ook nieuwe meiden meeschrijven en -lezen. Ik zou zeggen: Stort lekker je hartje uit.
We moeten er allemaal doorheen en dat gaat met ups & downs bij de meesten. Maar er komen vanzelf wel weer dagen dat je je beter voelt. Probeer (lekker) afleiding te zoeken ook al heb je er geen zin in. Het verzet even je gedachten. Probeer geen contact met hem te hebben. Het heeft toch geen zin. Je hoort dingen die je niet wilt horen en je gemis wordt alleen maar erger. Sterkte meiden!
Liefs Prinsesje
Ps. Ik vroeg me zomaar af hoe het met Levin is. Zij had dit topic volgens mij geopend.
dinsdag 9 februari 2010 om 22:12
quote:Zomaariets schreef op 09 februari 2010 @ 19:11:
Ik voel me zo ontzettend verdrietig. kan alleen nog maar huilen. Ik heb het koud en wil zo graag weer lekker tegen hem aankruipen Maar tegelijkertijd haat ik hem ook zo. Ik voel me belazerd, genept. Als ik hem bel komt hij Ik moet dat niet doen. Maar het is zo verleidelijk. Ik mis hem zo verschrikkelijk. Ik ben zo boos. Woest, verdrietig. Ik kan dit niet. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil dat alles weer goed is Ik wil nu eindelijk wakker worden uit deze rotdroom Wat is het leven hard dat verdien ik toch niet
Jullie hebben helemaal niets aan mij.Dat verdien je zeker niet! Maar uiteindelijk zul je het anders gaan zien en accepteer je dat het over is. Hoe moeilijk ook, maar je zult uiteindelijk alleen gelukkig moeten worden. Ik zeg dit allemaal wel zo stoer, maar ik heb van het weekend ook een flinke dip gehad. Het doet gewoon heel veel pijn. En die pijn moet helen. Sterkte! Liefs Prinsesje
Ik voel me zo ontzettend verdrietig. kan alleen nog maar huilen. Ik heb het koud en wil zo graag weer lekker tegen hem aankruipen Maar tegelijkertijd haat ik hem ook zo. Ik voel me belazerd, genept. Als ik hem bel komt hij Ik moet dat niet doen. Maar het is zo verleidelijk. Ik mis hem zo verschrikkelijk. Ik ben zo boos. Woest, verdrietig. Ik kan dit niet. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil dat alles weer goed is Ik wil nu eindelijk wakker worden uit deze rotdroom Wat is het leven hard dat verdien ik toch niet
Jullie hebben helemaal niets aan mij.Dat verdien je zeker niet! Maar uiteindelijk zul je het anders gaan zien en accepteer je dat het over is. Hoe moeilijk ook, maar je zult uiteindelijk alleen gelukkig moeten worden. Ik zeg dit allemaal wel zo stoer, maar ik heb van het weekend ook een flinke dip gehad. Het doet gewoon heel veel pijn. En die pijn moet helen. Sterkte! Liefs Prinsesje
woensdag 10 februari 2010 om 01:36
He lieve meiden,
Ik less nog steeds (af en toe) mee hoor! Ik zag dat Prinsesje zich af vroeg hoe het met me was dus ik dacht, laat ik weer eens wat achterlaten!
Het gaat best goed.. Erg druk op werk dus ik maak hele lange dagen. Met het sporten, huishouden, vrienden en vriendinnen erbij vliegen de dagen voorbij!!! Ik heb zelfs vorige week een dag vrij genomen zodat ik een lang weekend had (O my god, een lang weekend!!) en die was zo voorbij. Dat was best een uitdaging voor mij, want ik vond de weekenden verschrikkelijk. Maar heb veel gedaan en gewoon heerlijk op de bank gehangen.
Ik doe allemaal dingen die ik altijd al heb willen doen en dat bevalt me goed.
Met ex heb ik helemaal geen contact meer.
We kwamen elkaar van het weekend maar liefst 2x tegen, maar negeren elkaar volkomen. Vreemd hoor, iemand die zo vertrouwd is zo voorbij laten lopen.... Dat doet nog steeds wel erg veel pijn.
Natuurlijk heb ik ook nog wel zo mijn dipjes. Soms ben ik weer heel erg boos en soms heel erg verdrietig. Na een potje steving janken is dat er dan gelukkig weer uit... Gelukkig is die tijd dat ik als een zombie door huis en over straat liep voorbij.
Al met al gaat het best lekker met mij. Maar het blijft natuurlijk moeilijk op sommige momenten. Zoals nu, ik kan niet in slaap komen en dan ga ik veel nadenken.
Voor de meiden hier.. Blijf lekker schrijven! Ik heb er ontzettend veel steun aan gehad. En helaas is die pijn iets waar je doorheen moet. Het wordt echt wel minder, maar niet van de een op andere dag. Soms zou je willen dat je alvast een paar maanden verder bent. Maar vergeet niet dat je hier door leert hoe sterk je wel niet bent! En geloof mij, iedereen komt hier echt veel sterker uit. Al zie je dat nu helemaal niet.
Nou ja ik kan wel door blijven gaan met vertellen hoe het over een paar maanden zal zijn. Het feit blijft, de pijn voel je nu, daar moet je mee leren omgaan. Goed voor jezelf zorgen en echt die deur uit! Dat is zo ontzettend belangrijk, dat heb ik wel gemerkt. Vergeet ook niet om lekker hard te huilen en jezelf soms heel ziellig te vinden.
Meiden, allemaal heel veel sterkte! Ik lees en voel met jullie mee.
Zal af en toe wel weer even updaten, maar voel me niet helemaal meer thuis op dit topic, want die heftige pijn heb ik achter me gelaten.
Liefs!
Ik less nog steeds (af en toe) mee hoor! Ik zag dat Prinsesje zich af vroeg hoe het met me was dus ik dacht, laat ik weer eens wat achterlaten!
Het gaat best goed.. Erg druk op werk dus ik maak hele lange dagen. Met het sporten, huishouden, vrienden en vriendinnen erbij vliegen de dagen voorbij!!! Ik heb zelfs vorige week een dag vrij genomen zodat ik een lang weekend had (O my god, een lang weekend!!) en die was zo voorbij. Dat was best een uitdaging voor mij, want ik vond de weekenden verschrikkelijk. Maar heb veel gedaan en gewoon heerlijk op de bank gehangen.
Ik doe allemaal dingen die ik altijd al heb willen doen en dat bevalt me goed.
Met ex heb ik helemaal geen contact meer.
We kwamen elkaar van het weekend maar liefst 2x tegen, maar negeren elkaar volkomen. Vreemd hoor, iemand die zo vertrouwd is zo voorbij laten lopen.... Dat doet nog steeds wel erg veel pijn.
Natuurlijk heb ik ook nog wel zo mijn dipjes. Soms ben ik weer heel erg boos en soms heel erg verdrietig. Na een potje steving janken is dat er dan gelukkig weer uit... Gelukkig is die tijd dat ik als een zombie door huis en over straat liep voorbij.
Al met al gaat het best lekker met mij. Maar het blijft natuurlijk moeilijk op sommige momenten. Zoals nu, ik kan niet in slaap komen en dan ga ik veel nadenken.
Voor de meiden hier.. Blijf lekker schrijven! Ik heb er ontzettend veel steun aan gehad. En helaas is die pijn iets waar je doorheen moet. Het wordt echt wel minder, maar niet van de een op andere dag. Soms zou je willen dat je alvast een paar maanden verder bent. Maar vergeet niet dat je hier door leert hoe sterk je wel niet bent! En geloof mij, iedereen komt hier echt veel sterker uit. Al zie je dat nu helemaal niet.
Nou ja ik kan wel door blijven gaan met vertellen hoe het over een paar maanden zal zijn. Het feit blijft, de pijn voel je nu, daar moet je mee leren omgaan. Goed voor jezelf zorgen en echt die deur uit! Dat is zo ontzettend belangrijk, dat heb ik wel gemerkt. Vergeet ook niet om lekker hard te huilen en jezelf soms heel ziellig te vinden.
Meiden, allemaal heel veel sterkte! Ik lees en voel met jullie mee.
Zal af en toe wel weer even updaten, maar voel me niet helemaal meer thuis op dit topic, want die heftige pijn heb ik achter me gelaten.
Liefs!
woensdag 10 februari 2010 om 10:06
Hey Levin! goed te horen dat het zo lekker gaat, mooi voor ons om naar uit te kijken op te vertrouwen dat het voor ons ook komt. Kan me wel voorstellen dat het nog lastig blijft als je hem tegenkomt en dat je elkaar dan negeert.. je hebt lief en leed gedeeld en dan ineens is het over.. daar heb ik ook nog heel veel moeite mee, ik hoor helemaal niets van hem! terwijl hij zei dat hij vrienden wilde blijven, vrienden vragen toch aan elkaar hoe het gaat? ik geloof ook niet echt in vriendschap meer dat werkt volgens mij niet. Maar ik had het wel fijn gevonden als hij af en toe nog iets laat horen, nu lijkt het helemaal alsof alles hem koud laat. Nu dik 5 weken geleden dat het uit ging en nu een dikke week niets gehoord (contact kwam meestal vanuit mij en dat vertik ik nu) dat doet nog wel zeer, acceptatie is er dus wel maar idd dat je van elkaar gehouden hebt en dan ineens zo de band door kan knippen dat verbaast me. Dan denk ik wel 's misschien zit hij wel weer bij zn exvrouw op de bank.. maar goed ga er maar vanuit dat hij ook wel 's aan mij denkt maar geen contact zoekt om het te kunnen vergeten..
Ben blij Levin dat je je niet meer thuis voelt hier!! das een goed teken.. ik merk bij mezelf dat het ook al wel minder wordt, langzaamaan kan ik me weer mn normale ik voelen maar het heeft idd tijd nodig..
Ben blij Levin dat je je niet meer thuis voelt hier!! das een goed teken.. ik merk bij mezelf dat het ook al wel minder wordt, langzaamaan kan ik me weer mn normale ik voelen maar het heeft idd tijd nodig..
woensdag 10 februari 2010 om 14:03
@zomaariets: Heel herkenbaar wat je schrijft...ook wij zijn allemaal door die fase gegaan.En we zijn er nog! Het is k*t,it sucks,klopt allemaal..En nee,jammer genoeg is het geen boze droom...tis reality! Onthoud één ding,nu zit je heel diep...das heel verdrietig en pijnlijk..maarrrrrr je kunt dus alleen maar omhoog! En dat gaat gebeuren,kost tijd,maar gaat komen...Je moet een manier vinden om er mee te dealen.Voor iedereen is dat anders,ik weet niet wat voor jou werkt,want ik ken je niet.Neem iig de tijd,stap voor stap,dag voor dag.Nu geloof je het nog niet maar over een paar weken zul je er echt anders tegenaan kijken,beter kunnen relativeren.Heb vertrouwen..op de eerste plaats in je eigen kracht.Sterkte!
@ Diay: Boosheid is normaal,huilen is normaal...allemaal verwerking.In het begin zijn het heftige moodswings..maar die worden geleidelijk minder.Dan kun je er meer verstandelijk naar kijken,komt er langzaam meer rust.Moeilijk is dat je steeds veel contact hebt,dat maakt dat je er 24/7 mee bezig bent.Maar geef je grenzen hierin aan ..als jij er niet mee kunt dealen mag/moet je dat zeggen.Jij bepaalt wat je aankunt.En ook of je je aan het lijntje laat houden...Merk ook wel een bepaalde kracht in je laatste post hoor..tuurlijk gaat de zon ook voor jou weer schijnen! Probeer die kracht vast te houden en steeds iets sterker te laten worden,je gaat het wel redden!
@ Diay: Boosheid is normaal,huilen is normaal...allemaal verwerking.In het begin zijn het heftige moodswings..maar die worden geleidelijk minder.Dan kun je er meer verstandelijk naar kijken,komt er langzaam meer rust.Moeilijk is dat je steeds veel contact hebt,dat maakt dat je er 24/7 mee bezig bent.Maar geef je grenzen hierin aan ..als jij er niet mee kunt dealen mag/moet je dat zeggen.Jij bepaalt wat je aankunt.En ook of je je aan het lijntje laat houden...Merk ook wel een bepaalde kracht in je laatste post hoor..tuurlijk gaat de zon ook voor jou weer schijnen! Probeer die kracht vast te houden en steeds iets sterker te laten worden,je gaat het wel redden!
woensdag 10 februari 2010 om 14:22
@ Prinsesje: Goed bezig met je kamertje,meis! Goede afleiding nu...snap dat je er boos om kunt worden dat je niets hoort,maar on the other way...naja,je weet het wel.En ja,dan ga
je toch op zoek naar informatie,heel begrijpelijk...wordt je daar vrolijk van ..NOT! Maar dat wist je al...vind het wel stoer dat jezelf nog nix hebt laten horen,ook zit je missch soms op je handen, toch sterk! Succes nog met het pimpen en komt helemaal goed met je!
@ Levin: Hey...
Goed ff wat van je te horen! On your way back dus,super!! Net als meer van ons dus,fijn! En ja,er komen weer nieuwe mensen bij,die nog in de beginfase zitten.Maar ook daar komt het goed,daar hebben we o.a jouw topic voor! Lijkt me idd erg vreemd dat ex en jij elkaar nu zo voorbij lopen...terwijl jullie zo kort geleden nog zoveel deelden en ook elkaar dagelijks op de werkvloer tegen kwamen...Jammer..tis wel het andere uiterste.Maar jij druk bezig dus met lekker je leven te leiden,you go girl! Ben blij voor je.Hoop idd dat je nog soms even blijft updaten,leuk om te horen hoe het met je gaat,liefs mirre.
Ja,misschien moeten we er eens met een aantal over denken om een nieuw topic te openen..dan kan dit hier blijven waar het voor bedoeld is.Bedoel ik dan voor degenen die alweer een stap verder zijn.Idee? Hoor het wel lady's,allemaal veel sterkte en zet 'm op!
je toch op zoek naar informatie,heel begrijpelijk...wordt je daar vrolijk van ..NOT! Maar dat wist je al...vind het wel stoer dat jezelf nog nix hebt laten horen,ook zit je missch soms op je handen, toch sterk! Succes nog met het pimpen en komt helemaal goed met je!
@ Levin: Hey...
Goed ff wat van je te horen! On your way back dus,super!! Net als meer van ons dus,fijn! En ja,er komen weer nieuwe mensen bij,die nog in de beginfase zitten.Maar ook daar komt het goed,daar hebben we o.a jouw topic voor! Lijkt me idd erg vreemd dat ex en jij elkaar nu zo voorbij lopen...terwijl jullie zo kort geleden nog zoveel deelden en ook elkaar dagelijks op de werkvloer tegen kwamen...Jammer..tis wel het andere uiterste.Maar jij druk bezig dus met lekker je leven te leiden,you go girl! Ben blij voor je.Hoop idd dat je nog soms even blijft updaten,leuk om te horen hoe het met je gaat,liefs mirre.
Ja,misschien moeten we er eens met een aantal over denken om een nieuw topic te openen..dan kan dit hier blijven waar het voor bedoeld is.Bedoel ik dan voor degenen die alweer een stap verder zijn.Idee? Hoor het wel lady's,allemaal veel sterkte en zet 'm op!
woensdag 10 februari 2010 om 15:23
hey meiden,
Ik hoop dat ik even mag binnenvallen. Er zijn al zoveel topics over verbroken relaties dat ik een aparte niet nodig vond, hoop dat jullie t niet erg vinden.
Ik ben gisteravond gedumpt. Ik voel me zo besodemieterd, genaait en naief. Natuurlijk merkte ik wel dat het niet lekker liep maar gisteravond kwam ik erachter dat mijn vriend alvast stiekem allerlei spullen aan het verhuizen was. Toen ik goed ging kijken op zolder e.d. blijkt dat gewoon 3/4 van zijn spullen al weg te zijn. Nu zijn dat spullen die we bijna nooit gebruiken, vandaar dat ik het ook niet eerder gezien heb.
Gisteravond hebben we dus gepraat, hij wil niet meer met me verder. De redenen: hij vindt dat hij eerst aan zichzelf moet werken, hij vindt dat er teveel conflicten zijn, hij vindt dat hij te weinig zijn eigen dingen kan doen. Ik vind het zulke slappe smoesjes. De redenen die hij aangeeft zijn overkomelijk, je kunt eraan werken maar dat wil hij dus niet meer. We zouden gaan trouwen en aan kinderen beginnen, om zulke lullige redenen verbreek je dat toch niet? Ik snap ook wel dat er waarschijnlijk meer aan de hand is maar ik voel me zo stom.
Ik hield zoveel van die man. Toen hij het gisteren vertelde werd ik ijskoud en heet tegelijk. De grond viel letterlijk onder mijn voeten vandaan. Ik had het gevoel dat iemand m'n keel dichtkneep en kon niet meer ademen. Ik ben in huilen uitgebarsten en heb zitten hyperventileren. Omdat hij bang was dat het niet goed met me zou gaan is hij vannacht bij me gebleven, we hebben in hetzelfde bed geslapen en nog geknuffeld. Vanochtend is hij helemaal weggegaan, hij trekt bij een vriend in, dat was al geregeld.
Ik ben zo boos, maar ook zo verdrietig. Ik wil dat hij terug komt, ik weet niet wat ik zonder hem moet. M'n toekomst ligt in duigen en ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aanmoet. Ik heb het gevoel dat ik verdrink in m'n verdriet. Ik wil heel dramatisch roepen dat ik niets meer heb om voor te leven, het doet zo'n pijn.
Sommige spullen moet hij nog komen halen, ik heb gezegd dat het aan het einde van de week weg moet zijn, dat zou hij doen. Ik wil hem niet meer onder ogen komen, hij mag niet zien wat hij me aandoet. Ik ben bang dat ik hem niet los kan laten als ik hem zie... Wat moet ik nou doen, vriendinnen hebben geen tijd voor me (fantastische vriendinnen he) en familie heb ik niet...
Sorry voor het lange, warrige verhaal. Ik moet het even kwijt, ik weet het even niet meer...
Ik hoop dat ik even mag binnenvallen. Er zijn al zoveel topics over verbroken relaties dat ik een aparte niet nodig vond, hoop dat jullie t niet erg vinden.
Ik ben gisteravond gedumpt. Ik voel me zo besodemieterd, genaait en naief. Natuurlijk merkte ik wel dat het niet lekker liep maar gisteravond kwam ik erachter dat mijn vriend alvast stiekem allerlei spullen aan het verhuizen was. Toen ik goed ging kijken op zolder e.d. blijkt dat gewoon 3/4 van zijn spullen al weg te zijn. Nu zijn dat spullen die we bijna nooit gebruiken, vandaar dat ik het ook niet eerder gezien heb.
Gisteravond hebben we dus gepraat, hij wil niet meer met me verder. De redenen: hij vindt dat hij eerst aan zichzelf moet werken, hij vindt dat er teveel conflicten zijn, hij vindt dat hij te weinig zijn eigen dingen kan doen. Ik vind het zulke slappe smoesjes. De redenen die hij aangeeft zijn overkomelijk, je kunt eraan werken maar dat wil hij dus niet meer. We zouden gaan trouwen en aan kinderen beginnen, om zulke lullige redenen verbreek je dat toch niet? Ik snap ook wel dat er waarschijnlijk meer aan de hand is maar ik voel me zo stom.
Ik hield zoveel van die man. Toen hij het gisteren vertelde werd ik ijskoud en heet tegelijk. De grond viel letterlijk onder mijn voeten vandaan. Ik had het gevoel dat iemand m'n keel dichtkneep en kon niet meer ademen. Ik ben in huilen uitgebarsten en heb zitten hyperventileren. Omdat hij bang was dat het niet goed met me zou gaan is hij vannacht bij me gebleven, we hebben in hetzelfde bed geslapen en nog geknuffeld. Vanochtend is hij helemaal weggegaan, hij trekt bij een vriend in, dat was al geregeld.
Ik ben zo boos, maar ook zo verdrietig. Ik wil dat hij terug komt, ik weet niet wat ik zonder hem moet. M'n toekomst ligt in duigen en ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aanmoet. Ik heb het gevoel dat ik verdrink in m'n verdriet. Ik wil heel dramatisch roepen dat ik niets meer heb om voor te leven, het doet zo'n pijn.
Sommige spullen moet hij nog komen halen, ik heb gezegd dat het aan het einde van de week weg moet zijn, dat zou hij doen. Ik wil hem niet meer onder ogen komen, hij mag niet zien wat hij me aandoet. Ik ben bang dat ik hem niet los kan laten als ik hem zie... Wat moet ik nou doen, vriendinnen hebben geen tijd voor me (fantastische vriendinnen he) en familie heb ik niet...
Sorry voor het lange, warrige verhaal. Ik moet het even kwijt, ik weet het even niet meer...
woensdag 10 februari 2010 om 17:55
@ Levin: Wat fijn dat het best goed met je gaat en heerlijk dat je zelfs een dag vrij hebt genomen en daar dan ook echt van kon genieten. Merk idd bij mezelf dat ik vooral tegen de weekenden opkijk namelijk.
Het lijkt me echt heel vreemd dat jij en je ex elkaar nu negeren. Ook niet even een praatje kunnen maken of daar juist expres voor gekozen dat niet te doen?
En dat je nog steeds van die dipjes hebt, tja dat zal er nog wel bij horen maar volgens mij gaat dat vanzelf helemaal over. En heerlijk toch dat je je niet meer helemaal thuis voelt bij dit onderwerp. Dat betekent volgens mij dat je op de juiste weg bent. Geniet ervan!
@ Sann76: Ik heb nu ook bijna een week niets van mijn ex gehoord en het doet me best wel veel. Denk dat we ons hetzelfde voelen wat dat betreft. Ik ga er ook vanuit dat mijn ex ook weleens aan mij denkt maar ook niets laat horen om het te kunnen vergeten. Nou ja en die van mij is natuurlijk op skivakantie dus die heeft heel veel sneeuw, drank en wie weet wel andere meiden aan zijn hoofd. :S
@ Mirre: Ik heb mijn telefoon net maar uitgezet. Merk dat ik er vandaag wel heel erg naar verlang iets van hem te horen, maar nope niets gehoord en dat zal wel niet meer gebeuren ook. Nog een week en dan ga ik naar hem toe. Zie er best tegenop, maar ja het zal moeten. Mijn vader heeft heel lief vandaag van alles geverfd in mijn kamertje haha. Gevolg, m'n klusplannen voor vanavond zijn van de baan haha. Even kijken hoe ik mijn tijd nu dan ga indelen.
@ Noathb: Hey meis! Heel veel sterkte! Je kunt er weinig aan doen vrees ik. Je verdriet is nu heel groot, maar het zal vanzelf minder worden en je kunt natuurlijk altijd hier je verhaal doen.
Liefs Prinsesje
Het lijkt me echt heel vreemd dat jij en je ex elkaar nu negeren. Ook niet even een praatje kunnen maken of daar juist expres voor gekozen dat niet te doen?
En dat je nog steeds van die dipjes hebt, tja dat zal er nog wel bij horen maar volgens mij gaat dat vanzelf helemaal over. En heerlijk toch dat je je niet meer helemaal thuis voelt bij dit onderwerp. Dat betekent volgens mij dat je op de juiste weg bent. Geniet ervan!
@ Sann76: Ik heb nu ook bijna een week niets van mijn ex gehoord en het doet me best wel veel. Denk dat we ons hetzelfde voelen wat dat betreft. Ik ga er ook vanuit dat mijn ex ook weleens aan mij denkt maar ook niets laat horen om het te kunnen vergeten. Nou ja en die van mij is natuurlijk op skivakantie dus die heeft heel veel sneeuw, drank en wie weet wel andere meiden aan zijn hoofd. :S
@ Mirre: Ik heb mijn telefoon net maar uitgezet. Merk dat ik er vandaag wel heel erg naar verlang iets van hem te horen, maar nope niets gehoord en dat zal wel niet meer gebeuren ook. Nog een week en dan ga ik naar hem toe. Zie er best tegenop, maar ja het zal moeten. Mijn vader heeft heel lief vandaag van alles geverfd in mijn kamertje haha. Gevolg, m'n klusplannen voor vanavond zijn van de baan haha. Even kijken hoe ik mijn tijd nu dan ga indelen.
@ Noathb: Hey meis! Heel veel sterkte! Je kunt er weinig aan doen vrees ik. Je verdriet is nu heel groot, maar het zal vanzelf minder worden en je kunt natuurlijk altijd hier je verhaal doen.
Liefs Prinsesje