Psyche
alle pijlers
Vaak niet blij
dinsdag 10 mei 2011 om 20:52
Hallo mensen,
Ik vraag mij af of meer mensen dit hebben, ik voel me vaak eenzaam en op een of andere manier niet blij, hoewel ik wel vrienden heb, een relatie, werk. Ik voel me alleen van binnen niet blij over mezelf, soms zelfs heel rot. Ik heb soms het gevoel dat ik niet echt leef, aanwezig ben. Ik zit maar in mijn hoofd de hele tijd. Ik heb enigszins problemen met contacten, hoewel ik wel vriendinnen heb waar ik mee ga koffie drinken etc. Maar ik kan er niet goed tegen om lang van tevoren met mensen af te spreken, zodat ik bijv. in het weekend vaak alleen ben. En ik ben niet heel makkelijk in het snel contacten leggen met nieuwe mensen. Van mijn werk weet ik nog steeds niet of ik het leuk vind, soms wel soms niet. Ik blijf maar twijfelen over wat ik echt wil. Ik wil ervan af, hebben jullie dit ook (gehad) en wat helpt?
Ik vraag mij af of meer mensen dit hebben, ik voel me vaak eenzaam en op een of andere manier niet blij, hoewel ik wel vrienden heb, een relatie, werk. Ik voel me alleen van binnen niet blij over mezelf, soms zelfs heel rot. Ik heb soms het gevoel dat ik niet echt leef, aanwezig ben. Ik zit maar in mijn hoofd de hele tijd. Ik heb enigszins problemen met contacten, hoewel ik wel vriendinnen heb waar ik mee ga koffie drinken etc. Maar ik kan er niet goed tegen om lang van tevoren met mensen af te spreken, zodat ik bijv. in het weekend vaak alleen ben. En ik ben niet heel makkelijk in het snel contacten leggen met nieuwe mensen. Van mijn werk weet ik nog steeds niet of ik het leuk vind, soms wel soms niet. Ik blijf maar twijfelen over wat ik echt wil. Ik wil ervan af, hebben jullie dit ook (gehad) en wat helpt?
dinsdag 10 mei 2011 om 21:07
Als je ervan af wilt zal je je instelling moeten veranderen
Dat klinkt natuurlijk heel simpel en eigenlijk is dat het ook
Je geeft zelf aan de hoofdreden dat je veel alleen zit in het weekend, doordat je zelf de boot steeds afhoudt
Als je daar nou eens mee stopt...
Dan heb je alvast 1 deel opgelost
Dat klinkt natuurlijk heel simpel en eigenlijk is dat het ook
Je geeft zelf aan de hoofdreden dat je veel alleen zit in het weekend, doordat je zelf de boot steeds afhoudt
Als je daar nou eens mee stopt...
Dan heb je alvast 1 deel opgelost
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 10 mei 2011 om 21:08
Wat kan helpen, en dat is zeker niet in iedere situatie van toepassing, is accepteren dat sommige dingen er gewoon bij horen.
Je werk is mss niet zo leuk, maar wel nodig. Neem het voor lief en kijk rond naar iets anders.
Je hebt vriendinnen waar je koffie mee gaat drinken. Je bent dus niet echt eenzaam. Het loskoppelen van wat voelt versus van wat is. Je mag wat voelt wel serieus nemen, maar ook naar de realiteit kijken.
Je hoeft niet altijd blij te zijn. Het is heel ok om niet blij te zijn of neutraal, of boos, of verdrietig.
Neem verantwoordelijkheid voor jezelf en je eigen leven. Dan kan je vertrouwen in jezelf opbouwen in plaats van afhankelijk te zijn van anderen en jezelf leren waarderen.
Schrijf dingen op, van wat er allemaal in je hoofd zit. Breng overzicht door dingen letterlijk af te strepen die je gedaan hebt. Dat ruimt op. Mss is het dan nog vol met allerlei dingen, maar alle beetjes helpen. 'Breng prioriteiten aan in je leven.
Als je niet lang van te voren af kunt spreken (waarom niet? Kan je kalender bijhouden?) ga dan sporten in het weekend, of zoek een hobby of maak juist geniet momentjes voor jezelf.
Praat met iemand. Die kan je gedachten ordenen.
Sterkte
Je werk is mss niet zo leuk, maar wel nodig. Neem het voor lief en kijk rond naar iets anders.
Je hebt vriendinnen waar je koffie mee gaat drinken. Je bent dus niet echt eenzaam. Het loskoppelen van wat voelt versus van wat is. Je mag wat voelt wel serieus nemen, maar ook naar de realiteit kijken.
Je hoeft niet altijd blij te zijn. Het is heel ok om niet blij te zijn of neutraal, of boos, of verdrietig.
Neem verantwoordelijkheid voor jezelf en je eigen leven. Dan kan je vertrouwen in jezelf opbouwen in plaats van afhankelijk te zijn van anderen en jezelf leren waarderen.
Schrijf dingen op, van wat er allemaal in je hoofd zit. Breng overzicht door dingen letterlijk af te strepen die je gedaan hebt. Dat ruimt op. Mss is het dan nog vol met allerlei dingen, maar alle beetjes helpen. 'Breng prioriteiten aan in je leven.
Als je niet lang van te voren af kunt spreken (waarom niet? Kan je kalender bijhouden?) ga dan sporten in het weekend, of zoek een hobby of maak juist geniet momentjes voor jezelf.
Praat met iemand. Die kan je gedachten ordenen.
Sterkte
dinsdag 10 mei 2011 om 21:19
Dank jullie voor jullie woorden en tips.
rozenstruikje, ik denk dat dat klopt, dat het te maken heeft met verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven, zelf initiatieven nemen, ik weet dat al zo lang, maar mijn karakter is afwachtend, de kat uit de boom kijken en 2000 keer nadenken alvorens iets te doen. Om wel wat actiever/ initiatiefrijker te zijn is steeds een gevecht.
rozenstruikje, ik denk dat dat klopt, dat het te maken heeft met verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven, zelf initiatieven nemen, ik weet dat al zo lang, maar mijn karakter is afwachtend, de kat uit de boom kijken en 2000 keer nadenken alvorens iets te doen. Om wel wat actiever/ initiatiefrijker te zijn is steeds een gevecht.
dinsdag 10 mei 2011 om 21:19
Ja, dat heb ik ook. ik heb een tijdje nagedacht waar het nou door komt. Nu weet ik dat een beetje, maar het zijn een aantal dingen waar ik weinig aan kan of wil doen. Ik weet ook dat ik twee opties heb als ik ergens binnen van mezelf zit te balen en niets zit te doen: óf ik geef mezelf een rotschop en ga iets nuttigs doen, ergens heen, wat dan ook, óf ik blijf binnen niets doen en ben een paar uur later nog minder blij. En als ik dan iets ga doen, merk ik dat het best leuk is. En dat mensen mij veel leuker vinden dan ik dacht toen ik in m'n eentje thuis zat. (Ik moet alleen nog wat oefenen met mezelf echt die schop geven, want daar gaat het nog weleens mis, ondanks dat ik echt weet dat ik daar niet gelukkiger van word.)
dinsdag 10 mei 2011 om 21:25
Ravyna, ik geef mezelf ook vaak een schop en ga dan iets doen, maakt niet uit wat als ik maar in beweging kom en niet ga zitten piekeren. Dat helpt inderdaad wel.
Het komt misschien ook doordat ik vroeger in een dorp ben opgegroeid, waar je veel mensen kende, en nu woon ik in de stad, waar je altijd een afspraak moet maken wil je iemand zien. Vriendinnen/ vrienden verhuizen, krijgen kinderen, het wordt allemaal anders (ik ben een dertiger). Dus er is ook best veel om over te piekeren.
Het komt misschien ook doordat ik vroeger in een dorp ben opgegroeid, waar je veel mensen kende, en nu woon ik in de stad, waar je altijd een afspraak moet maken wil je iemand zien. Vriendinnen/ vrienden verhuizen, krijgen kinderen, het wordt allemaal anders (ik ben een dertiger). Dus er is ook best veel om over te piekeren.
dinsdag 10 mei 2011 om 21:27
Misschien kunnen enkele gesprekken met een psychotherapeut meer helderheid brengen. Je niet prettig voelen over jezelf is alleen acceptabel als je er precies weet waarom je je niet prettig voelt en er antwoord op hebt zodat je goed door de situatie komt. En het gevoel dat je niet leeft; er moet echt onderzocht worden welke terugkerende gedachten de oorzaak zijn van dat gevoel en daar kan dan over gesproken worden.
Ook de aard van de problemen met contacten. Je post is zodanig beknopt, dat ik alleen kan aanraden om eens naar je huisarts te gaan zodat hij je kan verwijzen.
Ook de aard van de problemen met contacten. Je post is zodanig beknopt, dat ik alleen kan aanraden om eens naar je huisarts te gaan zodat hij je kan verwijzen.
dinsdag 10 mei 2011 om 21:37
Bahco, ja misschien is dat een goed idee om met een therapeut een aantal gesprekken te hebben. Heb dat in het verleden ook al gedaan, dat ik mij vaak somber voel over mezelf en onzeker in contacten komt mede door wat ik vroeger heb meegemaakt. (ga er verder maar niet heel diep op in). Het gevoel dat ik niet echt leef, komt volgens mij doordat ik het heel moeilijk vind mezelf echt te laten zien aan mensen, ik kan heel goed wenselijk gedrag laten zien en mijn gevoel afsluiten (heb ik vroeger geleerd), zonder dat mensen weten wat er echt in mij omgaat. Misschien dat vrienden daardoor ook wel het gevoel krijgen dat ik het zelf wel red ofzo. Dank je voor je hulp.
anoniem_125286 wijzigde dit bericht op 10-05-2011 21:37
Reden: taalfout
Reden: taalfout
% gewijzigd
dinsdag 10 mei 2011 om 22:45
Hoi Enistar
Rot dat je je zo voelt. Ik ben ook niet echt een typ dat heel veel vrienden heeft en lang van te voren afspreken vind ik ook echt een crime. Ik ga er dan een beetje tegenop zien. Wat mij wel heeft geholpen is dat ik heel vaak alleen koffie ga drinken en de krant ga lezen bij een grand cafe. Als je elke week gaat leer je vanzelf de barman kennen en nog een handjevol vaste gasten. Het fijne hiervan is dat je zelf kan bepalen of je gaat, hoe laat je gaat en wanneer je weer weggaat. Als je vaak komt ga je misschien ook een beetje thuis voelen en kom je vanzelf een beetje los. Wel even doorzetten want je hebt niet meteen contact. Ook een idee is lekker gaan sporten en na afloop aan de bar gaan zitten. Mensen die bv met dezelfde les mee doen zitten dan vaak ook alleen en de les is meteen een aanknopingspunt. Zo heb je toch wat meer contacten, maar niet allemaal verplichtingen. Gewoon accepteren dat je nou eenmaal zo bent. Laat het een beetje los en sta open voor nieuwe dingen. Soms is het leven gewoon even een tijdje zozo en misschien zelfs een beetje saai.
Succes.
Rot dat je je zo voelt. Ik ben ook niet echt een typ dat heel veel vrienden heeft en lang van te voren afspreken vind ik ook echt een crime. Ik ga er dan een beetje tegenop zien. Wat mij wel heeft geholpen is dat ik heel vaak alleen koffie ga drinken en de krant ga lezen bij een grand cafe. Als je elke week gaat leer je vanzelf de barman kennen en nog een handjevol vaste gasten. Het fijne hiervan is dat je zelf kan bepalen of je gaat, hoe laat je gaat en wanneer je weer weggaat. Als je vaak komt ga je misschien ook een beetje thuis voelen en kom je vanzelf een beetje los. Wel even doorzetten want je hebt niet meteen contact. Ook een idee is lekker gaan sporten en na afloop aan de bar gaan zitten. Mensen die bv met dezelfde les mee doen zitten dan vaak ook alleen en de les is meteen een aanknopingspunt. Zo heb je toch wat meer contacten, maar niet allemaal verplichtingen. Gewoon accepteren dat je nou eenmaal zo bent. Laat het een beetje los en sta open voor nieuwe dingen. Soms is het leven gewoon even een tijdje zozo en misschien zelfs een beetje saai.
Succes.
woensdag 11 mei 2011 om 21:58
[quote]rozenstruikje schreef op 10 mei 2011 @ 21:08:
Je hebt vriendinnen waar je koffie mee gaat drinken. Je bent dus niet echt eenzaam. Het loskoppelen van wat voelt versus van wat is. Je mag wat voelt wel serieus nemen, maar ook naar de realiteit kijken.
? eenzaamheid is geen equivalent voor alleen zijn.
Het is een gevoel van niet verbonden zijn, dat kan omdat je letterlijk niemand om je heen hebt, maar dat kan ook als je wel mensen om je heen hebt. Net zo goed als dat je ook alleen kunt zijn, maar je niet eenzaam hoeft te voelen.
verder geen wijze woorden. Sterkte!
Je hebt vriendinnen waar je koffie mee gaat drinken. Je bent dus niet echt eenzaam. Het loskoppelen van wat voelt versus van wat is. Je mag wat voelt wel serieus nemen, maar ook naar de realiteit kijken.
? eenzaamheid is geen equivalent voor alleen zijn.
Het is een gevoel van niet verbonden zijn, dat kan omdat je letterlijk niemand om je heen hebt, maar dat kan ook als je wel mensen om je heen hebt. Net zo goed als dat je ook alleen kunt zijn, maar je niet eenzaam hoeft te voelen.
verder geen wijze woorden. Sterkte!
