Relaties
alle pijlers
Evenwicht in de relatie....hoe!
zaterdag 22 mei 2010 om 10:53
Sinds vorig jaar februari ben ik samen met mijn huidige vriend.
Ik heb een aantal lange relatie's achter de rug en inmiddels weet ik wat aandachtspunten zijn in een relatie, waarvoor je moet waken, wat je moet beschermen.
Deze man is een evenwichtig mens, heeft een leuke groep vrienden om zich heen, komt uit een evenwichtig 'nest', hij werkt hard in maatschappelijk verantwoordelijke stressvolle baan, kortom allemaal factoren waarvan je denkt`: fijne bagage, fijn mens.
Als we samen zijn of met andere mensen, is het altijd gezellig. Hij kan goed luisteren naar iemands verhaal, en is vaak de gang en grappenmaker in de groep. We zijn overigens beiden begin dertig.
We willen graag samen verder, we zijn van plan binnenkort te gaan samen wonen. Maar ik twijfel nu of dat nog wel zo'n goed idee is want:
...ik ben wel op zoek naar evenwicht met hem. Evenwicht in de zin dat hij ook ziet wat ik nodig heb. Dit vind ik moeilijk om bij iemand af te dwingen, want als je iemand echt leuk vind, zou je dat wel zien bij de ander, zou je denken.
Ik heb overigens net als hij, een leuk leven, met fijne vrienden, ik sport veel, en heb een net zo verantwoordelijke stressvolle baan als hij.
Ik zie een relatie als dat je blij word van elkaar, dat je graag iets doet voor de ander (terwijl je daar soms misschien niet zo'n zin in hebt, maar je doet het met alle liefde, want het is voor je liefie).
Zo verras ik hem regelmatig met kleine verassingen of cadeautjes, gewoon om het leven wat leuker en makkelijker te maken!
In het jaar dat ik hem nu heb leren kennen, sta ik nu voor een voldongen feit. Ik ben er nog niet precies uit wat het is, of hij is echt heel erg lui (misschien getriggerd door dat hij hard werkt), of hij ziet niet wat ik nodig heb, of hij is daadwerkelijk not that into me.
In de tijd dat we nu samen zijn, heeft hij me bijvoorbeeld niet een keer verrast. Dat vind ik erg jammer, want een verrassing zo nu en dan (en dan heb ik het niet over materiale zaken) geeft mij het gevoel dat hij me de liefste vind.
Zo was ik laatst jarig, en ik wilde heel graag een dagje naar de sauna, omdat dat voor mij een manier is om helemaal te ontspannen. Op het laatste moment wilde hij niet mee. Ik was erg teleurgesteld, overigens is hij twee keer eerder mee-geweest, wel met moeite maar achteraf vond hij het erg fijn.
Daarnaast doet hij vrijwel niets 'thuis'. Hij is niet in beweging te krijgen. Hij heeft een werkster, en daarnaast ben ik degene die altijd de boodschappen doet, eten kookt, dagelijkse regeldingen regelt, soms niet makkelijk in combinatie met mijn werk, maar ik vind koken leuk en, zoals hij altijd deed voordat hij mij ontmoette, ben ik geen fan van afhaaleten. En al vraag ik hem erom te voor te zorgen dat de boodschappen gedaan zijn, ik kan hoog en laag springen. En daarmee zet hij me voor het blok, want hij weet dat ik het toch wel doe, ook al heb ik natuurlijk gezegd: als jij het niet doet, doe ik het ook niet, waarmee er dus niets gebeurde.
We zijn in principe vaak bij hem, want bij mij thuis kan hij niet goed slapen. En dat begint me nu op te breken.
Ik heb als maar gedacht: okee niet zeuren, dit is mijn ego waar ik zelf tegen aanloop, als ik alleen was geweest, doe ik ook altijd alle dagelijkse dingen. Maar nu merk ik dat ik er verdrietig van word. Ik super vinden als hij eens zou zeggen; schatje, ik heb het geregeld, ga jij even lekker zitten. Of dat hij eens met de Volkskrant op zaterdag komt aan zetten, omdat ik die altijd op zaterdag koop, dat soort dingen.
Ik heb het hier al een paar keer met hem over gehad, maar het komt niet aan. Ik bespreek niet alles tegelijk, omdat ik weet dat dat niet handig is, first things first. Maar het komt niet aan, hij pakt mijn verhaal niet op.
Nog een voorbeeld:
Gisterenavond hadden we vrienden te eten, en er was iets met mijn zusje, waarvoor ik rond een uur of elf met haar naar het ziekenhuis ben gegaan.
Toen ik terug kwam, was mijn vriend naar huis gegaan. Ik voelde me echt overdonderd door de leegte die ik voelde, had gehoopt hem aan te treffen om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Maar hij was dus naar zijn huis om te gaan slapen!
Graag hoor ik van jullie wat jullie uit de kast trekken voor het evenwicht in de relatie, en manieren om tot je geliefde door te dringen. Ik ben er niet op uit hem te veranderen, maar oog voor elkaar wat je nodig hebt, zonder daarover een strijd te hebben: hoe doen jullie dat?
Ik heb een aantal lange relatie's achter de rug en inmiddels weet ik wat aandachtspunten zijn in een relatie, waarvoor je moet waken, wat je moet beschermen.
Deze man is een evenwichtig mens, heeft een leuke groep vrienden om zich heen, komt uit een evenwichtig 'nest', hij werkt hard in maatschappelijk verantwoordelijke stressvolle baan, kortom allemaal factoren waarvan je denkt`: fijne bagage, fijn mens.
Als we samen zijn of met andere mensen, is het altijd gezellig. Hij kan goed luisteren naar iemands verhaal, en is vaak de gang en grappenmaker in de groep. We zijn overigens beiden begin dertig.
We willen graag samen verder, we zijn van plan binnenkort te gaan samen wonen. Maar ik twijfel nu of dat nog wel zo'n goed idee is want:
...ik ben wel op zoek naar evenwicht met hem. Evenwicht in de zin dat hij ook ziet wat ik nodig heb. Dit vind ik moeilijk om bij iemand af te dwingen, want als je iemand echt leuk vind, zou je dat wel zien bij de ander, zou je denken.
Ik heb overigens net als hij, een leuk leven, met fijne vrienden, ik sport veel, en heb een net zo verantwoordelijke stressvolle baan als hij.
Ik zie een relatie als dat je blij word van elkaar, dat je graag iets doet voor de ander (terwijl je daar soms misschien niet zo'n zin in hebt, maar je doet het met alle liefde, want het is voor je liefie).
Zo verras ik hem regelmatig met kleine verassingen of cadeautjes, gewoon om het leven wat leuker en makkelijker te maken!
In het jaar dat ik hem nu heb leren kennen, sta ik nu voor een voldongen feit. Ik ben er nog niet precies uit wat het is, of hij is echt heel erg lui (misschien getriggerd door dat hij hard werkt), of hij ziet niet wat ik nodig heb, of hij is daadwerkelijk not that into me.
In de tijd dat we nu samen zijn, heeft hij me bijvoorbeeld niet een keer verrast. Dat vind ik erg jammer, want een verrassing zo nu en dan (en dan heb ik het niet over materiale zaken) geeft mij het gevoel dat hij me de liefste vind.
Zo was ik laatst jarig, en ik wilde heel graag een dagje naar de sauna, omdat dat voor mij een manier is om helemaal te ontspannen. Op het laatste moment wilde hij niet mee. Ik was erg teleurgesteld, overigens is hij twee keer eerder mee-geweest, wel met moeite maar achteraf vond hij het erg fijn.
Daarnaast doet hij vrijwel niets 'thuis'. Hij is niet in beweging te krijgen. Hij heeft een werkster, en daarnaast ben ik degene die altijd de boodschappen doet, eten kookt, dagelijkse regeldingen regelt, soms niet makkelijk in combinatie met mijn werk, maar ik vind koken leuk en, zoals hij altijd deed voordat hij mij ontmoette, ben ik geen fan van afhaaleten. En al vraag ik hem erom te voor te zorgen dat de boodschappen gedaan zijn, ik kan hoog en laag springen. En daarmee zet hij me voor het blok, want hij weet dat ik het toch wel doe, ook al heb ik natuurlijk gezegd: als jij het niet doet, doe ik het ook niet, waarmee er dus niets gebeurde.
We zijn in principe vaak bij hem, want bij mij thuis kan hij niet goed slapen. En dat begint me nu op te breken.
Ik heb als maar gedacht: okee niet zeuren, dit is mijn ego waar ik zelf tegen aanloop, als ik alleen was geweest, doe ik ook altijd alle dagelijkse dingen. Maar nu merk ik dat ik er verdrietig van word. Ik super vinden als hij eens zou zeggen; schatje, ik heb het geregeld, ga jij even lekker zitten. Of dat hij eens met de Volkskrant op zaterdag komt aan zetten, omdat ik die altijd op zaterdag koop, dat soort dingen.
Ik heb het hier al een paar keer met hem over gehad, maar het komt niet aan. Ik bespreek niet alles tegelijk, omdat ik weet dat dat niet handig is, first things first. Maar het komt niet aan, hij pakt mijn verhaal niet op.
Nog een voorbeeld:
Gisterenavond hadden we vrienden te eten, en er was iets met mijn zusje, waarvoor ik rond een uur of elf met haar naar het ziekenhuis ben gegaan.
Toen ik terug kwam, was mijn vriend naar huis gegaan. Ik voelde me echt overdonderd door de leegte die ik voelde, had gehoopt hem aan te treffen om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Maar hij was dus naar zijn huis om te gaan slapen!
Graag hoor ik van jullie wat jullie uit de kast trekken voor het evenwicht in de relatie, en manieren om tot je geliefde door te dringen. Ik ben er niet op uit hem te veranderen, maar oog voor elkaar wat je nodig hebt, zonder daarover een strijd te hebben: hoe doen jullie dat?
zaterdag 22 mei 2010 om 11:11
zaterdag 22 mei 2010 om 11:11
Je vraagt om manieren om tot je geliefde door te dringen. Ik weet daar niet zo goed een antwoord op. Die heb je meestal toch niet nodig? Ik zou zeggen zet de man op een stoel en praat erover!
Maar ook: geef aan wat je verwachtingen zijn. Als jij met je zusje naar het ziekenhuis gaat en het fijn zou vinden als hij thuis zou zijn als jij weer thuis komt, geef dat dan aan. Want dat heb ik in mijn relatie wel geleerd: sommige dingen moet je expliciet aangeven of vragen, dat scheelt veel misverstanden.
Maar ook: geef aan wat je verwachtingen zijn. Als jij met je zusje naar het ziekenhuis gaat en het fijn zou vinden als hij thuis zou zijn als jij weer thuis komt, geef dat dan aan. Want dat heb ik in mijn relatie wel geleerd: sommige dingen moet je expliciet aangeven of vragen, dat scheelt veel misverstanden.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:13
Mijn man en ik zijn 6½ jaar geleden getrouwd. Ik denk dat iedere relatie zijn hobbeltjes heeft en dat iedere partner iets heeft wat niet perfect is. Dat zijn wij ten slotte ook niet. En ik denk niet dat je iemand kunt veranderen.
Ik ga gewoon mijn eigen gang, hij ook, waardoor we elkaar ook weer sneller opzoeken omdat we elkaar missen. Zo nu en dan zegt een van ons: laten we nu een middagje dit of dat samen doen.
En over dat huishouden en die verrassingen, ik denk dat weinig mannen daar veel aan doen. Dat zit niet in ze ofzo, maar dat betekend niet dat de liefde er minder om is...
Ik ga gewoon mijn eigen gang, hij ook, waardoor we elkaar ook weer sneller opzoeken omdat we elkaar missen. Zo nu en dan zegt een van ons: laten we nu een middagje dit of dat samen doen.
En over dat huishouden en die verrassingen, ik denk dat weinig mannen daar veel aan doen. Dat zit niet in ze ofzo, maar dat betekend niet dat de liefde er minder om is...
zaterdag 22 mei 2010 om 11:19
Waarschijnlijk is jouw manier van liefde willen ontvangen niet zijn manier van liefde geven.
Daarbij hij ziet het nut van boodschappen doen en zelf koken niet. Dan moet je hem duidelijk proberen te maken wat dat nut voor jou is.
Hij klink idd wel wat egoistisch. Dat hij de sauna afzegt en weg was toen jij er vandoor moest met je zusje vind ik ook niet echt getuigen van inlevingsvermogen. Maar ja, als hij dat niet heeft moet je hem het maar eens proberen uit te leggen.
Verzand niet in verwijten en probeer het gesprek open en eerlijk te houden.
Daarbij hij ziet het nut van boodschappen doen en zelf koken niet. Dan moet je hem duidelijk proberen te maken wat dat nut voor jou is.
Hij klink idd wel wat egoistisch. Dat hij de sauna afzegt en weg was toen jij er vandoor moest met je zusje vind ik ook niet echt getuigen van inlevingsvermogen. Maar ja, als hij dat niet heeft moet je hem het maar eens proberen uit te leggen.
Verzand niet in verwijten en probeer het gesprek open en eerlijk te houden.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:21
En waar willen jullie dan gaan wonen? In zijn huis? En houdt hij die werkster, of kom jij daar voor in de plaats?
En nergens lees ik: Ik houd van hem..of we houden heel veel van elkaar, alleen dat jullie samen verder willen...
Maar voor mij is de basis voor een relatie toch liefde, vertrouwen en respect.
En nergens lees ik: Ik houd van hem..of we houden heel veel van elkaar, alleen dat jullie samen verder willen...
Maar voor mij is de basis voor een relatie toch liefde, vertrouwen en respect.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:25
Als jij graag iemand naast je hebt, die ook jouw behoeften ziet en daar iets mee doet (mee naar de sauna op je verjaardag, bij je blijven wachten tot je terug komt uit het z-huis, verrassingen regelen) dan ga je dit bij hem niet vinden. Als hij wel zo in elkaar zit, dan had hij dit al lang getoond. Ik zelf zou iemand niet willen instrueren, het moet uit iemand zelf komen. Dat zal bij hem niet gaan gebeuren. Aan jou de vraag, hoe belangrijk je het vindt, kun je ermee leven dat dit ontbreekt bij hem?
zaterdag 22 mei 2010 om 11:28
Een van degrootste gevaren in een relatie is volgens mij dat je denkt, als die ander echt van me houdt dan ziet hij uit zichzelf wel wat ik nodig heb.
Of dat je verwacht dat hij dezelfde dingen voor jou doet als jij voor hem. Zoals verrassingen of spontane dingen doen.Niet iedereen is hetzelfde. Waarschijnlijk zijn er andere dingen die hij voor jou doet? Dingen die je misschien niet zo ziet omdat je meer gefocust bent op wat hij niet doet.
Of dat je verwacht dat hij dezelfde dingen voor jou doet als jij voor hem. Zoals verrassingen of spontane dingen doen.Niet iedereen is hetzelfde. Waarschijnlijk zijn er andere dingen die hij voor jou doet? Dingen die je misschien niet zo ziet omdat je meer gefocust bent op wat hij niet doet.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:28
Mijn advies: de balans opmaken. Vind je hem leuk genoeg, hou je voldoende van hem met al zijn goede en slechte gewoonten en
eigenschappen? De perfecte man bestaat niet. En het is zonde om je energie te steken in zaken die jij niet kunt veranderen en hij niet gaat veranderen. Hem dus accepteren zoals hij is. En praktische oplossingen zoeken. Als hij geen boodschappen wil doen laat je ze bezorgen. Als hij niet wil koken, gaan jullie uit eten. Als hij niet uit zichzelf attent is, help je hem daarbij. Als hij niet bij jou wil slapen, ga je naar zijn huis of zoeken jullie een ander huis.
eigenschappen? De perfecte man bestaat niet. En het is zonde om je energie te steken in zaken die jij niet kunt veranderen en hij niet gaat veranderen. Hem dus accepteren zoals hij is. En praktische oplossingen zoeken. Als hij geen boodschappen wil doen laat je ze bezorgen. Als hij niet wil koken, gaan jullie uit eten. Als hij niet uit zichzelf attent is, help je hem daarbij. Als hij niet bij jou wil slapen, ga je naar zijn huis of zoeken jullie een ander huis.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:36
quote:Nammma schreef op 22 mei 2010 @ 11:21:
En waar willen jullie dan gaan wonen? In zijn huis? En houdt hij die werkster, of kom jij daar voor in de plaats?
En nergens lees ik: Ik houd van hem..of we houden heel veel van elkaar, alleen dat jullie samen verder willen...
Maar voor mij is de basis voor een relatie toch liefde, vertrouwen en respect.
Juist omdat het een man is die zo geliefd is bij zijn vrienden, omdat hij goed kan luisteren naar anderen (zijn werk brengt dat ook met zich mee),verwacht ik misschien wel dat hij ziet wat ik nodig heb. En moet ik dat inderdaad niet doen. Het brengt mij in verwarring dat ik er om moet 'vragen' of dus letterlijk moet aangeven terwijl het in zijn omgeving vanzelf gaat. Hij is echt altijd heel attent naar anderen en daarom begrijp ik niet dat ik erbij hem om moet vragen.
Natuurlijk doet hij wel dingen voor mij, waar ik ook echt blij om ben, zoals al die computer technische telefoon dingen.
Maar ook daar moet ik om vragen, het gebeurd niet vanzelf.
Natuurlijk heb ik bedacht dat ik geen verwachtingen moet hebben en er niet vanuit moet gaan 'dat hij mijn gedachten kan lezen' dus dat doe ik dan ook niet.
En toch heb ik het er moeilijk mee, raakt het me, word ik er verdrietig van. In botsing met mijn ego noem ik het dus maar.
I
En waar willen jullie dan gaan wonen? In zijn huis? En houdt hij die werkster, of kom jij daar voor in de plaats?
En nergens lees ik: Ik houd van hem..of we houden heel veel van elkaar, alleen dat jullie samen verder willen...
Maar voor mij is de basis voor een relatie toch liefde, vertrouwen en respect.
Juist omdat het een man is die zo geliefd is bij zijn vrienden, omdat hij goed kan luisteren naar anderen (zijn werk brengt dat ook met zich mee),verwacht ik misschien wel dat hij ziet wat ik nodig heb. En moet ik dat inderdaad niet doen. Het brengt mij in verwarring dat ik er om moet 'vragen' of dus letterlijk moet aangeven terwijl het in zijn omgeving vanzelf gaat. Hij is echt altijd heel attent naar anderen en daarom begrijp ik niet dat ik erbij hem om moet vragen.
Natuurlijk doet hij wel dingen voor mij, waar ik ook echt blij om ben, zoals al die computer technische telefoon dingen.
Maar ook daar moet ik om vragen, het gebeurd niet vanzelf.
Natuurlijk heb ik bedacht dat ik geen verwachtingen moet hebben en er niet vanuit moet gaan 'dat hij mijn gedachten kan lezen' dus dat doe ik dan ook niet.
En toch heb ik het er moeilijk mee, raakt het me, word ik er verdrietig van. In botsing met mijn ego noem ik het dus maar.
I
zaterdag 22 mei 2010 om 11:39
attent zijn met dingen die in je eigen straatje passen gaat je meestal makkelijker af dan wanneer er dingen van je verwacht worden, die niet zo bij je eigen persoonlijkheid passen
snap best dat je graag wil dat iemand af en toe uit zichzelf iets voor je over heeft, maar wat zelf koken/ iets halen betreft, denk ik niet dat je te hoge verwachtingen moet hebben. Hij kan 't betalen en is tevreden zo, dus laat dat ook in z'n waarde en als jij zelfgemaakt eten wil, dan kook je zelf zonder daarover te morren
snap best dat je graag wil dat iemand af en toe uit zichzelf iets voor je over heeft, maar wat zelf koken/ iets halen betreft, denk ik niet dat je te hoge verwachtingen moet hebben. Hij kan 't betalen en is tevreden zo, dus laat dat ook in z'n waarde en als jij zelfgemaakt eten wil, dan kook je zelf zonder daarover te morren
zaterdag 22 mei 2010 om 11:40
Waaruit had hij moeten begrijpen dat jij hem graag om ruim na 23.00 uur 's avonds bij jou thuis op de bank had willen aantreffen? Wat is er mis met een werkster nu hij kennelijk geen zin heeft om zelf het huishouden te doen? Waarom neem jij allerlei huishoudelijke taken op je om er achteraf over te gaan zeuren dat jij die taken op je hebt genomen? Waarom vind je dat hij boodschappen moet doen als jij het prettig vindt om te koken? Waarom moet hij op jouw verjaardag zonodig mee naar de sauna als hij dat niet prettig vindt?
Als je het mij vraagt is het gebrek aan balans het gevolg van een gebrek aan communicatie gecombineerd met veel te hoog gespannen verwachtingen.
Als je het mij vraagt is het gebrek aan balans het gevolg van een gebrek aan communicatie gecombineerd met veel te hoog gespannen verwachtingen.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:40
Volgens mij denk je er gewoon teveel bij na. Je geeft aan dat je al enkele lange relaties hebt gehad en dus wel weet waar je op moet letten. Maar zou je niet gewoon genieten van het verliefd zijn en verder niet teveel letten op wat hij zou 'moeten' doen? Je hebt namelijk nog geen lange relatie met hem gehad en ik denk dat je echt moet oppassen met hem helemaal te analyseren (en jullie relatie trouwens). Perfectie bestaat niet. Mijn man heeft mijn eerste verjaardag samen helemaal verkloot door met geen enkel kadootje aan te komen zetten. Nu werkt ie op zee en doet hij er nog niks aan (ook niet als hij er toevallig wel is). Tja, leuk vind ik het niet, maar hij heeft genoeg andere wel leuke eigenschappen en we hebben het gezellig samen. Inmiddels zijn we 12 jaar verder, dus echt...je komt wel over die kleine dingetjes heen. Tuurlijk baal ik als ik jarig ben en hij doet er weer eens niks aan, maar ik mag wel vaak even wat langer blijven liggen van hem, omdat hij ook weet dat ik geen ochtendmens ben. Vaak staat er wat tegenover hè, een minnetje kun je vaak wel tegen een plusje wegstrepen. En misschien is jouw vriend ook gewoon niet romantisch en vind ie het, net als mijn man trouwens, wel fijn dat er voor hem gezorgd wordt. Wij hebben na 12 jaar ook nog altijd wel 'woorden' over wie wat moet doen in huis. Ach...het is niet anders. We passen gewoon bij elkaar. Misschien jullie ook wel en wil je dat op het spel zetten door alles zo te doordenken en overal een punt van te maken? Ik zeg: geniet van elkaar, komt de rest wel goed.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:42
quote:Mareine schreef op 22 mei 2010 @ 11:36:
[...]
Juist omdat het een man is die zo geliefd is bij zijn vrienden, omdat hij goed kan luisteren naar anderen (zijn werk brengt dat ook met zich mee),verwacht ik misschien wel dat hij ziet wat ik nodig heb. En moet ik dat inderdaad niet doen. Het brengt mij in verwarring dat ik er om moet 'vragen' of dus letterlijk moet aangeven terwijl het in zijn omgeving vanzelf gaat. Hij is echt altijd heel attent naar anderen en daarom begrijp ik niet dat ik erbij hem om moet vragen.
Natuurlijk doet hij wel dingen voor mij, waar ik ook echt blij om ben, zoals al die computer technische telefoon dingen.
Maar ook daar moet ik om vragen, het gebeurd niet vanzelf.
Natuurlijk heb ik bedacht dat ik geen verwachtingen moet hebben en er niet vanuit moet gaan 'dat hij mijn gedachten kan lezen' dus dat doe ik dan ook niet.
En toch heb ik het er moeilijk mee, raakt het me, word ik er verdrietig van. In botsing met mijn ego noem ik het dus maar.
IJe had verwacht dat hij helderziend was? Zo werkt het nou eenmaal niet. In de meeste relaties, zeker in beginnende relaties, is het nodig dat je uitspreekt wat je graag wilt en wat je niet wilt.
[...]
Juist omdat het een man is die zo geliefd is bij zijn vrienden, omdat hij goed kan luisteren naar anderen (zijn werk brengt dat ook met zich mee),verwacht ik misschien wel dat hij ziet wat ik nodig heb. En moet ik dat inderdaad niet doen. Het brengt mij in verwarring dat ik er om moet 'vragen' of dus letterlijk moet aangeven terwijl het in zijn omgeving vanzelf gaat. Hij is echt altijd heel attent naar anderen en daarom begrijp ik niet dat ik erbij hem om moet vragen.
Natuurlijk doet hij wel dingen voor mij, waar ik ook echt blij om ben, zoals al die computer technische telefoon dingen.
Maar ook daar moet ik om vragen, het gebeurd niet vanzelf.
Natuurlijk heb ik bedacht dat ik geen verwachtingen moet hebben en er niet vanuit moet gaan 'dat hij mijn gedachten kan lezen' dus dat doe ik dan ook niet.
En toch heb ik het er moeilijk mee, raakt het me, word ik er verdrietig van. In botsing met mijn ego noem ik het dus maar.
IJe had verwacht dat hij helderziend was? Zo werkt het nou eenmaal niet. In de meeste relaties, zeker in beginnende relaties, is het nodig dat je uitspreekt wat je graag wilt en wat je niet wilt.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:43
quote:Mareine schreef op 22 mei 2010 @ 10:53:
Nog een voorbeeld:
Gisterenavond hadden we vrienden te eten, en er was iets met mijn zusje, waarvoor ik rond een uur of elf met haar naar het ziekenhuis ben gegaan.
Toen ik terug kwam, was mijn vriend naar huis gegaan. Ik voelde me echt overdonderd door de leegte die ik voelde, had gehoopt hem aan te treffen om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Maar hij was dus naar zijn huis om te gaan slapen!
Hier zou ik het even over hebben trouwens. Niet alle mannen zijn zo fijngevoelig dat zij in 1 keer precies weten wat hun vrouw nodig heeft, maar jij kunt hem dat wel uitleggen natuurlijk. Als hij er daarna rekening mee houdt is het een plusje voor hem, toch?
Nog een voorbeeld:
Gisterenavond hadden we vrienden te eten, en er was iets met mijn zusje, waarvoor ik rond een uur of elf met haar naar het ziekenhuis ben gegaan.
Toen ik terug kwam, was mijn vriend naar huis gegaan. Ik voelde me echt overdonderd door de leegte die ik voelde, had gehoopt hem aan te treffen om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Maar hij was dus naar zijn huis om te gaan slapen!
Hier zou ik het even over hebben trouwens. Niet alle mannen zijn zo fijngevoelig dat zij in 1 keer precies weten wat hun vrouw nodig heeft, maar jij kunt hem dat wel uitleggen natuurlijk. Als hij er daarna rekening mee houdt is het een plusje voor hem, toch?
zaterdag 22 mei 2010 om 11:49
quote:elninjoo schreef op 22 mei 2010 @ 11:39:
attent zijn met dingen die in je eigen straatje passen gaat je meestal makkelijker af dan wanneer er dingen van je verwacht worden, die niet zo bij je eigen persoonlijkheid passen
snap best dat je graag wil dat iemand af en toe uit zichzelf iets voor je over heeft, maar wat zelf koken/ iets halen betreft, denk ik niet dat je te hoge verwachtingen moet hebben. Hij kan 't betalen en is tevreden zo, dus laat dat ook in z'n waarde en als jij zelfgemaakt eten wil, dan kook je zelf zonder daarover te morrenMooi gezegd en ben ik helemaal met je eens. By the way, het gaat natuurlijk helemaal niet om het koken/boodschappendoen/dagelijkse dingen, zijn allemaal dingen die ik zonder morren doe, -en waar gaat het over denk ik dan ook, futiliteiten!- maar het gaat om het eenrichtingsverkeer, en dat ik er geen zin in heb om er een strijd van te maken. Ik hoef echt niet dingen 'altijd samen' te doen, heb ik overigens ook gewoon de tijd niet voor, maar het zou fijn zijn als het iets meer van zelf ging. Ik denk dat ik zelf wel tot de conclusie kom, dat ik het gewoon niet moet verwachten, wat ik overigens niet deed, maar makkelijk is anders!
attent zijn met dingen die in je eigen straatje passen gaat je meestal makkelijker af dan wanneer er dingen van je verwacht worden, die niet zo bij je eigen persoonlijkheid passen
snap best dat je graag wil dat iemand af en toe uit zichzelf iets voor je over heeft, maar wat zelf koken/ iets halen betreft, denk ik niet dat je te hoge verwachtingen moet hebben. Hij kan 't betalen en is tevreden zo, dus laat dat ook in z'n waarde en als jij zelfgemaakt eten wil, dan kook je zelf zonder daarover te morrenMooi gezegd en ben ik helemaal met je eens. By the way, het gaat natuurlijk helemaal niet om het koken/boodschappendoen/dagelijkse dingen, zijn allemaal dingen die ik zonder morren doe, -en waar gaat het over denk ik dan ook, futiliteiten!- maar het gaat om het eenrichtingsverkeer, en dat ik er geen zin in heb om er een strijd van te maken. Ik hoef echt niet dingen 'altijd samen' te doen, heb ik overigens ook gewoon de tijd niet voor, maar het zou fijn zijn als het iets meer van zelf ging. Ik denk dat ik zelf wel tot de conclusie kom, dat ik het gewoon niet moet verwachten, wat ik overigens niet deed, maar makkelijk is anders!
zaterdag 22 mei 2010 om 11:51
Juist omdat van hem wordt verwacht dat hij overal een luisterend oor heeft en iedereen begrijpt e.d. kan het zijn dat hij dat thuis niet wil. Thuis is ie zichzelf, het kan zo maar zijn dat het imoago dat hij heeft bij zijn vrienden en op zijn werkhem heelveel energiekost. Thuis kan hij echt zichzelf zijn. Zo is hij, veranderen kun je hem niet.
Wel duidelijk communiceren. Mannen zijn niet helderzienend en niet elke man is even galant. Als hij niet voldoet aan de verwachtingen die jij in een relatie hebt is er dus geen toekomst voor jullie.
Wel duidelijk communiceren. Mannen zijn niet helderzienend en niet elke man is even galant. Als hij niet voldoet aan de verwachtingen die jij in een relatie hebt is er dus geen toekomst voor jullie.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:52
quote:Mareine schreef op 22 mei 2010 @ 11:49:
[...]
Mooi gezegd en ben ik helemaal met je eens. By the way, het gaat natuurlijk helemaal niet om het koken/boodschappendoen/dagelijkse dingen, zijn allemaal dingen die ik zonder morren doe, -en waar gaat het over denk ik dan ook, futiliteiten!- maar het gaat om het eenrichtingsverkeer, en dat ik er geen zin in heb om er een strijd van te maken. Ik hoef echt niet dingen 'altijd samen' te doen, heb ik overigens ook gewoon de tijd niet voor, maar het zou fijn zijn als het iets meer van zelf ging. Ik denk dat ik zelf wel tot de conclusie kom, dat ik het gewoon niet moet verwachten, wat ik overigens niet deed, maar makkelijk is anders!Ik ben het spoor inmiddels bijster. Dit staat haaks op de OP. Wat is nou precies het probleem?
[...]
Mooi gezegd en ben ik helemaal met je eens. By the way, het gaat natuurlijk helemaal niet om het koken/boodschappendoen/dagelijkse dingen, zijn allemaal dingen die ik zonder morren doe, -en waar gaat het over denk ik dan ook, futiliteiten!- maar het gaat om het eenrichtingsverkeer, en dat ik er geen zin in heb om er een strijd van te maken. Ik hoef echt niet dingen 'altijd samen' te doen, heb ik overigens ook gewoon de tijd niet voor, maar het zou fijn zijn als het iets meer van zelf ging. Ik denk dat ik zelf wel tot de conclusie kom, dat ik het gewoon niet moet verwachten, wat ik overigens niet deed, maar makkelijk is anders!Ik ben het spoor inmiddels bijster. Dit staat haaks op de OP. Wat is nou precies het probleem?
