Kinderen
alle pijlers
Zeg me dat het beter wordt *positieve verhalen graag*
maandag 14 juni 2010 om 16:54
Hallo beste mede-forummers,
Vandaag is weer zo'n dag dat ik met enorme wallen zit en er (te) weinig uit m'n handen komt ivm vermoeidheid.
Mijn dochter van ruim 1 heeft nog nooit een nacht doorgeslapen. Ik ben nu in de fase dat ik het redelijk kan accepteren maar soms trek ik het gewoon even heel slecht. Het begint meestal rond half 1 met een huiltje (waardoor ik meteen gespannen lig te luisteren "als ze maar niet.. "). Meestal valt ze dan wel weer in slaap en is ze rond half 4 echt wakker.
Het probleem is dat ik haar niet kan laten huilen omdat ze dan zo over haar toeren raakt dat ze moet overgeven. Dit is een paar keer gebeurd en ik vond dat vreselijk dus laten huilen is voor mij geen optie. Ik weet gewoon niet hoe ik haar dan stil kan krijgen. Haar uit bed halen en een beetje rondsjouwen is al lastig omdat ik enorme nekklachten heb en dus niet veel kan/mag tillen.
Nu verwacht ik niet dat jullie hier een oplossing voor hebben (hoewel je hem ook niet voor je hoeft te houden als je 'm wél hebt ). Maar graag hoor ik jullie verhalen waarbij jullie nachtbraker met 14 maanden opeens als een roosje sliep. Desnoods met een jaar!
Het probleem is nu dat ik het slechte slapen wel accepteer maar toch altijd dat rotgevoel hou dat dit nog jaren zo doorgaat.
Vandaag is weer zo'n dag dat ik met enorme wallen zit en er (te) weinig uit m'n handen komt ivm vermoeidheid.
Mijn dochter van ruim 1 heeft nog nooit een nacht doorgeslapen. Ik ben nu in de fase dat ik het redelijk kan accepteren maar soms trek ik het gewoon even heel slecht. Het begint meestal rond half 1 met een huiltje (waardoor ik meteen gespannen lig te luisteren "als ze maar niet.. "). Meestal valt ze dan wel weer in slaap en is ze rond half 4 echt wakker.
Het probleem is dat ik haar niet kan laten huilen omdat ze dan zo over haar toeren raakt dat ze moet overgeven. Dit is een paar keer gebeurd en ik vond dat vreselijk dus laten huilen is voor mij geen optie. Ik weet gewoon niet hoe ik haar dan stil kan krijgen. Haar uit bed halen en een beetje rondsjouwen is al lastig omdat ik enorme nekklachten heb en dus niet veel kan/mag tillen.
Nu verwacht ik niet dat jullie hier een oplossing voor hebben (hoewel je hem ook niet voor je hoeft te houden als je 'm wél hebt ). Maar graag hoor ik jullie verhalen waarbij jullie nachtbraker met 14 maanden opeens als een roosje sliep. Desnoods met een jaar!
Het probleem is nu dat ik het slechte slapen wel accepteer maar toch altijd dat rotgevoel hou dat dit nog jaren zo doorgaat.
maandag 14 juni 2010 om 23:14
quote:appeltje78 schreef op 14 juni 2010 @ 23:06:
Moeilijk he? Mijn oudste sliep ook zo slecht. Tot 9 maanden nachtvoeding, daarna sliep hij wel door, maar tot een maand of 14 moest ook maar niets mis gaan (vaccinatie, verkouden, tand) want dan kon ik er meerdere keren uit. Gelukkig gaf ik toen nog borstvoeding, dat was dan een garantie dat ie binnen een paar minuten weer sliep. Na bezoek homeopaat (ook voor kma en astma) ging het ineens heel erg goed met zijn andere fysieke ongemakken waardoor het slapen ook erg goed bleef gaan. Vanaf die tijd (16 maand, hij is nu ruim 2,5 jaar) maakt hij tukken van 20-8 uur en overdag nog een uur of 3. Een echte slaapkop is het geworden.
Maar man o man, wat was ik intens moe in die periode. Ik had vaak het gevoel had dat ik zweefde, hing gewoon een waas in mijn hoofd, concentratie van nul en lange autoritten maken durfde ik ook echt niet. Het is de mede een reden (de grootste denk ik) geweest van te lang niet 100% functioneren op mijn werk waardoor ik mijn baan in een afdelingsreorganisatie ben verloren. Tja, met een creatieve functie is het lastig om creatief te blijven met max 6 uur (in blokken van 2 uur) slaap per nacht en dat maandenlang.
Mijn jongste is nu 8 maanden en ik heb welgeteld 4 nachten doorgeslapen (23-7 uur). Laatste 3 weken elke 1,5 a 2 uur opstaan vanwege 3 doorkomende tanden die er een wedstrijd van maken wie er het langste over doet en daarbij de meeste pijnklachten kan geven. Het feest begint dus weer opnieuw. gelukkig weet ik nu dat het wel eindig kan zijn en dat dit niet betekent dat ik 'vastzit' met een slechte slaper. Op de een of andere manier geeft dat een soort van rust en kan ik er stukken beter mee omgaan. Als het hier niet snel beter gaat, zit ik snel weer bij de homeopaat...
Al met al geen echte wereldschokkende tips, maar een van een mede-moeie-moeder!!
Dit herken ik. Nou mag ik echt, echt, echt niet klagen, maar wat kun je je ellendig voelen als je alles maar op die automatische piloot doet.
Ik houd me ook vast aan dat "alles is maar een fase" zinnetje wanneer mijn tweeling besluit dat ze het leuk vinden om in koor te gaan krijsen terwijl mijn peuter net een beker melk omgooit....
Pfffff.....
Maar ook dat gaat allemaal weer voorbij
Moeilijk he? Mijn oudste sliep ook zo slecht. Tot 9 maanden nachtvoeding, daarna sliep hij wel door, maar tot een maand of 14 moest ook maar niets mis gaan (vaccinatie, verkouden, tand) want dan kon ik er meerdere keren uit. Gelukkig gaf ik toen nog borstvoeding, dat was dan een garantie dat ie binnen een paar minuten weer sliep. Na bezoek homeopaat (ook voor kma en astma) ging het ineens heel erg goed met zijn andere fysieke ongemakken waardoor het slapen ook erg goed bleef gaan. Vanaf die tijd (16 maand, hij is nu ruim 2,5 jaar) maakt hij tukken van 20-8 uur en overdag nog een uur of 3. Een echte slaapkop is het geworden.
Maar man o man, wat was ik intens moe in die periode. Ik had vaak het gevoel had dat ik zweefde, hing gewoon een waas in mijn hoofd, concentratie van nul en lange autoritten maken durfde ik ook echt niet. Het is de mede een reden (de grootste denk ik) geweest van te lang niet 100% functioneren op mijn werk waardoor ik mijn baan in een afdelingsreorganisatie ben verloren. Tja, met een creatieve functie is het lastig om creatief te blijven met max 6 uur (in blokken van 2 uur) slaap per nacht en dat maandenlang.
Mijn jongste is nu 8 maanden en ik heb welgeteld 4 nachten doorgeslapen (23-7 uur). Laatste 3 weken elke 1,5 a 2 uur opstaan vanwege 3 doorkomende tanden die er een wedstrijd van maken wie er het langste over doet en daarbij de meeste pijnklachten kan geven. Het feest begint dus weer opnieuw. gelukkig weet ik nu dat het wel eindig kan zijn en dat dit niet betekent dat ik 'vastzit' met een slechte slaper. Op de een of andere manier geeft dat een soort van rust en kan ik er stukken beter mee omgaan. Als het hier niet snel beter gaat, zit ik snel weer bij de homeopaat...
Al met al geen echte wereldschokkende tips, maar een van een mede-moeie-moeder!!
Dit herken ik. Nou mag ik echt, echt, echt niet klagen, maar wat kun je je ellendig voelen als je alles maar op die automatische piloot doet.
Ik houd me ook vast aan dat "alles is maar een fase" zinnetje wanneer mijn tweeling besluit dat ze het leuk vinden om in koor te gaan krijsen terwijl mijn peuter net een beker melk omgooit....
Pfffff.....
Maar ook dat gaat allemaal weer voorbij
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 15 juni 2010 om 09:31
Ze is nu denk ik te oud om ermee te beginnen, maar bij onrustige baby's wil het wel eens helpen om ze in te bakeren. Misschien kun je een alternatief proberen en aan weerszijden een opgerold plaid leggen om haar bed te verkleinen. Het klinkt misschien raar, maar soms hebben baby's last van een soort van ruimtevrees na een maand of 9 in de veilige holte van een warme baarmoeder te hebben doorgebracht. Als ze vanaf haar geboorte nog nooit lekker heeft doorgeslapen, is het best mogelijk dat ze altijd die 'krapte' om zich heen heeft gemist. Mijn dochter heeft de eerste anderhalf jaar ook heel slecht geslapen, en slecht ingeslapen, maar dat had achteraf gezien een medische oorzaak. Ze sliep alleen liggend op de borstkas van mijn man in, of met mijn pink in haar mond om op te sabbelen (die daarna heeeeeeel voorzichtig eruit moest worden gehaald).
Nu slaapt ze al weer heel lang door (is nu 7) en slaapt zo ongeveer als haar hoofd het kussen raakt.
Nu slaapt ze al weer heel lang door (is nu 7) en slaapt zo ongeveer als haar hoofd het kussen raakt.
dinsdag 15 juni 2010 om 09:42
@TO: je wilt je ouders er niet mee opzadelen zeg je...
Ik heb de ervaring juist dat mijn oudste wanneer hij bij mijn ouders sliep juist de hele nacht doorhaalde..... en zelfs ook pas laat wakker werd....
Dus misschien moet je het maar gewoon eens doen!!
Mijn oudste is tot anderhalf jaar ook elke nacht wel twee/drie keer wakker geweest. Bij hem lag het er aan dat ik m aangewend had dat hij alleen maar weer in kon slapen wanneer hij zijn speen had. Toen ik het echt helemaal zat was, heb ik een week lang elke nacht als hij wakker werd (3x pn) gewezen op de extra speen (die op dezelfde plek in bed ligt). Hij moest m zelf pakken... en na die week ben ik alleen maar elke keer dat hij wakker werd elke vijf minuten bij hem wezen kijken... Dat waren drie verschrikkelijke nachten (twee uur lang af en aan stil en krijsen dus elke vijf minuten kijken)... en daarna had hij het blijkbaar door...
Nu pakt hij gewoon de speen wanneer hij wakker wordt en valt weer in slaap... en slaapt dus (behalve wanneer er echt wat aan de hand is) heerlijk door....
Maar ik weet dus niet wat ik zou hebben gedaan als mijn kind zo overstuur zou raken dat hij moest overgeven...
De jongste valt wat moeilijker in slaap en moet altijd huilen als je in slaap valt... maar is blijkbaar wel in staat zelf in slaap te vallen wanneer ze 's nachts wakker wordt... ik hoor haar vaak wakker worden, maar ze piept niet (meer)...
Ik heb de ervaring juist dat mijn oudste wanneer hij bij mijn ouders sliep juist de hele nacht doorhaalde..... en zelfs ook pas laat wakker werd....
Dus misschien moet je het maar gewoon eens doen!!
Mijn oudste is tot anderhalf jaar ook elke nacht wel twee/drie keer wakker geweest. Bij hem lag het er aan dat ik m aangewend had dat hij alleen maar weer in kon slapen wanneer hij zijn speen had. Toen ik het echt helemaal zat was, heb ik een week lang elke nacht als hij wakker werd (3x pn) gewezen op de extra speen (die op dezelfde plek in bed ligt). Hij moest m zelf pakken... en na die week ben ik alleen maar elke keer dat hij wakker werd elke vijf minuten bij hem wezen kijken... Dat waren drie verschrikkelijke nachten (twee uur lang af en aan stil en krijsen dus elke vijf minuten kijken)... en daarna had hij het blijkbaar door...
Nu pakt hij gewoon de speen wanneer hij wakker wordt en valt weer in slaap... en slaapt dus (behalve wanneer er echt wat aan de hand is) heerlijk door....
Maar ik weet dus niet wat ik zou hebben gedaan als mijn kind zo overstuur zou raken dat hij moest overgeven...
De jongste valt wat moeilijker in slaap en moet altijd huilen als je in slaap valt... maar is blijkbaar wel in staat zelf in slaap te vallen wanneer ze 's nachts wakker wordt... ik hoor haar vaak wakker worden, maar ze piept niet (meer)...