Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
woensdag 9 maart 2011 om 17:44
Lief,
Die ba van jou kijkt en luisterd niet goed naar jou
Het zal wel niet veel helpen, maar ik vind dat je het wel goed doet en juist het feit dat je zelf initiatieven toont, actief aan je herstel wilt werken en een beetje actief probeert bezig te zijn (dan doel ik op het sporten en fietsen) is al bewijs genoeg dat jij echt geen depressie hebt. Wat een HORK.
Nog een
Die ba van jou kijkt en luisterd niet goed naar jou
Het zal wel niet veel helpen, maar ik vind dat je het wel goed doet en juist het feit dat je zelf initiatieven toont, actief aan je herstel wilt werken en een beetje actief probeert bezig te zijn (dan doel ik op het sporten en fietsen) is al bewijs genoeg dat jij echt geen depressie hebt. Wat een HORK.
Nog een
woensdag 9 maart 2011 om 17:53
Weet je, ik ben van opstandigheid al geneigd gewoon te stoppen met die ad. Ik had het met de psychiater besproken dat ik me afvroeg of het nou van die pillen (het is een slaapmiddel!) komt dat het beter met me gaat, of door mijzelf, en hij zei ook dat dit zo licht is en dat gewoon een paar pillen er echt niet voor zorgen dat je beter wordt, dat je dat zelf doet.
Ze zeggen dat als ad werken, je zeker een depressie hebt. Want die dingen werken blijkbaar op je receptoren en als je receptoren niet van slag waren dan merk je dus ook niks van de ad en dan had je dus geen depressie.
En al had/heb ik een depressie: Ik mag toch verdomme wel MOE zijn! Ik heb me gvd de pestpokken gewerkt en gereisd en dan zegt ba doodleuk dat ze twee jaar geleden al voorschreef dat ik niet mag overwerken? Donder op zeg, dat kan ik me niet herinneren en ik wens het ook niet voor mijn voeten te krijgen nu. Alsof alles mijn schuld is zeg. Zeiktrut met haar depressie.
Waar was ik? Oja, ik zou dus best wel eens een weekje willen stoppen met die ad. En dan laten zien dat ik er niks van merk: Weg diagnose depressie! Dat zou tof zijn...
Ze zeggen dat als ad werken, je zeker een depressie hebt. Want die dingen werken blijkbaar op je receptoren en als je receptoren niet van slag waren dan merk je dus ook niks van de ad en dan had je dus geen depressie.
En al had/heb ik een depressie: Ik mag toch verdomme wel MOE zijn! Ik heb me gvd de pestpokken gewerkt en gereisd en dan zegt ba doodleuk dat ze twee jaar geleden al voorschreef dat ik niet mag overwerken? Donder op zeg, dat kan ik me niet herinneren en ik wens het ook niet voor mijn voeten te krijgen nu. Alsof alles mijn schuld is zeg. Zeiktrut met haar depressie.
Waar was ik? Oja, ik zou dus best wel eens een weekje willen stoppen met die ad. En dan laten zien dat ik er niks van merk: Weg diagnose depressie! Dat zou tof zijn...
woensdag 9 maart 2011 om 17:55
Trouwens, mijn shiatsu-juf wil met me aan de EFT, dat doet zij ook. Emotional Freedam Technique. Kent iemand dat? Heb net ff gegoogled, het wordt ook wel acupunctuur zonder naalden genoemd... het gaat erom dat emoties uit je lijf komen. Want die zere schouders, is allemaal vastgeroeste emoties wat er nu uitkomt, aldus mevrouw shiatsu.
woensdag 9 maart 2011 om 17:59
Lief, wat boeit het nou eigenlijk welke naam het beestje krijgt. Die vermoeidheid is er, dat is een feit. Of dat nou veroorzaakt wordt door bo of door depressie... toch zonde van de energie om dát als middelpunt van de discussie te stellen? Laat ba / lg liever bespreken hoe jouw vermoeidheid moet worden aangepakt...
woensdag 9 maart 2011 om 18:03
Lief, Ik zie dat je vooruitgang hebt geboekt, maar daar heb je niet zoveel aan vrees ik. Die ba van jou is echt stom en beïnvloedt nu ook nog je psych. Ik vind het trouwens heel raar dat je psych zich zo laat beïnvloeden voor je ba.
Misschien wil je het niet horen, maar ik herken bij jou heel veel van het traject dat mijn schoonvader heeft gehad met de arbo en de psych. Het constante gevecht tegen het onbegrip en het wegwuiven van de lichamelijke klachten. Hij voelde zich net als jij niet gehoord en onbegrepen. Ik weet niet wat ik moet zeggen om het voor jou makkelijker te maken, maar ik leef heel erg met je mee. Als ik de oplossing voor je had, dan kwam ik die persoonlijk brengen.
Misschien wil je het niet horen, maar ik herken bij jou heel veel van het traject dat mijn schoonvader heeft gehad met de arbo en de psych. Het constante gevecht tegen het onbegrip en het wegwuiven van de lichamelijke klachten. Hij voelde zich net als jij niet gehoord en onbegrepen. Ik weet niet wat ik moet zeggen om het voor jou makkelijker te maken, maar ik leef heel erg met je mee. Als ik de oplossing voor je had, dan kwam ik die persoonlijk brengen.
woensdag 9 maart 2011 om 18:13
Misschien die brief nog eens opsturen die je laatst had opgesteld? Waarin je een ander ba aanvraagt? Ik denk dat doorgaan met deze ba je meer energie kost dan een andere aanvragen. Die brief heb je al zo wat klaar. Dit is toch geen doen zo, kijk nou hoeveel frustratie en verdriet dat mens je iedere keer bezorgd...
woensdag 9 maart 2011 om 18:27
quote:lief_29 schreef op 09 maart 2011 @ 18:12:
[...]
Dat mag dus niet van de zogenaamd deskundigen. En nu ga ik even uithuilen bij manlief. Die vindt tenminste wel dat ik het goed doe.
Lief, je doet het ook hartstikke goed. Je bent echt goed bezig, dat weet jij, dat weet je man en dat weten wij. Alleen die stomme ba snapt er helemaal niks van. Het doet er niet toe waar die vermoeidheid vandaan komt, die vermoeidheid is er en daar moet je dus mee leren omgaan en dat moet je omgeving ook. Een deel van de vermoeidheid zal door de coeliakie en diabetes helaas altijd blijven, een deel zal verdwijnen zodra jouw 'hulpverleners' die vermoeidheid serieus gaan nemen en je helpen om er mee om te gaan. Laat je niet klein krijgen door die stomme ba.
Huil ze, dat lucht op.
[...]
Dat mag dus niet van de zogenaamd deskundigen. En nu ga ik even uithuilen bij manlief. Die vindt tenminste wel dat ik het goed doe.
Lief, je doet het ook hartstikke goed. Je bent echt goed bezig, dat weet jij, dat weet je man en dat weten wij. Alleen die stomme ba snapt er helemaal niks van. Het doet er niet toe waar die vermoeidheid vandaan komt, die vermoeidheid is er en daar moet je dus mee leren omgaan en dat moet je omgeving ook. Een deel van de vermoeidheid zal door de coeliakie en diabetes helaas altijd blijven, een deel zal verdwijnen zodra jouw 'hulpverleners' die vermoeidheid serieus gaan nemen en je helpen om er mee om te gaan. Laat je niet klein krijgen door die stomme ba.
Huil ze, dat lucht op.
woensdag 9 maart 2011 om 19:38
Lief, je weet dondersgoed dat je het hartstikke goed doet! Je ba is gewoon niet wijs. Heeft het huilen wat opgelucht?
Abc, wat is je avondmaal uiteindelijk geworden?
5x5, en... dansen vanavond of niet?
Zonnestraal, ik maak me wat zorgen om je. Waar ben je... hoe ben je je vrije dag doorgekomen? Heb je wat tot rust kunnen komen? Zie je het nu wel zitten om morgen weer heen te gaan?
Trouwens, mijn psych heeft me maandag nog wel iets gezegd wat echt is blijven hangen. Ik ben de jongste van ons team, en ze zei: jij bent júíst degene die fouten mag maken, en júíst degene die hulp en ondersteuning mag vragen aan haar collega's, die meer levens- en werkervaring hebben. (dat doe ik dus nooit he, hulp vragen.) Stom he, dat zo'n simpele en logische uitspraak zo bij me blijft hangen.
Abc, wat is je avondmaal uiteindelijk geworden?
5x5, en... dansen vanavond of niet?
Zonnestraal, ik maak me wat zorgen om je. Waar ben je... hoe ben je je vrije dag doorgekomen? Heb je wat tot rust kunnen komen? Zie je het nu wel zitten om morgen weer heen te gaan?
Trouwens, mijn psych heeft me maandag nog wel iets gezegd wat echt is blijven hangen. Ik ben de jongste van ons team, en ze zei: jij bent júíst degene die fouten mag maken, en júíst degene die hulp en ondersteuning mag vragen aan haar collega's, die meer levens- en werkervaring hebben. (dat doe ik dus nooit he, hulp vragen.) Stom he, dat zo'n simpele en logische uitspraak zo bij me blijft hangen.
woensdag 9 maart 2011 om 19:51
Ik heb wel even fijn gehuild en gechreeuwd tegen man. Ben nu een beetje leeg en heel sarcastisch. Baal ervan dat dit nu mijn dag en energielevel zo aantast. Wat dat betreft ben ik er nog niet, dat weet ik wel, het zou minder binnen moeten komen en het zou niet zoveel energie moeten opslurpen, maar ik ben dan ook nog in herstelfase en dat gaat met vallen en opstaan (en ik vind dus dat ik best wel weinig val tegenwoordig, maar daar denkt men anders over blijkbaar). Morgen een lange dag voor mezelf, die heel veel lepels vraagt, en ik had vandaag wat lepels willen sparen. Dat is helaas niet gelukt. Ben benieuwd hoe het dan morgen gaat.
woensdag 9 maart 2011 om 19:53
Lief, hoe is het nu? Ben je alweer een beetje rustiger?
Marriss, dat is een goede van je psych. Ik ben ook (een van de) jongste(n). Ik wilde me daardoor juist extra bewijzen en laten zien dat ik het zelf wel kan en weet ondanks mijn leeftijd (en het feit dat ik een vrouw ben). En jou een beetje kennende werkt(e) dat bij jou net zo. Inmiddels weet ik wel dat mijn (oudere) collega's mij voor vol aanzien en waarderen. De meeste collega's zijn dan ook heel verbaasd als ze horen dat ik nog geen 30 ben.
Het is een pasteitje (bladerdeegbakje) gevuld met roerei geworden, geen geweldige combinatie, maar goed, het was warm (en daar is dan ook alles mee gezegd).
Zonnestraaltje, heb je nog steeds ruzie met het forum of ben je gewoon andere dingen aan het doen?
Ik heb last van mijn nek, ik ben vanmiddag bezig geweest met het overtikken van mijn dagboek (saai werk, maar wel mooi om het begin te lezen, wat was ik toen boos en aan het vechten). Die lag naast de laptop en ik had dus constant mijn hoofd schreef. Dat is geen handige houding. Gelukkig morgen een afspraak voor stoelmassage.
Marriss, dat is een goede van je psych. Ik ben ook (een van de) jongste(n). Ik wilde me daardoor juist extra bewijzen en laten zien dat ik het zelf wel kan en weet ondanks mijn leeftijd (en het feit dat ik een vrouw ben). En jou een beetje kennende werkt(e) dat bij jou net zo. Inmiddels weet ik wel dat mijn (oudere) collega's mij voor vol aanzien en waarderen. De meeste collega's zijn dan ook heel verbaasd als ze horen dat ik nog geen 30 ben.
Het is een pasteitje (bladerdeegbakje) gevuld met roerei geworden, geen geweldige combinatie, maar goed, het was warm (en daar is dan ook alles mee gezegd).
Zonnestraaltje, heb je nog steeds ruzie met het forum of ben je gewoon andere dingen aan het doen?
Ik heb last van mijn nek, ik ben vanmiddag bezig geweest met het overtikken van mijn dagboek (saai werk, maar wel mooi om het begin te lezen, wat was ik toen boos en aan het vechten). Die lag naast de laptop en ik had dus constant mijn hoofd schreef. Dat is geen handige houding. Gelukkig morgen een afspraak voor stoelmassage.
woensdag 9 maart 2011 om 21:06
Mijn schoonvader is sinds afgelopen zomer gelukkig volledig afgekeurd. Dat gelukkig klinkt misschien raar, maar voor hem was het echt een opluchting. Hij was uitgevochten, hij kon het niet meer opbrengen. Nu is hij na jaren eindelijk weer gelukkig, hij voelt zich lichamelijk regelmatig nog steeds een wrak en is nog steeds moe, maar hij hoeft zich niet meer te verdedigen en kan weer genieten van de dingen die hij leuk vindt. Als hij zich goed voelt en zin heeft dan helpt hij ons en zijn zoon in huis/tuin, gaat vissen met mijn schoonmoeder, maakt muziek en als hij zich niet goed voelt, dan blijft hij op de bank zitten en daar hoeft hij aan niemand verantwoording over af te leggen. Als hij ergens mee bezig is en na een half uur merkt hij dat het niet gaat, dan ruimt hij zijn spullen op en gaat naar huis, dat kan nu en dat maakt het allemaal zoveel makkelijker voor hem.
Bij hem is het een combinatie van de chronische ziekten en onverwerkte trauma's. Hij heeft samen met zijn vrouw zes kinderen verloren vlak na de geboortes, zijn vrouw kon dat niet accepteren/verwerken en is daar altijd last van blijven houden, zijn vrouw is bijna 12 jaar geleden totaal onverwacht dood neergevallen, zijn zoon (toen 16 of 17) kon dat niet verwerken en is vreselijk opstandig geworden, door de diabetes kon hij zijn eigen werk niet meer doen (te gevaarlijk op ladders en daken) en zat dus op een functie die hij niet echt leuk vond en ondertussen moest hij zorgen voor inkomen, het huishouden en zichzelf. Paar jaar geleden kwam de coeliakie daar nog bij en hij had het er toch ook wel moeilijk mee dat er zo'n groot verschil is tussen het gedrag van zijn zoon en zijn stiefzoon (mijn vriend dus, ook relatief jong een ouder verloren). Volgens mijn schoonmoeder houdt hij meer van mijn vriend en mij dan van zijn eigen zoon en schoondochter (en dan sta ik op één voor hem, de dochter die hij zelf nooit heeft gehad). Zijn zoon heeft hem de afgelopen 12 jaar zo vaak zo pijn gedaan, dat komt nooit meer helemaal goed denk ik. Wij waren er altijd met een luisterend oor, praktische hulp en luisterden ook naar hem als hij advies voor ons had, zijn zoon bracht alleen maar ellende mee naar huis, wij brachten gezelligheid en goede (maar soms ook moeilijke) gesprekken. Heel complex allemaal dus.
Bij hem is het een combinatie van de chronische ziekten en onverwerkte trauma's. Hij heeft samen met zijn vrouw zes kinderen verloren vlak na de geboortes, zijn vrouw kon dat niet accepteren/verwerken en is daar altijd last van blijven houden, zijn vrouw is bijna 12 jaar geleden totaal onverwacht dood neergevallen, zijn zoon (toen 16 of 17) kon dat niet verwerken en is vreselijk opstandig geworden, door de diabetes kon hij zijn eigen werk niet meer doen (te gevaarlijk op ladders en daken) en zat dus op een functie die hij niet echt leuk vond en ondertussen moest hij zorgen voor inkomen, het huishouden en zichzelf. Paar jaar geleden kwam de coeliakie daar nog bij en hij had het er toch ook wel moeilijk mee dat er zo'n groot verschil is tussen het gedrag van zijn zoon en zijn stiefzoon (mijn vriend dus, ook relatief jong een ouder verloren). Volgens mijn schoonmoeder houdt hij meer van mijn vriend en mij dan van zijn eigen zoon en schoondochter (en dan sta ik op één voor hem, de dochter die hij zelf nooit heeft gehad). Zijn zoon heeft hem de afgelopen 12 jaar zo vaak zo pijn gedaan, dat komt nooit meer helemaal goed denk ik. Wij waren er altijd met een luisterend oor, praktische hulp en luisterden ook naar hem als hij advies voor ons had, zijn zoon bracht alleen maar ellende mee naar huis, wij brachten gezelligheid en goede (maar soms ook moeilijke) gesprekken. Heel complex allemaal dus.
woensdag 9 maart 2011 om 21:13
Jeetje dat is nogal wat abc, wat je schoonvader meemaakt(e). En daar dan nog eens het gezeur van werk bij. Klinkt me ook heel oneerlijk in de oren.
Ik ben wel weer rustiger, net even familelid gebeld en dan besef ik ook wel weer welke dingen echt belangrijk zijn. Dan verdwijnt ba een beetje naar de achtergrond. Ik kan alleen maar hopen dat ik morgen redelijk goed ben. Ik ga in ieder geval op tijd naar bed, 22:00 wil ik naar boven, met of zonder man.
Ik ben wel weer rustiger, net even familelid gebeld en dan besef ik ook wel weer welke dingen echt belangrijk zijn. Dan verdwijnt ba een beetje naar de achtergrond. Ik kan alleen maar hopen dat ik morgen redelijk goed ben. Ik ga in ieder geval op tijd naar bed, 22:00 wil ik naar boven, met of zonder man.
woensdag 9 maart 2011 om 21:32
Lief, hij heeft het inderdaad niet makkelijk gehad en daarom ben ik ook blij dat hij nu geen gezeur meer heeft van werk of arbo en zelf kan bepalen wat goed voor hem is.
Fijn dat jij weer wat rustiger bent. Wat er met familielid is, is ook heel erg, maar jij hebt ook recht op je verdriet en boosheid over jouw situatie, zet jezelf niet opzij omdat een ander zieker is. Jij bent ook belangrijk!
Slaap lekker straks en veel plezier morgen.
En mocht je nou morgenvroeg diep in je hart al weten dat de dag je veel te veel lepels gaat kosten (die je helaas niet hebt kunnen sparen) wees dan eerlijk naar jezelf en die andere en blijf thuis.
Ik ga naar bed, welterusten allemaal.
Fijn dat jij weer wat rustiger bent. Wat er met familielid is, is ook heel erg, maar jij hebt ook recht op je verdriet en boosheid over jouw situatie, zet jezelf niet opzij omdat een ander zieker is. Jij bent ook belangrijk!
Slaap lekker straks en veel plezier morgen.
En mocht je nou morgenvroeg diep in je hart al weten dat de dag je veel te veel lepels gaat kosten (die je helaas niet hebt kunnen sparen) wees dan eerlijk naar jezelf en die andere en blijf thuis.
Ik ga naar bed, welterusten allemaal.
woensdag 9 maart 2011 om 21:43
pfff nou dat yoga was een enorm fiasco. Mn schouders en rug doen zo zeer dat ik niet verder kom dan oefening 1 Andere keer maar weer eens proberen.
Abc, heftig zeg, van je schoonvader. Ongelooflijk he, hoe je tegengewerkt kan worden...
Lief, fijn dat je wat rustiger bent. Het is ook even de eerste boosheid en frustratie die er dan uit moet, dat is logisch... Had familie nog nieuws / ontwikkelingen? Hopelijk kan je lekker slapen en voel je je fit genoeg morgen, voor die ene dag (weet wat je bedoelt, heel benieuwd of het wat is) Kan je vrijdag bijkomen of moet je dan weer werken?
5x5, have fun
Zooooooonnneeeeeeestraaaaaaaaaaaaaaaalllllll..... beeeeeen jee nnoooooouuuuuuuuuuuu....
Ik ga douchen en naar bed. Nog even lekker lezen.
Tot morgen!
Abc, heftig zeg, van je schoonvader. Ongelooflijk he, hoe je tegengewerkt kan worden...
Lief, fijn dat je wat rustiger bent. Het is ook even de eerste boosheid en frustratie die er dan uit moet, dat is logisch... Had familie nog nieuws / ontwikkelingen? Hopelijk kan je lekker slapen en voel je je fit genoeg morgen, voor die ene dag (weet wat je bedoelt, heel benieuwd of het wat is) Kan je vrijdag bijkomen of moet je dan weer werken?
5x5, have fun
Zooooooonnneeeeeeestraaaaaaaaaaaaaaaalllllll..... beeeeeen jee nnoooooouuuuuuuuuuuu....
Ik ga douchen en naar bed. Nog even lekker lezen.
Tot morgen!
woensdag 9 maart 2011 om 21:46
Wat jammer nou dat ik grijs op wit zo slecht kan lezen Maar je hebt gelijk. Ik hoop maar dat mijn herstelvermogen redelijk is en dat ik in ieder geval een deel kan meemaken morgen. Gelukkig kan ik op elk moment afhaken.
Vwb familielid, het is niet zozeer dat ik er alles aan doe om die bij te staan, maar het laat me wel weer beseffen dat zo'n bedrijfsarts die haar diploma bij een pakje boter heeft gekregen niet echt heel hoog op mijn prioritetenlijst zou moeten staan. Dat gelukkig zijn de hoogste prioriteit heeft, en voor jezelf zorgen ook, omdat je zuinig op jezelf en je geluk moet zijn. Het kan zomaar gebeuren dat je op je 50e ineens een heel andere nabije toekomst hebt, en dan is het wel fijn als je tot dan toe lekker veel geniet en je niet daarvan laat afleiden omdat ba voortdurend ongesteld moet worden. Slaap lekker.
Allemaal bedankt. Ik heb echt veel aan jullie steun en knuffels als ik zo gefrustreerd ben. Ik weet niet of ik er morgen ben (voordat maris zich weer zorgen gaat maken ) want wie weet, ben ik de hele dag weg.
Vwb familielid, het is niet zozeer dat ik er alles aan doe om die bij te staan, maar het laat me wel weer beseffen dat zo'n bedrijfsarts die haar diploma bij een pakje boter heeft gekregen niet echt heel hoog op mijn prioritetenlijst zou moeten staan. Dat gelukkig zijn de hoogste prioriteit heeft, en voor jezelf zorgen ook, omdat je zuinig op jezelf en je geluk moet zijn. Het kan zomaar gebeuren dat je op je 50e ineens een heel andere nabije toekomst hebt, en dan is het wel fijn als je tot dan toe lekker veel geniet en je niet daarvan laat afleiden omdat ba voortdurend ongesteld moet worden. Slaap lekker.
Allemaal bedankt. Ik heb echt veel aan jullie steun en knuffels als ik zo gefrustreerd ben. Ik weet niet of ik er morgen ben (voordat maris zich weer zorgen gaat maken ) want wie weet, ben ik de hele dag weg.
woensdag 9 maart 2011 om 22:02
