Hond en werken?

Ik werk meestal 1 dag in de week thuis en dan ligt mijn hond idd ook vooral lekker te slapen. Door 's avonds en in het weekend genoeg tijd aan hem te besteden, is hij doordeweeks overdag echt moe. Doe je echter niet genoeg met ze, dan zijn ze niet moe en gaan ze zich vervelen als ze alleen zijn. En dan gaan de meeste honden inderdaad ook slopen of ander kattenkwaad uithalen om zich te vermaken. Een lieve gezellige hond is een teken dat je het goed doet, een vervelende hond is meestal een teken dat de baas steken laat vallen in opvoeding en/of aandacht.

quote:nummerzoveel schreef op 02 april 2010 @ 17:40:

... een vervelende hond is meestal een teken dat de baas steken laat vallen in opvoeding en/of aandacht.Dat zal ik mijn buren eens vertellen...

Pijnboompit.. wat is veel aandacht voor jou ?

quote:Heyjij schreef op 02 april 2010 @ 17:38:

ik werk fulltime en heb een hond. maar ik werk onregelmatig. met nachtdiensten is dat prima te doen. en als ik overdag werk dan wordt ie smiddags een uurtje uitgelaten door iemand die wat wil bijverdienen. (marktplaats)

ik zou hem nooit 8 uur of langer helemaal alleen laten. Hou jij maar eens 8 uur lang je plas op. Das gewoon zielig voor zo'n beestje en mega slecht voor zn blaas en darmen om het al die tijd op te moeten houden.Ik ga binnenkort weer fulltime aan de slag, maar heb gelukkig kinderen die vroeg thuis zijn in de middag. Maar toch ben ik even nieuwsgierig voor het geval het anders gaat lopen en de hond af en toe wat langer alleen zit. Wat betaal jij degene die jouw hond uitlaat?

Maansa

leuk he?

Mijn hond is 4 dagen per week ongeveer 6 uur alleen. Langer kan wel, maar dat vind ik zielig.

Dagelijks kan hij zijn energie kwijt doordat ik hem buiten laat speuren naar zijn speeltje, zwemmen, rennen naast de fiets, als een dolle rennen door het bos, etc..

Daarna ligt hij uren te slapen.

Deze snurkt soms zelfs zo hard dat de tv harder moet

Een hond is heel gezellig, maar je moet altijd rekening met je hond houden, het is handig als je back-up hebt in geval je moet overwerken of vakantie wil.

Ik ben gek op honden, maar ik werk fulltime en dat wil ik een hond niet aandoen. Bovendien zou ik dan een pup willen en die moet je nu eenmaal opvoeden. Dat gaat dus niet, als je om 7.45 de deur uitgaat en pas om 4 uur weer thuiskomt.

Een buurman 5 huizen verderop heeft sinds vorige zomer een hond, en daar heb ik nooit echt last van gehad. Werkt full time en is alleen.

Sinds een paar weken wordt de hond smorgens naar buiten gedaan en blijft daar de hele dag. Prima zou je denken, kan die plassen en poepen wanneer hij wil en nog een beetje beweging ook in die grote tuin.

Maar!!! Die hond blaft continu! van smorgens 7 tot savonds 7.

En het is een groot bakbeest, dus een flinkt stemvolume.

Ik heb al een paar keer aangebeld, maar er is niemand thuis.

Gisteren een briefje door de bus gedaan met de mededeling dat ik last heb van het geblaf en of buurman er iets aan wil doen. Maar vandaag geen verbetering.

Als het aanhoudt ga ik ermee naar de politie.

Dus hondenwelzijn en full time werken zonder overlast te veroorzaken is in mijn ogen een moeilijke combi.

Ik had dus werkhonden waar ik mee trainden (speuren/ appel en manwerk). Geloof me die honden kregen veel malen meer aandacht dan de gemiddelde hond die de hele dag bij de baas aan de voeten ligt.

Als ik in het weekend thuis ben ligt de hond ook een groot deel van de dag te maffen. Gewoon omdat ze de rest van de dag meer dan genoeg beweging krijgt.

Neem aan dat diegene die vinden dat de hond overdag niet alleen kan zijn 's nachts zijn hond ook niet mee naar bed neemt (nou ja dat deed ik dan weer wel in mijn studenten tijden-maar ja een kamer van 3 bij 5 dan blijft er niet zo veel ruimte over).

Bovendien heeft een hond in een ruime kennel of tuin meer beweegingsvrijheid dan in de gemiddelde woonkamer.

Ik vind ook dat het niet kan als je fulltime werkt.

Heb zelf een hond en heb mijn diensten aangepast aan de hond (werktijden). Ik werk voornamelijk 's avonds en overdag is mijn man thuis aan het werk. De basis om aan een hond te beginnen moet goed zijn: een hond verdient aandacht en dat kost veel tijd.

Mijn hond is max. 5 uur alleen thuis (ong. 2x p/w). Als je dan thuis komt moet je er rekening mee houden dat je direct gaat lopen met hem, dus niet eerst op de bank neerploffen omdat je moe bent enz. Je stemt er je dag op af. Als je twijfelt zou ik er nooit aan beginnen.

Summerdance, goed geregeld!!!



Een hond kan wel lang allen zijn en sommige honden gaan misschien lang liggen slapen, maar zoals iemand schreef: ik wil mijn hond fit en actief houden. Mee eens!! Veel gezonder!

Het ligt eraan wat je een hond aanleert. Als jij 's morgens je hond echt goed uitlaat en na je werk weer goed met hem gaat werken, dan kan zo'n hond er echt aan wennen. Moet je bij jezelf wel nagaan of je voor en na je werk wel de energie en wil hebt om je hond goed uit te laten. Ik weet niet of je 's avonds en in het weekend nog bijzondere dingen te doen heb aan hobbies, weekendjes weg, etc. Ook zul je de tijd moeten nemen om je hond dit aan te leren.



Wij hebben een border collie en als je daar mee rond loopt weet elke niet-hondenbezitter mij te vertellen dat het drukke honden zijn die urenlang beweging nodig hebben. Eerlijk gezegd valt dat reuze mee, want het gaat niet alleen om fysieke beweging maar ook om mentale. We hebben een bal waar je brokjes/koekjes in kunt doen; is ze toch even zoet mee. Ook spelen we in huis verstoppertje-spelletjes met een bal.



Het ligt dus echt ook aan de rest van je dagindeling of dit nu een geschikt moment is om een hond te nemen. Misschien kun je een dagdeel thuis gaan werken? De een vroeg beginnen en de ander laat? Of is er een familielid in de buurt die wel een hond wil uitlaten omdat hij/zij een eigen hond te veel gedoe vindt?

Die mentale uitdaging klopt, daarom is het bijvoorbeeld ook goed om niet elke dag dezelfde route te lopen. Nieuw gebied is voor je hond als het lezen van een nieuw boek; er komt heel veel nieuwe info op ze af door alle nieuwe dingen die ze dan onderweg zien, horen en ruiken.

quote:pijnboompitje schreef op 02 april 2010 @ 17:38:

Ik vind het ontzettend zielig wanneer een hond voornamelijk alleen thuis is. Onze hondenwens was ook enorm, maar met twee fulltime banen nooit aan begonnen. Nu ik thuis werk vonden we het eindelijk kunnen een hond te nemen.

Zo hebben wij het ook gedaan. Hier kwam pas een hond toen ik thuis ging werken.

marie.. van jou weet ik dan dat je veel doet met je hond.. maar hoeveel hondenbezitters zijn er die wel geregeld thuis zijn maar de hond nog aan hun lot overlaten ?

Dan is de hond in principe nog alleen , oke hij heeft iemand om naar te kunnen kijken. Maar dan zou een konijn of kat ook voldoen.

@Zespri, dat is belachelijk. Hier in de buurt woont een Beagle die alleen rondjes door de buurt gaat met een halti om. Tja, dat vind ik ook zielig.

Zespri, ja dat is waar. Het is een combinatie van tijd aan besteden, aandacht geven, genoeg bewegen. In veel gevallen dus: je leven erop aanpassen!

Ik heb een buurvrouw die 5 min. met haar labrador loopt en heel de dag thuis is... zielig!

Ben zelf heel actief met mijn hond. Als je bovenstaande niet kan bieden, of twijfelt, moet je er gewoon niet aan beginnen.

Marie maar die mensen zijn er , ook mensen met kinderen kortom gezinnen die een leuke golden retriever of labrador hebben.

Die hond is dan wel de hele dag thuis met bv baasje en de kinderen tussen de middag die ff broodje komen eten. Maar iedereen loopt de hond zo voorbij. En komt hond ook alleen smorgens en savonds na het eten een keertje buiten.



Die baasjes zijn er nl in overvloede ! Dan heb ik liever dat mijn hond overdag een paar uur alleen is en zodra ik thuis ben 300000% aandacht heb voor mijn hond.

quote:Zespri79 schreef op 02 april 2010 @ 17:20:

.





Ehm ff een reactie geloof Amalia .. Over dat egoistische ..



Wanneer je thuis bent de hele dag of grote delen van de dag en de hond ligt/loopt de hele dag in de achtertuin is niet egoistisch ? De hond is dan nog alleen ook al ben je wel thuis.

Ja, slaat ook nergens op. Ik vind dat een hond een paar x per dag een flink eind moet lopen en leuke dingen met zijn baas moet doen. Bv aandachtsoefeningen, spoorzoeken. Dat soort dingen.



Waarom zou je je hond de hele dag naar buiten doen als je gewoon thuis bent?



Ik vind het trouwens wel weer anders met boerderijhonden bijvoorbeeld. Of honden die het terrein bewaken.

Overigens ben ik van 4 naar 3 dagen werken gegaan toen we een hond namen.

En dan vond ik het nog lullig dat hij de andere 3 dagen lag te wachten. Ik had een hondencrèche trouwens, waar hij de hele dag was (van 9 tot 4, incl halen en brengen hoor, dus van ongveer 10 tot 3 daar). Maar nog vond ik het raar dat hij dan hele dagen ergens anders was.

Maarja dat vind ik ook van kinderen op een kdv

Hele andere discussie... (oeps..)

helaas gebeurd onderstaande nog dagelijks





Toen ik een pup was, amuseerde ik je met mijn gekste streken en maakte ik je aan het lachen. Je noemde mij je kind, en ondanks een aantal kapot gekauwde schoenen en wat vermoorde kussentjes werd ik je beste vriend. Als ik "stout" was, schudde je met je vinger naar me en vroeg me "hoe kon je?", maar dan gaf je weer toe en rolde je me op mijn rug om mijn buik te kriebelen.





Mijn zindelijkheidstraining duurde wat langer dan verwacht omdat je het vreselijk druk had, maar daar hebben we allebei hard aan gewerkt. Ik weet nog dat ik 's nachts mijn neus tegen je aanschurkte en dat ik naar je diepste geheimen- en dromen luisterde, en ik kon me geen beter leven voorstellen. We maakten lange wandelingen en renden door het park, maakten ritjes in de auto, stopten om een ijsje te kopen (ik kreeg alleen het hoorntje want "ijs is slecht voor honden", zei je) en ik deed lange dutjes in de zon en wachtte tot je aan het eind van de dag thuis zou komen.





Geleidelijk ging je meer tijd aan je werk en je carrière besteden, en meer tijd aan het zoeken van een menselijke partner. Ik wachtte geduldig op je, troostte je als je gekwetst of teleurgesteld was, gaf je nooit op je kop als je een verkeerde beslissing nam en sprong vrolijk in het rond als je thuis kwam. En toen werd je verliefd. Zij -inmiddels je vrouw- is geen "hondenmens". Toch verwelkomde ik haar in het huishouden, probeerde haar genegenheid te geven en gehoorzaamde haar. Ik was gelukkig omdat jij gelukkig was.





Toen kwamen de menselijke baby's en ik deelde in je opwinding. Ik was gefacineerd door hun roze huidjes, hoe ze roken, en ik wilde ze ook bemoederen. Alleen maakten jij -en zij je zorgen dat ik ze pijn zou doen, en ik werd de meeste tijd naar een andere kamer verbannen, of naar de bench. Oh..., ik wilde zo graag van ze houden, maar ik werd een "gevangene van de liefde".





Toen ze groeiden, werd ik hun vriend. Ze hingen aan mijn vacht en trokken zichzelf op wiebelige beentjes op, staken vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven mij kusjes op m'n neus. Ik hield van ze en van hun aanraking -jouw aanrakingen waren nu zo zeldzaam-, en ik zou hen met mijn leven hebben verdedigd als het nodig was geweest. Ik glipte stiekum in hun bedden en luisterde naar hun zorgen en geheime dromen, en samen wachtten we op het geluid van jouw auto op de oprit.





Er was een tijd dat, -als anderen je vroegen of je een hond had, je een foto van mij uit je portefeuille haalde en hen verhalen over mij vertelde. De afgelopen jaren antwoordde je slechts "ja" en veranderde van onderwerp. Ik was van "jouw hond" verworden tot slechts "een hond", en iedere euro die je aan mij besteedde werd er een teveel. Nu heb je een carrièrekans in een andere stad, en jij en je gezin verhuizen naar een appartement waar geen honden toegestaan zijn. Je hebt de juiste beslissing genomen voor je "gezin", maar er was een tijd dat ik je enige "gezinslid" was. Ik was blij en opgewonden over de autorit, tot we bij het dierenasiel stopten. Het rook naar honden en katten, naar angst, naar hulpeloosheid. Je vulde de paperassen in en zei "ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar vinden". Zij haalden hun schouder op en keken je meewarig aan. Zij kennen de harde werkelijkheid voor een hond van middelbare leeftijd, zelfs voor een met "papieren".





Je moest de vingertjes van je zoon van mijn halsband lostornen terwijl hij schreeuwde "Nee pappa! Laat ze niet mijn hond meenemen!". En ik maakte mij zorgen om hem, en over wat je hem hiermee bijbracht over vriendschap en trouw, liefde en verantwoordelijkheid, en over respect voor alle leven. Je gaf me een afscheidsklopje op mijn hoofd, je vermeed het mij in de ogen te kijken, en weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen. Je moest nog een deadline halen -en ik nu ook.





Na je vertrek zeiden de twee aardige dames dat je waarschijnlijk al maanden wist dat je zou verhuizen, en dat je geen poging had gedaan om een goed tehuis voor me te vinden. Ze schudden het hoofd en zeiden "hoe kon je".





Ze geven ons hier in het asiel zoveel aandacht als mogelijk is met hun drukke bezigheden. Ze voeren ons natuurlijk, maar al dagen heb ik geen trek meer. In het begin rende ik iedere keer als er iemand langskwam naar het hek, hopende dat jij het was. Dat je van gedachten was veranderd. Dat dit allemaal een nare droom was. Of hoopte ik tenminste dat het iemand was die medelijden met me had, die me zou redden. Toen ik me realiseerde dat ik niet opkon tegen die met gekke fratsen aandacht vragende pupjes, -die geen idee hadden wat hen te wachten stond, trok ik me maar terug in het verste hoekje van mijn kennel en wachtte af.





Ik hoorde haar voetstappen toen ze me kwam halen aan het eind van de dag, en ik liep met haar terug de gang door naar een aparte kamer. Een gelukzalig stille kamer. Ze plaatste me op de tafel en wreef over mijn oren en vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken. Mijn hart bonkte in afwachting van wat er ging gebeuren, maar ook voelde ik een zekere opluchting. De "gevangene van de liefde" was aan het einde van haar dagen gekomen. Omdat het mijn aard is, had ik met haar te doen. De last die zij moet torsen is zwaar, dat weet ik zoals ik ook altijd jouw stemmingen aanvoelde. Voorzichtig plaatste ze een tourniquet om mijn voorpoot terwijl een traan over haar wangen gleed. Ik likte haar hand op dezelfde manier als ik altijd bij jou deed om je te troosten, al die jaren geleden. Met grote vaardigheid liet ze de injectienaald in mijn ader glijden. Toen ik de steek voelde en de koele vloeistof die zich door mijn lichaam verspreidde, ging ik slaperig liggen, keek haar in de ogen en fluisterde "hoe kon je?".





Misschien begreep ze mijn hondentaal, want ze zei "het spijt me zo". Ze hield me tegen zich aan en legde mij haastig uit dat het haar taak was ervoor te zorgen dat ik naar een betere wereld ging, waar ik niet genegeerd, mishandeld of verlaten kon worden, of voor mezelf zou moeten zorgen; -een plaats van licht en liefde, zo verschillend van dit aardse bestaan. Met het laatste beetje energie dat ik nog had, probeerde ik haar met een laatste kwispel te vertellen dat mijn "hoe kon je?" niet tegen haar gericht was. Ik dacht aan jou, lieve baas. Ik zal altijd aan je denken en altijd op je wachten.





Moge iedereen in je leven je zoveel trouw betonen!

Ik heb 2 honden en door omstandigheden van 30 naar 55 uur per week gegaan met werken.Honden slapen hele dag,en worden voor ik ga werken halfuur uitgelaten.Verder zijn mijn kinderen thuis op maandagmorgen en woensdag hele dag.Dus ze zijn eigenlijk di do en vr van 9 tot 3 alleen thuis.

Mijn mening is dat als je wanneer je thuis bent genoeg aandacht aan je honden geeft,het best kan,snachts zijn ze ook "alleen"

Ze gaan elke dag een uur wandelen en rennen ,in het weekend naar het bos,mee op alle vakanties...denk dat ze het leuker hebben als bij iemand die fulltime thuis is,en ze laat kakken op het veldje om de hoek,of in de tuin...

daffyduck .. als ik kijk naar al mijn vrienden die ook gehele dagen werken en een hond hebben die doen meer met hun hond dan de mensen die ik ken en die de hele dag bij de hond thuis zijn.

Dan wordt de hond uitgelaten op de momenten dat de kinderen van en naar school moeten. (dat is dan 6x 5minuten)

Terwijl bij mij en bij vrienden die ook de hele dag werken , het programma van hun dag geheel in teken staat van de hond. Voor het werken hond half uur uitlaten , zodra je thuiskomt hond ook direct lang uitlaten(half uur tot een uur) . Na het eten nog een flinke wandeling en/of trainen met de hond.

Veel vrienden sporten , hond gaat gezellig mee hardlopen , fietsen e.d.



Ik vraag mij af wat dan *beter* voor de hond zal zijn ? Hond heeft tijdens het brengen van en naar school van de kinderen nooit de volledige aandacht van het baasje. Thuis zal het baasje ook bezig zijn met koffie drinken , schoonmaken , werken e.d.

Terwijl wanneer ik mijn hond uitlaat de hond het middelpunt is. Gooien met een balletje , stokken , zwemmen in de sloot etc.

Tja, dan ben ik zo'n egoist, ik werk nl. fulltime en heb een Jack Russel. En die kan heel goed alleen zijn, alhoewel, er lopen hier ook 2 katten rond. Ik ga elke middag naar huis om hem uit te laten. Verder gaat hij praktisch altijd met me mee, naar de boerderij, waar ik paardrij, of ik wandel 3 kwartier met hem , gaat mee de stad in, naar vrienden/familie, ravot veel met hem.

Weet zeker dat mijn hond niks te kort komt en er heel veel honden zijn die het veel slechter getroffen hebben.

Er zijn mensen die nog net de straat uitlopen om de hond uit te laten en er dan thuis niet meer naar omkijken, nou, daar wordt een hond gelukkig van, of ze zitten een hele dag in de kennel, krijgen geen aandacht, nee, ik zou mijn hond echt wel willen zijn hoor.

quote:Tossibos schreef op 02 april 2010 @ 17:35:



Bewust een teefje, die plassen 'in één keer uit, handig met het uitlaten en langer alleen laten. Ook hebben we bewust voor een ras gekozen dat minder beweging nodig heeft



We hebben haar in een vakantie in huis gehaald, om goed te kunnen wennen, maar hebben haar vanaf dag één opbouwend(!) alleen gelaten thuis. De bench vond ik heel erg zielig, maar dat schijnen ze fijn te vinden. Het gebruik van de bench hebben we afgebouwd (cold turkey werkte niet, ze sloopte alles in huis!).



.



Ik heb ook een teef. Ze plast zeker 2 a 3 keer......

Altijd.



Daarnaast, een hond is een roedeldier en is van nature normaal in een groep of met meerdere in een groep te functioneren.

De hele dag alleen? Ik hoor zoveel ellende van slopende honden of buren die klagen en gek worden van de hond van de buren die hele dagen alleen zit en de boel bij elkaar blaft en gilt.. Hier zit er ook eentje in de straat. Van een sloper heb je tenminste alleen zelf last en niet de hele straat.