Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
zaterdag 17 november 2007 om 18:44
Kinderen zijn wonderlijk, Mims. Ze kunnen zich meer en langer herinneren dan wij met onze volwassen 'hergeprogrammeerde' denkwijzen vaak kunnen bevatten. Tila heeft al precies verwoordt wat ook ik zo ervaar vanuit mijn jeugd. Ik zal het je nog gekker vertellen; ik wist mijn moeder dingen te vertellen uit de baby/dreumes-tijd (ik moet rond een jaar geweest zijn) terwijl daar geen foto's van zijn, nooit meer over gepraat is etc. Kennelijk slaan we toch een hoop op in ons geheugen. Juist door zo lekker open en eerlijk over Heejoo te praten zal bij haar de herinnering nog meer in haar verankert raken. Zie het als het slijten van tapijt. Door 1 keer over tapijt te lopen slijt het niet in, maar door er 1 miljoen keer overheen te lopen zie je op een dag een looppad ontstaan. Herinneringen slijten zichzelf letterlijk en weg in ons hart door ze op te halen.
Neem gerust een voorbeeld aan Mops' ongecompliceerdheid. Gewoon lekker blij zijn als je je zo voelt, gewoon even lekker huilen als dat oplucht, gewoon Hero even mogen missen met elke vezel in je lijf, gewoon positief bij hem stil mogen blijven staan. Veel van die dingen doe je al en ik zou er niet raar van opkijken als daar een stuk van de kracht ligt die zovelen van ons ervaren in jou als we hier lezen.
Het moet hartverscheurend zijn om Mops' verdriet te zien. Net als jij heeft zij naast al die diepe rauwe pijn ook zoveel gewonnen door Heejoo in haar leven te hebben gehad. De band tussen die twee moet intens geweest zijn als ik jouw krabbels daarover in al die maanden lees. Moet je je eens indenken; al die zaadjes die hij bij jou pas als volwassen vrouw kon plaatsen, die heeft hij in haar al als klein opdondertje geplaatst. Mops heeft een mooi karakter en samen met alles wat ze van Heejoo heeft meegekregen en van mama heeft meegekregen en krijgt, dat zal me vast een pracht van een vrouw gaan worden. Alleen daarin al zal ze Heejoo nooit kunnen vergeten. Zelfs al zou ze hem bewust vergeten -wat ik best betwijfel, gezien hun bijzondere band en hoe goed jij er mee bezig blijft- dan zal ze hem onbewust in haar mee blijven nemen en laten groeien.
Zorg goed voor jezelf, lieve Mims. Dat de pijn elke dag maar een beetje minder snijdend mag worden voor jullie allemaal.
Neem gerust een voorbeeld aan Mops' ongecompliceerdheid. Gewoon lekker blij zijn als je je zo voelt, gewoon even lekker huilen als dat oplucht, gewoon Hero even mogen missen met elke vezel in je lijf, gewoon positief bij hem stil mogen blijven staan. Veel van die dingen doe je al en ik zou er niet raar van opkijken als daar een stuk van de kracht ligt die zovelen van ons ervaren in jou als we hier lezen.
Het moet hartverscheurend zijn om Mops' verdriet te zien. Net als jij heeft zij naast al die diepe rauwe pijn ook zoveel gewonnen door Heejoo in haar leven te hebben gehad. De band tussen die twee moet intens geweest zijn als ik jouw krabbels daarover in al die maanden lees. Moet je je eens indenken; al die zaadjes die hij bij jou pas als volwassen vrouw kon plaatsen, die heeft hij in haar al als klein opdondertje geplaatst. Mops heeft een mooi karakter en samen met alles wat ze van Heejoo heeft meegekregen en van mama heeft meegekregen en krijgt, dat zal me vast een pracht van een vrouw gaan worden. Alleen daarin al zal ze Heejoo nooit kunnen vergeten. Zelfs al zou ze hem bewust vergeten -wat ik best betwijfel, gezien hun bijzondere band en hoe goed jij er mee bezig blijft- dan zal ze hem onbewust in haar mee blijven nemen en laten groeien.
Zorg goed voor jezelf, lieve Mims. Dat de pijn elke dag maar een beetje minder snijdend mag worden voor jullie allemaal.
vandaag ga ik van alles kunnen
zaterdag 17 november 2007 om 22:28
Ik hoop dat ze hem niet vergeet, we kijken ook vaak foto's samen en ik vertel veel. Maar herinnert ze zich dan mijn herinneringen, of haar eigen??
Maar bedankt, jullie woorden geven hoop!
Vandaag een goede dag gehad, sinterklaasintocht in het dorp. Was eigenlijk best fijn, en ik had heel gezellig gezelschap (Ely, je bent een topper!). Het voelde goed.
En toen gingen we onze fietsen pakken, en kwamen er twee begrafeniswagens voorbij. De chauffeuse van de voorste wagen was degene die ook onze volgauto bestuurde, en nu reed ze in de auto waarvan ik het kenteken herkende...daar zaten wij namelijk de gehele route achter op de snelweg; dat was Hero's Volvo!
Dat voelde zo surrealistisch, zo gek, Het kwam op dat moment niet echt binnen, en tegelijkertijd ook wel. Dan heb je zo'n fijne dag, wil je naar huis gaan, en dan oh ja..een keiharde realitycheck.
Toch merk ik dat ik daar verder vanaf begin te staan. Het is zijn auto, en dat hij zo'n auto nodig had is meer dan naar, maar het slaat de grond niet langer onder me vandaan. En dat scheelt, want dan kun je een stuk gemakkelijker de straat op....
Maar bedankt, jullie woorden geven hoop!
Vandaag een goede dag gehad, sinterklaasintocht in het dorp. Was eigenlijk best fijn, en ik had heel gezellig gezelschap (Ely, je bent een topper!). Het voelde goed.
En toen gingen we onze fietsen pakken, en kwamen er twee begrafeniswagens voorbij. De chauffeuse van de voorste wagen was degene die ook onze volgauto bestuurde, en nu reed ze in de auto waarvan ik het kenteken herkende...daar zaten wij namelijk de gehele route achter op de snelweg; dat was Hero's Volvo!
Dat voelde zo surrealistisch, zo gek, Het kwam op dat moment niet echt binnen, en tegelijkertijd ook wel. Dan heb je zo'n fijne dag, wil je naar huis gaan, en dan oh ja..een keiharde realitycheck.
Toch merk ik dat ik daar verder vanaf begin te staan. Het is zijn auto, en dat hij zo'n auto nodig had is meer dan naar, maar het slaat de grond niet langer onder me vandaan. En dat scheelt, want dan kun je een stuk gemakkelijker de straat op....
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 18 november 2007 om 01:14
Wauw!
Ehm..
Wat ben je toch stoer en sterk! En wat ben en blijf ik toch van je onder de indruk.
Ergens heel kut dat je zoiets ziet na een leuke, fijne dag, maar ergens heel goed om je te realiseren dat je zó sterk bent dat zulke dingen niet langer de grond onder je vandaan slaan.
En wat vind ik het leuk dat jullie (Ely & Mims) elkaar zo vinden. Jullie boffen allebei zo'n leuk mens zo dicht in je buurt te hebben. Ben jaloers op jullie, zou jullie ook graag zo dicht in de buurt willen hebben wonen.
Ehm..
Wat ben je toch stoer en sterk! En wat ben en blijf ik toch van je onder de indruk.
Ergens heel kut dat je zoiets ziet na een leuke, fijne dag, maar ergens heel goed om je te realiseren dat je zó sterk bent dat zulke dingen niet langer de grond onder je vandaan slaan.
En wat vind ik het leuk dat jullie (Ely & Mims) elkaar zo vinden. Jullie boffen allebei zo'n leuk mens zo dicht in je buurt te hebben. Ben jaloers op jullie, zou jullie ook graag zo dicht in de buurt willen hebben wonen.
zondag 18 november 2007 om 19:45
quote:Toet schreef op 18 november 2007 @ 12:45:
Ik stel voor dat we in een volgend leven met z'n allen in een Vivadorp gaan wonen.
Voor dit leven spreken we gewoon af dat we over een jaar of vijftig met z'n allen in hetzelfde bejaardenhuis gaan wonen!
JAAAHAAAAH!
sterke mims, dappere mims, gezellige mims, ik wil ook wel bij je in de buurt wonen, misschien toch maar samen DVD`s kijken dan?
Ik stel voor dat we in een volgend leven met z'n allen in een Vivadorp gaan wonen.
Voor dit leven spreken we gewoon af dat we over een jaar of vijftig met z'n allen in hetzelfde bejaardenhuis gaan wonen!
JAAAHAAAAH!
sterke mims, dappere mims, gezellige mims, ik wil ook wel bij je in de buurt wonen, misschien toch maar samen DVD`s kijken dan?
zondag 18 november 2007 om 20:22
Ik had vandaag een flinke off-day.
Alles deed pijn, alles was één open wond.
Nog voel ik me labiel. Angstig. Ontheemd. Vervreemd van datgene wat mij zo lief is.
Gelukkig zijn er dan hele lieve mensen die je dan speciaal komen knuffelen en vasthouden (thanxx Bloes en JB).
Morgen contractonderhandelingen, dus mijzelf nu even bij elkaar rapen.
Alles deed pijn, alles was één open wond.
Nog voel ik me labiel. Angstig. Ontheemd. Vervreemd van datgene wat mij zo lief is.
Gelukkig zijn er dan hele lieve mensen die je dan speciaal komen knuffelen en vasthouden (thanxx Bloes en JB).
Morgen contractonderhandelingen, dus mijzelf nu even bij elkaar rapen.
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 18 november 2007 om 21:55
Mims, sterkte morgen met gesprek!
open wonden zijn naar, die doen zeer. Fijn dat ermensen zijn om de wonden te verzorgen.
En of Mops jouw herinneringen houdt of haar eigen? Da's afwachten, Maar ik denk haar eigen, in combinatie met de jouwe. Hou het levend, en dat gaat vanzelf, en dan kom je er vanzelf achter of haar verhaal anders is dan het jouwe.
VWB die zomervakantie die ik nog weet van toen ik drie was: ik weet dat ik drie was vanwege de fotoboeken en de verhalen. Ik weet dat mijn eigen herinneringen ertussen zitten, omdat ik samen met mijn broer heel stout ben geweest toen, op een soort van feest-sportdag, omdat ik samen met mijn broer en zijn vriendjes stukken hout in het (voor de gelegenheid gemaakte, want die camping had er geen ) zwembad heb staan kieperen waardoor er een soort wedstrijd uitgesteld moest worden. Mijn ouders weten nog steeds niet dat broer en ik daar aan meegedaan hadden. Ik wist dan totaal weer niet dat ze daar een glijbaan bij hadden gemaakt. Dat zag ik vorig jaar pas, toen iemand video-8 bandjes op dvd had gezet.
Ze onthoudt meer dan je denkt. Echt waar.
En die viva-commune? Heel goed mogelijk. Als we terug gaan naar NL -wanneer dat ook mag zijn - wil Lief toch niet meeer in Amsterdam wonen, en ik ken nu zoveel mensen buitenAmsterdam, dat dat voor mij niet zo'n probleem is
open wonden zijn naar, die doen zeer. Fijn dat ermensen zijn om de wonden te verzorgen.
En of Mops jouw herinneringen houdt of haar eigen? Da's afwachten, Maar ik denk haar eigen, in combinatie met de jouwe. Hou het levend, en dat gaat vanzelf, en dan kom je er vanzelf achter of haar verhaal anders is dan het jouwe.
VWB die zomervakantie die ik nog weet van toen ik drie was: ik weet dat ik drie was vanwege de fotoboeken en de verhalen. Ik weet dat mijn eigen herinneringen ertussen zitten, omdat ik samen met mijn broer heel stout ben geweest toen, op een soort van feest-sportdag, omdat ik samen met mijn broer en zijn vriendjes stukken hout in het (voor de gelegenheid gemaakte, want die camping had er geen ) zwembad heb staan kieperen waardoor er een soort wedstrijd uitgesteld moest worden. Mijn ouders weten nog steeds niet dat broer en ik daar aan meegedaan hadden. Ik wist dan totaal weer niet dat ze daar een glijbaan bij hadden gemaakt. Dat zag ik vorig jaar pas, toen iemand video-8 bandjes op dvd had gezet.
Ze onthoudt meer dan je denkt. Echt waar.
En die viva-commune? Heel goed mogelijk. Als we terug gaan naar NL -wanneer dat ook mag zijn - wil Lief toch niet meeer in Amsterdam wonen, en ik ken nu zoveel mensen buitenAmsterdam, dat dat voor mij niet zo'n probleem is
zondag 18 november 2007 om 23:54
maandag 19 november 2007 om 00:41
Mims, als Vivadorp er ooit komt dan moet je het slim aanpakken. Iedereen wil bij je in de buurt wonen, dus melk het uit. OK, serieus dan! Wat heerlijk om te lezen dat je mensen hebt die er in tijden van bloedende open wonden zijn om je figuurlijk te komen verbinden. Wat heerlijk om te lezen dat jij je durft te laten verbinden. Wat een verschil met Mims die daar ooit nog niet om durfde te vragen en nu staat ze het gewoon maar toe.
God, wat ongelooflijk onbenullig en een 'flikker even lekker op zeg, met die zogenaamde positieve zalverij' als jouw hart zo diep bloedt. Wat zal jou het nou rukken dat iemand die je niet kent daar groei in ziet, jij wil vast alleen maar dat die pijn ophoudt, dat Hero terugkomt en blíjft. Kutzooi.
Hopelijk hebben de dames met hun 'zwachtel'kunsten met liefhebbende schouders om op te huilen en troostende armen jouw bloedend hart iets kunnen verlichten. Als ik enig idee had hoe enige kans af te dwingen -of eigenlijk gewoon zelfs garantie- dat dit bewaarheid wordt, dan had menig mens hier in ene erg druk geweest om daar mee aan de slag te gaan. Succes morgen bij de onderhandelingen, sleep er het allerbeste uit voor jou en Mops!
Bloes en JB; ook voor jullie niets dan goede wensen en hoop, dames. Wat mij betreft wonen jullie zeker in dezelfde straat als Mims daar in vivadorp.
God, wat ongelooflijk onbenullig en een 'flikker even lekker op zeg, met die zogenaamde positieve zalverij' als jouw hart zo diep bloedt. Wat zal jou het nou rukken dat iemand die je niet kent daar groei in ziet, jij wil vast alleen maar dat die pijn ophoudt, dat Hero terugkomt en blíjft. Kutzooi.
Hopelijk hebben de dames met hun 'zwachtel'kunsten met liefhebbende schouders om op te huilen en troostende armen jouw bloedend hart iets kunnen verlichten. Als ik enig idee had hoe enige kans af te dwingen -of eigenlijk gewoon zelfs garantie- dat dit bewaarheid wordt, dan had menig mens hier in ene erg druk geweest om daar mee aan de slag te gaan. Succes morgen bij de onderhandelingen, sleep er het allerbeste uit voor jou en Mops!
Bloes en JB; ook voor jullie niets dan goede wensen en hoop, dames. Wat mij betreft wonen jullie zeker in dezelfde straat als Mims daar in vivadorp.
vandaag ga ik van alles kunnen
