Relaties
alle pijlers
Gaat de terugval nog komen?
dinsdag 21 december 2010 om 10:55
De kogel is door de kerk, manlief heeft vorige week het huis verlaten. De kinderen zijn afgelopen weekend voor het eerst een weekend bij hem geweest.
En ik? Ik voel me eigenlijk alleen maar opgelucht. Geniet van de rust is huis, de stress is verdwenen. Het weekend alleen was eigenlijk ook alleen maar fijn.
En nee, het was niet mijn keuze om te scheiden, ik zag nog veel te veel goede dingen tussen ons. Maar hij zag ze niet meer en was er klaar mee. Natuurlijk zie ik nu ook wel dingen die niet klopten, maar nog steeds had ik het anders willen doen.
En nu zit ik me steeds af te vragen, gaat de klap nog komen? Of heb ik sinds zijn beslissing (6 maanden geleden) genoeg gehuild, gepraat etc en is het gewoon berusting die ik nu voel? Natuurlijk heb ik nog verdriet om hoe het ooit was, maar dat was niet meer.
Zijn er meiden/vrouwen die het zelfde hebben meegemaakt en ook de klap nooit hebben gehad? Of moet ik me voorbereiden om een enorme terugval?
En ik? Ik voel me eigenlijk alleen maar opgelucht. Geniet van de rust is huis, de stress is verdwenen. Het weekend alleen was eigenlijk ook alleen maar fijn.
En nee, het was niet mijn keuze om te scheiden, ik zag nog veel te veel goede dingen tussen ons. Maar hij zag ze niet meer en was er klaar mee. Natuurlijk zie ik nu ook wel dingen die niet klopten, maar nog steeds had ik het anders willen doen.
En nu zit ik me steeds af te vragen, gaat de klap nog komen? Of heb ik sinds zijn beslissing (6 maanden geleden) genoeg gehuild, gepraat etc en is het gewoon berusting die ik nu voel? Natuurlijk heb ik nog verdriet om hoe het ooit was, maar dat was niet meer.
Zijn er meiden/vrouwen die het zelfde hebben meegemaakt en ook de klap nooit hebben gehad? Of moet ik me voorbereiden om een enorme terugval?
dinsdag 21 december 2010 om 10:58
Ik hoop voor je van niet en dat zou ook goed kunnen hoor. Zoals je zelf zegt is het al een tijd geleden dat het besluit is genomen, maar is hij pas vorige week vertrokken.
Ik geloof wel dat je je er mentaal al erg op hebt voor kunnen bereiden en al door een heel stuk van het 'rouwproces' heen bent. Dat kan enorm schelen.
Maar kan me ook voorstellen dat je het stil in huis gaat vinden en dat die momenten nog moeilijk kunnen zijn.
Veel sterkte in elk geval.
Ik geloof wel dat je je er mentaal al erg op hebt voor kunnen bereiden en al door een heel stuk van het 'rouwproces' heen bent. Dat kan enorm schelen.
Maar kan me ook voorstellen dat je het stil in huis gaat vinden en dat die momenten nog moeilijk kunnen zijn.
Veel sterkte in elk geval.
dinsdag 21 december 2010 om 11:01
Denk dat je er niet op moet gaan zitten wachten. Als het nu prima gaat, gaat het prima. Bekijk het per dag, er zal heus wel eens een mindere tussen zitten!. Nu kom ik uit een relatie van 3.5 jaar en de ene keer voelde ik me on top of the world maar een maand later kon ik ook weer een terugval hebben. En soms blijft dat heel lang uit. De ene kaar gaat dat snel over, de andere keer duurt het een paar daagjes ( of langer )
Als het uitblijft is dat heel mooi, als het komt is dat ook iets normaals. Ik denk in ieder geval dat je er niet bang voor hoeft te zijn, je voelt zoals je je voelt.
Als het uitblijft is dat heel mooi, als het komt is dat ook iets normaals. Ik denk in ieder geval dat je er niet bang voor hoeft te zijn, je voelt zoals je je voelt.
dinsdag 21 december 2010 om 11:03
Bij mij kwam de klap pas na 2 jaar.
Tot die tijd altijd maar doorgegaan, een eigen leven opgebouwd, goed voor de kinderen gezorgd, hard gewerkt.
Ik dacht echt dat ik de klap niet meer zou krijgen, maar toen ik een paar maanden geleden mijn baan kwijtraakte, was dat de druppel die de emmer deed overlopen. Ik ben volledig ingestort, kon letterlijk niet van de bank afkomen om een kopje thee te zetten.
Na 2 maanden rust ben ik weer helemaal opgeknapt. En ik heb nu echt het gevoel dat ik alles verwerkt heb.
Tot die tijd altijd maar doorgegaan, een eigen leven opgebouwd, goed voor de kinderen gezorgd, hard gewerkt.
Ik dacht echt dat ik de klap niet meer zou krijgen, maar toen ik een paar maanden geleden mijn baan kwijtraakte, was dat de druppel die de emmer deed overlopen. Ik ben volledig ingestort, kon letterlijk niet van de bank afkomen om een kopje thee te zetten.
Na 2 maanden rust ben ik weer helemaal opgeknapt. En ik heb nu echt het gevoel dat ik alles verwerkt heb.
It's not you, it's me. No wait. It's you. It's totally you...
dinsdag 21 december 2010 om 11:04
Waarom ik hem nog manlief noem? Habbit..... En ja ik vind hem nog steeds lief, we zijn niet al strijdend uit elkaar gegaan en juridisch gezien is hij nog mijn man .
Ik ga er ook zeker niet op zitten wachten. Het is meer dat iedereen mij waarschuwt dat de klap nog gaat komen. En ik me gewoon afvraag of dat inderdaad zo is.
Ik denk zelf dat het rouwproces de afgelopen maanden al is geweest, want reken maar dat ik erg verdrietig, boos etc ben geweest.
Ik ga er ook zeker niet op zitten wachten. Het is meer dat iedereen mij waarschuwt dat de klap nog gaat komen. En ik me gewoon afvraag of dat inderdaad zo is.
Ik denk zelf dat het rouwproces de afgelopen maanden al is geweest, want reken maar dat ik erg verdrietig, boos etc ben geweest.
dinsdag 21 december 2010 om 11:13
Geen idee, Maria. Ik hoop het niet voor je. Als ik van mezelf uitga, vrees ik van wel. Hoewel, klap vind ik dan weer zo'n groot woord. Ik ben tijdens mijn relatie (al) knap verdrietig geweest, dus de aanvankelijke rust nadat hij weg was, voelde prettig en bevrijdend. En ik weet nu dat ik niet te kisten ben, ik heb het inmiddels aardig op de rit met twee (heel) jonge kinderen.
Maar... er zijn avonden dat ik een terugval heb. Intens verdrietig ben om de droom van het gezin die ik los moet laten. Dat ik dingen wil delen en dat niet kan. Dat ik armen om me heen wil die er niet zijn. Iets over de kinderen wil vertellen of gewoon wou dat ik na een dag werken eens wat verantwoording kon delen!
En dan de eerste weekends alleen, als de kinderen er even niet zijn...Hoeveel afleiding je ook zoekt, je komt toch in je uppie thuis.
Kortom, het gaat best goed met me maar soms doe ik na drie stappen vooruit er voor mijn gevoel weer tien terug. En zo ploeter ik voort.
Hoop dat je je goed blijft voelen. Wens je ook veel succes en geluk, Maria! Maar een keer een terugval lijkt me niet raar.
Maar... er zijn avonden dat ik een terugval heb. Intens verdrietig ben om de droom van het gezin die ik los moet laten. Dat ik dingen wil delen en dat niet kan. Dat ik armen om me heen wil die er niet zijn. Iets over de kinderen wil vertellen of gewoon wou dat ik na een dag werken eens wat verantwoording kon delen!
En dan de eerste weekends alleen, als de kinderen er even niet zijn...Hoeveel afleiding je ook zoekt, je komt toch in je uppie thuis.
Kortom, het gaat best goed met me maar soms doe ik na drie stappen vooruit er voor mijn gevoel weer tien terug. En zo ploeter ik voort.
Hoop dat je je goed blijft voelen. Wens je ook veel succes en geluk, Maria! Maar een keer een terugval lijkt me niet raar.
dinsdag 21 december 2010 om 11:14
Is bij ieder mens anders,misschien komt bij jou de klap nooit en kan je heerlijk genieten van je welverdiende innerlijke rust. Als je werkelijk hebt losgelaten , dan is het goed, over en uit.
Ga dus niet op een klap zitten wachten, maar sterk jezelf voor , je nieuwe leven en je kinderen.
Veel geluk.
Ga dus niet op een klap zitten wachten, maar sterk jezelf voor , je nieuwe leven en je kinderen.
Veel geluk.
dinsdag 21 december 2010 om 11:21
"reken maar van wel" pff dat hoeft niet bij iedereen zo te zijn hoor. De een is sterker dan de ander, de een is er sneller mee klaar dan de ander, de een verwerkt anders dan de ander, de een bouwt sneller weer op zichzelf dan de ander.
Ik hoop voor jou dat je de grootste klap al hebt gehad.
Sterkte en probeer te genieten van je nieuwe leven !
Ik hoop voor jou dat je de grootste klap al hebt gehad.
Sterkte en probeer te genieten van je nieuwe leven !
dinsdag 21 december 2010 om 11:21
toen een vroegere relatie van mij uitging (zelf uitgemaakt) ben ik er echt geen dag rouwig om geweest....al mijn tranen waren al tijdens de relatie gevloeid en waren gewoon op. Ben doorgegaan..ondertussen twee relaties en een jaar of 7 verder en geen dag hem gemist of verdriet gevoeld.
maar ja...wij hadden ook geen kinderen samen...misschien dat dat het wel heel erg anders maakt...
ben er inderdaad van overtuigd dat als je wacht op de klap...dat je hem vanzelf krijgt...wees gelukkig, geniet van je nieuwe leven...je kids...de sneeuw, en maak van 2011 jouw jaar!
maar ja...wij hadden ook geen kinderen samen...misschien dat dat het wel heel erg anders maakt...
ben er inderdaad van overtuigd dat als je wacht op de klap...dat je hem vanzelf krijgt...wees gelukkig, geniet van je nieuwe leven...je kids...de sneeuw, en maak van 2011 jouw jaar!
dinsdag 21 december 2010 om 11:21
@kloddertje, het kan best zijn dat ik nu inderdaad van de rust geniet en dat de avonden dat ik me wel rusteloos en verdrietig voel nog gaan komen. Het is ook nog 'vers'. de afgelopen maanden zat ik de meeste avonden al alleen (en hij boven), maar wist ik natuurlijk wel dat er iemand in huis was.
Het is ook een rare periode nu. Kinderen hebben vakantie, de feestdagen zijn volgepland. De echte realiteit komt na de feestdagen pas. Dan gaan we pas echt het nieuwe ritme in.
Dit eerste weekend ben ik het hele weekend met een vriendin op pad geweest. Komende weekenden alleen heb ik veel leuke dingen gepland, maar dat zal in de loop van de tijd natuurlijk minder worden.
Maar ik voel me nu erg sterk en hoop dat ik dat vast zal kunnen houden.
Het is ook een rare periode nu. Kinderen hebben vakantie, de feestdagen zijn volgepland. De echte realiteit komt na de feestdagen pas. Dan gaan we pas echt het nieuwe ritme in.
Dit eerste weekend ben ik het hele weekend met een vriendin op pad geweest. Komende weekenden alleen heb ik veel leuke dingen gepland, maar dat zal in de loop van de tijd natuurlijk minder worden.
Maar ik voel me nu erg sterk en hoop dat ik dat vast zal kunnen houden.
dinsdag 21 december 2010 om 11:23
dinsdag 21 december 2010 om 11:24
Ik zou ook niet wachten op een eventuele terugval, je voelt je opgelucht dat lijkt me een prettig gevoel en je geeft aan dat je hem nog lief vind dus ik neem aan dat er een goede verstandshouding is tussen jullie ook natuurlijk goed voor de kinderen. Wellicht heb je het allemaal al een plekje kunnen geven in die 6 maanden en komt er geen `terugval`. Ik wens je in ieder geval het allerbeste!
dinsdag 21 december 2010 om 11:26
Ik kan het niet vergelijken, maar toen mijn vader 6 jaar geleden overleed, riep ook iedereen na een half jaar: "wacht maar, de klap gaat nog komen!"
Ik zit nog te wachten op de klap. Ook ik heb eerste maanden alles bij elkaar gejankt, ben boos geweest en heb gerouwd.
Ik vind het sindsdien zo'n rare opmerking. Ik heb me echt 4 jaar lang zorgen gemaakt en was heel bang elk moment in te storten.
Nu niet meer sinds een jaar of 2. Schijnbaar ben ik gewoon goed in verwerken en afscheid nemen. En aanvaarden dat ik sommige zaken niet kan dwingen. En dat is misschien ook de berusting die jij nu voelt.
Ik zou me echt niet druk gaan maken om die klap, als die komt, dat zie je dan wel weer. Zo sta ik er nu ook in.
Ik zit nog te wachten op de klap. Ook ik heb eerste maanden alles bij elkaar gejankt, ben boos geweest en heb gerouwd.
Ik vind het sindsdien zo'n rare opmerking. Ik heb me echt 4 jaar lang zorgen gemaakt en was heel bang elk moment in te storten.
Nu niet meer sinds een jaar of 2. Schijnbaar ben ik gewoon goed in verwerken en afscheid nemen. En aanvaarden dat ik sommige zaken niet kan dwingen. En dat is misschien ook de berusting die jij nu voelt.
Ik zou me echt niet druk gaan maken om die klap, als die komt, dat zie je dan wel weer. Zo sta ik er nu ook in.
Nope
dinsdag 21 december 2010 om 11:28
Ik had het niet weggestopt, hoor. Ik heb ook het hele rouwproces doorgemaakt in de eerste maanden na het besluit.
Maar het heeft gewoon heel lang geduurd voordat alles geregeld was. Op papier waren we al 1,5 jaar gescheiden, we leefden al 2 jaar apart, hadden een goed lopend co-ouderschap
Maar afgelopen zomer is het gezamenlijk huis pas verkocht, waardoor de financien nog niet helemaal afgerond waren. Toen dat rond was, dacht ik dat ik dat alles achter de rug was en ik weer opnieuw kon beginnen met mijn leven.
Tot ik dus mijn baan kwijtraakte, toen bleek dat mijn batterij helemaal leeg was, als gevolg van die 2 hele zware jaren.
Maar het heeft gewoon heel lang geduurd voordat alles geregeld was. Op papier waren we al 1,5 jaar gescheiden, we leefden al 2 jaar apart, hadden een goed lopend co-ouderschap
Maar afgelopen zomer is het gezamenlijk huis pas verkocht, waardoor de financien nog niet helemaal afgerond waren. Toen dat rond was, dacht ik dat ik dat alles achter de rug was en ik weer opnieuw kon beginnen met mijn leven.
Tot ik dus mijn baan kwijtraakte, toen bleek dat mijn batterij helemaal leeg was, als gevolg van die 2 hele zware jaren.
It's not you, it's me. No wait. It's you. It's totally you...
dinsdag 21 december 2010 om 11:28
Dat is voor iedereen anders. Bij mij kwam de klap direct nadat mijn ex meedeelde dat het over was, dat is best logisch. Heb toen een week of 2 gehuild, boos geweest enzovoorts.
Vanaf toen ging het eigenlijk allemaal best goed. Ik zie zelf in dat het ook geen goede relatie was voor mij. Dat scheelt ook.
Vergeet niet dat je al een half jaar dit feit aan het verwerken bent, dus het zou best kunnen dat je het gehad hebt. Als het 6 dagen was geweest, had het waarschijnlijk een ander verhaal geweest.
Vanaf toen ging het eigenlijk allemaal best goed. Ik zie zelf in dat het ook geen goede relatie was voor mij. Dat scheelt ook.
Vergeet niet dat je al een half jaar dit feit aan het verwerken bent, dus het zou best kunnen dat je het gehad hebt. Als het 6 dagen was geweest, had het waarschijnlijk een ander verhaal geweest.
dinsdag 21 december 2010 om 11:30
quote:maria2005 schreef op 21 december 2010 @ 11:21:Maar ik voel me nu erg sterk en hoop dat ik dat vast zal kunnen houden.
Natuurlijk kun je dat! Je klinkt heel goed en berustend.
Wat mezelf betreft: ik moet nog iets meer verwerken en accepteren, denk ik, maar voel me overwegend sterk en heb vertrouwen dat ik er wel kom. En jij ook!
2011 wordt vast een topjaar !
Natuurlijk kun je dat! Je klinkt heel goed en berustend.
Wat mezelf betreft: ik moet nog iets meer verwerken en accepteren, denk ik, maar voel me overwegend sterk en heb vertrouwen dat ik er wel kom. En jij ook!
2011 wordt vast een topjaar !
dinsdag 21 december 2010 om 11:31
Je kunt zoiets niet voorspellen.
Ik zelf heb nooit een klap gehad, alleen maar opluchting, toen ik na een heel lang huwelijk gescheiden ben (nu 12 jaar geleden).
Maar ik had de beslissing zelf genomen, had al jarenlang veel verdriet gehad en me geleidelijk aan van hem losgemaakt, en de bekende 'arm om me heen' of 'iemand om tegenaan te praten' had ik tijdens mijn huwelijk nooit gehad en kon die dus ook niet missen. Bovendien heb ik al heel snel een heel fijne relatie gekregen na de scheiding. De situatie was voor mij dus wel anders dan voor jou.
Ik zelf heb nooit een klap gehad, alleen maar opluchting, toen ik na een heel lang huwelijk gescheiden ben (nu 12 jaar geleden).
Maar ik had de beslissing zelf genomen, had al jarenlang veel verdriet gehad en me geleidelijk aan van hem losgemaakt, en de bekende 'arm om me heen' of 'iemand om tegenaan te praten' had ik tijdens mijn huwelijk nooit gehad en kon die dus ook niet missen. Bovendien heb ik al heel snel een heel fijne relatie gekregen na de scheiding. De situatie was voor mij dus wel anders dan voor jou.
dinsdag 21 december 2010 om 11:33
ik denk ook dat je niet zomaar kan zeggen "de klap gaat nog komen".
Dat is zo een standaard ingeburgerde opmerking volgens mij, waar je dus helemaal niets mee kan.
Als je steeds maar jezelf voor gaat houden dat ie komt, dan roep je het misschien nog over jezelf af.
Ik denk dat je al goed voorbereid was de afgelopen maanden.
Wie weet komt er dus helemaal geen klap en gata het alleen maar gewoon steeds beter, en kom je nog een leuke vent tegen binnen nu en een jaar
)
Dat is zo een standaard ingeburgerde opmerking volgens mij, waar je dus helemaal niets mee kan.
Als je steeds maar jezelf voor gaat houden dat ie komt, dan roep je het misschien nog over jezelf af.
Ik denk dat je al goed voorbereid was de afgelopen maanden.
Wie weet komt er dus helemaal geen klap en gata het alleen maar gewoon steeds beter, en kom je nog een leuke vent tegen binnen nu en een jaar
)
