Psyche
alle pijlers
Zus overspannen?
dinsdag 21 december 2010 om 19:43
quote:mariesophie schreef op 21 december 2010 @ 19:28:
[...]
Het valt haar ook zwaarder, dat zegt ze ook.
Ik heb al tig x aangegeven dat ze vrijuit kan praten over de kinderen, maar ze doet het niet/durft het niet. Daarom hebben wij ook mot gehad omdat alles op het gebied van kinderen blokkeerde, en zij dus ook geen interesse meer in mij toonde op dat gebied.
Ze vind zelf ook dat ze het maar zwaar heeft en ik het relaxed heb, en dat ik geen idee heb hoe druk ze het heeft.
Maar wat ik zo moeilijk vind is dus om te klagen over hoe zwaar het is juist omdat mijn zus geen kinderen kan krijgen. En met alle respect voor jou en iedereen zonder kinderen. Ik vind ook dat mensen zonder kinderen het relaxter hebben. Een stuk relaxter. Maar ik neem het ze niet kwalijk dat ze niet kunnen indenken hoe druk je bent mét kleine kinderen. Want dat is toch lastig uit te leggen. Ik laat ze meestal een dagje oppassen haha dan weten ze het snel genoeg
Het is nu eenmaal makkelijker praten en klagen bij iemand die ook kinderen heeft omdat je aan een half woord genoeg hebt, niet alles hoeft uit te leggen en je niet hoeft te verontschuldigen. En dat mot op dat gebied herken ik ook. Ik heb dat ook weleens besproken want het blijft een precair onderwerp omdat dit fam lid er ook nog moeite mee heeft (net als jij met oppassen enzo). Het is dubbel en ook lastig om dan alle dagelijkse zorgen te bespreken. Ze wil je geen extra pijn doen namelijk. Het is vast geen opzet dat ze dan blokkeert.
En kan niet, lukt niet zou ik voorbeeld van moeten zien, want met 2 kinderen is het ook een heel gedoe om weg te gaan (zeker met dit weer). Er moet gepland worden, rekening gehouden worden met slaapjes enz enz. Echt "even" weg gaan is er gewoon echt niet meer bij. Dus indien je wat voorbeelden hiervan geeft kan ik wel vertellen of dat overdreven is of niet.
Nogmaals heeft je zus het gewoon erg druk, valt het thuis zijn wellicht wat tegen, vind dat erg moeilijk om toe te geven en al helemaal tegen jou.
[...]
Het valt haar ook zwaarder, dat zegt ze ook.
Ik heb al tig x aangegeven dat ze vrijuit kan praten over de kinderen, maar ze doet het niet/durft het niet. Daarom hebben wij ook mot gehad omdat alles op het gebied van kinderen blokkeerde, en zij dus ook geen interesse meer in mij toonde op dat gebied.
Ze vind zelf ook dat ze het maar zwaar heeft en ik het relaxed heb, en dat ik geen idee heb hoe druk ze het heeft.
Maar wat ik zo moeilijk vind is dus om te klagen over hoe zwaar het is juist omdat mijn zus geen kinderen kan krijgen. En met alle respect voor jou en iedereen zonder kinderen. Ik vind ook dat mensen zonder kinderen het relaxter hebben. Een stuk relaxter. Maar ik neem het ze niet kwalijk dat ze niet kunnen indenken hoe druk je bent mét kleine kinderen. Want dat is toch lastig uit te leggen. Ik laat ze meestal een dagje oppassen haha dan weten ze het snel genoeg
Het is nu eenmaal makkelijker praten en klagen bij iemand die ook kinderen heeft omdat je aan een half woord genoeg hebt, niet alles hoeft uit te leggen en je niet hoeft te verontschuldigen. En dat mot op dat gebied herken ik ook. Ik heb dat ook weleens besproken want het blijft een precair onderwerp omdat dit fam lid er ook nog moeite mee heeft (net als jij met oppassen enzo). Het is dubbel en ook lastig om dan alle dagelijkse zorgen te bespreken. Ze wil je geen extra pijn doen namelijk. Het is vast geen opzet dat ze dan blokkeert.
En kan niet, lukt niet zou ik voorbeeld van moeten zien, want met 2 kinderen is het ook een heel gedoe om weg te gaan (zeker met dit weer). Er moet gepland worden, rekening gehouden worden met slaapjes enz enz. Echt "even" weg gaan is er gewoon echt niet meer bij. Dus indien je wat voorbeelden hiervan geeft kan ik wel vertellen of dat overdreven is of niet.
Nogmaals heeft je zus het gewoon erg druk, valt het thuis zijn wellicht wat tegen, vind dat erg moeilijk om toe te geven en al helemaal tegen jou.
dinsdag 21 december 2010 om 21:02
Nou MarieSophie, ik vind het best overspannen overkomen. Ze kan niet bij jou langs, want jij heb een hond? Die hond bijt, of wat is de reden? Ik vind het ook een beetje flauw van mensen om te zeggen dat mensen met kinderen het absoluut drukker hebben. Ik ken je situatie en ben zelf ook een tijd ongewenst kinderloos geweest. Misschien heb je het dan juist nog wel zwaarder. Tuurlijk kan het zwaar zijn met kinderen. Maar kinderen slapen ook weleens en dan kan je absoluut dingen in het huishouden doen of lekker met een boek op de bank ploffen. Hoe dan ook... het is erg vervelend voor je zus dat ze het moeilijk heeft. Maar zo te lezen ziet ze je hulp niet eens. Kan je niet eens met haar man gaan praten? En het via hem proberen?
dinsdag 21 december 2010 om 21:15
Ik heb ook 2 kleintjes en het wordt nu een beetje makkelijker (oudste is ruim 3,5 jongste is net 2 geworden) maar ik vond de begintijd ook loeizwaar dus wat dat betreft verschil ik niet zo met je zus. Ik werkte wel in die tijd, en daar haalde ik mijn ontspanning uit, want de hele dag met 2 kleintjes is echt pittig. Vooral als je nog veel rekening moet houden met voedingstijden en slaapjes ben je eigenlijk erg aan huis gebonden. Ik was ook blij dat man thuis kwam uit zijn werk zodat hij het even kon overnemen. En tijdens spitsuur (tussen 5 en 8) hoef je ons ook niet te bellen, want dat schiet niet op met 2 kindjes die moeten eten, gebadderd en naar bed gebracht moeten worden.
En tuurlijk kun je wel wat doen als de kindjes overdag op bed liggen, maar dan zijn er nog tig huishoudelijke dingen die ik dan wilde doen en vaak ging ik zelf ook even een uurtje liggen.
En tuurlijk kun je wel wat doen als de kindjes overdag op bed liggen, maar dan zijn er nog tig huishoudelijke dingen die ik dan wilde doen en vaak ging ik zelf ook even een uurtje liggen.
dinsdag 21 december 2010 om 21:48
Gewoon doorgedraaid, zoals dat hoort bij thuisblijfmoeders met kleine kinderen
Nou ja, een deel van de moeders met kleine kinderen dan...
Ik vond die periode bijvoorbeeld erg relaxt.
Mijn kinderen zijn nu groter maar mijn vriendinnen die nu in de kleine kinderen zitten hoor ik ook niet mopperen.
Ik vind 'zwaar' altijd wat overdreven klinken in relatie tot
'in comfortabel huis zitten met een paar kleintjes'
Wat doen/deden jullie dan de hele dag? Ik had echt zeeen van tijd...
Misschien heb ik wel extreem makkelijke kinderen ofzo, maar ze speelden of sliepen, of ik deed even iets leuks met ze.
We wandelden voor een boodschap, beetje huishouden en borstvoedinkje tussendoor, tegen zessen koken, even eten.. en om een uur of zeven: wassen en pyjama en liedje zingen. Ben je in een half uurtje toch ook wel mee klaar?!
En voor dat alles, die paar dingen per dag, heb je dan 12 uren ofzo de tijd!
Zo nu en dan (ok best vaak) visite of even bij iemand langs.. tja ik vond het heerlijk gekabbel.
Ik was dus altijd zo helder als een bij tot laat in de avond, zo weinig energie kostte zo'n dag kennelijk
)))
Als iemand helemaal niks kan hebben behalve een eigen peutertje en een baby -en zelfs dat eigenlijk al niet- vind ik echt behoorlijk zorgwekkend. Of op z'n minst zonde. Dat ze helemaal niet ontspant en geniet, dat kan toch ook anders?
Nou ja, een deel van de moeders met kleine kinderen dan...
Ik vond die periode bijvoorbeeld erg relaxt.
Mijn kinderen zijn nu groter maar mijn vriendinnen die nu in de kleine kinderen zitten hoor ik ook niet mopperen.
Ik vind 'zwaar' altijd wat overdreven klinken in relatie tot
'in comfortabel huis zitten met een paar kleintjes'
Wat doen/deden jullie dan de hele dag? Ik had echt zeeen van tijd...
Misschien heb ik wel extreem makkelijke kinderen ofzo, maar ze speelden of sliepen, of ik deed even iets leuks met ze.
We wandelden voor een boodschap, beetje huishouden en borstvoedinkje tussendoor, tegen zessen koken, even eten.. en om een uur of zeven: wassen en pyjama en liedje zingen. Ben je in een half uurtje toch ook wel mee klaar?!
En voor dat alles, die paar dingen per dag, heb je dan 12 uren ofzo de tijd!
Zo nu en dan (ok best vaak) visite of even bij iemand langs.. tja ik vond het heerlijk gekabbel.
Ik was dus altijd zo helder als een bij tot laat in de avond, zo weinig energie kostte zo'n dag kennelijk
)))Als iemand helemaal niks kan hebben behalve een eigen peutertje en een baby -en zelfs dat eigenlijk al niet- vind ik echt behoorlijk zorgwekkend. Of op z'n minst zonde. Dat ze helemaal niet ontspant en geniet, dat kan toch ook anders?
dinsdag 21 december 2010 om 22:02
quote:mariesophie schreef op 21 december 2010 @ 21:39:
[...]
Nu gaat ze 1 ochtend maar dat vind zus ook al gestress om daar op tijd te komen zeg maar met kind netjes in de kleren en gegeten.Tja... het zit waarschijnlijk gewoon echt in het karakter van je zus. Ik denk niet dat jij er iets aan kan doen. Zie het vooral als haar probleem. Superlief dat je wil helpen, maar ik vrees dat je idd niet veel kan doen. Voorbeeld: Blogster (mijn dochter) gaat ook 1 dag. Soms zit er een vlek in haar kleren en heb ik geen tijd voor nieuwe. Tja, dan gaat ze maar lekker met vlek de deur uit. En heeft ze wel heel weinig gegeten, dan gaat die krentenbol mee de auto in als ik haar wegbreng. 't Is maar net hoe je er zelf instaat en hoe erg je dat vindt. De een haalt haar schouders op en de ander ziet het als stress. Lastig om daar iets aan te veranderen. De enige die dat kan is je zus zelf, omdat ze zelf wil veranderen.
[...]
Nu gaat ze 1 ochtend maar dat vind zus ook al gestress om daar op tijd te komen zeg maar met kind netjes in de kleren en gegeten.Tja... het zit waarschijnlijk gewoon echt in het karakter van je zus. Ik denk niet dat jij er iets aan kan doen. Zie het vooral als haar probleem. Superlief dat je wil helpen, maar ik vrees dat je idd niet veel kan doen. Voorbeeld: Blogster (mijn dochter) gaat ook 1 dag. Soms zit er een vlek in haar kleren en heb ik geen tijd voor nieuwe. Tja, dan gaat ze maar lekker met vlek de deur uit. En heeft ze wel heel weinig gegeten, dan gaat die krentenbol mee de auto in als ik haar wegbreng. 't Is maar net hoe je er zelf instaat en hoe erg je dat vindt. De een haalt haar schouders op en de ander ziet het als stress. Lastig om daar iets aan te veranderen. De enige die dat kan is je zus zelf, omdat ze zelf wil veranderen.
dinsdag 21 december 2010 om 22:17
Jemamen, ik had kinderen die slecht sliepen - en nooit tegelijkertijd -, allergisch waren, slecht en (nog steeds) langzaam aten, etc. Begrijp me niet verkeerd, ik heb genoten van het niet-hoeven-werken, maar ik vond het bij tijd en wijle echt zwaar. Achteraf gezien zeker: wat was ik moe, wat moest ik met veel dingen rekening houden, (wat was dat huis belachelijk groot en wat werd het snel stoffig en viezig. Ik ben geen poetsneuroot, echt niet, maar 300 m2 een beetje begaanbaar houden is een hoop werk. Een klein huis is makkelijker: dan moet je wel opruimen want je ziet het de hele tijd, en je krijgt ook niet de hele tijd logees)
Scheelde ook dat we toen niet in NL woonden en ik dus pas na een paar jaar een sociaal netwerk had in de buurt. Toen pas werd het makkelijker, omdat ik meer aanspraak had van mensen die mijn kind ook kenden en regelmatig zagen. Vrienden of familie in de buurt waar je je trotsigheidjes of je zorgen mee kunt delen zijn goud waard.
Scheelde ook dat we toen niet in NL woonden en ik dus pas na een paar jaar een sociaal netwerk had in de buurt. Toen pas werd het makkelijker, omdat ik meer aanspraak had van mensen die mijn kind ook kenden en regelmatig zagen. Vrienden of familie in de buurt waar je je trotsigheidjes of je zorgen mee kunt delen zijn goud waard.
dinsdag 21 december 2010 om 23:08
Ok , als ze 1 ochtend peuterspeelzaal brengen als stressen vind.... Heb je haar man al ingelicht?
Jemamen; Ik vond ook de eerste jaren van een kind gemakkelijk, maar er zit bij mijn kids wel 3,5 jaar leeftijdsverschil tussen (bewust zodat je aandacht langer op 1 kind kunt richten). Maar ik werkte wel 3 lange dagen en vond thuis zijn echt wel relaxter dan werken...
In dit geval is het leeftijdsverschil 2 jaar en dat lijkt me ook zwaar, vooral als je de hele dag thuis bent. Aan de andere kant heeft ze ook een man, die er elke avond is. Is ze niet veel te precies dat ze een hele dag bezig is. Zat tijd om te lanterfanten lijkt met, lekker met de kids naar buiten. Ze neemt alles te serieus /kan niet meer genieten van de kids (?).
Jemamen; Ik vond ook de eerste jaren van een kind gemakkelijk, maar er zit bij mijn kids wel 3,5 jaar leeftijdsverschil tussen (bewust zodat je aandacht langer op 1 kind kunt richten). Maar ik werkte wel 3 lange dagen en vond thuis zijn echt wel relaxter dan werken...
In dit geval is het leeftijdsverschil 2 jaar en dat lijkt me ook zwaar, vooral als je de hele dag thuis bent. Aan de andere kant heeft ze ook een man, die er elke avond is. Is ze niet veel te precies dat ze een hele dag bezig is. Zat tijd om te lanterfanten lijkt met, lekker met de kids naar buiten. Ze neemt alles te serieus /kan niet meer genieten van de kids (?).
dinsdag 21 december 2010 om 23:08
Ik vind je zus totaal niet overkomen als een relaxte gelukkige moeder, waarschijnlijk is ze nog erg jong en wil ze alles volgens de regeltjes doen? Dat ze jouw hond aangeeft als reden om niet op bezoek te komen bijvoorbeeld...Wat een stresskip, natuurlijk is het zwaar, maar dat weet je als je 2 kids zo dicht op elkaar neemt.
