Overig
alle pijlers
3000+ deel 72
maandag 25 oktober 2010 om 20:49
Welkom bij alweer een nieuw deel van 3000+!
Wegens enome inspiratieloosheid deze keer geen gevatte tekst en geen tranentrekkende OP!
Maar wel......... een afschuwelijk glitterplaatje
Nog even een paar regels:
* S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
* Toon respect naar elkaar in elke situatie.
* Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
En verder voor iedereen die verder durft te scrollen na het glitterplaatje: je bent welkom om mee te komen schrijven!
Wegens enome inspiratieloosheid deze keer geen gevatte tekst en geen tranentrekkende OP!
Maar wel......... een afschuwelijk glitterplaatje
Nog even een paar regels:
* S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
* Toon respect naar elkaar in elke situatie.
* Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
En verder voor iedereen die verder durft te scrollen na het glitterplaatje: je bent welkom om mee te komen schrijven!
woensdag 27 oktober 2010 om 10:57
De spagaat tussen ziek zijn en gezond willen zijn. En tussen ziek zijn, maar niet ziek willen zijn. En tussen ziek zijn en het niet willen weten, niet voor jezelf en niet voor je omgeving. En dat geldt voor mijn omgeving natuurlijk net zo hard.
Hier kan ik mij ook in vinden Spuuk. Maar ik dacht steeds als ik jou las 'stel je niet zo aan, wat zij heeft is erger, komop niet gaan klagen nu hoor'. Maar dat moet ik niet denken en daar ben ik mee bezig. Ik ben ook ziek. Ik heb er niet voor gekozen. Mijn acceptatie begint te komen.
Jij daarintegen, ik kan me voorstellen dat jij het niet wil accepteren. Hmm maar nu ik het zo schrijf twijfel ik. Je moet dingen accepteren om verder te komen toch?
Enniehoe, ik weet dat het voor een omgeving niet makkelijk is. Maar schreeuw het uit spuuk! Als ze vragen hoe het gaat en het gaat niet dan is het fijn als je even aandacht krijgt! Dan moet je niet denken 'ze vragen het om het gebaar en willen het niet horen'. Want als dat wel het geval is dan vragen ze het de 2e keer al niet meer.
Ik heb steeds een masker opgezet waardoor de mensen in mijn omgeving het niet snappen. nu ik een stukje acceptatie heb gevonden vertel ik hoe het gaat. En de goede mensen in je leven vragen ook hoe het met je gaat. Want die weten dat er ook weer een tijd komt dat ze even met je kunnen lachen!
En mocht je er wat steun of herkenning uit kunnen halen: ik ben doodsbang voor mijn toekomst. Want daar zit je dan, een jonge vrouw van 24 die al 3 x zwaar depressief is geweest.
Mijn gevoel zegt vaak geef het maar op, het is te zwaar. Maar mijn verstand weet dat er momenten zijn waarop ik kan lachen dus moet ik door. Jij gaat dood maar je gaat er hartstikke goed mee om (of is dat een masker?). Laat ons in je leven toe. Vertel hoe het gaat, huil, jank, zie het even niet zitten dan knuffelen of schoppen wij. Maar blijf doorgaan met lachen want ik vind je een topwijf!
En ik twijfel ook of ik niet iets verkeerds heb geschreven maar als dat zo is hoor ik het graag
Hier kan ik mij ook in vinden Spuuk. Maar ik dacht steeds als ik jou las 'stel je niet zo aan, wat zij heeft is erger, komop niet gaan klagen nu hoor'. Maar dat moet ik niet denken en daar ben ik mee bezig. Ik ben ook ziek. Ik heb er niet voor gekozen. Mijn acceptatie begint te komen.
Jij daarintegen, ik kan me voorstellen dat jij het niet wil accepteren. Hmm maar nu ik het zo schrijf twijfel ik. Je moet dingen accepteren om verder te komen toch?
Enniehoe, ik weet dat het voor een omgeving niet makkelijk is. Maar schreeuw het uit spuuk! Als ze vragen hoe het gaat en het gaat niet dan is het fijn als je even aandacht krijgt! Dan moet je niet denken 'ze vragen het om het gebaar en willen het niet horen'. Want als dat wel het geval is dan vragen ze het de 2e keer al niet meer.
Ik heb steeds een masker opgezet waardoor de mensen in mijn omgeving het niet snappen. nu ik een stukje acceptatie heb gevonden vertel ik hoe het gaat. En de goede mensen in je leven vragen ook hoe het met je gaat. Want die weten dat er ook weer een tijd komt dat ze even met je kunnen lachen!
En mocht je er wat steun of herkenning uit kunnen halen: ik ben doodsbang voor mijn toekomst. Want daar zit je dan, een jonge vrouw van 24 die al 3 x zwaar depressief is geweest.
Mijn gevoel zegt vaak geef het maar op, het is te zwaar. Maar mijn verstand weet dat er momenten zijn waarop ik kan lachen dus moet ik door. Jij gaat dood maar je gaat er hartstikke goed mee om (of is dat een masker?). Laat ons in je leven toe. Vertel hoe het gaat, huil, jank, zie het even niet zitten dan knuffelen of schoppen wij. Maar blijf doorgaan met lachen want ik vind je een topwijf!
En ik twijfel ook of ik niet iets verkeerds heb geschreven maar als dat zo is hoor ik het graag
woensdag 27 oktober 2010 om 11:56
quote:egelviva schreef op 27 oktober 2010 @ 11:43:
ik irriteer mij al enige tijd behoorlijk aan een aantal mensen als ik heel eerlijk ben.
Ik neem aan dat ik er daar een van ben gezien de rest van je post, dus ik reageer er dan ook even op.
Leed en leed wordt niet vergeleken toch?
Ik neem dat iets letterlijkerr dan anderren.
Want leed niet verrgelijken betekent absoluut niet dat je daarmee het recht hebt om je eigen sores groter te maken dan het is.
Een depressie (hoe ongelooflijk k*t dat ook is, en geloof mij been there) is niet volstrekt niet te vergelijken met een levensbedreigende ziekte!
Een depressie gaat namelijk weer over!
Klopt helemaal. Een depressie is niet te vergelijken met een levensbedreigende ziekte. Maar het is wel een heel lastig iets.
Ja, echt waar. Die gaat weer over en dan leef je nog!
Een vent die bij je wegloopt, is zwaar k*t, maar come on, je leeft nog en bent meerr waard dan die kerel.
Een fiets die niet geleverd wordt? Mehn!
Ga je daar dood aan? Dan ga je toch naar de concurrent?
Is je huis een zooi? Dan ruim je de hele bliksemse boel gewoon eens flink op.
Moet je eens opletten hoe opgeruimd je je daarna voelt!
Het is toch om te janken hoe sommige mensen in 1 dag van:
himmelhoch jachzend naar zum tode betrübt stuiteren.
Wat zeg ik? 3 x per dag!
Zolang je niet gediagnosticeerd bent met een bi-polaire stoornis inclusief de versie rapid cycler, maak je jezelf daarmee volslagen belachelijk!
Dus als je niet gediagnosticeerd bent met een bi polaire stoornis of een uiteindelijk misschien dodelijke ziekte mag je niet klagen over een fiets die niet geleverd is, een depressie die lastig is, lampen die je niet zelf op kunt hangen, dingen die gebeuren tijdens therapie, kinderen waar iets mee is en weet ik veel wat nog meer.
Dat bedoel je toch?
ik irriteer mij al enige tijd behoorlijk aan een aantal mensen als ik heel eerlijk ben.
Ik neem aan dat ik er daar een van ben gezien de rest van je post, dus ik reageer er dan ook even op.
Leed en leed wordt niet vergeleken toch?
Ik neem dat iets letterlijkerr dan anderren.
Want leed niet verrgelijken betekent absoluut niet dat je daarmee het recht hebt om je eigen sores groter te maken dan het is.
Een depressie (hoe ongelooflijk k*t dat ook is, en geloof mij been there) is niet volstrekt niet te vergelijken met een levensbedreigende ziekte!
Een depressie gaat namelijk weer over!
Klopt helemaal. Een depressie is niet te vergelijken met een levensbedreigende ziekte. Maar het is wel een heel lastig iets.
Ja, echt waar. Die gaat weer over en dan leef je nog!
Een vent die bij je wegloopt, is zwaar k*t, maar come on, je leeft nog en bent meerr waard dan die kerel.
Een fiets die niet geleverd wordt? Mehn!
Ga je daar dood aan? Dan ga je toch naar de concurrent?
Is je huis een zooi? Dan ruim je de hele bliksemse boel gewoon eens flink op.
Moet je eens opletten hoe opgeruimd je je daarna voelt!
Het is toch om te janken hoe sommige mensen in 1 dag van:
himmelhoch jachzend naar zum tode betrübt stuiteren.
Wat zeg ik? 3 x per dag!
Zolang je niet gediagnosticeerd bent met een bi-polaire stoornis inclusief de versie rapid cycler, maak je jezelf daarmee volslagen belachelijk!
Dus als je niet gediagnosticeerd bent met een bi polaire stoornis of een uiteindelijk misschien dodelijke ziekte mag je niet klagen over een fiets die niet geleverd is, een depressie die lastig is, lampen die je niet zelf op kunt hangen, dingen die gebeuren tijdens therapie, kinderen waar iets mee is en weet ik veel wat nog meer.
Dat bedoel je toch?
woensdag 27 oktober 2010 om 12:05
Dat bedoel ik dus niet Appel!
volstrekt niet zelfs.
ik bedoel dat dat je de verantwoordelijkheid hebt over je eigen leven.
Ook om beter te worden van een depressie!
Iedereen klaagt zeurt miept en piept weleens.
(ik ook)
Dat mag en is logisch.
Maar ik zou mij persoonlijk diep schamen als ik het zou durven om een levensbedreigende ziekte te vergelijken met een depressie en dan ook nog te zeggen dat het allemaal wel goed komt!
volstrekt niet zelfs.
ik bedoel dat dat je de verantwoordelijkheid hebt over je eigen leven.
Ook om beter te worden van een depressie!
Iedereen klaagt zeurt miept en piept weleens.
(ik ook)
Dat mag en is logisch.
Maar ik zou mij persoonlijk diep schamen als ik het zou durven om een levensbedreigende ziekte te vergelijken met een depressie en dan ook nog te zeggen dat het allemaal wel goed komt!
