Borstvoedingsterrorist
dinsdag 28 september 2010 om 13:31
Mijn peuter (net 2 jaar) heeft er een zusje bijgekregen. Mijn man en ik vinden het leuk. Onze peuter vindt het minder leuk. Op sommige momenten - als ze mag helpen - is de oudste nog wel lief voor haar zusje. Maar op momenten dat ik klem zit en de oudste geen aandacht kan geven - met name op het moment dat ik borstvoeding geef - wordt de oudste een kleine terrorist. Ze richt haar woede dan vooral op haar zusje en begint haar hard te slaan. Ik kan niet meer doen dan de klappen af te weren (met 1 hand).
Uiteraard snap ik waar dit vandaan komt (aandacht opeens moeten delen etc), maar ik heb nog geen oplossing.
Heeft iemand tips om dit slaan (tijdens de borstvoeding met name) om te buigen in lief gedrag?
Uiteraard snap ik waar dit vandaan komt (aandacht opeens moeten delen etc), maar ik heb nog geen oplossing.
Heeft iemand tips om dit slaan (tijdens de borstvoeding met name) om te buigen in lief gedrag?
dinsdag 28 september 2010 om 14:31
en dan gaat ze je dus slaan? na die 10 minuten? dan zou ik van te voren waarschuwen, je mag naast me zitten boekje lezen of whatever, en als jij mama gaat slaan zet ik je op de gang / box/ stoel, en ik geef geen waarschuwing. Je mag niet slaan. En als jij lekker boekje naast me leest mag je gezellig naast me zitten.
dinsdag 28 september 2010 om 14:31
quote:Botervliegje schreef op 28 september 2010 @ 14:22:
Een peuter is een peuter. Al die heftige emoties en gedachten die er bij een kind van twee worden gelegd is mijn inziens volwassenengezeur. Jaloezie, woede, angst, mamma moeten delen etc. Vergelijkingen met een man die een tweede vrouw neemt. Kind wil gewoon aandacht en wachten is gewoon niet het sterkste punt van een peuter (of een kleuter of een puber for that matter).Erg eens! Al die volwassen emoties die bij zo'n ukkie neergelegd worden.
Een peuter is een peuter. Al die heftige emoties en gedachten die er bij een kind van twee worden gelegd is mijn inziens volwassenengezeur. Jaloezie, woede, angst, mamma moeten delen etc. Vergelijkingen met een man die een tweede vrouw neemt. Kind wil gewoon aandacht en wachten is gewoon niet het sterkste punt van een peuter (of een kleuter of een puber for that matter).Erg eens! Al die volwassen emoties die bij zo'n ukkie neergelegd worden.
dinsdag 28 september 2010 om 14:32
quote:arrwen schreef op 28 september 2010 @ 14:25:
helemaal eens met laatste alinea botervliegje. Over dat volwassenen gezeur en die emoties.Misschien moeten de ouders van nu eens ophouden met zo ingewikkeld doen over kinderen. Het zijn kinderen. Geen fragiele tere poppetjes die je lichamelijk of geestelijk kan verminken door ze normen en waarden en grenzen bij te brengen. Ophouden met al die excuses verzinnen voor slecht gedrag en opvoeden die handel.
helemaal eens met laatste alinea botervliegje. Over dat volwassenen gezeur en die emoties.Misschien moeten de ouders van nu eens ophouden met zo ingewikkeld doen over kinderen. Het zijn kinderen. Geen fragiele tere poppetjes die je lichamelijk of geestelijk kan verminken door ze normen en waarden en grenzen bij te brengen. Ophouden met al die excuses verzinnen voor slecht gedrag en opvoeden die handel.
dinsdag 28 september 2010 om 14:36
dinsdag 28 september 2010 om 14:38
quote:Supersmollie schreef op 28 september 2010 @ 14:32:
Vanaf wanneer heeft een kind dan wel dat soort emoties?Zodra ze wat complexer gaan nadenken. Vooralsnog zijn kinderen vooral bezig met hun eigen behoeften en helemaal niet met anderen of heftige emoties. Peuter is niet jaloers omdat mamma nu ook van een ander kindje houd. Peuter wil aandacht en of het nou de telefoon, de baby of de hond is die daarbij in de weg zit, die delft het onderspit. Reacties daarop kunnen dus ook heel basic. Slaan mag niet. Of het nu de hond, de baby, mamma of de telefoon is die een oplawaai krijgt, gevolg is hetzelfde.
Vanaf wanneer heeft een kind dan wel dat soort emoties?Zodra ze wat complexer gaan nadenken. Vooralsnog zijn kinderen vooral bezig met hun eigen behoeften en helemaal niet met anderen of heftige emoties. Peuter is niet jaloers omdat mamma nu ook van een ander kindje houd. Peuter wil aandacht en of het nou de telefoon, de baby of de hond is die daarbij in de weg zit, die delft het onderspit. Reacties daarop kunnen dus ook heel basic. Slaan mag niet. Of het nu de hond, de baby, mamma of de telefoon is die een oplawaai krijgt, gevolg is hetzelfde.
dinsdag 28 september 2010 om 14:41
quote:Botervliegje schreef op 28 september 2010 @ 14:32:
[...]
Misschien moeten de ouders van nu eens ophouden met zo ingewikkeld doen over kinderen. Het zijn kinderen. Geen fragiele tere poppetjes die je lichamelijk of geestelijk kan verminken door ze normen en waarden en grenzen bij te brengen. Ophouden met al die excuses verzinnen voor slecht gedrag en opvoeden die handel.
Eeens, kind moet gewoon duidelijk gemaakt worden wanneer iets niet mag, ongeacht alle ingewikkelde grote-mensen emoties die de volwassenen het kind op dat moment toedichten. Het maakt namelijk m.i. geen hol uit of kind jaloers is, gewoon een strontvervelende dag heeft of naar de wc moet, kind moet op dat moment gewoon luisteren. Klaar. Hoe is dan wel weer een ander verhaal, want ik geloof ook wel dat het bij het ene kind makkelijker gaat dan bij het andere.
[...]
Misschien moeten de ouders van nu eens ophouden met zo ingewikkeld doen over kinderen. Het zijn kinderen. Geen fragiele tere poppetjes die je lichamelijk of geestelijk kan verminken door ze normen en waarden en grenzen bij te brengen. Ophouden met al die excuses verzinnen voor slecht gedrag en opvoeden die handel.
Eeens, kind moet gewoon duidelijk gemaakt worden wanneer iets niet mag, ongeacht alle ingewikkelde grote-mensen emoties die de volwassenen het kind op dat moment toedichten. Het maakt namelijk m.i. geen hol uit of kind jaloers is, gewoon een strontvervelende dag heeft of naar de wc moet, kind moet op dat moment gewoon luisteren. Klaar. Hoe is dan wel weer een ander verhaal, want ik geloof ook wel dat het bij het ene kind makkelijker gaat dan bij het andere.
dinsdag 28 september 2010 om 14:43
quote:Botervliegje schreef op 28 september 2010 @ 14:38:
[...]
Zodra ze wat complexer gaan nadenken. Vooralsnog zijn kinderen vooral bezig met hun eigen behoeften en helemaal niet met anderen of heftige emoties. Peuter is niet jaloers omdat mamma nu ook van een ander kindje houd. Peuter wil aandacht en of het nou de telefoon, de baby of de hond is die daarbij in de weg zit, die delft het onderspit. Reacties daarop kunnen dus ook heel basic. Slaan mag niet. Of het nu de hond, de baby, mamma of de telefoon is die een oplawaai krijgt, gevolg is hetzelfde.Mini heeft dit gedrag nog nooit vertoond als een van ons aan het bellen is. Ook niet als het een heel lang gesprek is.
[...]
Zodra ze wat complexer gaan nadenken. Vooralsnog zijn kinderen vooral bezig met hun eigen behoeften en helemaal niet met anderen of heftige emoties. Peuter is niet jaloers omdat mamma nu ook van een ander kindje houd. Peuter wil aandacht en of het nou de telefoon, de baby of de hond is die daarbij in de weg zit, die delft het onderspit. Reacties daarop kunnen dus ook heel basic. Slaan mag niet. Of het nu de hond, de baby, mamma of de telefoon is die een oplawaai krijgt, gevolg is hetzelfde.Mini heeft dit gedrag nog nooit vertoond als een van ons aan het bellen is. Ook niet als het een heel lang gesprek is.
dinsdag 28 september 2010 om 14:48
quote:Supersmollie schreef op 28 september 2010 @ 14:43:
[...]
Mini heeft dit gedrag nog nooit vertoond als een van ons aan het bellen is. Ook niet als het een heel lang gesprek is.
Mijn oudste heeft dit gedrag inderdaad uberhaupt nog nooit vertoond. Pas sinds de baby er is, is het brute gedrag er ook.
Maar ja, wat de achterliggende gedachte ook is van het gedrag, het kan niet getolereerd worden. Ik zal met alle tips hier weer aan de slag gaan om uiteindelijk op mijn manier op te treden!
[...]
Mini heeft dit gedrag nog nooit vertoond als een van ons aan het bellen is. Ook niet als het een heel lang gesprek is.
Mijn oudste heeft dit gedrag inderdaad uberhaupt nog nooit vertoond. Pas sinds de baby er is, is het brute gedrag er ook.
Maar ja, wat de achterliggende gedachte ook is van het gedrag, het kan niet getolereerd worden. Ik zal met alle tips hier weer aan de slag gaan om uiteindelijk op mijn manier op te treden!
dinsdag 28 september 2010 om 14:58
Goede tips allemaal. Ik ben nu zwanger van de tweede en ben hier ook een beetje bang voor aangezien hij altijd heel heftig reageert als ik een ander kind/baby vasthoud.
Hoe doen jullie dat met in de gang zetten? Die van ons is open en hij blijft er dus niet instaan, hoe vaak ik het ook probeer. Gewoon vol blijven houden?
Hoe doen jullie dat met in de gang zetten? Die van ons is open en hij blijft er dus niet instaan, hoe vaak ik het ook probeer. Gewoon vol blijven houden?
dinsdag 28 september 2010 om 15:09
quote:Supersmollie schreef op 28 september 2010 @ 14:43:
[...]
Mini heeft dit gedrag nog nooit vertoond als een van ons aan het bellen is. Ook niet als het een heel lang gesprek is.
dat dan bij mij weer wel, want bellen en een peuter lukt me ook niet. en dan was het dus op de gang tot ik klaar was.
Ik geloof dus ook niet zo in jaloezie als in ik-wil-nu-aandacht. Jaloezie komt volgens mij pas veel later, merk ik nu bij de oudste nog steeds niks van (4 jr) Die emoties haal ik er niet uit.
[...]
Mini heeft dit gedrag nog nooit vertoond als een van ons aan het bellen is. Ook niet als het een heel lang gesprek is.
dat dan bij mij weer wel, want bellen en een peuter lukt me ook niet. en dan was het dus op de gang tot ik klaar was.
Ik geloof dus ook niet zo in jaloezie als in ik-wil-nu-aandacht. Jaloezie komt volgens mij pas veel later, merk ik nu bij de oudste nog steeds niks van (4 jr) Die emoties haal ik er niet uit.
dinsdag 28 september 2010 om 15:37
Ik ken iemand met hetzelfde probleem, niets hielp en toen is ze maar zittend op een barkruk borstvoeding gaan geven...(het oudste kind was nog heel klein, sloeg de baby met speelgoed en trok tijdens het voeden hard aan moeders haar, kind blijkt zoveel jaar later een stoornis te hebben, ben even kwijt welke afkorting)
dinsdag 28 september 2010 om 16:15
Natuurlijk mag ze niet slaan en moet ze het afleren maar ik zou ook willen voorkomen dat het voeden een te groot drama word. Heeft een stickerkaart al zin bij haar? als ze na een aantal voedingen de kaart vol heeft ga je met haar alleen iets leuks doen.
Is er iets waarmee ze kan helpen? Mijn oudjes moest bv doekjes in de kamer zoeken en komen brengen. die ik net verstopt had. Doekje onder de kin houden. Hij was toen 15 maanden.
Succes!
Is er iets waarmee ze kan helpen? Mijn oudjes moest bv doekjes in de kamer zoeken en komen brengen. die ik net verstopt had. Doekje onder de kin houden. Hij was toen 15 maanden.
Succes!
dinsdag 28 september 2010 om 16:25
In aansluiting op (blijven) uitleggen, begrip hebben, er een gezamenlijk gezellig (drink)moment van maken, zou je ook speciaal speelgoed (af en toe iets nieuws) in een mandje kunnen stoppen. Speelgoed waar je op de bank mee kan spelen en dan met de oudste afspreken dat dat alleen voor tijdens het drinken van de baby is. Dat maakt het voor de oudste ook speciaal en fijn (hoop ik).
En wat een armoede om te denken dat jonge kinderen alleen basisemoties hebben. Natuurlijk hebben alle mensen, groot en klein, dezelfde ingewikkelde emoties. De kleine mensen kunnen het alleen niet benoemen. Dat zij deze emoties zelf niet kunnen benoemen en begrijpen, is geen reden om er maar aan voorbij te gaan. Integendeel.
En wat een armoede om te denken dat jonge kinderen alleen basisemoties hebben. Natuurlijk hebben alle mensen, groot en klein, dezelfde ingewikkelde emoties. De kleine mensen kunnen het alleen niet benoemen. Dat zij deze emoties zelf niet kunnen benoemen en begrijpen, is geen reden om er maar aan voorbij te gaan. Integendeel.
dinsdag 28 september 2010 om 16:41
Een stickerkaart om te voorkomen dat peuter de baby slaat? Belachelijk! Waar komt toch die trend vandaan om kinderen te belonen als ze normaal gedrag vertonen of dingen laten? Eet je je bordje leeg? Sticker! Sla je je broertjes of zusjes niet? Sticker! Ruim je je eigen speelgoed op? Sticker. Kweek je echt hele leuke kinderen mee. Die te belazerd zijn om ook maar iets te doen tenzij je er een beloning tegenover zet.
dinsdag 28 september 2010 om 16:43
Ik zeg niet dat kleine kinderen geen emoties hebben. Ik denk alleen dat ze een stuk minder ingewikkeld zijn dan dat volwassenen denken. Bij een kind draait het om directe bevrediging van behoeftes. Kind wil iets en wil dat nu. Krijgt kind het niet, dan probeert kind iets anders om het toch te krijgen. Is geen armoede, maar ervaring. En babyfluisteraar? Gelukkig niet.
dinsdag 28 september 2010 om 16:48
En voor het geval dat iemand eraan twijfelt. Ik heb kinderen, ik werk met kinderen, ik ken heel veel kinderen, dus ervaring genoeg. Ik vind kinderen leuk. Ik vind alleen de huidige manier van opvoeden (nou ja, opvoeden) ronduit slecht. Nee, we hoeven niet terug naar de jaren dat kinderen hun mond moesten houden en luisteren, maar ik denk dat we met meer begrip voor kinderen veel te ver zijn doorgeslagen. Leeftijdsgericht opvoeden. Een kind van twee behandelen als een kind van twee. En niet als een minivolwassene die een 'het moeilijk heeft met een nieuw broertje of zusje'.
dinsdag 28 september 2010 om 19:44
dinsdag 28 september 2010 om 19:51
Ik heb niet alles gelezen, dus misschien heb je alle tips al gehad.
Heb alleen de eerste bladzijde gelezen over het boos worden.
Hmmmm.....
Mijn oudste was 18 maanden toen haar zusje kwam en zo'n 3x per dag bv kreeg waar zij bij was. Soms vond ze het moeilijk en ging dan "klieren" Gelukkig niet gericht op de jongste, maar wel peuterpuberen.
Ik heb toen een mandje gemaakt met leuke dingen waar alleen dan mee gespeeld mocht worden, boekjes gelezen, cd luisteren. En we gingen dan altijd "pauze houden" koekje eten,
Nooit boos geworden ( wel boos gevoeld) maar geprobeerd positieve dingen te doen. Een gezellig moment ervan maken.
Na een paar weken was het over. Ze had dan amper nog door dat er gevoed werd. Deed gewoon haar eigen ding en was gewend aan de situatie. Misschien gaat het vanzelf over.
Heb alleen de eerste bladzijde gelezen over het boos worden.
Hmmmm.....
Mijn oudste was 18 maanden toen haar zusje kwam en zo'n 3x per dag bv kreeg waar zij bij was. Soms vond ze het moeilijk en ging dan "klieren" Gelukkig niet gericht op de jongste, maar wel peuterpuberen.
Ik heb toen een mandje gemaakt met leuke dingen waar alleen dan mee gespeeld mocht worden, boekjes gelezen, cd luisteren. En we gingen dan altijd "pauze houden" koekje eten,
Nooit boos geworden ( wel boos gevoeld) maar geprobeerd positieve dingen te doen. Een gezellig moment ervan maken.
Na een paar weken was het over. Ze had dan amper nog door dat er gevoed werd. Deed gewoon haar eigen ding en was gewend aan de situatie. Misschien gaat het vanzelf over.