Relaties
alle pijlers
Confrontatie met ex
maandag 21 februari 2011 om 14:07
Dag dames,
ik zet dit een beetje last minute op het forum, maar hoop toch nog dat er adviezen komen.
Mijn ex en ik zijn ruim een jaar geleden uit elkaar gegaan, na een ongelijkwaardige relatie van 4 jaar waarin hij mij psychisch zowat aan de grond heeft gebracht. Ik overdrijf niet, de relatie was afschuwelijk. Er was onder andere sprake van drugsmisbruik (verslaving aan harddrugs), continue leugens, fysiek geweld, hij snoof en leefde op mijn geld, kwam nachtenlang niet thuis, etc. Ik ben aan de antidepressiva gegaan, en ben vanaf daar weer opgekrabbeld (en onwijs blij dat ik van hem af was).
Tegen het einde van onze relatie heb ik mijn huidige vriend leren kennen, waarna door ex het verhaal de wereld in is gebracht dat ik ben vreemdgegaan (niet waar). Over zijn eigen acties zwijgt hij uiteraard, 'iedereen' kent hem als de lieve, eerlijke oprechte man die hij absoluut niet is. Zijn eigen moeder was erbij toen hij mij tot blauwe plekken aan toe kneep, maar zelfs zij ontkent zijn gedrag.
Het probleem: Vanavond is de uitvaart van een zeer dierbare vriend. Ex kent diegene ook en is ongetwijfeld aanwezig, met zijn hoogzwangere 'nieuwe' vriendin. Ik zie er ontzettend tegen op om hem te zien. Naast al het verdriet, moet ik nu ook nog een confrontatie aan met mijn leugenachtige ex en zijn vriendin.
Ironisch genoeg is de overleden persoon de enige die echt wist hoe de vork in de steel zat gedurende onze relatie.
Het liefst negeer ik hem volkomen, maar ik ben even radeloos over wat te doen... Ik voel me zo beroerd, ben zo inténs verdrietig. En dan moet ik hier ook nog over nadenken... Wat zouden jullie doen? Hoe moet ik hem benaderen? Negeren, 'normaal' doen?
Ohja, dit staat los van de confrontatie, maar als aanvulling: Mijnheer is mij nog 10.000 euro schuldig vanwege een schuld die ik in mijn naiviteit voor hem heb afgelost, maar beet me de laatste keer dat ik hem zag toe: 'ik vind dat ik jou wel genoeg heb terugbetaald'. Needless to say dat ik nog steeds onwijs kwaad ben, dat hij me financieel zo genaaid heeft.
ik zet dit een beetje last minute op het forum, maar hoop toch nog dat er adviezen komen.
Mijn ex en ik zijn ruim een jaar geleden uit elkaar gegaan, na een ongelijkwaardige relatie van 4 jaar waarin hij mij psychisch zowat aan de grond heeft gebracht. Ik overdrijf niet, de relatie was afschuwelijk. Er was onder andere sprake van drugsmisbruik (verslaving aan harddrugs), continue leugens, fysiek geweld, hij snoof en leefde op mijn geld, kwam nachtenlang niet thuis, etc. Ik ben aan de antidepressiva gegaan, en ben vanaf daar weer opgekrabbeld (en onwijs blij dat ik van hem af was).
Tegen het einde van onze relatie heb ik mijn huidige vriend leren kennen, waarna door ex het verhaal de wereld in is gebracht dat ik ben vreemdgegaan (niet waar). Over zijn eigen acties zwijgt hij uiteraard, 'iedereen' kent hem als de lieve, eerlijke oprechte man die hij absoluut niet is. Zijn eigen moeder was erbij toen hij mij tot blauwe plekken aan toe kneep, maar zelfs zij ontkent zijn gedrag.
Het probleem: Vanavond is de uitvaart van een zeer dierbare vriend. Ex kent diegene ook en is ongetwijfeld aanwezig, met zijn hoogzwangere 'nieuwe' vriendin. Ik zie er ontzettend tegen op om hem te zien. Naast al het verdriet, moet ik nu ook nog een confrontatie aan met mijn leugenachtige ex en zijn vriendin.
Ironisch genoeg is de overleden persoon de enige die echt wist hoe de vork in de steel zat gedurende onze relatie.
Het liefst negeer ik hem volkomen, maar ik ben even radeloos over wat te doen... Ik voel me zo beroerd, ben zo inténs verdrietig. En dan moet ik hier ook nog over nadenken... Wat zouden jullie doen? Hoe moet ik hem benaderen? Negeren, 'normaal' doen?
Ohja, dit staat los van de confrontatie, maar als aanvulling: Mijnheer is mij nog 10.000 euro schuldig vanwege een schuld die ik in mijn naiviteit voor hem heb afgelost, maar beet me de laatste keer dat ik hem zag toe: 'ik vind dat ik jou wel genoeg heb terugbetaald'. Needless to say dat ik nog steeds onwijs kwaad ben, dat hij me financieel zo genaaid heeft.
maandag 21 februari 2011 om 14:51
Negeren moet niet zo moeilijk zijn. Een begrafenis is toch niet een gezellige happening waar mensen uitgebreid gaan zitten bijkletsen. Wees blij en opgelucht dat jij niet aan hem gebonden bent door een kind.
Wat ik alleen niet snap is:
1. Waarom weet niemand van de mishandeling? Ik zou dat toch wel delen met anderen. Waarom toch altijd dat lijdzaam ondergaan? Omdat je dacht dat hij wel weer bij je terug zou komen en dat je daarom maar niet teveel mensen kon vertellen
2. Heb je dat geld contant gegeven? Of heb je rekeningafschriften? In dat laatste geval kun je gewoon aangifte doen van diefstal.
3. Je bent pedagoog, dan heb je een hoop geleerd over psyche, etc... Doe je daar wat mee voor jezelf?
Je hebt je in het verleden dus onvolwassen gedragen (onverantwoordelijk door grote sommen geld zomaar in vertrouwen aan iemand te geven: dat moet je bij niemand doen. Je hebt/had dus geen volwassen kijk op relaties. Je hebt over je heen laten lopen, je laten mishandelen, etc...)
Je hebt medicatie gehad en bent in therapie geweest.
Tijd om je volwassen te gedragen.
Maar wat overweeg jij? Een sneer geven naar de zwangere vriendin van je ex (die waarschijnlijk een dramatisch leven tegemoet gaat), uit een soort van wraak. Een zwangere vrouw!!!
Ik vind er niks volwassens aan. Als je echt zo gelukkig bent, denk je daar niet eens aan en laat je ze in hun sop gaarkoken...
Wat ik alleen niet snap is:
1. Waarom weet niemand van de mishandeling? Ik zou dat toch wel delen met anderen. Waarom toch altijd dat lijdzaam ondergaan? Omdat je dacht dat hij wel weer bij je terug zou komen en dat je daarom maar niet teveel mensen kon vertellen
2. Heb je dat geld contant gegeven? Of heb je rekeningafschriften? In dat laatste geval kun je gewoon aangifte doen van diefstal.
3. Je bent pedagoog, dan heb je een hoop geleerd over psyche, etc... Doe je daar wat mee voor jezelf?
Je hebt je in het verleden dus onvolwassen gedragen (onverantwoordelijk door grote sommen geld zomaar in vertrouwen aan iemand te geven: dat moet je bij niemand doen. Je hebt/had dus geen volwassen kijk op relaties. Je hebt over je heen laten lopen, je laten mishandelen, etc...)
Je hebt medicatie gehad en bent in therapie geweest.
Tijd om je volwassen te gedragen.
Maar wat overweeg jij? Een sneer geven naar de zwangere vriendin van je ex (die waarschijnlijk een dramatisch leven tegemoet gaat), uit een soort van wraak. Een zwangere vrouw!!!
Ik vind er niks volwassens aan. Als je echt zo gelukkig bent, denk je daar niet eens aan en laat je ze in hun sop gaarkoken...
Occam's razor
maandag 21 februari 2011 om 14:52
maandag 21 februari 2011 om 14:53
quote:Debora schreef op 21 februari 2011 @ 14:51:
Negeren moet niet zo moeilijk zijn. Een begrafenis is toch niet een gezellige happening waar mensen uitgebreid gaan zitten bijkletsen. Wees blij en opgelucht dat jij niet aan hem gebonden bent door een kind.
Wat ik alleen niet snap is:
1. Waarom weet niemand van de mishandeling? Ik zou dat toch wel delen met anderen. Waarom toch altijd dat lijdzaam ondergaan? Omdat je dacht dat hij wel weer bij je terug zou komen en dat je daarom maar niet teveel mensen kon vertellen
2. Heb je dat geld contant gegeven? Of heb je rekeningafschriften? In dat laatste geval kun je gewoon aangifte doen van diefstal.
3. Je bent pedagoog, dan heb je een hoop geleerd over psyche, etc... Doe je daar wat mee voor jezelf?
Je hebt je in het verleden dus onvolwassen gedragen (onverantwoordelijk door grote sommen geld zomaar in vertrouwen aan iemand te geven: dat moet je bij niemand doen. Je hebt/had dus geen volwassen kijk op relaties. Je hebt over je heen laten lopen, je laten mishandelen, etc...)
Je hebt medicatie gehad en bent in therapie geweest.
Tijd om je volwassen te gedragen.
Maar wat overweeg jij? Een sneer geven naar de zwangere vriendin van je ex (die waarschijnlijk een dramatisch leven tegemoet gaat), uit een soort van wraak. Een zwangere vrouw!!!
Ik vind er niks volwassens aan. Als je echt zo gelukkig bent, denk je daar niet eens aan en laat je ze in hun sop gaarkoken...Zo was het precies wat TO nodig had. De rest is een schop na.
Negeren moet niet zo moeilijk zijn. Een begrafenis is toch niet een gezellige happening waar mensen uitgebreid gaan zitten bijkletsen. Wees blij en opgelucht dat jij niet aan hem gebonden bent door een kind.
Wat ik alleen niet snap is:
1. Waarom weet niemand van de mishandeling? Ik zou dat toch wel delen met anderen. Waarom toch altijd dat lijdzaam ondergaan? Omdat je dacht dat hij wel weer bij je terug zou komen en dat je daarom maar niet teveel mensen kon vertellen
2. Heb je dat geld contant gegeven? Of heb je rekeningafschriften? In dat laatste geval kun je gewoon aangifte doen van diefstal.
3. Je bent pedagoog, dan heb je een hoop geleerd over psyche, etc... Doe je daar wat mee voor jezelf?
Je hebt je in het verleden dus onvolwassen gedragen (onverantwoordelijk door grote sommen geld zomaar in vertrouwen aan iemand te geven: dat moet je bij niemand doen. Je hebt/had dus geen volwassen kijk op relaties. Je hebt over je heen laten lopen, je laten mishandelen, etc...)
Je hebt medicatie gehad en bent in therapie geweest.
Tijd om je volwassen te gedragen.
Maar wat overweeg jij? Een sneer geven naar de zwangere vriendin van je ex (die waarschijnlijk een dramatisch leven tegemoet gaat), uit een soort van wraak. Een zwangere vrouw!!!
Ik vind er niks volwassens aan. Als je echt zo gelukkig bent, denk je daar niet eens aan en laat je ze in hun sop gaarkoken...Zo was het precies wat TO nodig had. De rest is een schop na.
maandag 21 februari 2011 om 14:54
maandag 21 februari 2011 om 15:00
quote:Thekla schreef op 21 februari 2011 @ 14:53:
[...]
Zo was het precies wat TO nodig had. De rest is een schop na.
Nee, het was een wat lange inleiding op het feit dat ze een zwangere vrouw die voor de rest van haar leven vast zit aan een man van wie TO dondersgoed weet dat het een ongeschikte partner is, pijn wil doen.
Niet haar ex, die zoiets zou verdienen (en die ze al die tijd de wind uit de zeilen heeft genomen door die 10.000 euro niet op gerechtelijke wijze terug te eisen en al die tijd te zwijgen over zijn wandaden), nee die nieuwe vrouw die niks met haar te maken heeft.
Dat vind ik een ontzettende kutstreek en ik kan er met mijn hoofd niet bij dat ze in alle verdriet die ze heeft om haar overleden vriend, er nog aan denkt om zo'n streek uit te halen op de begrafenis. Is dat niet het bezoedelen van iemands nagedachtenis?
Ik ken TO verder niet, maar het komt op me over alsof er een nare persoonlijkheidsstoornis aan vast zit.
Ik heb ook een minder leuke partner gehad, die vlak na mij het geluk vond met een ander en nu hebben ze een kindje, maar als ik ze tegenkom, zal het niet in mijn hoofd opkomen om iets lulligs tegen haar te zeggen. Ik hoop van harte dat hij voor haar en zijn kind wel aardig is. En shit happens, soms werkt een relatie niet. Het is ook een wisselwerking als je je maar laat kleineren en dat accepteert. Ik was er zelf bij, ik heb er van geleerd en het zal me niet nog eens overkomen.
[...]
Zo was het precies wat TO nodig had. De rest is een schop na.
Nee, het was een wat lange inleiding op het feit dat ze een zwangere vrouw die voor de rest van haar leven vast zit aan een man van wie TO dondersgoed weet dat het een ongeschikte partner is, pijn wil doen.
Niet haar ex, die zoiets zou verdienen (en die ze al die tijd de wind uit de zeilen heeft genomen door die 10.000 euro niet op gerechtelijke wijze terug te eisen en al die tijd te zwijgen over zijn wandaden), nee die nieuwe vrouw die niks met haar te maken heeft.
Dat vind ik een ontzettende kutstreek en ik kan er met mijn hoofd niet bij dat ze in alle verdriet die ze heeft om haar overleden vriend, er nog aan denkt om zo'n streek uit te halen op de begrafenis. Is dat niet het bezoedelen van iemands nagedachtenis?
Ik ken TO verder niet, maar het komt op me over alsof er een nare persoonlijkheidsstoornis aan vast zit.
Ik heb ook een minder leuke partner gehad, die vlak na mij het geluk vond met een ander en nu hebben ze een kindje, maar als ik ze tegenkom, zal het niet in mijn hoofd opkomen om iets lulligs tegen haar te zeggen. Ik hoop van harte dat hij voor haar en zijn kind wel aardig is. En shit happens, soms werkt een relatie niet. Het is ook een wisselwerking als je je maar laat kleineren en dat accepteert. Ik was er zelf bij, ik heb er van geleerd en het zal me niet nog eens overkomen.
Occam's razor
maandag 21 februari 2011 om 15:14
Ik snap iets niet. Er komen toch niet maar tien mensen naar zo'n begrafenis, kun je niet een beetje opgaan in de menigte? Je hoeft hem niet te zien, niet te erkennen (negeren dus) en een goeie afstand met veel mensen ertussen bewaren. Richt je op de begrafenis van deze goede vriend en rouw om hem, niet om de relatie met je ex.
maandag 21 februari 2011 om 15:37
quote:lichtbron schreef op 21 februari 2011 @ 15:18:
"Ik ken TO verder niet, maar het komt op me over alsof er een nare persoonlijkheidsstoornis aan vast zit." qoute..
Wat een arrogante aanname.. tjonge,jongeWaarom is zoiets nou arrogant? Vind jij het dan doodnormaal dat iemand er aan denkt om op een begrafenis sneren te maken naar onbekende nieuwe vriendinnen?
"Ik ken TO verder niet, maar het komt op me over alsof er een nare persoonlijkheidsstoornis aan vast zit." qoute..
Wat een arrogante aanname.. tjonge,jongeWaarom is zoiets nou arrogant? Vind jij het dan doodnormaal dat iemand er aan denkt om op een begrafenis sneren te maken naar onbekende nieuwe vriendinnen?
Occam's razor
maandag 21 februari 2011 om 15:38
Ik sluit me aan bij de adviezen vooral te negeren. Sluit je af voor hem en haar. Laat hen hun eigen leven leiden. Zij zit niet te wachten op jouw adviezen. Hij is jouw adviezen niet waard.
Je bent met je nieuwe partner. Als je er niet onderuit kan, gedraag je je zoals je doet met een "normale" ex: je knikt ze toe, hooguit condoleer je en verder bemoei je je weer met mensen die je energie en aandacht waard zijn.
Ik vind de reactie van Debora heel emotioneel. Ik deel deze mening compleet niet. Waarschijnlijk is zij de nieuwe vriendin van je ex. Als dat echt zo is, maak je borst maar nat!
Ik wens je heel veel sterkte. Je bent daar om afscheid te nemen van je lieve vriend. En nergens anders voor.
Je bent met je nieuwe partner. Als je er niet onderuit kan, gedraag je je zoals je doet met een "normale" ex: je knikt ze toe, hooguit condoleer je en verder bemoei je je weer met mensen die je energie en aandacht waard zijn.
Ik vind de reactie van Debora heel emotioneel. Ik deel deze mening compleet niet. Waarschijnlijk is zij de nieuwe vriendin van je ex. Als dat echt zo is, maak je borst maar nat!
Ik wens je heel veel sterkte. Je bent daar om afscheid te nemen van je lieve vriend. En nergens anders voor.
Volg je hart. Dat klopt.
maandag 21 februari 2011 om 15:40
quote:Debora schreef op 21 februari 2011 @ 15:37:
[...]
Waarom is zoiets nou arrogant? Vind jij het dan doodnormaal dat iemand er aan denkt om op een begrafenis sneren te maken naar onbekende nieuwe vriendinnen?
Tut tut tut, Debora! Jij veronderstelt dingen die niet gezegd zijn en niet geschreven. Zij wil haar waarschuwen voor de nare periode die zij met hem heeft gehad. In andere woorden had je haar ook duidelijk kunnen maken dat het niet haar taak is. Iedereen is volwassen in dit geval. En iedereen maakt zijn eigen keuzes.
Je kan het ook gewoon lief van haar vinden dat ze zijn nieuwe vriendin niet zo'n rotperiode gunt als die zij zelf heeft gehad met die man.
En inderdaad: wij horen het verhaal maar van een kant. En jij ook. Klaar.
[...]
Waarom is zoiets nou arrogant? Vind jij het dan doodnormaal dat iemand er aan denkt om op een begrafenis sneren te maken naar onbekende nieuwe vriendinnen?
Tut tut tut, Debora! Jij veronderstelt dingen die niet gezegd zijn en niet geschreven. Zij wil haar waarschuwen voor de nare periode die zij met hem heeft gehad. In andere woorden had je haar ook duidelijk kunnen maken dat het niet haar taak is. Iedereen is volwassen in dit geval. En iedereen maakt zijn eigen keuzes.
Je kan het ook gewoon lief van haar vinden dat ze zijn nieuwe vriendin niet zo'n rotperiode gunt als die zij zelf heeft gehad met die man.
En inderdaad: wij horen het verhaal maar van een kant. En jij ook. Klaar.
Volg je hart. Dat klopt.
maandag 21 februari 2011 om 15:42
maandag 21 februari 2011 om 15:43
'Ik vind de reactie van Debora heel emotioneel. Ik deel deze mening compleet niet. Waarschijnlijk is zij de nieuwe vriendin van je ex. Als dat echt zo is, maak je borst maar nat!'
Goeie!
En ja hoe kom ik bij de daklozenkrant verkopers? Nou op de een of andere manier zou haar ex ook in dat plaatje passen: harddrugs, veel schulden. Het enige wat hem daarvan weerhoudt is dat hij een dak boven zijn hoofd heeft, wrs dankzij zijn zwangere vriendin. Die misschien wel precies hetzelfde is als hij. Dus laat ze gaan laat ze gaan!
Goeie!
En ja hoe kom ik bij de daklozenkrant verkopers? Nou op de een of andere manier zou haar ex ook in dat plaatje passen: harddrugs, veel schulden. Het enige wat hem daarvan weerhoudt is dat hij een dak boven zijn hoofd heeft, wrs dankzij zijn zwangere vriendin. Die misschien wel precies hetzelfde is als hij. Dus laat ze gaan laat ze gaan!
maandag 21 februari 2011 om 15:45
toevoeging: voor men over elkaar heen struikelt om me terecht te wijzen: haar ken ik niet, en ik heb dan ook geen enkele reden lulig tegen haar te doen, advies te geven of whatever. hooguit naar hem, en dat lijkt me een menselijke reactie wanneer iemand die je veel leed heeft berokkend nu mooi weer speelt. exc voor tikfouten btw, is vanaf mob.
maandag 21 februari 2011 om 18:00
@evelise
Je hebt gelijk. Ik heb even snel je berichtjes teruggekeken. Ik zou zweren dat je ergens had geschreven dat je haar persoonlijk wou aanspreken, maar ik denk dat een andere forummer dat gezegd heeft. Dus als je dat niet van plan was, neem ik mijn woorden terug.
En dat van die persoonlijkheidsstoornis was zwaar overtrokken, ik bedoelde persoonlijkheidstrekjes. Zelfs ik kan door het forum heen niet een dergelijke diagnose stellen (zei de narcist )...
Ik snap overigens wel waarom je hem zou willen aanspreken. Maar ik denk dat een begrafenis niet de juiste plek daarvoor is en zoals je over hem schrijft, denk ik niet dat hij enig advies ter harte gaat nemen.
Als je wilt, kan ik mn reacties wel verwijderen, voordat anderen ze verkeerd interpreteren.
Wil je in ieder geval veel sterkte wensen met de begrafenis! Laat niet over je heen lopen: jij hebt op dit moment een geweldige relatie en jullie doen het rustig aan. Als je dat in gedachten houdt, straal je dat ook uit. Hij mag dan wel hebben wat jij had willen hebben, maar hem kennende (zoals jij hem omschrijft), weet hij niet wat hem nog te wachten staat. Jouw tijd komt nog en als jij het doet, doe je het meteen goed!
Je hebt gelijk. Ik heb even snel je berichtjes teruggekeken. Ik zou zweren dat je ergens had geschreven dat je haar persoonlijk wou aanspreken, maar ik denk dat een andere forummer dat gezegd heeft. Dus als je dat niet van plan was, neem ik mijn woorden terug.
En dat van die persoonlijkheidsstoornis was zwaar overtrokken, ik bedoelde persoonlijkheidstrekjes. Zelfs ik kan door het forum heen niet een dergelijke diagnose stellen (zei de narcist )...
Ik snap overigens wel waarom je hem zou willen aanspreken. Maar ik denk dat een begrafenis niet de juiste plek daarvoor is en zoals je over hem schrijft, denk ik niet dat hij enig advies ter harte gaat nemen.
Als je wilt, kan ik mn reacties wel verwijderen, voordat anderen ze verkeerd interpreteren.
Wil je in ieder geval veel sterkte wensen met de begrafenis! Laat niet over je heen lopen: jij hebt op dit moment een geweldige relatie en jullie doen het rustig aan. Als je dat in gedachten houdt, straal je dat ook uit. Hij mag dan wel hebben wat jij had willen hebben, maar hem kennende (zoals jij hem omschrijft), weet hij niet wat hem nog te wachten staat. Jouw tijd komt nog en als jij het doet, doe je het meteen goed!
Occam's razor
maandag 21 februari 2011 om 18:09
je bent pedagoog,dus je hebt vast wel ergens in je opleiding stukje conflicthantering gehad.probeer hem te zien als zijnde client,geen emoties meer over toelaten.
gewoon totaal negeren is miz de beste en meest waardige oplossing.
als hij per ongeluk naar jou toekomt,weg lopen zonder iets te zeggen.
sommige mensen zijn geen energie meer waard.ook geen negatieve energie!!
gewoon totaal negeren is miz de beste en meest waardige oplossing.
als hij per ongeluk naar jou toekomt,weg lopen zonder iets te zeggen.
sommige mensen zijn geen energie meer waard.ook geen negatieve energie!!
maandag 21 februari 2011 om 18:57
Hopelijk ben je de dag een beetje goed doorgekomen. Je hoeft overigens helemaal niets met die ex van je te doen. Zelfs niet vriendelijk te knikken of zo.
Verder las ik overigens net als Deborah jouw stukje:
quote:evelise schreef op 21 februari 2011 @ 14:20:
Bovendien is het ook de eerste keer dat zijn vriendin en ik elkaar zien, en ergens roept een duiveltje in mij: vertel het haar! Stiekem wil ik ook een heel sarcastische, gemene opmerking maken... maar da's niet verstandig he?
Mijns inziens dacht ik dat je naar die vriendin toe een heel sarcastische gemene opmerking wilde maken en je zou het niet vanuit een "duiveltje in je" moeten willen vertellen maar vanuit medeleven en hopen dat het haar beter af gaat. Maar gelukkig is dat niet zo dan.
En wilde ik even tegen Deborah zeggen dat ik het knap vind hoe je zelf uit zo'n relatie bent gekomen.
Uiteraard is en blijft hij verantwoordelijk voor het feit dat hij zulk gedrag never nooit niet zou hebben moeten vertonen.
Hopelijk heb je je goed door deze dag geslagen!
En ook mee eens dat het jammer is dat hij er zo met mooi weer spelen vanaf komt.
Verder las ik overigens net als Deborah jouw stukje:
quote:evelise schreef op 21 februari 2011 @ 14:20:
Bovendien is het ook de eerste keer dat zijn vriendin en ik elkaar zien, en ergens roept een duiveltje in mij: vertel het haar! Stiekem wil ik ook een heel sarcastische, gemene opmerking maken... maar da's niet verstandig he?
Mijns inziens dacht ik dat je naar die vriendin toe een heel sarcastische gemene opmerking wilde maken en je zou het niet vanuit een "duiveltje in je" moeten willen vertellen maar vanuit medeleven en hopen dat het haar beter af gaat. Maar gelukkig is dat niet zo dan.
En wilde ik even tegen Deborah zeggen dat ik het knap vind hoe je zelf uit zo'n relatie bent gekomen.
Uiteraard is en blijft hij verantwoordelijk voor het feit dat hij zulk gedrag never nooit niet zou hebben moeten vertonen.
Hopelijk heb je je goed door deze dag geslagen!
En ook mee eens dat het jammer is dat hij er zo met mooi weer spelen vanaf komt.
maandag 21 februari 2011 om 19:35
Ja, die reactie zocht ik. Heb er tien keer overheen gekeken denk ik. Daar was mijn aanname op gebaseerd...
En ach, het was denk ik net als zoveel vrouwen: op een dag werd ik wakker en ik dacht: wat doe ik nog bij hem, hij is helemaal niet leuk...
In de tussentijd was ik al heel wat vriendinnen kwijt die mijn gezeur over mn relatie niet langer konden verdragen.
Overigens ben ik wel van mening dat een echte vriendin je hier niet om laat vallen. Maar ze vertelt je wel de waarheid als dat nodig is!
En ach, het was denk ik net als zoveel vrouwen: op een dag werd ik wakker en ik dacht: wat doe ik nog bij hem, hij is helemaal niet leuk...
In de tussentijd was ik al heel wat vriendinnen kwijt die mijn gezeur over mn relatie niet langer konden verdragen.
Overigens ben ik wel van mening dat een echte vriendin je hier niet om laat vallen. Maar ze vertelt je wel de waarheid als dat nodig is!
Occam's razor
maandag 21 februari 2011 om 21:23
Bovendien is het ook de eerste keer dat zijn vriendin en ik elkaar zien, en ergens roept een duiveltje in mij: vertel het haar! Stiekem wil ik ook een heel sarcastische, gemene opmerking maken... maar da's niet verstandig he?
Ik vind dat dit nou niet echt een overtrokken reactie hoor. Ik denk dat iedereen in zijn/haar leven wel eens voor een situatie komt te staan en zulke gedachten krijgt uit wraakgevoelens/haat/boosheid whatever. Wil helemaal niet zeggen dat je dat dan ook daadwerkelijk uitvoert.
Evelise,ik hoop voor je dat de dienst goed verlopen is zonder toestanden.. sterkte met het verlies.
Ik vind dat dit nou niet echt een overtrokken reactie hoor. Ik denk dat iedereen in zijn/haar leven wel eens voor een situatie komt te staan en zulke gedachten krijgt uit wraakgevoelens/haat/boosheid whatever. Wil helemaal niet zeggen dat je dat dan ook daadwerkelijk uitvoert.
Evelise,ik hoop voor je dat de dienst goed verlopen is zonder toestanden.. sterkte met het verlies.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
maandag 21 februari 2011 om 22:20
Als je nog steeds boos wordt als je aan hem denkt, dan heb je jullie geschiedenis samen nog niet helemaal verwerkt.
Het helpt wel om er met anderen over te praten. Het lucht toch wel op. Alsof je het niet alleen mee hoeft te dragen. Ik hoop dat je op een moment aan hem kan denken zonder gevoel.
Verder: je avond is inmiddels alweer redelijk op zijn einde waarschijnlijk. Hoop dat je hem (naar omstandigheden) goed bent doorgekomen..
Het helpt wel om er met anderen over te praten. Het lucht toch wel op. Alsof je het niet alleen mee hoeft te dragen. Ik hoop dat je op een moment aan hem kan denken zonder gevoel.
Verder: je avond is inmiddels alweer redelijk op zijn einde waarschijnlijk. Hoop dat je hem (naar omstandigheden) goed bent doorgekomen..
maandag 21 februari 2011 om 22:30
Ik ben net terug, het is boven verwachting goed verlopen. Weinig mensen, maar we kwamen tegelijkertijd aan dus dat was ongemakkelijk. Zij ontweek elk oogcontact met mijn vriend of mij, hij condoleerde mijn vriend en daarna mij. Ik heb zijn hand bekeken, hem aangekeken, hem de hand geschud en verder niets. Ze wisten niet hoe snel ze weg moesten komen, dat was erg prettig.
Ik begrijp hoe mijn eerdere berichtje is overgekomen; ik had betere interpunctie moeten gebruiken. Het 'vertel het haar!' gevoel stond los van de opmerking die ik hem stiekem had willen geven, maar het staat er niet duidelijk.
Een uitvaart is inderdaad niet de plek, of de gelegenheid daarvoor, maar wel fijn om ook zulke (taboe)gedachten hier te kunnen delen.
Vamonos: Ik heb het ook nog niet helemaal 'verwerkt', zal niet op de details ingaan maar het gaat prima. Alleen soms, op dit soort momenten raak ik weer ffies in de war.
Ik begrijp hoe mijn eerdere berichtje is overgekomen; ik had betere interpunctie moeten gebruiken. Het 'vertel het haar!' gevoel stond los van de opmerking die ik hem stiekem had willen geven, maar het staat er niet duidelijk.
Een uitvaart is inderdaad niet de plek, of de gelegenheid daarvoor, maar wel fijn om ook zulke (taboe)gedachten hier te kunnen delen.
Vamonos: Ik heb het ook nog niet helemaal 'verwerkt', zal niet op de details ingaan maar het gaat prima. Alleen soms, op dit soort momenten raak ik weer ffies in de war.
dinsdag 22 februari 2011 om 16:25
quote:lichtbron schreef op 21 februari 2011 @ 21:25:
Je bent zo mild ineens Deborah??
Is een oprechte,nieuwsgierige vraag.
Zijn de zwangerschapshormonen.... Ik durfde TO niet eens aan te kijken tijdens de begrafenis... :p
TO deed me denken aan een kennis/vriendin van me, die wat duidelijke cluster-b-persoonlijkheidstrekjes heeft. Iedere keer als ze in een relatie zit, gaat het op dezelfde manier mis. Haar vriendjes zijn allemaal psychische probleemgevallen, maar dat maakt haar niets uit, want ze houdt zoveel van ze. Hij duwt haar van zich af, zij klampt zich vast. Uiteindelijk gaan ze met knallende ruzie uit elkaar en in plaats van dat de omgeving hem een eikel vindt, wordt zij afgeschilderd als de gek die zich niet kan gedragen. De laatste keer dat ik haar sprak was ze heel boos, omdat haar laatste ex de foto's van hun laatste vakantie samen van facebook had afgehaald en had vervangen door foto's waar zij was afgeknipt of waar hij alleen op stond: alsof hij helemaal alleen op vakantie was gegaan. Ze wou een berichtje met een sneer op zijn facebook achterlaten, dat zij er anders ook bij was geweest. Zo is er bij iedere ex wel een reden om nog eens flink na te trappen.
Ik denk: als je relatie uit is, is die uit. Wat zo iemand daarna nog doet, moet ie zelf weten. Natuurlijk kan dat wel eens steken, als alles goed lijkt te gaan, maar jij kent die persoon en jij weet dat hij er zelf wel voor zorgt dat het leven niet makkelijk voor hem is.
Ik vind ook dat je een beetje lief moet zijn voor zwangere vrouwen. Zeker als het er één is die een rotvriend heeft. Alles bij elkaar leek het erop alsof TO netzoals mijn vriendin, gedane zaken niet kan laten rusten. De pijn die zij heeft, moet dan maar op een onschuldig slachtoffer worden afgewenteld. Nu blijkt dat zij het niet zo bedoelde, blijft er van dat beeld ook niet veel over. Dan is ze gewoon erg emotioneel vanwege de dood van een geliefde vriend en komt daar ook nog eens bij dat ze haar vreselijke ex op die begrafenis tegenkomt. Vandaar...
Maar fijn dat het zo gegaan is TO. De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, blijkt maar weer eens!
Je bent zo mild ineens Deborah??
Is een oprechte,nieuwsgierige vraag.
Zijn de zwangerschapshormonen.... Ik durfde TO niet eens aan te kijken tijdens de begrafenis... :p
TO deed me denken aan een kennis/vriendin van me, die wat duidelijke cluster-b-persoonlijkheidstrekjes heeft. Iedere keer als ze in een relatie zit, gaat het op dezelfde manier mis. Haar vriendjes zijn allemaal psychische probleemgevallen, maar dat maakt haar niets uit, want ze houdt zoveel van ze. Hij duwt haar van zich af, zij klampt zich vast. Uiteindelijk gaan ze met knallende ruzie uit elkaar en in plaats van dat de omgeving hem een eikel vindt, wordt zij afgeschilderd als de gek die zich niet kan gedragen. De laatste keer dat ik haar sprak was ze heel boos, omdat haar laatste ex de foto's van hun laatste vakantie samen van facebook had afgehaald en had vervangen door foto's waar zij was afgeknipt of waar hij alleen op stond: alsof hij helemaal alleen op vakantie was gegaan. Ze wou een berichtje met een sneer op zijn facebook achterlaten, dat zij er anders ook bij was geweest. Zo is er bij iedere ex wel een reden om nog eens flink na te trappen.
Ik denk: als je relatie uit is, is die uit. Wat zo iemand daarna nog doet, moet ie zelf weten. Natuurlijk kan dat wel eens steken, als alles goed lijkt te gaan, maar jij kent die persoon en jij weet dat hij er zelf wel voor zorgt dat het leven niet makkelijk voor hem is.
Ik vind ook dat je een beetje lief moet zijn voor zwangere vrouwen. Zeker als het er één is die een rotvriend heeft. Alles bij elkaar leek het erop alsof TO netzoals mijn vriendin, gedane zaken niet kan laten rusten. De pijn die zij heeft, moet dan maar op een onschuldig slachtoffer worden afgewenteld. Nu blijkt dat zij het niet zo bedoelde, blijft er van dat beeld ook niet veel over. Dan is ze gewoon erg emotioneel vanwege de dood van een geliefde vriend en komt daar ook nog eens bij dat ze haar vreselijke ex op die begrafenis tegenkomt. Vandaar...
Maar fijn dat het zo gegaan is TO. De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, blijkt maar weer eens!
Occam's razor
dinsdag 22 februari 2011 om 19:28
Debora, itt mijn eerdere berichtjes wil ik op je laatste post nog even reageren.
Fijn dat je je mening zo nuanceert Ik begrijp het beeld, maar mijn post was een momentopname. Over het algemeen heb ik er vrij weinig moeite meer mee, alleen soms zoals bij dit soort momenten. Omdat er toch littekens op je ziel zitten, en ook al zitten ze ver weg, soms spelen ze op.
Ik heb helemaal niks tegen zijn vriendin, wel tegen hem. Ik was idd zoals je het omschrijft erg emotioneel.
Maarre... jij bent haar toch niet?
Fijn dat je je mening zo nuanceert Ik begrijp het beeld, maar mijn post was een momentopname. Over het algemeen heb ik er vrij weinig moeite meer mee, alleen soms zoals bij dit soort momenten. Omdat er toch littekens op je ziel zitten, en ook al zitten ze ver weg, soms spelen ze op.
Ik heb helemaal niks tegen zijn vriendin, wel tegen hem. Ik was idd zoals je het omschrijft erg emotioneel.
Maarre... jij bent haar toch niet?
dinsdag 22 februari 2011 om 20:06
Nee, haha. Dat van dat zwanger zijn was een grapje, omdat dat eerder aangenomen werd.
Ik ben verre van zwanger en dat is maar goed ook (kun je nagaan wat ik anders onder invloed van hormonen gepost had )
Ik moet zeggen dat ik het inderdaad af en toe heel frustrerend kan vinden dat iemand in een slechte relatie blijft zitten. Ik bedoel, ik heb zelf ook die ene relatie te lang laten voortduren, omdat ik zo ontzettend veel voor hem voelde (waarom? waaaarom?), maar als je soms leest wat vrouwen allemaal pikken van hun partner... Ik ben nooit geslagen door mijn ex en ik denk dat dat wel degelijk de grens voor mij was geweest. Iédereen zal een vriendin adviseren bij een man weg te gaan als hij haar slaat, waarom neem je dat advies dan niet ter harte voor jezelf?
Maar goed, aan de andere kant kan ik me ook wel voorstellen dat als je er middenin zit, je niet meer helder kunt denken.
Maar het blijft frustrerend om lijdzaam toe te moeten zien hoe een ander onder het mom van de liefde zichzelf naar de vernieling helpt...
Ik ben verre van zwanger en dat is maar goed ook (kun je nagaan wat ik anders onder invloed van hormonen gepost had )
Ik moet zeggen dat ik het inderdaad af en toe heel frustrerend kan vinden dat iemand in een slechte relatie blijft zitten. Ik bedoel, ik heb zelf ook die ene relatie te lang laten voortduren, omdat ik zo ontzettend veel voor hem voelde (waarom? waaaarom?), maar als je soms leest wat vrouwen allemaal pikken van hun partner... Ik ben nooit geslagen door mijn ex en ik denk dat dat wel degelijk de grens voor mij was geweest. Iédereen zal een vriendin adviseren bij een man weg te gaan als hij haar slaat, waarom neem je dat advies dan niet ter harte voor jezelf?
Maar goed, aan de andere kant kan ik me ook wel voorstellen dat als je er middenin zit, je niet meer helder kunt denken.
Maar het blijft frustrerend om lijdzaam toe te moeten zien hoe een ander onder het mom van de liefde zichzelf naar de vernieling helpt...
Occam's razor
