Psyche
alle pijlers
Verjaardagsdepressie
maandag 14 juni 2010 om 18:29
Ik word morgen 30.
Nu is dat helemaal geen reden om depressief te raken, maar het valt me de laatste jaren op, dat ik de week en dagen voor mijn verjaardag het liefst naar het buitenland zou vluchten om in mijn eentje op het strand te zitten.
Het is begonnen toen ik 19 werd en mijn vader voorstelde om gezellig bij de Griek te gaan eten. Zou ik nu, anno 2010 een gat in de lucht springen als iemand een initiatief nam voor een verjaardagsetentje, toen vond ik de Griek (een lokaal grillding) onzettend stom. Ik ben boos weggelopen en uiteindelijk hebben we een pannekoekje gegeten waar ik heel blij van werd.
Sinds die tijd is het gewoon geen feest meer.
Ik heb op mijn 25e nog wel een vette knalfuif gehouden in een club, maar dat draaide ook al lang niet meer alleen om mij.
Wat me nog het meest tegenstaat is het feit dat, als ik iets wil vieren, ik het allemaal zelf moet organiseren. Taart halen, mensen uitnodigen, restaurant reserveren. Het lijkt me nogal lekker om eens verrast te worden, maar dat gebeurd dus nooit. Zo'n verjaardag om NOOIT te vergeten, zeg maar. Heb ik nog nooit gehad.
Anyway, de Moët (die ik zelf heb gehaald) staat koud in de koelkast. En naarmate de champagne koelt, daalt mijn humeur naar het vriespunt. Het liefst zou ik morgen lekker naar mijn paarden toegaan en weer terugkomen als het 16 juni is.
Het lijkt ook nog eens elk jaar heftiger te worden.
Is dit raar of zijn er meer verjaardagsdepressieven?
Nu is dat helemaal geen reden om depressief te raken, maar het valt me de laatste jaren op, dat ik de week en dagen voor mijn verjaardag het liefst naar het buitenland zou vluchten om in mijn eentje op het strand te zitten.
Het is begonnen toen ik 19 werd en mijn vader voorstelde om gezellig bij de Griek te gaan eten. Zou ik nu, anno 2010 een gat in de lucht springen als iemand een initiatief nam voor een verjaardagsetentje, toen vond ik de Griek (een lokaal grillding) onzettend stom. Ik ben boos weggelopen en uiteindelijk hebben we een pannekoekje gegeten waar ik heel blij van werd.
Sinds die tijd is het gewoon geen feest meer.
Ik heb op mijn 25e nog wel een vette knalfuif gehouden in een club, maar dat draaide ook al lang niet meer alleen om mij.
Wat me nog het meest tegenstaat is het feit dat, als ik iets wil vieren, ik het allemaal zelf moet organiseren. Taart halen, mensen uitnodigen, restaurant reserveren. Het lijkt me nogal lekker om eens verrast te worden, maar dat gebeurd dus nooit. Zo'n verjaardag om NOOIT te vergeten, zeg maar. Heb ik nog nooit gehad.
Anyway, de Moët (die ik zelf heb gehaald) staat koud in de koelkast. En naarmate de champagne koelt, daalt mijn humeur naar het vriespunt. Het liefst zou ik morgen lekker naar mijn paarden toegaan en weer terugkomen als het 16 juni is.
Het lijkt ook nog eens elk jaar heftiger te worden.
Is dit raar of zijn er meer verjaardagsdepressieven?
maandag 14 juni 2010 om 19:07
Ik heb het geluk dat ik bijna samen met mn vriend jarig ben, en de pech dat ik midden in de zomervakantie jarig ben...
Dus vieren we het samen met alle vrienden en familie die niet op vakantie is, met een barbecue en wijntje/biertje. Vorige edities resulteerden in een gezellige, volle tuin, zonder gestresste jarigen
Tips: zet een koelkast centraal neer, gooi wat chips en hapjes op tafel en roep één keer: ZELFBEDIENING!!! Dan nog een achtergrondmuziekje, géén centrale zit-kring, maar wat kleine zitjes en 3 statafels, en het wordt vast gezellig
Dus vieren we het samen met alle vrienden en familie die niet op vakantie is, met een barbecue en wijntje/biertje. Vorige edities resulteerden in een gezellige, volle tuin, zonder gestresste jarigen
Tips: zet een koelkast centraal neer, gooi wat chips en hapjes op tafel en roep één keer: ZELFBEDIENING!!! Dan nog een achtergrondmuziekje, géén centrale zit-kring, maar wat kleine zitjes en 3 statafels, en het wordt vast gezellig
maandag 14 juni 2010 om 19:08
Ik vind mijn verjaardag ook niet zo'n picknick, maar dat komt meer door mijn ouders. Mocht mijn verjaardag nooit in huis vieren, dat wilde mijn moeder niet. Ze had geen zin om door mij 'uit de woonkamer gejaagd te worden'. En nee, ik was niet zo'n puber ik was sneu. Mijn ouders vonden dat ik met die vier vriendinnen maar in de schuur moest zitten theedrinken.
Is daarna nooit meer goed gekomen, altijd ruzie met mijn ouders rond mijn verjaardag. Ze wilden niet naar mijn studentenhok komen (vies en sneu), maar mocht het ook niet thuis vieren (vervelend voor moeder). Tegenwoordig komen ze wel eens langs, maar ze vergeten nogal eens een kadootje te kopen (en heel dom, maar dat voelt nog steeds kut).
Nog een paar dagen, dan is het weer zover. Joepie.
Is daarna nooit meer goed gekomen, altijd ruzie met mijn ouders rond mijn verjaardag. Ze wilden niet naar mijn studentenhok komen (vies en sneu), maar mocht het ook niet thuis vieren (vervelend voor moeder). Tegenwoordig komen ze wel eens langs, maar ze vergeten nogal eens een kadootje te kopen (en heel dom, maar dat voelt nog steeds kut).
Nog een paar dagen, dan is het weer zover. Joepie.
maandag 14 juni 2010 om 19:08
Hoi!
Ik ben jarig begin december. in dezelfde week dat mijn moeder en tante(tweeling) en sinterklaas jarig zijn. Een week later mijn zwager, nog een week later mijn neefje en nichtje (petekindjes) en buiten dat nog een "verplichte"trouwdag vieren van mn schoonouders, en natuurlijk niet te vergeten Kerstmis. En oud-nieuw vieren (maar altijd met vrienden omdat ik mn familie na al die dagen al wel genoeg gezien heb!!)
Ik zou niet alleen het liefst mn verjaardag overslaan maar heel de maand december. Onopvallend op een bungalowpark lekker op 27 november ofzo weg en ergens de eerste week van januari terug.
En elk jaar neem ik me voor dat ik het "op die manier nooit meer doe " en elk jaar verloopt het toch weer hetzelfde....en uiteindelijk is het toch altijd weer wel gezellig. En natuurlijk doe ik de boodschappen, zorg voor hapjes en drankjes en weinig tijd om een normaal gesprek te voeren want dan is er weer ergens een glas leeg bij iemand.
Ik ga me dit jaar maar eens voornemen om het gewoon te laten lopen zoals het gaat. Niet alleen omdat andere opties niet werken, maar vooral omdat ik dit jaar 30 wordt....
Ik ben jarig begin december. in dezelfde week dat mijn moeder en tante(tweeling) en sinterklaas jarig zijn. Een week later mijn zwager, nog een week later mijn neefje en nichtje (petekindjes) en buiten dat nog een "verplichte"trouwdag vieren van mn schoonouders, en natuurlijk niet te vergeten Kerstmis. En oud-nieuw vieren (maar altijd met vrienden omdat ik mn familie na al die dagen al wel genoeg gezien heb!!)
Ik zou niet alleen het liefst mn verjaardag overslaan maar heel de maand december. Onopvallend op een bungalowpark lekker op 27 november ofzo weg en ergens de eerste week van januari terug.
En elk jaar neem ik me voor dat ik het "op die manier nooit meer doe " en elk jaar verloopt het toch weer hetzelfde....en uiteindelijk is het toch altijd weer wel gezellig. En natuurlijk doe ik de boodschappen, zorg voor hapjes en drankjes en weinig tijd om een normaal gesprek te voeren want dan is er weer ergens een glas leeg bij iemand.
Ik ga me dit jaar maar eens voornemen om het gewoon te laten lopen zoals het gaat. Niet alleen omdat andere opties niet werken, maar vooral omdat ik dit jaar 30 wordt....
maandag 14 juni 2010 om 19:17
quote:Tornado1980 schreef op 14 juni 2010 @ 19:08:
weinig tijd om een normaal gesprek te voeren want dan is er weer ergens een glas leeg bij iemand.
Oplossing: zelfbediening. Zet alles klaar, glazen enzo erbij, zorg voor genoeg hapjes die al klaar zijn en bij het 'buffet' gezet kunnen worden, doe wat borrelnootjes oid op tafel, en je hoeft niet de hele avond serveerster te spelen.
Ik wil nu nog zevenhonderd tips geven want ik herken het helemaal niet, ik vind mijn verjaardag superleuk, vier het altijd, is altijd nog leuker dan gedacht, en voel me net als toen ik zes was maar wellicht ligt het niet aan hoe je het viert en hebben tips geen zin, maar aan hoe je er zelf in staat.
weinig tijd om een normaal gesprek te voeren want dan is er weer ergens een glas leeg bij iemand.
Oplossing: zelfbediening. Zet alles klaar, glazen enzo erbij, zorg voor genoeg hapjes die al klaar zijn en bij het 'buffet' gezet kunnen worden, doe wat borrelnootjes oid op tafel, en je hoeft niet de hele avond serveerster te spelen.
Ik wil nu nog zevenhonderd tips geven want ik herken het helemaal niet, ik vind mijn verjaardag superleuk, vier het altijd, is altijd nog leuker dan gedacht, en voel me net als toen ik zes was maar wellicht ligt het niet aan hoe je het viert en hebben tips geen zin, maar aan hoe je er zelf in staat.
maandag 14 juni 2010 om 19:31
quote:Tornado1980 schreef op 14 juni 2010 @ 19:08:
Hoi!
Ik ben jarig begin december. in dezelfde week dat mijn moeder en tante(tweeling) en sinterklaas jarig zijn. Een week later mijn zwager, nog een week later mijn neefje en nichtje (petekindjes) en buiten dat nog een "verplichte"trouwdag vieren van mn schoonouders, en natuurlijk niet te vergeten Kerstmis. En oud-nieuw vieren (maar altijd met vrienden omdat ik mn familie na al die dagen al wel genoeg gezien heb!!)
Ik zou niet alleen het liefst mn verjaardag overslaan maar heel de maand december. Onopvallend op een bungalowpark lekker op 27 november ofzo weg en ergens de eerste week van januari terug.
En elk jaar neem ik me voor dat ik het "op die manier nooit meer doe " en elk jaar verloopt het toch weer hetzelfde....en uiteindelijk is het toch altijd weer wel gezellig. En natuurlijk doe ik de boodschappen, zorg voor hapjes en drankjes en weinig tijd om een normaal gesprek te voeren want dan is er weer ergens een glas leeg bij iemand.
Ik ga me dit jaar maar eens voornemen om het gewoon te laten lopen zoals het gaat. Niet alleen omdat andere opties niet werken, maar vooral omdat ik dit jaar 30 wordt....
Dit verhaal herken ik zo..
Alleen wordt ik 28 dit jaar en mijn zus 30 de dag voor mij.
Samen zijn we in de week voor kerst (20 en 21 dec.) jarig en haar vriend de 23ste en mn schoonzusje dan weer de 29ste waar we dus echt op de verjaardag worden verwacht met een cadeautje.
Ik kan alleen geen vrij krijgen omdat ik in de supermarkt werk .
Dus breekt de 'hel' los daar...
Mijn verjaardag niet vieren heb ik geprobeerd afgelopen keer, was net verhuisd en heb andere leuke dingen gedaan die dag. Had toen wel vrij gekregen omdat het een maandag was dat ik jarig was, moest alleen wel naar de kerstborrel komen maar niemand dacht aan mn verjaardag (gelukkig of helaas.. kweet het niet ).
Hoi!
Ik ben jarig begin december. in dezelfde week dat mijn moeder en tante(tweeling) en sinterklaas jarig zijn. Een week later mijn zwager, nog een week later mijn neefje en nichtje (petekindjes) en buiten dat nog een "verplichte"trouwdag vieren van mn schoonouders, en natuurlijk niet te vergeten Kerstmis. En oud-nieuw vieren (maar altijd met vrienden omdat ik mn familie na al die dagen al wel genoeg gezien heb!!)
Ik zou niet alleen het liefst mn verjaardag overslaan maar heel de maand december. Onopvallend op een bungalowpark lekker op 27 november ofzo weg en ergens de eerste week van januari terug.
En elk jaar neem ik me voor dat ik het "op die manier nooit meer doe " en elk jaar verloopt het toch weer hetzelfde....en uiteindelijk is het toch altijd weer wel gezellig. En natuurlijk doe ik de boodschappen, zorg voor hapjes en drankjes en weinig tijd om een normaal gesprek te voeren want dan is er weer ergens een glas leeg bij iemand.
Ik ga me dit jaar maar eens voornemen om het gewoon te laten lopen zoals het gaat. Niet alleen omdat andere opties niet werken, maar vooral omdat ik dit jaar 30 wordt....
Dit verhaal herken ik zo..
Alleen wordt ik 28 dit jaar en mijn zus 30 de dag voor mij.
Samen zijn we in de week voor kerst (20 en 21 dec.) jarig en haar vriend de 23ste en mn schoonzusje dan weer de 29ste waar we dus echt op de verjaardag worden verwacht met een cadeautje.
Ik kan alleen geen vrij krijgen omdat ik in de supermarkt werk .
Dus breekt de 'hel' los daar...
Mijn verjaardag niet vieren heb ik geprobeerd afgelopen keer, was net verhuisd en heb andere leuke dingen gedaan die dag. Had toen wel vrij gekregen omdat het een maandag was dat ik jarig was, moest alleen wel naar de kerstborrel komen maar niemand dacht aan mn verjaardag (gelukkig of helaas.. kweet het niet ).
maandag 14 juni 2010 om 19:42
Nee, dat heb ik niet.
Logisch toch dat je het zelf moet regelen?
Ik denk dat als je wilt dat je een enorm feest krijgt aangeboden, je dat hier en daar bij je vrienden/familie uit de mond moet laten vallen, misschien doen ze er iets mee. Maar misschien ook niet.
Waar ik wel eens last van heb als het om verjaardagen gaat: het wordt nooit meer zo spannend als het vroeger was! Ohhh..dat je er al maanden naar uit keek en dan spelletjes doen met vriendjes en vriendinnen.. verrassingszakjes maken om uit te delen, door iedereen toegezongen worden...enz. enz.
Logisch toch dat je het zelf moet regelen?
Ik denk dat als je wilt dat je een enorm feest krijgt aangeboden, je dat hier en daar bij je vrienden/familie uit de mond moet laten vallen, misschien doen ze er iets mee. Maar misschien ook niet.
Waar ik wel eens last van heb als het om verjaardagen gaat: het wordt nooit meer zo spannend als het vroeger was! Ohhh..dat je er al maanden naar uit keek en dan spelletjes doen met vriendjes en vriendinnen.. verrassingszakjes maken om uit te delen, door iedereen toegezongen worden...enz. enz.
maandag 14 juni 2010 om 19:44
dinsdag 15 juni 2010 om 10:47
Hee Nastik, Van harte gefeliciteerd!!
Ik ken het gevoel, al moet ik zeggen dat ik sinds mijn kleine meid er is meer mijn best doe om er iets van te maken. Gisterenavond ook maar zelf slingers opgehangen, en vanochtend werd ik heel enthousiast toegezongen. Dat was wel leuk. Maar dat ik er zo op aan moest dringen dat we vanavond uit eten gaan... dat was dan minder. Maar goed, ik maak me er niet te druk meer om.
Jij nog een fijne verjaardag!!
Ik ken het gevoel, al moet ik zeggen dat ik sinds mijn kleine meid er is meer mijn best doe om er iets van te maken. Gisterenavond ook maar zelf slingers opgehangen, en vanochtend werd ik heel enthousiast toegezongen. Dat was wel leuk. Maar dat ik er zo op aan moest dringen dat we vanavond uit eten gaan... dat was dan minder. Maar goed, ik maak me er niet te druk meer om.
Jij nog een fijne verjaardag!!
dinsdag 15 juni 2010 om 11:36
dinsdag 15 juni 2010 om 16:31
Dit is toch niet series bedoeld heh.....my god.
Indien wel serieus, verander ajb de term verjaardagsDEPRESSIE in verjaardagsDIP, want het blijkt wel dat je absoluut geen weet hebt van wat een depressie inhoudt, anders zou je dit woord never nooit in deze context gebruiken.
Ik zou zeggen, sla je verjaardag lekker over en prijs jezelf zeer gelukkig dat dit alles is waar jij je in jouw leventje druk om "moet" maken.
Indien wel serieus, verander ajb de term verjaardagsDEPRESSIE in verjaardagsDIP, want het blijkt wel dat je absoluut geen weet hebt van wat een depressie inhoudt, anders zou je dit woord never nooit in deze context gebruiken.
Ik zou zeggen, sla je verjaardag lekker over en prijs jezelf zeer gelukkig dat dit alles is waar jij je in jouw leventje druk om "moet" maken.
dinsdag 15 juni 2010 om 16:39
Nastik, gefeliciteerd!
Ik ben net zelf 30 geworden, en ik had een feestje. Heel leuk, maar toch minder leuk dan verwacht. Helemaal toen ik alleen in mijn huis stond na mijn feestje en dacht: 'Dit is het dan, nu ben ik niet meer jarig en weer alleen.'
Dikke vette onzin dat je verjaardag één groot feest moet zijn (net als de genoemde oud en nieuw), want het verjaardagscomplot maakt dat het toch minder leuk is dan verwacht.
Een voordeel, morgen is het weer over!
Websje, ja, die uitnodiging kwam me ook wat rauw op mn dak vallen, maar moet morgen voor het onderzoek....
Ik ben net zelf 30 geworden, en ik had een feestje. Heel leuk, maar toch minder leuk dan verwacht. Helemaal toen ik alleen in mijn huis stond na mijn feestje en dacht: 'Dit is het dan, nu ben ik niet meer jarig en weer alleen.'
Dikke vette onzin dat je verjaardag één groot feest moet zijn (net als de genoemde oud en nieuw), want het verjaardagscomplot maakt dat het toch minder leuk is dan verwacht.
Een voordeel, morgen is het weer over!
Websje, ja, die uitnodiging kwam me ook wat rauw op mn dak vallen, maar moet morgen voor het onderzoek....
dinsdag 15 juni 2010 om 19:40
quote:didi01 schreef op 15 juni 2010 @ 16:31:
Dit is toch niet series bedoeld heh.....my god.
Indien wel serieus, verander ajb de term verjaardagsDEPRESSIE in verjaardagsDIP, want het blijkt wel dat je absoluut geen weet hebt van wat een depressie inhoudt, anders zou je dit woord never nooit in deze context gebruiken.
Ik zou zeggen, sla je verjaardag lekker over en prijs jezelf zeer gelukkig dat dit alles is waar jij je in jouw leventje druk om "moet" maken.Maak je niet zo druk.
Dit is toch niet series bedoeld heh.....my god.
Indien wel serieus, verander ajb de term verjaardagsDEPRESSIE in verjaardagsDIP, want het blijkt wel dat je absoluut geen weet hebt van wat een depressie inhoudt, anders zou je dit woord never nooit in deze context gebruiken.
Ik zou zeggen, sla je verjaardag lekker over en prijs jezelf zeer gelukkig dat dit alles is waar jij je in jouw leventje druk om "moet" maken.Maak je niet zo druk.
het is hier binnen beter dan buiten
dinsdag 15 juni 2010 om 23:40
Grappig hoe sommige mensen het jarige gevoel toeschrijven aan iets wat bij kinderen hoort. Ik voel me elk jaar enorm jarig. En waarom? Omdat ik elke verjaardag iets doe wat IK leuk vind. En dat varieert van een grandioos feest voor dertig man tot een etentje met familie, een dagje op pad met een vriendin of gewoon werken. Een jeugdtrauma omdat mijn verjaardag altijd in de zomervakantie viel, heb ik ook niet. Vond het juist super stoer om als 1e van de klas direct na de vakantie te mogen trakteren en een feestje te geven. Ik was vaak zelf ook op vakantie of m'n ouders regelden een leuk uitstapje.
woensdag 16 juni 2010 om 06:33
Snap je gevoel wel enigzins maar je hoeft het niet te vieren en om er nu het label verjaardagsdepressie aan te hangen vind ik nogal zwaar overdreven. Lijkt wel alsof iedereen bij de kleinste dip opeens een depressie heeft en geloof me depressiviteit is iets wat je echt niet wil hebben, en dan doel ik op depressieve gevoelens die niet gebaseerd zijn op momenten dat je je weleens down voelt of tegen je verjaardag opziet.
woensdag 16 juni 2010 om 09:01
quote:didi01 schreef op 15 juni 2010 @ 16:31:
Dit is toch niet series bedoeld heh.....my god.
Indien wel serieus, verander ajb de term verjaardagsDEPRESSIE in verjaardagsDIP, want het blijkt wel dat je absoluut geen weet hebt van wat een depressie inhoudt, anders zou je dit woord never nooit in deze context gebruiken.
Ik zou zeggen, sla je verjaardag lekker over en prijs jezelf zeer gelukkig dat dit alles is waar jij je in jouw leventje druk om "moet" maken.
Nou, het spijt me echt heel erg dat ik het woord "depressie" zo vreselijk misbruik en volledig de plank missla in dit ietwat overdreven topicje van me.
Als je zo graag wilt weten of ik "recht van spreken heb" dan kan ik je vertellen dat ik dik een jaar in de meest vreselijk PPD heb gezeten die een mens bedenken kan.
Gelukkig heb ik nog een beetje gevoel voor humor.
Dit is toch niet series bedoeld heh.....my god.
Indien wel serieus, verander ajb de term verjaardagsDEPRESSIE in verjaardagsDIP, want het blijkt wel dat je absoluut geen weet hebt van wat een depressie inhoudt, anders zou je dit woord never nooit in deze context gebruiken.
Ik zou zeggen, sla je verjaardag lekker over en prijs jezelf zeer gelukkig dat dit alles is waar jij je in jouw leventje druk om "moet" maken.
Nou, het spijt me echt heel erg dat ik het woord "depressie" zo vreselijk misbruik en volledig de plank missla in dit ietwat overdreven topicje van me.
Als je zo graag wilt weten of ik "recht van spreken heb" dan kan ik je vertellen dat ik dik een jaar in de meest vreselijk PPD heb gezeten die een mens bedenken kan.
Gelukkig heb ik nog een beetje gevoel voor humor.
woensdag 16 juni 2010 om 09:02
quote:cappi schreef op 16 juni 2010 @ 06:33:
Snap je gevoel wel enigzins maar je hoeft het niet te vieren en om er nu het label verjaardagsdepressie aan te hangen vind ik nogal zwaar overdreven. Lijkt wel alsof iedereen bij de kleinste dip opeens een depressie heeft en geloof me depressiviteit is iets wat je echt niet wil hebben, en dan doel ik op depressieve gevoelens die niet gebaseerd zijn op momenten dat je je weleens down voelt of tegen je verjaardag opziet.Ja, been there, done that. Ik weet het nou wel, goed?
Snap je gevoel wel enigzins maar je hoeft het niet te vieren en om er nu het label verjaardagsdepressie aan te hangen vind ik nogal zwaar overdreven. Lijkt wel alsof iedereen bij de kleinste dip opeens een depressie heeft en geloof me depressiviteit is iets wat je echt niet wil hebben, en dan doel ik op depressieve gevoelens die niet gebaseerd zijn op momenten dat je je weleens down voelt of tegen je verjaardag opziet.Ja, been there, done that. Ik weet het nou wel, goed?