Relaties
alle pijlers
pfff :(
zondag 23 januari 2011 om 14:51
Hallo iedereen!
Eventjes de situatie schetsen...
Ik ben een meisje dat reeds enkele maanden regelmatig jullie verhalen leest op het forum. Nu wil ik zelf mijn verhaaltje kwijt. Ik hoop op nuttige reacties. Ongeveer vier maanden geleden heb ik mijn drie jaar durende relatie beëindigd. Twee maanden geleden heb ik een leuke jongen ontmoet. In mijn verhaal zal ik hem *** noemen. Ook hij had een langere relatie (twee jaar). Zijn ex-vriendin had de relatie beëindigd zonder duidelijke reden.
Onze eerste date was echt geweldig. In een gezellig cafeetje dronken we een glaasje. Er werd veel gelachen en onze gesprekken waren heel leuk. Samen wandelden we terug naar onze wagens en namen afscheid. De volgende dagen praatten we regelmatig via msn en skype. Onze gesprekken duurden tot diep in de nacht. Ongeveer een weekje later kwam hij me thuis ophalen om samen te winkelen in Brussel. Na de tweede date volgde de derde, vierde, vijfde,... etc. We leerden elkaar steeds beter kennen. *** vertelde mij dat hij me heel graag zag. Ik lag in de zetel in zijn armen. We keken gezellig film en we zoenden.
Ik moet toegeven dat alles wel wat snel ging. In de eerste maand hadden we seks, leerde ik zijn familie kennen, vierden we nieuwjaar samen. Ik bleef af en toe bij hem slapen. Het voelde allemaal zo goed aan.
Op een avond toen ik bij hem was... was het doodstil. Er hing een rare sfeer in de lucht. Raar... want we konden normaal heel goed met elkaar praten. Ik wist dat er iets scheelde. Hij vertelde me dat ie een raar gevoel had. Ineens. Hij vroeg zich af of hij wel goed bezig was. Hij vond dat het allemaal snel ging. Hij zei dat hij me heel graag zag. Dat hij me zeker niet kwijt wilde. Maar dat hij het rustiger aan wilde doen. Ik dacht meteen... lap. Die jongen zit nog met zijn ex in zijn hoofd. Ik voelde me gebruikt. Ik was droevig, boos... Ik wist niet goed wat ik moest denken. Hij stelde me gerust. Dat ik mij geen zorgen hoefde te maken. Dat ik hem niet kwijt zou spelen. Dat hij mij nog altijd even graag ziet en ook nog verliefd is. Maar dat ie het rustiger aan wil doen... en me eerst op die rustige manier wil leren kennen en zeker wil zijn dat hij met mij verder wil gaan. Hij zei dat ie ook soms nog aan zijn ex dacht. Hij zei dat hij haar zeker niet terug wilde, maar dat hij soms nog moest denken aan haar.
Hij stelde voor om minder af te spreken. Nu spreken we twee keer in de week af... soms één keer in de week. We hebben geen seks meer. Ik blijf ook niet meer slapen bij hem. We zoenen af en toe. We amuzeren ons geweldig goed. We lachen. Ik ben dolgelukkig als ik bij hem ben. Hij is ook heel blij. Ik heb hem gezegd dat ik het ook rustig aan wil doen en hem de nodige tijd wil geven. Het probleem is nu dat ik soms niet weet wat ik moet doen. Soms wil ik hem zoenen, maar denk ik na over het feit of dat wel goed is? Of hij dat echt wel wil. Ik wil zeker niets kapot maken. Gisteren nam hij zelf mijn hand vast en gaf hij mij een kusje. Maar elke keer zit ik met die gedachten of dat wel goed is. Ook als we praten, of samen zijn... moet ik altijd denken aan wat hij die ene avond tegen mij zei... Hoe doe je dat rustig aan doen? Ik weet niet eens of we nu samen zijn of niet? Ik weet niet wat ik moet zeggen als iemand me vraagt of ik een vriendje heb? Ik vind van wel, maar weet niet hoe *** dat ziet. Ik durf over dat thema met hem niet praten... omdat ik ook niet opdringerig of lastig wil overkomen... We gedragen ons als een verliefd koppel, maar toch is er ergens een rem op. Dat gevoel is echt niet fijn. Ik weet niet goed wat mij in de toekomst te wachten staat. Ik wil zelf ook niet gekwetst worden. Aan de ene kant wil hij me dolgraag zien, mist hij mij... aan de andere kant wil hij het rustig aan doen.
Sorry dat mijn verhaal beetje onordelijk is...
Eventjes de situatie schetsen...
Ik ben een meisje dat reeds enkele maanden regelmatig jullie verhalen leest op het forum. Nu wil ik zelf mijn verhaaltje kwijt. Ik hoop op nuttige reacties. Ongeveer vier maanden geleden heb ik mijn drie jaar durende relatie beëindigd. Twee maanden geleden heb ik een leuke jongen ontmoet. In mijn verhaal zal ik hem *** noemen. Ook hij had een langere relatie (twee jaar). Zijn ex-vriendin had de relatie beëindigd zonder duidelijke reden.
Onze eerste date was echt geweldig. In een gezellig cafeetje dronken we een glaasje. Er werd veel gelachen en onze gesprekken waren heel leuk. Samen wandelden we terug naar onze wagens en namen afscheid. De volgende dagen praatten we regelmatig via msn en skype. Onze gesprekken duurden tot diep in de nacht. Ongeveer een weekje later kwam hij me thuis ophalen om samen te winkelen in Brussel. Na de tweede date volgde de derde, vierde, vijfde,... etc. We leerden elkaar steeds beter kennen. *** vertelde mij dat hij me heel graag zag. Ik lag in de zetel in zijn armen. We keken gezellig film en we zoenden.
Ik moet toegeven dat alles wel wat snel ging. In de eerste maand hadden we seks, leerde ik zijn familie kennen, vierden we nieuwjaar samen. Ik bleef af en toe bij hem slapen. Het voelde allemaal zo goed aan.
Op een avond toen ik bij hem was... was het doodstil. Er hing een rare sfeer in de lucht. Raar... want we konden normaal heel goed met elkaar praten. Ik wist dat er iets scheelde. Hij vertelde me dat ie een raar gevoel had. Ineens. Hij vroeg zich af of hij wel goed bezig was. Hij vond dat het allemaal snel ging. Hij zei dat hij me heel graag zag. Dat hij me zeker niet kwijt wilde. Maar dat hij het rustiger aan wilde doen. Ik dacht meteen... lap. Die jongen zit nog met zijn ex in zijn hoofd. Ik voelde me gebruikt. Ik was droevig, boos... Ik wist niet goed wat ik moest denken. Hij stelde me gerust. Dat ik mij geen zorgen hoefde te maken. Dat ik hem niet kwijt zou spelen. Dat hij mij nog altijd even graag ziet en ook nog verliefd is. Maar dat ie het rustiger aan wil doen... en me eerst op die rustige manier wil leren kennen en zeker wil zijn dat hij met mij verder wil gaan. Hij zei dat ie ook soms nog aan zijn ex dacht. Hij zei dat hij haar zeker niet terug wilde, maar dat hij soms nog moest denken aan haar.
Hij stelde voor om minder af te spreken. Nu spreken we twee keer in de week af... soms één keer in de week. We hebben geen seks meer. Ik blijf ook niet meer slapen bij hem. We zoenen af en toe. We amuzeren ons geweldig goed. We lachen. Ik ben dolgelukkig als ik bij hem ben. Hij is ook heel blij. Ik heb hem gezegd dat ik het ook rustig aan wil doen en hem de nodige tijd wil geven. Het probleem is nu dat ik soms niet weet wat ik moet doen. Soms wil ik hem zoenen, maar denk ik na over het feit of dat wel goed is? Of hij dat echt wel wil. Ik wil zeker niets kapot maken. Gisteren nam hij zelf mijn hand vast en gaf hij mij een kusje. Maar elke keer zit ik met die gedachten of dat wel goed is. Ook als we praten, of samen zijn... moet ik altijd denken aan wat hij die ene avond tegen mij zei... Hoe doe je dat rustig aan doen? Ik weet niet eens of we nu samen zijn of niet? Ik weet niet wat ik moet zeggen als iemand me vraagt of ik een vriendje heb? Ik vind van wel, maar weet niet hoe *** dat ziet. Ik durf over dat thema met hem niet praten... omdat ik ook niet opdringerig of lastig wil overkomen... We gedragen ons als een verliefd koppel, maar toch is er ergens een rem op. Dat gevoel is echt niet fijn. Ik weet niet goed wat mij in de toekomst te wachten staat. Ik wil zelf ook niet gekwetst worden. Aan de ene kant wil hij me dolgraag zien, mist hij mij... aan de andere kant wil hij het rustig aan doen.
Sorry dat mijn verhaal beetje onordelijk is...
zondag 23 januari 2011 om 15:04
quote:Bianca40 schreef op 23 januari 2011 @ 15:02:
Laat dit verhaal aan hem lezen. Of vertel hem wat je hier vertelt. En vraag hem dan hoe hij het ziet... of hij toekomst ziet voor jullie samen.Twee dagen na die avond waar die rare sfeer was, had ik hem gesproken erover en vroeg ik of wij nog wel een toekomst hadden. Hij zei dat hij dat niet kon zeggen dat hij verward was. Hij zei dat we wel zien wat het geeft en waar de toekomst ons brengt... maar ik word daar erg onzeker van..
Laat dit verhaal aan hem lezen. Of vertel hem wat je hier vertelt. En vraag hem dan hoe hij het ziet... of hij toekomst ziet voor jullie samen.Twee dagen na die avond waar die rare sfeer was, had ik hem gesproken erover en vroeg ik of wij nog wel een toekomst hadden. Hij zei dat hij dat niet kon zeggen dat hij verward was. Hij zei dat we wel zien wat het geeft en waar de toekomst ons brengt... maar ik word daar erg onzeker van..
zondag 23 januari 2011 om 15:08
Kan me voorstellen dat je daar onzeker van wordt grrr... en dat is niet helemaal eerlijk van hem. Jij wilt graag weten waar je aan toe bent, en hij kan je daar geen antwoord op geven.
Je zou kunnen proberen om samen af te spreken dat jullie over een maand of 2 weer hetzelfde onderwerp bespreken en dat je dan wel heel graag wat meer duidelijkheid krijgt?
Dan geef je hem toch even de tijd om alles op een rijtje te krijgen.
Lukt dat niet dan is het aan jou om te bepalen of je genoegen neemt met deze situatie. Soms kan het voor jezelf beter zijn om het contact dan maar (eventueel tijdelijk) helemaal te verbreken.
Je zou kunnen proberen om samen af te spreken dat jullie over een maand of 2 weer hetzelfde onderwerp bespreken en dat je dan wel heel graag wat meer duidelijkheid krijgt?
Dan geef je hem toch even de tijd om alles op een rijtje te krijgen.
Lukt dat niet dan is het aan jou om te bepalen of je genoegen neemt met deze situatie. Soms kan het voor jezelf beter zijn om het contact dan maar (eventueel tijdelijk) helemaal te verbreken.
zondag 23 januari 2011 om 15:14
Ja, daar heb ik ook aan gedacht. We zijn nu een maand verder. Ik heb dat thema bewust niet meer aangehaald om hem er niet mee lastig te vallen. Maar ik zou willen weten hoe de zaak nu staat? We doen als een verliefd koppel... maar ergens voel ik wel nog een rem. Ik durf het hem niet te vragen omdat ik bang ben van zijn antwoord. Ik wil hem ook niet kwijt, want we hebben het zo leuk samen.
zondag 23 januari 2011 om 15:20
Naar mijn idee kun je hem niet kwijt raken, omdat je hem eigenlijk nooit hebt gehad. Hij zit in zijn hoofd nog bij zijn ex en kan dus niet vol voor jou gaan.
Ik geloof ook niet zo in die stappen terug doen. Jij moet je gaan aanpassen en inhouden wat ervoor zorgt dat je op eieren gaat lopen. Zo hoort de liefde niet te zijn.
Laat hem los en mochten jullie eht bij elkaar passen dan komt hij wel. Dit gaat aan je vreten.
Ik geloof ook niet zo in die stappen terug doen. Jij moet je gaan aanpassen en inhouden wat ervoor zorgt dat je op eieren gaat lopen. Zo hoort de liefde niet te zijn.
Laat hem los en mochten jullie eht bij elkaar passen dan komt hij wel. Dit gaat aan je vreten.
zondag 23 januari 2011 om 15:22
Mannen zijn jagers. Hun interesse wordt nu eenmaal gefocust en vastgehouden zolang er een worst voor hun neus bungelt (tot op zekere duur uiteraard) en kán bijzonder snel afnemen nadat ze de worst eenmaal te eten hebben gehad. Hoe eerder mannen hem te pakken krijgen hoe groter, diep in hun hart, de teleurstelling.
Snap je waar ik heen wil?
Snap je waar ik heen wil?
zondag 23 januari 2011 om 15:26
quote:colalight schreef op 23 januari 2011 @ 15:24:
@ Frankie: Op een gegeven moment eet die man de worst toch wel. Dat betekent ds dat wanneer ze de worst hebben gehad, ze gelijk weer verder gaan en doet het er niet toe of ze hem na een week of na een maand hebben gegeten.Ik schreef: 'kán bijzonder snel afnemen' en 'hoe eerder mannen hem te pakken krijgen...'
@ Frankie: Op een gegeven moment eet die man de worst toch wel. Dat betekent ds dat wanneer ze de worst hebben gehad, ze gelijk weer verder gaan en doet het er niet toe of ze hem na een week of na een maand hebben gegeten.Ik schreef: 'kán bijzonder snel afnemen' en 'hoe eerder mannen hem te pakken krijgen...'
zondag 23 januari 2011 om 15:43
quote:grr_x schreef op 23 januari 2011 @ 14:51:
Nu wil ik zelf mijn verhaaltje kwijt. Ik hoop op nuttige reacties.
Tip: geef je verhaaltje een duidelijke titel.
En aan verhaaltjes en sprookjes heb je niets, als het om de liefde gaat. Hoe lang geleden was hij gedumpt voor je met hem in zee ging? Het klinkt niet lang.. en dat was je eerste fout.
Nu wil ik zelf mijn verhaaltje kwijt. Ik hoop op nuttige reacties.
Tip: geef je verhaaltje een duidelijke titel.
En aan verhaaltjes en sprookjes heb je niets, als het om de liefde gaat. Hoe lang geleden was hij gedumpt voor je met hem in zee ging? Het klinkt niet lang.. en dat was je eerste fout.
zondag 23 januari 2011 om 15:49
quote:colalight schreef op 23 januari 2011 @ 15:29:
@Frankie:En hoe weet je dat dan van te voren? Of hij voldaan is na die worst of dat hij meer wil?Weten doe je het nooit. Het is een kwestie van vertrouwen, en dat krijg je niet eerder (als je tenminste niet naief bent) dan nadat je elkaar een tijd hebt leren kennen. Die tijd ligt voor iedereen anders.
@Frankie:En hoe weet je dat dan van te voren? Of hij voldaan is na die worst of dat hij meer wil?Weten doe je het nooit. Het is een kwestie van vertrouwen, en dat krijg je niet eerder (als je tenminste niet naief bent) dan nadat je elkaar een tijd hebt leren kennen. Die tijd ligt voor iedereen anders.
zondag 23 januari 2011 om 15:56
quote:Ookeentheeleut schreef op 23 januari 2011 @ 15:32:
Persoonlijk begrijp ik dat rustig aan doen nooit zo goed.... Als je heel erg verliefd op elkaar bent, wil je volgens mij helemaal niet rustig aan doen....
Helemaal mee eens. Als je zoooo vroeg in een relatie (wat het nog niet eens is) al plotseling op de rem gaat trappen, dan zit er in mijn ogen iets niet goed bij hem. Geen sex meer als jullie daar net mee begonnen zijn? In deze fase hoor je elkaar op te vreten!
Ik denk dat jij maar eens goed op de rem moet gaan trappen nu. Laat maar eens even helemaal niets meer van je horen totdat hij weet wat hij wil.
Bonne chance.
Persoonlijk begrijp ik dat rustig aan doen nooit zo goed.... Als je heel erg verliefd op elkaar bent, wil je volgens mij helemaal niet rustig aan doen....
Helemaal mee eens. Als je zoooo vroeg in een relatie (wat het nog niet eens is) al plotseling op de rem gaat trappen, dan zit er in mijn ogen iets niet goed bij hem. Geen sex meer als jullie daar net mee begonnen zijn? In deze fase hoor je elkaar op te vreten!
Ik denk dat jij maar eens goed op de rem moet gaan trappen nu. Laat maar eens even helemaal niets meer van je horen totdat hij weet wat hij wil.
Bonne chance.
zondag 23 januari 2011 om 16:02
quote:Frankie33 schreef op 23 januari 2011 @ 15:49:
[...]
Weten doe je het nooit. Het is een kwestie van vertrouwen, en dat krijg je niet eerder (als je tenminste niet naief bent) dan nadat je elkaar een tijd hebt leren kennen. Die tijd ligt voor iedereen anders.Daar ben ik het wel mee eens. Maar soms heeft de een het vertrouwen en die blijkt dan niet te kloppen, zoals bij TO. Hoe lang heb jij bijvoorbeeld nodig? Of is dat per keer anders? En waaraan merk je dat het klopt?
[...]
Weten doe je het nooit. Het is een kwestie van vertrouwen, en dat krijg je niet eerder (als je tenminste niet naief bent) dan nadat je elkaar een tijd hebt leren kennen. Die tijd ligt voor iedereen anders.Daar ben ik het wel mee eens. Maar soms heeft de een het vertrouwen en die blijkt dan niet te kloppen, zoals bij TO. Hoe lang heb jij bijvoorbeeld nodig? Of is dat per keer anders? En waaraan merk je dat het klopt?
zondag 23 januari 2011 om 16:03
zondag 23 januari 2011 om 16:05
quote:qthee schreef op 23 januari 2011 @ 15:56:
[...]
Helemaal mee eens. Als je zoooo vroeg in een relatie (wat het nog niet eens is) al plotseling op de rem gaat trappen, dan zit er in mijn ogen iets niet goed bij hem. Geen sex meer als jullie daar net mee begonnen zijn? In deze fase hoor je elkaar op te vreten!
Ik denk dat jij maar eens goed op de rem moet gaan trappen nu. Laat maar eens even helemaal niets meer van je horen totdat hij weet wat hij wil.
Bonne chance.Ja, ik heb daar ook al aangedacht. Ik besef wel heel goed dat er iets niet juist zit.
[...]
Helemaal mee eens. Als je zoooo vroeg in een relatie (wat het nog niet eens is) al plotseling op de rem gaat trappen, dan zit er in mijn ogen iets niet goed bij hem. Geen sex meer als jullie daar net mee begonnen zijn? In deze fase hoor je elkaar op te vreten!
Ik denk dat jij maar eens goed op de rem moet gaan trappen nu. Laat maar eens even helemaal niets meer van je horen totdat hij weet wat hij wil.
Bonne chance.Ja, ik heb daar ook al aangedacht. Ik besef wel heel goed dat er iets niet juist zit.
zondag 23 januari 2011 om 16:08
Even helemaal geen contact leek mij in eerste instantie ook de beste oplossing. Maar hij heeft het ook moeilijk om mij gerust te laten... Ik heb de indruk dat ie bang is om zo snel verder te gaan. Hij zegt van zichzelf ook dat ie soms onzeker is. Als ik nu helemaal niets meer van mij laat horen en hem ga negeren... dan gaat ie denken dat ik boos ben? Gaat dat niet averechts werken?
zondag 23 januari 2011 om 16:14
zondag 23 januari 2011 om 16:16
quote:Als ik nu helemaal niets meer van mij laat horen en hem ga negeren... dan gaat ie denken dat ik boos ben? Gaat dat niet averechts werken?Je hoeft dat toch niet onaangekondigd te doen? Wees maar gewoon open en eerlijk (zou typisch Hollands moeten zijn) en zeg dat de bal bij hem ligt. Als hij je echt wil, moet ie je maar komen veroveren.
zondag 23 januari 2011 om 16:22
quote:qthee schreef op 23 januari 2011 @ 16:16:
[...]
Je hoeft dat toch niet onaangekondigd te doen? Wees maar gewoon open en eerlijk (zou typisch Hollands moeten zijn) en zeg dat de bal bij hem ligt. Als hij je echt wil, moet ie je maar komen veroveren. Wat moet ik dan in tussentijd doen? Mijn gevoelens aan de kant zetten en wachten tot hij mij veroverd? Dat klinkt ook maar dom. Ik ben afstandelijker geworden, omdat de situatie mij onzeker maakt. Als ik een tijdje echt afstandelijk doe en niets van me laat horen... vraagt hij mij wanneer we elkaar terug zien. Overlaatst zei hij tegen mij dat ie bang is dat ie me kwijt geraakt, omdat ie dat niet gewend is dat ik zo afstandelijk doe. Behoort dat tot 'veroveren'?
[...]
Je hoeft dat toch niet onaangekondigd te doen? Wees maar gewoon open en eerlijk (zou typisch Hollands moeten zijn) en zeg dat de bal bij hem ligt. Als hij je echt wil, moet ie je maar komen veroveren. Wat moet ik dan in tussentijd doen? Mijn gevoelens aan de kant zetten en wachten tot hij mij veroverd? Dat klinkt ook maar dom. Ik ben afstandelijker geworden, omdat de situatie mij onzeker maakt. Als ik een tijdje echt afstandelijk doe en niets van me laat horen... vraagt hij mij wanneer we elkaar terug zien. Overlaatst zei hij tegen mij dat ie bang is dat ie me kwijt geraakt, omdat ie dat niet gewend is dat ik zo afstandelijk doe. Behoort dat tot 'veroveren'?
zondag 23 januari 2011 om 20:44
quote:colalight schreef op 23 januari 2011 @ 16:02:
[...]
Daar ben ik het wel mee eens. Maar soms heeft de een het vertrouwen en die blijkt dan niet te kloppen, zoals bij TO. Hoe lang heb jij bijvoorbeeld nodig? Of is dat per keer anders? En waaraan merk je dat het klopt?
Als tie consequent zegt wat ie doet en doet wat ie zegt, om het maar populair uit te drukken. Kan het nog altijd zijn dat wat ie zegt en doet niet jouw stiel is, dan kap je sowieso, maar dan heb je in elk geval geen spijt dat je je benen hebt gespreid voor een zak, waar je je misschien ook nog es ten onrechte aan hebt gehecht.
Veel mannen zijn in staat tot kunstig liegen en tot 'eerlijk' toneelspel voor lange tijd. Daarom zou ik eerder 'te lang' wachten dan te kort. Sowieso lang genoeg om leugens redelijkerwijs te kunnen laten uitkomen. 'Te lang' is als meneer zijn belangstelling afneemt doordat ie geen seks krijgt of als ie vervelend wordt om dezelfde reden. Maar ook dan had je niet de juiste te pakken, dat mag duidelijk zijn, en ook dan hoef je dus geen spijt te hebben qua benen spreiden en zak.
Ja ja, ik pleit voor wat ouderwetser normen. Maar daar is heel goed over nagedacht.
[...]
Daar ben ik het wel mee eens. Maar soms heeft de een het vertrouwen en die blijkt dan niet te kloppen, zoals bij TO. Hoe lang heb jij bijvoorbeeld nodig? Of is dat per keer anders? En waaraan merk je dat het klopt?
Als tie consequent zegt wat ie doet en doet wat ie zegt, om het maar populair uit te drukken. Kan het nog altijd zijn dat wat ie zegt en doet niet jouw stiel is, dan kap je sowieso, maar dan heb je in elk geval geen spijt dat je je benen hebt gespreid voor een zak, waar je je misschien ook nog es ten onrechte aan hebt gehecht.
Veel mannen zijn in staat tot kunstig liegen en tot 'eerlijk' toneelspel voor lange tijd. Daarom zou ik eerder 'te lang' wachten dan te kort. Sowieso lang genoeg om leugens redelijkerwijs te kunnen laten uitkomen. 'Te lang' is als meneer zijn belangstelling afneemt doordat ie geen seks krijgt of als ie vervelend wordt om dezelfde reden. Maar ook dan had je niet de juiste te pakken, dat mag duidelijk zijn, en ook dan hoef je dus geen spijt te hebben qua benen spreiden en zak.
Ja ja, ik pleit voor wat ouderwetser normen. Maar daar is heel goed over nagedacht.
zondag 23 januari 2011 om 21:16
quote:grr_x schreef op 23 januari 2011 @ 16:22:
Wat moet ik dan in tussentijd doen? Mijn gevoelens aan de kant zetten en wachten tot hij mij veroverd? Dat klinkt ook maar dom. Ik ben afstandelijker geworden, omdat de situatie mij onzeker maakt. Als ik een tijdje echt afstandelijk doe en niets van me laat horen... vraagt hij mij wanneer we elkaar terug zien. Overlaatst zei hij tegen mij dat ie bang is dat ie me kwijt geraakt, omdat ie dat niet gewend is dat ik zo afstandelijk doe. Behoort dat tot 'veroveren'?Hij is bang dat het te snel gaat en hij is bang je kwijt te raken. Jij weet gelukkig wat je wil, maar hij is bang jou te moeten zeggen dat het niet hetzelfde is.
Aldus dokter qthee (die er natuurlijk helemaal naast kan zitten en je ondertussen wel alle geluk van de wereld wenst:))
Wat moet ik dan in tussentijd doen? Mijn gevoelens aan de kant zetten en wachten tot hij mij veroverd? Dat klinkt ook maar dom. Ik ben afstandelijker geworden, omdat de situatie mij onzeker maakt. Als ik een tijdje echt afstandelijk doe en niets van me laat horen... vraagt hij mij wanneer we elkaar terug zien. Overlaatst zei hij tegen mij dat ie bang is dat ie me kwijt geraakt, omdat ie dat niet gewend is dat ik zo afstandelijk doe. Behoort dat tot 'veroveren'?Hij is bang dat het te snel gaat en hij is bang je kwijt te raken. Jij weet gelukkig wat je wil, maar hij is bang jou te moeten zeggen dat het niet hetzelfde is.
Aldus dokter qthee (die er natuurlijk helemaal naast kan zitten en je ondertussen wel alle geluk van de wereld wenst:))
