Gezondheid
alle pijlers
Mijn begrafenis nadert
woensdag 5 december 2007 om 19:50
Deze week heb ik van mijn arts te horen gekregen dat de kanker in mijn hoofd weer in alle hevigheid terug is.
We gaan er nog wel wat aan proberen te doen, maar zelfs als de voorgestelde behandelingen aanslaan, mag ik al blij zijn als ik de zomer haal, zo niet dan resten mij slechts enkele maanden en word ik geen 29.
Ik ga nu toch alvast teksten, liedjes en gedichten verzamelen voor mijn begrafenis, ook al hoop ik nog steeds dat ik ze pas daadwerkelijk nodig heb na mijn 65e.
Wie weet er nog wat moois?
We gaan er nog wel wat aan proberen te doen, maar zelfs als de voorgestelde behandelingen aanslaan, mag ik al blij zijn als ik de zomer haal, zo niet dan resten mij slechts enkele maanden en word ik geen 29.
Ik ga nu toch alvast teksten, liedjes en gedichten verzamelen voor mijn begrafenis, ook al hoop ik nog steeds dat ik ze pas daadwerkelijk nodig heb na mijn 65e.
Wie weet er nog wat moois?
donderdag 6 december 2007 om 15:49
donderdag 6 december 2007 om 17:00
Lieve Carla, ik zit hier met tranen over mijn wangen. Heel veel sterkte en liefde *dikke knuffel*.
Hier nog eentje. Weet niet of ie al geweest is:
De Weg van Guus Meeuwis
Kan nauwelijks wat zien
Een waas voor m▓n ogen
Lijkt alles gelogen
Al wat mooier lijkt dood
Ik heb zelfs de kracht niet
Om op te geven
Al wil ik het niet
Het leven gaat door
We leefden ons leven
Om samen te sterven
De bergen beklommen
En de dalen gedeeld
In het diepst van de nacht
Zelfs de zon laten schijnen
Niets wat niet kon
En niets was teveel
We wilden geloven
In het eeuwige leven
Ons samen verscholen
En wanhopig getroost
We hebben de waarheid
Zo diep als ▒t kon begraven
Ik was ИИn met een engel
Zo lang het mocht
Waar jij verscheen
Scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet
Maar elke dag omarmd
En altijd vrolijk
Hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed
Leven is niet fair
De dans, gedanst op een zilveren tapijt
Met jou dicht bij mij
De verloren tijd beweend
Doelloos verzonken en dronken
En niets dat niet mocht
Wij 2 door de tijd, de tijd heen
Midzomernachtdroom
Waar jij verscheen
Scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet
Maar elke dag omarmd
En altijd vrolijk
Hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed
Het leven is niet fair
Jouw stralende lach
En je mooie gedichten
Jouw tedere woorden
Je onverwoestbaar krachtige wil
Jij hebt je noodlot steeds het hoofd geboden
Tot het eind geloofde je
Jouw idee van geluk
Jou idee van geluk
Ik ga niet weg
Ik heb nog wat tijd gekregen
Zal altijd maar doorgaan
Tot aan het eind
Heb je voor altijd
Een hart gegeven
Ik draag je bij me
Tot het licht straks dooft
Ik draag je bij me
Tot het licht straks dooft
Hier nog eentje. Weet niet of ie al geweest is:
De Weg van Guus Meeuwis
Kan nauwelijks wat zien
Een waas voor m▓n ogen
Lijkt alles gelogen
Al wat mooier lijkt dood
Ik heb zelfs de kracht niet
Om op te geven
Al wil ik het niet
Het leven gaat door
We leefden ons leven
Om samen te sterven
De bergen beklommen
En de dalen gedeeld
In het diepst van de nacht
Zelfs de zon laten schijnen
Niets wat niet kon
En niets was teveel
We wilden geloven
In het eeuwige leven
Ons samen verscholen
En wanhopig getroost
We hebben de waarheid
Zo diep als ▒t kon begraven
Ik was ИИn met een engel
Zo lang het mocht
Waar jij verscheen
Scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet
Maar elke dag omarmd
En altijd vrolijk
Hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed
Leven is niet fair
De dans, gedanst op een zilveren tapijt
Met jou dicht bij mij
De verloren tijd beweend
Doelloos verzonken en dronken
En niets dat niet mocht
Wij 2 door de tijd, de tijd heen
Midzomernachtdroom
Waar jij verscheen
Scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet
Maar elke dag omarmd
En altijd vrolijk
Hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed
Het leven is niet fair
Jouw stralende lach
En je mooie gedichten
Jouw tedere woorden
Je onverwoestbaar krachtige wil
Jij hebt je noodlot steeds het hoofd geboden
Tot het eind geloofde je
Jouw idee van geluk
Jou idee van geluk
Ik ga niet weg
Ik heb nog wat tijd gekregen
Zal altijd maar doorgaan
Tot aan het eind
Heb je voor altijd
Een hart gegeven
Ik draag je bij me
Tot het licht straks dooft
Ik draag je bij me
Tot het licht straks dooft
donderdag 6 december 2007 om 18:00
Wat een mooie dag:
Mijn kinderen gaan naar school
Ik smeer wat brood, ik doe een gymbroek in een tas
En loop met ze mee
Zoals elke morgen
De schoolbel is gegaan
Ik zie ze allemaal zo vrolijk binnen gaan
Gauw een laatste zoen
Zoals elke morgen
Leeg is opeens het plein
Ik hoor een duif ergens in de zonneschijn
En ik loop weer naar huis
Zoals elke morgen
Wat een mooie dag
Alsof er nooit iets is gebeurd
Alsof de nacht niet heeft bestaan
Alsof het nooit donker is geweest
Mooie nieuwe dag
Ik voel de warmte van de zon
Die toch is opgegaan
Terwijl toch in het duister
Mijn hele wereld is vergaan
De vuilnisman die fluit
En in de straat laat een meneer zijn hondje uit
De bakker bakt zijn brood
Zoals elke morgen Iemand koopt een krant
En bij de kapper komt de eerste klant
De stad is weer ontwaakt
Zoals elke morgen
Wat een mooie dag
Alsof er nooit iets is gebeurd
Alsof de nacht niet heeft bestaan
En het nooit donker is geweest
Mooie nieuwe dag
Ik voel de warmte van de zon
Die toch is opgegaan
Terwijl toch in het duister
Mijn hele wereld is vergaan
Wat een wanhoop
Wat een tranen
Je komt nooit meer terug
Wat een radeloze strijd
Je bent na al die tijd
Voor eeuwig weggegaan
Wat een mooie dag
Alsof er nooit iets is gebeurd
Alsof de nacht niet heeft bestaan
En het nooit donker is geweest
Mooie nieuwe dag
Ik voel de warmte van de zon
Die toch is opgegaan
Terwijl toch in het duister
Mijn hele wereld is vergaan
Ik voel de warmte van de zon Die toch is opgegaan
Van Brigitte Kaandorp
Mijn kinderen gaan naar school
Ik smeer wat brood, ik doe een gymbroek in een tas
En loop met ze mee
Zoals elke morgen
De schoolbel is gegaan
Ik zie ze allemaal zo vrolijk binnen gaan
Gauw een laatste zoen
Zoals elke morgen
Leeg is opeens het plein
Ik hoor een duif ergens in de zonneschijn
En ik loop weer naar huis
Zoals elke morgen
Wat een mooie dag
Alsof er nooit iets is gebeurd
Alsof de nacht niet heeft bestaan
Alsof het nooit donker is geweest
Mooie nieuwe dag
Ik voel de warmte van de zon
Die toch is opgegaan
Terwijl toch in het duister
Mijn hele wereld is vergaan
De vuilnisman die fluit
En in de straat laat een meneer zijn hondje uit
De bakker bakt zijn brood
Zoals elke morgen Iemand koopt een krant
En bij de kapper komt de eerste klant
De stad is weer ontwaakt
Zoals elke morgen
Wat een mooie dag
Alsof er nooit iets is gebeurd
Alsof de nacht niet heeft bestaan
En het nooit donker is geweest
Mooie nieuwe dag
Ik voel de warmte van de zon
Die toch is opgegaan
Terwijl toch in het duister
Mijn hele wereld is vergaan
Wat een wanhoop
Wat een tranen
Je komt nooit meer terug
Wat een radeloze strijd
Je bent na al die tijd
Voor eeuwig weggegaan
Wat een mooie dag
Alsof er nooit iets is gebeurd
Alsof de nacht niet heeft bestaan
En het nooit donker is geweest
Mooie nieuwe dag
Ik voel de warmte van de zon
Die toch is opgegaan
Terwijl toch in het duister
Mijn hele wereld is vergaan
Ik voel de warmte van de zon Die toch is opgegaan
Van Brigitte Kaandorp
anoniem_6358 wijzigde dit bericht op 06-12-2007 18:04
Reden: alinea's e.d. aanbrengen voor leesbaarheid
Reden: alinea's e.d. aanbrengen voor leesbaarheid
% gewijzigd
donderdag 6 december 2007 om 18:11
Heel veel sterkte Carla, ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo'n bericht te krijgen of hoe ik ermee om zou gaan. Ik hoop dat je wat aan alle mooie woorden hier hebt, misschien kan je er nu toch nog niets mee maar dat is ook niet erg wat mij betreft.
Ik hoop ook dat je je verhaal hier (of op je andere topic) kwijt kan/wil als dat nodig is. En dat er mensen in je omgeving zijn op wie je kan (en wil) steunen.
Ik hoop ook dat je je verhaal hier (of op je andere topic) kwijt kan/wil als dat nodig is. En dat er mensen in je omgeving zijn op wie je kan (en wil) steunen.
donderdag 6 december 2007 om 18:24
Ik wil je absoluut geen valse hoop geven, ik ken je medische situatie natuurlijk helemaal niet. Maar stiekem hoop en wens ik toch dat de situatie van Josine van Dalsum ook voor jou gaat gelden! Heel heel veel sterkte!
'Een jaar na de operatie bleek dat ze twee hersenmetastasen had die niet konden worden geopereerd. Ze zou nog een jaar hebben te leven, en maakte nog gauw een reis naar de Verenigde Staten, samen met haar echtgenoot en hun zoon. Later bleek toch nog een behandeling door middel van een geavanceerde bestralingstechniek mogelijk. Hierna is gebleken dat de tumoren in haar hoofd niet meer te zien zijn op de laatste MRI-scan en ze in volledige remissie is.'
'Een jaar na de operatie bleek dat ze twee hersenmetastasen had die niet konden worden geopereerd. Ze zou nog een jaar hebben te leven, en maakte nog gauw een reis naar de Verenigde Staten, samen met haar echtgenoot en hun zoon. Later bleek toch nog een behandeling door middel van een geavanceerde bestralingstechniek mogelijk. Hierna is gebleken dat de tumoren in haar hoofd niet meer te zien zijn op de laatste MRI-scan en ze in volledige remissie is.'
donderdag 6 december 2007 om 18:28
Zo jong, in de bloei van je leven.
Je bent bijna even jong als ik ben....
Een heel leven voor je en dan toch al gedwongen afscheid moeten nemen. Ik ken je niet maar heb veel bewondering voor je, de moed die je nodig hebt om dit op te schrijven, om er mee bezig te zijn. Ik wil je heel veel sterkte toewensen.
Veel nummers van Boudewijn de Groot spreken me vaak aan. Heb net ook weer even gekeken, mooie teksten met inhoud.
Je bent bijna even jong als ik ben....
Een heel leven voor je en dan toch al gedwongen afscheid moeten nemen. Ik ken je niet maar heb veel bewondering voor je, de moed die je nodig hebt om dit op te schrijven, om er mee bezig te zijn. Ik wil je heel veel sterkte toewensen.
Veel nummers van Boudewijn de Groot spreken me vaak aan. Heb net ook weer even gekeken, mooie teksten met inhoud.
donderdag 6 december 2007 om 19:55
Ik moet er de hele dag aan denken. Ik vind het gewoon onvoorstelbaar...Dat je als topictitel moet intikken dat je begrafenis nadert... Hoe ongelofelijk kut en klote moet dat zijn? Ik hoop dat je iets vind tussen alle bijdragen, of zelf iets tegenkomt. Maar nog meer hoop ik dat er gewoon een wonder gebeurt...
donderdag 6 december 2007 om 21:13
quote:fashionvictim schreef op 05 december 2007 @ 20:44:
AFSCHEID
Eigenlijk ben ik wel tevreden
Ik heb me niet zo vaak vergist
Huil dus om geen andere reden
Dan dat je me mist
Als de ster die valt je toewenkt
Ben ik bij je in je hoofd
Elke keer dat je aan mij denkt
Dat heb ik toen beloofd
Mag ik die paar laatste dagen
Daar zijn, waar ook jullie zijn
Samen zal de grens vervagen
Tussen waar en schijn
Laat de kinderen erbij zijn
Echt bij alles wat gebeurt
Dan is het of wij weer wij zijn
En niet zo verscheurd
Kom gerust met alle honden,
Schilder bloemen op mijn kist
Deel je tranen en je wonden
Niets wordt uitgewist
Doe alsof ik er zelf nog bij was
Zeg me wat ik het liefste hoor
Denk aan hoe je steeds bij mij was
Ga zo met me door
Draag me zelf, al kan het zwaar zijn
Laat me dan ook niet alleen
Doe gewoon, dan zal het waar zijn
Ik blijf om je heen
Ga maar veel en lekker eten
Maak geen heilige van mij
Je hoeft geen dingen te vergeten
Ik blijf er altijd bij
Zing mijn liedjes, denk aan dagen
Dat de zon over ons scheen
Dan is alles te verdragen
Ik blijf om je heen
Eigenlijk ben ik heel tevreden
Als ik alles samenvat
Alles had een echte reden
Ik heb jullie toch gehad
IK HEB JULLIE TOCH GEHAD
Ik weet helaas niet van wie dit gedicht is, ik heb het ook dankzij dit forum van een lieve forummer gekregen en gebruikt op de begrafenis van mijn moeder. Dit is gezongen door Paul de Leeuw, het staat op zijn cd Stille liedjes.
AFSCHEID
Eigenlijk ben ik wel tevreden
Ik heb me niet zo vaak vergist
Huil dus om geen andere reden
Dan dat je me mist
Als de ster die valt je toewenkt
Ben ik bij je in je hoofd
Elke keer dat je aan mij denkt
Dat heb ik toen beloofd
Mag ik die paar laatste dagen
Daar zijn, waar ook jullie zijn
Samen zal de grens vervagen
Tussen waar en schijn
Laat de kinderen erbij zijn
Echt bij alles wat gebeurt
Dan is het of wij weer wij zijn
En niet zo verscheurd
Kom gerust met alle honden,
Schilder bloemen op mijn kist
Deel je tranen en je wonden
Niets wordt uitgewist
Doe alsof ik er zelf nog bij was
Zeg me wat ik het liefste hoor
Denk aan hoe je steeds bij mij was
Ga zo met me door
Draag me zelf, al kan het zwaar zijn
Laat me dan ook niet alleen
Doe gewoon, dan zal het waar zijn
Ik blijf om je heen
Ga maar veel en lekker eten
Maak geen heilige van mij
Je hoeft geen dingen te vergeten
Ik blijf er altijd bij
Zing mijn liedjes, denk aan dagen
Dat de zon over ons scheen
Dan is alles te verdragen
Ik blijf om je heen
Eigenlijk ben ik heel tevreden
Als ik alles samenvat
Alles had een echte reden
Ik heb jullie toch gehad
IK HEB JULLIE TOCH GEHAD
Ik weet helaas niet van wie dit gedicht is, ik heb het ook dankzij dit forum van een lieve forummer gekregen en gebruikt op de begrafenis van mijn moeder. Dit is gezongen door Paul de Leeuw, het staat op zijn cd Stille liedjes.
donderdag 6 december 2007 om 21:18
Weggaan
weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet terugkeren.
je blijft iemand waar op wordt gewacht.
weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven.
niemand wacht want je bent er nog.
niemand neemt afscheid want je gaat niet weg.
Rutger Kopland
weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet terugkeren.
je blijft iemand waar op wordt gewacht.
weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven.
niemand wacht want je bent er nog.
niemand neemt afscheid want je gaat niet weg.
Rutger Kopland
donderdag 6 december 2007 om 21:20
Voor een dag van morgen
Wanneer ik morgen doodga,
Vertel dan aan de bomen
Hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
Die in de bomen klimt
Of uit de takken valt,
Hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
Dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
Misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
Vertel het aan de stad,
Hoe ik je liefhad.
Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
Alleen maar een man alleen maar een vrouw,
Dat een mens een mens zo liefhad
Als ik jou.
Hans Andreus
Wanneer ik morgen doodga,
Vertel dan aan de bomen
Hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
Die in de bomen klimt
Of uit de takken valt,
Hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
Dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
Misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
Vertel het aan de stad,
Hoe ik je liefhad.
Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
Alleen maar een man alleen maar een vrouw,
Dat een mens een mens zo liefhad
Als ik jou.
Hans Andreus
donderdag 6 december 2007 om 21:21
In alle stilte
Een vriend van mij, een vriend van mij had kanker
Maar goeie vrienden laat je niet alleen
Al wist ik dikwijls niet wat ik moest zeggen
Ik ging er elke week toch even heen
In feite zou ik gister weer gegaan zijn
Dat hoefde niet meer, zei het ochtendblad:
"Gestorven onze zoon en broer en zwager...
In stilte gecremeerd..." en dat was dat
In stilte jee, waarom in alle stilte?
Het was zijn laatste wens, dat stond erbij
Ik snap 't niet, dat zou hij mij niet aandoen
Dat is gewoon gelogen volgens mij
Ik ga niet in een hoekje zitten huilen
Ik scheur ook het behang niet van de wand
Maar toch: waarom is sterven en begraven
Verbannen naar een hoekje van de krant?
'k Heb ook een advertentie laten zetten
Je wilt toch wàt, als afscheid, als besluit
"Dag Jaap, ik zal je heel erg missen - Ivo"
Maar Jezus, wat zag dat er lullig uit!
Als ik ooit doodga, kom dan allemaal maar
En hou je flink of snotter, alles mag
Vooruit, laat 't maar druk zijn en luidruchtig
Ik zorg wel voor de stilte op die dag
Ivo de Wijs
Een vriend van mij, een vriend van mij had kanker
Maar goeie vrienden laat je niet alleen
Al wist ik dikwijls niet wat ik moest zeggen
Ik ging er elke week toch even heen
In feite zou ik gister weer gegaan zijn
Dat hoefde niet meer, zei het ochtendblad:
"Gestorven onze zoon en broer en zwager...
In stilte gecremeerd..." en dat was dat
In stilte jee, waarom in alle stilte?
Het was zijn laatste wens, dat stond erbij
Ik snap 't niet, dat zou hij mij niet aandoen
Dat is gewoon gelogen volgens mij
Ik ga niet in een hoekje zitten huilen
Ik scheur ook het behang niet van de wand
Maar toch: waarom is sterven en begraven
Verbannen naar een hoekje van de krant?
'k Heb ook een advertentie laten zetten
Je wilt toch wàt, als afscheid, als besluit
"Dag Jaap, ik zal je heel erg missen - Ivo"
Maar Jezus, wat zag dat er lullig uit!
Als ik ooit doodga, kom dan allemaal maar
En hou je flink of snotter, alles mag
Vooruit, laat 't maar druk zijn en luidruchtig
Ik zorg wel voor de stilte op die dag
Ivo de Wijs
donderdag 6 december 2007 om 22:01
Wat een prachtig gedicht van Ivo de Wijs, Nippo.
Carla,
Ik denk nog steeds aan je, je bent vandaag af en aan in mijn gedachten geweest, als een duveltje uit een doosje sprong je tijdens futiele bezigheden als afwas en boodschappen even mijn hoofd in. En dan dacht ik "wat een geluk eigenlijk, om alleen maar druk te hoeven zijn met leven."
Ik hoop dat het vandaag - naar omstandigheden uiteraard - goed met je gaat.
Carla,
Ik denk nog steeds aan je, je bent vandaag af en aan in mijn gedachten geweest, als een duveltje uit een doosje sprong je tijdens futiele bezigheden als afwas en boodschappen even mijn hoofd in. En dan dacht ik "wat een geluk eigenlijk, om alleen maar druk te hoeven zijn met leven."
Ik hoop dat het vandaag - naar omstandigheden uiteraard - goed met je gaat.
Am Yisrael Chai!
donderdag 6 december 2007 om 22:17
Lieve Carla,
Ik ben me rot aan het bedenken om iets te verzinnen wat jij op dit moment graag wil horen. Maar ik kan helemaal niets anders verzinnen dan om je zo ontzettend veel sterkte toe te wensen. Leef intens je leven en probeer hoe moeilijk het ook mag zijn, zo te genieten van de dingen die je nog mee mag maken.
Ik heb een steen verlegd...van bram vermeulen is een geweldig nummer wat ze bij mij op mn begrafenis absoluut mogen draaien (ik zei dat gister nog tegen mijn vriend) maar dan gezongen door Paul de Leeuw.
Ik wens je ontzettend veel goede momenten toe, meis en ik leef met je mee.
Ik ben me rot aan het bedenken om iets te verzinnen wat jij op dit moment graag wil horen. Maar ik kan helemaal niets anders verzinnen dan om je zo ontzettend veel sterkte toe te wensen. Leef intens je leven en probeer hoe moeilijk het ook mag zijn, zo te genieten van de dingen die je nog mee mag maken.
Ik heb een steen verlegd...van bram vermeulen is een geweldig nummer wat ze bij mij op mn begrafenis absoluut mogen draaien (ik zei dat gister nog tegen mijn vriend) maar dan gezongen door Paul de Leeuw.
Ik wens je ontzettend veel goede momenten toe, meis en ik leef met je mee.
donderdag 6 december 2007 om 23:01
lieve Carla, toen mijn jongste dochter (ze is nu 21 jaar) een baby was, werd bij haar ook een astrocytoma graad 4 vastgesteld. En de medische wereld gaf ons te kennen dat er helemaal geen hoop was voor haar... de tumor was niet te opereren (te diep in de hersenen), voor bestraling was ze te klein (ze was 2,5 maand) en chemo, tja... na navraag bleek dat haar soort tumor vrijwel niet gevoelig was voor het product dat ze toen hadden (vinchristine).
Wij zijn toen de alternatieve toer opgegaan, en inderdaad met goed resultaat want ze is dit jaar 21 geworden. Volgens de medische wereld ging het om een 'spontane genezing'... Hoe dan ook, ze is er nog!
Op de mri is nog wel te zien dat het weefsel dat er zit geen 'normaal' hersenweefsel is, maar qua structuur en vatenstelsel lijkt het daar heel goed op.
Wij hebben een combinatie van alternatieve therapieën gedaan, Gerson-therapie (een beetje zoals Moerman-therapie, maar strenger), iscador (maretak), en ze nam dagelijks een soort enzym Wobe Mugos (toen enkel te verkrijgen in Duitsland).
Op internet vind je een heleboel info als je deze namen intikt. En als je er graag over wil praten, dan mag je mijn mail adres vragen aan de angel.
Wat ik met het verhaal van mijn dochter vooral wil zeggen is: geef de moed niet op, zolang er leven is, is er hoop...!!
Ikzelf heb toen heel veel moed geput uit een boek van Jaquie Davison (titel : Ik heb kanker overwonnen met de Gerson Therapie) Uitgeverij Ankh-Hermes bv, Deventer 1984
Wij zijn toen de alternatieve toer opgegaan, en inderdaad met goed resultaat want ze is dit jaar 21 geworden. Volgens de medische wereld ging het om een 'spontane genezing'... Hoe dan ook, ze is er nog!
Op de mri is nog wel te zien dat het weefsel dat er zit geen 'normaal' hersenweefsel is, maar qua structuur en vatenstelsel lijkt het daar heel goed op.
Wij hebben een combinatie van alternatieve therapieën gedaan, Gerson-therapie (een beetje zoals Moerman-therapie, maar strenger), iscador (maretak), en ze nam dagelijks een soort enzym Wobe Mugos (toen enkel te verkrijgen in Duitsland).
Op internet vind je een heleboel info als je deze namen intikt. En als je er graag over wil praten, dan mag je mijn mail adres vragen aan de angel.
Wat ik met het verhaal van mijn dochter vooral wil zeggen is: geef de moed niet op, zolang er leven is, is er hoop...!!
Ikzelf heb toen heel veel moed geput uit een boek van Jaquie Davison (titel : Ik heb kanker overwonnen met de Gerson Therapie) Uitgeverij Ankh-Hermes bv, Deventer 1984
donderdag 6 december 2007 om 23:09
If blood will flow when fresh and steel are one
Drying in the colour of the evening sun
Tomorrows rain will wash the stains away
But something in our minds will always stay
Perhaps this final act was meant
To clinch a lifetimes argument
That nothing comes from violence and nothing ever could
For all those born beneath an angry star
Lest we forget how fragile we are
On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are
On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are
How fragile we are how fragile we are
Sting
Drying in the colour of the evening sun
Tomorrows rain will wash the stains away
But something in our minds will always stay
Perhaps this final act was meant
To clinch a lifetimes argument
That nothing comes from violence and nothing ever could
For all those born beneath an angry star
Lest we forget how fragile we are
On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are
On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are
How fragile we are how fragile we are
Sting
