3000+ deel 49
zaterdag 1 mei 2010 om 22:33
Het 3000+ topic! bestaat sinds 14 oktober 2009.
Welkom.
Sommige mensen vinden ons eng. En dat zijn we ook, maar als je toch durft om mee te schrijven, dan ben je welkom. Pas wel op, na drie berichten lijven we je in.
Eigenlijk zijn we helemaal niet eng, we zijn stiekem watjes.
Er zijn twee regels waar we ons aan houden:
1. S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
2. Respecteer elkaar - al kun je hier soms wel een schop(je) de goede richting in krijgen.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
maandag 3 mei 2010 om 02:00
maandag 3 mei 2010 om 02:02
quote:minny schreef op 03 mei 2010 @ 01:59:
[...]
Gewoon kijken hoeveel ze kunnen zuipen, en wie er nog staat aan het eind van de nacht, die sleep je na een liter koffie mee het gemeentehuis is. Dat is je man! Brrrrrrrrrr nee hoor. Ik wil niemand van die vrienden van mij in mijn bed aantreffen. Hoe lief ze ook zijn, ik wil me niet eens voorstellen hoe ze eruit zien in hun nakie. Jak!
[...]
Gewoon kijken hoeveel ze kunnen zuipen, en wie er nog staat aan het eind van de nacht, die sleep je na een liter koffie mee het gemeentehuis is. Dat is je man! Brrrrrrrrrr nee hoor. Ik wil niemand van die vrienden van mij in mijn bed aantreffen. Hoe lief ze ook zijn, ik wil me niet eens voorstellen hoe ze eruit zien in hun nakie. Jak!
maandag 3 mei 2010 om 02:03
maandag 3 mei 2010 om 02:05
maandag 3 mei 2010 om 02:08
Oh maar Iry, bij mij was het echt top. Mijn relatie was net verbroken, ik had al weken niks door mijn keel gekregen en was jarig. Wat een ramp. Ik wilde liever onder een steen kruipen, maar had mijn ouders toegestaan om me op te halen om een steen in hún tuin te zoeken. Ik zat op de bank op ze te wachten tot ineens mijn héle familie op de ramen stond te bonken, zowel voor als achter. Voor ik het wist liep het huis vol. Mensen hadden hapjes bij zich, en thermoskannen met koffie en thee. Alles ging op plastic bekertjes en bordjes, ik werd bedolven onder cadeautjes (oa een versierde fiets met fietstassen, want geen auto meer om boodschappen te doen) en zoenen, en een uur later was iedereen weer weg, inclusief troep. Daarna bij mijn ouders op de bank gekropen, die steen was niet meer nodig. Nog steeds kan ik er blij van worden.
maandag 3 mei 2010 om 02:15
Joh Iry, ik had niet eens tijd om over dat soort dingen na te denken, laat staan een hapje in mijn mond te steken. Was ook wel goed van ze bedacht dat het kort en heftig moest. Het was trouwens nooit in MIJ opgekomen om zo'n feestje te doen waarbij álles meegenomen wordt, koffie en thee incluis. Ik was gewoon een uur in shock-toestand, en daarna heul blij met mijn cadeaus. En dat terwijl ik normaal de kriebels krijg van visite, en al helemaal van mijn ouders die me iets uit handen nemen. Vond het ook zo gek dat ik niks gemerkt had (achteraf niet zo heel gek want ik was al 3 weken van de wereld en 8 kg lichter geworden).
En nu ga ik echt! Fijne nacht nachtbrakers!
En nu ga ik echt! Fijne nacht nachtbrakers!
maandag 3 mei 2010 om 02:16