Mijn wereld stortte in...

16-11-2010 12:47 72 berichten
Alle reacties Link kopieren
afgelopen zondag.

Ik kan mijn verhaal aan niemand kwijt. De schaamte is te groot. Daarom heb ik besloten om mij hier aan te melden om mijn verhaal kwijt te kunnen.



Ik ben nu 10 jaar getrouwd en heb 2 kinderen. Er is veel gebeurd in de afgelopen jaren sinds de kinderen geboren zijn. Problemen met familie, gezondheid etc.

Daardoor heeft onze relatie best een deuk opgelopen. Ook op sexueel gebied, omdat ik door plaatsing van mirena hormonaal volledig uit balans ben, ene schimmelinfectie na de andere, geen libido etc. Tel daarbij een hele lange periode van doorwaakte nachten bij op en het gevolg is dat wij nog maar 1x per maand sex hadden de laatste tijd. Ontzettend weinig dus!



We hebben een week terug een gesprek gehad waarbij mijn man de noodklok heeft geluid. Hij gaf aan dat het gebrek aan sex hem ontzettend frustreert en dat dit voor hem een reden kan zijn om op een gegeven moment de relatie te verbreken, zo hoog zit het bij hem.



Ik heb toen aangegeven dat ik hem inderdaad verwaarloos op dat vlak, maar dat dit voor mij ook moeilijk is en ik het zelf graag ook anders zou willen, maar door de vele problemen met mijn 'onderkant' ik me vaak vies voel etc en mijn hoofd dan echt niet naar sex staat. Ook ben ik veel moe omdat ik er het meeste van de tijd alleen voor sta met de kinderen overdag en 's nachts. Hij gaat later naar bed dan ik. Hij slaapt niet voor 23.30/24uur en ik lig er meestal om 22uur in. We hadden net afgesproken dat we beide beterschap zouden beloven, dat we met elkaar verder willen etc.



Nu ben ik afgelopen zondag met verzekeringen bezig geweest en moest iets opzoeken in zijn mail en stuitte op een berichtje van een vraag/aanbodsite, waarin mijn man gereageerd heeft op een oproep van een vrouw waarvan de man weg is in buitenland voor sex. Daarin geeft mijn man aan dat hij met haar wil afspreken. Dit betreft een maand geleden ongeveer.



Ik heb mijn man hier direct mee geconfronteerd. Hij was totaal overdonderd omdat hij helemaal niet meer hier mee bezig was. Hij heeft die avond in een vlaag van verstandsverbijstering/frustratie (zegt ie zelf) die dame gemaild. Zij heeft hierop geantwoord dat zij die voorgestelde dag niet kon en daarop zegt mijn man geen verdere actie of antwoord te hebben gegeven. Hij zweert echt dat ie niet durfde, dat ie het helemaal niet wil doen met iemand anders, maar dat ie zo gefrustreerd was dat ie de verleiding niet kon weerstaan. Maar dat er dus niets gebeurd is en ook nooit zal gebeuren. Als ik nu zeg dat het wellicht anders had gelopen als die vrouw die dag wel had gekund, zegt hij dat ie het dan ook niet had gedaan uit angst en ook niet mij daadwerkelik heeft willen bedriegen.



Wat moet ik hier nu mee?

Mijn vertrouwen in hem is weg. Het idee dat hij een wildvreemde vrouw, die zichzelf aanbiedt op internet een mail stuurt en met haar had willen afspreken. Ik voel me vernederd. Hij is helemaal in zak en as momenteel omdat hij dit echt, volgens zijn eigen zeggen, nooit eerder had gedaan. Dat het echt een stomme actie was die hij nooit daadwerkelijk had willen doorzetten, maar dat de spanning hem aantrok. Hij voelt zich vreselijk schuldig.



Als het echt waar is, dat er niets doorgang heeft gehad, dan is het makkelijker te verteren en het een plekje te geven. Maar toch vind ik hetf feit dat hij dit gedaan heeft al eigenlijk een vorm van vreemdgaan, ook al is er geen fysieke vreemdgang bij komen kijken. Wel in zijn hoofd! Die middag dat ik het ontdekte ben ik van binnen al dood gegaan..



We hebben samen 2 kinderen en wil mijn relatie niet zomaar opgeven, maar wat is nu een basis zonder vertrouwen?



Hij zegt dat het echt een eenmalige vreselijk stomme actie was en dat hij mij nooit zal bedriegen. Feit dat hij er niet verder op in gegaan is e.d. geven voor hem al aan dat hij het nooi techt zou hebben gedaan.. maar is het niet eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger? Ook al gaat het hier niet daadwerkelijk om een fysieke actie?



Ik weet dat de oorzaak ligt bij mijn zeer verminderde zin in sex. Dus moet de schuld deels bij mijzelf zoeken omdat ik hem niet genoeg gegeven heb van waar hij behoefte heeft. Maar hij heeft een grens overschreden en heeft mijn onvoorwaardelijke vertrouwen beschaamt..



bedankt voor het lezen en zou het waarderen als er meer mensen zijn met een soortgelijke ervaring als die zouden reageren. Vooral mensen waar ook kinderen bij in het spel zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:NevankaLetonja schreef op 16 november 2010 @ 13:32:

[...]



Afhankelijk van jullie leeftijd, zou ik hier toch eens goed over nadenken als ik jullie was. Waarom vinden jullie condooms niet veilig genoeg? Bij correct gebruik is het bijna net zo betrouwbaar als de pil...



Ik heb heel lang de pil geslikt, ik wilde mijn lichaam eens op eigen kracht laten werken. Dus ben een tijdlang gestopt met de pil en hebben we enkel met condooms gevreeen. Op een keer is deze gescheurd. En die keer ben ik direct zwanger geraakt. Toevalstreffer. Dit is toen met 6.5 week een miskraam geworden.

Maar je begrijpt de angst om enkel op condooms te vertrouwen.
Alle reacties Link kopieren
Dat je schrikt kan ik me goed voorstellen, maar het is, vermoed ik, goed tijd om aan oplossingen te beginnen.



Wat iemand al voorstelde koperspiraal???

Andere manieren van intimiteiten proberen.



Het is goed om erover te praten en dat je man erover is begonnen, blijf daar op door gaan.



Gaan jullie wel eens met z'n 2en wat doen? Uiteten ofzo? Vaak draait het ineens zo om de kinderen dat je bijna vergeet dat je ook tijd en moeite in je relatie moet brengen.
Alle reacties Link kopieren
Waarom zou je je man niet geloven?
Alle reacties Link kopieren
Je gaat vooral uit van kan niet. Dan ben ik van mening dat je dat alleen moet bepalen voor jezelf en niet voor je partner. Je man heeft ook recht op een bevredigend seksleven.



Ik ben blind geweest voor de behoeftes van mijn toenmalige vrouw. Ik ben haar kwijt. En terecht. Ik ging alleen uit van mijn eigen standpunt waarbij ik prima voor mezelf kon beargumenteren waarom ik in mijn recht stond. Harde les.
Alle reacties Link kopieren
quote:latoya schreef op 16 november 2010 @ 13:57:

Waarom zou je je man niet geloven?het is niet een kwestie van niet geloven. Ik geloof dat hij oprecht niets heeft doorgezet. Maar mijn vertrouwen is beschaamd.
Alle reacties Link kopieren
quote:Jansjepansje schreef op 16 november 2010 @ 14:09:

[...]





het is niet een kwestie van niet geloven. Ik geloof dat hij oprecht niets heeft doorgezet. Maar mijn vertrouwen is beschaamd.Heb jij nog nooit iets gedaan wat jouw man het vertrouwen kan beschadigen? Een onderwerp wat mss voor jou niet gevoelig ligt, maar voor hem wel? Er is niets gebeurd en mensen maken fouten. Jij maakt ze ook. Het helpt bewust te zijn van de menselijkheid van de ander en te kijken waarom hij iets doet ipv denken in vorm van vertrouwens beschadiging. Blijf je daar aan vast houden dan verlies je. Hij heeft een fout gemaakt, maak er niet meer van dan het is. Je bent niet beter dan hem.
quote:MEFunny schreef op 16 november 2010 @ 13:11:

1x per maand sex, dat is toch niet zo heeeel weinig!? jullie zijn al 10 jaar samen!



Vind jij het veel dan ofzo? 1 x per maand!



Jansjepansje: Therapie. En zorgen dat je weer zin maakt.

Denk dat je daar je energie beter voor kunt gebruiken dan je man verwijten dat-ie bijna buiten de deur at.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het al heel wat is, dat je man zich niet stotterend eruit probeerde te praten en direct toegaf en vertelde hoe het zat.



Absoluut niet leuk, maar wel een opening geweest tot een goed gesprek en om het probleem onder de loep te nemen!



Vind het ook niet fair dat er wordt gezegd: waarom praatte hij er niet eerder over?

Ik vind in deze dat ook jij eerder had kunnen aangeven dat eea niet lekker liep qua frequentie van sex.

Jij hebt ook eerder geweten toch dat dit aan hem knaagde?



Ik zou zeggen:

Zie dit als een eye-opener en ga van hieruit verder.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bambi schreef op 16 november 2010 @ 14:14:

[...]





Vind jij het veel dan ofzo? 1 x maand!



Jansjepansje: Therapie. En zorgen dat je weer zin maakt.

Denk dat je daar je energie beter voor kunt gebruiken dan je man verwijten dat-ie bijna buiten de deur at.





Therapie, therapie, therapie... waarom wordt dat zo snel geroepen???



Lijkt me dat dit echt wel tussen 2 echtelieden te bespreken is, want een therapeut heeft pas na maanden tijd.... die tijd is er nu niet.



En daarbij: TO wijt het probleem aan de anti-conceptie, dus daar hebben ze geen therapeut bij nodig.



Zoeken naar een alternatieve anticonceptie dus
Alle reacties Link kopieren
quote:robdevries schreef op 16 november 2010 @ 14:09:

Je gaat vooral uit van kan niet. Dan ben ik van mening dat je dat alleen moet bepalen voor jezelf en niet voor je partner. Je man heeft ook recht op een bevredigend seksleven.



Ik ben blind geweest voor de behoeftes van mijn toenmalige vrouw. Ik ben haar kwijt. En terecht. Ik ging alleen uit van mijn eigen standpunt waarbij ik prima voor mezelf kon beargumenteren waarom ik in mijn recht stond. Harde les.



bedoel je hiermee dat ik hem de vrijheid moet geven om met andere vrouwen te zijn voor sex?

Die mening deel ik niet. Het idee dat hij, terwijl wij samen getrouwd zijn, met anderen zou sexen vind ik echt vreselijk smerig.



Hij had zijn mond moeten open trekken over zijn onvrede alvorens deze grens te overschrijden. Daar ben ik vooral boos over.

Als ik eerder had geweten dat het voor hem zo'n ontzettende issue was, dan hadden we er aan kunnen gaan werken, zonder dat dit gebeurd zou zijn en het vertrouwen hiermee geschaad is.
Alle reacties Link kopieren
quote:Jansjepansje schreef op 16 november 2010 @ 14:17:

[...]





bedoel je hiermee dat ik hem de vrijheid moet geven om met andere vrouwen te zijn voor sex?

Die mening deel ik niet. Het idee dat hij, terwijl wij samen getrouwd zijn, met anderen zou sexen vind ik echt vreselijk smerig.



Hij had zijn mond moeten open trekken over zijn onvrede alvorens deze grens te overschrijden. Daar ben ik vooral boos over.

Als ik eerder had geweten dat het voor hem zo'n ontzettende issue was, dan hadden we er aan kunnen gaan werken, zonder dat dit gebeurd zou zijn en het vertrouwen hiermee geschaad is.



Er is niks gebeurd. EN hij trekt nu zijn mond er over open. Er is NIKS gebeurd.



Je wist wel dat het een issue was, waarom heb jij er niet eerder wat mee gedaan? Oftewel, hou op met verwijten en werk er idd aan. En kan jij hem niet geven wat hij nodig heeft, zou ik inderdaad overwegen om een ander het hem wel te geven. Of ben jij van mening dat hij dan maar seksloos het leven door moet?
k heb toen aangegeven dat ik hem inderdaad verwaarloos op dat vlak, maar dat dit voor mij ook moeilijk is en ik het zelf graag ook anders zou willen, maar door de vele problemen met mijn 'onderkant' ik me vaak vies voel etc en mijn hoofd dan echt niet naar sex staat. Ook ben ik veel moe omdat ik er het meeste van de tijd alleen voor sta met de kinderen overdag en 's nachts. Hij gaat later naar bed dan ik. Hij slaapt niet voor 23.30/24uur en ik lig er meestal om 22uur in. We hadden net afgesproken dat we beide beterschap zouden beloven, dat we met elkaar verder willen etc



Ik lees een heleboel 'maars' en argumenten waarom je zo weinig intiem bent met je man. Ik neem aan dat jouw man ook een heleboel argumenten heeft om wél intiem met je te willen zijn, ondanks al jouw bezwaren.



Tellen die van jouw man net zo zwaar mee als de jouwe? Ik lees nu vooral jouw boosheid namelijk, omdat-ie uit frustratie bijna een misstap maakte.
Alle reacties Link kopieren
Ehm, even over die definitieve sterilisatie. Jullie zijn 10 jaar samen en hebben al 2 kinderen. Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar ik gok toch ergens halverwege de 30/40.



Hoe het er nu voor staat is jullie relatie niet zeker genoeg om nóg een kind op de wereld te zetten en wanneer je met een ander verder zou gaan ben je ook alweer jaren verder.



Hoe erg is het om definitief te laten steriliseren als je met je verstand denkt, en je zo zelfs een groot deel van het probleem kunt oplossen en de kans op uiteindelijk wel een stabiele en fijne relatie (en dus compleet gezin) samen groter maakt?
Alle reacties Link kopieren
Wat wil je nou eigenlijk? Wil je beterschap voor jou EN voor hem? Of wil je gewoon doorgaan zoals het was en dat hij maar moet slikken?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat zij wat meer moet slikken

Weer een stukje intimiteit erbij.
quote:Jansjepansje schreef op 16 november 2010 @ 14:17:

[...]



Als ik eerder had geweten dat het voor hem zo'n ontzettende issue was, dan hadden we er aan kunnen gaan werken, zonder dat dit gebeurd zou zijn en het vertrouwen hiermee geschaad is.



Dus hij heeft nooit laten vallen dat hij behoefte heeft aan meer seks dan 1 x per maand? Hij heeft nooit gehint, hij heeft nooit extra moeite gedaan om het naar je zin te maken, níets wees erop dat hij weinig seks een groot probleem vond?



Vind ik wat moeilijk te geloven, eigenlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:Jansjepansje schreef op 16 november 2010 @ 14:17:

Hij had zijn mond moeten open trekken over zijn onvrede alvorens deze grens te overschrijden. Daar ben ik vooral boos over.

Als ik eerder had geweten dat het voor hem zo'n ontzettende issue was, dan hadden we er aan kunnen gaan werken, zonder dat dit gebeurd zou zijn en het vertrouwen hiermee geschaad is..

Ik weet niet of dit nu een fijne toon / sfeer is om met je man het gesprek aan te gaan ? ? ?
Alle reacties Link kopieren
Eens met Bambi. Als je van eens in de week seks (wat in de ogen van velen al heel weinig is) terug gaat naar eens per maand wéét je dat dit gevolgen heeft.



Wat jij beweert is eigenlijk; dat jij hem de laatste jaren nóóit hebt afgewezen als hij seks wilde, nooit een opmerking hebt gehoord en er zelf nooit bij stil hebt gestaan dat de frequentie laag was (laat staan stilstaan bij wat dit voor hem betekende). En erger nog, dat jij hier zelf dus ook nooit naar hebt gevraagd, maar het hem nu wel kwalijk neemt dat hij niets zou hebben gezegd of laten merken.



Ik wilde trouwens iets vragen over je gekozen topictitel. Je wereld stortte in, omdat je man zo'n grote behoefte heeft aan intimiteit met jou dat hij er gewoon gefrustreerd van raakt.

Jouw wereld stortte in, maar hoe denk je dan dat dit voor je man voelde al die tijd?



Ik zie best wel wat egoïsme in je berichten. Allerlei excuses om maar geen seks te hebben. Dat klopt toch niet? Wat heeft schuldig voelen dan voor zin, daarmee richt je je alleen maar nog meer op jezelf. Beter zou je je verlangen naar intimiteit met hem de boventoon kunnen laten voeren, zodat er werkelijk iets veranderd. Dat is dan niet op jezelf gericht, maar is dat erg?
Alle reacties Link kopieren
Ik wil niet bod doet, maar ik denk dat sterilisatie onnodig is, dat voorkomt een zwangerschap zeg maar, en zonder sex is er toch geen kans op zwangerschap?

De vraag die mij bezig houdt, gezien je argumenten op reacties, wil je wel met deze man verder, en zo ja, wil je dan ook sex met deze man?



Verder denk ik dat je man de noodbel heeft laten horen omdat hij zelf geschrokken is van zijn internet ervaring.
Alle reacties Link kopieren
quote:Madhe schreef op 16 november 2010 @ 14:24:

Ik denk dat zij wat meer moet slikken

Weer een stukje intimiteit erbij.
Alle reacties Link kopieren
Jansjepansje, ik begrijp dat je kwaad en verdrietig bent, maar jij had er toch ook over kunnen beginnen? Als de frequentie van de seks sterk afneemt, dan kun jij daar toch ook met hem over praten? Het was voor jou ook een probleem, zei je.



Het gaat er niet alleen om dat je man nu misschien bijna vreemd is gegaan, hoewel dat natuurlijk heel pijnlijk is. Jullie hebben beiden een verantwoordelijkheid hierin. Degene die die verantwoordelijkheid uiteindelijk genomen heeft, is je man. Nadat hij bijna een scheve schaats is gaan rijden, en misschien wel wakker geschrokken is. Heel wat mannen zouden dit heel anders hebben aangepakt. Je straft je man nu in feite voor zijn openhartigheid.



Waarom kun je met dit verhaal bij niemand terecht?
Ga in therapie!
En ik volledig eens met Madhe.



Jij bent de keyword in deze, Jans. Jij kunt ervoor zorgen dat je weer een fijne relatie krijgt met je man. Niet door in deze boosheid te blijven hangen of te spreken over vertrouwen beschamen ofzo (??) want oké, echt netjes is het niet maar het is je man toch amper kwalijk te nemen. Vind ik dan.



Of schiet jij ook je panty als je 'm betrapt op porno kijken ofzo?
Alle reacties Link kopieren
quote:winkelfanaat schreef op 16 november 2010 @ 14:31:

Ik wil niet bod doet, maar ik denk dat sterilisatie onnodig is, dat voorkomt een zwangerschap zeg maar, en zonder sex is er toch geen kans op zwangerschap?

De vraag die mij bezig houdt, gezien je argumenten op reacties, wil je wel met deze man verder, en zo ja, wil je dan ook sex met deze man?



Verder denk ik dat je man de noodbel heeft laten horen omdat hij zelf geschrokken is van zijn internet ervaring.



De huidige anticonceptie zou de reden zijn van gebrek aan seks. Als die wegvalt komt er dus weer seks en kan er een zwangerschap komen. Lijkt me alles behalve verstandig.



Koperspiraal of sterilisatie zijn dan toch de enige opties?
Zin máken is ook gewoon een methode, hoor. Met welke anticonceptie dan ook.
Waarom sta jij er alleen voor met de kinderen?

Is het misschien een optie om jullie rolverdeling onder de loep te nemen zodat er weer ruimte komt?

En jij misschien weer waardering én energie hebt wat jullie sexleven ten goede kan komen?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven