Relaties
alle pijlers
Ei voor later
dinsdag 2 november 2010 om 00:27
Heeft iemand dit gezien? Hoe denk je hierover?
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
In deze persoonlijke documentaire worstelt Marieke, een 35-jarige Amsterdamse single, met haar aftikkende biologische klok. Ze wil graag kinderen, maar ze heeft de ware nog niet gevonden. Om zichzelf meer tijd te geven wil ze haar eicellen laten invriezen. Maar in Nederland kan dit (nog) niet. Marieke laat het er niet bij zitten en begint een zoektocht in het medische circuit.
Ik vond het zelf een heel interessante en een mooie docu.
donderdag 11 november 2010 om 17:27
quote:dippy schreef op 11 november 2010 @ 17:17:
[...]
Ook als je bedrijf failliet gaat? Ook als door een reorganisatie of fusie je baan komt te vervallen? Ook als er in de branche waarin je werkt zelden vaste contracten worden gegeven?
Doe toch niet zo dom en kortzichtig, zeg.
De dame in kwestie had het over jaren van tijdelijke contracten....
In het geval van reorganisatie of fusie kan het lastig zijn, mee eens. Maar besef ook dat alle bedrijven (zelfs de ABN) zitten te springen om goed geschoold en enthousiast personeel.
En mbt de branche waarin je werkt geen vaste contracten gebruikelijk zijn... vervelend, maar als je een vastcontract heel belangrijk vindt zal je iets anders moeten verzinnen.
[...]
Ook als je bedrijf failliet gaat? Ook als door een reorganisatie of fusie je baan komt te vervallen? Ook als er in de branche waarin je werkt zelden vaste contracten worden gegeven?
Doe toch niet zo dom en kortzichtig, zeg.
De dame in kwestie had het over jaren van tijdelijke contracten....
In het geval van reorganisatie of fusie kan het lastig zijn, mee eens. Maar besef ook dat alle bedrijven (zelfs de ABN) zitten te springen om goed geschoold en enthousiast personeel.
En mbt de branche waarin je werkt geen vaste contracten gebruikelijk zijn... vervelend, maar als je een vastcontract heel belangrijk vindt zal je iets anders moeten verzinnen.
donderdag 11 november 2010 om 17:29
quote:dippy schreef op 11 november 2010 @ 17:14:
[...]
Steek ook je hand in eigen boezem, he? Je hebt op een ander topic ook zitten sneren naar thuisblijfmoeders, notabene nadat je met je 'positiviteitsoffensief' was begonnen. Dan kan je niet zelf gaan zitten zeuren hoor!
Heel goed dippy... op forums wordt er soms pittig gediscussierd, hoort er nu eenmaal bij. Hier is het soms wel erg van laten we het gezellig houden, en vooral elkaar niet kritiek geven, want het moet allemaal lief en leuk blijven.
Natuurlijk moet je respectvol blijven naar elkaar toe, maar dat betekent niet dat je niet kritisch mag zijn.
[...]
Steek ook je hand in eigen boezem, he? Je hebt op een ander topic ook zitten sneren naar thuisblijfmoeders, notabene nadat je met je 'positiviteitsoffensief' was begonnen. Dan kan je niet zelf gaan zitten zeuren hoor!
Heel goed dippy... op forums wordt er soms pittig gediscussierd, hoort er nu eenmaal bij. Hier is het soms wel erg van laten we het gezellig houden, en vooral elkaar niet kritiek geven, want het moet allemaal lief en leuk blijven.
Natuurlijk moet je respectvol blijven naar elkaar toe, maar dat betekent niet dat je niet kritisch mag zijn.
donderdag 11 november 2010 om 17:39
quote:spectral schreef op 11 november 2010 @ 16:55:
[...]
Ik spreek je helemaal niet direct aan, en beschuldig je ook zeker niet dat het je eigen schuld is.
Maar over het algemeen verlies je niet zomaar je baan, en zal je vroeg of laat ergens een vastcontract krijgen... mits je goed bent in wat je doet.
Waar we met zn allen heel goed in zijn is het onszelf aanmeten van een slachtofferrol... het is nooit onze eigen schuld, maar altijd die van een ander, de maatschappij of wat dan ook.
En natuurlijk is het lastig relatieveren als je in zo'n positie komt, en zal je er uiteindelijk sterker uitkomen.
Heel veel mensen verliezen in onzekere tijden als deze wel hun baan, ongeacht of ze goed zijn in hun werk. Kijk de werkloosheidscijfers vh CBS er maar op na. Er zijn ook meer en meer flexwerkers in dit land, wij lopen daarin heel erg voorop in vergelijking met andere landen. En in sommige sectoren heb je bijna geen vaste banen meer maar alleen maar freelancers of tijdelijke contracten.
Het gaat niet om 'n slachtofferrol. Maar je leven en de samenleving zijn niet altijd maar maakbaar. Je moet het doen met de situatie waar je in zit, en dan het beste er van maken. Ik kan soms heel erg moe worden van de tendens die in onze maatschappij steeds meer heerst (overgewaaid vanuit de VS) dat je alles aan jezelf hebt te danken/ te wijten. Je successen en je failures. Zo simpel is het gewoon weg niet.
Geloof wel dat in veel gevallen het credo: what doesn't kill you, makes you stronger, op gaat. Mits je jezelf idd niet in een slachtofferrol plaatst.
[...]
Ik spreek je helemaal niet direct aan, en beschuldig je ook zeker niet dat het je eigen schuld is.
Maar over het algemeen verlies je niet zomaar je baan, en zal je vroeg of laat ergens een vastcontract krijgen... mits je goed bent in wat je doet.
Waar we met zn allen heel goed in zijn is het onszelf aanmeten van een slachtofferrol... het is nooit onze eigen schuld, maar altijd die van een ander, de maatschappij of wat dan ook.
En natuurlijk is het lastig relatieveren als je in zo'n positie komt, en zal je er uiteindelijk sterker uitkomen.
Heel veel mensen verliezen in onzekere tijden als deze wel hun baan, ongeacht of ze goed zijn in hun werk. Kijk de werkloosheidscijfers vh CBS er maar op na. Er zijn ook meer en meer flexwerkers in dit land, wij lopen daarin heel erg voorop in vergelijking met andere landen. En in sommige sectoren heb je bijna geen vaste banen meer maar alleen maar freelancers of tijdelijke contracten.
Het gaat niet om 'n slachtofferrol. Maar je leven en de samenleving zijn niet altijd maar maakbaar. Je moet het doen met de situatie waar je in zit, en dan het beste er van maken. Ik kan soms heel erg moe worden van de tendens die in onze maatschappij steeds meer heerst (overgewaaid vanuit de VS) dat je alles aan jezelf hebt te danken/ te wijten. Je successen en je failures. Zo simpel is het gewoon weg niet.
Geloof wel dat in veel gevallen het credo: what doesn't kill you, makes you stronger, op gaat. Mits je jezelf idd niet in een slachtofferrol plaatst.
donderdag 11 november 2010 om 19:06
quote:Lolita78 schreef op 11 november 2010 @ 17:39:
[...]
Heel veel mensen verliezen in onzekere tijden als deze wel hun baan, ongeacht of ze goed zijn in hun werk. Kijk de werkloosheidscijfers vh CBS er maar op na. Er zijn ook meer en meer flexwerkers in dit land, wij lopen daarin heel erg voorop in vergelijking met andere landen. En in sommige sectoren heb je bijna geen vaste banen meer maar alleen maar freelancers of tijdelijke contracten.
Het gaat niet om 'n slachtofferrol. Maar je leven en de samenleving zijn niet altijd maar maakbaar. Je moet het doen met de situatie waar je in zit, en dan het beste er van maken. Ik kan soms heel erg moe worden van de tendens die in onze maatschappij steeds meer heerst (overgewaaid vanuit de VS) dat je alles aan jezelf hebt te danken/ te wijten. Je successen en je failures. Zo simpel is het gewoon weg niet.
Geloof wel dat in veel gevallen het credo: what doesn't kill you, makes you stronger, op gaat. Mits je jezelf idd niet in een slachtofferrol plaatst.
Natuurlijk is het niet zo simpel. Maar je bent wel zelf verantwoordelijk voor je keuzes...
Het doen met de situatie waar je in zit, vind ik erg kort door de bocht, ook daar kies je voor, en je hebt altijd de keuze om het anders te doen op zo'n moment, hoe radicaal dat ook kan zijn.
[...]
Heel veel mensen verliezen in onzekere tijden als deze wel hun baan, ongeacht of ze goed zijn in hun werk. Kijk de werkloosheidscijfers vh CBS er maar op na. Er zijn ook meer en meer flexwerkers in dit land, wij lopen daarin heel erg voorop in vergelijking met andere landen. En in sommige sectoren heb je bijna geen vaste banen meer maar alleen maar freelancers of tijdelijke contracten.
Het gaat niet om 'n slachtofferrol. Maar je leven en de samenleving zijn niet altijd maar maakbaar. Je moet het doen met de situatie waar je in zit, en dan het beste er van maken. Ik kan soms heel erg moe worden van de tendens die in onze maatschappij steeds meer heerst (overgewaaid vanuit de VS) dat je alles aan jezelf hebt te danken/ te wijten. Je successen en je failures. Zo simpel is het gewoon weg niet.
Geloof wel dat in veel gevallen het credo: what doesn't kill you, makes you stronger, op gaat. Mits je jezelf idd niet in een slachtofferrol plaatst.
Natuurlijk is het niet zo simpel. Maar je bent wel zelf verantwoordelijk voor je keuzes...
Het doen met de situatie waar je in zit, vind ik erg kort door de bocht, ook daar kies je voor, en je hebt altijd de keuze om het anders te doen op zo'n moment, hoe radicaal dat ook kan zijn.
donderdag 11 november 2010 om 20:30
quote:spectral schreef op 11 november 2010 @ 16:55:
[...]
Ik spreek je helemaal niet direct aan, en beschuldig je ook zeker niet dat het je eigen schuld is.
Maar over het algemeen verlies je niet zomaar je baan, en zal je vroeg of laat ergens een vastcontract krijgen... mits je goed bent in wat je doet.
Waar we met zn allen heel goed in zijn is het onszelf aanmeten van een slachtofferrol... het is nooit onze eigen schuld, maar altijd die van een ander, de maatschappij of wat dan ook.
En natuurlijk is het lastig relatieveren als je in zo'n positie komt, en zal je er uiteindelijk sterker uitkomen.
Je zit je nu te verschuilen achter woorden, dat je niemand persoonlijk aanspreekt. Feit is dat mensen je woorden persoonlijk aantrekken omdat je iedereen over één kam scheert en dat blijft doen.
Wat je hieruit zou kunnen leren (noem het een cursus) is dat je niet kan oordelen over een hele groep mensen en dat ieders situatie anders is. En als jouw situatie beter is, wees dan dankbaar in plaats van veroordelend.
[...]
Ik spreek je helemaal niet direct aan, en beschuldig je ook zeker niet dat het je eigen schuld is.
Maar over het algemeen verlies je niet zomaar je baan, en zal je vroeg of laat ergens een vastcontract krijgen... mits je goed bent in wat je doet.
Waar we met zn allen heel goed in zijn is het onszelf aanmeten van een slachtofferrol... het is nooit onze eigen schuld, maar altijd die van een ander, de maatschappij of wat dan ook.
En natuurlijk is het lastig relatieveren als je in zo'n positie komt, en zal je er uiteindelijk sterker uitkomen.
Je zit je nu te verschuilen achter woorden, dat je niemand persoonlijk aanspreekt. Feit is dat mensen je woorden persoonlijk aantrekken omdat je iedereen over één kam scheert en dat blijft doen.
Wat je hieruit zou kunnen leren (noem het een cursus) is dat je niet kan oordelen over een hele groep mensen en dat ieders situatie anders is. En als jouw situatie beter is, wees dan dankbaar in plaats van veroordelend.
donderdag 11 november 2010 om 21:33
Als mensen hier lopen te klagen dat ze geen kinderen kunnen nemen omdat ze al jaren alleen maar jaarcontracten krijgen... dan zet ik mijn vraagtekens bij de keuzes die ze maken.
En als mensen lopen te klagen dat ze klein wonen en dat geen goede basis is om een kind te krijgen, dan zet ik daar ook mijn vraagtekens bij... een groter huis is met enige moeite zelfs in de grote steden te vinden tegen redelijke huur.
Natuurlijk zullen ze zich persoonlijk aangevallen voelen, omdat er wellicht dan ook een kern van waarheid in zit.
Nogmaals iedereen is verantwoordelijk voor zn eigen keuzes. Er zijn altijd meer wegen die naar Rome leiden. Als je ze niet wilt zien of er gebruik van wil maken om wat voor reden dan ook... dan is dat een keuze, leef er dan ook mee zonder over te zeuren.
Overigens veroordeel ik helemaal niemand, sterker nog het kan mij volledig niet schelen hoe iemand leeft... leven en laten leven.
Maar zeuren over gemiste kansen, en er niets aan doen of hebben gedaan (ook dat zal glashard ontkend worden uiteraard, maar het resultaat is er iig niet naar)... dat kan ik absoluut niet begrijpen.
En misschien heb ik het op dit moment beter, maar daar heb ik keihard voor gevochten en soms lastige keuzes moeten maken... zonder diploma's, gescheiden ouders, als tiener uit mn geboorteland vertrokken en in een klein en bekrompen gehucht in Brabant terecht gekomen (en dat is dan heel makkelijk vrienden maken als je half Duits bent)....
En als mensen lopen te klagen dat ze klein wonen en dat geen goede basis is om een kind te krijgen, dan zet ik daar ook mijn vraagtekens bij... een groter huis is met enige moeite zelfs in de grote steden te vinden tegen redelijke huur.
Natuurlijk zullen ze zich persoonlijk aangevallen voelen, omdat er wellicht dan ook een kern van waarheid in zit.
Nogmaals iedereen is verantwoordelijk voor zn eigen keuzes. Er zijn altijd meer wegen die naar Rome leiden. Als je ze niet wilt zien of er gebruik van wil maken om wat voor reden dan ook... dan is dat een keuze, leef er dan ook mee zonder over te zeuren.
Overigens veroordeel ik helemaal niemand, sterker nog het kan mij volledig niet schelen hoe iemand leeft... leven en laten leven.
Maar zeuren over gemiste kansen, en er niets aan doen of hebben gedaan (ook dat zal glashard ontkend worden uiteraard, maar het resultaat is er iig niet naar)... dat kan ik absoluut niet begrijpen.
En misschien heb ik het op dit moment beter, maar daar heb ik keihard voor gevochten en soms lastige keuzes moeten maken... zonder diploma's, gescheiden ouders, als tiener uit mn geboorteland vertrokken en in een klein en bekrompen gehucht in Brabant terecht gekomen (en dat is dan heel makkelijk vrienden maken als je half Duits bent)....
vrijdag 12 november 2010 om 08:20
Deze vraag. En dan had je het ook nog ergens over "exorbitant hoge eisen" waar maar geen uitleg voor komt.quote:emaille schreef op 08 november 2010 @ 18:10:
[...]
Help me even, wat wilde ze nou precies niet opgeven? Want dat heb ik dan gemist.
Bovendien, een jaar of tien geleden was het juist heel belangrijk voor vrouwen om door te leren en een goeie baan te krijgen. En om levenservaring te hebben en de boel op de rit te hebben als er eenmaal kinderen kwamen. Om zo een goede omgeving te bieden aan opgroeiende kinderen.
Is ook best wat voor te zeggen hoor.
[...]
Help me even, wat wilde ze nou precies niet opgeven? Want dat heb ik dan gemist.
Bovendien, een jaar of tien geleden was het juist heel belangrijk voor vrouwen om door te leren en een goeie baan te krijgen. En om levenservaring te hebben en de boel op de rit te hebben als er eenmaal kinderen kwamen. Om zo een goede omgeving te bieden aan opgroeiende kinderen.
Is ook best wat voor te zeggen hoor.
vrijdag 12 november 2010 om 08:36
Ach Emaille, Spectral leidt aan tunnelvisie. Ziet enkel en alleen haar 'geliijk'. Het enige dat ze kan is anderen veroordelen. Volgens mij is het verspilde moeite om haar op andere gedachten te brengen. Ze reageert ook niet inhoudelijk. Er zijn hier zoveel argumenten langs gekomen, persoonlijke verhalen. Het enige dat ze kan zeggen is ik val niemand persoonlijk aan maar iedereen had 'n andere keuze kunnen maken dus het is ieders eigen schuld. Met zo'n iemand is het onmogelijk een normale discussie te voeren. Beetje vergelijkbaar met discusieren met zeer gelovige evangelisten over gods beleving. Die zien ook maar 1 waarheid.
vrijdag 12 november 2010 om 12:37
quote:Lolita78 schreef op 12 november 2010 @ 08:36:
Ach Emaille, Spectral leidt aan tunnelvisie. Ziet enkel en alleen haar 'geliijk'. Het enige dat ze kan is anderen veroordelen. Volgens mij is het verspilde moeite om haar op andere gedachten te brengen. Ze reageert ook niet inhoudelijk. Er zijn hier zoveel argumenten langs gekomen, persoonlijke verhalen. Het enige dat ze kan zeggen is ik val niemand persoonlijk aan maar iedereen had 'n andere keuze kunnen maken dus het is ieders eigen schuld. Met zo'n iemand is het onmogelijk een normale discussie te voeren. Beetje vergelijkbaar met discusieren met zeer gelovige evangelisten over gods beleving. Die zien ook maar 1 waarheid.
Dat kan allemaal best zijn, maar ik heb vanuit die paar persoonlijke verhalen met allerlei argument waarom ze nu geen kinderen willen of kunnen krijgen, geen één keer gehoord waarom ze het zover hebben laten komen... Ze vinden wel allerlei dingen enorm belangrijk als randvoorwaarden om een kind te krijgen, maar uiteindelijk lukt het scheppen van die voorwaarden niet. Het overkomt ze zonder dat er iets aan gedaan kan worden, de situatie cq maatschappij is misschien zelfs de schuldige... maar een hand in eigen boezem steken doen we niet aan? (en om maar weer als voorbeeld te gebruiken, je vindt een jaarcontract geen goede basis, krijgt ze wel al jaren, waarom zoek je dan in godsnaam geen andere oplossing als je heel graag kinderen wil?!)
Ik begrijp dat veel mensen er niet over nadenken voor hun 30ste, en als de tijd gaat dringen ineens allerlei beren op de weg zien of ervaren, omdat er in het verleden nooit aandacht aan is besteed, en het nu wellicht rijkelijk laat is om aan een aantal dingen te kunnen voldoen die je belangrijk vindt. Maar dan nog, wie z'n schuld (of iig keuze) is het dan?
Ik veroordeel overigens helemaal niemand, ik ben alleen wel heel erg benieuwd naar het hoe en waarom van de ontstane situaties.
En dat jullie geen kritische vragen stellen en alles voor zoete koek aannemen mag ook, maar dat is niet mijn manier om dingen proberen te begrijpen. Overigens is het ook heel logisch dat er op dat soort vragen geen antwoord wordt gegeven....
Ach Emaille, Spectral leidt aan tunnelvisie. Ziet enkel en alleen haar 'geliijk'. Het enige dat ze kan is anderen veroordelen. Volgens mij is het verspilde moeite om haar op andere gedachten te brengen. Ze reageert ook niet inhoudelijk. Er zijn hier zoveel argumenten langs gekomen, persoonlijke verhalen. Het enige dat ze kan zeggen is ik val niemand persoonlijk aan maar iedereen had 'n andere keuze kunnen maken dus het is ieders eigen schuld. Met zo'n iemand is het onmogelijk een normale discussie te voeren. Beetje vergelijkbaar met discusieren met zeer gelovige evangelisten over gods beleving. Die zien ook maar 1 waarheid.
Dat kan allemaal best zijn, maar ik heb vanuit die paar persoonlijke verhalen met allerlei argument waarom ze nu geen kinderen willen of kunnen krijgen, geen één keer gehoord waarom ze het zover hebben laten komen... Ze vinden wel allerlei dingen enorm belangrijk als randvoorwaarden om een kind te krijgen, maar uiteindelijk lukt het scheppen van die voorwaarden niet. Het overkomt ze zonder dat er iets aan gedaan kan worden, de situatie cq maatschappij is misschien zelfs de schuldige... maar een hand in eigen boezem steken doen we niet aan? (en om maar weer als voorbeeld te gebruiken, je vindt een jaarcontract geen goede basis, krijgt ze wel al jaren, waarom zoek je dan in godsnaam geen andere oplossing als je heel graag kinderen wil?!)
Ik begrijp dat veel mensen er niet over nadenken voor hun 30ste, en als de tijd gaat dringen ineens allerlei beren op de weg zien of ervaren, omdat er in het verleden nooit aandacht aan is besteed, en het nu wellicht rijkelijk laat is om aan een aantal dingen te kunnen voldoen die je belangrijk vindt. Maar dan nog, wie z'n schuld (of iig keuze) is het dan?
Ik veroordeel overigens helemaal niemand, ik ben alleen wel heel erg benieuwd naar het hoe en waarom van de ontstane situaties.
En dat jullie geen kritische vragen stellen en alles voor zoete koek aannemen mag ook, maar dat is niet mijn manier om dingen proberen te begrijpen. Overigens is het ook heel logisch dat er op dat soort vragen geen antwoord wordt gegeven....
zaterdag 13 november 2010 om 01:09
quote:spectral schreef op 11 november 2010 @ 19:06:
[...]
Natuurlijk is het niet zo simpel. Maar je bent wel zelf verantwoordelijk voor je keuzes...
Het doen met de situatie waar je in zit, vind ik erg kort door de bocht, ook daar kies je voor, en je hebt altijd de keuze om het anders te doen op zo'n moment, hoe radicaal dat ook kan zijn.Spectral aub zeg... reageer dan ook niet zo simpel en veroordelend..Je kiest niet altijd door de situatie waarin je zit. Het leven is niet zo zwart wit als jij dat voorstelt. Maar ergste vind ik nog je veroordelende toon. Echt heel jammer.
[...]
Natuurlijk is het niet zo simpel. Maar je bent wel zelf verantwoordelijk voor je keuzes...
Het doen met de situatie waar je in zit, vind ik erg kort door de bocht, ook daar kies je voor, en je hebt altijd de keuze om het anders te doen op zo'n moment, hoe radicaal dat ook kan zijn.Spectral aub zeg... reageer dan ook niet zo simpel en veroordelend..Je kiest niet altijd door de situatie waarin je zit. Het leven is niet zo zwart wit als jij dat voorstelt. Maar ergste vind ik nog je veroordelende toon. Echt heel jammer.
zaterdag 13 november 2010 om 01:14
quote:Lolita78 schreef op 12 november 2010 @ 08:36:
Ach Emaille, Spectral leidt aan tunnelvisie. Ziet enkel en alleen haar 'geliijk'. Het enige dat ze kan is anderen veroordelen. Volgens mij is het verspilde moeite om haar op andere gedachten te brengen. Ze reageert ook niet inhoudelijk. Er zijn hier zoveel argumenten langs gekomen, persoonlijke verhalen. Het enige dat ze kan zeggen is ik val niemand persoonlijk aan maar iedereen had 'n andere keuze kunnen maken dus het is ieders eigen schuld. Met zo'n iemand is het onmogelijk een normale discussie te voeren. Beetje vergelijkbaar met discusieren met zeer gelovige evangelisten over gods beleving. Die zien ook maar 1 waarheid.Dat verwoord jij goed denk ik. Ik ga niet meer op haar reageren, energie is aan haar verspilt. Niet dat ik haar wil overtuigen van mijn mening, maar ik wil gewoon dat ze die tunnelvisie verruimt. Maar sommige mensen kunnen dat niet jammer genoeg. Daarmee doet ze uiteindelijk haar zelf het meest mee tekort.
Ach Emaille, Spectral leidt aan tunnelvisie. Ziet enkel en alleen haar 'geliijk'. Het enige dat ze kan is anderen veroordelen. Volgens mij is het verspilde moeite om haar op andere gedachten te brengen. Ze reageert ook niet inhoudelijk. Er zijn hier zoveel argumenten langs gekomen, persoonlijke verhalen. Het enige dat ze kan zeggen is ik val niemand persoonlijk aan maar iedereen had 'n andere keuze kunnen maken dus het is ieders eigen schuld. Met zo'n iemand is het onmogelijk een normale discussie te voeren. Beetje vergelijkbaar met discusieren met zeer gelovige evangelisten over gods beleving. Die zien ook maar 1 waarheid.Dat verwoord jij goed denk ik. Ik ga niet meer op haar reageren, energie is aan haar verspilt. Niet dat ik haar wil overtuigen van mijn mening, maar ik wil gewoon dat ze die tunnelvisie verruimt. Maar sommige mensen kunnen dat niet jammer genoeg. Daarmee doet ze uiteindelijk haar zelf het meest mee tekort.
zaterdag 13 november 2010 om 09:27
quote:Latinalientje schreef op 13 november 2010 @ 01:14:
[...]
Dat verwoord jij goed denk ik. Ik ga niet meer op haar reageren, energie is aan haar verspilt. Niet dat ik haar wil overtuigen van mijn mening, maar ik wil gewoon dat ze die tunnelvisie verruimt. Maar sommige mensen kunnen dat niet jammer genoeg. Daarmee doet ze uiteindelijk haar zelf het meest mee tekort.
En toch heb ik nog steeds niemand met goede argumenten horen komen over het hoe en waarom... Natuurlijk ontstaan er situaties waar je niets aan kan doen, omdat het je overkomt. Maar waarom heb je het zover laten komen?
Voorbeeld, goede vriend heeft een verleden van vreemdgaan. Ontmoet een hele leuke vrouw, paar jaar leuke relatie gehad, maar uiteindelijk is hij weer vreemd gegaan. Relatie stuk en vrouw is 35+ met grote kinderwens die ze nu in rook op ziet gaan... natuurlijk overkomt het haar en kan ze er niets aan doen (niet helemaal waar, ze probeerde hem te veranderen in de in haar ogen ideale man, wat de relatie er voor hem niet leuker op maakte), maar ze heeft er wel zelf voor gekozen om met hem een relatie aan te gaan.
Natuurlijk is hij enorm fout en schuldig, maar zij heeft wel de omstandigheden voor zichzelf geschapen waardoor haar dit kon overkomen. Er zijn altijd 2 kanten aan een verhaal... ook in de verhalen van de vrouwen hier in dit topic...
Ik vind overigens dat er hier een paar net zo goed aan tunnelvisie lijden... en gelukkig is er niet één waarheid, iedereen mag geloven wat ze wil
[...]
Dat verwoord jij goed denk ik. Ik ga niet meer op haar reageren, energie is aan haar verspilt. Niet dat ik haar wil overtuigen van mijn mening, maar ik wil gewoon dat ze die tunnelvisie verruimt. Maar sommige mensen kunnen dat niet jammer genoeg. Daarmee doet ze uiteindelijk haar zelf het meest mee tekort.
En toch heb ik nog steeds niemand met goede argumenten horen komen over het hoe en waarom... Natuurlijk ontstaan er situaties waar je niets aan kan doen, omdat het je overkomt. Maar waarom heb je het zover laten komen?
Voorbeeld, goede vriend heeft een verleden van vreemdgaan. Ontmoet een hele leuke vrouw, paar jaar leuke relatie gehad, maar uiteindelijk is hij weer vreemd gegaan. Relatie stuk en vrouw is 35+ met grote kinderwens die ze nu in rook op ziet gaan... natuurlijk overkomt het haar en kan ze er niets aan doen (niet helemaal waar, ze probeerde hem te veranderen in de in haar ogen ideale man, wat de relatie er voor hem niet leuker op maakte), maar ze heeft er wel zelf voor gekozen om met hem een relatie aan te gaan.
Natuurlijk is hij enorm fout en schuldig, maar zij heeft wel de omstandigheden voor zichzelf geschapen waardoor haar dit kon overkomen. Er zijn altijd 2 kanten aan een verhaal... ook in de verhalen van de vrouwen hier in dit topic...
Ik vind overigens dat er hier een paar net zo goed aan tunnelvisie lijden... en gelukkig is er niet één waarheid, iedereen mag geloven wat ze wil
zondag 14 november 2010 om 20:25
quote:dippy schreef op 14 november 2010 @ 17:03:
Nu maak je het wel heel bont. Het is de eigen schuld van de vrouw dat ze een relatie begint met iemand die vreemd gaat, en mag daardoor niet zeuren dat ze op haar 35e weer single is?
Je begrijpt er echt niets van he....
Het is niet haar schuld dat hij vreemd gaat... hoewel ze hem wel heel erg op de huid heeft gezeten tijdens de relatie, omdat ze hem waarschijnlijk nooit 100% vertrouwd heeft. Hij ervaart dat op den duur als steeds vervelender, en gaat uiteindelijk dus vreemd.
Daarnaast wist ze dat hij een verleden had tov vreemdgaan... en toch gaat ze met hem een relatie aan en kan/durft ze hem nooit helemaal te vertrouwen, met alle controle-acties, wantrouwen, en proberen hem om te vormen. Dan schept ze toch echt zelf de voorwaarden waardoor deze relatie fout kan lopen.
Nu maak je het wel heel bont. Het is de eigen schuld van de vrouw dat ze een relatie begint met iemand die vreemd gaat, en mag daardoor niet zeuren dat ze op haar 35e weer single is?
Je begrijpt er echt niets van he....
Het is niet haar schuld dat hij vreemd gaat... hoewel ze hem wel heel erg op de huid heeft gezeten tijdens de relatie, omdat ze hem waarschijnlijk nooit 100% vertrouwd heeft. Hij ervaart dat op den duur als steeds vervelender, en gaat uiteindelijk dus vreemd.
Daarnaast wist ze dat hij een verleden had tov vreemdgaan... en toch gaat ze met hem een relatie aan en kan/durft ze hem nooit helemaal te vertrouwen, met alle controle-acties, wantrouwen, en proberen hem om te vormen. Dan schept ze toch echt zelf de voorwaarden waardoor deze relatie fout kan lopen.
maandag 15 november 2010 om 13:22
quote:dippy schreef op 15 november 2010 @ 10:20:
Gelukkig maak jij nooit fouten, Spectral.
Hahaha en mocht ze dat doen is dat helemaal haar eigen schuld, want alles wat niet loopt in het leven zoals je wilt is helemaal je eigen schuld, had je maar andere keus moeten maken.
Toch wel fijn dat het leven zo zwart wit is heerlijk !
Gelukkig maak jij nooit fouten, Spectral.
Hahaha en mocht ze dat doen is dat helemaal haar eigen schuld, want alles wat niet loopt in het leven zoals je wilt is helemaal je eigen schuld, had je maar andere keus moeten maken.
Toch wel fijn dat het leven zo zwart wit is heerlijk !
maandag 15 november 2010 om 14:34
quote:Latinalientje schreef op 15 november 2010 @ 13:22:
[...]
Hahaha en mocht ze dat doen is dat helemaal haar eigen schuld, want alles wat niet loopt in het leven zoals je wilt is helemaal je eigen schuld, had je maar andere keus moeten maken.
Toch wel fijn dat het leven zo zwart wit is heerlijk !
Ik heb het niet over schuld.. wel over een gevolg van de keuzes die je maakt. En voor die keuzes ben je naar mijn idee altijd zelf verantwoordelijk.
Als je een studie kiest (bijv vrijetijdsmanagement, communicatie), moet je niet gek op kijken dat je geen passend werk gaat vinden...
Als je een vriend neemt die in het verleden vaak vreemd is gegaan, moet je niet gek op kijken als hij dat bij jou ook doet....
Als je vriend in het leger zit of vrachtwagenchauffeur is, moet je niet gaan zeuren dat hij vaak van huis is...
Als je jaarcontracten acceptabel vindt, moet je niet gaan zeuren dat je geen kids kan nemen als je geen vast contract hebt.
[...]
Hahaha en mocht ze dat doen is dat helemaal haar eigen schuld, want alles wat niet loopt in het leven zoals je wilt is helemaal je eigen schuld, had je maar andere keus moeten maken.
Toch wel fijn dat het leven zo zwart wit is heerlijk !
Ik heb het niet over schuld.. wel over een gevolg van de keuzes die je maakt. En voor die keuzes ben je naar mijn idee altijd zelf verantwoordelijk.
Als je een studie kiest (bijv vrijetijdsmanagement, communicatie), moet je niet gek op kijken dat je geen passend werk gaat vinden...
Als je een vriend neemt die in het verleden vaak vreemd is gegaan, moet je niet gek op kijken als hij dat bij jou ook doet....
Als je vriend in het leger zit of vrachtwagenchauffeur is, moet je niet gaan zeuren dat hij vaak van huis is...
Als je jaarcontracten acceptabel vindt, moet je niet gaan zeuren dat je geen kids kan nemen als je geen vast contract hebt.
maandag 15 november 2010 om 17:01
Uit de Elsevier...
Starters die minder goed in de markt liggen, kunnen extra veel baat hebben bij een goed netwerk. Via oud-studiegenoten, vrienden en kennissen, al dan niet werkzaam in dezelfde sector, vond op deze manier 15 procent van de afgestudeerden toerisme en vrijetijdskunde een baan, en 13 procent van de afgestudeerden facility management – een opleiding waarmee het relatief lang zoeken is. Onder academici geldt dit voor criminologen, afgestudeerden Engelse taal en cultuur, en cultureel antropologen.
Starters die minder goed in de markt liggen, kunnen extra veel baat hebben bij een goed netwerk. Via oud-studiegenoten, vrienden en kennissen, al dan niet werkzaam in dezelfde sector, vond op deze manier 15 procent van de afgestudeerden toerisme en vrijetijdskunde een baan, en 13 procent van de afgestudeerden facility management – een opleiding waarmee het relatief lang zoeken is. Onder academici geldt dit voor criminologen, afgestudeerden Engelse taal en cultuur, en cultureel antropologen.
