Relaties
alle pijlers
Plotseling en best wel eng eigenlijk
maandag 31 mei 2010 om 17:30
Hallo 
Wat een leuk forum, Compies!
Even voorstellen:
Man, midlife, workaholic, no kids no woman totdat.........
Ze daar in een keer was. Vrouw, gescheiden met twee kinderen en wij beiden helemaal, totaly van de kaart, heerlijk voor ons allebei.
En nu ga ik de kids ontmoeten en haar ex en de vriendin van haar ex, met haar kinderen. En plotseling realiseer ik me dat ik helemaal niets van kinderen weet en nog minder van mannen die hun vader zijn en ik ben bloednerveus om hem te ontmoeten. Dit is nieuw voor me en het gevoel er bij dus ook.
Ik verdwaal een beetje in het proberen te begrijpen van het gevoel en ik heb totaal geen referentie kader of ervaring die ik kan gebruiken om dit gevoel wat minder groot te maken.
Herkent iemand dit ?
xx
Lotter
Wat een leuk forum, Compies!
Even voorstellen:
Man, midlife, workaholic, no kids no woman totdat.........
Ze daar in een keer was. Vrouw, gescheiden met twee kinderen en wij beiden helemaal, totaly van de kaart, heerlijk voor ons allebei.
En nu ga ik de kids ontmoeten en haar ex en de vriendin van haar ex, met haar kinderen. En plotseling realiseer ik me dat ik helemaal niets van kinderen weet en nog minder van mannen die hun vader zijn en ik ben bloednerveus om hem te ontmoeten. Dit is nieuw voor me en het gevoel er bij dus ook.
Ik verdwaal een beetje in het proberen te begrijpen van het gevoel en ik heb totaal geen referentie kader of ervaring die ik kan gebruiken om dit gevoel wat minder groot te maken.
Herkent iemand dit ?
xx
Lotter
maandag 31 mei 2010 om 17:35
maandag 31 mei 2010 om 17:36
Hartstikke leuk voor je Lotter, dat je verliefd bent.
Maarreh.. hoe lang is dat al zo?
Ik bedoel, je gaat haar kinderen ontmoeten.. en haar ex, en diens vriendin en haar kinderen ook??
Allemaal tegelijk??
Vanwaar de haast.
Als ik het lees krig ik het er al haast benauwd van, laat staan jij...
Wat is er mis met een tijdje gewoon van en met je vriendin te genieten zonder meteen de hele santekraam erbij te betrekken
Maarreh.. hoe lang is dat al zo?
Ik bedoel, je gaat haar kinderen ontmoeten.. en haar ex, en diens vriendin en haar kinderen ook??
Allemaal tegelijk??
Vanwaar de haast.
Als ik het lees krig ik het er al haast benauwd van, laat staan jij...
Wat is er mis met een tijdje gewoon van en met je vriendin te genieten zonder meteen de hele santekraam erbij te betrekken
maandag 31 mei 2010 om 17:36
quote:pearle schreef op 31 mei 2010 @ 17:34:
Dat je haar ex ontmoet kan ik me voorstellen, maar waarom de vriendin van de ex en haar kinderen, die je ws verder nooit meer zult zien?Hoezo zal hij die nooit meer zien?
Dat je haar ex ontmoet kan ik me voorstellen, maar waarom de vriendin van de ex en haar kinderen, die je ws verder nooit meer zult zien?Hoezo zal hij die nooit meer zien?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 31 mei 2010 om 17:39
Poeh Lotter!
Da's geen kattenpis!
Allereerst geflapperstaart met de verkering!
Hoe lang lopen jullie nu met elkaar?
Tja, vraagje: Ga je de hele bubs in 1 keer ontmoeten?
Dat is nogal wat.
Misschien verstandiger als je eerst de kinderen ontmoet. Eerst met hun kennis maakt en daarna een afspraak met ex en vriendin van ex.
En daarna een ontmoeting met alle kinderen erbij.
Dan kun je wat geleidelijker wennen aan en kun je de gevoelens stukje bij beetje een plekje geven. En wil je niet bang maken, maar er komt veel meer bij kijken dan menigeen denkt! Maar als je echt er voor wilt gaan, moet je het voorzichtig en rustig aan doen, niet in de eerste plaats voor de kinderen en andere betrokkenen, dan wel voor jezelf.
En sommige gevoelens moet je niet willen begrijpen, maar over je heen laten komen en kijken of je daar voor jezelf mee uit de voeten kunt. En je komt er pas achter of je er wat mee kan als je iedereen hebt ontmoet en hoe het allemaal verder gaat......
Heel veel succes, verlies je zelf hierin niet, daar is niemand bij gebaat..... Doe niet anders dan je bent, wees dus jezelf en forceer niets....
Zal voor je duimen!
Da's geen kattenpis!
Allereerst geflapperstaart met de verkering!
Hoe lang lopen jullie nu met elkaar?
Tja, vraagje: Ga je de hele bubs in 1 keer ontmoeten?
Dat is nogal wat.
Misschien verstandiger als je eerst de kinderen ontmoet. Eerst met hun kennis maakt en daarna een afspraak met ex en vriendin van ex.
En daarna een ontmoeting met alle kinderen erbij.
Dan kun je wat geleidelijker wennen aan en kun je de gevoelens stukje bij beetje een plekje geven. En wil je niet bang maken, maar er komt veel meer bij kijken dan menigeen denkt! Maar als je echt er voor wilt gaan, moet je het voorzichtig en rustig aan doen, niet in de eerste plaats voor de kinderen en andere betrokkenen, dan wel voor jezelf.
En sommige gevoelens moet je niet willen begrijpen, maar over je heen laten komen en kijken of je daar voor jezelf mee uit de voeten kunt. En je komt er pas achter of je er wat mee kan als je iedereen hebt ontmoet en hoe het allemaal verder gaat......
Heel veel succes, verlies je zelf hierin niet, daar is niemand bij gebaat..... Doe niet anders dan je bent, wees dus jezelf en forceer niets....
Zal voor je duimen!
maandag 31 mei 2010 om 17:59
Ik vind alles in één keer ook een beetje te veel van het goede, en vragen om moeilijkheden. Met zo veel mensen kun je je niet echt concentreren op die die er het meest toe doen in deze ontmoeting, haar kinderen (lijkt mij).
Hoe oud zijn de kinderen trouwens? Hoe dan ook, ik zou eerst eens lekker naar je vriendin gaan op een zaterdagmiddag (ofzoiets) dat de kinderen er ook zijn, samen een potje voetballen, spelletje doen, Wii, weet ik veel, en samen eten. En dan de keer daarna eens blijven logeren. Gewoon, rustig een relatie opbouwen.
Die ex-man (en zeker zijn vriendin) komen een hele tijd later wel eens lijkt me zo.
Hoe oud zijn de kinderen trouwens? Hoe dan ook, ik zou eerst eens lekker naar je vriendin gaan op een zaterdagmiddag (ofzoiets) dat de kinderen er ook zijn, samen een potje voetballen, spelletje doen, Wii, weet ik veel, en samen eten. En dan de keer daarna eens blijven logeren. Gewoon, rustig een relatie opbouwen.
Die ex-man (en zeker zijn vriendin) komen een hele tijd later wel eens lijkt me zo.
maandag 31 mei 2010 om 18:12
Gewoon rustig zijn, en jezelf blijven.
Mijn voorkeur zou er wel naar uitgaan, de hele brady- bunch te ontmoeten.
Dan heb je het tenminste maar gehad.
Later, in gesprekken, weet je wie, wie is, en heb je beeldvorming.
Veel succes gewenst, het komt heus goed.
Mijn voorkeur zou er wel naar uitgaan, de hele brady- bunch te ontmoeten.
Dan heb je het tenminste maar gehad.
Later, in gesprekken, weet je wie, wie is, en heb je beeldvorming.
Veel succes gewenst, het komt heus goed.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
maandag 31 mei 2010 om 18:35
Dat je de kinderen en ex gaat ontmoeten is super! Wil nml wel zeggen dat het contact onderling goed is; er belangrijk nml..Al zou ik eerst beginnen met alleen de kinderen.
De rest? Tsja is misschien gezellig maar niet echt noodzakelijk..
Succes! Persoonlijk houd ik niet van zulke officiële ontmoetingen..vaak weet niemand zich een houding te geven..
De rest? Tsja is misschien gezellig maar niet echt noodzakelijk..
Succes! Persoonlijk houd ik niet van zulke officiële ontmoetingen..vaak weet niemand zich een houding te geven..
Perfectionisme is niet perfect...
maandag 31 mei 2010 om 18:41
maandag 31 mei 2010 om 21:30
Lotter wat spannend voor je. Laat je niet gek maken hoor.
Doe het rustig aan, neem de tijd. Het is toch de bedoeling dat het nog heel lang gaat duren, dus je hebt alle tijd van de wereld om ze te leren kennen.
Kinderen, hoe oud zijn ze? Pubers, dan kun je een kort hallo verwachten en gaan ze weer hun eigen gang. Jonger, dan kun je misschien wat samen doen, balletje trappen, kinderboerderij etc.
Maak het niet groter dan het is. Laat die kids rustig wennen (en zelf kun je dan ook wennen). Denk in maanden niet in dagen.
Nog een tip voor wat later. Laat de opvoeding aan de moeder over, bemoei je er niet mee als de kids er bij zijn de eerste paar jaar. Natuurlijk wel met partner zelf bespreken maar nooit direct naar de kids toe.
Doe het rustig aan, neem de tijd. Het is toch de bedoeling dat het nog heel lang gaat duren, dus je hebt alle tijd van de wereld om ze te leren kennen.
Kinderen, hoe oud zijn ze? Pubers, dan kun je een kort hallo verwachten en gaan ze weer hun eigen gang. Jonger, dan kun je misschien wat samen doen, balletje trappen, kinderboerderij etc.
Maak het niet groter dan het is. Laat die kids rustig wennen (en zelf kun je dan ook wennen). Denk in maanden niet in dagen.
Nog een tip voor wat later. Laat de opvoeding aan de moeder over, bemoei je er niet mee als de kids er bij zijn de eerste paar jaar. Natuurlijk wel met partner zelf bespreken maar nooit direct naar de kids toe.
Wat je vindt mag je houden
maandag 31 mei 2010 om 21:45
Bedankt voor de reacties.
de kinderen zijn 10 en 11, jongens
we doen het samen omdat de kinderen uit de verschillende relaties veel met elkaar te maken krijgen, co ouder schap om de week en we wonen allemaal erg dicht bij elkaar
Mijn idee is (was)om alles rustig aan te doen en eigenlijk vind ik het ook een zaak van mijn vriendin en haar ex hoe ze en wat ze willen doen voor en met hun kinderen. Ik vertrouw haar oordeel in deze. En dit is wat ze graag wil(len).
Ik denk dat ik het wel begrijp. En ze zetten het leuk op in een leuke setting. Ik mis de ervaring en de zekerheid om hierin te sturen of een oordeel te hebben en ik denk ook niet dat het verstandig is om te proberen te sturen als ik al zou weten welke kant op.
Wel prettig om de verschillende invalshoeken te lezen en te proeven, helpt wel om wat te relativeren en dat had ik even hard nodig.
En ja, ik heb haar verteld (net) dat ik nogal plankenkoorts heb en we gaan er even voor zitten met z'n tweeen
Ik ben er ondertussen wel achter wat er in me speelt: het is nieuw voor me, ik heb er geen controle over en dat laatste is even wennen. Lang geleden dat ik dit gevoeld heb. Ik ben nog zenuwachtiger dan voor mijn examens heel lang geleden
Ondertussen weet ik dat hij ook heel zenuwachtig is en zich erg kwetsbaar voelt. Klinkt als een "pratende man" en dat geeft me wel wat ruimte en maakt me ook nieuwsgierig. Ik kan me voorstellen dat het voor hem toch ook vrij heftig moet zijn om de man te zien die veel contact met zijn kinderen gaat krijgen.
xx
Lotter
Ps. voor de mensen die workaholic verward hebben met commercieel: Ik ben ondernemer en coach. Ik coach voornamelijk vrouwen en jonge mensen in loopbaan, relatie problemen en sexuele trauma verwerking en probeer daarnaast een onderneming waar veel mensen van eten door de crisis te loodsen. En ben dus altijd met mijn werk bezig. Dat juist ik zo plotseling overvallen werd door een heel groot gevoel van onzekerheid en faalangst is voor mijn vrienden en collega's dan ook een grote bron van warme hilariteit en we zien de humor er ook wel van in. Ondertussen is het net als de impact die mijn vriendin op me heeft heel groot en een indicatie van een veranderingsproces (?) en dat is alleen maar goed, heel goed. Ik ben gewoon vreselijk verliefd en mijn wereld staat prettig, maar wel op z'n kop! Ik kan mezelf vaak wel aardig coachen, maar deze heeft me te pakken, lol!
de kinderen zijn 10 en 11, jongens
we doen het samen omdat de kinderen uit de verschillende relaties veel met elkaar te maken krijgen, co ouder schap om de week en we wonen allemaal erg dicht bij elkaar
Mijn idee is (was)om alles rustig aan te doen en eigenlijk vind ik het ook een zaak van mijn vriendin en haar ex hoe ze en wat ze willen doen voor en met hun kinderen. Ik vertrouw haar oordeel in deze. En dit is wat ze graag wil(len).
Ik denk dat ik het wel begrijp. En ze zetten het leuk op in een leuke setting. Ik mis de ervaring en de zekerheid om hierin te sturen of een oordeel te hebben en ik denk ook niet dat het verstandig is om te proberen te sturen als ik al zou weten welke kant op.
Wel prettig om de verschillende invalshoeken te lezen en te proeven, helpt wel om wat te relativeren en dat had ik even hard nodig.
En ja, ik heb haar verteld (net) dat ik nogal plankenkoorts heb en we gaan er even voor zitten met z'n tweeen
Ik ben er ondertussen wel achter wat er in me speelt: het is nieuw voor me, ik heb er geen controle over en dat laatste is even wennen. Lang geleden dat ik dit gevoeld heb. Ik ben nog zenuwachtiger dan voor mijn examens heel lang geleden
Ondertussen weet ik dat hij ook heel zenuwachtig is en zich erg kwetsbaar voelt. Klinkt als een "pratende man" en dat geeft me wel wat ruimte en maakt me ook nieuwsgierig. Ik kan me voorstellen dat het voor hem toch ook vrij heftig moet zijn om de man te zien die veel contact met zijn kinderen gaat krijgen.
xx
Lotter
Ps. voor de mensen die workaholic verward hebben met commercieel: Ik ben ondernemer en coach. Ik coach voornamelijk vrouwen en jonge mensen in loopbaan, relatie problemen en sexuele trauma verwerking en probeer daarnaast een onderneming waar veel mensen van eten door de crisis te loodsen. En ben dus altijd met mijn werk bezig. Dat juist ik zo plotseling overvallen werd door een heel groot gevoel van onzekerheid en faalangst is voor mijn vrienden en collega's dan ook een grote bron van warme hilariteit en we zien de humor er ook wel van in. Ondertussen is het net als de impact die mijn vriendin op me heeft heel groot en een indicatie van een veranderingsproces (?) en dat is alleen maar goed, heel goed. Ik ben gewoon vreselijk verliefd en mijn wereld staat prettig, maar wel op z'n kop! Ik kan mezelf vaak wel aardig coachen, maar deze heeft me te pakken, lol!
anoniem_106673 wijzigde dit bericht op 31-05-2010 21:47
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
