Werk & Studie
alle pijlers
Wat moet ik doen???
maandag 24 januari 2011 om 17:10
Ik zit met een probleem.
Mijn vriend en ik wilde graag gaan samenwonen. Hij woont in gelderland, ik in noord holland. Samen hebben we besloten dat ik naar gelderland zou verhuizen. Ik heb eerst een baan gezocht in de buurt van zijn woonplaats en toen ik die had heb ik mijn baan (vast contract) opgezegd, mijn huisje opgezegd, spulletjes verkocht en ben ik verhuisd. Best veel: van een grote stad naar een (in mijn ogen) een dorp, samenwonen en een nieuwe baan.
Het samenwonen gaat super en ook in het dorp kan ik redelijk aarden, maar mijn nieuwe baan...Pff ik heb er buikpijn van. Wat zo leuk leek, valt nu allemaal tegen. Ik zit met max 3 collega's op kantoor. Het zijn allemaal oudere mannen waar geen spontaan woord uitkomt. Het bedrijf is super commercieel ingesteld, niks mis mee, maar daardoor hangt er een gespannen sfeertje. Ook mijn vrije dagen staan allemaal vast. Het zijn er 25, dus ik heb geen dagen over om even een dagje vrij te plannen om even wat voor mezelf te doen.
Nu loopt mijn proefperiode 31 januari af. Ik zit er over na te denken om er mee te stoppen. Als ik blijf zitten, zit ik vast aan een opzegtermijn en van solliciteren komt er dan toch niks, want ik kan geen vrij nemen. Aan de andere kant is het natuurlijk een risico, vooral in deze tijd, wie zegt dat ik snel een nieuwe baan vind. Maar ja zo ben ik ook niet gelukkig en ik vind dat ik dat best mag zijn aangezien ik alles heb opgegeven. Ik kan nog een poosje vooruit met mijn spaargeld. Daarnaast heb ik zoiets van dan ga ik van mij part parttime als telefoniste werken en de andere dagen gebruiken om te solliciteren.
Wat zouden jullie doen?
Mijn vriend en ik wilde graag gaan samenwonen. Hij woont in gelderland, ik in noord holland. Samen hebben we besloten dat ik naar gelderland zou verhuizen. Ik heb eerst een baan gezocht in de buurt van zijn woonplaats en toen ik die had heb ik mijn baan (vast contract) opgezegd, mijn huisje opgezegd, spulletjes verkocht en ben ik verhuisd. Best veel: van een grote stad naar een (in mijn ogen) een dorp, samenwonen en een nieuwe baan.
Het samenwonen gaat super en ook in het dorp kan ik redelijk aarden, maar mijn nieuwe baan...Pff ik heb er buikpijn van. Wat zo leuk leek, valt nu allemaal tegen. Ik zit met max 3 collega's op kantoor. Het zijn allemaal oudere mannen waar geen spontaan woord uitkomt. Het bedrijf is super commercieel ingesteld, niks mis mee, maar daardoor hangt er een gespannen sfeertje. Ook mijn vrije dagen staan allemaal vast. Het zijn er 25, dus ik heb geen dagen over om even een dagje vrij te plannen om even wat voor mezelf te doen.
Nu loopt mijn proefperiode 31 januari af. Ik zit er over na te denken om er mee te stoppen. Als ik blijf zitten, zit ik vast aan een opzegtermijn en van solliciteren komt er dan toch niks, want ik kan geen vrij nemen. Aan de andere kant is het natuurlijk een risico, vooral in deze tijd, wie zegt dat ik snel een nieuwe baan vind. Maar ja zo ben ik ook niet gelukkig en ik vind dat ik dat best mag zijn aangezien ik alles heb opgegeven. Ik kan nog een poosje vooruit met mijn spaargeld. Daarnaast heb ik zoiets van dan ga ik van mij part parttime als telefoniste werken en de andere dagen gebruiken om te solliciteren.
Wat zouden jullie doen?
maandag 24 januari 2011 om 17:18
Ja ik zou ook stoppen. Of je moet een manier weten waarop het wél aangenaam is op je werk. Muziek, of iets... ? Ben zelf niet zo creatief..
Nee het leven is erg kort, tijd is kostbaar. Als iedere dag hierdoor zo'n worsteling is, zou ik liever even wat krapper leven en een andere baan zoeken. Maar het is een risico inderdaad.
Nee het leven is erg kort, tijd is kostbaar. Als iedere dag hierdoor zo'n worsteling is, zou ik liever even wat krapper leven en een andere baan zoeken. Maar het is een risico inderdaad.
maandag 24 januari 2011 om 17:39
maandag 24 januari 2011 om 17:39
Heel vervelend dat het zo tegenvalt. Zo had je je nieuwe leven vast niet voorgesteld.
Als het alleen om die drie saaie collega's gaat, zou ik echt geen baan opzeggen. Straks zit je alleen thuis; dat is nóg saaier. Zeker in een omgeving waar je nog niemand kent. En inderdaad, wie zegt dat je snel weer een nieuwe baan hebt? Een (part)time baan die simpeler is, is ook niet (altijd) makkelijk te vinden en ook hier zul je binnen de kortste keren weer verveeld zijn, al lijkt het nu het walhalla.
Maar waarom is de sfeer zo gespannen? Niet leuk of saai lijkt mij geen goede reden om weg te gaan. Maar gespannen en buikpijn hebben is echt vervelend. Hoe komt dat, wordt er te veel van je verwacht, word je buitengesloten, is je takenpakket niet helder, heb je te veel stress?
Probeer helder te krijgen waarom je je zo ongelukkig voelt. En praat er dan eens goed over met je leidinggevende en/of collega's. Weggaan is dan alsnog de makkelijkste weg! Misschien is het wel op te lossen door er gewoon open over te zijn.
Mocht je toch weg willen: je hoeft toch niet per se vrije dagen hebben om te solliciteren? Voor een gesprek natuurlijk wel, maar vacatures zoeken en brieven schrijven is stap 1 en dat kun je gewoon 's avonds en in het weekeinde doen.
Als het alleen om die drie saaie collega's gaat, zou ik echt geen baan opzeggen. Straks zit je alleen thuis; dat is nóg saaier. Zeker in een omgeving waar je nog niemand kent. En inderdaad, wie zegt dat je snel weer een nieuwe baan hebt? Een (part)time baan die simpeler is, is ook niet (altijd) makkelijk te vinden en ook hier zul je binnen de kortste keren weer verveeld zijn, al lijkt het nu het walhalla.
Maar waarom is de sfeer zo gespannen? Niet leuk of saai lijkt mij geen goede reden om weg te gaan. Maar gespannen en buikpijn hebben is echt vervelend. Hoe komt dat, wordt er te veel van je verwacht, word je buitengesloten, is je takenpakket niet helder, heb je te veel stress?
Probeer helder te krijgen waarom je je zo ongelukkig voelt. En praat er dan eens goed over met je leidinggevende en/of collega's. Weggaan is dan alsnog de makkelijkste weg! Misschien is het wel op te lossen door er gewoon open over te zijn.
Mocht je toch weg willen: je hoeft toch niet per se vrije dagen hebben om te solliciteren? Voor een gesprek natuurlijk wel, maar vacatures zoeken en brieven schrijven is stap 1 en dat kun je gewoon 's avonds en in het weekeinde doen.
maandag 24 januari 2011 om 17:59
Vervelend dat jij je niet op je plek voelt!
Is het geen optie om door te werken en ondertussen opzoek te gaan naar een andere baan?
Of als het finacieel kan dat je stopt met werken en vanuit huis gaat zoeken?
Maar als jij je nu al zo voelt zou ik als het mogelijk stoppen met werken.
Is het geen optie om door te werken en ondertussen opzoek te gaan naar een andere baan?
Of als het finacieel kan dat je stopt met werken en vanuit huis gaat zoeken?
Maar als jij je nu al zo voelt zou ik als het mogelijk stoppen met werken.
Het gras aan de overkant is niet groen.
maandag 24 januari 2011 om 18:01
quote:moidelamoi schreef op 24 januari 2011 @ 17:10:
maar mijn nieuwe baan...Pff ik heb er buikpijn van. Wat zo leuk leek, valt nu allemaal tegen. Ik zit met max 3 collega's op kantoor. Het zijn allemaal oudere mannen waar geen spontaan woord uitkomt. Het bedrijf is super commercieel ingesteld, niks mis mee, maar daardoor hangt er een gespannen sfeertje. Ook mijn vrije dagen staan allemaal vast. Het zijn er 25, dus ik heb geen dagen over om even een dagje vrij te plannen om even wat voor mezelf te doen.
maar wat is nou precies het vervelende aan je baan? Het feit dat je collega's niet zo spontaan uit de hoek komen, de gespannen sfeer (hoe uit dat zich?) of de vaste vrije dagen zodat je nooit een dag voor jezelf hebt (hoezo, heeft je vriend precies dezelfde vakantiedagen?).
maar mijn nieuwe baan...Pff ik heb er buikpijn van. Wat zo leuk leek, valt nu allemaal tegen. Ik zit met max 3 collega's op kantoor. Het zijn allemaal oudere mannen waar geen spontaan woord uitkomt. Het bedrijf is super commercieel ingesteld, niks mis mee, maar daardoor hangt er een gespannen sfeertje. Ook mijn vrije dagen staan allemaal vast. Het zijn er 25, dus ik heb geen dagen over om even een dagje vrij te plannen om even wat voor mezelf te doen.
maar wat is nou precies het vervelende aan je baan? Het feit dat je collega's niet zo spontaan uit de hoek komen, de gespannen sfeer (hoe uit dat zich?) of de vaste vrije dagen zodat je nooit een dag voor jezelf hebt (hoezo, heeft je vriend precies dezelfde vakantiedagen?).
maandag 24 januari 2011 om 18:03
Bedankt voor jullie reacties.
Het bedrijf waar ik werk gaat met de bouwvak mee. Dus in de zomer 3 weken, tussen kerst en oud en nieuw een week en ergens nog een week. Even naar de tandarts is geen probleem, maar als ik thuis moet blijven voor een monteur dan kost dat me halve dag (die ik dus niet heb aangezien mijn vakanties al vast staan). Het bedrijf heeft ook geen CAO.
Wat betreft de sfeer. Ik ben echt niet iemand die makkelijk opgeeft. Bij mijn vorige baan had ik het ook niet zo naar mijn zin in het begin, maar dat kwam omdat alles nieuw was natuurlijk. Ik heb het toch 7 jaar volgehouden en met pijn in mijn hart ben ik weggegaan. Dit is echt anders. Het klinkt misschien raar, maar het lijkt wel of ik afstomp. Waar ik bij mijn vorige baan complimenten kreeg over het feit dat ik de groep bij elkaar hield, ben ik hier een heel ander persoon en ben ik met mezelf in gesprek om maar met iemand te praten. Van de zomer is iedereen weg (buitenwerkzaamheden) en zit ik dus maanden bijna helemaal alleen. Qua werk kan ik veel leren denk ik, maar omdat er een mega achterstand van een half jaar is en het werk maar blijft komen omdat ze overal te laat mee zijn, zie ik soms door de bomen het bos niet meer. Daarnaast is er ook niemand die mij in kan werken.
Wat Andj zegt: het leven kan zo kort zijn. Eerst wilde ik meer geld verdienen, nu heb ik zoiets van als ik het maar naar mijn zin heb op me werk, dan maakt me dat geld ook niet uit. Je zit er wel 40 uur per week. Maar ja idd wie zegt dat ik zo een baan heb. Ik was wel van plan om dan gelijk bij alle uitzendbureaus langs te gaan natuurlijk. Gelijk actie ondernemen, maar ja dan nog blijft het een risico.
Dilemma!
Het bedrijf waar ik werk gaat met de bouwvak mee. Dus in de zomer 3 weken, tussen kerst en oud en nieuw een week en ergens nog een week. Even naar de tandarts is geen probleem, maar als ik thuis moet blijven voor een monteur dan kost dat me halve dag (die ik dus niet heb aangezien mijn vakanties al vast staan). Het bedrijf heeft ook geen CAO.
Wat betreft de sfeer. Ik ben echt niet iemand die makkelijk opgeeft. Bij mijn vorige baan had ik het ook niet zo naar mijn zin in het begin, maar dat kwam omdat alles nieuw was natuurlijk. Ik heb het toch 7 jaar volgehouden en met pijn in mijn hart ben ik weggegaan. Dit is echt anders. Het klinkt misschien raar, maar het lijkt wel of ik afstomp. Waar ik bij mijn vorige baan complimenten kreeg over het feit dat ik de groep bij elkaar hield, ben ik hier een heel ander persoon en ben ik met mezelf in gesprek om maar met iemand te praten. Van de zomer is iedereen weg (buitenwerkzaamheden) en zit ik dus maanden bijna helemaal alleen. Qua werk kan ik veel leren denk ik, maar omdat er een mega achterstand van een half jaar is en het werk maar blijft komen omdat ze overal te laat mee zijn, zie ik soms door de bomen het bos niet meer. Daarnaast is er ook niemand die mij in kan werken.
Wat Andj zegt: het leven kan zo kort zijn. Eerst wilde ik meer geld verdienen, nu heb ik zoiets van als ik het maar naar mijn zin heb op me werk, dan maakt me dat geld ook niet uit. Je zit er wel 40 uur per week. Maar ja idd wie zegt dat ik zo een baan heb. Ik was wel van plan om dan gelijk bij alle uitzendbureaus langs te gaan natuurlijk. Gelijk actie ondernemen, maar ja dan nog blijft het een risico.
Dilemma!
maandag 24 januari 2011 om 18:04
Ik zou niet je baan opzeggen, maar even doorbijten en intussen hard zoeken naar een andere baan. Ik woon ook in Gelderland en de banen liggen nog niet echt voor het oprapen. En als je zelf opzegt, heb je ook geen recht op WW, terwijl je geen idee hebt hoe lang het kan gaan duren.
It's not you, it's me. No wait. It's you. It's totally you...
maandag 24 januari 2011 om 18:15
quote:moidelamoi schreef op 24 januari 2011 @ 18:03:
Bedankt voor jullie reacties.
Het bedrijf waar ik werk gaat met de bouwvak mee. Dus in de zomer 3 weken, tussen kerst en oud en nieuw een week en ergens nog een week. Zou best met je willen ruilen hoor, moet altijd werken met de feestdagen namelijk
Even naar de tandarts is geen probleem, maar als ik thuis moet blijven voor een monteur dan kost dat me halve dag (die ik dus niet heb aangezien mijn vakanties al vast staan). En waarom neemt je vriend geen uren op voor sit soort dingen??
Het bedrijf heeft ook geen CAO.
Wat betreft de sfeer. Ik ben echt niet iemand die makkelijk opgeeft. Bij mijn vorige baan had ik het ook niet zo naar mijn zin in het begin, maar dat kwam omdat alles nieuw was natuurlijk. Ik heb het toch 7 jaar volgehouden en met pijn in mijn hart ben ik weggegaan. Dit is echt anders. Het klinkt misschien raar, maar het lijkt wel of ik afstomp. Waar ik bij mijn vorige baan complimenten kreeg over het feit dat ik de groep bij elkaar hield, ben ik hier een heel ander persoon en ben ik met mezelf in gesprek om maar met iemand te praten. Van de zomer is iedereen weg (buitenwerkzaamheden) en zit ik dus maanden bijna helemaal alleen. Qua werk kan ik veel leren denk ik, maar omdat er een mega achterstand van een half jaar is en het werk maar blijft komen omdat ze overal te laat mee zijn, zie ik soms door de bomen het bos niet meer. Daarnaast is er ook niemand die mij in kan werken.
Wat Andj zegt: het leven kan zo kort zijn. Eerst wilde ik meer geld verdienen, nu heb ik zoiets van als ik het maar naar mijn zin heb op me werk, dan maakt me dat geld ook niet uit. Je zit er wel 40 uur per week. Maar ja idd wie zegt dat ik zo een baan heb. Ik was wel van plan om dan gelijk bij alle uitzendbureaus langs te gaan natuurlijk. Gelijk actie ondernemen, maar ja dan nog blijft het een risico.
Dilemma!
Bedankt voor jullie reacties.
Het bedrijf waar ik werk gaat met de bouwvak mee. Dus in de zomer 3 weken, tussen kerst en oud en nieuw een week en ergens nog een week. Zou best met je willen ruilen hoor, moet altijd werken met de feestdagen namelijk
Even naar de tandarts is geen probleem, maar als ik thuis moet blijven voor een monteur dan kost dat me halve dag (die ik dus niet heb aangezien mijn vakanties al vast staan). En waarom neemt je vriend geen uren op voor sit soort dingen??
Het bedrijf heeft ook geen CAO.
Wat betreft de sfeer. Ik ben echt niet iemand die makkelijk opgeeft. Bij mijn vorige baan had ik het ook niet zo naar mijn zin in het begin, maar dat kwam omdat alles nieuw was natuurlijk. Ik heb het toch 7 jaar volgehouden en met pijn in mijn hart ben ik weggegaan. Dit is echt anders. Het klinkt misschien raar, maar het lijkt wel of ik afstomp. Waar ik bij mijn vorige baan complimenten kreeg over het feit dat ik de groep bij elkaar hield, ben ik hier een heel ander persoon en ben ik met mezelf in gesprek om maar met iemand te praten. Van de zomer is iedereen weg (buitenwerkzaamheden) en zit ik dus maanden bijna helemaal alleen. Qua werk kan ik veel leren denk ik, maar omdat er een mega achterstand van een half jaar is en het werk maar blijft komen omdat ze overal te laat mee zijn, zie ik soms door de bomen het bos niet meer. Daarnaast is er ook niemand die mij in kan werken.
Wat Andj zegt: het leven kan zo kort zijn. Eerst wilde ik meer geld verdienen, nu heb ik zoiets van als ik het maar naar mijn zin heb op me werk, dan maakt me dat geld ook niet uit. Je zit er wel 40 uur per week. Maar ja idd wie zegt dat ik zo een baan heb. Ik was wel van plan om dan gelijk bij alle uitzendbureaus langs te gaan natuurlijk. Gelijk actie ondernemen, maar ja dan nog blijft het een risico.
Dilemma!
maandag 24 januari 2011 om 18:17
Ik weet niet wat je kunt en wilt, maar als ik (weer) in zo'n situatie zou zitten, had ik mijn baan opgezegd en via een uitzendbureau gaan werken.
40 uur per week werken én met tegenzin naar je werk gaan, dat is voor mij niet echt 'levensplezier'. Dan maar tijdelijk minder geld en op zoek naar wat anders, iets waar ik me wél thuis voel.
Succes!
40 uur per week werken én met tegenzin naar je werk gaan, dat is voor mij niet echt 'levensplezier'. Dan maar tijdelijk minder geld en op zoek naar wat anders, iets waar ik me wél thuis voel.
Succes!
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 24 januari 2011 om 18:27
Claudia geeft een goede optie: een dag minder werken, ik weet natuurlijk niet of het kan.
Daarnaast is bij mijn sollicitatie naar mijn huidige baan verteld dat je werkgever je vrij hoort te geven voor een sollicitatiegesprek. Ik weet niet precies hoe dat zit, en of het in een CAO moet staan (die je niet hebt), maar dat zou waardevol zijn om uit te zoeken.
Ik zou dit eerst eens uitzoeken en uitvinden wat de opzegtermijn is als je wel een vast contract aangaat. Dan heb je wat meer tijd om te solliciteren.
Ik heb ooit een baan opgezegd, omdat het me na 1,5 jaar echt niet beviel. Ik had een tijdelijk contract, maar kon nog minstens een jaar doorwerken, maar dat wilde ik écht niet! Het was een van mijn beste besluiten, ik ben destijds slechts 8 weken werkeloos geweest.
Daarnaast is bij mijn sollicitatie naar mijn huidige baan verteld dat je werkgever je vrij hoort te geven voor een sollicitatiegesprek. Ik weet niet precies hoe dat zit, en of het in een CAO moet staan (die je niet hebt), maar dat zou waardevol zijn om uit te zoeken.
Ik zou dit eerst eens uitzoeken en uitvinden wat de opzegtermijn is als je wel een vast contract aangaat. Dan heb je wat meer tijd om te solliciteren.
Ik heb ooit een baan opgezegd, omdat het me na 1,5 jaar echt niet beviel. Ik had een tijdelijk contract, maar kon nog minstens een jaar doorwerken, maar dat wilde ik écht niet! Het was een van mijn beste besluiten, ik ben destijds slechts 8 weken werkeloos geweest.
maandag 24 januari 2011 om 18:35
Ik weet niet waar je in Gelderland woont, maar hier in Oostelijk Gelderland is de banenmarkt nog zwaar k*t. Ik heb een jaar bij huis gelopen omdat er helemaal niets te krijgen was (nee, ook geen schoonmaak --> te oud en te 'slim').
Overigens heb ik een paar jaar geleden in een soortgelijke situatie gezeten. Baan leek geweldig, was wel wat ver weg, maar ach, leuke baan toch? Verschrikkelijk was het. Alles lag helemaal vast, eigen inbreng werd totaal niet gewaardeerd, collega's en ik hadden totaal geen klik, de werkzaamheden waren saai en onhandig opgezet, de contacten tussen de afdelingen onderling waren enorm verzuurd... Ik heb het, met pijn in de buik en heel veel chagrijn dik een jaar volgehouden. Toen was het genoeg. Ben een andere baan gaan zoeken en zelf weggegaan.
Alhoewel ik een aantal malen had aangegeven dat ik niet helemaal op mijn plek zat, sloeg dat in als een bom (hoezo opletten... *zucht* ). Alhoewel ik veel minder ging verdienen, vond ik het veel beter zo. Ik ging weer met plezier naar mijn werk en was dus ook een stuk gezelliger thuis...
Het is een moeilijke afweging, en denk erom, als je uit jezelf weg gaat, kom je ook niet in aanmerking voor een uitkering. Dan is een baan vinden natuurlijk nog veel meer een must (ook met uitkering, maar financieel heb je gewoon net iets meer lucht) en kan dat weer voor stress zorgen. Ik zou toch proberen om vanuit deze baan te solliciteren op wat anders. Als je niet wil zeggen dat je een gesprek hebt, zeg je toch dat je een zeer belangrijke prive-afspraak hebt, en eventueel lieg je door je tanden heen...
Overigens heb ik een paar jaar geleden in een soortgelijke situatie gezeten. Baan leek geweldig, was wel wat ver weg, maar ach, leuke baan toch? Verschrikkelijk was het. Alles lag helemaal vast, eigen inbreng werd totaal niet gewaardeerd, collega's en ik hadden totaal geen klik, de werkzaamheden waren saai en onhandig opgezet, de contacten tussen de afdelingen onderling waren enorm verzuurd... Ik heb het, met pijn in de buik en heel veel chagrijn dik een jaar volgehouden. Toen was het genoeg. Ben een andere baan gaan zoeken en zelf weggegaan.
Alhoewel ik een aantal malen had aangegeven dat ik niet helemaal op mijn plek zat, sloeg dat in als een bom (hoezo opletten... *zucht* ). Alhoewel ik veel minder ging verdienen, vond ik het veel beter zo. Ik ging weer met plezier naar mijn werk en was dus ook een stuk gezelliger thuis...
Het is een moeilijke afweging, en denk erom, als je uit jezelf weg gaat, kom je ook niet in aanmerking voor een uitkering. Dan is een baan vinden natuurlijk nog veel meer een must (ook met uitkering, maar financieel heb je gewoon net iets meer lucht) en kan dat weer voor stress zorgen. Ik zou toch proberen om vanuit deze baan te solliciteren op wat anders. Als je niet wil zeggen dat je een gesprek hebt, zeg je toch dat je een zeer belangrijke prive-afspraak hebt, en eventueel lieg je door je tanden heen...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
maandag 24 januari 2011 om 19:32
Lijkt mij heel akelig, nieuwe omgeving, en nieuwe baan waar je je niet lekker in voelt. Via internet kijken wat de uitzendburo's aanbieden kan geen kwaad, ik zou zelf ook proberen weg te komen. Ben in het verleden te lang blijven hangen in verkeerde baan en dat heeft me later genekt. Hoop dat je iets kunt vinden wat bij je past en waar je lekker enthousiast aan de gang kunt gaan, met leuke collega's! Sterkte ermee!
