ONGEDULDIG??!

Ik wil je alleen een hart onder de riem steken... ik heb ook endometriose en voordat ik zwanger raakte van mijn zoontje duurde het ruim anderhalf jaar.



Nu ben ik zwanger van nr 2 en al met al heeft dat nu "maar"8 maanden geduurd.



Maar zwanger worden is voor veel mensen zo natuurlijk, en dat doet het extra pijn als het niet zo natuurlijk is voor je.



Veel succes en sterkte!!

Hoi!



Ook ik ben al lange tijd gestopt met de pil (begin 2009). Zelf heb ik last van een zeer onregelmatige cyclus. Het heeft wel eens meer dan 90 dagen geduurd.

We zijn niet echt heel gericht bezig, maar het duurt wel lang zo...

Momenteel loop ik bij een diëtiste vanwege overgewicht, dat kan de cyclus ook ontregelen.

In mijn omgeving ook veel zwangeren. Natuurlijk gun ik het ze van harte, maar toch is het af en toe wel confronterend en vervelend.

Hier ook even een hart onder de riem. heb net als jij ernstige endometriose, in de hoogste graad. Twee grote vier uur durende buikoperaties gehad en na een jaar herstellen mochten we het eerst zelf proberen. Wij hebben het een half jaar zelf geprobeerd, zonder resultaat. Toen wilde de gyn het nog met iui proberen, dat geeft toch meer kans en is minder heftig als ivf. Na een aantal maanden geen resultaat, en net als jij werd ik toch wel bang voor de vernietigende gevolgen van de endo. Gyn was het met me eens en we gingen over op ivf. Inderdaad een heel heftig traject en na de eerste 2 mislukte pogingen begonnen we aan de laatste poging. Daarna zouden we stoppen en zou de conclusie worden dat de endo te ernstig was om kinderen te kunnen krijgen. Die laatste poging was raak en na anderhalf jaar en weer twee pogingen mochten we nog een tweede kindje krijgen.

Negen maanden lang niet ongesteld worden en een groeiende buik die alle operatie en endo littekens oprekt, hebben heel veel goed gedaan. Nu altijd aan de pil, zonder stopweek en ik ben gezonder dan ik in tien lange jaren ben geweest.

Ik hoop dat jouw weg minder lang en minder moeilijk zal zijn, maar wel met hetzelfde resultaat!

Je zit niet ineens midden in het traject he, dat scheelt. Het gaat stapje voor stapje en het cliche is waar, je dendert gewoon mee in die molen. Eng heb ik het nooit gevonden, wel emotioneel en spannend.

Ik had/heb endo eigenlijk overal: darmen, blaas, urineweg, buitenkant baarmoeder, buitenkant eierstokken. In twee keer vier uur hebben ze alles weggelaserd voor zover mogelijk en een gedeelte van een eierstok weggehaald. Na elke operatie een half jaar in de kunstmatige overgang om alles rustig te laten worden vanbinnen en toen de molen in dus. Ik vind je trouwens niet ongeduldig na acht maanden hoor, dat was bij ons ook wel echt de grens, je heb gewoon echt minder tijd dan een gemiddeld persoon.

Ben benieuwd wat de gyn zegt volgende maand!

Pfoe en of dat rotspul was die Lucrin. Je schijnt er verder of erorm van af te vallen of enorm van aan te komen. Nou zelfs die mazzel had ik niet want ik kwam er uiteraard van aan....

Na de geboorte van mn dochtertje ben ik toen alles weer op gang kwam na de borstvoeding meteen nonstop aan de pil gegaan tot we daarna startten met ivf voor de tweede. Dus in die tussentijd is het niet meer opgelaaid. Omdat de endo ook op mn urineweg zat heb ik een gestuwde nier daarvan overgehouden. Mijn zoontje besloot dwars te gaan liggen in mn buik en lag klem tegen mn 'slechte' nier. Toen ben ik dus een half jaar erg ziek geweest en heb ik heel veel pijn gehad. Na zijn geboorte en borstvoeding meteen weer nonstop aan de pil en behalve de blijvende schade (littekens die nog wel wat verkleefd en verhard zijn en een gevoelige nier) heb ik geen last meer van actieve endo en is het zelfs helemaal naar de achtergrond van mn leven verdwenen. Ik nu best een heel gemiddelde vrouw die twee kids heeft, parttime werkt en sinds een jaartje zelfs weer wat kan sporten. Mijn endo-verhaal is echt een happy end dus eigenlijk.

Hallo Dames,



Ik ben getipt door mijn lieve zus. Bedankt zus! En heb jullie berichten gelezen. En heb erover nagedacht wat te schrijven..... Als ik dat van anderen lees, word ik vaak wat verdrietig. Maar goed het is ook goed om dingen te delen, want je voelt je toch vaak wel alleen met 'het probleem' waar je mee rond loopt. Bij mij is het volgende: december 2007 ben ik gestopt met de pil. Na drie maanden begon ik wat klachten te krijgen (had bij pilgebruik ook altijd wel veel klachten). Klachten als last van bilspieren, moeilijke stoelgang, wel drang, maar het lukt niet. Waardoor je weer veel pijnen had van de rug en buik. Dit zette voort van een paar uur per dag naar bijna een jaar later 24 uur (tijdens de menstruatie) voor mijn gevoel in de weeën (ik weet niet hoe dat voelt, maar kan me nu een aardige voorstelling maken) en daarna nog twee weken napijnen. Vaak naar de huisarts geweest en die gaf aan, maar hopen dat je volgende maand zwanger bent. Dit heb ik tot november volgehouden en toen kon ik niet meer. Ik was op. Ben toen thuis komen te zitten van werk. Vanaf die tijd ging het snel. Ik kon snel terecht bij een gyn en die gaf direct aan: kan bijna niet anders: endometriose. Een kijkoperatie gehad en inderdaad. Maar het zit bij mij op plaatsen waar ze er niet bijkunnen. Prachtig!! Ik weet het niet. Maar goed. In overleg ben ik weer aan de pil gegaan (nonstop) en dat was echt een verademing. Nu ben ik er weer af sinds december en ik vind het emotioneel slopend (vooral de eerste dag van de menstruatie). Ik heb momenteel weinig last. Slik op tijd ibruprofen (veel) en dan is het best uit te houden. Maar het neemt niet weg dat als de endometriose zijn werk doen (volgens gyn kan dat ook zonder pijn) dit een negatieve invloed heeft op zwanger worden. Dus naarmate je langer van de pil af bent, wordt de kans op zwangerschap ook minder. Dit is mij in maart verteld en daar was ik wel even van onder de indruk. Ik was heel positief: van het gaat lukken en nu blijkt die kans al best klein te zijn. De kinderwens blijft aan je knagen en dat is gewoon heel lastig. Hebben jullie dat ook? Als het pijnloos lukt tot de zomervakantie en ik ben dan nog niet zwanger, dan krijg ik hormoonspuiten (overgang?) en daar zie ik er tegenop. Hebben jullie daar ervaring mee? Nou dit is tot nu toe mijn verhaal. Ik hoor graag jullie ervaringen en tips. Want toch ervaar ik het dat de buitenwereld gewoon verder leeft en denkt dat er niks met je aan de hand is. En dat is soms wel pijnlijk. Van de buitenkant zie je niks en men durft vaak ook niet te spreken over de kinderwens en vermijden dat onderwerp dan ook maar. Maar goed. Het is een lang verhaal geworden. Wie weet tot snel met een reactie.

Hey hoi,



Bedankt voor je snelle en fijne reactie. Een paar dingetjes: inderdaad uiterlijk in september krijg ik een spuit. Ik ben onder behandeling van een gyn, die gesprecialiseerd is in endo. Eerst was ik bij iemand anders, maar deze wist er inderdaad oppervlak wat van af. Dus ben ik doorverwezen. Bij het laatste gesprek (maart) was ik erg positief bij de gyn, omdat ik erg weinig last heb van pijnen en waardoor ik het idee ook had dat er op deze manier een grote kans op zwangerschap. HIj gaf hierbij aan dat als de endo zijn werk gaat doen, dus opspeelt met of zonder pijn, dit vaak de consequentie heeft dat het moeilijker wordt om zwanger te worden. Dit blijkt uit de praktijk, ze weten niet hoe dit komt. DUszz toen zakte de moed me in de schoenen. Maar goed, niets is zeker. En ja ik heb op de site van de stichting gekeken. Ook daar wordt ik niet vrolijk van, wel veel herkenning. Ik ben nog geen lid geworden. Het is voor mij nog een stap, van och het valt voor mij wel wat mee. Maar goed. Dit komt vanzelf. En als laatst de endo die gevonden is ligt, als ik het goed heb, bij een zenuw. Dit is dus een risicovolle operatie en die zal pas plaatsvinden als alle trajecten gedaan is, vandaar. Die optie staat dus eigenlijk niet open.



Fijn om te horen dat er ook een positief effect is geweest van de lucrin. Is zij (die vriendin) zwanger geraakt na de spuit?? En in welk traject zit jij, nu?



Groetjes!! en Bedankt!!

Hoi ben ik ook weer even, Missamaryllis, volgens mij bedoelt Zeyneppy dat het niet uitmaakt of je wel of geen pijn hebt voor de vruchtbaarheid. De endo kan ook zonder pijn zn nare werk doen namelijk. De graad van pijn zegt niet over de mate van endo of de mate van vruchtbaarheid namelijk.

Meiden heel veel succes, ik hoor hier eigenlijk natuurlijk niet meer thuis, al hebben we ook jaren getobt. Weet dat ik met jullie meeleef en hoop dat jullie snel zoals ik erbij zitten!

Hey allemaal,



En moekie: het is fijn te lezen dat je ook zwanger kunt raken ookal heb je endo. Ik vind het wel fijn dat je ook wat meepraat. En missamaryllis het is even fijn om met iemand anders te spreken over endo. Want in dat opzicht praat ik er niet veel over en ook ken ik geen mensen in mijn omgeving met dezelfde kwaal. Voor mij (ons) is het ook elke keer spannend voor de ongesteldheid en inderdaad het is elke maand toch even moeilijk, maar dit lijkt me logisch (ik denk dat iedere vrouw die een kinderwens heeft dit zo ervaart). Als ik het goed begrijp ben jij al eens naar zo'n landelijke dag geweest? Die is pasgeleden nog geweest? Misschien is het een goed idee om toch eens naar een avond te gaan. Ik ga wel even rondneuzen. Bedankt in ieder geval. Nou spannend allemaal.



Groetjes!!