Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
donderdag 17 maart 2011 om 15:40
5x5, hoe zat het ook alweer, hebben ze ook antistoffen tegen gluten gemeten in je bloed? Want die hoef je namelijk neit te hebben, er zijn mensen met laag tot geen antistoffen mar wel darmschade. Alleen, dan moet je een gastro laten doen, en dat is dan van bovenaf.
Ik vind die vitaminetekorten van jou zo raar.
Maris, doe maar lekker niks meer, je hebt al gepoetst, je vriendin komt en je wilt vanavond ook nog fit zijn
Chocolate, wij hebben hier een tijdlang de volgende lijstjes aangehouden:
Ik moet (werken bijvoorbeeld, of naar de psych)
Ik wil (de badkamer schoonmaken, of boodschappen doen)
Ik zou kunnen (stoffen, of sporten)
Achter elke zin mag maar één aktiviteit komen. Wie weet heb je er wat aan op dagen met weinig lepels.
Ik heb lekker gewerkt. Merk dat ik mezelf weer wat meer in de bedrijvigheid zet. Ben ook weer een stuk gemotiveerder dan begin deze week, en denk dat het ook een groot deel is omdat mijn opdracht duidelijkere grenzen heeft gekregen. Ik heb gister en vandaag echt flink wat gedaan! Heb het nog even doorgesproken met lg en die is ook tevreden heb ik het idee.
Vandaag met een nieuwe collega gezeten, leuke man zeg, en ik merkte dat ik best wel open en eerlijk was. Ik vertelde dingen die ik voorheen niet makkelijk losliet, en ik voel niet echt de achterdocht dat hij me ermee kan kwetsen, ook al zou hij dat proberen (waarom zou hij?).
Nu lekker Lieftijd en vanavond sporten. Vanavond besluiten we met welk niveau ik verder ga. Ik weet dat het suf is, maar het voelt toch wel als een soort van examen. We krijgen advies om dit niveau nog een keer te doen, of door te gaan naar niveau 2, en dat klinkt als beoordelen of "ik het wel goed genoeg kan". Slik. Dat gevoeltje, dat is er dus nog. Máár... Ik herken het wel en ben druk bezig het de mond te snoeren.
Hoe gaat het met abc en annemie?
Ik vind die vitaminetekorten van jou zo raar.
Maris, doe maar lekker niks meer, je hebt al gepoetst, je vriendin komt en je wilt vanavond ook nog fit zijn
Chocolate, wij hebben hier een tijdlang de volgende lijstjes aangehouden:
Ik moet (werken bijvoorbeeld, of naar de psych)
Ik wil (de badkamer schoonmaken, of boodschappen doen)
Ik zou kunnen (stoffen, of sporten)
Achter elke zin mag maar één aktiviteit komen. Wie weet heb je er wat aan op dagen met weinig lepels.
Ik heb lekker gewerkt. Merk dat ik mezelf weer wat meer in de bedrijvigheid zet. Ben ook weer een stuk gemotiveerder dan begin deze week, en denk dat het ook een groot deel is omdat mijn opdracht duidelijkere grenzen heeft gekregen. Ik heb gister en vandaag echt flink wat gedaan! Heb het nog even doorgesproken met lg en die is ook tevreden heb ik het idee.
Vandaag met een nieuwe collega gezeten, leuke man zeg, en ik merkte dat ik best wel open en eerlijk was. Ik vertelde dingen die ik voorheen niet makkelijk losliet, en ik voel niet echt de achterdocht dat hij me ermee kan kwetsen, ook al zou hij dat proberen (waarom zou hij?).
Nu lekker Lieftijd en vanavond sporten. Vanavond besluiten we met welk niveau ik verder ga. Ik weet dat het suf is, maar het voelt toch wel als een soort van examen. We krijgen advies om dit niveau nog een keer te doen, of door te gaan naar niveau 2, en dat klinkt als beoordelen of "ik het wel goed genoeg kan". Slik. Dat gevoeltje, dat is er dus nog. Máár... Ik herken het wel en ben druk bezig het de mond te snoeren.
Hoe gaat het met abc en annemie?
donderdag 17 maart 2011 om 15:42
*Niet bijgelezen*
Het is me vandaag pijnlijk duidelijk geworden dat een aantal van mijn collega's niet begrijpt hoe een bo werkt. We hadden een overleg over de slechte sfeer in het team, nou ondanks (misschien wel dankzij) dat er wel aardig wat dingen boven tafel gekomen zijn is de sfeer er niet beter op geworden. Sommige opmerkingen kwamen echt heel hard binnen bij mij. Op dat moment heb ik me wel redelijk goed kunnen houden, maar zodra ik de deur achter me dicht had gedaan kwamen de tranen en barstte de hoofdpijn echt los. Gelukkig wel goed thuis gekomen, maar ik voel me echt k** nu.
Misschien moet ik toch maar gewoon naar die andere afdeling gaan, ik zie de situatie bij ons niet zo even veranderen en eerlijk gezegd heb ik op dit moment niet de energie om dit gevecht aan te gaan. Pick your battles zeggen ze dan en ik geloof dat dit een zinloos gevecht is. Ik krijg dat begrip er toch niet in bij die collega's (en van één van hen had ik dit echt niet verwacht) en wil daar ook de energie nu niet insteken.
Het is me vandaag pijnlijk duidelijk geworden dat een aantal van mijn collega's niet begrijpt hoe een bo werkt. We hadden een overleg over de slechte sfeer in het team, nou ondanks (misschien wel dankzij) dat er wel aardig wat dingen boven tafel gekomen zijn is de sfeer er niet beter op geworden. Sommige opmerkingen kwamen echt heel hard binnen bij mij. Op dat moment heb ik me wel redelijk goed kunnen houden, maar zodra ik de deur achter me dicht had gedaan kwamen de tranen en barstte de hoofdpijn echt los. Gelukkig wel goed thuis gekomen, maar ik voel me echt k** nu.
Misschien moet ik toch maar gewoon naar die andere afdeling gaan, ik zie de situatie bij ons niet zo even veranderen en eerlijk gezegd heb ik op dit moment niet de energie om dit gevecht aan te gaan. Pick your battles zeggen ze dan en ik geloof dat dit een zinloos gevecht is. Ik krijg dat begrip er toch niet in bij die collega's (en van één van hen had ik dit echt niet verwacht) en wil daar ook de energie nu niet insteken.
donderdag 17 maart 2011 om 15:50
donderdag 17 maart 2011 om 16:11
abc dat hakt er wel in ja.
Lief, lekkere dag gehad zo te lezen! Spannend om te horen naar welk niveau je kan. Maar niet te druk om proberen te maken (makkelijk gezegd ws.)
Ik heb een paar jaar geleden al een keer een gastro gehad + een darmonderzoek. Dit keer willen ze alleen het darmonderzoek herhalen en in april nog zo'n waterstof-ademtest. Misschien dat die vitaminegebrek komt door dat m'n darmen (mogelijk?) niet goed opnemen ofzo? En of ze naar antistoffen in het bloed hebben gekeken weet ik niet. Er is echt zovaak bloed geprikt de afgelopen maanden.
Ik heb vandaag echt geen reet gedaan, ben nog steeds verschrikkelijk moe. Ben vanmiddag in slaap gevallen op de bank, en voel me eigenlijk al de hele week bleh....alleen gisteren had ik een kleine opleving. En dat terwijl het vorige week best wel goed ging. En de enige drukke dag die ik gehad heb was dinsdagochtend (2 doktersafspraken, bloed prikken, apotheek en dus heen en terug gefietst), en had natuurlijk afgelopen zaterdag die instuif gehad, zou ik van die 2 dingen nog zo aan het bijkomen zijn?
Lief, lekkere dag gehad zo te lezen! Spannend om te horen naar welk niveau je kan. Maar niet te druk om proberen te maken (makkelijk gezegd ws.)
Ik heb een paar jaar geleden al een keer een gastro gehad + een darmonderzoek. Dit keer willen ze alleen het darmonderzoek herhalen en in april nog zo'n waterstof-ademtest. Misschien dat die vitaminegebrek komt door dat m'n darmen (mogelijk?) niet goed opnemen ofzo? En of ze naar antistoffen in het bloed hebben gekeken weet ik niet. Er is echt zovaak bloed geprikt de afgelopen maanden.
Ik heb vandaag echt geen reet gedaan, ben nog steeds verschrikkelijk moe. Ben vanmiddag in slaap gevallen op de bank, en voel me eigenlijk al de hele week bleh....alleen gisteren had ik een kleine opleving. En dat terwijl het vorige week best wel goed ging. En de enige drukke dag die ik gehad heb was dinsdagochtend (2 doktersafspraken, bloed prikken, apotheek en dus heen en terug gefietst), en had natuurlijk afgelopen zaterdag die instuif gehad, zou ik van die 2 dingen nog zo aan het bijkomen zijn?
donderdag 17 maart 2011 om 16:19
5x5, ik denk dat genezen (van wat dan ook) met vallen en opstaan gaat. En je moet niet vergeten dat je nog altijd last hebt met je darmen (toch?). Dat vreet ook energie, en de ene week gaat dat beter dan de andere. En iedereen heeft wel eens een baaldag, of een baalweek. Mijn man is supergezond en deze week niet te genieten, niet vooruit te branden en loopt te mopperen. Nu kan dat door allerlei omstandigheden komen, maar het kan ook komen doordat hij gewoon zijn week niet heeft. Dat geldt voor ons hier ook, alleen gaan wij meteen hard nadenken en naar oorzaak en gevolg zoeken, en soms is dat gewoon niet te vinden.
Ik moet altijd lachen om mensen met coeliakie (waaronder ikzelf); als die een keer diarree hebben, dan denken ze meteen dat ze per ongeluk gluten hebben gegeten. Terwijl anderen ook wel eens zomaar diarree hebben. Vergelijkbaar met onze vermoeidheid. Anderen hebben een baalweek, en bij ons wordt het ook meer benadrukt omdat onze weerstand niet zo goed is en het dus harder aankomt.
Naja, zoiets... Denk ik.
Ik moet altijd lachen om mensen met coeliakie (waaronder ikzelf); als die een keer diarree hebben, dan denken ze meteen dat ze per ongeluk gluten hebben gegeten. Terwijl anderen ook wel eens zomaar diarree hebben. Vergelijkbaar met onze vermoeidheid. Anderen hebben een baalweek, en bij ons wordt het ook meer benadrukt omdat onze weerstand niet zo goed is en het dus harder aankomt.
Naja, zoiets... Denk ik.
donderdag 17 maart 2011 om 16:28
Ja, ik snap het wel...idd ben ik gelijk aan het zoeken naar een oorzaak, terwijl die er helemaal niet perse hoeft te zijn natuurlijk. Ik herken dat trouwens ook van die diarree. Als ik een poos diarree heb gehad, dan een tijdje niet en ineens is het weer raak, dan ga ik gelijk denken wat ik dan heb gegeten. Herkenbaar, haha. Met m'n darmklachten verloopt het sinds vorige week woensdag redelijk rustig, geen verstopping meer, een enkele keer diarree. En geen pijn, hoera!
donderdag 17 maart 2011 om 16:34
Overigens, over dat begrip van anderen voor een bo. Ik merk dat dat er in het algemeen weinig is. Mensen weten het toch niet echt hoor, hoe het voelt. Vandaag had ik een lunch-date met een collega die nu op een ander afdeling zit, en die heeft een vergelijkbaar proces met bo meegemaakt in de tijd dat ik net op deze afdeling kwam. Ik kende haar van vroeger, van school. Dit gesprek was zo heerlijk open en eerlijk, en prive, het voelde echt als een warm bad. Ik gaf ook aan dat het als buitenstaander zo moeilijk is om te begrijpen, dat ik het ook nooit begrepen heb, en ondanks dat ze zei dat ik me wel begripvol opstelde toen, weet ik dat ik toen echt wel eens heb gedacht: "Kom op, schouders eronder, als je zeuren wilt, moet je ook proberen het probleem op te lossen". En ik weet nu dat het nou eenmaal niet zo werkt.
Ook ik vind dat er erg weinig begrip is. "Je bent een jonge meid van begin 30, waar kan jij nou moe van zijn", "ga je wel op tijd naar bed?", "en dan heb je nog niet eens kinderen, dàt is pas vermoeiend!" dat soort opmerkingen worden wel eens geplaatst en komen heel hard aan terwijl die lui geen idéé hebben waar ze het over hebben. Ik ben nu redelijk in staat om dat buiten mijn cirkel te houden, maar dat is wel anders geweest en ook nu lukt het me niet altijd.
Na de lunch kwam ik een verre collega tegen, oh zo blij me even te zien, blablabla, en die ging ook allerlei tips geven. Ook zó hinderlijk. Ik merk dat ik dan afstand neem en hem maar laat praten. Voorheen zou ik me dood ge-ergerd hebben aan hem en alles hebben verdedigd waar ik het niet mee eens was of wat hij fout inschatte.
Onbegrip is rot, en ja, weer merken we dan maar op dat je beter je been kan breken.
Ook ik vind dat er erg weinig begrip is. "Je bent een jonge meid van begin 30, waar kan jij nou moe van zijn", "ga je wel op tijd naar bed?", "en dan heb je nog niet eens kinderen, dàt is pas vermoeiend!" dat soort opmerkingen worden wel eens geplaatst en komen heel hard aan terwijl die lui geen idéé hebben waar ze het over hebben. Ik ben nu redelijk in staat om dat buiten mijn cirkel te houden, maar dat is wel anders geweest en ook nu lukt het me niet altijd.
Na de lunch kwam ik een verre collega tegen, oh zo blij me even te zien, blablabla, en die ging ook allerlei tips geven. Ook zó hinderlijk. Ik merk dat ik dan afstand neem en hem maar laat praten. Voorheen zou ik me dood ge-ergerd hebben aan hem en alles hebben verdedigd waar ik het niet mee eens was of wat hij fout inschatte.
Onbegrip is rot, en ja, weer merken we dan maar op dat je beter je been kan breken.
donderdag 17 maart 2011 om 16:43
Onbegrip is en blijf een heel moeilijk punt.
Mijn collega met bo vergeleek het vanmiddag met een gebroken been. Die kun je ook niet meteen weer volledig belasten zodra het gips eraf is, juist dan begint de revalidatie pas. En dan weet je bij een gebroken been redelijk het tijdspad, 6 weken gips, 3 maanden revalidatie. Bij een bo is er geen tijdspad te geven en er is niks te zien, dat maakt begrip wel heel moeilijk.
Mijn collega met bo vergeleek het vanmiddag met een gebroken been. Die kun je ook niet meteen weer volledig belasten zodra het gips eraf is, juist dan begint de revalidatie pas. En dan weet je bij een gebroken been redelijk het tijdspad, 6 weken gips, 3 maanden revalidatie. Bij een bo is er geen tijdspad te geven en er is niks te zien, dat maakt begrip wel heel moeilijk.
donderdag 17 maart 2011 om 16:49
abc, wat vervelend van je werk. Kan me voorstellen dat dat een grote energievreter is! Een paar jaar geleden heb ik ook een tijdje thuis gezeten vanwege paniek-klachten. Ging op school heel veel met een groep meiden om, maar daar heb ik nooit meer wat van gehoord. Heb ik toch wel erg mee gezeten, maar zo kwam ik er wel achter dat dat dus geen vriendinnen waren.
Lief, lekker hoor dat je weer wat meer energie hebt! En wat heb je dat mooi gezegd dat "normale" mensen ook wel eens een baaldag/week hebben. Alleen die staan er inderdaad niet te veel bij stil.
5x5, lekker niks doen kan ook fijn zijn. Hoop dat je wat kunt uitrusten!
Was op tijd klaar met werken. Kwam tijdens de ronde langs de supermarkt dus heb toen ff wat dingen gehaald. Ga zo koken: Kofta in tomatensaus, ben benieuwd! En vanavond helemaal niks doen. Bankhangen en op tijd naar bed.
Lief, lekker hoor dat je weer wat meer energie hebt! En wat heb je dat mooi gezegd dat "normale" mensen ook wel eens een baaldag/week hebben. Alleen die staan er inderdaad niet te veel bij stil.
5x5, lekker niks doen kan ook fijn zijn. Hoop dat je wat kunt uitrusten!
Was op tijd klaar met werken. Kwam tijdens de ronde langs de supermarkt dus heb toen ff wat dingen gehaald. Ga zo koken: Kofta in tomatensaus, ben benieuwd! En vanavond helemaal niks doen. Bankhangen en op tijd naar bed.
donderdag 17 maart 2011 om 16:58
donderdag 17 maart 2011 om 17:11
donderdag 17 maart 2011 om 17:18
Ik dacht dat ik daar al wel redelijk was. Ik voelde me niet meer schuldig, ik werk hard aan mezelf en daar ben ik open over. Ik snap dat anderen zijn zoals ze zijn en laat ze in hun waarde. En toch komt zoveel onbegrip dan nog steeds heel hard aan.
Misschien wel harder dan ooit omdat ik nu mijn gevoelens herken en niet meer in dat doosje stop. Ik beleef ze en die beleving doet op dit moment heel veel pijn (letterlijk en figuurlijk).
Misschien wel harder dan ooit omdat ik nu mijn gevoelens herken en niet meer in dat doosje stop. Ik beleef ze en die beleving doet op dit moment heel veel pijn (letterlijk en figuurlijk).
donderdag 17 maart 2011 om 17:22
Zou het helpen als je de truc van mijn bmw probeert?
Diep door je mond inademen, diep en hard en krachtig uitblazen, en daarmee bepaalde mensen met hun opmerkingen weg blazen? Zo ver mogelijk, je hoofd uit, de kamer uit, de gang door, je huis uit, de tuin uit, je straat uit. Desnoods twintig keer blazen.
Het klinkt belachelijk, maar bij mij werkt dat dus hè.
Diep door je mond inademen, diep en hard en krachtig uitblazen, en daarmee bepaalde mensen met hun opmerkingen weg blazen? Zo ver mogelijk, je hoofd uit, de kamer uit, de gang door, je huis uit, de tuin uit, je straat uit. Desnoods twintig keer blazen.
Het klinkt belachelijk, maar bij mij werkt dat dus hè.
donderdag 17 maart 2011 om 17:27
Lief, zo'n soort oefening doen we ook vaak met yoga. Bij het uitademen de 'slechte' dingen wegblazen en bij het inademen de leuke dingen mee naar binnen nemen. Bij mij is dat altijd werkstress eruit en strand en zee erin. Dat helpt me wel om het uiteindelijk uit mijn gedachten en gevoel te krijgen, maar op het moment zelf lukt me dat niet.
Ik ben wel bewust even naar de wc gegaan om heel diep in en uit te ademen om mijn tranen binnen te kunnen houden.
Ik ben wel bewust even naar de wc gegaan om heel diep in en uit te ademen om mijn tranen binnen te kunnen houden.