Thuis
alle pijlers
Uit huis!
woensdag 1 december 2010 om 22:50
donderdag 2 december 2010 om 12:21
Ik ging 10 jaar vanuit mijn ouderlijk huis gelijk samenwonen met mijn vriend. Na 3 jaar zijn we getrouwd maar ik vond het heerlijk; stofzuigen wanneer ik dat wilde, boodschappen doen wanneer ik dat wilde.
Ondanks dat we samenwoonden stond ik er toch alleen voor want mijn man was van maandag tot vrijdag met de vrachtwagen van huis maar ik genoot er van.
Nu nog trouwens. Ook nu we kinderen hebben vind ik het heerlijk om savonds alleen te zitten als ze naar bed zijn. ik moet altijd echt omschakelen als mijn man het weekend thuis is en ik dus niet het gezag heb over de tv. we hebben een totaal andere smaak qua programma's, hij; top gear, BBC, Discovery. Ik; medische programma's, spelprogramma's, Ik hou van Holland, Lingo, All you need is Love enz enz.
inderdaad vielen de rekeningen wat tegen maar ja. het lukt allemaal dus zijn we tevreden.
Gelukkig hoefden we geen huish. apparatuur te kopen want mijn man had al op zichzelf gewoond en had een goede wasmachine, pannen, slaapkamer enz.
Ondanks dat we samenwoonden stond ik er toch alleen voor want mijn man was van maandag tot vrijdag met de vrachtwagen van huis maar ik genoot er van.
Nu nog trouwens. Ook nu we kinderen hebben vind ik het heerlijk om savonds alleen te zitten als ze naar bed zijn. ik moet altijd echt omschakelen als mijn man het weekend thuis is en ik dus niet het gezag heb over de tv. we hebben een totaal andere smaak qua programma's, hij; top gear, BBC, Discovery. Ik; medische programma's, spelprogramma's, Ik hou van Holland, Lingo, All you need is Love enz enz.
inderdaad vielen de rekeningen wat tegen maar ja. het lukt allemaal dus zijn we tevreden.
Gelukkig hoefden we geen huish. apparatuur te kopen want mijn man had al op zichzelf gewoond en had een goede wasmachine, pannen, slaapkamer enz.
donderdag 2 december 2010 om 12:21
Bij mij is het nu een jaar geleden, en ik geniet er nog steeds van. Na een tijdje werd mijn appartementje echt mijn 'thuis', ik heb buren van mijn leeftijd die ik regelmatig spreek... (en als we het te stil vinden bellen we gewoon bij elkaar aan )
Wat ook hielp is, dat het maar een paar straten bij mijn ouders vandaan is. Dus ik kon zo even naar mijn moeder lopen voor een bakje koffie, maar andersom ook: ik kon rustig aan mijn huisje inrichten, en het echt mijn thuis zien worden, voor ik er echt in 'moest'. Daar is ruim een maand overheen gegaan, en in de tussentijd was ik bijna elke dag wel in mijn eigen stekkie te vinden, maar sliep ik nog bij mijn ouders.
Wat ook hielp is, dat het maar een paar straten bij mijn ouders vandaan is. Dus ik kon zo even naar mijn moeder lopen voor een bakje koffie, maar andersom ook: ik kon rustig aan mijn huisje inrichten, en het echt mijn thuis zien worden, voor ik er echt in 'moest'. Daar is ruim een maand overheen gegaan, en in de tussentijd was ik bijna elke dag wel in mijn eigen stekkie te vinden, maar sliep ik nog bij mijn ouders.
donderdag 2 december 2010 om 12:33
Ik was 19 toen ik op een kamer ging wonen. Ik heb het thuis wonen geen moment gemist. Ik voelde me helemaal trots als ik de sleutel in het slot van de voordeur stak. Ik genoot van de stad, het mooie weer, niemand die je commandeert, tv kijken op mijn kamer (daarvoor 'mocht' ik geen tv op mijn kamer)
Wel moeilijk was dat ik het niet goed kon vinden met mijn huisgenote, uiteindelijk zei ze me de huur op onder valse voorwendselen en moest ik een nieuwe kamer zoeken. Dat was eigenlijk wel goed achteraf, want ik kwam in een veel gezelliger studentenhuis terecht. Hoewel mijn huisgenote jonger was dan ik gedroeg ze zich als een echte hospita (het huis was van haar vader). Ik mocht niet wassen als ze thuis was, ik mocht niet in de tuin zitten, ik mocht mijn jas niet beneden aan de kapstok hangen, etc. En ze luisterde ook gesprekken af...
Tip van mij: als je op kamers gaat wonen en je kunt het niet vinden met je huisgenoten, gewoon lekker zelf een andere kamer zoeken met leukere huisgenoten.
En nog een tip: ga je naar een nieuwe woonplaats; zoek vrienden bij verenigingen of clubs, anders kan het wel wat eenzaam zijn.
Wel moeilijk was dat ik het niet goed kon vinden met mijn huisgenote, uiteindelijk zei ze me de huur op onder valse voorwendselen en moest ik een nieuwe kamer zoeken. Dat was eigenlijk wel goed achteraf, want ik kwam in een veel gezelliger studentenhuis terecht. Hoewel mijn huisgenote jonger was dan ik gedroeg ze zich als een echte hospita (het huis was van haar vader). Ik mocht niet wassen als ze thuis was, ik mocht niet in de tuin zitten, ik mocht mijn jas niet beneden aan de kapstok hangen, etc. En ze luisterde ook gesprekken af...
Tip van mij: als je op kamers gaat wonen en je kunt het niet vinden met je huisgenoten, gewoon lekker zelf een andere kamer zoeken met leukere huisgenoten.
En nog een tip: ga je naar een nieuwe woonplaats; zoek vrienden bij verenigingen of clubs, anders kan het wel wat eenzaam zijn.
donderdag 2 december 2010 om 17:18
Jaa,
ik ben nu dan 18, en ik studeer,
ga samen wonen met een vriendin.
Ik merk idd nu ik ook de financiën ga regelen dat het wel duur is!!
Maar als het goed is kom ik er wel helemaal in rond.
Wel fijn om de goede verhalen te horen!
Sommige zeggen namelijk (die op kamers moesten) als ik terug naar huis kon zou ik dat zo doen!
maar dus ook veel positieve ervaringen hier te lezen!:D
ik ben nu dan 18, en ik studeer,
ga samen wonen met een vriendin.
Ik merk idd nu ik ook de financiën ga regelen dat het wel duur is!!
Maar als het goed is kom ik er wel helemaal in rond.
Wel fijn om de goede verhalen te horen!
Sommige zeggen namelijk (die op kamers moesten) als ik terug naar huis kon zou ik dat zo doen!
maar dus ook veel positieve ervaringen hier te lezen!:D
donderdag 2 december 2010 om 17:32
Ik vond het best spannend, en vooral de eerste nacht vond ik het niet leuk. Lag ik daar alleen in mijn bed, naar mn nieuwe plafond te staren en ik wilde heel graag naar huis.
Na een paar weken was ik al gewend, en zei ik aan het eind van de studiedag/stapavond: 'ik ga naar huis', ipv 'ik ga naar mijn kamer'.
Ik woonde in een studentenhuis, en dat beviel me wel goed, 3 leuke huisgenotes die me ook wat wegwijs maakten.
Jij gaat ook niet alleen, dat is prettig!
Ik zou wel goede afspraken maken met die vriendin, bijv over samen eten en het verdelen van de huishoudelijke taken. Als je niet dezelfde verwachtingen hebt kan het wel wrijving geven, maar met duidelijke afspraken gaat dat helemaal goed komen!
In elk geval: veel plezier!!!
(En als je het even niet zo leuk meer vindt: dat is best normaal!!)
Na een paar weken was ik al gewend, en zei ik aan het eind van de studiedag/stapavond: 'ik ga naar huis', ipv 'ik ga naar mijn kamer'.
Ik woonde in een studentenhuis, en dat beviel me wel goed, 3 leuke huisgenotes die me ook wat wegwijs maakten.
Jij gaat ook niet alleen, dat is prettig!
Ik zou wel goede afspraken maken met die vriendin, bijv over samen eten en het verdelen van de huishoudelijke taken. Als je niet dezelfde verwachtingen hebt kan het wel wrijving geven, maar met duidelijke afspraken gaat dat helemaal goed komen!
In elk geval: veel plezier!!!
(En als je het even niet zo leuk meer vindt: dat is best normaal!!)
zaterdag 4 december 2010 om 14:23
Ik vond het erg leuk. Ik was twintig en mijn man ook. Financieel ging het prima allemaal.
Wat ik het leukst vond: zelf kunnen bepalen wat we weten, zelf de was doen (ik mocht thuis niet eens aan de wamachine komen, en moest dus altijd maar afwachten wanneer mijn kleren eindelijk weer schoon waren). En ik moest heel erg wennen aan het feit dat ik zelf een zak chips of koekjes open kon maken en aan niemand toestemming heofde te vragen, haha. Heb er nu, na 10 jaar, nog steeds moeite mee om 'zomaar' een nieuw pak open te trekken voor mezelf.
Wat ik het leukst vond: zelf kunnen bepalen wat we weten, zelf de was doen (ik mocht thuis niet eens aan de wamachine komen, en moest dus altijd maar afwachten wanneer mijn kleren eindelijk weer schoon waren). En ik moest heel erg wennen aan het feit dat ik zelf een zak chips of koekjes open kon maken en aan niemand toestemming heofde te vragen, haha. Heb er nu, na 10 jaar, nog steeds moeite mee om 'zomaar' een nieuw pak open te trekken voor mezelf.
..
zaterdag 4 december 2010 om 20:56
Ik ben nu sinds juni vorig jaar uit huis en vind het fijn.
Ben gelijk samen gaan wonen, m'n man kwam ook recht uit het ouderlijk huis.
Hoewel we gelijk begonnen met allerlei stress (geldzorgen en een heel onprettig huis) heb ik het heel fijn gevonden vanaf het begin.
Natuurlijk is het anders als je gaat samenwonen dan wanneer je alleen woont. Maar je moet er toch zelf wat van maken.
Ik zie m'n ouders nog wel vaak, we hebben een goede band.
Heb dat contact ook nodig.
Ben gelijk samen gaan wonen, m'n man kwam ook recht uit het ouderlijk huis.
Hoewel we gelijk begonnen met allerlei stress (geldzorgen en een heel onprettig huis) heb ik het heel fijn gevonden vanaf het begin.
Natuurlijk is het anders als je gaat samenwonen dan wanneer je alleen woont. Maar je moet er toch zelf wat van maken.
Ik zie m'n ouders nog wel vaak, we hebben een goede band.
Heb dat contact ook nodig.
zondag 12 december 2010 om 11:26
Ik was 20 toen ik uit huis ging, ik ben eerst op kamers gaan wonen in een studentenhuis. Ik vond het heel leuk, alleen als in het weekend iedereen weg was vond ik het wel eng in zo'n groot leeg huis.
Verder kwam ik zo'n 10 kg aan, omdat ik elke avond lekkere dingen ging eten op de bank, zoals stokbroodjes en toastjes met filet americain
Verder kwam ik zo'n 10 kg aan, omdat ik elke avond lekkere dingen ging eten op de bank, zoals stokbroodjes en toastjes met filet americain
