Relaties
alle pijlers
Ei voor later
dinsdag 2 november 2010 om 00:27
Heeft iemand dit gezien? Hoe denk je hierover?
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
dinsdag 2 november 2010 om 10:51
dinsdag 2 november 2010 om 10:53
Plus ze moet ook maar zien of er tegen de tijd dat ze boven de 40 is een man is die voor een oud meisje wil gaan en om een kind te krijgen oven een petrieschaaltje in Belgie heen moet sproeien.
Ze zou lijkt me toch beter achter een leuke man aan kunnen gaan nu.
Ik kan me wel voorstellen dat ze eicellen heeft laten invriezen, dat moet toch een stuk rust geven.
Ze zou lijkt me toch beter achter een leuke man aan kunnen gaan nu.
Ik kan me wel voorstellen dat ze eicellen heeft laten invriezen, dat moet toch een stuk rust geven.
dinsdag 2 november 2010 om 11:02
quote:Starshine schreef op 02 november 2010 @ 10:54:
ja, maar ik krijg vaak het idee dat 'men' MBO al laag vindt. Daarbij vergetend dat het overgrote deel van de Nederlanders op mbo-niveau leert of werkt.
Klopt, ik vraag me ook oprecht af waar dat vandaan komt.
Ik ben "maar" kapster, maar goh, de meesten zijn verbaasd wanneer ze dat horen.
"Jij?"
ja, maar ik krijg vaak het idee dat 'men' MBO al laag vindt. Daarbij vergetend dat het overgrote deel van de Nederlanders op mbo-niveau leert of werkt.
Klopt, ik vraag me ook oprecht af waar dat vandaan komt.
Ik ben "maar" kapster, maar goh, de meesten zijn verbaasd wanneer ze dat horen.
"Jij?"
dinsdag 2 november 2010 om 11:02
quote:Starshine schreef op 02 november 2010 @ 10:56:
oh, en ik vraag me af: welke risico's zijn er eigenlijk verbonden aan het invriezen van eicellen? Grotere kans op handicap bij kind bijvoorbeeld. Niet dat een kind met een handicap waardeloos is, maar het past niet erg in het maakbare plaatje.Ook dat nog eens...
oh, en ik vraag me af: welke risico's zijn er eigenlijk verbonden aan het invriezen van eicellen? Grotere kans op handicap bij kind bijvoorbeeld. Niet dat een kind met een handicap waardeloos is, maar het past niet erg in het maakbare plaatje.Ook dat nog eens...
dinsdag 2 november 2010 om 11:18
quote:Starshine schreef op 02 november 2010 @ 10:56:
oh, en ik vraag me af: welke risico's zijn er eigenlijk verbonden aan het invriezen van eicellen? Grotere kans op handicap bij kind bijvoorbeeld. Niet dat een kind met een handicap waardeloos is, maar het past niet erg in het maakbare plaatje.
Ik begreep uit de docu dat dat dus nog helemaal niet duidelijk is. Er zijn wereldwijd zo'n 1000 gevallen bekend van gezonde kinderen die voortgekomen zijn uit eicel bevriezing. Maar dat is wel erg weinig en zegt ook niks over de gevallen die niet gelukt zijn (misschien wel 100.000). De arts benadrukte ook dat er geen enkele garantie is.
Maar één ding werd wel duidelijk: Marieke hoopt dat ze haar ingevroren eieren nooit nodig zal hebben. Als zij nu een man ontmoet, zal zij proberen op de natuurlijk manier zwanger te worden. Volgens mij is het bevriezen van de eicellen meer zoiets van: ik wil laten geen spijt krijgen als ik het níet heb gedaan.
En over welke leeftijd ideaal is: tja, dat ligt natuurlijk aan de persoon. Voor je lichaam en het volhouden/moe zijn etc. lijkt voor m'n 30e wel prettig om de eerste te hebben. Aan de andere kant geeft mij dat nu nog vier jaar, ik ben nog bezig met afstuderen naast werken, ga idd die reis maken. Dan heb ik hopelijk een vast contract tegen de tijd dat ik zwanger ben. Pff, dat lijkt dat ineens wel heel snel. Maar ik neig toch naar relatief "jong" moeder worden. Relatief, omdat veel van mijn vriendinnen tussen de 25 en 30 zijn en vrijgezel zijn en nog helemaal niet met kinderen bezig zijn. Ik heb wel een vaste relatie en beide hebben we een kinderwens. Maar zelfs in mijn ogenschijnlijke ideale situatie zijn er dus al allerlei keuzes en dilemma's, laat staan voor iemand die geen relatie heeft, maar wel kinderen wil. Soms denk ik dat we anno nu veel te veel keuzes hebben, die het leven absoluut niet gemakkelijk maken. Bij mijn ouders was het zo easy: we houden van elkaar, we willen graag kinderen, we kunnen leven van 1 inkomen, ok, klaar! En ik denk alleen maar: als ik op mijn 30e een kind krijg, krijg ik nooit meer de carrière die ik wil.
Misschien moeten we inderdaad maar berusten in het feit dat je niet alles kan hebben in het leven..
oh, en ik vraag me af: welke risico's zijn er eigenlijk verbonden aan het invriezen van eicellen? Grotere kans op handicap bij kind bijvoorbeeld. Niet dat een kind met een handicap waardeloos is, maar het past niet erg in het maakbare plaatje.
Ik begreep uit de docu dat dat dus nog helemaal niet duidelijk is. Er zijn wereldwijd zo'n 1000 gevallen bekend van gezonde kinderen die voortgekomen zijn uit eicel bevriezing. Maar dat is wel erg weinig en zegt ook niks over de gevallen die niet gelukt zijn (misschien wel 100.000). De arts benadrukte ook dat er geen enkele garantie is.
Maar één ding werd wel duidelijk: Marieke hoopt dat ze haar ingevroren eieren nooit nodig zal hebben. Als zij nu een man ontmoet, zal zij proberen op de natuurlijk manier zwanger te worden. Volgens mij is het bevriezen van de eicellen meer zoiets van: ik wil laten geen spijt krijgen als ik het níet heb gedaan.
En over welke leeftijd ideaal is: tja, dat ligt natuurlijk aan de persoon. Voor je lichaam en het volhouden/moe zijn etc. lijkt voor m'n 30e wel prettig om de eerste te hebben. Aan de andere kant geeft mij dat nu nog vier jaar, ik ben nog bezig met afstuderen naast werken, ga idd die reis maken. Dan heb ik hopelijk een vast contract tegen de tijd dat ik zwanger ben. Pff, dat lijkt dat ineens wel heel snel. Maar ik neig toch naar relatief "jong" moeder worden. Relatief, omdat veel van mijn vriendinnen tussen de 25 en 30 zijn en vrijgezel zijn en nog helemaal niet met kinderen bezig zijn. Ik heb wel een vaste relatie en beide hebben we een kinderwens. Maar zelfs in mijn ogenschijnlijke ideale situatie zijn er dus al allerlei keuzes en dilemma's, laat staan voor iemand die geen relatie heeft, maar wel kinderen wil. Soms denk ik dat we anno nu veel te veel keuzes hebben, die het leven absoluut niet gemakkelijk maken. Bij mijn ouders was het zo easy: we houden van elkaar, we willen graag kinderen, we kunnen leven van 1 inkomen, ok, klaar! En ik denk alleen maar: als ik op mijn 30e een kind krijg, krijg ik nooit meer de carrière die ik wil.
Misschien moeten we inderdaad maar berusten in het feit dat je niet alles kan hebben in het leven..
dinsdag 2 november 2010 om 11:29
quote:walvisser schreef op 02 november 2010 @ 09:13:
quinty, hoe ervaar jij het nu dat het met je kinderwens niet meer gelukt is?
kun je daar vrede mee hebben, of is het een grote pijn?
Op een bepaalde manier heb ik er wel vrede mee. Ik ben nuchter genoeg om mijzelf te realiseren dat je nu eenmaal niet alles kunt hebben in het leven. En af en toe kan ik er nog wel eens enorm veel verdriet om hebben, maar ik heb het wel duidelijk een plek gegeven.
Ik heb mij vijf slagen in de rondte gedate via internet en daar werd ik af en toe ook helemaal gek en totaal gefrustreerd van.
Op een gegeven moment, (op mijn 38e) heb ik de wens uitgesproken ooit nog eens mijn witte prins op het knappe paard tegen te komen, en alles wat daar verder nog bij zou komen als een bonus te zullen zien...
Die wens is uitgekomen.
Ik heb nu sinds een half jaar een schat van een man en hij weet van mijn latente kinderwens. Samen hebben wij het er heel vaak over gehad. (Waren wij elkaar maar 10 jaar eerder tegengekomen!) Hij wil het nu niet meer, en ik vind mijzelf nu ook gewoon te oud. Ik wil sowieso niet nu holderdebolder zwanger worden van een laatste-kans-kind en plus moet je nog maar eens zien of het lukt als 40-plusser om zwanger te geraken.
Hij heeft kids uit een eerder huwelijk en ik krijg aan de lopende band verse nichtjes en neefjes...
Dus ondertussen heb ik een superleuke relatie, ben ik supertante en 'stiefmonster', ben ik gezond en gelukkig, en geniet ik enorm van deze 'status'. Wie had dat een jaar geleden gedacht?
Ik in ieder geval niet!
Dat is ook gelukkig zijn; inzien wat je allemaal wèl hebt en daar tevreden over zijn.
Je kunt altijd wel het rupsje-nooit-genoeg-syndroom hebben, maar of je daar nu gelukkiger van wordt?
Kortom: geen Iglo baby voor mij...
quinty, hoe ervaar jij het nu dat het met je kinderwens niet meer gelukt is?
kun je daar vrede mee hebben, of is het een grote pijn?
Op een bepaalde manier heb ik er wel vrede mee. Ik ben nuchter genoeg om mijzelf te realiseren dat je nu eenmaal niet alles kunt hebben in het leven. En af en toe kan ik er nog wel eens enorm veel verdriet om hebben, maar ik heb het wel duidelijk een plek gegeven.
Ik heb mij vijf slagen in de rondte gedate via internet en daar werd ik af en toe ook helemaal gek en totaal gefrustreerd van.
Op een gegeven moment, (op mijn 38e) heb ik de wens uitgesproken ooit nog eens mijn witte prins op het knappe paard tegen te komen, en alles wat daar verder nog bij zou komen als een bonus te zullen zien...
Die wens is uitgekomen.
Ik heb nu sinds een half jaar een schat van een man en hij weet van mijn latente kinderwens. Samen hebben wij het er heel vaak over gehad. (Waren wij elkaar maar 10 jaar eerder tegengekomen!) Hij wil het nu niet meer, en ik vind mijzelf nu ook gewoon te oud. Ik wil sowieso niet nu holderdebolder zwanger worden van een laatste-kans-kind en plus moet je nog maar eens zien of het lukt als 40-plusser om zwanger te geraken.
Hij heeft kids uit een eerder huwelijk en ik krijg aan de lopende band verse nichtjes en neefjes...
Dus ondertussen heb ik een superleuke relatie, ben ik supertante en 'stiefmonster', ben ik gezond en gelukkig, en geniet ik enorm van deze 'status'. Wie had dat een jaar geleden gedacht?
Ik in ieder geval niet!
Dat is ook gelukkig zijn; inzien wat je allemaal wèl hebt en daar tevreden over zijn.
Je kunt altijd wel het rupsje-nooit-genoeg-syndroom hebben, maar of je daar nu gelukkiger van wordt?
Kortom: geen Iglo baby voor mij...
dinsdag 2 november 2010 om 12:30
quote:Quinty schreef op 02 november 2010 @ 11:29:
[...]
Op een bepaalde manier heb ik er wel vrede mee. Ik ben nuchter genoeg om mijzelf te realiseren dat je nu eenmaal niet alles kunt hebben in het leven. En af en toe kan ik er nog wel eens enorm veel verdriet om hebben, maar ik heb het wel duidelijk een plek gegeven.
Ik heb mij vijf slagen in de rondte gedate via internet en daar werd ik af en toe ook helemaal gek en totaal gefrustreerd van.
Op een gegeven moment, (op mijn 38e) heb ik de wens uitgesproken ooit nog eens mijn witte prins op het knappe paard tegen te komen, en alles wat daar verder nog bij zou komen als een bonus te zullen zien...
Die wens is uitgekomen.
Ik heb nu sinds een half jaar een schat van een man en hij weet van mijn latente kinderwens. Samen hebben wij het er heel vaak over gehad. (Waren wij elkaar maar 10 jaar eerder tegengekomen!) Hij wil het nu niet meer, en ik vind mijzelf nu ook gewoon te oud. Ik wil sowieso niet nu holderdebolder zwanger worden van een laatste-kans-kind en plus moet je nog maar eens zien of het lukt als 40-plusser om zwanger te geraken.
Hij heeft kids uit een eerder huwelijk en ik krijg aan de lopende band verse nichtjes en neefjes...
Dus ondertussen heb ik een superleuke relatie, ben ik supertante en 'stiefmonster', ben ik gezond en gelukkig, en geniet ik enorm van deze 'status'. Wie had dat een jaar geleden gedacht?
Ik in ieder geval niet!
Dat is ook gelukkig zijn; inzien wat je allemaal wèl hebt en daar tevreden over zijn.
Je kunt altijd wel het rupsje-nooit-genoeg-syndroom hebben, maar of je daar nu gelukkiger van wordt?
Kortom: geen Iglo baby voor mij... Wat een mooie post!
[...]
Op een bepaalde manier heb ik er wel vrede mee. Ik ben nuchter genoeg om mijzelf te realiseren dat je nu eenmaal niet alles kunt hebben in het leven. En af en toe kan ik er nog wel eens enorm veel verdriet om hebben, maar ik heb het wel duidelijk een plek gegeven.
Ik heb mij vijf slagen in de rondte gedate via internet en daar werd ik af en toe ook helemaal gek en totaal gefrustreerd van.
Op een gegeven moment, (op mijn 38e) heb ik de wens uitgesproken ooit nog eens mijn witte prins op het knappe paard tegen te komen, en alles wat daar verder nog bij zou komen als een bonus te zullen zien...
Die wens is uitgekomen.
Ik heb nu sinds een half jaar een schat van een man en hij weet van mijn latente kinderwens. Samen hebben wij het er heel vaak over gehad. (Waren wij elkaar maar 10 jaar eerder tegengekomen!) Hij wil het nu niet meer, en ik vind mijzelf nu ook gewoon te oud. Ik wil sowieso niet nu holderdebolder zwanger worden van een laatste-kans-kind en plus moet je nog maar eens zien of het lukt als 40-plusser om zwanger te geraken.
Hij heeft kids uit een eerder huwelijk en ik krijg aan de lopende band verse nichtjes en neefjes...
Dus ondertussen heb ik een superleuke relatie, ben ik supertante en 'stiefmonster', ben ik gezond en gelukkig, en geniet ik enorm van deze 'status'. Wie had dat een jaar geleden gedacht?
Ik in ieder geval niet!
Dat is ook gelukkig zijn; inzien wat je allemaal wèl hebt en daar tevreden over zijn.
Je kunt altijd wel het rupsje-nooit-genoeg-syndroom hebben, maar of je daar nu gelukkiger van wordt?
Kortom: geen Iglo baby voor mij... Wat een mooie post!
dinsdag 2 november 2010 om 13:31
Ik bestempel MBO ook vaak onbewust als laagopgeleid. Niet omdat ik het minder vind maar omdat ik vanuit mijn eigen zijn naar de wereld kijk. Ik studeer aan WO en ervaar dat als normaal. Ik vind het dan ook heel raar als mensen mij dan "slim" vinden. Want ik vind mezelf dus gewoon normaal. Terwijl eigenlijk MBO normaal is aangezien het merendeel van de mensen op dat niveau opgeleid is.
Vind het een beetje moeilijk te verwoorden.
Vind het een beetje moeilijk te verwoorden.
dinsdag 2 november 2010 om 14:14
ik begrijp je Ruza. Vanuit jouw optiek is MBO lager dan WO.
Dat geeft verder niet want MBO ìs ook lager.
Ik kan me wel doodergeren aan mensen die er dus op neerkijken. Zoals inderdaad een beetje doorklinkt in die bewuste post (als hoogopgeleiden bijna geen kinderen meer voortbrengen komt de toekomst van Nederland in gevaar). Onzin, want een WO-stel kan ook per ongeluk een MBO-kind krijgen en al was het een MBO-kind....er moet toch iemand wegen aanleggen, muurtjes metselen, zieken verzorgen, haren knippen, lassen, eten serveren etc...
Ik hoop dat die forummer het niet zo bedoeld, maar zo komt het wel een beetje over.
Dat geeft verder niet want MBO ìs ook lager.
Ik kan me wel doodergeren aan mensen die er dus op neerkijken. Zoals inderdaad een beetje doorklinkt in die bewuste post (als hoogopgeleiden bijna geen kinderen meer voortbrengen komt de toekomst van Nederland in gevaar). Onzin, want een WO-stel kan ook per ongeluk een MBO-kind krijgen en al was het een MBO-kind....er moet toch iemand wegen aanleggen, muurtjes metselen, zieken verzorgen, haren knippen, lassen, eten serveren etc...
Ik hoop dat die forummer het niet zo bedoeld, maar zo komt het wel een beetje over.
dinsdag 2 november 2010 om 14:22
laagopgeleid = vmbo
middelbaar opgeleid = mbo
hoger opgeleid = hbo / wo
Dat zijn de definities en die impliceren niets over het al dan niet minder zijn van opleidingen cq. mensen die een bepaalde opleiding volgen/gevolgd hebben, of over de maatschappelijke relevantie ervan.
Waarom ik denk dat het niet zo goed zou zijn als hoogopgeleiden massaal minder kinderen krijgen, is omdat:
- hoogopgeleiden gemiddeld een hoger IQ hebben, en omdat IQ voor ongeveer de helft erfelijk bepaald is, zij gemiddeld intelligentere kinderen zullen krijgen.
- hoogopgeleiden gemiddeld een hogere algemene/culturele ontwikkeling hebben en hiervan gemiddeld meer kunnen meegeven aan hun nageslacht.
- hoogopgeleiden gemiddeld meer verdienen en zodanig hun nageslacht een zekerdere start in het leven kunnen meegeven.
Dit betekent niet dat iemand die vmbo of mbo gedaan heeft niet heel intelligent kan zijn of zelfs hoogbegaafd, of een hogere algemene ontwikkeling kan hebben dan veel academici. Maar gooi je een groep mensen op een grote hoop, zeg een heel land, dan kun je daar gerust bovenstaande uitspraken over doen. En als er dan op grote schaal een verschil is in vruchtbaarheid tussen groepen, zoals het geval lijkt te worden, dan zou dat consequenties kunnen hebben voor de toekomstige populatie.
middelbaar opgeleid = mbo
hoger opgeleid = hbo / wo
Dat zijn de definities en die impliceren niets over het al dan niet minder zijn van opleidingen cq. mensen die een bepaalde opleiding volgen/gevolgd hebben, of over de maatschappelijke relevantie ervan.
Waarom ik denk dat het niet zo goed zou zijn als hoogopgeleiden massaal minder kinderen krijgen, is omdat:
- hoogopgeleiden gemiddeld een hoger IQ hebben, en omdat IQ voor ongeveer de helft erfelijk bepaald is, zij gemiddeld intelligentere kinderen zullen krijgen.
- hoogopgeleiden gemiddeld een hogere algemene/culturele ontwikkeling hebben en hiervan gemiddeld meer kunnen meegeven aan hun nageslacht.
- hoogopgeleiden gemiddeld meer verdienen en zodanig hun nageslacht een zekerdere start in het leven kunnen meegeven.
Dit betekent niet dat iemand die vmbo of mbo gedaan heeft niet heel intelligent kan zijn of zelfs hoogbegaafd, of een hogere algemene ontwikkeling kan hebben dan veel academici. Maar gooi je een groep mensen op een grote hoop, zeg een heel land, dan kun je daar gerust bovenstaande uitspraken over doen. En als er dan op grote schaal een verschil is in vruchtbaarheid tussen groepen, zoals het geval lijkt te worden, dan zou dat consequenties kunnen hebben voor de toekomstige populatie.
dinsdag 2 november 2010 om 14:26
Nou als al die hoogopgeleiden zolang blijven wachten met kinderen krijgen (35+) wordt de kans op down en andere verstandelijke beperkingen ook fors hoger. Je hebt ook hele intelligente downtjes hoor, maar die vind je niet op een hogeschool. (ja, in een beschermde werkomgeving in de kantine).
Dus Hbo'ers: eerder kindjes maken, hup.
Dus Hbo'ers: eerder kindjes maken, hup.
dinsdag 2 november 2010 om 15:25
Jammer dat het hier weer vooral de schuld van de vrouw is.
De vrouw wil carriere, de perfecte man en dan ook nog kinderen. Als ze ze niet heeft is ze bovendien luidruchtig, dominant en egocentrisch en dan gaat het natuurlijk helemaal niet lukken. Zeker niet omdat ze ook altijd op de verkeerde types valt. Dat er blijkbaar zoveel verkeerde types zijn, dat hebben we inmiddels wel geaccepteerd.
Ik heb me drie slagen in de rondte geinternetdate, en geloof me: het is niet alsof dat een virtueel plein vol geschikte mannen is hoor. Zeker niet als je je realiseert dat een groot deel gewoon ordinair bezet is. En een ongelukkige relatie maar met kind? Wie wil dat nou helemaal?
Ik denk dat de vrouwen met kinderen hier er vooral uit moeten halen hoe gezegend ze zijn dat ze kinderen hebben mogen krijgen, dat de omstandigheden goed waren. Want dat dat een of ander automatisme is, is een grove leugen.
De vrouw wil carriere, de perfecte man en dan ook nog kinderen. Als ze ze niet heeft is ze bovendien luidruchtig, dominant en egocentrisch en dan gaat het natuurlijk helemaal niet lukken. Zeker niet omdat ze ook altijd op de verkeerde types valt. Dat er blijkbaar zoveel verkeerde types zijn, dat hebben we inmiddels wel geaccepteerd.
Ik heb me drie slagen in de rondte geinternetdate, en geloof me: het is niet alsof dat een virtueel plein vol geschikte mannen is hoor. Zeker niet als je je realiseert dat een groot deel gewoon ordinair bezet is. En een ongelukkige relatie maar met kind? Wie wil dat nou helemaal?
Ik denk dat de vrouwen met kinderen hier er vooral uit moeten halen hoe gezegend ze zijn dat ze kinderen hebben mogen krijgen, dat de omstandigheden goed waren. Want dat dat een of ander automatisme is, is een grove leugen.
dinsdag 2 november 2010 om 15:36
quote:dippy schreef op 02 november 2010 @ 15:25:
Je hebt ook kinderen met Down die havo doen, dus waarom dan geen hbo. Maar over het algemeen gaat het syndroom van Down samen met minder begaafdheid.
Je hebt kinderen net Down die de HAVO doen?? Heb je daar ooit concreet over gehoord dan? Een paar jaar terug kwam er nog 1 in het nieuws omdat ze VMBO had gehaald, en dat was vrij uitzonderlijk.
Ik ben er van overtuigd dat Down-kinderen een stuk meer kunnen dan de meeste mensen denken maar dit lijkt me niet waar, sorry.
Je hebt ook kinderen met Down die havo doen, dus waarom dan geen hbo. Maar over het algemeen gaat het syndroom van Down samen met minder begaafdheid.
Je hebt kinderen net Down die de HAVO doen?? Heb je daar ooit concreet over gehoord dan? Een paar jaar terug kwam er nog 1 in het nieuws omdat ze VMBO had gehaald, en dat was vrij uitzonderlijk.
Ik ben er van overtuigd dat Down-kinderen een stuk meer kunnen dan de meeste mensen denken maar dit lijkt me niet waar, sorry.
