Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
dinsdag 8 maart 2011 om 17:54
het lijkt me niet zozeer een burnout maar gewoon een gevoel van totale uitputtting om met een man te leven die verslaafd is aan alcohol, en dat kan ik heel goed begrijpen. Het lijkt me eerder .http://www.psycholoog-jovo.be/depressie ... gheid.html" title="neerslachtigheid">neerslachtigheid</a> dan wel burn-out die u overkomen is. Al lijken de typische symptomen van burn-out hier wel aanwezig: 1. een emotionele uitputting ("op zijn") 2. depersonalisatie (afstand nemen van collega's en werk) 3. het algemene gevoel weinig te verwezenlijken/kunnen in de job en/of het leven
dinsdag 8 maart 2011 om 19:51
Abc, veel plezier vanavond! Hopelijk wordt het een gezellige avond, en kom je vol energie weer thuis. En hopelijk kan je ook lekker inslapen, daar heb je vaak moeite mee na een drukke avond toch? Gelukkig heb je morgen abc-dag!
5x5, bijgekomen van de schrik? Heb je nog wat aan je topic gehad over waterschade? Hoe is het met je buikpijn? Op zich een goed teken toch, dat de huisarts wil wachten... betekent in ieder geval dat hij tevreden is met het resultaat tot nu toe. Of had je liever gezien dat het anders was gegaan?
Zonnestraal, heb je een beetje kunnen slapen vannacht? Ik schrok wel even toen ik jouw 5x2 zag... alle dagen meteen! Maar goed, als jij denkt dat het kan... dat is het belangrijkste. Blijf wel naar je lichaam luisteren en je grenzen bewaken he! Hoe was het vandaag?
Lief, dapper hoor! Ik vind het juist een goed teken dat je wat initiatieven toont. Als die lg jou vraagt voor iets, heeft hij dus blijjkbaar de indruk dat jij het aankan, anders vraagt ie het niet. Wanneer moet je daar beslissingen over nemen? Ik denk dat je zelf vooral goed moet kijken naar wat je kan en wil. In eerste plaats wat je kán, maar wat je wílt is ook enorm belangrijk. Van suf stommetjeswerk raak je allesbehalve gemotiveerd en dat is ook echt niet goed voor je herstel. Is er nou al meer duidelijkheid over CSR?
Vreemd hoor, in het gesprek was ba heel terughoudend, vandaag krijg ik een brief nav het gesprek en daar staat in dat het een stuk beter gaat en ik in april weer kan gaan reintegreren. Oke, prima!
Merk wel dat ik wisselend (on)zeker ben. Als ik me prima voel, voelt het bijna als spijbelen en heb ik zin om te werken. Op andere momenten kan ik me er nog niet eens toe zetten om een wasje op te vouwen en vraag ik me af hoe dat in godsnaam moet als ik weer aan het werk ga....
5x5, bijgekomen van de schrik? Heb je nog wat aan je topic gehad over waterschade? Hoe is het met je buikpijn? Op zich een goed teken toch, dat de huisarts wil wachten... betekent in ieder geval dat hij tevreden is met het resultaat tot nu toe. Of had je liever gezien dat het anders was gegaan?
Zonnestraal, heb je een beetje kunnen slapen vannacht? Ik schrok wel even toen ik jouw 5x2 zag... alle dagen meteen! Maar goed, als jij denkt dat het kan... dat is het belangrijkste. Blijf wel naar je lichaam luisteren en je grenzen bewaken he! Hoe was het vandaag?
Lief, dapper hoor! Ik vind het juist een goed teken dat je wat initiatieven toont. Als die lg jou vraagt voor iets, heeft hij dus blijjkbaar de indruk dat jij het aankan, anders vraagt ie het niet. Wanneer moet je daar beslissingen over nemen? Ik denk dat je zelf vooral goed moet kijken naar wat je kan en wil. In eerste plaats wat je kán, maar wat je wílt is ook enorm belangrijk. Van suf stommetjeswerk raak je allesbehalve gemotiveerd en dat is ook echt niet goed voor je herstel. Is er nou al meer duidelijkheid over CSR?
Vreemd hoor, in het gesprek was ba heel terughoudend, vandaag krijg ik een brief nav het gesprek en daar staat in dat het een stuk beter gaat en ik in april weer kan gaan reintegreren. Oke, prima!
Merk wel dat ik wisselend (on)zeker ben. Als ik me prima voel, voelt het bijna als spijbelen en heb ik zin om te werken. Op andere momenten kan ik me er nog niet eens toe zetten om een wasje op te vouwen en vraag ik me af hoe dat in godsnaam moet als ik weer aan het werk ga....
dinsdag 8 maart 2011 om 20:12
Spannend hoor Maris, kan me voorstellen dat je met gemengde gevoelens naar het weer reintegreren kijkt. Hoe vaak hebben jullie eigenlijk contact met de ba? Ik ben er nu 1 x geweest maar er is nog geen vervolgafspraak gemaakt. Dat moet toch 1 x in de zoveel weken ofzo? Ik heb zowiezo wel wekelijks telefonisch contact met m'n leidinggevende.
Ik herken het ook wel dat ik op goeie momenten soms aan weer werken denk. Maar die goeie momenten heb ik eigenlijk nog maar weinig gehad. Laten we hopen dat het vanaf nu in een opwaartse spiraal gaat met mij.
Zonnestraal, ik vind het ook best wel veel, 5 x 2 uur werken.. Ik hoop dat je het een beetje volhoudt!
abc, fijne avond!
Het gaat met de buikpijn wel de goeie kant op, heb steeds minder last. Ik ben wel tevreden hoor over wat de huisarts heeft gezegd. En de afspraak bij de internist is alweer over 1 week, dus dat duurt niet zo lang meer. Ik ben echt superblij met de hulp die ik van m'n schoonmoeder had, het is echt een topmens, dat heeft ze weer eens dubbel en dwars bewezen! Manlief heeft uit z'n werk een grote doos Merci gehaald voor haar (en de buurvrouw) en nogmaals bedankt voor de hulp.
Het topic over waterschade heeft me wel gerustgesteld.
Vanavond lekker relaxavond en morgen een relaxdag, kids naar de opvang. Donderdag zijn ze ook naar de opvang en hoef ik alleen maar naar de acupuncturist.
Ik merk wel dat ik na alle stress maar ook veel dingen doen (dingen verplaatsen, schoonmoeder helpen met de kraan) flink pijn in m'n handen heb weer. Ze waren helemaal opgezet en pijnlijk. Au! Nu gaat het wel weer, maar heb meer pijn dan de afgelopen dagen. Bah...is het niet het een, dan wel het ander. Ik denk dat ik hierover toch maar eens met de reumatoloog ga bellen, want m'n volgende afspraak staat pas voor april.
Ben benieuwd wat hij ervan denkt.
Ik herken het ook wel dat ik op goeie momenten soms aan weer werken denk. Maar die goeie momenten heb ik eigenlijk nog maar weinig gehad. Laten we hopen dat het vanaf nu in een opwaartse spiraal gaat met mij.
Zonnestraal, ik vind het ook best wel veel, 5 x 2 uur werken.. Ik hoop dat je het een beetje volhoudt!
abc, fijne avond!
Het gaat met de buikpijn wel de goeie kant op, heb steeds minder last. Ik ben wel tevreden hoor over wat de huisarts heeft gezegd. En de afspraak bij de internist is alweer over 1 week, dus dat duurt niet zo lang meer. Ik ben echt superblij met de hulp die ik van m'n schoonmoeder had, het is echt een topmens, dat heeft ze weer eens dubbel en dwars bewezen! Manlief heeft uit z'n werk een grote doos Merci gehaald voor haar (en de buurvrouw) en nogmaals bedankt voor de hulp.
Het topic over waterschade heeft me wel gerustgesteld.
Vanavond lekker relaxavond en morgen een relaxdag, kids naar de opvang. Donderdag zijn ze ook naar de opvang en hoef ik alleen maar naar de acupuncturist.
Ik merk wel dat ik na alle stress maar ook veel dingen doen (dingen verplaatsen, schoonmoeder helpen met de kraan) flink pijn in m'n handen heb weer. Ze waren helemaal opgezet en pijnlijk. Au! Nu gaat het wel weer, maar heb meer pijn dan de afgelopen dagen. Bah...is het niet het een, dan wel het ander. Ik denk dat ik hierover toch maar eens met de reumatoloog ga bellen, want m'n volgende afspraak staat pas voor april.
Ben benieuwd wat hij ervan denkt.
dinsdag 8 maart 2011 om 20:15
Wat ik me trouwens ook nog afvroeg, hoe breng ik in hemelsnaam ritme in m'n bedtijden? Ik heb de neiging om te laat naar bed te gaan 's avonds, maar kan dat niet gebruiken eigenlijk. Ik heb graag wat aan m'n avond, dus 22.00 is voor mij echt te vroeg, maar 22.30 of 23.00 max zou wel goed zijn voor me! Aangezien de wekker van m'n man om half 6 gaat en de mijne om half 7 (omdat ik de kinderen weer zelf wegbreng).
dinsdag 8 maart 2011 om 20:26
Tja 5x5, hoe krijg je ritme erin... ik denk simpelweg door het te doen Kan je geen andere tips geven dan 'gewoon' doen, 'gewoon' tussen 22.30u en 23u daadwerkelijk in bed gaan liggen. Misschien helpt het je om een beetje ritueel in te voeren? Bijv. kopje thee, warme douche, slaappilletje (melatonine), kwartiertje lezen en dan het licht uit en gaan slapen.
Ik vind het wel bijzonder dat er geen vervolgafspraak is gemaakt bij de ba! Ik had mijn eerste afspraak na 6 weken, toen weer 6 weken later, toen weer 6 weken later, en nu moet ik over 4 weken weer heen.
Ik vind het wel bijzonder dat er geen vervolgafspraak is gemaakt bij de ba! Ik had mijn eerste afspraak na 6 weken, toen weer 6 weken later, toen weer 6 weken later, en nu moet ik over 4 weken weer heen.
dinsdag 8 maart 2011 om 20:57
dinsdag 8 maart 2011 om 21:02
En anders kan je altijd even bellen toch, wat precies de procedure is?
Ik kreeg van mijn mw direct al in de eerste week de tip om een ritueel in te voeren voor het slapen gaan. Verder mocht ik geen spannende boeken lezen / spannende tv kijken voor het slapen gaan, niet meer eten savonds, geen koffie/cola etc. drinken (logisch) en ik drink vaak savonds ontspanningsthee van zonnatura, of st.janskruid-thee van AH. Zal geen enórme zoden aan de dijk zetten, maar toch.
Ik heb jou toch ook een keer die ontspanningsoefeningen gemaild? Heb je daar wel eens wat mee gedaan? Anders kan je die ook nog op je mp3 zetten en die iedere avond voor het slapen gaan doen.
Ik had helemaal in mn hoofd dat ik donderdag naar shiatsu moest, kijk ik net in mn agenda, staat er dat ik morgen heenmoet om 9u... Pfff... maar goed dat ik mn agenda nog even heb opengeslagen. Zou morgen ook nog theeleuten met een vriendin, maar die heeft afgezegd. Vind ik niet zo erg eigenlijk.
Ik kreeg van mijn mw direct al in de eerste week de tip om een ritueel in te voeren voor het slapen gaan. Verder mocht ik geen spannende boeken lezen / spannende tv kijken voor het slapen gaan, niet meer eten savonds, geen koffie/cola etc. drinken (logisch) en ik drink vaak savonds ontspanningsthee van zonnatura, of st.janskruid-thee van AH. Zal geen enórme zoden aan de dijk zetten, maar toch.
Ik heb jou toch ook een keer die ontspanningsoefeningen gemaild? Heb je daar wel eens wat mee gedaan? Anders kan je die ook nog op je mp3 zetten en die iedere avond voor het slapen gaan doen.
Ik had helemaal in mn hoofd dat ik donderdag naar shiatsu moest, kijk ik net in mn agenda, staat er dat ik morgen heenmoet om 9u... Pfff... maar goed dat ik mn agenda nog even heb opengeslagen. Zou morgen ook nog theeleuten met een vriendin, maar die heeft afgezegd. Vind ik niet zo erg eigenlijk.
dinsdag 8 maart 2011 om 21:06
Ja, die ontspannigsoefeningen heb ik vooral in het begin veel aan gehad, maar toen was ik ook veel gestresster in m'n hoofd en doen en laten. De ergste stress ben ik kwijt, en had de afgelopen weken zoveel andere dingen aan m'n hoofd dat ik daar niet meer mee bezig ben geweest. Is wel een goed idee om dat weer op te pakken .
dinsdag 8 maart 2011 om 21:10
Nou ik moet elke drie weken op haar mat liggen, bij de ba! Dat is ook waardeloos hoor, van zo'n vaste ba op het terrein. Volgens mij is 4-6 weken bij het UWV normaal.
Ondanks dat het misschien niet vaak voorkomt, is het wel een goed teken hoor, dat jullie af en toe weer zin hebben om wat te doen, een beetje te werken ofzo. Dat betekent dat je genoeg rust hebt (gehad). Denk ik. Maar het is ook een valkuil. Ik ben heel bang dat ik toh te positief ben nu, zie hierboven, dat ik me toch weer met van alles ga bezighouden. En dat is dan wel leuk, maar van leuke dingen kun je ook teveel doen.
Op tijd naar bed vind ik ook moeilijk. Mijn man heeft lang niet zoveel slaap nodig als ik dus ben geneigd op hem te gaan zitten wachten en dus altijd laat. Meestal probeer ik om 2300 naar boven te gaan maar het wordt vaak wel later. En als we dan ook nog een beetje buikspieren doen, is het snel weer een halfuur later. Soms nog even lezen om de werkgedachten weg te krijgen... Tel maar uit. Ik ben tegenworodig oo kwel weer eens 's nachts ineens wakker. Baal dar wel van, want ik pieker dan niet ofzo, ik lig gewoon wakker. Raar.
Als ik deze week goed doorkom (dus donderdag de hele dag op pad ipv een halve dag werken en vrijdag dan een halve dag werken), wil ik volgende week nog één week bevestigen en dan weer verder opbouwen, maar ik wil aan de ba voorleggen dat ik de woensdag vrij hou, dat vind ik toch wel fijn nu. Hopelijk gaat ze akkoord, maar het het zal wel weer niet.
Ondanks dat het misschien niet vaak voorkomt, is het wel een goed teken hoor, dat jullie af en toe weer zin hebben om wat te doen, een beetje te werken ofzo. Dat betekent dat je genoeg rust hebt (gehad). Denk ik. Maar het is ook een valkuil. Ik ben heel bang dat ik toh te positief ben nu, zie hierboven, dat ik me toch weer met van alles ga bezighouden. En dat is dan wel leuk, maar van leuke dingen kun je ook teveel doen.
Op tijd naar bed vind ik ook moeilijk. Mijn man heeft lang niet zoveel slaap nodig als ik dus ben geneigd op hem te gaan zitten wachten en dus altijd laat. Meestal probeer ik om 2300 naar boven te gaan maar het wordt vaak wel later. En als we dan ook nog een beetje buikspieren doen, is het snel weer een halfuur later. Soms nog even lezen om de werkgedachten weg te krijgen... Tel maar uit. Ik ben tegenworodig oo kwel weer eens 's nachts ineens wakker. Baal dar wel van, want ik pieker dan niet ofzo, ik lig gewoon wakker. Raar.
Als ik deze week goed doorkom (dus donderdag de hele dag op pad ipv een halve dag werken en vrijdag dan een halve dag werken), wil ik volgende week nog één week bevestigen en dan weer verder opbouwen, maar ik wil aan de ba voorleggen dat ik de woensdag vrij hou, dat vind ik toch wel fijn nu. Hopelijk gaat ze akkoord, maar het het zal wel weer niet.
dinsdag 8 maart 2011 om 21:33
Elke drie weken vind ik ook vaak zeg. Alsof er zoveel progressie inzit, dat je elke drie weken wat nieuws te bespreken hebt. Ik merk echt dat de stapjes zó langzaam gaan, dat ik meer per maand bekijk dan per week. Ik kan wel zeggen dat ik me beter voel dan vorige maand, maar ik kan niet echt verschil zien met vorige week, zo bedoel ik dus.
Toch vind ik het bijzonder dat onze ba's zo verschillend zijn. Ik bedoel, leg het traject dat Lief heeft doorlopen eens naast dat van mij... wij zijn beide eind oktober 'ingestort', maar hoe onze maanden daarna zijn verlopen, is echt compleet verschillend.
Vervelend, alle die protesterende darmen. Hier gelukkig rustig, alleen die week na de vakantie was drama.
Toch vind ik het bijzonder dat onze ba's zo verschillend zijn. Ik bedoel, leg het traject dat Lief heeft doorlopen eens naast dat van mij... wij zijn beide eind oktober 'ingestort', maar hoe onze maanden daarna zijn verlopen, is echt compleet verschillend.
Vervelend, alle die protesterende darmen. Hier gelukkig rustig, alleen die week na de vakantie was drama.
dinsdag 8 maart 2011 om 21:36
Nou, bij mij is er niet sprake van een trajekt als we het over ba hebben, maar over controle en aansporing hoor. Niks onpartijdigheid.
En het trajekt buiten ba om, dus de voortgang, is heel persoonlijk en zeer afhankelijk van de situatie. Jij was (als ik even kort door de bocht mag) psychisch veel zieker, gestrester, jij bent heel lang bang voor je werk geweest. Ik was lichamelijk helemaal af en nog altijd wel gedeeltelijk, maar heb nooit een drempel gevoeld naar werk of andere aktiviteiten. Ik heb ook heel erg het idee dat ik psychisch voorloop op het fysieke deel. Maar dat kan dan ook wel weer komen omdat ik al in therapie was voordat ik instortte.
En het trajekt buiten ba om, dus de voortgang, is heel persoonlijk en zeer afhankelijk van de situatie. Jij was (als ik even kort door de bocht mag) psychisch veel zieker, gestrester, jij bent heel lang bang voor je werk geweest. Ik was lichamelijk helemaal af en nog altijd wel gedeeltelijk, maar heb nooit een drempel gevoeld naar werk of andere aktiviteiten. Ik heb ook heel erg het idee dat ik psychisch voorloop op het fysieke deel. Maar dat kan dan ook wel weer komen omdat ik al in therapie was voordat ik instortte.
dinsdag 8 maart 2011 om 21:50
Tja, das waar. Er zit wel degelijk verschil in het psychische deel. En het klopt ook dat bij mij erg meespeelt dat ik enórm teleurgesteld, boos, gefrustreerd was.... voelde me zó in de steek gelaten, niet serieus genomen, etc. etc. Dat voel ik nog wel, maar de scherpe randen zijn er vanaf. Kan het wat beter relativeren nu. En daardoor wordt de drempel ook steeds ietsje lager.
dinsdag 8 maart 2011 om 22:01
Ja, dat is inderdaad een enorm verschil, hoe je psychisch eraan toe bent aan het begin van een burnout. Ook ik zat al een paar maanden bij een psycholoog. Ik heb wel een flinke dip gehad een aantal weken in jan/febr. maar ik krabbelde mentaal alweer vrij snel op. Het is bij mij nog vooral lichamelijk wat me parten speelt op het moment. Ik ervaar geen drempel om weer aan het werk te gaan, alleen qua lichamelijke beperkingen op het moment.
dinsdag 8 maart 2011 om 22:15
quote:_maris_ schreef op 08 maart 2011 @ 21:50:
Tja, das waar. Er zit wel degelijk verschil in het psychische deel. En het klopt ook dat bij mij erg meespeelt dat ik enórm teleurgesteld, boos, gefrustreerd was.... voelde me zó in de steek gelaten, niet serieus genomen, etc. etc. Dat voel ik nog wel, maar de scherpe randen zijn er vanaf. Kan het wat beter relativeren nu. En daardoor wordt de drempel ook steeds ietsje lager.
Als ik nu jouw post lees maris, denk ik: Dat heb ik ook allemaal wel, nog steeds... Ook bij mij gaan de scherpe randjes er wel een beetje af, maar die frustratie blijft wel hoor. Denk eerlijk gezegd ook dat het niet meer helemaal weg gaat, er gebeurt nu teveel wat ik niet meer kan vergeten.
5x5, jouw psyche herstelt ultrasnel vind ik.
Tja, das waar. Er zit wel degelijk verschil in het psychische deel. En het klopt ook dat bij mij erg meespeelt dat ik enórm teleurgesteld, boos, gefrustreerd was.... voelde me zó in de steek gelaten, niet serieus genomen, etc. etc. Dat voel ik nog wel, maar de scherpe randen zijn er vanaf. Kan het wat beter relativeren nu. En daardoor wordt de drempel ook steeds ietsje lager.
Als ik nu jouw post lees maris, denk ik: Dat heb ik ook allemaal wel, nog steeds... Ook bij mij gaan de scherpe randjes er wel een beetje af, maar die frustratie blijft wel hoor. Denk eerlijk gezegd ook dat het niet meer helemaal weg gaat, er gebeurt nu teveel wat ik niet meer kan vergeten.
5x5, jouw psyche herstelt ultrasnel vind ik.
dinsdag 8 maart 2011 om 22:16
dinsdag 8 maart 2011 om 22:21
Ik denk ook dat dat niet meer weggaat. Je kunt erover praten, je teleurstellingen uitspreken, aangeven wat je anders had willen zien, hoe je het in de toekomst wilt... maar feit blijft dat het is gebeurd. En dat blijft steken. Had het er ook met psych over. Je loopt zó de benen uit je lijf, werkt je een slag in de rondte, maar het is allemaal maar normaal dat je dat doet. Ik heb niet één keer gehoord dat baas vond dat ik goed bezig was, of dat ie blij met me was. Wat ie wél deed, was zn kop in het zand steken toen ik met tranen in mn ogen zei dat het niet goed ging en dat ik op mn tenen liep. En nu ik het zo opschrijf, steekt het me weer even keihard.
En het stomme is, toen hij vorige week bij me op de koffie was, kreeg ik ineens wel te horen dat ie blij met me is, dat ie hoopt dat ik nog jarenlang blijf, en dat ie me een harde werker vindt. Leuk, maar die waardering had ik ook wel wat eerder kunnen gebruiken. In plaats daarvan kreeg ik op mn functioneringsgesprek een lading negatieve feedback op mn bord, waar ik me totáál niet in kon (kan) vinden.
En het stomme is, toen hij vorige week bij me op de koffie was, kreeg ik ineens wel te horen dat ie blij met me is, dat ie hoopt dat ik nog jarenlang blijf, en dat ie me een harde werker vindt. Leuk, maar die waardering had ik ook wel wat eerder kunnen gebruiken. In plaats daarvan kreeg ik op mn functioneringsgesprek een lading negatieve feedback op mn bord, waar ik me totáál niet in kon (kan) vinden.
dinsdag 8 maart 2011 om 22:25
Ja de mijne zegt ook dat ik héél belangrijk voor hem ben... Jaja. Daarom komt hij zo vaak vragen hoe het met me gaat. Omdat ik zo vaak in zijn gedachten ben.
En ook ik heb gezegd dat het neit meer ging, ook ik heb darbij gehuiild, en nu hoor ik dan dat hij dat neit zo serieus nam omdat hij mij als dramaqueen (ja letterlijk) had bestempeld.
En ook ik heb gezegd dat het neit meer ging, ook ik heb darbij gehuiild, en nu hoor ik dan dat hij dat neit zo serieus nam omdat hij mij als dramaqueen (ja letterlijk) had bestempeld.
