Kinderen
alle pijlers
(On)geduldige moeder
dinsdag 13 april 2010 om 22:20
Wie o wie is een altijd-geduldige-moeder? Ik dus niet en daar baal ik eigenlijk heel erg van. Overdag ben ik ontzettend geduldig, kan ik veel naast mij neer leggen en van mij af laten glijden, maar als ik kleine man (4 1/2 jaar) 's avonds op bed heb gelegd is het voor mij genoeg geweest (ruim 6 mnd. zwanger van de 2e, dus eigenlijk ben ik 's avonds een beetje op )....ik kan dan kortaf en mopperig reageren als hij weer eens roept om niks (ik moet plassen, ik moet poepen, ik heb een scherpe nagel, ik heb dorst, ik ben zo alleen boven, enz.). Soms gaat dat roepen wel 1 1/2 uur door. Zit ik net lekker, hoor ik weer 'mama....mama....maaamaaaaa!!!!'. Een paar keer antwoord ik geduldig, hou ik voet bij stuk bij bepaalde vragen, maar soms snauw ik dat hij echt nú moet gaan slapen! Uiteindelijk slaapt hij, dan kijk ik naar dat kleine smoeltje en dan denk ik 'waarom ben ik zo'n ongeduldige miep?'....Herkenbaar?
dinsdag 13 april 2010 om 22:23
Gezellig toch zo? Je ligt in bed, verveelt je stierlijk en dan verzin je steeds iets nieuws waardoor je moeder even aandacht komt geven. En dan komt ze ook nog!
Uit je post maak ik niet op dat je ongeduldig zou zijn, wel dat je op dit vlak misschien niet zo consequent bent. En daar betaal je de rekening voor.
Uit je post maak ik niet op dat je ongeduldig zou zijn, wel dat je op dit vlak misschien niet zo consequent bent. En daar betaal je de rekening voor.
dinsdag 13 april 2010 om 22:29
Héél herkenbaar Jackie, héél herkenbaar.
Ik had dat heel erg toen ik aan het revalideren was. Overdag kon ik heel veel hebben, de automatische piloot aanzetten als het moest, en maar meeveren en ombuigen en glimlachen. Maar als zoon dan 's-avonds in bed lag werkten al die knopjes niet meer en snauwde ik ook heel wat af. Heb daar uitgebreid met m'n revalidatiepsych over gesproken, en die vertelde dat kinderen zo'n "bijverschijnsel" van een bijzonder situatie (jouw zwangerschap bijvoorbeeld, in mijn geval de revalidatie) zich zelden of nooit herinneren later.
Op het moment zelf vinden ze het natuurlijk erg vervelend als mama geen tijd heeft / niet naar boven wil komen / kortaf is. Maar wat veel en veel meer indruk maakt op een kind, is hoe het totaalbeeld is. Dus de dag er óók bij.
Tel daar bij op dat kinderen heel vergevingsgezind zijn, in die zin dat ze een snauw verstandelijk misschien niet weten te koppelen aan "mama is moe omdat ze in verwachting is", gevoelsmatig is die link er echt wel, en dat schijnt de voornaamste reden te zijn dat die herinneringen niet blijven hangen. Ze zijn ook niet verstopt, ze blijven gewoon niet hangen.
Er zal best ergens later een keer een herinnering boven water komen aan 1 bepaald moment. Maar daar staan ook dan weer al die herinneringen aan overdag tegenover.
Ik snap dat je het moeilijk vindt, en liever niet wil uitvallen of snauwen, maar probeer je niet al te druk te maken. Is namelijk helemaal niet nodig. Want weet je? Dat jij er zo over nadenkt, dat je het eigenlijk niet wil en zo vervelend vindt, geeft al aan dat je veel van je kind houdt en daarom je eigen gedrag onderzoekt om goed te zijn voor je kind. En dàt is het allerbelangrijkste. Deze maanden komt hij ook wel door, heus.
Ik had dat heel erg toen ik aan het revalideren was. Overdag kon ik heel veel hebben, de automatische piloot aanzetten als het moest, en maar meeveren en ombuigen en glimlachen. Maar als zoon dan 's-avonds in bed lag werkten al die knopjes niet meer en snauwde ik ook heel wat af. Heb daar uitgebreid met m'n revalidatiepsych over gesproken, en die vertelde dat kinderen zo'n "bijverschijnsel" van een bijzonder situatie (jouw zwangerschap bijvoorbeeld, in mijn geval de revalidatie) zich zelden of nooit herinneren later.
Op het moment zelf vinden ze het natuurlijk erg vervelend als mama geen tijd heeft / niet naar boven wil komen / kortaf is. Maar wat veel en veel meer indruk maakt op een kind, is hoe het totaalbeeld is. Dus de dag er óók bij.
Tel daar bij op dat kinderen heel vergevingsgezind zijn, in die zin dat ze een snauw verstandelijk misschien niet weten te koppelen aan "mama is moe omdat ze in verwachting is", gevoelsmatig is die link er echt wel, en dat schijnt de voornaamste reden te zijn dat die herinneringen niet blijven hangen. Ze zijn ook niet verstopt, ze blijven gewoon niet hangen.
Er zal best ergens later een keer een herinnering boven water komen aan 1 bepaald moment. Maar daar staan ook dan weer al die herinneringen aan overdag tegenover.
Ik snap dat je het moeilijk vindt, en liever niet wil uitvallen of snauwen, maar probeer je niet al te druk te maken. Is namelijk helemaal niet nodig. Want weet je? Dat jij er zo over nadenkt, dat je het eigenlijk niet wil en zo vervelend vindt, geeft al aan dat je veel van je kind houdt en daarom je eigen gedrag onderzoekt om goed te zijn voor je kind. En dàt is het allerbelangrijkste. Deze maanden komt hij ook wel door, heus.
Iets anders
dinsdag 13 april 2010 om 22:43
Babsjuh; dank je wel voor je uitgebreide uitleg. Het lijkt overdag idd. wel een soort automatische (geduldige) piloot. Ik heb inderdaad niet het idee dat hij onder mijn gesnauw lijdt, aangezien hij na een heel 'ernstig dreigement' rustig nog een keer roept (dan zeg ik bijv. 'als je nog 1 keer roept, dan gaat je nieuwe nachtlampje (hij heeft er 2) mee naar beneden').
Soms doe ik, na 10 keer naar boven geweest te zijn, de deur beneden extra hard dicht uit frustratie, dan roept hij gerust 'ik krijg hoofdpijn omdat je de deur zo hard dichtdoet' Hij houdt dan heel theatraal zijn handen tegen zijn oren.
Wuiles en Nouschi; ik kan zijn geroep negeren (al geprobeerd), maar dan blijft hij óf roepen tot ik wel kom (al duurt het een uur) óf hij komt naar beneden om te kijken waarom ik niet kom. Tips?
Soms doe ik, na 10 keer naar boven geweest te zijn, de deur beneden extra hard dicht uit frustratie, dan roept hij gerust 'ik krijg hoofdpijn omdat je de deur zo hard dichtdoet' Hij houdt dan heel theatraal zijn handen tegen zijn oren.
Wuiles en Nouschi; ik kan zijn geroep negeren (al geprobeerd), maar dan blijft hij óf roepen tot ik wel kom (al duurt het een uur) óf hij komt naar beneden om te kijken waarom ik niet kom. Tips?
dinsdag 13 april 2010 om 22:54
Komt ie i.i.g. niet meer naar beneden.
Maareuh, ook ik krijg giga jeuk als ik het lees hoor!!
En gewoon na 2 x direct heel kwaad worden? Niet tien keer laten gebeuren. Of voordat je weg gaat vragen: Is er nog iets? Echt niet? niet plassen? Geen dorst? enz?
Dan over 10 minuten dus ook niet.
Maareuh, die frustratie is volgens mij niet wereldvreemd hoor, ik word al kriegel als ik t lees.
Sloerie en Huppelkut, aangenaam!
dinsdag 13 april 2010 om 22:55
quote:jackie23 schreef op 13 april 2010 @ 22:43:
Babsjuh; dank je wel voor je uitgebreide uitleg. Het lijkt overdag idd. wel een soort automatische (geduldige) piloot. Ik heb inderdaad niet het idee dat hij onder mijn gesnauw lijdt, aangezien hij na een heel 'ernstig dreigement' rustig nog een keer roept (dan zeg ik bijv. 'als je nog 1 keer roept, dan gaat je nieuwe nachtlampje (hij heeft er 2) mee naar beneden').
Soms doe ik, na 10 keer naar boven geweest te zijn, de deur beneden extra hard dicht uit frustratie, dan roept hij gerust 'ik krijg hoofdpijn omdat je de deur zo hard dichtdoet' Hij houdt dan heel theatraal zijn handen tegen zijn oren.
Wuiles en Nouschi; ik kan zijn geroep negeren (al geprobeerd), maar dan blijft hij óf roepen tot ik wel kom (al duurt het een uur) óf hij komt naar beneden om te kijken waarom ik niet kom. Tips?
Wieslippe!!!
(Daar zou ik me dan weer rot om lachen trouwens. )
Babsjuh; dank je wel voor je uitgebreide uitleg. Het lijkt overdag idd. wel een soort automatische (geduldige) piloot. Ik heb inderdaad niet het idee dat hij onder mijn gesnauw lijdt, aangezien hij na een heel 'ernstig dreigement' rustig nog een keer roept (dan zeg ik bijv. 'als je nog 1 keer roept, dan gaat je nieuwe nachtlampje (hij heeft er 2) mee naar beneden').
Soms doe ik, na 10 keer naar boven geweest te zijn, de deur beneden extra hard dicht uit frustratie, dan roept hij gerust 'ik krijg hoofdpijn omdat je de deur zo hard dichtdoet' Hij houdt dan heel theatraal zijn handen tegen zijn oren.
Wuiles en Nouschi; ik kan zijn geroep negeren (al geprobeerd), maar dan blijft hij óf roepen tot ik wel kom (al duurt het een uur) óf hij komt naar beneden om te kijken waarom ik niet kom. Tips?
Wieslippe!!!
(Daar zou ik me dan weer rot om lachen trouwens. )
Sloerie en Huppelkut, aangenaam!
dinsdag 13 april 2010 om 22:59
Kijk Paque, dat zijn nou oplossingen waar ik iets mee kan
Ook al word ik na 2 keer direct héél boos, het werkt niet...het is gewoon een leuk spelletje voor hem. Ik sluit inderdaad alle opties uit (dorst, plassen, enz.), maar dan roept hij en dan komt er een vraag als 'wat eten beren?'...*zucht*
En tja, soms moet ik ook wel lachen om alles wat hij uit de kast haalt, maar dat laat ik natuurlijk nooit zien
Ook al word ik na 2 keer direct héél boos, het werkt niet...het is gewoon een leuk spelletje voor hem. Ik sluit inderdaad alle opties uit (dorst, plassen, enz.), maar dan roept hij en dan komt er een vraag als 'wat eten beren?'...*zucht*
En tja, soms moet ik ook wel lachen om alles wat hij uit de kast haalt, maar dat laat ik natuurlijk nooit zien
dinsdag 13 april 2010 om 23:03
Kamerdeur op slot, oordoppen in.
Nee serieus, misschien een beloningssysteem?
Ben er nooit zo'n voorstander van maar misschien helpt het.
Ik zou er in ieder geval niet heen gaan. Als hij beneden komt natuurlijk weer naar boven sturen, maar dat doe je wrs al. En duidelijk uitleggen van tevoren dat je niet weer komt.
Nee serieus, misschien een beloningssysteem?
Ben er nooit zo'n voorstander van maar misschien helpt het.
Ik zou er in ieder geval niet heen gaan. Als hij beneden komt natuurlijk weer naar boven sturen, maar dat doe je wrs al. En duidelijk uitleggen van tevoren dat je niet weer komt.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 13 april 2010 om 23:04
dinsdag 13 april 2010 om 23:04
quote:jackie23 schreef op 13 april 2010 @ 22:59:
Kijk Paque, dat zijn nou oplossingen waar ik iets mee kan
Ook al word ik na 2 keer direct héél boos, het werkt niet...het is gewoon een leuk spelletje voor hem. Ik sluit inderdaad alle opties uit (dorst, plassen, enz.), maar dan roept hij en dan komt er een vraag als 'wat eten beren?'...*zucht*
En tja, soms moet ik ook wel lachen om alles wat hij uit de kast haalt, maar dat laat ik natuurlijk nooit zien Ik had vroeger ook een heeeel scala aan dat soort vragen. Hoe werkt een gloeilamp? Waar komt onweer vandaan? Maar daar mocht ik er dan 's avonds 1 van stellen, daarna ging het licht uit en moest ik slapen.
Kijk Paque, dat zijn nou oplossingen waar ik iets mee kan
Ook al word ik na 2 keer direct héél boos, het werkt niet...het is gewoon een leuk spelletje voor hem. Ik sluit inderdaad alle opties uit (dorst, plassen, enz.), maar dan roept hij en dan komt er een vraag als 'wat eten beren?'...*zucht*
En tja, soms moet ik ook wel lachen om alles wat hij uit de kast haalt, maar dat laat ik natuurlijk nooit zien Ik had vroeger ook een heeeel scala aan dat soort vragen. Hoe werkt een gloeilamp? Waar komt onweer vandaan? Maar daar mocht ik er dan 's avonds 1 van stellen, daarna ging het licht uit en moest ik slapen.
Sloerie en Huppelkut, aangenaam!
dinsdag 13 april 2010 om 23:07
quote:nouschi schreef op 13 april 2010 @ 23:03:
Kamerdeur op slot, oordoppen in.
Nee serieus, misschien een beloningssysteem?
Ben er nooit zo'n voorstander van maar misschien helpt het.
Ik zou er in ieder geval niet heen gaan. Als hij beneden komt natuurlijk weer naar boven sturen, maar dat doe je wrs al. En duidelijk uitleggen van tevoren dat je niet weer komt.Een beloningssysteem...tja...ik probeer het wel eens andersom (dreigen met iets niet mogen), maar dat maakt niet veel indruk. Als hij beneden komt, breng ik hem inderdaad direct weer naar boven. Ook gaan we nooit bij hem zitten, want dan kan je daar iedere avond aan gaan (tenzij hij ziek is natuurlijk, dan ligt een van ons vaak bij hem).
Kamerdeur op slot, oordoppen in.
Nee serieus, misschien een beloningssysteem?
Ben er nooit zo'n voorstander van maar misschien helpt het.
Ik zou er in ieder geval niet heen gaan. Als hij beneden komt natuurlijk weer naar boven sturen, maar dat doe je wrs al. En duidelijk uitleggen van tevoren dat je niet weer komt.Een beloningssysteem...tja...ik probeer het wel eens andersom (dreigen met iets niet mogen), maar dat maakt niet veel indruk. Als hij beneden komt, breng ik hem inderdaad direct weer naar boven. Ook gaan we nooit bij hem zitten, want dan kan je daar iedere avond aan gaan (tenzij hij ziek is natuurlijk, dan ligt een van ons vaak bij hem).
dinsdag 13 april 2010 om 23:16
quote:jackie23 schreef op 13 april 2010 @ 23:04:
Dank Ilroos, maar gelukkig zijn het niet zulke drama's bij ons thuis. Hij gaat gewoon lekker zijn bedje in, maar is denk ik nog niet moe genoeg of wil nog wat meer aandacht, dus gaat hij roepen, maar hij is gelukkig niet overstuur (mama daar in tegen wel ).Nou, 1,5 uur roepen en zijn bed uitkomen en jij 10 keer boven geweest vind ik wel vergelijkbaar hoor.
Dank Ilroos, maar gelukkig zijn het niet zulke drama's bij ons thuis. Hij gaat gewoon lekker zijn bedje in, maar is denk ik nog niet moe genoeg of wil nog wat meer aandacht, dus gaat hij roepen, maar hij is gelukkig niet overstuur (mama daar in tegen wel ).Nou, 1,5 uur roepen en zijn bed uitkomen en jij 10 keer boven geweest vind ik wel vergelijkbaar hoor.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 13 april 2010 om 23:17
dinsdag 13 april 2010 om 23:23
dinsdag 13 april 2010 om 23:30
Eens met Wuiles ook en ook: onmiddellijk korte metten mee maken! Een kind van 4,5 kan best zelf naar de wc en water drinken en heeft je dus niet nodig. (Althans, hier gingen ze allemaal vanaf het moment dat ze zonder luiers sliepen zelf naar de wc).
Ik zou het echt niet trekken ook, na bedtijd nog gedoe met de kinderen, dus ik snap je ongeduld. Hier is het echt voorlezen, licht uit, slapen en klaar (en naar de wc of water drinken mogen ze dus wel, maar gewoon zelf). Tenzij er natuurlijk écht iets aan de hand is, ziek of eng dromen, maar dat komt nauwelijks voor. Na 19.30 is het huis en de tijd voor ons.
Ik zou het echt niet trekken ook, na bedtijd nog gedoe met de kinderen, dus ik snap je ongeduld. Hier is het echt voorlezen, licht uit, slapen en klaar (en naar de wc of water drinken mogen ze dus wel, maar gewoon zelf). Tenzij er natuurlijk écht iets aan de hand is, ziek of eng dromen, maar dat komt nauwelijks voor. Na 19.30 is het huis en de tijd voor ons.
dinsdag 13 april 2010 om 23:36
Ooo zoon kan mij nauwelijks kwaaier krijgen dan nadat hij naar bed gebracht is nog dingen aan me te vragen. Water, nog een keer toedekken, moeilijke vragen beantwoorden... niks doe ik meer na die tijd. Plassen mag hij alleen als ik er volstrekt geen last van heb.
Dus dat ongeduld... wel herkenbaar inderdaad.
Dus dat ongeduld... wel herkenbaar inderdaad.
dinsdag 13 april 2010 om 23:41
quote:ilroos schreef op 13 april 2010 @ 23:23:
Gelukkig maar! Maar kijk naar het stappenplan wat ze presenteren in dit fragment. Bv: na twee keer niks meer zeggen, geen oogcontact maken en terug in bed. Vervelend en provocerend gedrag negeren. Dan dooft de trigger om te roepen om aandacht snel genoeg.Toen zoon ongeveer 2,5 was, kwam hij ook een keer steeds uit bed. Mijn vriend heeft toen die Supernanny-techniek gedaan: eerste keer terugleggen met een vriendelijk 'het is bedtijd schatje', tweede keer terugleggen en zakelijk zeggen 'het is tijd om te slapen', en alle keren erna terugleggen zonder iets te zeggen en zonder oogcontact. Het heeft hem geloof ik anderhalf uur ongeveer (weet 't niet meer precies) gekost, en toen was 't over.
Gelukkig maar! Maar kijk naar het stappenplan wat ze presenteren in dit fragment. Bv: na twee keer niks meer zeggen, geen oogcontact maken en terug in bed. Vervelend en provocerend gedrag negeren. Dan dooft de trigger om te roepen om aandacht snel genoeg.Toen zoon ongeveer 2,5 was, kwam hij ook een keer steeds uit bed. Mijn vriend heeft toen die Supernanny-techniek gedaan: eerste keer terugleggen met een vriendelijk 'het is bedtijd schatje', tweede keer terugleggen en zakelijk zeggen 'het is tijd om te slapen', en alle keren erna terugleggen zonder iets te zeggen en zonder oogcontact. Het heeft hem geloof ik anderhalf uur ongeveer (weet 't niet meer precies) gekost, en toen was 't over.
woensdag 14 april 2010 om 00:17
quote:Nelladella1 schreef op 13 april 2010 @ 23:41:
[...]
Toen zoon ongeveer 2,5 was, kwam hij ook een keer steeds uit bed. Mijn vriend heeft toen die Supernanny-techniek gedaan: eerste keer terugleggen met een vriendelijk 'het is bedtijd schatje', tweede keer terugleggen en zakelijk zeggen 'het is tijd om te slapen', en alle keren erna terugleggen zonder iets te zeggen en zonder oogcontact. Het heeft hem geloof ik anderhalf uur ongeveer (weet 't niet meer precies) gekost, en toen was 't over.Fijn om te horen!
[...]
Toen zoon ongeveer 2,5 was, kwam hij ook een keer steeds uit bed. Mijn vriend heeft toen die Supernanny-techniek gedaan: eerste keer terugleggen met een vriendelijk 'het is bedtijd schatje', tweede keer terugleggen en zakelijk zeggen 'het is tijd om te slapen', en alle keren erna terugleggen zonder iets te zeggen en zonder oogcontact. Het heeft hem geloof ik anderhalf uur ongeveer (weet 't niet meer precies) gekost, en toen was 't over.Fijn om te horen!
woensdag 14 april 2010 om 09:11
quote:jackie23 schreef op 13 april 2010 @ 22:59:
'wat eten beren?'.
Dat is een mooie vraag voor morgenochtend, schat
On topic vind ik je een toonbeeld van geduld als je hier alleen na bedtijd niet tegenkunt. Ik ben vanochtend al mijn geduld verloren, en dacht nog wel zo ontzettend te hebben gewonnen op geduld.
'wat eten beren?'.
Dat is een mooie vraag voor morgenochtend, schat
On topic vind ik je een toonbeeld van geduld als je hier alleen na bedtijd niet tegenkunt. Ik ben vanochtend al mijn geduld verloren, en dacht nog wel zo ontzettend te hebben gewonnen op geduld.
woensdag 14 april 2010 om 09:19
quote:pimpel schreef op 13 april 2010 @ 23:30:
Hier is het echt voorlezen, licht uit, slapen en klaar (en naar de wc of water drinken mogen ze dus wel, maar gewoon zelf). Tenzij er natuurlijk écht iets aan de hand is, ziek of eng dromen, maar dat komt nauwelijks voor. Na 19.30 is het huis en de tijd voor ons.
Hier precies hetzelfde!
Overigens ben ik overdag ook niet altijd geduldig. Kom op zeg: ik ben ook maar een mens!
Hier is het echt voorlezen, licht uit, slapen en klaar (en naar de wc of water drinken mogen ze dus wel, maar gewoon zelf). Tenzij er natuurlijk écht iets aan de hand is, ziek of eng dromen, maar dat komt nauwelijks voor. Na 19.30 is het huis en de tijd voor ons.
Hier precies hetzelfde!
Overigens ben ik overdag ook niet altijd geduldig. Kom op zeg: ik ben ook maar een mens!
