Relaties
alle pijlers
Help!
vrijdag 17 september 2010 om 20:59
oke altijd heb ik het veroordeeld en mijn mening geuit over dit onderwerp en nu plaats ik zelf een bericht hierover..
Sinds een aantal jaren ben ik getrouwd en woon ik samen met iemand waar ik ontzettend van hou en erg vertrouwd mee ben.
We hebben een zoon van 3, en zijn erg doorsnee
We hebben het goed, alleen heb ik al erg vaak aangegeven dat de tijd en aandacht voor elkaar wat weinig is. We zijn zo gewend aan elkaar dat we elkaar een beetje als vanzelfsprekend beschouwen.
Nu is me gisteren iets totaal onverwacht overkomen en ik voel me een beetje verdrietig hierover.
Ik had een zakelijke afspraak en gaandeweg het gesprek begon ik me steeds meer op m'n gemak te voelen en was er naar mijn idee een behoorlijk voelbare chemie en klik.
Ik gedroeg me een beetje flirterig, terwijl ik niet eens meer wist dat ik dat nog bezat.
Hij vertelde dat ie me ergens eerder had ontmoet, maar maakte opmerkingen als ik durf geen mooie vrouwen aan te spreken etc.
Hij vertelde ook over zijn vrouw en drie kinderen en over de ups en downs. Het werd persoonlijk, maar op een vriendschappelijke manier. We hadden gewoon enorm veel raakvlakken en het gesprek liep behoorlijk uit.
Toen ik thuiskwam merkte ik dat ik me vrolijk voelde en een glimlach had van oor tot oor.
Tot nu..Wat is er nu leuk of om te lachen? Ik wil het bijna aan mijn man vertellen, omdat ik het amper binnen kan houden. Maar waarom? er is niks gebeurd en mensen schijnen vaker verliefd te zijn in een relatie?
Maar ik zie het als een teken dat ik niet meer gevoelens van liefde bezit voor mijn eigen man.
Voor mijn gevoel voelden we dus allebei iets tijdens het gesprek, maar de mailtjes blijven zakelijk, al wil ik gevoelsmatig weten of dit zo was of dat het echt aan mij ligt..
Hij heeft een vrouw en ik een man dus t is ook logisch dat t geen staartje krijgt.
Het is alleen zo moeilijk, want voor mijn gevoel doet t bijna pijn als ik eraan denk dat ik hem nooit meer zie. Terwijl ik nooit echt over de scheef zou gaan..en dan heb ik t over een affaire.
Maar vind dit wel een signaal om eens uit te zoeken waar dit gevoel vandaan komt.
We zaten echt in hetzelfde schuitje qua relatie, dus ik voelde me enorm begrepen. Ik voel me eigenlijk gewoon een beetje verliefd. En dat is in deze situatie niet fijn.
Ik weet t dus even niet meer, want dit is in mijn huwelijk nooit eerder gebeurd, ben erg loyaal aan mijn partner.
Pff ik weet t dus even niet meer, kan niet helder denken
Sinds een aantal jaren ben ik getrouwd en woon ik samen met iemand waar ik ontzettend van hou en erg vertrouwd mee ben.
We hebben een zoon van 3, en zijn erg doorsnee
We hebben het goed, alleen heb ik al erg vaak aangegeven dat de tijd en aandacht voor elkaar wat weinig is. We zijn zo gewend aan elkaar dat we elkaar een beetje als vanzelfsprekend beschouwen.
Nu is me gisteren iets totaal onverwacht overkomen en ik voel me een beetje verdrietig hierover.
Ik had een zakelijke afspraak en gaandeweg het gesprek begon ik me steeds meer op m'n gemak te voelen en was er naar mijn idee een behoorlijk voelbare chemie en klik.
Ik gedroeg me een beetje flirterig, terwijl ik niet eens meer wist dat ik dat nog bezat.
Hij vertelde dat ie me ergens eerder had ontmoet, maar maakte opmerkingen als ik durf geen mooie vrouwen aan te spreken etc.
Hij vertelde ook over zijn vrouw en drie kinderen en over de ups en downs. Het werd persoonlijk, maar op een vriendschappelijke manier. We hadden gewoon enorm veel raakvlakken en het gesprek liep behoorlijk uit.
Toen ik thuiskwam merkte ik dat ik me vrolijk voelde en een glimlach had van oor tot oor.
Tot nu..Wat is er nu leuk of om te lachen? Ik wil het bijna aan mijn man vertellen, omdat ik het amper binnen kan houden. Maar waarom? er is niks gebeurd en mensen schijnen vaker verliefd te zijn in een relatie?
Maar ik zie het als een teken dat ik niet meer gevoelens van liefde bezit voor mijn eigen man.
Voor mijn gevoel voelden we dus allebei iets tijdens het gesprek, maar de mailtjes blijven zakelijk, al wil ik gevoelsmatig weten of dit zo was of dat het echt aan mij ligt..
Hij heeft een vrouw en ik een man dus t is ook logisch dat t geen staartje krijgt.
Het is alleen zo moeilijk, want voor mijn gevoel doet t bijna pijn als ik eraan denk dat ik hem nooit meer zie. Terwijl ik nooit echt over de scheef zou gaan..en dan heb ik t over een affaire.
Maar vind dit wel een signaal om eens uit te zoeken waar dit gevoel vandaan komt.
We zaten echt in hetzelfde schuitje qua relatie, dus ik voelde me enorm begrepen. Ik voel me eigenlijk gewoon een beetje verliefd. En dat is in deze situatie niet fijn.
Ik weet t dus even niet meer, want dit is in mijn huwelijk nooit eerder gebeurd, ben erg loyaal aan mijn partner.
Pff ik weet t dus even niet meer, kan niet helder denken
vrijdag 17 september 2010 om 21:10
Je bent getrouwd, niet dood. Je gevoelsleven is nog springlevend. Weet je waar het pas ècht een signaal van is? Dat je nog altijd ontvankelijk bent voor mensen/acties/sferen die je aantrekkelijk vindt. En dat is hoopvol voor je relatie. Want nu gebeurde het je met een man waar je geen relatie mee hebt, je hebt de keus er niks mee te doen. Maar het kan je dus ook overkomen met je eigen man, en daar mag je alles mee doen wat je wil!
Geniet van het gevoel dat deze ene ontmoeting je geeft, dagdroom af en toe een beetje, en maak er niet meer van dan het is. Dit is onschuldig vermaak en bevestiging dat je ook maar een mens bent.
Geniet van het gevoel dat deze ene ontmoeting je geeft, dagdroom af en toe een beetje, en maak er niet meer van dan het is. Dit is onschuldig vermaak en bevestiging dat je ook maar een mens bent.
vrijdag 17 september 2010 om 21:16
nee er is niet meer gebeurt dan praten, maar we hebben beide misschien wel teveel persoonlijke dingen verteld over ons huwelijk. En af en toe een opmerking geplaatst waaruit we, naar mijn gevoel, konden opmaken dat we elkaar wel aantrekkelijk vonden.
Het klikte gewoon enorm goed en voor mijn gevoel zou ik veel meer willen dan alleen praten.
Nu moet ik mijn gevoel temperen terwijl die alle kanten opstuitert!
Ik voel me gewoon verplicht om het aan mijn man te vertellen.
Het klikte gewoon enorm goed en voor mijn gevoel zou ik veel meer willen dan alleen praten.
Nu moet ik mijn gevoel temperen terwijl die alle kanten opstuitert!
Ik voel me gewoon verplicht om het aan mijn man te vertellen.
vrijdag 17 september 2010 om 21:26
quote:nuevenanoniem schreef op 17 september 2010 @ 21:16:
Nu moet ik mijn gevoel temperen terwijl die alle kanten opstuitert!
Ik voel me gewoon verplicht om het aan mijn man te vertellen.
ik zou dit heerlijk met m'n partner delen; toch een mooie kant van jezelf...en je kunt weer eens lekker de diepte in over wat een ieder beweegt. Ik zou er veel positiever in gaan zitten.......
maar ik heb al in een aantal topics gemerkt dat ik nogal afwijkende "adviezen" geef ...dus: just my 2cts
Nu moet ik mijn gevoel temperen terwijl die alle kanten opstuitert!
Ik voel me gewoon verplicht om het aan mijn man te vertellen.
ik zou dit heerlijk met m'n partner delen; toch een mooie kant van jezelf...en je kunt weer eens lekker de diepte in over wat een ieder beweegt. Ik zou er veel positiever in gaan zitten.......
maar ik heb al in een aantal topics gemerkt dat ik nogal afwijkende "adviezen" geef ...dus: just my 2cts
vrijdag 17 september 2010 om 21:46
Ik zou dit juist niet zo snel delen, vooral als er verder niets gebeurd is en je je er bewust van bent dat het bij dromen moet/beter kan blijven. Fantasiën zijn van jezelf en gevoelens ook, niks menselijks is je vreemd en volgens mij gebeurt dit bijna iedereen wel eens in een relatie. Ik zou in ieder geval niet meteen concluderen dat je gevoelens voor je man zijn veranderd.
vrijdag 17 september 2010 om 22:18
quote:nuevenanoniem schreef op 17 september 2010 @ 21:16:
Ik voel me gewoon verplicht om het aan mijn man te vertellen.
Doe dat nu maar niet. Deze man ruikt vrouwen zoals jij op afstand die overduidelijk gevoelig zijn voor een complimentje en een loense blik. Dat bedoel ik niet onaardig maar dit is een houding die hij uit de losse pols doet en terwijl jouw gevoelens alle kanten op stuitert, is hij jou intussen alweer vergeten.
Maak nou maar niet meer kapot dan je lief is en ga aan je relatie werken.
Ik voel me gewoon verplicht om het aan mijn man te vertellen.
Doe dat nu maar niet. Deze man ruikt vrouwen zoals jij op afstand die overduidelijk gevoelig zijn voor een complimentje en een loense blik. Dat bedoel ik niet onaardig maar dit is een houding die hij uit de losse pols doet en terwijl jouw gevoelens alle kanten op stuitert, is hij jou intussen alweer vergeten.
Maak nou maar niet meer kapot dan je lief is en ga aan je relatie werken.
vrijdag 17 september 2010 om 23:48
Je kan je schuldig voelen, je kan gebieten van een beetje verliefd zijn, je kan het ook zien als een wake up call; " als het thuis niet optimaal loopt ben ik kennelijk ontvankelijk(er) voor andere mannen en blijk ik moeite te hebben op het rechte pad te blijven lopen, dus........... hoe breng ik mijn vent aan zijn verstand dat we aan het inkakken zijn?" .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
