Psyche
alle pijlers
Spanning in buik
vrijdag 7 januari 2011 om 00:05
Het klinkt misschien een beetje raar wat ik nu ga typen, maar het is toch iets waar ik heel erg mee zit en wat heel erg mijn leven beheerst.
Ben nu 27 en het probleem is eigenlijk langzamerhand komen opzetten.
Ik heb angst in groepen. Ik ben dan vooral bang dat mijn darmen gaan rommelen en dat iedereen dat dan hoort.
Bij mijn werk heb ik regelmatig vergaderingen en meetings en dan maak ik me daar helemaal druk om.
En juist door die angst, krijg ik heel veel spanning in mijn buik.
De focus ligt eigenlijk de hele dag op mijn buik, het voelt als een zwaar stuk beton, als een zware, altijd aanwezige steen.
Vooral als ik belangrijke dingen heb of ergens heen ga, wordt mijn buik gevoelig. Gaat het borrelen en voelt het allemaal heel zwaar aan. Zit ik relaxt thuis, is het veel minder aanwezig.
Heb hier ook met mijn psycholoog over gesproken (zit in therapie voor onder andere angsten en overmatig piekeren), maar zou graag ook het hier eens willen bespreken. Omdat ik zo langzamerhand helemaal niet meer weet wat ik er mee aan moet.
Misschien dat iemand iets herkent erin of tips heeft?
Bedankt voor het lezen in ieder geval. Lucht in ieder geval op om het zo hier neer te zetten.
Ben nu 27 en het probleem is eigenlijk langzamerhand komen opzetten.
Ik heb angst in groepen. Ik ben dan vooral bang dat mijn darmen gaan rommelen en dat iedereen dat dan hoort.
Bij mijn werk heb ik regelmatig vergaderingen en meetings en dan maak ik me daar helemaal druk om.
En juist door die angst, krijg ik heel veel spanning in mijn buik.
De focus ligt eigenlijk de hele dag op mijn buik, het voelt als een zwaar stuk beton, als een zware, altijd aanwezige steen.
Vooral als ik belangrijke dingen heb of ergens heen ga, wordt mijn buik gevoelig. Gaat het borrelen en voelt het allemaal heel zwaar aan. Zit ik relaxt thuis, is het veel minder aanwezig.
Heb hier ook met mijn psycholoog over gesproken (zit in therapie voor onder andere angsten en overmatig piekeren), maar zou graag ook het hier eens willen bespreken. Omdat ik zo langzamerhand helemaal niet meer weet wat ik er mee aan moet.
Misschien dat iemand iets herkent erin of tips heeft?
Bedankt voor het lezen in ieder geval. Lucht in ieder geval op om het zo hier neer te zetten.
vrijdag 7 januari 2011 om 00:14
vrijdag 7 januari 2011 om 00:24
Herkenbaar, mijn buik is ook mijn zwakke plek en heb een tijdje behoorlijk last gehad van PDS. Inmiddels is het bij mij zo goed als over, alleen bij erge stress laait het nog wel es op. Ik heb er hypnotherapie voor gevolgd, klinkt vaag maar dat was het niet. Als je zelf ook denkt dat het psychisch is kan het voor jou misschien ook wel werken, het is belangrijk dat je er voor open staat. Het duurde wel even een paar sessies voordat het beter ging en in de loop van de tijd is het alleen maar beter geworden, het werkte na afronding van de sessies nog door zeg maar. In elk geval, sterkte er mee, het is een vervelend iets.
vrijdag 7 januari 2011 om 00:46
Ja, de therapeute in kwestie was voorheen internist in een ziekenhuis en ze deed onderzoek naar PDS. Wat je schreef trouwens over angstklachten, ik ben zelf ook een vrij angstig persoon, dat is nu ook minder, maar dat herken ik dus ook zeker en ik denk ook dat dat van invloed is op je buikklachten.
Tijdens de sessie word je gehypnotiseerd maar wat ik al zei, dat klinkt vager dan het is. Het is niet eng en je bent er gewoon geestelijk bij, het is meer een diepe staat van ontspanning (in mijn geval dan, het zal misschien voor anderen anders zijn). Wat dan geprobeerd wordt is je gedachten om te buigen. Ik was (ongemerkt) altijd zo bezig met die buikpijn dat het bijna een soort routine was geworden en die is inmiddels doorbroken. Als ik nu last van mijn buik heb, maak ik me er niet druk meer over, ik weet dat het weer over gaat als ik mijn aandacht er niet te veel meer op richt.
Tijdens de sessie lag ik comfortabel op een soort bankje en onderging de hypnose. De sessie werd opgenomen op een bandje zodat ik het thuis af kon spelen. Ik heb thuis een paar keer tijdens het oefenen echt een trance ervaring meegemaakt. Wederom: dat was niet eng, ik kon zo opstaan en verder gaan met het normale leven, maar die diepe trance ervaring vond ik echt heerlijk, zo ontspannen en zo licht voelde ik me.
Overigens heb ik een tijd de pil geslikt en daar kreeg ik wel een opvallend rommelende buik van, daar was niet tegenop te trancen. Dus misschien als jij de pil ook slikt, dat je dat in je overweging mee kan nemen.
Tijdens de sessie word je gehypnotiseerd maar wat ik al zei, dat klinkt vager dan het is. Het is niet eng en je bent er gewoon geestelijk bij, het is meer een diepe staat van ontspanning (in mijn geval dan, het zal misschien voor anderen anders zijn). Wat dan geprobeerd wordt is je gedachten om te buigen. Ik was (ongemerkt) altijd zo bezig met die buikpijn dat het bijna een soort routine was geworden en die is inmiddels doorbroken. Als ik nu last van mijn buik heb, maak ik me er niet druk meer over, ik weet dat het weer over gaat als ik mijn aandacht er niet te veel meer op richt.
Tijdens de sessie lag ik comfortabel op een soort bankje en onderging de hypnose. De sessie werd opgenomen op een bandje zodat ik het thuis af kon spelen. Ik heb thuis een paar keer tijdens het oefenen echt een trance ervaring meegemaakt. Wederom: dat was niet eng, ik kon zo opstaan en verder gaan met het normale leven, maar die diepe trance ervaring vond ik echt heerlijk, zo ontspannen en zo licht voelde ik me.
Overigens heb ik een tijd de pil geslikt en daar kreeg ik wel een opvallend rommelende buik van, daar was niet tegenop te trancen. Dus misschien als jij de pil ook slikt, dat je dat in je overweging mee kan nemen.
vrijdag 7 januari 2011 om 07:56
Hoi Datbenik!
Ik ben fener en ben psychosomatisch oefentherapeut. Ik werk veel samen met psychologen met mensen met dit soort klachten. Ik benader de klachten dan lichamelijk. Door aandachts en ademoefeningen kun je ontdekken hoe je die spanning in je buik maakt en los kan laten. De relatie tussen de angst en de klacht en eventuele problemen die achter de angst/klacht liggen komen vaak naar voren bij lichaamswerk, vandaar dat ik veel samenwerk met psychologen. Misschien kun je eens met je psycholoog bespreken of zij/hij ook samenwerkt met een therapeut die lichaamsgericht werkt maar wel ook een psychologische achtergrond heeft?
liefs fener
Ik ben fener en ben psychosomatisch oefentherapeut. Ik werk veel samen met psychologen met mensen met dit soort klachten. Ik benader de klachten dan lichamelijk. Door aandachts en ademoefeningen kun je ontdekken hoe je die spanning in je buik maakt en los kan laten. De relatie tussen de angst en de klacht en eventuele problemen die achter de angst/klacht liggen komen vaak naar voren bij lichaamswerk, vandaar dat ik veel samenwerk met psychologen. Misschien kun je eens met je psycholoog bespreken of zij/hij ook samenwerkt met een therapeut die lichaamsgericht werkt maar wel ook een psychologische achtergrond heeft?
liefs fener
vrijdag 7 januari 2011 om 08:10
Ik zou nou niet direct grijpen naar AD om heel eerlijk te zijn....
Ik herken voor een deel veel in je verhaal. Ik ben 35, maar heb ook een angstige persoonlijkheid. Ik ervaar regelmatig veel spanning en dat slaat ook gelijk op mijn maag en darmen(met o.a. diarree als gevolg). Mijn buik voelt dan ook heel zwaar en ik voel me er ontzettend ongemakkelijk bij. Krijg hartklopplingen en ben dan bang om flauw te vallen(wat overigens nog nooit gebeurd is).
Ik heb het over gehouden na een burnout/depressie/lichte angststoornis, ongeveer 3,5 jaar geleden. MIjn huisarts schreef me ook zonder pardon een AD voor. Ik ben van 1 pil zo onzettend ziek geweest, dat ik die rommel echt niet weer aangeraakt hebt. Dan alles maar ondergaan en voelen, open staan voor therapie, maar niet aan de AD. Ik kon niet op mijn benen staan, laat staan voor mijn dochter(toen 1,5) zorgen. Wat ben ik daar van geschrokken!
Daarmee impliceer ik niet dat AD niet werkt, maar dat het voor mij op dat moment echt geen oplossing was.
Momenteel probeer ik, op momenten van extreme spanning, te accepteren dat ik me gewoon gespannen voel, Ik constateer het, probeer te zeggen tegen mezelf dat het niet erg is. Werkt ook niet voor iedereen, want het is best moeilijk. Daarnaast ben ik nu net begonnen met een paar sessies hartcoherentie om te leren met een paar trucjes die spanning onder controle te krijgen. Heb nog geen idee of het gaat werken.
Ik wens je veel succes, ik kan me voorstellen dat je er gefrustreert van raakt.....
Ik herken voor een deel veel in je verhaal. Ik ben 35, maar heb ook een angstige persoonlijkheid. Ik ervaar regelmatig veel spanning en dat slaat ook gelijk op mijn maag en darmen(met o.a. diarree als gevolg). Mijn buik voelt dan ook heel zwaar en ik voel me er ontzettend ongemakkelijk bij. Krijg hartklopplingen en ben dan bang om flauw te vallen(wat overigens nog nooit gebeurd is).
Ik heb het over gehouden na een burnout/depressie/lichte angststoornis, ongeveer 3,5 jaar geleden. MIjn huisarts schreef me ook zonder pardon een AD voor. Ik ben van 1 pil zo onzettend ziek geweest, dat ik die rommel echt niet weer aangeraakt hebt. Dan alles maar ondergaan en voelen, open staan voor therapie, maar niet aan de AD. Ik kon niet op mijn benen staan, laat staan voor mijn dochter(toen 1,5) zorgen. Wat ben ik daar van geschrokken!
Daarmee impliceer ik niet dat AD niet werkt, maar dat het voor mij op dat moment echt geen oplossing was.
Momenteel probeer ik, op momenten van extreme spanning, te accepteren dat ik me gewoon gespannen voel, Ik constateer het, probeer te zeggen tegen mezelf dat het niet erg is. Werkt ook niet voor iedereen, want het is best moeilijk. Daarnaast ben ik nu net begonnen met een paar sessies hartcoherentie om te leren met een paar trucjes die spanning onder controle te krijgen. Heb nog geen idee of het gaat werken.
Ik wens je veel succes, ik kan me voorstellen dat je er gefrustreert van raakt.....
vrijdag 7 januari 2011 om 08:51
Dat heb ik ook. Zo'n luidruchtige rommelbuik. Mijn zoontje zegt vaak, mam ik hoor je buik maar daar heb ik zelf niet zo'n erg in. Maar als ik erop ga letten wordt het inderdaad steeds erger. Ik heb me erbij neergelegd dat ik dat heb. Andere mensen halen bijv. steeds hun neus op of schrapen steeds hun keel. Iedereen heeft wel wat.
vrijdag 7 januari 2011 om 10:48
Thanks voor al jullie reacties
NewBorn, misschien is dat voor mij dan ook het overwegen waard. Het klinkt niet echt eng zoals jij het beschrijft. En heel erg fijn voor jou dat jij je nu niet meer de hele tijd richt op je buikpijn, want dat ken ik inderdaad: het wordt ook steeds erger als je er meer aandacht aan besteed.
En wat je zegt over die pil, misschien moet ik ook eens overwegen om daar een tijdje mee te stoppen. Merkte jij dan direct resultaat toen je was gestopt met de pil?
Ik denk er al langer over om er (tijdelijk) mee te stoppen.
Rary, ik gebruik geen AD. Wil ik ook eigenlijk niet aan gaan beginnen. Maar dat is vooral voor depressieve klachten toch? Of ook voor angstklachten?
Fener, dank je voor de tip. Ik zal het eens voorleggen aan mijn therapeut. We zijn nu vooral bezig op cognitief gedragsniveau, echt mijn denken ombuigen, merk wel dat dat iets helpt maar ben ook wel benieuwd naar iets dat ook meer richt op je lichaam en je gevoelens daarbij.
Josje75: Ja, ik denk dat het al heel wat helpt om het gewoon te accepteren. Wat is hartcoherentie voor iets?
Beautyfly: Je hebt waarschijnlijk precies de goede houding: gewoon accepteren dat je het hebt. Wat zeggen andere mensen dan bij jou als je buik zo'n lawaai maakt? Want ik ben vooral bang voor negatieve reacties (bijvoorbeeld lachen) van andere mensen. Maar je hebt wel gelijk, iedereen heeft iets. En waarom zou dit erger zijn dan je neus ophalen of je keel schrapen? Thanks.
NewBorn, misschien is dat voor mij dan ook het overwegen waard. Het klinkt niet echt eng zoals jij het beschrijft. En heel erg fijn voor jou dat jij je nu niet meer de hele tijd richt op je buikpijn, want dat ken ik inderdaad: het wordt ook steeds erger als je er meer aandacht aan besteed.
En wat je zegt over die pil, misschien moet ik ook eens overwegen om daar een tijdje mee te stoppen. Merkte jij dan direct resultaat toen je was gestopt met de pil?
Ik denk er al langer over om er (tijdelijk) mee te stoppen.
Rary, ik gebruik geen AD. Wil ik ook eigenlijk niet aan gaan beginnen. Maar dat is vooral voor depressieve klachten toch? Of ook voor angstklachten?
Fener, dank je voor de tip. Ik zal het eens voorleggen aan mijn therapeut. We zijn nu vooral bezig op cognitief gedragsniveau, echt mijn denken ombuigen, merk wel dat dat iets helpt maar ben ook wel benieuwd naar iets dat ook meer richt op je lichaam en je gevoelens daarbij.
Josje75: Ja, ik denk dat het al heel wat helpt om het gewoon te accepteren. Wat is hartcoherentie voor iets?
Beautyfly: Je hebt waarschijnlijk precies de goede houding: gewoon accepteren dat je het hebt. Wat zeggen andere mensen dan bij jou als je buik zo'n lawaai maakt? Want ik ben vooral bang voor negatieve reacties (bijvoorbeeld lachen) van andere mensen. Maar je hebt wel gelijk, iedereen heeft iets. En waarom zou dit erger zijn dan je neus ophalen of je keel schrapen? Thanks.
zondag 26 februari 2012 om 20:50
quote:Mac123 schreef op 07 januari 2011 @ 00:12:
Dat is erg vervelend. Mijn buik maakt dan geen geluid maar is mijn zwakke plek. Waar andere mensen hoofdpijn krijgen, krijg ik buikpijn. Altijd al gehad.
Ben je al naar de huisarts geweest? Wat zegt hij/zij?
Darmklachten en met name PDS is inderdaad een "pain in the as*" als ik het zo mag zeggen. Ikzelf heb het ook megemaakt.
Ik weet exact hoe het voelt om met moeite nog buiten te durven gaan omdat de kans er is dat je buikklachten krijgt en natuurlijk scheef bekeken wordt.
Ik ben nu klachtenvrij dankzij een dieet (dat ik al lang niet meer volg:p) welke melk en gluten meed. Heeft bij mij wonderen verricht. Heb ook hypnotherapie gevolgd maar werkte bij mij niet zo goed.
Of hypnotherapie pds klachten kan stillen is me een groot vraagteken aangezien in de meeste gevallen voeding de oorzaak van de klachten is.
Hopelijk vind je beterschap!
Succes en groeten,
Regina
Dat is erg vervelend. Mijn buik maakt dan geen geluid maar is mijn zwakke plek. Waar andere mensen hoofdpijn krijgen, krijg ik buikpijn. Altijd al gehad.
Ben je al naar de huisarts geweest? Wat zegt hij/zij?
Darmklachten en met name PDS is inderdaad een "pain in the as*" als ik het zo mag zeggen. Ikzelf heb het ook megemaakt.
Ik weet exact hoe het voelt om met moeite nog buiten te durven gaan omdat de kans er is dat je buikklachten krijgt en natuurlijk scheef bekeken wordt.
Ik ben nu klachtenvrij dankzij een dieet (dat ik al lang niet meer volg:p) welke melk en gluten meed. Heeft bij mij wonderen verricht. Heb ook hypnotherapie gevolgd maar werkte bij mij niet zo goed.
Of hypnotherapie pds klachten kan stillen is me een groot vraagteken aangezien in de meeste gevallen voeding de oorzaak van de klachten is.
Hopelijk vind je beterschap!
Succes en groeten,
Regina
