Baan/opleiding met toekomst?
donderdag 18 februari 2010 om 14:04
Dit onderwerp is bedoeld voor alle twijfelaars, carriere-switchers en mensen die bijv. boven de dertig nog een nieuwe (deeltijd) opleiding willen doen! En de mensen die succes hebben gehad met hun switch of opleiding.
Wat denken jullie dat de goede banen zijn voor de toekomst? Naast de overbekende dingen zoals ICT, communicatie en verpleging. Ben erg benieuwd. Ik zou zelf ook graag nog een deeltijdopleiding doen, maar hoe harder ik probeer te vinden wat bij me past, hoe vager het wordt.
Ik hoop dat we elkaar wat inspiratie kunnen geven!
Wat denken jullie dat de goede banen zijn voor de toekomst? Naast de overbekende dingen zoals ICT, communicatie en verpleging. Ben erg benieuwd. Ik zou zelf ook graag nog een deeltijdopleiding doen, maar hoe harder ik probeer te vinden wat bij me past, hoe vager het wordt.
Ik hoop dat we elkaar wat inspiratie kunnen geven!
vrijdag 19 februari 2010 om 17:58
Wat leuk die belangstelling:-). De opleiding duurt in totaal 3 jaar, het eerste half jaar is heel veel theorie, heel veel tentamens en een aantal weken stage op de OK van het ziekenhuis waar je bent aangenomen. In die periode heb je met het ziekenhuis een leercontract, zij betalen je opleiding. In mijn geval, omdat ik ouder ben en al eerder een baan heb gehad ben ik gewoon ingeschaald volgens de CAO op een aanloopschaal 55 (circa 2200 euro bruto). Het eerste half jaar moet je voldoende afsluiten (dwz maximaal 5 keer een herkansing en niet meer dan 1 per tentamen). Hierna ga je in de praktijk aan de slag, je draait de eerste 1,5 jaar voornamelijk mee met collega's die je de kneepjes leren. Je mag al wel heel snel zelf dingen doen (infuzen prikken, apparatuur aansluiten, intuberen e.d.). Hierna ga je zelfstandig (met back up van collega's) kleinere OK's draaien, je rolt er in als het ware. Diensten krijg je pas in het 3e jaar. De onregelmatigheid valt mee, stukken minder dan bv als je als verpleegkundige werkt. Naast een avond en nachtdienst is er een 2e bereikbaarheid die bij spoedgevallen gebeld wordt. Diensten heb je ongeveer 1 keer per maand. E.e.a. is ook afhankelijk van het ziekenhuis. Theoretisch is de opleiding goed te doen, het is veel en vergt het 1e half jaar de nodige zelfdiscipline. In de 2,5 jaar erna ga je 2 keer per jaar blokken van 4 weken naar school. In het 3e jaar krijg je verdiepingsweken. Het afsluiten van de studie gebeurd dmv het geven van een presenstatie over je scriptie die je tussendoor ook nog ff in elkaar moet flansen. Het raamwerk hiervan moet je begin 2e jaar inleveren en in totaal heb je dus een jaar de tijd om hieraan te werken. Naast dit alles is er ook een boekwerk vol praktische doelstellingen, handelingen (vnl medische) waarvan je in de praktijk moet laten zien dat je deze beheerst en die voor akkoord afgetekend dienen te worden door een collega of een arts. Om aangenomen te worden voor de opleiding moet je solliciteren bij een ziekenhuis naar keuze die opleidingsplaatsen beschikbaar hebben. Omdat de tekorten enorm zijn wordt er op dit moment veel opgeleid. Het vak vind ik geweldig, veel verantwoordelijkheid, veel zelfstandigheid en toch samen in een team. De sfeer op de OK zal per ziekenhuis verschillen, bij ons is het top, postitief en laagdrempelig. De heren doktoren zijn lang niet zo lastig en arrogant als je in films ziet
.
Hoop dat het verhaal een beetje duidelijk is, zo niet: vraag maar raak
Hoop dat het verhaal een beetje duidelijk is, zo niet: vraag maar raak
vrijdag 19 februari 2010 om 18:01
Ik zie dat ik even wat gemist heb: de natuur en scheikunde die je krijgt is van HAVO 5 niveau, niet al te moeilijk dus. Ik heb het nooit in mijn pakket gehad vroeger en heb het ook gehaald
Wat verder in de opleiding wordt dit vak voornamelijk aangepast naar de praktische kant, denk bv aan longfysiologie en zuur- base evenwicht in het menselijk lichaam, omdat je inmiddels al heel wat in de praktijk gezien hebt tegen die tijd is dat wel te behappen.
Wat verder in de opleiding wordt dit vak voornamelijk aangepast naar de praktische kant, denk bv aan longfysiologie en zuur- base evenwicht in het menselijk lichaam, omdat je inmiddels al heel wat in de praktijk gezien hebt tegen die tijd is dat wel te behappen.
vrijdag 19 februari 2010 om 21:20
Hey Chiki,
Wat leuk om je verhaal te lezen, wordt er gelijk enthousiast van! Werkte je al in de zorg/in een ziekenhuis voordat je met deze opleiding begon? Wist je al veel van het vak voordat je met de opleiding begon? En wat te doen als je de opleiding niet haalt?
Het lijkt me reuze interessant. Zou ook nog steeds graag iets met voeding doen. Vindt het wel ideaal dat je studie en praktijk met elkaar kunt combineren en het is natuurlijk geweldig dat je opleiding betaald wordt!
En heb je bij het betreffende ziekenhuis waar je bent aangenomen, info/vacatures op hun website gezien? Ben je een keer langsgegaan? Heb je telefonisch contact gezocht?
Alvast bedankt voor de antwoorden!
Wat leuk om je verhaal te lezen, wordt er gelijk enthousiast van! Werkte je al in de zorg/in een ziekenhuis voordat je met deze opleiding begon? Wist je al veel van het vak voordat je met de opleiding begon? En wat te doen als je de opleiding niet haalt?
Het lijkt me reuze interessant. Zou ook nog steeds graag iets met voeding doen. Vindt het wel ideaal dat je studie en praktijk met elkaar kunt combineren en het is natuurlijk geweldig dat je opleiding betaald wordt!
En heb je bij het betreffende ziekenhuis waar je bent aangenomen, info/vacatures op hun website gezien? Ben je een keer langsgegaan? Heb je telefonisch contact gezocht?
Alvast bedankt voor de antwoorden!
zondag 21 februari 2010 om 15:41
Hi Muis,
Ik ben zelf 20 jaar geleden de opleiding gedaan voor A verpleegkundige. Na mijn diplomering ben ik in een commerciele functie gerold in het bedrijfsleven, iets totaal anders. Uiteindelijk is de zorg toch blijven kriebelen en omdat ik niet aan het bed wilde ben ik gaan kijken wat eventueel wel bij me zou passen. Je verdiepen via internet en via het ziekenhuis waar je eventueel wil sollliceteren is makkelijk. In de procedure van mij sollicitatie zat ook een dag meelopen. En of je het haalt of niet blijft natuurlijk altijd een gok, dat geldt voor elke nieuwe opleiding en voor elke nieuwe baan.
De meeste ziekenhuizen hebben jaarlijks een aantal opleidingsplaatsten beschikbaar, je zou er naar kunnen informeren bij personeelszaken of gelijk een open sollicitatie kunnen sturen. De opleidingen beginnen in september en soms ook in maart. In mijn geval heb ik een aantal ziekenhuizen aangeschreven dmv een open solliciatie. Belangrijk is dat je goed kunt motiveren waarom je voor dat vak kiest.
Ik ben zelf 20 jaar geleden de opleiding gedaan voor A verpleegkundige. Na mijn diplomering ben ik in een commerciele functie gerold in het bedrijfsleven, iets totaal anders. Uiteindelijk is de zorg toch blijven kriebelen en omdat ik niet aan het bed wilde ben ik gaan kijken wat eventueel wel bij me zou passen. Je verdiepen via internet en via het ziekenhuis waar je eventueel wil sollliceteren is makkelijk. In de procedure van mij sollicitatie zat ook een dag meelopen. En of je het haalt of niet blijft natuurlijk altijd een gok, dat geldt voor elke nieuwe opleiding en voor elke nieuwe baan.
De meeste ziekenhuizen hebben jaarlijks een aantal opleidingsplaatsten beschikbaar, je zou er naar kunnen informeren bij personeelszaken of gelijk een open sollicitatie kunnen sturen. De opleidingen beginnen in september en soms ook in maart. In mijn geval heb ik een aantal ziekenhuizen aangeschreven dmv een open solliciatie. Belangrijk is dat je goed kunt motiveren waarom je voor dat vak kiest.
donderdag 25 februari 2010 om 13:31
Haai Chiki!
Enorm bedankt voor je uitgebreide verhaal! Heb natuurlijk al op aardig wat ziekenhuissites gelezen, maar het is toch fijner om het van iemand in de praktijk te horen.
Heb een mailtje gestuurd naar het OLVG, maar daar waren net twee mensen aangenomen voor september 2010. Ook vertelden ze dat er veel animo was voor de opleiding (lees: veel sollicitanten voor 2 opleidingsplaatsen). En dat ze daarom strenger op de eisen kunnen letten. Nu ben ik eigenlijk iets te hoog opgeleid, maar mis wel de natuurkunde/scheikundige kennis, denk ik. (Heb tot en met 4VWO NK en SK gehad, maar lang, lang geleden...en snapte er toen geen bal van, dat zal nu wel beter zijn, omdat ik meer bereid ben...). Maarja, ben dus wel bang dat ik er, ondanks enorme motivatie, niet doorheen kom, omdat ze liever kiezen voor een jonger iemand met het vereiste HAVO natuur en techniek-profiel. Ik denk juist dat mijn (hogere) leeftijd een meerwaarde kan hebben. Anyway, ik vind het een beetje teleurstellend, ik had gedacht dat de behoefte aan leerlingen anesthesie veel groter was. Maar de behoefte aan GEDIPLOMEERDEN is groot, het aantal opleidingsplaatsen is vrij klein, en ik denk dat het voor mij geen zin heeft om buiten Amsterdam te solliciteren, omdat ik voor bijv een ziekenhuis in Hilversum of Haarlem niet kan garanderen dat ik om acht uur 's ochtends (als de OK begint, volgens mij!) present ben (treinen, vertraging, of onhandige buslijnen). Dus ik moet eerlijk zeggen dat ik het wat somber inzie. Ik heb 8 jr gewerkt in een academisch ziekenhuis in Amsterdam (administratief) en ben in 2009 met wederzijds goedvinden ontslagen. Ik begin daar nu toch spijt van te krijgen (alhoewel mosterd na de maaltijd), omdat ik toen ws met hulp van P en O de switch had kunnen maken naar leerling anesthesie met behoud van mijn mooie salaris. Maargoed, ik kan altijd brieven schrijven en het proberen.
Enorm bedankt voor je uitgebreide verhaal! Heb natuurlijk al op aardig wat ziekenhuissites gelezen, maar het is toch fijner om het van iemand in de praktijk te horen.
Heb een mailtje gestuurd naar het OLVG, maar daar waren net twee mensen aangenomen voor september 2010. Ook vertelden ze dat er veel animo was voor de opleiding (lees: veel sollicitanten voor 2 opleidingsplaatsen). En dat ze daarom strenger op de eisen kunnen letten. Nu ben ik eigenlijk iets te hoog opgeleid, maar mis wel de natuurkunde/scheikundige kennis, denk ik. (Heb tot en met 4VWO NK en SK gehad, maar lang, lang geleden...en snapte er toen geen bal van, dat zal nu wel beter zijn, omdat ik meer bereid ben...). Maarja, ben dus wel bang dat ik er, ondanks enorme motivatie, niet doorheen kom, omdat ze liever kiezen voor een jonger iemand met het vereiste HAVO natuur en techniek-profiel. Ik denk juist dat mijn (hogere) leeftijd een meerwaarde kan hebben. Anyway, ik vind het een beetje teleurstellend, ik had gedacht dat de behoefte aan leerlingen anesthesie veel groter was. Maar de behoefte aan GEDIPLOMEERDEN is groot, het aantal opleidingsplaatsen is vrij klein, en ik denk dat het voor mij geen zin heeft om buiten Amsterdam te solliciteren, omdat ik voor bijv een ziekenhuis in Hilversum of Haarlem niet kan garanderen dat ik om acht uur 's ochtends (als de OK begint, volgens mij!) present ben (treinen, vertraging, of onhandige buslijnen). Dus ik moet eerlijk zeggen dat ik het wat somber inzie. Ik heb 8 jr gewerkt in een academisch ziekenhuis in Amsterdam (administratief) en ben in 2009 met wederzijds goedvinden ontslagen. Ik begin daar nu toch spijt van te krijgen (alhoewel mosterd na de maaltijd), omdat ik toen ws met hulp van P en O de switch had kunnen maken naar leerling anesthesie met behoud van mijn mooie salaris. Maargoed, ik kan altijd brieven schrijven en het proberen.
donderdag 25 februari 2010 om 13:33
@ Lievelente:
Onderwijs, heb ik ook aan gedacht. Maar ik heb geen bachelor in een "schoolvak". Dus dan zou ik alsnog een bachelor (bijv Nederlands) moeten halen, de master EN de opleiding om les te mogen geven. Dat is voor mij een te lange weg. Ik weet ook niet of ik goed lesgeefmateriaal ben, hoor!
Onderwijs, heb ik ook aan gedacht. Maar ik heb geen bachelor in een "schoolvak". Dus dan zou ik alsnog een bachelor (bijv Nederlands) moeten halen, de master EN de opleiding om les te mogen geven. Dat is voor mij een te lange weg. Ik weet ook niet of ik goed lesgeefmateriaal ben, hoor!
vrijdag 26 februari 2010 om 16:05
He chiki
leuk om je enthousiaste verhaal te lezen
ik ben zelf verpleegkundige, ik ben vandeweek 2 x onder narcose geweest en ik moet zeggen: de anesthesiemedewerkers zijn superlief ! Tenminste, degene die ik heb ontmoet.
Maar wordt je niet een beetje als Hulpje gezien? ik bedoel, je bent geen anesthesist... je bent assistent.
Wordt het niet een beetje saai op den duur? Wat houdt t werk voor jou leuk? Want tjah, patient ligt onder zeil... het is veel staan (veel uren achter elkaar?) ... en naja... het moet je echt liggen denk ik.
leuk om je enthousiaste verhaal te lezen
ik ben zelf verpleegkundige, ik ben vandeweek 2 x onder narcose geweest en ik moet zeggen: de anesthesiemedewerkers zijn superlief ! Tenminste, degene die ik heb ontmoet.
Maar wordt je niet een beetje als Hulpje gezien? ik bedoel, je bent geen anesthesist... je bent assistent.
Wordt het niet een beetje saai op den duur? Wat houdt t werk voor jou leuk? Want tjah, patient ligt onder zeil... het is veel staan (veel uren achter elkaar?) ... en naja... het moet je echt liggen denk ik.
zondag 28 februari 2010 om 11:49
Hallo juf jannie en horizon,
Wat een vragen
, zal proberen zo duidelijk mogelijk antwoord te geven.
Het klopt inderdaad dat het tekort aan gediplomeerden schrikbarend hoog is, dit heeft echter wel tot gevolg dat er ook meer wordt opgeleid, maar omdat het een kostbare opleiding is is dat naar verhouding natuurlijk altijd weinig. In mijn ziekenhuis zijn we dit jaar gestart met 6 opleidingsplaatsen. Ik heb ook geen natuur-scheikunde profiel en ben toch aangenomen, hangt denk ik ook van het ziekenhuis af hoe ze hiermee omgaan. Ik weet dat er ook ziekenhuizen zijn waar je bv vooraf een competentietest moet afleggen of die je de mogelijkheid bieden om een Minor te volgen om zo te proberen het aantal afvallers te beperken. Ik zou zelf ervoor kiezen zoveel mogelijk ziekenhuizen aan te schrijven, hiermee vergroot je toch je kansen.
Wat betreft het 'Hulpje" ik ben zelf ook verpleegkundige en in mijn huidige werk heb ik veel meer zelfstandigheid. De anesthesist zelf is alleen aanwezig bij de in- en uitleiding. Daarna is de patient mijn taak en sta of zit ik alleen. Uiteraard kan de arts bij calamiteiten direct gebeld worden. Tijdens de hele OK is het je taak om de patient zo stabiel mogelijk te houden, naar eigen inzicht geef je hiervoor medicatie, pijnstillers, spierverslappers en slaapmiddelen en bewaak je alle vitale functies. Het is nooit saai omdat elke OK anders is, je moet overal op bedacht zijn. Daarnaast krijg je per dag soms veel verschillende OK's, veel in en uitleiden of een grote OK die soms 6 uur duurt, dan ben je juist weer erg druk met het stabiel houden van de patient en bediening van de apparatuur. Een standaard operatie kan opeens omslaan in enorme hectiek door minuscule dingetjes. Tuurlijk is je ene dag leuker dan de andere: net een gewone baan die je uiteraard moet liggen.
Wat een vragen
Het klopt inderdaad dat het tekort aan gediplomeerden schrikbarend hoog is, dit heeft echter wel tot gevolg dat er ook meer wordt opgeleid, maar omdat het een kostbare opleiding is is dat naar verhouding natuurlijk altijd weinig. In mijn ziekenhuis zijn we dit jaar gestart met 6 opleidingsplaatsen. Ik heb ook geen natuur-scheikunde profiel en ben toch aangenomen, hangt denk ik ook van het ziekenhuis af hoe ze hiermee omgaan. Ik weet dat er ook ziekenhuizen zijn waar je bv vooraf een competentietest moet afleggen of die je de mogelijkheid bieden om een Minor te volgen om zo te proberen het aantal afvallers te beperken. Ik zou zelf ervoor kiezen zoveel mogelijk ziekenhuizen aan te schrijven, hiermee vergroot je toch je kansen.
Wat betreft het 'Hulpje" ik ben zelf ook verpleegkundige en in mijn huidige werk heb ik veel meer zelfstandigheid. De anesthesist zelf is alleen aanwezig bij de in- en uitleiding. Daarna is de patient mijn taak en sta of zit ik alleen. Uiteraard kan de arts bij calamiteiten direct gebeld worden. Tijdens de hele OK is het je taak om de patient zo stabiel mogelijk te houden, naar eigen inzicht geef je hiervoor medicatie, pijnstillers, spierverslappers en slaapmiddelen en bewaak je alle vitale functies. Het is nooit saai omdat elke OK anders is, je moet overal op bedacht zijn. Daarnaast krijg je per dag soms veel verschillende OK's, veel in en uitleiden of een grote OK die soms 6 uur duurt, dan ben je juist weer erg druk met het stabiel houden van de patient en bediening van de apparatuur. Een standaard operatie kan opeens omslaan in enorme hectiek door minuscule dingetjes. Tuurlijk is je ene dag leuker dan de andere: net een gewone baan die je uiteraard moet liggen.
zondag 28 februari 2010 om 12:50
Ha Chiki,
Bedankt voor je uitleg weer! Zozo, jij hebt zes ziekenhuizen in de buurt? Mag ik vragen waar je ongeveer woont? Ook noordholland, of zuidholland? Ik ben dus bang dat ik bijv als ik naar Haarlem moet (Spaarne), wel heul heul heul erg vroeg op moet (uh ben ik niet zo'n ster in), maargoed als jij in die buurt zit en ze hebben zes opleidingsplaatsen... dan vind ik het het wel waard om te proberen, zeker omdat ik ook niet precies de vooropleiding heb die ze vragen (zeker wel het niveau, maarja ze hebben misschien liever iemand die net nog eindexamen havo NK heeft gedaan...)
Hoop dat je hier nog wat over wilt zeggen!
Maar het is me wel duidelijk. Ik vind de verantwoording wel erg spannend, maar ik denk ook dat je daardoor nooit op de klok kijkt (hoelang duurt het nog? dit had ik altijd op kantoor), en daar houd ik wel van. Bezig blijven, je kop erbij houden en lief tegen mensen kunnen zijn (als ze wakker worden, of als ze plaatselijk verdoofd zijn). Ik dacht dat er altijd een anesthesist bij zou zijn! Is het niet eng als er iets onverwachts gebeurt dan? Ben je nooit zelf in paniek geraakt?
Groetjes! JJ
Bedankt voor je uitleg weer! Zozo, jij hebt zes ziekenhuizen in de buurt? Mag ik vragen waar je ongeveer woont? Ook noordholland, of zuidholland? Ik ben dus bang dat ik bijv als ik naar Haarlem moet (Spaarne), wel heul heul heul erg vroeg op moet (uh ben ik niet zo'n ster in), maargoed als jij in die buurt zit en ze hebben zes opleidingsplaatsen... dan vind ik het het wel waard om te proberen, zeker omdat ik ook niet precies de vooropleiding heb die ze vragen (zeker wel het niveau, maarja ze hebben misschien liever iemand die net nog eindexamen havo NK heeft gedaan...)
Hoop dat je hier nog wat over wilt zeggen!
Maar het is me wel duidelijk. Ik vind de verantwoording wel erg spannend, maar ik denk ook dat je daardoor nooit op de klok kijkt (hoelang duurt het nog? dit had ik altijd op kantoor), en daar houd ik wel van. Bezig blijven, je kop erbij houden en lief tegen mensen kunnen zijn (als ze wakker worden, of als ze plaatselijk verdoofd zijn). Ik dacht dat er altijd een anesthesist bij zou zijn! Is het niet eng als er iets onverwachts gebeurt dan? Ben je nooit zelf in paniek geraakt?
Groetjes! JJ
zondag 28 februari 2010 om 16:14
Geen zes ziekenhuizen in de buurt, maar mijn ziekenhuis had 6 opleidingsplaatsten te vergeven . Je kunt altijd instellingen in de buurt vragen hoeveel plaatsen ze hebben. En ja, dat vroeg op hoort er nu eenmaal bij. Voordeel is wel dat je later in je opleidingen diensten gaat draaien, dus ook es uit kunt slapen. En wat betreft eng... ach, je groeit daar langzaam aan in, dat is ook de bedoeling van je opleiding. Neemt niet weg dat je wel eens met klotsende oksels zit, maar dan is er altijd back up, zeker als je daar nog niet veel ervaring in hebt nemen je collega's en anesthesisten dit mee.
zaterdag 20 maart 2010 om 00:05
Leuk om je verhalen te lezen chiki!
ik zou ook graag in de zorg willen werken... in eerste instantie wilde ik apothekersassistente worden... maar radiodiagnostisch laborant en operatie assistent leken mij ook erg leuk.... na me daar meer in verdiept te hebben valt operatieassistent af (weinig contact met patienten) en heb ik meer interesse gekregen voor anesthesiemedewerker...
morgen open dag in het ziekenhuis, daar ga ik eens kijken wat de mogelijkheden zijn en of ik eens mee mag lopen als radiodiagnostisch laborant of anesthesiemedew.
Chiki, heb je als anesthesiemedew. ook nog doorgroei/leer mogelijkheden? als radiodiagnostisch laborant kan je je specialiseren maar ook doorleren om radiotherapie te geven enz.
wat goed trouwens dat je meteen begonnen bent met zo'n goed salaris.... ik werd al depressief van het leerlingensalaris wat overal genoemd wordt... maar helaas zullen niet alle ziekenhuizen zo goed betalen vermoed ik... (heb wel een enigszins relevante vooropleiding, HLO, waar ik al een hele tijd niks meer mee doe)
ik zou ook graag in de zorg willen werken... in eerste instantie wilde ik apothekersassistente worden... maar radiodiagnostisch laborant en operatie assistent leken mij ook erg leuk.... na me daar meer in verdiept te hebben valt operatieassistent af (weinig contact met patienten) en heb ik meer interesse gekregen voor anesthesiemedewerker...
morgen open dag in het ziekenhuis, daar ga ik eens kijken wat de mogelijkheden zijn en of ik eens mee mag lopen als radiodiagnostisch laborant of anesthesiemedew.
Chiki, heb je als anesthesiemedew. ook nog doorgroei/leer mogelijkheden? als radiodiagnostisch laborant kan je je specialiseren maar ook doorleren om radiotherapie te geven enz.
wat goed trouwens dat je meteen begonnen bent met zo'n goed salaris.... ik werd al depressief van het leerlingensalaris wat overal genoemd wordt... maar helaas zullen niet alle ziekenhuizen zo goed betalen vermoed ik... (heb wel een enigszins relevante vooropleiding, HLO, waar ik al een hele tijd niks meer mee doe)
zondag 21 maart 2010 om 15:40
Hoi Juffrouw Jannie,
ik zit zelf ook te overwegen om de opleiding SJD in deeltijd te gaan doen. Ik werk momenteel als politieagente maar merk dat ik eigenlijk teveel hulpverlener ben voor het werk wat ik doe. Toen ik van de Havo af kwam heb ik trouwens ook overwogen om anesthesie-assistent te worden. Dit lijkt me overigens nog steeds erg leuk. Ik ben afgelopen november voor het eerst geopereerd en ik vond de anesthesie-medewerkers toen ook echt heel vriendelijk en betrokken... Ik wil me het komende halfjaar goed gaan orienteren op een opleiding. Ik loop er namelijk al 2,5 jaar over na te denken en het blijft telkens door mijn hoofd spoken dus ik denk dat het er nu toch maar eens van moet gaan komen.
ik zit zelf ook te overwegen om de opleiding SJD in deeltijd te gaan doen. Ik werk momenteel als politieagente maar merk dat ik eigenlijk teveel hulpverlener ben voor het werk wat ik doe. Toen ik van de Havo af kwam heb ik trouwens ook overwogen om anesthesie-assistent te worden. Dit lijkt me overigens nog steeds erg leuk. Ik ben afgelopen november voor het eerst geopereerd en ik vond de anesthesie-medewerkers toen ook echt heel vriendelijk en betrokken... Ik wil me het komende halfjaar goed gaan orienteren op een opleiding. Ik loop er namelijk al 2,5 jaar over na te denken en het blijft telkens door mijn hoofd spoken dus ik denk dat het er nu toch maar eens van moet gaan komen.
maandag 22 maart 2010 om 21:22
Doorgroei is mede afhankelijk van het ziekenhuis waar je in dienst bent, sommige ziekenhuizen hebben een pijnpoli waarin je deels werkzaamheden kunt verrichten of waar de medewerkers ook de pre operatieve screeningen uitvoeren. Er is ook een specialisatie tot sedatiemedewerker of physician assistant mogelijk in sommige instellingen.
Hoe was de open dag van de zorg?? In mijn instelling was er ook een open dag maar helaas was ik het hele weekend verhinderd om mijn steentje bij te kunnen dragen.
Hoe was de open dag van de zorg?? In mijn instelling was er ook een open dag maar helaas was ik het hele weekend verhinderd om mijn steentje bij te kunnen dragen.
dinsdag 23 maart 2010 om 13:25
Wat leuk dat jullie nadenken over een opleiding tot anesthesiemedewerker. Ik werk zelf ook in een ziekenhuis en ik weet dat er een groot tekort is aan anesthesiemedewerkers en operatieassistenten. Het lijkt mij een interessante baan en het betaalt ook heel behoorlijk (en terecht).
Dat er ondanks het tekort niet altijd zoveel opleidingsplaatsen te vergeven zijn komt dacht ik doordat er maar één leerling per zoveel gediplomeerde medewerkers geplaatst kan worden.
Succes met jullie beslissing.
Dat er ondanks het tekort niet altijd zoveel opleidingsplaatsen te vergeven zijn komt dacht ik doordat er maar één leerling per zoveel gediplomeerde medewerkers geplaatst kan worden.
Succes met jullie beslissing.
woensdag 24 maart 2010 om 17:32
Dank je voor je positieve mailtje, Okapi!
Ik twijfel nog steeds. De verantwoording, het "medische", geconcentreerd werken op een OK trekt me nog steeds, maar tegelijkertijd moet ik niet denken aan nachtdienst, de hele dag samenwerken en het idee dat je niet meer kan klimmen of veranderen in je beroep. (behalve andere anesthesie-ass lesgeven). En tegen het drie jaar werken voor minimumloon zie ik ook een beetje op, alhoewel, als ik 100% zeker wist dat het mijn droombaan zou zijn, zou het me niets kunnen schelen. Maar omdat ik twijfel, denk ik dat ik niet door de selectie heenkom. Er zijn twee andere richtingen waar ik me op aan het oriënteren ben: deeltijd SJD opleiding (maar erg lastig omdat je na het 1e jaar een relevante baan op dat gebied moet hebben, beetje lastig zonder werkervaring+crisis), en een deeltijd opleiding tot 2e graads leraar Nederlands. Fijn dat dat deeltijd kan, alleen zou ik dan het liefst als onderwijsassistent gaan werken, om er zo snel mogelijk achter te komen of het onderwijs iets voor me is! Maar als ik vacatures als onderwijsass. zoek, vind ik vrijwel niets.....
Moeilijk, moeilijk dit allemaal. Ik heb gelukkig ook nog wel een goed 'nieuwsje': ik ben via het Viva-forum proefkonijn geworden bij een dame die loopbaancoach wil worden, en het eerste gesprek was al heel goed en leuk! Ik ga nu wat testjes doen en dan gaan we het weer bespreken. Ben vooral benieuwd of een van mijn drie richtingen (medisch ass,/SJD/ leraar) straks naar voren gaat komen!
Succes allemaal.
Ik twijfel nog steeds. De verantwoording, het "medische", geconcentreerd werken op een OK trekt me nog steeds, maar tegelijkertijd moet ik niet denken aan nachtdienst, de hele dag samenwerken en het idee dat je niet meer kan klimmen of veranderen in je beroep. (behalve andere anesthesie-ass lesgeven). En tegen het drie jaar werken voor minimumloon zie ik ook een beetje op, alhoewel, als ik 100% zeker wist dat het mijn droombaan zou zijn, zou het me niets kunnen schelen. Maar omdat ik twijfel, denk ik dat ik niet door de selectie heenkom. Er zijn twee andere richtingen waar ik me op aan het oriënteren ben: deeltijd SJD opleiding (maar erg lastig omdat je na het 1e jaar een relevante baan op dat gebied moet hebben, beetje lastig zonder werkervaring+crisis), en een deeltijd opleiding tot 2e graads leraar Nederlands. Fijn dat dat deeltijd kan, alleen zou ik dan het liefst als onderwijsassistent gaan werken, om er zo snel mogelijk achter te komen of het onderwijs iets voor me is! Maar als ik vacatures als onderwijsass. zoek, vind ik vrijwel niets.....
Moeilijk, moeilijk dit allemaal. Ik heb gelukkig ook nog wel een goed 'nieuwsje': ik ben via het Viva-forum proefkonijn geworden bij een dame die loopbaancoach wil worden, en het eerste gesprek was al heel goed en leuk! Ik ga nu wat testjes doen en dan gaan we het weer bespreken. Ben vooral benieuwd of een van mijn drie richtingen (medisch ass,/SJD/ leraar) straks naar voren gaat komen!
Succes allemaal.
zondag 28 maart 2010 om 15:19
@kwartet
Ik vind de combinatie werken leren zelf goed te doen, maar dat is persoonlijk natuurlijk. Er zitten in mijn groep wel mensen die moeite hebben met of de theorie of het praktijkgedeelte.
Verder moet je niet geen last hebben van smetvrees oid of een hulp in de huishouding nemen . Overigens hebben wij geen kinderen, dus dat scheelt denk ik wel aanmerkelijk.
Ik vind de combinatie werken leren zelf goed te doen, maar dat is persoonlijk natuurlijk. Er zitten in mijn groep wel mensen die moeite hebben met of de theorie of het praktijkgedeelte.
Verder moet je niet geen last hebben van smetvrees oid of een hulp in de huishouding nemen . Overigens hebben wij geen kinderen, dus dat scheelt denk ik wel aanmerkelijk.
vrijdag 9 juli 2010 om 22:41
Hoi hoi, hier nog iemand die wil gaan voor het beroep van anesthesiemedewerker.
Ik heb al heel lang spijt dat ik vroeger in mijn jonge jaren (ben nu 41) nooit gekozen heb voor een beroep in de medische wereld. Achteraf bekeken verkeerde keuzes gemaakt. Al jong een vriend, jong samenwonen, dus toch maar gaan werken na het behalen van mijn HAVO-diploma. Vervolgens getrouwd en kinderen gekregen en part-time gaan werken. Mijn toenmalige man (inmiddels al weer een paar jaar gescheiden) zat nogal eens in het buitenland voor zijn werk, dus de zorg voor de kinderen kwam grotendeels op mij neer. Al die jaren heb ik gewerkt in een kantoorbaan. En al jaren heb ik er vreselijk de balen van, maar ja, er moet toch gewerkt worden.
Zoals ik al zei, ben ik inmiddels gescheiden en in september gaat de jongste naar de middelbare school. Nu zie ik mijn kans schoon om ervoor te gaan. Ik heb inmiddels een nieuwe vriend, de liefste man van de hele wereld, die mij hierin door dik en dun steunt, wat ook fijn is. Dus nu moet het maar eens gaan gebeuren. Ik heb er zo ontzettend veel zin in. Maar nu nog een ziekenhuis zien te vinden, dat het aandurft met zo'n oud vel. De eerste 2 sollicitaties zijn de deur uit, de eerste afwijzing is al binnen. Was wel even een tegenvaller. Ben niet eens op gesprek geweest. Ben toch bang dat mijn leeftijd tegen me werkt. Maar ik hou me maar vast aan het idee, dat wanneer je iets echt graag wil, dat het uiteindelijk ook gaat lukken. Ik heb gezien mijn leeftijd alleen wel het gevoel dat de tijd dringt.
Ik heb al heel lang spijt dat ik vroeger in mijn jonge jaren (ben nu 41) nooit gekozen heb voor een beroep in de medische wereld. Achteraf bekeken verkeerde keuzes gemaakt. Al jong een vriend, jong samenwonen, dus toch maar gaan werken na het behalen van mijn HAVO-diploma. Vervolgens getrouwd en kinderen gekregen en part-time gaan werken. Mijn toenmalige man (inmiddels al weer een paar jaar gescheiden) zat nogal eens in het buitenland voor zijn werk, dus de zorg voor de kinderen kwam grotendeels op mij neer. Al die jaren heb ik gewerkt in een kantoorbaan. En al jaren heb ik er vreselijk de balen van, maar ja, er moet toch gewerkt worden.
Zoals ik al zei, ben ik inmiddels gescheiden en in september gaat de jongste naar de middelbare school. Nu zie ik mijn kans schoon om ervoor te gaan. Ik heb inmiddels een nieuwe vriend, de liefste man van de hele wereld, die mij hierin door dik en dun steunt, wat ook fijn is. Dus nu moet het maar eens gaan gebeuren. Ik heb er zo ontzettend veel zin in. Maar nu nog een ziekenhuis zien te vinden, dat het aandurft met zo'n oud vel. De eerste 2 sollicitaties zijn de deur uit, de eerste afwijzing is al binnen. Was wel even een tegenvaller. Ben niet eens op gesprek geweest. Ben toch bang dat mijn leeftijd tegen me werkt. Maar ik hou me maar vast aan het idee, dat wanneer je iets echt graag wil, dat het uiteindelijk ook gaat lukken. Ik heb gezien mijn leeftijd alleen wel het gevoel dat de tijd dringt.