Geschrokken

03-01-2011 21:01 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal. Een vriendin van mij postte hier weleens omdat het haar hielp dus ik probeer het nu ook maar. Ik heb 2 1-2 jaar een relatie waarvan het ruim het laatste half jaar niet meer ging. Behoorlijke problemen en ruzies gekregen en meeste daarvan is dat we niet goed met elkaar meer kunnen communiceren en daardoor onbegrip krijgen.



Het laatste half jaar is het een knipperlichtrelatie geworden. Daar komt ook bij dat hij niet goed in zijn vel zit. Het ging steeds slechter met hem wat er een beetje insloop. Op het moment heeft hij geen baan meer en vertoont gedrag waardoor vrienden hem ook niet meer begrijpen. Het lijkt wel alsof hij zich tegen alles afzet. Ik kwam erachter dat ik niet zonder hem wil en ervoor wil vechten. Vorige week heb ik hem dit laten weten en het ging 3 dagen goed...ik ben er nu wel achter dat het nu niet gaat werken.

We kregen een domme ruzie wat nergens over ging. Ik begrijp hem niet meer.



Maar waarom ik post is dat ik ontzettend geschrokken ben. Hij belde gister dat hij geen contact meer wil en begon op een gegeven moment te dreigen en te schreeuwen en ik werd er gewoon bang van van alles wat hij zei. Hoe kan iemand die zegt om je te geven en van je te houden ineens zich zo tegen je keren? En deze kant heb ik ook nog nooit gezien/gehoord van hem.



Hij wil graag meeste tijd met zijn 2 doorbrengen en ik maak/heb best een druk leven. Dat is iets waar we niet uitkomen en waardoor onze problemen komen. Als hij ging claimen, merkte ik dat ik afstand nam. Maar door tijdje geen contact te hebben, merkte ik dat hij heel belangrijk is en dat ik voor hem kies, dat ik er met hem wil uitkomen. Ik ben hierover heel duidelijk geweest en hij zegt van mij te houden maar het lijkt wel alsof hij niet wil. Lijkt wel alsof hij steeds weer iets zoekt wat niet goed is (aan mij.) Weinig wat ik de laatste maanden deed was goed. Of ik was afwezig, of ik toonde niet genoeg interesse. Heel achterdochtig is hij naar mij toe.



Ik ben hier behoorlijk door in de war geraakt en liep op mijn tenen om het goed te houden (al werkte dat ook niet). Ik wilde het zo graag en heb er zoveel aan gedaan. Het lijkt wel of hij geen liefde wil. Ik ben niet de enige bij wie het gebeurd, door zijn gedrag van de laatste tijd hebben ook wat vrienden afstand genomen. Ik heb vanalles geprobeerd of heb ik er helemaal niet goed aan gedaan en had ik het zo moeten laten? Kennen jullie dit dat je om het minste geringste ruzie krijgt en elkaar niet meer begrijpt of wilt begrijpen? Wat is dit voor gedrag?



Ik maak me zorgen om hem en ik weet dat ik mezelf hiertegen moet beschermen en hem los moet laten want ik trek dit ook niet meer. Ben er eerlijk gezegd bang van geworden hoe hij nu doet. Al voel ik me aan de andere kant heel verdrietig dat ik hem moeten laten gaan omdat ik van hem hou......zou graag willen dat de oude hij weer terugkomt.....
Alle reacties Link kopieren




Wat naar voor je. Dit zal inderdaad ontzettend veel energie kosten. Maar als ik het zo lees heb je wel een goede stap gezet, als iemand zich zo gedraagt, kun je er ook iddniet mee leven.



Als hij echt te ver gaat kun je natuurlijk altijd de politie inschakelen, als hij je echt bang maakt?
Hey mores,



Meid, wat een verhaal. Je verdiend veel beter dan hoe hij je behandeld. Ik vind het heel rot voor je dat hij je zo onzeker heeft gemaakt. Je overdrijft niet. Hij manipuleert je, speelt spelletjes met je. Wil macht over je uitoefenen. En zolang jij hem in je leven houdt, en het hem lukt jou onzeker te maken en je naar hem luistert, heeft hij ook macht over je. Ik zou er ook bang van worden. Ik heb zelf een relatie gehad met een jongen die mij ook probeerde te manipuleren. Hij had kritiek op mij als persoon, hij moest altijd op de 1e plaats komen, mocht mn vriendinnen niet zien, hij wilde niet dat ik uit ging, enz. Terwijl ik nooit iets had gedaan wat zijn vertrouwen in mij beschadigd zou kunnen hebben of wat dan ook. Het rotte met zulke mensen is dat het besef bij beetjes komt. Later zie je het pas helemaal. Ik zag het gelukkig al vrij snel, en naar wat ik lees jij nu ook. Laat hem helemaal niet meer toe. Pak je eigen leven op. Ik weet dat je van houdt, en dat het pijn doet. Maar geloof me, het gaat over. Op een gegeven moment ontmoet je iemand die wel goed voor je is, en waar je wel gelukkig mee kunt zijn.



Sterkte
Alle reacties Link kopieren
Lijkt mijn ex wel. Heel herkenbaar. Alhoewel we uit elkaar zijn, was dat gedrag (wat net zo was/is als jij van jouw partner beschrijft) niet de eigenlijke oorzaak, maar zijn gedrag is juist zo geworden nadat we een half jaar uit elkaar waren.



Ook zijn baan opgezegd, heeft problemen met familie, heeft geen vrienden, wij hebben ook steeds meer problemen, kortom hij schopt tegen iedereen aan.



Hij is gediagnosticeerd als persoon met ontwijkende persoonlijkheidsstoornis, maar heeft ook trekken van Asperger.



Kan dat bij jouw partner ook niet meespelen?
Alle reacties Link kopieren
Het enige wat ik niet goed heb gedaan is er niet echt voor gegaan omdat dit gedrag steeds meer kwam. En maak dat maar eens duidelijk. Dat zou goed kunnen Namita...er klopt in iedergeval iets niet en hij heeft hulp nodig. Hoe is dat bij jou afgelopen? Stel dat ik wat hoor, moet ik hem dan negeren of waar doe ik goed aan?



Het is toch te erg dat als je zo close met elkaar bent geweest dat dit nu zo gaat. Ik moest al heel rustig zeggen en het in het midden laten waar ik moeite mee heb. Deed dat bijna nooit terwijl ik de wind van voren kreeg over luttele dingen. Hij zag en voelde niet dat ik het meende. Ik heb nog nooit ergens zoveel energie in gestoken en moeite gedaan. En hij ziet het niet, of wilt het niet zien.



Alles komt terug bij mij. Als hij iets had gedaan of gedrag dat niet ok was en ik zei daar iets van dan kreeg ik weer een hele waslijst wat er niet klopt aan mij. Hij denkt maar dat ik aan het sletten en aan het doen ben, ik ben nooit zo geweest en hij weet niet eens hoe zeer dit mij doet en mijn leven op zijn kop zet.



Het is bijna te bizar voor woorden wat er allemaal is gebeurd, al die onzinnige ruzies, en ook bizar dat ik hem niet los kon laten. Ik wilde te graag laten zien dat ik wel te vertrouwen ben etc. Maar waarom? Dit is geen liefde meer.



Ik bedenk me nu ook dat ik al heel lang niet van hem heb gehoord hoe het eigenlijk met mij gaat. Hij deed zijn verhaal en ik luisterde...



Wat is dit?
Alle reacties Link kopieren
[quote]mores schreef op 17 januari 2011 @ 22:17:

Het enige wat ik niet goed heb gedaan is er niet echt voor gegaan omdat dit gedrag steeds meer kwam. En maak dat maar eens duidelijk. Dat zou goed kunnen Namita...er klopt in iedergeval iets niet en hij heeft hulp nodig. Hoe is dat bij jou afgelopen? Stel dat ik wat hoor, moet ik hem dan negeren of waar doe ik goed aan?



Hij kwetste mij iedere keer weer opnieuw (was niet de bedoeling zei hij steeds, maar het gebeurde wel), hij was vaak zo met zichzelf bezig, zijn dingen waren belangrijk, wat ik vond of wilde, deed er niet toe,mijn eigenwaarde kelderde steeds meer. Dat heeft mij toen besluiten om uit elkaar te gaan. De eerste 8 maanden nadat we uit elkaar waren was ons contact niet al te slecht, het was natuurlijk niet zo dat alles weer koek en ei was, maar de druk was van de ketel.



Toen ging hij zich steeds vreemder gedragen, ook tegenover de kinderen (toen 11,10 en 8). Hij had inmiddels een vriendin , maar hij ging steeds meer bepalen wat er ging gebeuren, zei vreemde dingen. Voorbeeld: mijn moeder overleed plotseling, ik was net 3 dagen thuis na een week ziekenhuisopname, ik belde hem om hem te vertellen dat mijn moeder (wat nog steeds zijn schoonmoeder was) overleden was, en of hij de kinderen uit school op kon vangen. Ik heb geen broers en zussen, en moest alles met mijn vader regelen.

Zijn antwoord? Het wordt nu maar eens tijd dat iedereen aan mij gaat denken. Dan spoor je toch niet?



Mijn vader overleed afgelopen zomer. Ik kreeg 2 dagen na zijn overlijden allerlei rare smsjes van hem, ik moest niet zielig doen etc etc. Ik dacht waar slaat dat op, ik heb hem niet eens gesproken na het overlijden van mijn vader.



Maar goed om een lang verhaal kort te maken: tijdens ons huwelijk had ik al het idee dat er iets niet klopte (het is alleen de afgelopen jaren vele malen erger geworden), ik heb e.e.a. opgezocht op internet, heb dat uitgeprint en aan hem gegeven.



Ik verwachtte dat hij kwaad zou worden, want ja het is niet niks om iemand een stempel te geven van mss heb je wel dit of dat. Maar hij werd dus niet kwaad.



Hij heeft toen zelf een afspraak gemaakt bij een psychotherapeut.

Helaas is zijn gedrag er niet beter op geworden (denk niet de schuld van de psych), hij is juist arroganter geworden (hij vindt zelf assertiever), wil iedereen zo laten lopen zoals hij het wil. heel erg dominant. En erg onvoorspelbaar gedrag.



Hoe te reageren? Tja in ieder geval zijn gedrag niet pikken. Zoals jij het beschrijft zal hij niet voor rede vat baar zijn (is mijn ex ook niet, alles wat je zegt of je het nu kwaad zegt of normaal rustig. alles werkelijk alles weerlegt hij, en draait hij om. Hij meet voortdurend met 2 maten, zei zijn broer ook toevallig ook nog vandaag tegen me).



Het is aan jou de keus. Wil je bij hem blijven (dat zegt je hart), of breek je met hem (dat zegt je verstand).



Een goede relatie bestaat voor een groot deel uit respect, en als dat er niet is, dan is het heel heel moeilijk om een relatie in stand te houden.



Laat hem merken dat je zijn gedrag niet tolereert en accepteert, eens kijken wat hij dan gaat doen.



Succes

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven