Verliefd op beste vriend

Appeltje, wat leuk dat het nog steeds goed gaat met jou en Mandarijn

ik geloof ook niet in platonische vriendschap tussen man en vrouw. Het kan niet. Ooit komt er een kink in de kabel. Zoals nu. Ik zou lekker een leuke avond met hem plannen en zeggen dat hij heel bijzonder voor je is, als jullie allebei genoeg wijn op hebben. En dan lekker tegen hem aankruipen en stiekem je hand op zijn been leggen en wat verder gaan.



Mijn man zegt altijd dat een man geen aandacht aan een vrouw besteed als hij haar niet heel erg aantrekkelijk vindt. Dan is het namelijk makkelijker met een vriend te praten en uit te gaan. En ik geloof hem. Ga een stapje verder, probeer hoever je kan gaan en hoe hij erop reageert. Geef hem een kusje op zijn mond als hij weggaat, grote kans dat jullie heftig staan te zoenen samen!

Aimee, wat een heerlijk verhaal! Het klopt dus toch wat mijn man zegt!



Geniet ervan, geniet, geniet, geniet en maak geen 10-jarenplan (nog!)

Echt super dit..



Ik krijg er kriebels van

Wow...

Wat een mooie afloop.



Heel veel geluk samen!

Luister eens naar het nummer 'You are my rocc' van Beyonce....

Wat een geweldige love story..

Veel geluk samen, geniet!

ik wil dit geweldige positieve topic niet verpesten maar het kan misgaan....ik heb hier al eens eerder gepost dat t zo super ging tussen mij en beste vriend maar dat is verleden tijd.

dus nu een gebroken hart en een verbroken vriendschap van 7 jaar......



ik hoop dat het bij jullie anders afloopt, wens je alle geluk van de wereld!



liefs, mamalief.

Ik heb je hele topic even gelezen en wow ik zit helemaal mee te zwijmelen!!



Ook ik ben verliefd geweest op mijn beste vriend.. ik vertelde het hem uiteindelijk maar het was niet wederzijds en nu ben ik bijna 4 jaar getrouwd met zijn andere beste vriend (die ik toen overigens niet kende)

Hij is nog steeds mijn beste vriend trouwens.. achteraf ben ik blij dat het niks is geworden want ik wil hem nooit meer kwijt al beste vriend en een relatie was tussen ons absoluut verkeerd afgelopen..



Aimee, ik vind het echt geweldig voor je!!!

Het is natuurlijk wel een voordeel dat je beste vriend alles van je weet en je accepteerd zoals je bent!

RESPECT!! wat een heerlijk romantisch verhaal!





Wat kan jij leuk schrijven, zo boeiend, met zo veel passie, super gewoon!



Ik gun jullie samen alle geluk van de wereld!



Geniet er van! dikke smakkerd!

hey Aimeexxx,



geweldig! Hier hetzelfde verhaal. Zit ook helemaal goed en klopt gewoon. Begin was een beetje onwennig, maar nu dat ging snel over. Ik ben zo blij en hij ook.

Leuk om jouw verhaal ook te lezen! Fijn he!

Wat een leuk verhaal! Geweldig die romantiek. Ik wens jullie veel plezier.

ik heb eigenlijk ook zo'n situatie

ik ken mijn beste vriend al een paar jaar ongeveer 3

en toen ik hem ontmoete kregen we gelijk een klik en toen

vond ik hem al leuk

alleen hij had een vriendin dus had ik het erbij neergelegd

en nu is hij al zolang mn beste vriend

we vertellen elkaar echt alles en we weten echt alles van elkaar

maar ik had nooit verwacht dat hij mij leuk zou vinden

tot hij ineens vertelde wat ie voor me voelde

en nu weet ik dat en ben ik super verlegen geworden en ik heb ook toegegeven dat ik hem leuk vond en wat ik met hem wil

en nu is het dus wel goed



maar wat straks als ik ruzie krijg waar ik niet vanuit ga

dan is die vriendschap kapot

want we hebben echt een hele goede band met elkaar



wat nu?

Zie dit topic weer bovenin staan en las mijn eerdere, niet zo positieve reactie hier.

Kan melden dat het weer helemaal goed is



Ladyinlovee, niet over nadenken joh, gewoon genieten.

Tja, ik vind dat je altijd voor de liefde moet gaan. Natuurlijk is een vriendschap veel waard, maar de liefde van je leven nog meer.



Hier ook zo'n verhaal. Wij kenden elkaar al 15 jaar, waarvan we 10 jaar wel echte soort van beste vrienden waren. En toen ineens toch die vonk... Bizar. Hoteldebotel was ik. En ik wist het ook (bijna) meteen zeker; hij is het ook gewoon. Ergens is hij het altijd al geweest. Inmiddels 3,5 jaar verder huis gekocht en een kindje gekregen. En we zijn nog steeds echt dol op elkaar! Echt een fijne relatie!



@Aimeexxx: Wat fijn allemaal! Heerlijk! Mijn moeder reageerde ook zo leuk. Die had het allang al aan zien komen en was helemaal in de gloria. Zo leuk! Geniet ze lekker verder.



Dus...ladyinlove: Ga er lekker voor!!! Binnen not time is het gewoon goed en niet meer onwennig. Dit ging bij ons heel snel.

eigenlijk was dat nog niet heel mn verhaal

want ik moest snel weg..



maar ik heb met hem echt heel veel meegemaakt

en hij heeft me door dik en dun gesteunt en dat probeerde ik ook altijd voor hem

maar wat ik zo moeilijk vind is om iets te beginnen

met iemand die mij echt door en door kent

hij kent mij beter dan wie dan ook zelfs beter dan mijn ouders



en eerlijk gezegd zeg ik niet altijd alles tegen wat dan mn vriend is

maar wel alles tegen mn beste vriend

maar nu is er dus iets tussen ons (we hebben nog niks hoor weet het van hem ook nog maar een week)

en is hij dus nu 2 in 1

en mn beste vriend en iemand die ik super leuk vind

dus 1 hoe kan ik hem alles eerlijk zeggen

want wat als ik nou tegen iemand wat wil zeggen over als hij bijv ooit mn vriend word en ik wil over hem praten dan heb ik geen beste vriend waar ik dan mee kan praten want dat is hij



en wat als er nou meer gebeurd bijv intiem zijn

brengt dat niet een hele andere band met elkaar

dan beste vrienden want ik voel nu al dat dat totaal anders is

en ik mis hem best wel als mn beste vriend

want nu praten we ook totaal anders tegen elkaar

en wat ook zo moeilijk is hij weet alles al van me ik zag hem 1 keer in de maand omdat ik niet zoveel tijd had maar we hadden zon goede band dus dat maakte niet uit

maar nu spreek ik hem elke dag

en ik weet werkelijk helemaal niks meer te zeggen omdat hij alles al weet



gelukkig kan ik veel beter met hem comuniseren in het echt dan via telefoon of computer

dan maken we altijd lol en weten we altijd wel wat te praten



eerlijk gezegd had ik altijd gehoopt dat we iets zouden krijgen maar ik ging ervan uit dat we nooit iets zullen krijgen omdat hij op totaal andere type meisjes viel dus had ik het erbij neergelegd en nooit tegen hem gezegd

en toen vertelde hij het mij ineens waar ik super blij mee ben want het is ook wederzijds

maar nu we op een andere manier met elkaar omgaan wat wel al lijkt alsof we iets hebben maar nog niet zo is

vind ik het best wel raar en nog een beetje wennen



ik ben natuurlijk super blij dat dit ineens zo is onverwachts

want dat had ik nooit verwacht

eerlijk gezegd begon het een beetje als een grap omdat hij voor andere meisjes niet echt iets voelde

dus toen zei ik voor de grap oh dus ik maak nog kans

en toen ging ik daar verder op in met grapjes maar toen werd het serieus

dus het is best wel onverwacht gekomen

en ik ben echt zo bang voor wat hierna gaat komen

want ondanks dat we elkaar zo goed kennen

is de band die we hadden als beste vrienden/ broer zussen band

heel anders dan wat het nu is

Aimee, wat een super verhaal! kmoest alles van 7 paginas teruglezen, maar had daar geen geduld voor!



Lady inlove, gewoon alles op zn beloop laten en niet te veel nadenken! Niemand kan van te voren zeggen hoe iets gaat verlopen. Hou je gwoon lekker bezig met wat er nu is!!! Go for it! Heerlijk toch dat je vriendje ook je beste vriend is!!

Ladinlove: Natuurlijk wordt het anders tussen jullie. Ik heb daar ook aan moeten wennen. Een beste vriend die ineens je vriend is. Daarmee ben je inderdaad, op een bepaalde manier, een beste vriend kwijt. Al is dat niet helemaal waar. Mijn ervaring is dat we inderdaad zoveel van elkaar wisten toen we goede vrienden waren, maar toch gaat een relatie met elkaar hebben zoveel dieper. En dat is zo fijn om dat met iemand te delen die je zo goed kent en je helemaal accepteert zoals je bent. Juist hartstikke fijn.



Dus ook al ben je een beste vriend 'kwijt', je krijgt er zoveel mooie voor terug. Gewoon laten gebeuren allemaal. Inderdaad niet teveel denken. En nu komt er zoveel op je af; straks is het net alsog het niet anders geweest is, en is het waarschijnlijk gewoon allemaal goed.



Geniet er gewoon lekker van!

Ik herken deze situatie wel een beetje, al is het bij mij natuurlijk weer iets anders.



Ik ben zeer goed bevriend met mijn beste vriendin. We hebben zo'n klik, ongelofelijk. Bijzonder, vind ik. We hebben lol met elkaar, bespreken alles, vertrouwen elkaar volledig en steunen elkaar altijd. Zij is echt mijn beste steun en toeverlaat.



Nu heb ik niet altijd iets meer dan vriendschap voor haar gevoeld, maar de laatste tijd begint dat wel een beetje te veranderen. En dat komt deels of vooral door haar; door dingen die ze gezegd heeft, en waar ik later over ben gaan nadenken.



Zo zegt ze de laatste maanden continu dat ik een superleuke knul ben, en geeft ze te kennen dat ze mij wel zou zien zitten als "meer dan gewoon vrienden", als ik tussen de regels door lees (ik ben echter zo naief en onzeker, dat ik die tekens nauwelijks door heb en ook dat ik het amper wil geloven, uit onzekerheid).



Ze heeft opmerkingen gemaakt die er ongeveer op neer kwamen, dat als ze niet bezet was...(?). Ik wist niet echt wat ze bedoelde en durfde het nooit te vragen, bang ook om de vriendschap te verpesten.



Nu heeft ze sinds de zomer een relatie met een man, maar ze twijfelt al zolang ze die relatie heeft of hij het wel is. Die twijfel uit ze gewoon tegen mij. Ze heeft al zo vaak gezegd dat ze niet verliefd is op hem, dat ze twijfelt aan zijn oprechtheid, aan haar gevoelens voor hem.

Ze is echter ook erg onzeker en heeft denk ik echt bevestiging nodig van hoe leuk ze wel niet is, en hij geeft haar die (continu).



Ik heb dus meerdere obstakels te overwinnen, of problemen op te lossen, hoe je het ook noemt. Ten eerste heeft zij dus iets met een ander, hoe broos dat ook is (ze heeft het niet zo lang geleden al bijna uitgemaakt).

Ten tweede ben ik zelf echt ontzettend onzeker en ook bang om op mijn bek te vallen, en om onze vriendschap te verpesten zeg maar.

En ten derde weet ik dus geeneens echt wat ik voor háár voel. Ik ben nog niet verliefd, maar we hebben zo'n ontzettende klik, ik kan makkelijk uren met haar aan de telefoon hangen en we vertellen alles aan elkaar.

Ik weet wel zeker dat ik vaker bij haar wil zijn, haar vaker wil zien (ik zie haar zo weinig, we wonen ook niet in dezelfde stad), etcetera.

Ik weet dus ook wel dat zij mij in ieder geval leuk vindt, of ze moet het niet gemeend hebben als ze dingen zei als "het is dat ik al een relatie heb" of "jij bent echt superleuk, ik kan geen reden verzinnen waarom meiden niet op jou zouden vallen".



Nou hadden we recent weer een gesprek en toen heb ik haar toch eindelijk een beetje durven "uithoren" over hoe ze nu eindelijk over mij denkt.

Ik ga natuurlijk niet meteen zeggen dat ik verliefd op haar ben ofzo, ik probeer het een beetje risicoloos (nu nog) en subtiel te spelen (ook dus omdat ik bang ben om onze vriendschap op het spel te zetten).



Het kwam er op neer dat ze als het ware in haar huidige relatie is gerold. Toen ik vroeg of zij geloofd dat uit vriendschap ook een relatie kan groeien, zij ze dat ze daar zeker in geloofd. En nadat ik vroeg hoe ze ons contact zag en wat er zou gebeuren mocht ze geen relatie hebben, zei ze dat ze zeker vaker contact met mij zou willen hebben, mij vaker wil zien en vaker met me zou willen uitgaan.

Tevens zei ze dat ze niet geloofd dat een relatie het einde van een vriendschap hoeft te betekenen, als die relatie mocht mislukken. Ze zei dat ze dacht dat ons contact daar te goed voor was.



Al met al heb ik toch op een best veilige manier een beetje informatie uit haar kunnen krijgen, maar ik weet nog steeds niet wat ze nu echt voor me voelt.



Nou zie ik haar deze week weer en hoe graag ik daar ook naar uit kijk, ik weet echt niet hoe ik nou die ontmoeting moet in gaan. Gewoon een leuke tijd hebben, uiteraard, maar verder? Moet ik voortborduren op ons laatste gesprek? Ik heb ook het idee dat, hoe verlegen en onzeker ik ook ben, het toch van mij moet komen, als het ooit iets mocht worden tussen ons. Ze heeft al gezegd dat zij eigenlijk nooit het initiatief heeft genomen in haar relaties.



Ik vraag me echt af wat ik nou moet doen, nu ik de laatste tijd steeds vaker aan haar denk, aan hoe het zou zijn om samen te zijn. En aan de opmerkingen die zij de laatste maanden heeft gemaakt (hints?).

En ze heeft natuurlijk nog een relatie, hoe broos die ook is. Ik heb steeds het idee dat ze liever contact heeft met mij dan met hem, dat wij een diepere band heeft en dat ze meer dingen met mij kan bespreken dan met hem. En dat wij beter bij elkaar zouden passen, misschien.



Dus, ik weet het gewoon niet.



Pff, sorry voor het lange verhaal. Maar je merkt nu wel dat niet alleen vrouwen die twijfels hebben of gevoelens kunnen hebben voor een vriend.

Zanevi...ik denk dat je wel weet wat je voelt voor haar. Je omschrijft het steeds weer, maar durft het geen naam te geven.

En als je wilt weten wat zij voor jou voelt, zal jij eerlijk over je gevoelens moeten zijn.

Mijn mening is, dat ze ook met jou verder zou kunnen (al vinden jullie dat allebei net zo eng en spannend). De relatie die ze nu heeft is niet JEVANHET, want dan had ze dat tegen jou zeker eerlijk gezegd dat ze smoorverliefd op die jongen zou zijn. Maar dat zegt ze niet, ipv daarvan zegt ze iets heeel anders, en ik denk het zelfde als jij denkt. Ze zegt het niet zomaar, dat zijn hints!

Eeerlijk zijn!!! Durf risico's te nemen!!!! Go for it!

Eens met bijrijdstertje. Jij bent heel duidelijk verliefd op haar en zij volgens mij ook wel op jou. Dus ga ervoor!!! Risico;s moeten wel eens genomen worden! Eerlijk zijn. Succes!

Hoi bijrijdstertje en noerie, bedankt voor jullie reacties.



Een paar dagen terug weer een middag/avond met haar op stap geweest, en het was weer superfijn.

Ik heb het idee dat we steeds een stapje dichter tot elkaar komen, of dichterbij, hoe je het ook moet noemen.



We hebben het nog meer gehad over de dingen die we ook al in ons laatste telefoongesprek ter sprake brachten, onze gevoelens dus. Zonder daarbij heel duidelijk te zijn, dat wel.

Ik heb wel gezegd veel gevoelens voor haar te hebben, en zij verklaarde ook veel gevoelens voor mij te hebben.

Maarja, dat is nog niet duidelijk genoeg, toch?



Ik ben zoo bang om echt meer van mezelf bloot te geven. Omdat ik van mezelf al verlegen en onzeker ben én omdat wij goede vrienden zijn en ik bang ben om een eventuele goede vriendschap op het spel te zetten. En ze heeft natuurlijk nog een relatie, hè.



Ik ben er voor mezelf uit dat ik inderdaad wel erg veel gevoelens voor haar heb, dus ja, je kunt het wel verliefd noemen misschien?



Maar het was wel heel bijzonder, deze ontmoeting.



Zo vond ze het nodig om onze afspraak een "date" te noemen (speels of wil ze hier iets mee zeggen?). En hebben we afgesproken dat we nog vaker gaan 'daten' in de nabije toekomst.



Toen ik vroeg of ze mij wel als relatiemateriaal zou kunnen zien, zij ze meer dan eens "waarom niet?!".



Verder zat ze me weer constant aan te raken (arm om de schouder, over mijn rug strelen, enzovoorts). Ik ben zelf helemaal niet een aanrakerig type, durf ik ook niet eigenlijk, maar toen ik dat eens bij haar deed zei ze "zie je wel dat je het kunt en durft, dat moet je vaker doen".



Tevens zei ze dat ze eigenlijk pas de laatste weken (na hun grote ruzie) echt iets meer voor haar vriend is gaan voelen. Terwijl ze al ruim driekwart jaar iets hebben!

Nou heeft ze wel een hele tijd mentaal in een zware periode gezeten (en daarvoor behandeld geweest), maar toch! Dat is toch raar? Of is het een teken dat die relatie niets voorstelt?



Het meest bijzondere vond ik nog wel dat ze mij iets toevertrouwde, wat haar vriend nog geeneens weet (een verschrikkelijke gebeurtenis die haar is overkomen, iets wat ik geen enkele vrouw toewens).



Ze stond er op om komende week weer af te spreken en dat lijkt me super. Alleen blijf ik tobben over wat ik nu moet doen; ik vind het zo doodeng om initiatief te nemen (jaja, ook mannen kunnen dit hebben) en om eventueel een goede vriendschap kwijt te raken of te zien veranderen als blijkt dat wij niet dezelfde gevoelens hebben voor elkaar. En ze heeft een vriend, wil ze die pas kwijt als ze zeker weet wat ik voor haar voel? Hoe werkt zoiets?



Ik heb eigenlijk nog nooit een echte relatie gehad. Ben wel intiem geweest en gezoend en dergelijke, maar meestal kwam het initiatief vanuit de andere kant. Ik ben zo onzeker.



Ik vind het zo fijn om fysiek met haar te zijn (aanrakingen, strelen etc.) en geniet er van als zij mij aanraakt. Toen we naar het station liepen liepen we gewoon bijna als een stelletje (arm om de schouder en heup)!

Maar ik durf haar echt niet zomaar te zoenen. Is dat het enige wat er nog aan ontbreekt dan?

hej

IK HEB EEN RELATIE MET HEM



hihi de 12e hebben we een maand

en het gaat nog geweldig

ik zie hem niet elke dag hoor

ik vind gewoon dat hij de tijd moet krijgen om met zijn vrienden en vriendinnen om te kunnen gaan en vertrouw hem daarin

bovendien moet ie werke

dus ga hem niet steeds storen

maar spreken elkaar wel elke dag



het is echt leuk

want we kennen elkaar echt vet goed

en ik ben van mezelf nooit echt heel knuffelig geweest

wou nooit zoenen en knuffelen want kreeg ik het benauwd van

alleen het idee al

maar met hem wil hem het liefst de hele dag knuffelen

en ik heb hem van de week gevraagd wat hij er van vind en of we niet de verkeerde keuze heeft gemaakt

maar volgens hem was dit juist een goede keuzen

en ik vind het ook



gelukkig blijft het nog steeds leuk

maar ook wel raar want ooit heb ik tegen hem gezegd dat ik nooit iets met hem zou doen kwa zoenen enzo maar dat gebeurd wel

maar het gaat geweldig



succes allemaal



groetjes ladyinlovee

Zanevi, als je haar niet zomaar durft te zoenen, waarom zeg je dat dan niet tegen haar? Ik heb n.l het idee, dat als jij dat aangeeft, dat zij wel jou durft te zoenen. Maak er een grapje van, wat aansluit op een verhaal wat ze aan je verteld; "ik zou je zoooo graag willen zoenen!" en dan kijken hoe ze reageert!